Co sądzicie o konsumpcyjnym stylu życia?

[Gość: KETIW1]

Czy wogóle zastanawiacie się nad tym co chcecie osiągnąć, kim chcecie być,
czy wasze działania są ukierunkowane przez dominujące tendencje?
Czy nie szkoda Wam życia na osiąganie "sukcesu", czyli robienia kariery,
bezustannego dokształcania, wyścigu z konkurentami, pracy x 1000, pięcia po
szczeblach, zdobywania uznania u pracodawców? Czy szczęście w życiu, Waszym
zdaniem, mierzy się zarobionymi pieniędzmi liczbą zakupionych produktów?
Czy nie przeszkadza Wam, że nasza cywilizacja bogaci się na krzywdzie innych
społeczeństw, że nowoczesne produkty, tworzone tak, by po 5 minutach się
zepsuły, wytwarzane są bez szacunku dla przyrody, kosztem miliardów ton
śmieci? Czy nie czujecie wszechobecnego, postępującego zniewolenia, coraz
większych możliwości inwigilacji, manipulacji (moda, reklama, marketing,
tendencje, massmedia). Czy nie męczy was natłok informacji (zbyt intensywny
dla istoty ludzkiej - "technostres", "przesycenie").
Czy zdajecie sobie sprawę, że żyjąc w dużym mieście NIE JESTEŚCIE W STANIE
MYŚLEŚ SAMODZIELNIE?
Czy odczuwacie wypaczenie międzyludzkich relacji, wzajemne wykorzystywanie,
traktowanie jak towar?
Czy nie przeszkadza wam ciągłe obniżanie się poziomu kultury, a raczej już
rozrywki? Czy nie drażni was nadprodukcja kultury, zwiększająca się rzesza dj-
ów o żadnych umiejętnościach muzycznych i żenującym poziomie intelektualnym,
że o gwiazdach pop-u i filmach z hollywood nie wspomnę?
Czy jesteście w stanie, idąc za postulatami filozofii postmodernizmu,
zapomnieć o moralności, przyjmować każdą wygodną religię (na marginesie- nie
jestem wierzący), nawet jeśli jest "elementami buddyzmu zen połączonymi z
ćwiczeniami aerobowymi, astrologią i fegshui"?

[Gość: jot-23]

otworzeyles mi oczy! to koszmar...musimy, jakos spoleczenstwo, natychmiast
wrocic spowrotem do Zlotego Wieku!....ktory byl...eee...

PSYCHOLOG Z CIEBIE NIETĘGI

[Gość: KETIW!]

NIE WIEM CZY POD WPŁYWEM ŚWIEŻO PRZECZYTANEGO WSTĘPU DO PSYCHOANALIZY FREUDA,
CZY WSKUTEK SILNEJ POTRZEBY ZABŁYŚNIĘCIA IŚLE PORAŻAJĄCYM INTELIGECJĄ
SARKAZMEM, NAKREŚLIŁEŚ MOJE INTENCJE. NIESTETY BŁĘDNIE. NIKOGO DO NICZEGO NIE
NAMAWIAM. PYTAM O OPINIE, BO MNIE INTERESUJĄ. UWAŻASZ, ŻE GŁUPIE I NUDNE, UWAGI
NIE WARTE? CHYBA WIESZ JAKA NA TO RADA?

PSYCHOLOG Z CIEBIE NIETĘGI

[Gość: KETIW1]

NIE WIEM CZY POD WPŁYWEM ŚWIEŻO PRZECZYTANEGO WSTĘPU DO PSYCHOANALIZY FREUDA,
CZY WSKUTEK SILNEJ POTRZEBY ZABŁYŚNIĘCIA IŚLE PORAŻAJĄCYM INTELIGECJĄ
SARKAZMEM, NAKREŚLIŁEŚ MOJE INTENCJE. NIESTETY BŁĘDNIE. NIKOGO DO NICZEGO NIE
NAMAWIAM. PYTAM O OPINIE, BO MNIE INTERESUJĄ. UWAŻASZ, ŻE GŁUPIE I NUDNE, UWAGI
NIE WARTE? CHYBA WIESZ JAKA NA TO RADA?

mnie bardzo odpowiada...

[Gość: Mar]

konsumpcyjny styl zycia. Nażreć się napić, zaruchać, wyspać - no i oczywiście
komfortowo i elegancko. Pracuję tylko po to, żeby mieć pieniądze na
przyjemności - samochód, żarcie, kosmetyki itp...

[Gość: Triss Merigold]

Funkcjonuję na marginesie konsumpcji; mody, kulty, fascynacje są mi raczej
obojętne. Szum informacyjny odrzucam, gadżetomania mnie nie dopadła i na tyle
na ile to jest możliwe myślę samodzielnie.

[Gość: Ścierwo]

Nie podoba mi się świat, w którym żyję.

Myślę podobnie do założyciela wątku.

[Gość: KETIW1]

Co złego jest w konsumpcjonizmie?

--------------------------------------------------------------------------------

"Rodzaj ludzki jest nienasycony w swej chciwości" - Arystoteles
Konsumenckie społeczeństwo nie jest w stanie dać nam obiecanego spełnienia
poprzez dostarczenie dóbr materialnych, ponieważ pragnienia człowieka są
niemożliwe do zaspokojenia; potrzeby człowieka są określane przez
społeczeństwo, a prawdziwe źródło osobistego szczęścia leży gdzie indziej.
Faktycznie siła społecznych relacji oraz sposób i jakość spędzania wolnego
czasu - obie te rzeczy są podstawowymi determinantami szczęścia w życiu - jawią
się zarówno, jak i zanikające jak i równocześnie coraz droższe w klasie
konsumentów. Wydaje się, że konsumenckie społeczeństwo próbuje nas ulepszyć
poprzez zwiększanie naszych dochodów. Alan Durig - "Ile oznacza jakość?"

Jakim interesującym cyklem jest nasze życie! Przeciętny obywatel "pierwszego
świata" kultywuje zamiłowanie, czy wręcz obsesję na punkcie dóbr materialnych.
Ale poprzestanie na tym byłoby dużym niepowodzeniem. Typowy konsument żyje pod
presją ciągłego pragnienia zdobywanie coraz to nowych przedmiotów, wyższych
form technologii i to stawia go w dość kłopotliwej sytuacji. Przede wszystkim,
pomijając kwestię duchowej pustki, która jest nieodłączną częścią stylu życia
naszych nieświadomych przyjaciół, muszą oni pracować przez większość czasu, aby
sprostać temu, czemu tak naprawdę sprostać nie można.

Być może największą ironią w tym całym cyklu "praca - konsumpcja - praca" jest
to, że ludźmi, którzy naprawdę czerpią z tego korzyści są tylko "ludzie na
szczycie"; w rzeczywistości jest tak, że konsumenci przez całe życie są
zniewoleni przez tych kilka osób. Ale nie to jest tą ironiczną częścią -
najbardziej ironiczne jest to, że nie potrzebujemy większości tego, co za
wszelką cenę usiłują nam wcisnąć korporacje, zaspakajają one nasze rzekome
potrzeby sztucznie stworzone właśnie przez tę elitę ludzi, którzy są na
szczycie. Więc jak naprawdę działa ten mechanizm? Pewne osoby (zazwyczaj jest
ich niewiele) sztucznie zapoczątkowuje zapotrzebowanie na dany produkt, inni
pracują dla nich, by zarobić pieniądze na kupienie tego właśnie produktu,
następnie kupują go, czują pustkę, pragną czegoś innego i tak powstaje błędne
koło. Taki stan umysłu jest niczym innym jak dobrowolnym zniewoleniem i może
być określony tylko jako niepoczytalność!

Co inicjuje i napędza konsumpcjonizm?
Konsumpcjonizm - czyli przekonanie, że im więcej tym lepiej, i że dobra
materialne są w stanie ulepszyć nasze życie - nie ma korzeni w żadnych
rzeczywistych ludzkich potrzebach, dlatego też musiał zostać sztucznie
stworzony przez społeczeństwo. Jeszcze pięćdziesiąt lat temu niepohamowany
konsumpcjonizm był charakterystyczny tylko dla najbogatszych klas społecznych,
ale rozprzestrzenił się z niesłychaną szybkością porywając średnie, a nawet
niższe klasy uprzywilejowanych narodów.

Społeczeństwo wpaja każdemu z nas zawiść o to, co fizyczne, atrakcyjne. Dlatego
też szybko powstaje u nas pewnego rodzaju obsesja na punkcie tych obiektów - ta
odmienna uwaga zastępuje racjonalność i instynkt. Profesor Uniwersytetu w
Harvardzie Juliet B. Schor tłumaczy w swojej książce "Przepracowana Ameryka": -
"Satysfakcja czerpana z konsumpcji zazwyczaj bywa krótkotrwała. Dla wielu może
stać się rodzajem nałogu. Tak jak ludzie uzależnieni od narkotyków wykazują
coraz większą na nie tolerancję tak konsumenci potrzebują coraz większych
dawek, aby osiągnąć określony punkt zniewolenia."

To wszystko byłoby proste, w oczach ludzi zarządzających korporacjami, gdyby
konsument mógł kupić pewien określony produkt i zaspokoić swoje pragnienia.
Plany, co do dalszych zysków mogłyby na dobrą sprawę zostać wyrzucone przez
okno a mechanizm, na który tak bardzo liczyły elity zostałby zniszczony na
zawsze. Oczywistą odpowiedzią na takie zagrożenie jest stwarzanie coraz
większych spostrzeganych przez nas potrzeb - tu właśnie pojawia się reklama.

Gdyby ktoś powiedział: "Reklama jest jednym wielkim spiskiem korporacji mającym
na celu kontrolowanie umysłów" mógłbyś wziąć go za bredzącego lunatyka, który
odkrył "jeszcze jeden" spisek. Korporacje płacą ogromne pieniądze agencjom
reklamowym, które szkolą profesjonalistów, którzy później mają nabrać nas tak,
byśmy kupili wszystkie bezwartościowe śmieci. Oni wiedzą, że seks się
sprzedaje, że migające reklamy działają, i że ludzie ślepą podąża za tymi
trendami. Ile reklam telewizyjnych na przykład przedstawia nam logiczne i
przekonywujące dowody na to, że powinniśmy kupić produkt A? Reklamy telewizyjne
nigdy nie będą odwoływać się do twojego rozsądku. Agencje reklamowe wiedzą, że
łatwiej jest przekonać ludzi żeby kupili dany produkt, którego prawdopodobnie
nie potrzebują, ani nawet nie chcą, jeśli się ich oszuka a nie, jeśli
przedstawi się mu racjonalne argumenty. Alan During z Worldwatch Institute
twierdzi: - "Tworzenie potrzeb jest ogromnym globalnym przedsięwzięciem. Przez
ostatnie cztery dekady reklama jest jednym z najszybciej na świecie
rozwijających się działów gospodarki. W Stanach Zjednoczonych wydatki na ten
cel wzrosły z 198$ na osobę w 1950 roku do 495$ w 1990. W międzyczasie globalne
wydatki na reklamę wzrosły z mniej więcej 39 miliardów $ w 1950 do 247
miliardów w 1988 i rosną szybciej niż wydajność gospodarki."

"[w 1920 roku] po raz pierwszy zaczęto używać reklamy jako psychologicznej
broni przeciwko konsumentowi. Odkryto skuteczność reklam wywołujących strach.
Bez listeryny, Postum czy Buicka konsument(ka) zostanie starą panną, padnie
ofiarą jakiejś straszliwej choroby lub zostanie pominięta przy dawaniu awansów.
Reklama wytworzyła silne powiązanie pomiędzy produktem, a czyjąś osobowością. W
końcu zaczęła obiecywać wszystko - od poczucia własnej wartości do pozycji,
przyjaźni czy miłości."

Co więc napędza konsumpcjonizm? On napędza się sam! Jak zauważył ekonomista
John Kenneth Galbraith, przemysł, by maksymalizować zyski musi "tworzyć
pragnienia, które muszą zostać zaspokojone". Mentalność, której nam potrzeba,
by żyć w ten sposób, by gromadzić więcej, więcej i więcej - to uzależnienie.
Ponadto, wpędza nas w to błędne koło, czujemy się zmuszeni by nadążać za ciągle
rosnącym popędem do gromadzenia przedmiotów, tak samo jak do tego by nie
pozostawać za innymi w zdobywaniu najnowszych technologii i wynalazków.

Co takiego niewłaściwego jest w konsumpcjonzimie?
Jak to się zaczyna? Powodów jest wiele, można je jednak podzielić na trzy
główne kategorie:

1. Jednostka
Mentalność konsumentów sprawia, że stajemy się pionkami korporacji - stajemy
się zależni od (z reguły złych) instytucji, które sprawiają, że czujemy
się "szczęśliwi". Jakie absurdalne jest to, że tak wielu ludzi, którzy wiedzą o
tym, że korporacje są amoralne (są amoralne w przeciwieństwie do niemoralne,
ponieważ w przypadku korporacji zaślepionych osiąganiem jak największych zysków
nie można mówić o jakiejkolwiek moralności), mimo to wpycha swoje ciężko
zarobione pieniądze do kieszeni tej panującej klasy za każdym razem, gdy
wybiera się na zakupy dla rozrywki. Za każdym razem, kiedy podświadomie
pozwalamy się zniewolić bezsensownym reklamom telewizyjnym czy tablicom z
plakatami reklamowymi, na których widnieją kobiety w bikini, rezygnujemy z
naszej świadomości na rzecz biznesu.

Ktoś powie na to: "Dajcie spokój, ludzie zawsze byli chciwi, to nic nowego".
Nic bardziej błędnego. Alan During pisze: - "Pomiędzy rokiem 1967 a 1990
procent Amerykanów uczęszczających do collage'u, którzy uważają, że
najważniejsza jest "bardzo dobra pozycja finansowa" wzrósł z 44 do 74 procent.
Procent osób uważających, że najważniejsze jest odnalezienie prawdziwego sensu
życia i właściwej filozofii spadł z 83 do 43." Konsumenci wiec narażeni są na
to, że zostaną napiętnowani przez społeczeństwo ja

[Gość: mag]

uwieeelbiam filozofie za to, ze potrafi dorobić teorie nawet do kulistości
kulki i nawac to kulimizmem....
to wszystko piękne jest w teorii - oderwac sie od pedu codziennosci, czerpac z
zycia wiecej niz goniacy za kariera.. tylko, ze jak zaczynamy czerpac to czasu
na prace brakuje co konczy sie brakiem pracy wogole. przykre acz prawdziwe.

[Gość: KETIW1]

UWIELBIAM POSTAWY PRAGMATYCZNE ZA TO, ŻE POTRAFIĄ USPRAWIEDLIWIĆ, JEŚLI
SUMIENIE GRYZIE I ROBIĆ TO CO ZŁE, MIMO ŚWIADOMOŚCI I NAZWAĆ TO WSZYSTKO
ROZSĄDKIEM LUB MÓWIĆ "BO INACZEJ PRZECIEŻ SIĘ NIE DA, BO SAM NIC NIE ZMIENIE
ITP. ITD". JAK WIDAĆ NAWET REZYGNACJĘ Z WŁASNEGO SZCZĘŚCIA DA SIĘ
USPRAWIEDLIWIĆ.
DALSZYCH SUKCESÓW W TWÓRCZYM MYŚLENIU ŻYCZY "BEZTROSKI IDEALISTA"

[Gość: camel]

ta..a sprobuj teraz przezyc bez pieniedzy..
no way.. nie ma takiej mozliwosci.
Chociaz zaczynam sie zastanawiac, czy przepadkiem Niemcy,ktorzy zaczeli
nagminnie korzystac z pomocy socjalnej nie sa sa sprytniejsi niz nam sie wydaje.
100% pokryte koszty meiszkania, wystarczajaca kasa na zycie. Kurde..

camel

poprosze o ciag dalszy (nt/)

[Gość: Ścierwo]

[Gość: deszczwtwarz]

bardzo mi odpowiada. Lubie konsumować,a jeżeli ktoś twierdzi,że nie to kłamie.
Juz miałem równie mądrze się do treści Twojego posta ustosunkować,ale chuć
wzięła górę i poszedłem konsumować ku radości mojej żony. :-)))

MASZ NIESTETY RACJE

[Gość: camel]

Mnie to juz meczy..i to bardzo.
Tym bardziej, ze jako osoba z doswiadczeniem w rekalmie, wiem jakie techniki sa
wykorzystywane, zeby wcisnac ludziom to czego nie potrzebuja. Coz, sam uleglem
temu i w mieszkaniu 2 pokojowmy mam 4 komputery, 2 TV, 2 odtwarzacze DVD, 2
magnetowidy. Monitor 19 calowy z ktorym nei mam pojecia co zrobic. i kupe
innych rzeczy. A co gorsza jak sie tak zastanawiam to:
korzystamy max z 2 komputerow.
filmow na DVD nie ogladamy juz wogole
wideo...juz lepiej nic nie mowic.
Uzaleznienie od TV, akurat w moim przypadku nie,bo ogladam moze 2 godziny
dziennie i to z przerwami. Raczej internet. I wieci eco marze o tym zeby wrocic
do czysow bez internetu, TV i wideo.

Dlatego niedlugo zamierzamy kupic dom w RPA i wyniec sie z tego halasu.

camel

[Gość: P.S.J.]

Albo masz słabą psychikę, albo... no sam nie wiem. Jeśli nie masz co zrobić z
monitorem, DVD czy innym badziewem, sprzedaj to (uda ci się, myślę, nawet w
parę dni), a zarobione w ten sposób pieniądze przeznacz na książki, obrazy,
wyjazd w góry... cokolwiek na co masz W TEJ CHWILI ochotę (no dobra, nie na
flaszkę i nie na damy lekkiej konduity :)).I ty będziesz szczęśliwszy, i ten,
co o DVD marzy, a od ciebie taniej kupi.

[Gość: P.S.J.]

> Czy nie szkoda Wam życia na osiąganie "sukcesu", czyli robienia kariery,
> bezustannego dokształcania, wyścigu z konkurentami, pracy x 1000, pięcia po
> szczeblach, zdobywania uznania u pracodawców? Czy szczęście w życiu, Waszym
> zdaniem, mierzy się zarobionymi pieniędzmi liczbą zakupionych produktów?

Owszem, szkoda. gdyby płacono mi za działalność taką, na jaką mam ochotę, (np.
pisanie, albo filozofia, albo... well, sam wpisz, co lubisz robić) z pewnością
oddałbym się temu zajęciu. Niestety, by zarobić na utrzymanie, musze wykonywać
pracę zupełnie mnie nie satysfakcjonującą. Szczęście w życiu NIE mierzy się
pieniędzmi, ale bez nich można być bardzo nieszczęśliwym, np. nie mając
mieszkania. W kupowaniu produktów nie ma nic złego, było to czynione od czasów
prehistorycznych niemalże, w dodatku mechanizm popyt-podaż reguluje ceny owych
produktów na rozsądnym poziomie. Fakt, mechanizmy reklamy zafałszowują nieco
ceny dyktowane podażą-popytem, napędzając sztucznie ten ostatni.

> Czy nie przeszkadza Wam, że nasza cywilizacja bogaci się na krzywdzie innych
> społeczeństw

Nie. W chwili obecnej nie ma zunifikowanej "cywilizacji zachodu",
korzystającej z sobie tylko znanych dóbr czy umiejętności. Co więcej, w każdym
społeczeństwie są dziś jednostki niemal omnipotentne, które wykorzystując
innych bogacą się i "uciskają". Myślisz, że jak 90 % zabawek jest robionych w
Chinach w warunkach niemal gułagu, to nie ma bogatych Chińczyków, którzy mogą
sobie pozwolić na wszystko?

> że nowoczesne produkty, tworzone tak, by po 5 minutach się
> zepsuły, wytwarzane są bez szacunku dla przyrody, kosztem miliardów ton
> śmieci?

Śmieci nie, ot, widać, koszta produkcji. Parę wieków temu Anglicy dla hodowli
owiec wycięli prawie wszystkie lasy na swej wyspie, i nikt nie narzekał wtedy
na brak szacunku dla przyrodu - ergo, kiedyś wcale nie było lepiej. Fakt, że
obecna produkcja to buble, (gdzie te meble, co starczały na sto, ba, dwieście
lat intensywnego użytkowania?), co MNIE osobiście przeszkadza. Z drugiej
strony, przeciętny człowiek może sobie pozwolić na więcej, niż 100 lat temu.

> Czy nie czujecie wszechobecnego, postępującego zniewolenia, coraz
> większych możliwości inwigilacji, manipulacji (moda, reklama, marketing,
> tendencje, massmedia). Czy nie męczy was natłok informacji (zbyt intensywny
> dla istoty ludzkiej - "technostres", "przesycenie").
> Czy zdajecie sobie sprawę, że żyjąc w dużym mieście NIE JESTEŚCIE W STANIE
> MYŚLEŚ SAMODZIELNIE?

Przesadzasz. Głupi nawet na wsi nie będzie myślał samodzielnie (za niego
zrobią to cwańsi sąsiedzi, proboszcz, sołtys...) Natłok informacji JEST
problemem, ale od tego mamy mózgi, by opracować sobie sprawną strategię
filtracji. Massmedia nie są przekleństwem, reklama towarzyszy nam od czasu
gospodarki pieniężnej, jak nie wymiennej (a targowanie się to nie reklama?),
moda także jako żywo co najmniej od średniowiecza jest obecna.

> Czy nie przeszkadza wam ciągłe obniżanie się poziomu kultury, a raczej już
> rozrywki? Czy nie drażni was nadprodukcja kultury, zwiększająca się rzesza
dj-
> ów o żadnych umiejętnościach muzycznych i żenującym poziomie intelektualnym,
> że o gwiazdach pop-u i filmach z hollywood nie wspomnę?

Taka kultura, jak jej twórcy. Widać po schyłkowej twórczości artystycznej
końca XIX i początku XX wieku (zmianieryzowanej zresztą okrótnie) przyszedł
czas na "Mroczne Wieki" sztuki. Jak to już co najmniej w naszej cywilizacji
było z 4 -5 razy. Lekko licząc.

mylisz się

[Gość: ketiw1]

wierzysz w większość rzeczy które słyszyszs, a które tworzone są na użytek
naszych systemów, mimo, iż jesteś inteligentnym człowiekiem. odpowiem ci pewnym
artykułem. ustosunkuj się jeśli masz ochotę:


Co złego jest w konsumpcjonizmie?

--------------------------------------------------------------------------------

"Rodzaj ludzki jest nienasycony w swej chciwości" - Arystoteles
Konsumenckie społeczeństwo nie jest w stanie dać nam obiecanego spełnienia
poprzez dostarczenie dóbr materialnych, ponieważ pragnienia człowieka są
niemożliwe do zaspokojenia; potrzeby człowieka są określane przez
społeczeństwo, a prawdziwe źródło osobistego szczęścia leży gdzie indziej.
Faktycznie siła społecznych relacji oraz sposób i jakość spędzania wolnego
czasu - obie te rzeczy są podstawowymi determinantami szczęścia w życiu - jawią
się zarówno, jak i zanikające jak i równocześnie coraz droższe w klasie
konsumentów. Wydaje się, że konsumenckie społeczeństwo próbuje nas ulepszyć
poprzez zwiększanie naszych dochodów. Alan Durig - "Ile oznacza jakość?"

Jakim interesującym cyklem jest nasze życie! Przeciętny obywatel "pierwszego
świata" kultywuje zamiłowanie, czy wręcz obsesję na punkcie dóbr materialnych.
Ale poprzestanie na tym byłoby dużym niepowodzeniem. Typowy konsument żyje pod
presją ciągłego pragnienia zdobywanie coraz to nowych przedmiotów, wyższych
form technologii i to stawia go w dość kłopotliwej sytuacji. Przede wszystkim,
pomijając kwestię duchowej pustki, która jest nieodłączną częścią stylu życia
naszych nieświadomych przyjaciół, muszą oni pracować przez większość czasu, aby
sprostać temu, czemu tak naprawdę sprostać nie można.

Być może największą ironią w tym całym cyklu "praca - konsumpcja - praca" jest
to, że ludźmi, którzy naprawdę czerpią z tego korzyści są tylko "ludzie na
szczycie"; w rzeczywistości jest tak, że konsumenci przez całe życie są
zniewoleni przez tych kilka osób. Ale nie to jest tą ironiczną częścią -
najbardziej ironiczne jest to, że nie potrzebujemy większości tego, co za
wszelką cenę usiłują nam wcisnąć korporacje, zaspakajają one nasze rzekome
potrzeby sztucznie stworzone właśnie przez tę elitę ludzi, którzy są na
szczycie. Więc jak naprawdę działa ten mechanizm? Pewne osoby (zazwyczaj jest
ich niewiele) sztucznie zapoczątkowuje zapotrzebowanie na dany produkt, inni
pracują dla nich, by zarobić pieniądze na kupienie tego właśnie produktu,
następnie kupują go, czują pustkę, pragną czegoś innego i tak powstaje błędne
koło. Taki stan umysłu jest niczym innym jak dobrowolnym zniewoleniem i może
być określony tylko jako niepoczytalność!

Co inicjuje i napędza konsumpcjonizm?
Konsumpcjonizm - czyli przekonanie, że im więcej tym lepiej, i że dobra
materialne są w stanie ulepszyć nasze życie - nie ma korzeni w żadnych
rzeczywistych ludzkich potrzebach, dlatego też musiał zostać sztucznie
stworzony przez społeczeństwo. Jeszcze pięćdziesiąt lat temu niepohamowany
konsumpcjonizm był charakterystyczny tylko dla najbogatszych klas społecznych,
ale rozprzestrzenił się z niesłychaną szybkością porywając średnie, a nawet
niższe klasy uprzywilejowanych narodów.

Społeczeństwo wpaja każdemu z nas zawiść o to, co fizyczne, atrakcyjne. Dlatego
też szybko powstaje u nas pewnego rodzaju obsesja na punkcie tych obiektów - ta
odmienna uwaga zastępuje racjonalność i instynkt. Profesor Uniwersytetu w
Harvardzie Juliet B. Schor tłumaczy w swojej książce "Przepracowana Ameryka": -
"Satysfakcja czerpana z konsumpcji zazwyczaj bywa krótkotrwała. Dla wielu może
stać się rodzajem nałogu. Tak jak ludzie uzależnieni od narkotyków wykazują
coraz większą na nie tolerancję tak konsumenci potrzebują coraz większych
dawek, aby osiągnąć określony punkt zniewolenia."

To wszystko byłoby proste, w oczach ludzi zarządzających korporacjami, gdyby
konsument mógł kupić pewien określony produkt i zaspokoić swoje pragnienia.
Plany, co do dalszych zysków mogłyby na dobrą sprawę zostać wyrzucone przez
okno a mechanizm, na który tak bardzo liczyły elity zostałby zniszczony na
zawsze. Oczywistą odpowiedzią na takie zagrożenie jest stwarzanie coraz
większych spostrzeganych przez nas potrzeb - tu właśnie pojawia się reklama.

Gdyby ktoś powiedział: "Reklama jest jednym wielkim spiskiem korporacji mającym
na celu kontrolowanie umysłów" mógłbyś wziąć go za bredzącego lunatyka, który
odkrył "jeszcze jeden" spisek. Korporacje płacą ogromne pieniądze agencjom
reklamowym, które szkolą profesjonalistów, którzy później mają nabrać nas tak,
byśmy kupili wszystkie bezwartościowe śmieci. Oni wiedzą, że seks się
sprzedaje, że migające reklamy działają, i że ludzie ślepą podąża za tymi
trendami. Ile reklam telewizyjnych na przykład przedstawia nam logiczne i
przekonywujące dowody na to, że powinniśmy kupić produkt A? Reklamy telewizyjne
nigdy nie będą odwoływać się do twojego rozsądku. Agencje reklamowe wiedzą, że
łatwiej jest przekonać ludzi żeby kupili dany produkt, którego prawdopodobnie
nie potrzebują, ani nawet nie chcą, jeśli się ich oszuka a nie, jeśli
przedstawi się mu racjonalne argumenty. Alan During z Worldwatch Institute
twierdzi: - "Tworzenie potrzeb jest ogromnym globalnym przedsięwzięciem. Przez
ostatnie cztery dekady reklama jest jednym z najszybciej na świecie
rozwijających się działów gospodarki. W Stanach Zjednoczonych wydatki na ten
cel wzrosły z 198$ na osobę w 1950 roku do 495$ w 1990. W międzyczasie globalne
wydatki na reklamę wzrosły z mniej więcej 39 miliardów $ w 1950 do 247
miliardów w 1988 i rosną szybciej niż wydajność gospodarki."

"[w 1920 roku] po raz pierwszy zaczęto używać reklamy jako psychologicznej
broni przeciwko konsumentowi. Odkryto skuteczność reklam wywołujących strach.
Bez listeryny, Postum czy Buicka konsument(ka) zostanie starą panną, padnie
ofiarą jakiejś straszliwej choroby lub zostanie pominięta przy dawaniu awansów.
Reklama wytworzyła silne powiązanie pomiędzy produktem, a czyjąś osobowością. W
końcu zaczęła obiecywać wszystko - od poczucia własnej wartości do pozycji,
przyjaźni czy miłości."

Co więc napędza konsumpcjonizm? On napędza się sam! Jak zauważył ekonomista
John Kenneth Galbraith, przemysł, by maksymalizować zyski musi "tworzyć
pragnienia, które muszą zostać zaspokojone". Mentalność, której nam potrzeba,
by żyć w ten sposób, by gromadzić więcej, więcej i więcej - to uzależnienie.
Ponadto, wpędza nas w to błędne koło, czujemy się zmuszeni by nadążać za ciągle
rosnącym popędem do gromadzenia przedmiotów, tak samo jak do tego by nie
pozostawać za innymi w zdobywaniu najnowszych technologii i wynalazków.

Co takiego niewłaściwego jest w konsumpcjonzimie?
Jak to się zaczyna? Powodów jest wiele, można je jednak podzielić na trzy
główne kategorie:

1. Jednostka
Mentalność konsumentów sprawia, że stajemy się pionkami korporacji - stajemy
się zależni od (z reguły złych) instytucji, które sprawiają, że czujemy
się "szczęśliwi". Jakie absurdalne jest to, że tak wielu ludzi, którzy wiedzą o
tym, że korporacje są amoralne (są amoralne w przeciwieństwie do niemoralne,
ponieważ w przypadku korporacji zaślepionych osiąganiem jak największych zysków
nie można mówić o jakiejkolwiek moralności), mimo to wpycha swoje ciężko
zarobione pieniądze do kieszeni tej panującej klasy za każdym razem, gdy
wybiera się na zakupy dla rozrywki. Za każdym razem, kiedy podświadomie
pozwalamy się zniewolić bezsensownym reklamom telewizyjnym czy tablicom z
plakatami reklamowymi, na których widnieją kobiety w bikini, rezygnujemy z
naszej świadomości na rzecz biznesu.

Ktoś powie na to: "Dajcie spokój, ludzie zawsze byli chciwi, to nic nowego".
Nic bardziej błędnego. Alan During pisze: - "Pomiędzy rokiem 1967 a 1990
procent Amerykanów uczęszczających do collage'u, którzy uważają, że
najważniejsza jest "bardzo dobra pozycja finansowa" wzrósł z 44 do 74 procent.
Pr

[Gość: ketiw1]

Konsumenci wiec narażeni są na to, że zostaną napiętnowani przez społeczeństwo
jako osoby, które nie mają wystarczająco dużo pieniędzy by zrobić to czy tamto."

Oczywiście kwestia środowiska znaczy dla tych ludzi bardzo niewiele, czy wręcz
nic. Żyją oni w kompletnej opozycji do naturalnej równowagi - jak możemy
oczekiwać od nich, że będą szanowali życie w zgodzie z naturą?

2. Wspólnota
Wspólnota wydaje się być naturalną dla ludzi strukturą społeczną - jasne jest,
że nie czujemy się najlepiej żyjąc jak pustelnicy z dala od innych ludzi. Aby
mógł istnieć rząd, który pozwoli na w pełni wolne społeczeństwo - musi on
respektować naturalny porządek, a małe komuny są nieodzowne. Znaczenie
jedności, poczucia szczególnej więzi, które istniało we wspólnotach zostało
zniszczone przez konsumencką mentalność. During twierdzi: "Tak jak więzi
rodzinne, tak również zaniknęła gospodarka komunalna - została zniszczona pod
ślepym naporem gospodarki pieniężnej. Zakupy, centra handlowe, autostrady
i "komiksowość" zastąpiły nam dawne małe sklepiki, lokalne restauracje, teatry
w sąsiedztwie - te rzeczy, które pomagały kształtować własną indywidualność i
poczucie solidarności. Tradycyjne społeczności są wszystkim, ale te tradycje
wygasają w niektórych nacjach. W Stanach Zjednoczonych zanik lokalnej
gospodarki posunął się o wiele dalej, wiele dzielnic to nic więcej poza
miejscami do spania, a sąsiedzi dzielą ze sobą tylko wypożyczalnie video i
markety."

Brytyjscy naukowcy Carl Gardner i Julie Shepard dodają: "Centra miast, niegdyś
naturalne skupiska ludzi, którzy żyli i pracowali w nich zatraciły swoją
indywidualność i wszelkie powiązania ze swoją, tylko dla nich charakterystyczną
przeszłością. Teraz są to tylko bardzo wierna kopie kilkudziesięciu innych
miejsc rozsianych po całym kraju. Po za godzinami, w których czynne są sklepy…
wiele centrów miast i miasteczek, w rezultacie swej ))monokulturowości((
zamienia się w zamknięte, jałowe i pozbawione życia przestrzenie."

Konsumpcjonizm, ponieważ kładzie taki nacisk na dochody jednostki, wywołuje
zażartą rywalizację. Jakakolwiek współpraca postrzegana jest jako przyczyna
słabości w tym świecie rządzącym się prawem "człowiek człowiekowi wilkiem". To
przekonanie oparte jest na ignorowaniu faktu, że wszystkie pomyślnie i bujnie
rozwijające się społeczności - na przykład tubylcze plemiona - z konieczności
funkcjonowały w oparciu o zasady współpracy i współposiadania.

Generalnie, jakiekolwiek poczucie szczęścia spowodowane posiadaniem czegoś
wynika nie z samej natury tegoż przedmiotu, ale ze statusu, jaki zapewnia bycie
jego właścicielem. To znaczy, że ludzie są skupieni nie tyle na przedmiotach,
które posiadają, ale na tym fascynującym uczuciu, że dzięki nim są lepsi niż
inni. Badania psychologiczne przeprowadzone w społecznościach
charakteryzujących się dużym zróżnicowaniem poziomu życia, takich jak
społeczeństwa Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Izraela, Brazylii czy
Indii wykazały, że ci, których dochody plasują ich na szczycie czują się
znacznie szczęśliwsi niż ci sytuowani gorzej, a klasa średnia ma tendencje do
tego, by czuć się szczęśliwsza niż klasa niższa, ale tylko w kwestiach
społecznych. Francuski filozof Jacques Rousseau pisze: - "Udowodniłbym, że
gdyby ktoś widział garstkę potężnych i bogatych ludzi pławiących się w
dobrobycie i zbytkach podczas, gdy masy uginają się pod brzemieniem ubóstwa i
cierpień, to działoby się tak dlatego, że ci pierwsi przywiązują wagę do
rzeczy, które zapewniają im rozrywkę tylko w takim stopniu w jakim robią to ci,
którzy są tego pozbawieni; i ponieważ bez zmian ich położenia przestaliby być
szczęśliwi gdyby inni ludzie nagle przestali cierpieć".

Wyższa klasa w Brazylii na przykład twierdzi, że jest mniej więcej tak samo
szczęśliwa jak wyższe klasy w Stanach Zjednoczonych, pomimo znacznej różnicy w
ich przychodach. Różnice w poziomi "szczęścia" w danych społeczeństwach
przypuszczalnie istnieją, dlatego, że wyższa klasa sama stawia się ponad
niższymi i czuje się lepsza. Oczywiście ta różnica w poczuciu "szczęścia"
będzie istniała tak długo jak długo klasa średnia będzie dążyła do tego samego
celu, co klasa wyższa - zarobienia tak dużo jak to tylko możliwe - ponieważ
klasa średnia nie odnosi aż takich sukcesów w jego realizacji jak klasa wyższa.
Gdyby klasa średnia przestała dążyć do tak bezwartościowego celu z pewnością
zaczęłaby postrzegać swoje życie jako o wiele bardziej szczęśliwe i pełniejsze
niż płytkie i puste życie bogatych.

Konsumpcjonizm dzieli społeczeństwa na klasy i prowadzi do bezlitosnej walko o
jak największe przychody. Żadna egalitarna wspólnota nie może zaistnieć w tym
świecie gdzie dominuje bezmyślna rywalizacja. Wszechobecny materializm
przekazywany z pokolenia na pokolenie w uprzywilejowanych nacjach oddziela nas
od wartości wspólnoty, ponieważ komercyjny sposób myślenia stawia na pierwszym
miejscu przedmioty i wytwory najnowszej technologii. I znowu, co nie jest żadną
niespodzianką, społeczeństwo opętane ideą gromadzenia pieniędzy nie przywiązuje
najmniejszej wagi do duch wspólnoty czy ochrony naszej Matki Ziemi.

3. Nasz Dom, Ziemia
Jest to rzecz dość spora, choć bardzo prawdopodobna, że szeroko
rozprzestrzeniony konsumpcjonizm jest jednym z czynników najbardziej
niszczących równowagę na Ziemi. Na niezliczonych poziomach proces wytwarzania
nie potrzebnych dóbr konsumenckich jest odpowiedzialny za ciągłe niszczenie
integralności, piękna i stałości tej planety.

By wyprodukować jakiś zbyteczny produkt, powiedzmy dodatkową parę spodni dla
nadającego za modą klienta Ziemia musi cierpieć. Bawełna musi być uprawiana na
polach, których istnienie okupione jest wycinaniem i spaleniem lasów.
Przetworzenie bawełny wymaga odpowiedzialnych urządzeń a do transportowania jej
statkiem do fabryki jest potrzebne paliwo. Student Cornell w tak czarujący
sposób określił swój materializm: "Moi rodzice są zadowoleni ze swojego stylu
życia. Ale mi to nie wystarcza." Absolwenci liceów przebadani pomiędzy 1976 a
1990 rokiem wykazywali coraz mniejsze zainteresowanie "poszukiwaniem celu w
życiu" i zwiększającą się chęć zdobywania przedmiotów, które oferuje
konsumenckie społeczeństwo. Liczba studentów, którzy uznali "posiadanie jak
największej ilości pieniędzy" za "niezwykle ważne" wzrosła z mniej niż połowy w
1977 roku do niemal dwóch trzecich w 1986. Posiadanie pieniędzy stało się celem
numerem jedne dla absolwentów liceów.

Dla każdej spostrzegawczej osoby było to jasne od lat. Wystarczy tylko zwrócić
uwagę na absurdalne sumy, które młodzież i coraz częściej dzieci wydają na
markowe ubrania i inne artykuły. Dosłownie setki dolarów są marnowane na te
stworzone przez korporacje wyznaczniki statusu - tylko po to by zaszufladkować
konsumenta jako zwolennika jakiejś korporacji, (która prawdopodobnie
wielokrotnie złamała przepisy dotyczące ochrony środowiska, praw człowieka).

W Stanach Zjednoczonych nie ma żadnych przepisów, które mogłyby wpłynąć na
zahamowanie gwałtownego wzrostu wartości konsumpcji. Inne kraje świata również
zostały wciągnięte w wir masowej konsumpcji próbując dorównać Stanom
Zjednoczonym, od efektów aż robi się niedobrze. Niemiecki reklamy na przykład
zachęcają ludzi do "Kupienia Marlboro", "Spróbowania Westów". W chwili, gdy to
czytasz McDonald's nieustannie rozwija się i zaczyna wprowadzać swój fast food
do krajów Trzeciego świata, Japonia pomimo swej dawniejszej niechęci szybko
stała się Mekką materializmu i konsumpcji. Pewien zdegustowany japoński student
zauważył: "Japońscy ludzie są bardzo dobrze sytuowani materialnie, ale jeśli
chodzi o ich wnętrze… Nigdy nie mamy czasu na to by odnaleźć siebie czy to,
czego rzeczywiście powinniśmy szukać w życiu." W niektórych kręgach społecznych
Japonii sushi pakowane w złotą folię czy ubranka dla psów wy

[Gość: ketiw1]

wykonane z futer norek wywoływały falę entuzjazmu, w innych z pewnością
wzbudziły niesmak i obrzydzenie.

Dla tych, którzy wybrali konsumencki styl życia, życie jest
zdradliwym "wyścigiem szczurów", pogonią za pieniędzmi i przedmiotami, by w
końcu osiągnąć wysoką pozycję społeczną. Jednostka, która wybiera konsumencki
styl życia zostaje na zawsze skazana na niewolnicze uzależnienie od pracy. Jej
dni będą pasmem nieustających stresów i niepokoju. Niepowtarzalne jednostki
staną się niczym więcej niż producentami dóbr konsumenckich czy osobami
świadczącymi usługi. Pozwalamy innym czerpać zyski z naszego cierpienia, nudy
czy nieszczęścia. Po długim, wyczerpującym dniu pracy, zbyt wyczerpany
produkowaniem dla systemu konsument sadowi się przed telewizorem, być może
zapychając się obiadem z mikrofalówki! Ten dzień został stracony - nie było w
nim czasu na relaksem spacerowanie i podziwianie natury, cieszenie się
posiłkiem, siedzeniem pod drzewem i czytanie, odwiedzanie rodziny czy
przyjaciół, czy te z oddanie się jakiejkolwiek innej prostej przyjemności,
która może dać nam życie. Dlaczego decydujemy się na to szaleństwo? Jeden
bankier z Wall Street powiedział o tym szczerze: - "zarabianie pieniędzy ma
taką wartość, jaką sami mu nadamy".

Szybciej, szybciej, więcej, więcej! To stało się mottem życiowym cywilizacyjnej
osoby. Psycholog Robert Levine z Uniwersytetu Stanowego w Kalifornii badał
tempo codziennego życia w sześciu krajach. Mierzył wszystko od szybkości
chodzenia po ulicach miast po szybkość mówienia urzędników pocztowych, chcąc w
ten sposób udowodnić, że tempo życia rośnie wraz z postępującą industrializacją
i orientacją na konsumpcję w danym państwie. Rzecz jasna japońscy mieszkańcy
miast robili wszystko najszybciej. Zaraz za nimi znaleźli się Amerykanie,
Anglicy, dalej mieszkańcy Tajwanu i Włoch, na końcu zaś Indonezji. Badania
profesora Levine'a pokazały to, z czego wielu doskonale zdawało sobie sprawę:
im zamożniejszy kraj tempo życia w nim większe.

Więcej niż dwie trzecie amerykańskiej populacji stwierdza, że "cieszyłoby się
gdyby przywiązywano mniejszą uwagę do pieniędzy". Jednak zachowanie tych ludzi
jest w dużej mierze niezgodne z pragnieniem, by mieć mniej materialistycznie
zorientowane życie. Wielu pracuje tak intensywnie, że po pewnym czasie praca
staję się torturą, a robią to tyko po to, by potem móc "robić zakupy do
upadłego". Prawdopodobnie powodem tej sprzeczności jest to, że ludziom tym
wpojono pewien sposób myślenia, przekonanie, że aby być "szczęśliwym" trzeba
zarabiać ogromne sumy bezużytecznych pieniędzy. Woleliby raczej żyć prościej,
ale nie potrafią zakwestionować przekonań, które pierwotnie postawiły ich w tak
niefortunnej sytuacji. To po prostu zbyt wielki problem. Prawdopodobnie skończą
oni jako robotnicy w fabrykach, które zbudowano tam gdzie kiedyś rosły lasy,
jakkolwiek zbyt szybko mkniemy po drodze "postępu" by przejmować się tym. Te
fabryki wymagają ogromnej ilości "surowców" do produkcji i z pewnością
zanieczyszczają otaczający ekosystem ogromnymi ilościami odpadków. Do produkcji
spodni potrzebne są chemiczne barwniki i prawdopodobnie inne sztuczne
składniki. Spodnie muszą zostać statkiem dostarczone do magazynu, który
najprawdopodniej jest częścią centrum handlowego - instytucji samej w sobie
złej (czy wiedziałeś, że w Stanach jest więcej wielkich centrów handlowych i
supermarketów niż szkół?). Ktoś musi być w tym sklepie żeby sprzedawać spodnie
naszemu nadążającemu za modą przyjacielowi; ta osoba cierpi z powodu
faktycznego, trwającego cale życie zniewolenia przez te harówkę.

Co najważniejsze, ta osoba, która dostała wreszcie swoją parę spodni (której
nie potrzebowała) jest o jeszcze jeden krok dalej w szacunku dla natury. Dalej
obwarowuje się wartościami tego zepsutego społeczeństwa i co za tym idzie
odrzuca wszelkie wartości Matki Natury. To po prostu niemożliwe kochać i czcić
Naturę i życie, równocześnie planując swoje życie, tak by zapewnić sobie
optymalne warunki do maksymalnej konsumpcji. Obsesja na punkcie dóbr
materialnych to policzek dla życia w zgodzie z naturą - to coś więcej niż tylko
duchowe ubóstwo.

Każdego roku Amerykanie wyrzucają 2,7 miliarda baterii, 183 miliony żyletek,
140 milionów metrów sześciennych folii, w którą pakowane są np. orzeszki, 350
milionów pojemników po farbach spray'u. Pewna fabryka w Maryland produkuje
kasety video - są zaprojektowane tak by wyrzucić je po 5 - 10 odtworzeniach. Od
kiedy wybór danego produktu w dużej mierze uzależniony jest od reklamy, ludzie
przywiązują coraz mniejszą uwagę do jego wartości. Półki sklepowe zapełnione są
tanimi, kiepskimi produktami celowo wykonywanymi tak, by albo szybko wymagały
naprawy, albo zastąpienia nowymi. Takie produkty zapełniają nasze wysypiska
śmieci po brzegi. Tylko sami Amerykanie rocznie wyrzucają 7,5 miliona
telewizorów. W tym kraju również wyrzuca się 280 milionów gumowych opon
rocznie, tylko jedna czwarta z nich jest ponownie przetwarzana. Takie
przetworzone opony mogą być wykorzystywane do produkcji wielu użytecznych
rzeczy, takich jak na przykład wegańskie buty. Tylko niewielka ilość tego, co
wyrzucamy ulega biodegradacji.

Plastikowe opakowania, aluminiowe i wiele nadających się do ponownego
przetworzenia produktów metalowych zaśmieca naszą ziemię, kiedyś nieskalaną
przez człowieka. Nowocześni zindustrializowani ludzie są tak ślepi, że nie
widzą, że ścieżka, która obrali wiedzie ich prosto do samozniszczenia.
Zanieczyszczamy nasze domy i zatruwamy nasze ciała nazywając to postępem. Jako
gatunek gwałtownie cofnęliśmy się do stanu zaburzonej równowagi i całościowej
destrukcji i w dodatku pociągamy za sobą każdą roślinę i zwierzę. Kultury
oparte na mrożonkach, serialach komediowych, lekkich drinkach, modnych
dodatkach, przejażdżkach dla rozrywki i "jedzeniu" z Mcdonald'sa chce być
uważana za rozsądną i sensowną. "Wolność wyboru" to słowa tak często powtarzane
w konsumenckim społeczeństwie, jednak jest kilku, którzy zadają sobie pytanie
czy naprawdę dano im jakiś wybór, czy też zostali na siłę nakarmieni śmieciami
produkowanymi przez korporacje. Jakie społeczeństwo pozwala sobą manipulować,
kontrolować swoje umysły (w końcu daje się wziąć podstępem), ślepo słucha
reklam? Takie, które zboczyło z drogi i brak mu perspektyw. Prawdopodobnie to
ten sam typ społeczeństwa, który jest tak owładnięty obsesją na punkcie
zupełnie nieistotnych przedmiotów, że skończy sam skazując się na zniszczenie.
Możemy zadać sobie następujące pytanie: - "Jaki byłby świat gdybyśmy zdołali
pozbyć się konsumpcjonizmu?". Nie spędzalibyśmy większości dni uwięzieni w
pracy. Cała ta żałosna struktura zniknęłaby - nie z dnia na dzień, ale wtedy,
gdy ludzie przestaliby przejmować się zdobywaniem dóbr materialnych, nie byłoby
już wtedy miejsca na kapitalizm. Nie czulibyśmy już, że to jacy jesteśmy jest
kwestią drugoplanową w stosunku do tego ile posiadamy. Stosunki w rodzinach i
wspólnotach poprawiłyby się ogromnie, tak jak poprawiłby się nasz stosunek do
samych siebie. Nasze umysłu nie byłyby zaprzątnięte myślami o pieniądzach i
chciwości, a zamiast tego byłoby pełne spokoju i błogości; nasz związki z
Naturą niemal na pewno stałyby się o wiele silniejsze.

W naszym nowo odnalezionym czasie, który wcześniej trwoniliśmy w jakiejś pracy,
moglibyśmy zająć się tym, co jest ważne dla każdego z nas: przyjaciółmi,
rodziną, ochotniczą pracą, podróżowaniem, czytaniem, ćwiczeniami, pisaniem,
rozmyślaniem, odpoczywaniem, czymkolwiek. Najważniejsze jest to, że w tym
czasie moglibyśmy robić to, co sprawia, że naprawdę czujemy się szczęśliwi, a
nie to, czego nas nauczono, czemu powinniśmy być szczęśliwi. Jeśli oglądanie
telewizji, jedzenie fast food'u naprawdę sprawia, że czujemy się szczęśliwi to
dziwne jest to, że w dzisiejszym społeczeństwo jest tak wielu ludzie

[Gość: ketiw1]

cierpiących i niespełnionych.

Sami musimy kontrolować swoje życie. Nigdy więcej szarlataństwa i oszustw
korporacji. Trzeba również zauważyć, że błędem byłoby obwiniać tylko
konsumpcjonizm za to, że naszą planetę zapełniły multikorporacje - musimy brać
odpowiedzialność za swoje nawyki konsumpcyjne i zmienić je, musimy zadać sobie
pytanie: "Czy naprawdę potrzebujemy tych wszystkich rzeczy, które próbuje się
nam wcisnąć?" Podczas, gdy korporacje mogą próbować oszukiwać nas tak, byśmy
akceptowali ich sztucznie stworzone "potrzeby". Ostateczny wybór, czy będziemy
walczyć, czy też poddamy się temu obłędowi, należy do nas.

Błędy i wypaczenia a la USA

[Gość: P.S.J.]

Artykuł niezmiernie przypomina mi publikacje z lewicujących środowisk
uniwersyteckich USA, że o publikacjach ATTAC'u (tak się to pisze?) nie wspomnę.
Ale nie zgadzam się,i zgodzić nie mogę, z kilkoma zasadniczymi tezami tego
tekstu (postaram się streścić):

a) widzę tu tendencję do "personifikacji" owych złych_potwornych_amoralnych
korporacji. Ale korporacja nie jest jakąś tajną organizacją, współczesną
masonerią dążącą do realizacji sobie tylko znanych planów. Korporacja to po
prostu zbiór firm zajmujących się różnymi segmentami rynku, zunifikowanych pod
jednym kierownictwem, w celu uzyskania jak największych dochodów. A zbieranie
dóbr materialnych, bogacenie się - to popędy towarzyszące WSZYSTKIM kulturom i
WSZYSTKIM ludziom od ZAWSZE. Jeśli nie wierzysz, popatrz na znaleziska
archeologiczne, chociażby na groby kultur pierwotnych - nawet wtedy ludzie
otaczali się przedmiotami zbytku jako wyznacznikiem władzy, zaradności, siły
czy rozsądku...

Co za tym idzie, korporacje nie mogą oszukiwać, mataczyć czy manipulować. Tak
samo, jak nie może tego zrobić dajmy na to: kopalnia, platforma wiertnicza,
sklepik warzywny Pana Zbysia. (Owszem, dyrektor kopalni czy Pan Zbyś oszukiwac
jak najbardziej mogą, ale to nie czyni z warzywniaka czy szybu kopalnianego
złej istoty, prawda?)
b) nie wierzę i nie przekonują mnie łzawe teorie o cierpiącej Matce Ziemi czy
innej Uciemiężonej Naturze. Nie wierzę w tzw. "teorię Gai", Ziemia to po
prostu skomplikowany ekosystem planetarny, inny, co nie znaczy lepszy, od
setek innych planet w kosmosie - nawet tych pozbawionych życia (jak na razie
nie wiemy, czy to reguła, czy po prostu jedna z możliwości). Żadne inne
stworzenie poza człowiekiem nie ma tak zachowawczego i ogólnego spojrzenia na
ekosystem planetarny - po prostu zabiera sobie siłą z lokalnego ekosystemu to,
co jest jej potrzebne. Czy należałoby potępiać goryle z Kongo za to, że
zjadają bezbronne banany, a niejeden bananowiec pewnie przez nie usechł? Nie
wydaje mi się. A człowieka piętnuje się za to, że korzysta z tych dóbr
materialnych (zasobów ziemi), które potrafi wydobyc i przetworzyć do jakiejś
użytecznej formy.

c) odmawianie człowiekowi możliwości JAKIEJKOLWIEK realizacji jego pragnień,
która nie godzi w życie czy zdrowie drugiego człowieka, jest niemoralne i
zakrawa na totalitaryzm. Jak więc można postulować zabronienie ludziom
realizowania się nawet w tak prymitywny sposób jak konsumpcja?

PSJ _ DO CIEBIE

[Gość: ketiw1]

a) korporacje to przedewszystkim ludzie, a oni (wspólnie) maja swoje interesy.
Nie znasz przypadków nacisków, manipulacji, wypracowywania monopolu przez
korporacje? To jak się trochę pointeresujesz, to poznasz. Nie powinniśmy się
chyba spierać o słówka - zła korporacja czy źli ludzie kierujący korporacją. To
dla naszych rozważań bez znaczenia. Na marginesie: czy nie słyszłeś nigdy by
ktoś mówił zła dobra,(nie) rzetelna,(nie) uczciwa firma?

b)jedno małe ale - goryle nie zakłócają równowagi w przyrodzie. My od pewnego
czasu robimy to nagminie, w coraz wielkiej skali i to stanowi zagrożenie dla
naszych potomków. (chyba, że większość naukowców pracujących nad tym
zagadnieniem celowo wprowadza nas w błąd). To fakt szeroko znany i tylko od
naszej mentalności (bo po mnie to choćby i potop, lub nie) zależy, czy to dla
nas problem.

c)nikt niczego nie zabraniał i nie odmawiał (popraw mnie jeśli się mylę), tylko
najwyżej namawiał lub pytał. po drugie nasz zachodni konsumpcjonizm (nie myl z
konsumpcją) powoduje wiele krzywd (jestem tego zdania, choć nie jestem fanem
teorii spisku) i niesprawiedliwości tego świata i ogranicza wolność wielu
jednostek (choć zawsze w takich kwestiach można powiedzieć: przesada)


pozdrawiam i dziękuję za kulturalną i wnikliwą wypowiedź

[Gość: P.S.J.]

szybko a konkretnie:

ad a) Otóż korporacje to nie tylko źli prezesi czy inne dyrektory knujące złe
plany, ale przede wszystkim całe rzesze niżej wykwalifikowanych pracowników,
od sprzątaczek po prawników. Jeśli zabronimy działania korporacjom, to
uderzymy głównie w tych, którzy dla niej pracują, i praca ta jest ich głównym
źródłem utrzymania. Poza tym nie ma jasnych granic, gdzie kończy się "firma
prywatna" a zaczyna "korporacja".

ad b) nie chce mi się wierzyć, żeby wszystkie stworzenia poza człowiekiem nie
były w mniejszym czy większym stopniu "szkodliwe" dla swego ekosystemu.
Wszystko zależy od proporcji, a te ekosystem sam reguluje. Poza tym nie ma
czegos takiego, jak "martwa ziemia" - co najwyżej ekosystem przekształca się
może w mniej urokliwy (dla LUDZKICH oczu), ale zapewniający istnienie równie
licznym, choć INNYM formom życia. Nawet w okolicach Czarnobyla przyroda żyje i
się rozwija. W tej sytuacji tak, po mnie choćby potop. Zwłaszcza, że na Ziemi
było co najmniej parę potopów, i to bez ingerencji człowieka.

ad c) jestem przeciwny tezie, że to "ZACHODNI" konsumpcjonizm jest źródłem zła
tego świata. Możesz nie popierać takiej postawy, ale zapewniam cię, że
konsupcjonizm nie jest ani wynalazkiem kultury zachodu (europejsko-
amerykańskiej), ani zjawiskiem endemicznym dla naszego kręgu kulturowego. W
Afryce masz lokalnych satrapów - kacyków korzystających z życia pełnymi
garściami, w Azji masz niewyobrażalne fortuny oligarchów (zwłaszcza rosyjskich
i chińskich) otaczających się luksusem i przepychem wzorowanym(w przypadku
tych drugich) na czasach Cesarzy i czasach potęgi światowej Państwa Środka.

[Gość: ketiw1]

nie zmienia to faktu, że korporację są kierowane przez garstkę możnych i mogą
czynić zło, a to próbowałeś zanegować. Różnica pomiędzy działaniem firmy a
korporacji polega w tym momencie tylko na skali działań i dostępnych środkach.
To, że głównym celem tych organizacji jest zysk, kłóci się nieraz z
humanitaryzmem, sprawiedliwością (czy tzw. czystą grą), troską o prawa
słabszych. Nie sądzisz? (Nie twierdzę, że nie ma wyjątków).

b) Wiesz, środowisko po czarnobylu, to chyba jednak nie najlepszy ekosystem z
ludzkiego punktu widzenia (chyba nie masz ochoty się przeprowadzić)? Czy alarmy
ekologów np. o katastrofalnych skutkach wycinania puszczy amazońskiej to tylko
bezpodstawna histeria? Dość ryzykowna teoria.

c)to, że konsumpcjonizm nie jest wynalazkiem zachodu nie zmienia faktu, że jest
on u nas bardziej wszechobecny i rozbuchany niż u którejkolwiek z pozostałych
cywilizacji. Staje się religią i potęguje się, rośnie do mało rozsądnych
rozmiarów. A co stanie się, gdy nie będziemy w stanie już więcej wchłonąć?
Załamanie gospodarki, czy kolejna wojna "mająca na celu zniszczenie
terrorystów", napędzi koniunkturę? To błędne koło. Niemcy już mają problem z
wchłonięciem wszystkiego co wyprodukują - przecież nie można co 2 tygodnie
zmieniać samochodu - żyją na stercie śmieci i martwią się tym.

Co sądzę?

[wielki_czarownik]

Gość portalu: KETIW1 napisał(a):

> Czy wogóle zastanawiacie się nad tym co chcecie osiągnąć, kim chcecie być,
> czy wasze działania są ukierunkowane przez dominujące tendencje?

Chcę być bogaty.

> Czy nie szkoda Wam życia na osiąganie "sukcesu", czyli robienia kariery,
> bezustannego dokształcania, wyścigu z konkurentami, pracy x 1000, pięcia po
> szczeblach, zdobywania uznania u pracodawców?

Nie. A co mam według Ciebie robić w życiu?

Czy szczęście w życiu, Waszym
> zdaniem, mierzy się zarobionymi pieniędzmi liczbą zakupionych produktów?

Tak. A czym ma być szczęście? Wieczór z kumplami przy dobrym trunku w miłej atmosferze to nie jest szczęście? Jazda drogim samochodem to nie szczęście

> Czy nie przeszkadza Wam, że nasza cywilizacja bogaci się na krzywdzie innych
> społeczeństw,

Nie.

że nowoczesne produkty, tworzone tak, by po 5 minutach się
> zepsuły,

Tak

wytwarzane są bez szacunku dla przyrody, kosztem miliardów ton
> śmieci?

Nie

Czy nie czujecie wszechobecnego, postępującego zniewolenia, coraz
> większych możliwości inwigilacji, manipulacji (moda, reklama, marketing,
> tendencje, massmedia).

Nie

Czy nie męczy was natłok informacji (zbyt intensywny
> dla istoty ludzkiej - "technostres", "przesycenie").

Nie

> Czy zdajecie sobie sprawę, że żyjąc w dużym mieście NIE JESTEŚCIE W STANIE
> MYŚLEŚ SAMODZIELNIE?

Naprawdę? A czemu?

> Czy odczuwacie wypaczenie międzyludzkich relacji, wzajemne wykorzystywanie,
> traktowanie jak towar?

I co z tego?

> Czy nie przeszkadza wam ciągłe obniżanie się poziomu kultury, a raczej już
> rozrywki? Czy nie drażni was nadprodukcja kultury, zwiększająca się rzesza dj-
> ów o żadnych umiejętnościach muzycznych i żenującym poziomie intelektualnym,
> że o gwiazdach pop-u i filmach z hollywood nie wspomnę?

Nie.

> Czy jesteście w stanie, idąc za postulatami filozofii postmodernizmu,
> zapomnieć o moralności, przyjmować każdą wygodną religię (na marginesie- nie
> jestem wierzący), nawet jeśli jest "elementami buddyzmu zen połączonymi z
> ćwiczeniami aerobowymi, astrologią i fegshui"?

Jestem totalnym ateistą.

[Gość: ketiw1]

a ja ci powiem, że jesteś bezmyślnym, totalnie nieczułym ignorantem, który
będzie nieszczęśliwy. Poczekaj, aż będziesz stary - nie będzie przy tobie
nikogo, bo jak mowisz nie przeszkadza ci tereaz, że traktujesz ludzi jak towar -
będziesz przeterminowany i pójdziesz na przemiał. Stwierdzisz, że nic w życiu
ważnego nie zrobiłeś, kasę wydałeś i nie masz nic, przestraszysz się swojej
moralności (a właściwie jej braku), bo zobaczysz, że twoje życie, które było
wszystkim co miałeś, spędziłeś jak świnia przy żłobie. Nie pozostaniesz w
pamięci ludzi, bo nigdy nic tak naprawdę nie będziesz znaczył. Jestem ciekawy,
czy twoi "kupmle" są tylko do drinków, czy też do pomocy, gdy powinie ci się
noga. Co zrobisz gdy nagle zbiedniejesz? Co ci pozostanie? Myślisz, że to
niemożliwe? Czas pokaże.
Myślisz, że jesteś inteligentny? To co mówisz dowodzi, że twój rozwój zatrzymał
się na poziomie piętnastolatka (dosłownie). Twierdzisz, że drinki i samochód to
szczęście? Otóż nie, to przyjemność - nie rozumiesz najprostszych pojęć,
którymi operujesz. Szczęście jest długotrwałe i niezależne od zmiennych
czynników zewnętrznych. Szczęście jest w tobie, nie na zewnątrz.
Myślisz, że jesteś męski? A ja twierdzę, że jesteś pedalskim lalusiem-gogusiem,
szpanerkiem, bezmyślnym eunuszkiem.
Ktoś będzie miał mi za złe impertynencję? Trudno, są granice tolerancji, a
ostre słowa pomagają czasem z takiech kluchy zrobić faceta, choć w ten
przypadek jest chyba beznadziejny.

[Gość: Co za impertynent]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> a ja ci powiem, że jesteś bezmyślnym, totalnie nieczułym ignorantem, który
> będzie nieszczęśliwy. Poczekaj, aż będziesz stary - nie będzie przy tobie
> nikogo, bo jak mowisz nie przeszkadza ci tereaz, że traktujesz ludzi jak
towar
> -
> będziesz przeterminowany i pójdziesz na przemiał.

Tak wlasnie ma byc. Albo zgarnie sie teraz wiecej, albo inni zgarna, wtedy jest
mozliwa taka przyszlosc jak szkicujesz : "Jak sie teraz nachapiesz, taka
bedziesz mial emeryture"

Stwierdzisz, że nic w życiu
> ważnego nie zrobiłeś, kasę wydałeś i nie masz nic, przestraszysz się swojej
> moralności (a właściwie jej braku), bo zobaczysz, że twoje życie, które było
> wszystkim co miałeś, spędziłeś jak świnia przy żłobie.

Moim zdaniem, to swinia przy zlobie jest zwierzeciem, a ja dzieki moim dobrom i
pieniadzom, ktore moge kupowac i kupowac, jestem czlowiekiem.

> Myślisz, że jesteś inteligentny? To co mówisz dowodzi, że twój rozwój
zatrzymał
>
> się na poziomie piętnastolatka (dosłownie). Twierdzisz, że drinki i samochód
to
>
> szczęście?

Jesli rozum "woelkiego Czarownika" zatrzymal sie na wieku 15 latka , to cale
szczescie ze w erze demokracji i tolerancji oraz kapitalizmu, bo Twoj zatrzymal
sie na podobnym wieku, ale we wspolnocie pierwotnej.

> Otóż nie, to przyjemność - nie rozumiesz najprostszych pojęć,
> którymi operujesz. Szczęście jest długotrwałe i niezależne od zmiennych
> czynników zewnętrznych

Szczesciem jest moja przyjemnosc i jest we mnie ta przyjemnosc.

> Myślisz, że jesteś męski? A ja twierdzę, że jesteś pedalskim lalusiem-
gogusiem,
>
> szpanerkiem, bezmyślnym eunuszkiem.

Chodzilo Ci o stosunek do Twojej wypowiedzi, czy do Twojego tylka?

> Ktoś będzie miał mi za złe impertynencję?

Tak, bo nie trzyma sie ona calosci Twojego wywodu, ale rozumiem, ze jestes
zwyklym krzykaczem, wiec ze zrozumieniem oddaje Twoj los pod rece dobrego
psychologa

[Gość: ketiw1]

a ja ci powiem, że jesteś głupszy od świni, bo świnia je, ponieważ nie ma nic
innego do roboty, ty natomiast żeby się nażreć, musisz się najpierw sharować i
wleźć w dupe swemu szefowi. Świnia nie myśli i ty też,bo robisz tak jak
większość społeczeństwa - wszyscy u żłoba, to ja też. Co do twoich
kontrargumentów to są żałośnie naiwne:Tak wlasnie ma byc. Albo zgarnie sie
teraz wiecej, albo inni zgarna, wtedy jest
>
> mozliwa taka przyszlosc jak szkicujesz : "Jak sie teraz nachapiesz, taka
> bedziesz mial emeryture"
a co samotność to ci doskwierać nie będzie?. A jak stracisz oszczędności jakimś
zrządzeniem losu (kradzież, wojna, kryzys, choroba) to ci nikt nie pomoże i
życie w plecy.
Jesli rozum "woelkiego Czarownika" zatrzymal sie na wieku 15 latka , to cale
> szczescie ze w erze demokracji i tolerancji oraz kapitalizmu, bo Twoj
zatrzymal
>
> sie na podobnym wieku, ale we wspolnocie pierwotnej.

- tu żadnego argumentu nie widać, tylko wątpliwa teza - ja staram się moje
zdanie popierać argumentami i zdaniem innych, czaropwnik mówi tylko - tak, nie,
co to kogo obchodzi - litości godna indolencja intelektualna.

"Szczesciem jest moja przyjemnosc i jest we mnie ta przyjemnosc"-
Takie złote myśli to adresuj do petentów miejskiego szaletu nie do mnie
buahahaha
"Chodzilo Ci o stosunek do Twojej wypowiedzi, czy do Twojego tylka?"- chodziło
mi o podejście do życia, inteligencji wulgaryzmem przedszkolnym nie zastąpisz

[Gość: az szkoda pisac]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> wleźć w dupe swemu szefowi

Sam sobie jestem szefem.

> a co samotność to ci doskwierać nie będzie?

Za zgromadzona kase, kupie sobie jakas "cizie" nie martw sie o mnie.

> A jak stracisz oszczędności jakimś
> zrządzeniem losu (kradzież, wojna, kryzys, choroba)

Moim zadaniem jest ja tak zabezpieczyc, zeby nie stracic. A jak strace, to mam
nadzieje, ze jakos nadrobie (wreszcie starosc to nie wyrok). Jesli chodzi o
chorobe, to przeciez nic sie nie stanie, jak bede umieral, bede mogl sobie
powiedziec : wszystko co chcialem, mialem.

> litości godna indolencja intelektualna.
> inteligencji wulgaryzmem przedszkolnym nie zastąpisz

I na tym nalezy skonczyc ta dyskusje, lepszej puenty do Twojego tematu nikt nie
wymysli (mam nadzieje). Sam sobie odpowiedziales na zadany temat. Wiec po co ta
klotnia??

[Gość: ketiw1]

> Sam sobie jestem szefem.
więc włazisz kontrachentom
Jesteś typowym przykładem konformisty, a więc człowieka, który nie myśli
samodzielnie, bo jest z jakiegoś powodu za cienki - jeśli uważasz, że to
nieprawda umotywuj. Z zakupioną cizią na starość będziesz pewnie bardzo
szczęśliwy, zwłaszcza, kiedy zrozumiesz, że brzydzi się twoim starym,
pomarszczonym cielskiem, ciekawe, czy zapiszesz jej swe "bogactwa" - jeśli tak
to ciekawe, czy nie będziesz robił pod siebie ze strachu, że cię wykończy.
Ciekawe, czy kiedyś nie zabraknie ci miłości, współczucia i prawdziwego
zainteresowania. Ciekawe co zrobisz i kto się tobą zainteresuje naprawdę - a to
da się wyczuć, gdy np swoim drogim samochodem przydzwonisz w drzewo.
Co do zabezpieczenia twych "bogactw" to mówisz bzdury - jeszcze się taki nie
znalazł, co by się zabezpieczył przed wszelkimi możliwymi zrządzeniami losu.
Dlaczego odpowiadasz tylko na niektóre z moich pytań?
Jesteś pewien, że będziesz mógł powiedzieć "wszystko co chcialem, mialem"? A mi
się wydaje, że nie. Nie od dziś tęgie umysły twierdzą, że ucieczka w hedonizm
nie prowadzi na dłuższą metę do szczęścia.
Mówisz o najważniejszych problemach życiowych, choć nic tak naprawdę nie wiesz,
nic nie czytałeś na temat konsumpcjonizmu,l poddajesz się ogólnej
fali:przyjemnie, szybko, bez refleksji, ale ja twierdzę, że ci się ten fastfood
wrzodami odwdzięczy na żołądku i duszy.

Hehehe!! Żałosny człowieczku.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> a ja ci powiem, że jesteś bezmyślnym, totalnie nieczułym ignorantem, który
> będzie nieszczęśliwy.

A czemu?

Poczekaj, aż będziesz stary - nie będzie przy tobie
> nikogo, bo jak mowisz nie przeszkadza ci tereaz, że traktujesz ludzi jak towar
> -
> będziesz przeterminowany i pójdziesz na przemiał.

Możliwe. Ale bardziej prawdopodobne, że będę zamożnym staruchem, który razem ze swoimi równie zamożnymi (i starymi) kumplami będzie jechał swoim Mecrem na sexturystykę do Rosji.

Stwierdzisz, że nic w życiu
> ważnego nie zrobiłeś, kasę wydałeś i nie masz nic, przestraszysz się swojej
> moralności (a właściwie jej braku), bo zobaczysz, że twoje życie, które było
> wszystkim co miałeś, spędziłeś jak świnia przy żłobie.

Czy to źle? Kasa jest po to, by ją wydawać a życie po to by się nażreć.

Nie pozostaniesz w
> pamięci ludzi, bo nigdy nic tak naprawdę nie będziesz znaczył.

I co z tego? Zależy ci na ludzkiej pamięci? Kompleksy jakieś?

Jestem ciekawy,
> czy twoi "kupmle" są tylko do drinków, czy też do pomocy, gdy powinie ci się
> noga.

Wszyscy się razem wspieramy w dojściu do bogactwa - jeden ciągnie drugiego, bo dzięki temu ten drugi pociągnie jego. Dlatego jesteśmy silni i nikt nam nie podskoczy.

Co zrobisz gdy nagle zbiedniejesz? Co ci pozostanie? Myślisz, że to
> niemożliwe? Czas pokaże.

Możliwe. Ale jak zbiednieję to zacznę się dorabiać od nowa.

> Myślisz, że jesteś inteligentny?

Testy inteligencji wskazują, że tak.

To co mówisz dowodzi, że twój rozwój zatrzymał
>
> się na poziomie piętnastolatka (dosłownie). Twierdzisz, że drinki i samochód to
>
> szczęście?

A nie?

Otóż nie, to przyjemność - nie rozumiesz najprostszych pojęć,
> którymi operujesz. Szczęście jest długotrwałe i niezależne od zmiennych
> czynników zewnętrznych. Szczęście jest w tobie, nie na zewnątrz.

Bardzo ciekawe podejście. Ja preferuję jednak koncepcję Arystypa z Cyreny (435?366 p.n.e.) - twórcy hedonizmu. Dla niego szczęście jest tożsame z przyjemnością.

> Myślisz, że jesteś męski? A ja twierdzę, że jesteś pedalskim lalusiem-gogusiem,
>
> szpanerkiem, bezmyślnym eunuszkiem.

Ale skąd ten atak? Czy ja ci coś zrobiłem? Czemu się tak plujesz? Boisz się, że ktoś wyśmieje twe poglądy i dlatego reagujesz prewencyjną agresją? Zachowujesz się jak zwierze.

> Ktoś będzie miał mi za złe impertynencję? Trudno, są granice tolerancji, a
> ostre słowa pomagają czasem z takiech kluchy zrobić faceta, choć w ten
> przypadek jest chyba beznadziejny.

Nie ostre słowa a argumenty, a tych ci brakuje. Pozostaje tylko agresja pokazująca jaką jesteś niepewną siebie intelektualną miernotą.

Ja wam podskoczę

[Gość: ketiw1]

wielki_czarownik napisał:


> A czemu?
Bo wyświechtany slogan "pieniądze szczęścia nie dają" ma 100% pokrycie w
rzeczywistości, nie wierzysz, zobaczysz.
>

>
> Możliwe. Ale bardziej prawdopodobne, że będę zamożnym staruchem, który razem
ze
> swoimi równie zamożnymi (i starymi) kumplami będzie jechał swoim Mecrem na sex
> turystykę do Rosji.
Nie to nie jest bardziej prawdopodobne, a nawet jeśli, to nie zazdroszczę tym
co muszą zawsze płacić za kobietę. I tak będziesz sam, nawet jeśli będziesz
miał na dziwki o wątp[liwym zdrowiu z byłego bloku wschodniego.
>

.
>
> Czy to źle? Kasa jest po to, by ją wydawać a życie po to by się nażreć.
Czy to pewnik? moje życie służy innym celom, a zwierze które ma podobne cele do
Ciebie już wymieniłem.

>
> I co z tego? Zależy ci na ludzkiej pamięci? Kompleksy jakieś?

Po śmierci nie ma kompleksów. Tak zależy mi na ludzkiej pamięci, bo tylko ta po
nas zostaje, a ja chcę coć zostawić.

> Wszyscy się razem wspieramy w dojściu do bogactwa - jeden ciągnie drugiego,
bo
> dzięki temu ten drugi pociągnie jego. Dlatego jesteśmy silni i nikt nam nie
pod
> skoczy.
Jeśli jedyne co was łączy, to lojalność w obliczu pragnienia bogactwa, to co
zrobicie, gdy powstanie konflikt interesów. Ja wam podskoczę, bo jestem
silniejszy.
>

> > Myślisz, że jesteś inteligentny?
>
> Testy inteligencji wskazują, że tak.
Wątpie, nie wypowiadasz się jak inteligentna osoba.
> To co mówisz dowodzi, że twój rozwój zatrzymał
> >
> > się na poziomie piętnastolatka (dosłownie). Twierdzisz, że drinki i samoch
> ód to
> >
> > szczęście?
>
> A nie? Nie.

> Bardzo ciekawe podejście. Ja preferuję jednak koncepcję Arystypa z Cyreny
(435?
> 366 p.n.e.) - twórcy hedonizmu. Dla niego szczęście jest tożsame z
przyjemności
> ą. Naszczęście mędrzec się mylił - dowód to przyczyna upadku cesarstwa
rzymskiego - hedonizm, a po za tym linijka z encyklopedii nie robi na mnie
wrażenia

> Ale skąd ten atak? Czy ja ci coś zrobiłem? Czemu się tak plujesz? Boisz się,
że
> ktoś wyśmieje twe poglądy i dlatego reagujesz prewencyjną agresją? Zachowujesz
> się jak zwierze.
Zachowuje się jak człowiek nie mogący pojąć twego zezwierzeńcenia. Brak uczuć,
który deklarujesz, jest cechą zwierząt, a nie mój atak. Jesteś babą, bo lubisz
szpanować i dogadzać sobie, nie jesteś twardy - założę się.

> Nie ostre słowa a argumenty, a tych ci brakuje. Pozostaje tylko agresja
pokazuj
> ąca jaką jesteś niepewną siebie intelektualną miernotą.
To już zupełnie bez pokrycia, nie brak mi argumentów, odpowiem nim na każdy
twój - próbuj. To twoje wypowiedzi brzmią "no i co?" "czy to źle" itd. A
agresja wymierzona w przejawy bezmyślności nie jest niczym złym według mnie.
Może jedyne co mam sobie do zarzucenia w tej rozmowie to to, że nie jestem
wierny zasadzie "nie znęcaj się nad słabszymi".

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):


> Bo wyświechtany slogan "pieniądze szczęścia nie dają" ma 100% pokrycie w
> rzeczywistości, nie wierzysz, zobaczysz.

Nie wierzę.


> Nie to nie jest bardziej prawdopodobne,

Czemu? Znasz mnie? Znasz moje możliwości? Wiesz kim jestem? Może już tak jeżdżę?

a nawet jeśli, to nie zazdroszczę tym
> co muszą zawsze płacić za kobietę.

A kto mówi, że zawsze?

I tak będziesz sam, nawet jeśli będziesz
> miał na dziwki o wątp[liwym zdrowiu z byłego bloku wschodniego.

I co z tego, że będę sam? Może ja nie potrzebuję towarzystwa?


> Czy to pewnik?

Pewnik.

> moje życie służy innym celom,

Żyj sobie jak chcesz - ja twojego życia nie oceniam.

a zwierze które ma podobne cele do
>
> Ciebie już wymieniłem.

A człowiek to nie zwierzę?

>
> Po śmierci nie ma kompleksów. Tak zależy mi na ludzkiej pamięci, bo tylko ta ponas zostaje, a ja chcę coć zostawić.

Ja chcę pozostawić duży spadek.


> Jeśli jedyne co was łączy, to lojalność w obliczu pragnienia bogactwa, to co
> zrobicie, gdy powstanie konflikt interesów.

Nie powstanie, bo działamy w różnych sferach życia społecznego.

Ja wam podskoczę, bo jestem
> silniejszy.

Tak? A w jaki sposób? W czym jesteś silniejszy? Fizycznie? Materialnie? A może masz więcej kumpli?

> Wątpie, nie wypowiadasz się jak inteligentna osoba.

Wątpię więc jestem.

> Naszczęście mędrzec się mylił - dowód to przyczyna upadku cesarstwa
> rzymskiego - hedonizm,

Widać, że masz bardzo małą wiedzę z zakresu historii starożytnej.
1. On był Grekiem.
2. Rzym upadł z zupełnie innych powodów - załamanie gospodarki spowodowane brakiem niewolników oraz niewydolność administracji w zarządzaniu tak olbrzymim terytorium połączone z naciskami ludów północnych spowodowały upadek cesarstwa.

> a po za tym linijka z encyklopedii nie robi na mnie
> wrażenia

To nie z encyklopedii.


> Zachowuje się jak człowiek nie mogący pojąć twego zezwierzeńcenia.

Każdy jest zwierzęciem. Inteligentnym, ale nadal.

Brak uczuć,
> który deklarujesz, jest cechą zwierząt, a nie mój atak.

Brak uczuć? Ja KOCHAM pieniądze.

> Jesteś babą, bo lubisz
> szpanować i dogadzać sobie, nie jesteś twardy - założę się.

Cóż za przewrotna konstrukcja logiczna - zamiłowanie do zbytku oznaką słabości. Goering też lubił zbytki. Nie był twardy? Wiesz jakie medale? Między innymi "Pour le Merit" - najwyższe pruskie odznaczenie wojskowe. Niby mięczakom dają takie medale? Zestrzelił kilkanaście samolotó wroga. Umarł z godnością. Cienias? Lubię zbytki - nie przeczę. A czy jestem twardy? Nie wiem - to niech ocenią ci, co mnie znają.


> To już zupełnie bez pokrycia, nie brak mi argumentów, odpowiem nim na każdy
> twój - próbuj.

Próbuję.

> To twoje wypowiedzi brzmią "no i co?" "czy to źle" itd.

Oczywiście - zadaję pytania na które nie potrafisz udzielić chłodnych, nie nacechowanych emocjami obiektywnych odpowiedzi.

> A
> agresja wymierzona w przejawy bezmyślności nie jest niczym złym według mnie.

Bezmyślności? Czy ja - człowiek pragnący zapewnić sobie bezpieczne życie jestem bezmyślny? Ja wykorzystujący ten świat do swych celów? A może bezmyślny jest ten, kto porywa się z motyką na słońce krzycząc "nienawidzę tego świata"? Ciekawe jak skończysz z takim podejściem. Może będziesz squatersem?

> Może jedyne co mam sobie do zarzucenia w tej rozmowie to to, że nie jestem
> wierny zasadzie "nie znęcaj się nad słabszymi".

A w czym jestem słabszy?

Dziwne, że człowiek tak miłujący wolność i indywidualizm chce narzucić innym swą wolę.

[Gość: ketiw1]

pierdolisz bzdury i zgrywasz się na "boga sprawnie poruszającego się po naszym
systemie i wykorzystującego go do własnych potrzeb", a w tym systemie znaczysz
tyle co nic, jesteś mrówką, którą można zdepnąć, której większość nie zauważy.
Czemu uwazam żeś bezmyślny? bo opierasz swe życie na pieniądzach, a to bardzo
niestały fundament. Oczywiście zaraz odpowiesz, że twój niesamowity spryt i
super inteligencja już dawno doprowadziły do założenia extra bezpiecznych lokat
w szwajcarskich bankach, ale tak naprawdę jedno jest pewne - pieniądze mozna w
miarę łatwo w kapitaliźmie zarobić i można jeszcze szybciej je stracić, a ty mi
w dodatku na potentata nie wyglądasz (miałbyś inne rozrywki niż gazeta forum i
kłótnie z lewakami mego pokroju). Jeśli więc fundament twego życia stanowią
pieniądze, to kiepski i bezmyślny z ciebie budowniczy, mój krezusie.
Co do twej wiedzy na temat upadku cesarstwa, to to co wymieniłeś to tylko jedne
z przyczyn, których istnienia nie negowałem. Nikt z historyków nie poddaje w
wątpliwość faktu, że hedonizm, beztroska, poswięcenie się przyjemnościom i
upadek moralności miały ogromny wpływ na upadek imperium.
A ja nie neguję, że twój nieomylny autorytet był grekiem, tylko mówię, że jego
teorie nie służą najlepiej i dowód podałem.
Co do twej siły to mój multimilionerze nieskromnie postąpiłeś, żeś się do
Goeringa porównał. Ty lubisz tylko zbytki i samolotów żadnych nie
zestrzeliwujesz.
W czym jestem silniejszy? Mam silniejsze fundamenty, na których oparłem swoje
życie. Są nimi między innymi przyjaźń - totalnie bezinteresowna, i nieustanna
chęć utwardzania swego charakteru. Może nieskromnie, ale coż - wyobrażasz sobie
siebie na półrocznej wycieczce survivalowej w północnej szwecji w środku zimy,
przy egipskich ciemnościach, 40-sto stopniowym mrozie, bez środka transportu?
Ja dałem radę (jeśli chcesz mozesz to miedzy bajki włożyć - nie dbam o to).
Jestem pewien, że jestem silniejszy fizycznie (nawet jeśli wzorem innych
dorobkiewiczów karnet na siłownie posiadasz i sterydy od swego lekarza),
odporniejszy na cierpienie,duchowo - mam mniej słabych punktów, bo nie darzę
uczuciem przedmiotów, jestem bardziej niezależny, a i choć to dla mnie sprawa
mało istotna - do biedaków nie należę (to jednak żadna miara siły). Podskoczę
wam, a jestem pewien, że inaczej byś ze mną rozmawiał, gdybyśmy patrzyli sobie
w oczy. Twój styl życia rozmiękcza charakter - to pewne i żadne bzdury o
pruskich medalach wpływu na to nie mają.
Nie znajduję przyjemności w rozmowie z tobą, ani nie jest ona dla mnie
wyzwaniem, ani satysfakcji nie dostarcza, ani nie ciekawi. Pisz sobie do mnie,
ja cię zlewam, bo choćbym ci to matematycznie udowodnił, że głupio robisz, to
byś nie uwierzył, bo twoi koledzy inaczej uważają, a oni się nie mylą, "no bo
juzek, to juz prawie okularnika ma na raty". Moim zdaniem jesteś jakimś małym,
drobnomieszczańskim bubkiem, z jako takim wykształceniem, któremu za ciepło w
dupe było zawsze i wydaje mu się, że jest kowalem swego losu. Śpij spokojnie
dorobkiewiczu, a życie da ci popalić - tego jestem pewien.

Jesteś głupcem.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> pierdolisz bzdury

Gdzie brakuje argumentów pojawia się agresja.

i zgrywasz się na "boga sprawnie poruszającego się po naszym
> systemie i wykorzystującego go do własnych potrzeb"

Nie uważam się za boga a za użytkownika.

, a w tym systemie znaczysz
> tyle co nic, jesteś mrówką, którą można zdepnąć, której większość nie zauważy.

Owszem, ale do czasu. Bogaci znaczą więcej.

> Czemu uwazam żeś bezmyślny? bo opierasz swe życie na pieniądzach, a to bardzo
> niestały fundament.

A czy na tym świecie jest coś stałego?

Oczywiście zaraz odpowiesz, że twój niesamowity spryt i
> super inteligencja już dawno doprowadziły do założenia extra bezpiecznych lokat
>
> w szwajcarskich bankach, ale tak naprawdę jedno jest pewne - pieniądze mozna w
> miarę łatwo w kapitaliźmie zarobić i można jeszcze szybciej je stracić,

Tak samo jak miłość, przyjaźń, honor.

a ty mi
>
> w dodatku na potentata nie wyglądasz (miałbyś inne rozrywki niż gazeta forum i
> kłótnie z lewakami mego pokroju).

Na razie się dorabiam i nie narzekam. Na pewno żyję lepiej niż 90% ludzi w moim wieku.

Jeśli więc fundament twego życia stanowią
> pieniądze, to kiepski i bezmyślny z ciebie budowniczy, mój krezusie.

A czemu?

> Co do twej wiedzy na temat upadku cesarstwa, to to co wymieniłeś to tylko jedne
>
> z przyczyn, których istnienia nie negowałem. Nikt z historyków nie poddaje w
> wątpliwość faktu, że hedonizm, beztroska, poswięcenie się przyjemnościom i
> upadek moralności miały ogromny wpływ na upadek imperium.

A to ciekawe. Możesz podać jakieś źródło?

> A ja nie neguję, że twój nieomylny autorytet był grekiem, tylko mówię, że jego
> teorie nie służą najlepiej i dowód podałem.

To ma być dowód?

> Co do twej siły to mój multimilionerze nieskromnie postąpiłeś, żeś się do
> Goeringa porównał. Ty lubisz tylko zbytki i samolotów żadnych nie
> zestrzeliwujesz.

Skąd wiesz kim jestem? Może jestem bokserem? Może kierowcą rajdowym, może...

> W czym jestem silniejszy? Mam silniejsze fundamenty, na których oparłem swoje
> życie. Są nimi między innymi przyjaźń - totalnie bezinteresowna, i nieustanna
> chęć utwardzania swego charakteru.

Bzdura!! Jesteś niezmiernie naiwnym idealistą. Przyjaźń, miłość - rzeczy maksymalnie ulotne i nietrwałe. Jakież to ja widziałem miłości i przyjaźnie do grobowej deski które się rozpadały miczym domki z kart. HEHEHE!! Pamiętaj jedyne na co możesz liczyć to ty sam, twój portfel i ktoś z kim masz wspólne interesy.

Może nieskromnie, ale coż - wyobrażasz sobie
>
> siebie na półrocznej wycieczce survivalowej w północnej szwecji w środku zimy,
> przy egipskich ciemnościach, 40-sto stopniowym mrozie, bez środka transportu?

Nie. Po co miałbym się tam wybierać?

> Ja dałem radę (jeśli chcesz mozesz to miedzy bajki włożyć - nie dbam o to).
> Jestem pewien, że jestem silniejszy fizycznie (nawet jeśli wzorem innych
> dorobkiewiczów karnet na siłownie posiadasz i sterydy od swego lekarza),

Jesteś pewien... Może masz rację a może nie. Na pewno nie jesteś silniejszy od takiego kawałka metalu który mam w domu (legalnie).

> odporniejszy na cierpienie,duchowo - mam mniej słabych punktów, bo nie darzę
> uczuciem przedmiotów, jestem bardziej niezależny, a i choć to dla mnie sprawa
> mało istotna - do biedaków nie należę (to jednak żadna miara siły).

Odporniejszy na cierpienie? To czemu tak wyjesz nad tym złym światem?

Podskoczę
> wam, a jestem pewien, że inaczej byś ze mną rozmawiał, gdybyśmy patrzyli sobie
> w oczy.

Masz rację, bo mógłbym ci dmuchnąć w twarz dymem z cygara.

Twój styl życia rozmiękcza charakter - to pewne i żadne bzdury o
> pruskich medalach wpływu na to nie mają.

Nie mają? A Aleksander Wielki też był miękki? On uwielbiał luksus, przepych i zbytek. Zaś ty zapewne śpisz na desce w nieogrzewanej szopie, bo musisz być twardy.

> Nie znajduję przyjemności w rozmowie z tobą, ani nie jest ona dla mnie
> wyzwaniem, ani satysfakcji nie dostarcza, ani nie ciekawi.

Więc czemu piszesz?

Pisz sobie do mnie,
> ja cię zlewam, bo choćbym ci to matematycznie udowodnił, że głupio robisz, to
> byś nie uwierzył, bo twoi koledzy inaczej uważają, a oni się nie mylą, "no bo
> juzek, to juz prawie okularnika ma na raty".

Jak na razie nic nie udowodniłeś, a jedynie usiłujesz w sposób chamski narzucić swą wizję szczęścia.

Moim zdaniem jesteś jakimś małym,
> drobnomieszczańskim bubkiem, z jako takim wykształceniem, któremu za ciepło w
> dupe było zawsze i wydaje mu się, że jest kowalem swego losu. Śpij spokojnie
> dorobkiewiczu, a życie da ci popalić - tego jestem pewien.

1. Nie jestem drobnomieszczaninem. Urodziłem się i mieszkam w dużym mieście.
2. Wciąż się kształcę.
3. Życie już mi nie raz dawało popalić.

Ta wypowiedź jest koronnym dowodem na brak jakichkolwiek argumentów z twej strony. Zamiast odpowiadać na mój wątek prawisz monologi składające się z wyzwisk przemieszanych z potworną naiwnością, idealizmem i głupotą.

jeszcze raz, mała babo-jago

[Gość: ketiw1]

> Owszem, ale do czasu. Bogaci znaczą więcej.
od kogo? dla kogo? chcesz zostać prezydentem, czy wystarczy ci rola
przedstawiciela jednej z tysięcy małych firm. Jest jeszcze coś takiego jak
szacunek społeczny, autorytet, dokonania, zasługi - zupełnie niezależne od
bogactwa.
>Tak samo jak miłość, przyjaźń, honor.> Bzdura!! Jesteś niezmiernie naiwnym
idealistą. Przyjaźń, miłość - rzeczy maksym
> alnie ulotne i nietrwałe. Jakież to ja widziałem miłości i przyjaźnie do
grobow
> ej deski które się rozpadały miczym domki z kart. HEHEHE!! Pamiętaj jedyne na
c
> o możesz liczyć to ty sam, twój portfel i ktoś z kim masz wspólne interesy.
>
to nie bzdura, po prostu zależy z kim przestajesz. W twoim świecie rzeczywiście
wszystko jest za kasę - nawet przyjaźń i miłość, jeśli jej nie ma, nie ma
przyjaźni i miłości. Na marginesie często badasz się na obecność wirusa HIV?
> Skąd wiesz kim jestem? Może jestem bokserem? Może kierowcą rajdowym, może...
jesteś? to kiedy masz czas na zarabianie? a może żyjesz z boksu? hehehehe
Na razie się dorabiam i nie narzekam. Na pewno żyję lepiej niż 90% ludzi w moim
> wieku.
i gorzej niż 90% procent ludzi w krajach wysokorozwiniętych. Zastanów się jaki
jest poziom, który by cię usatysfakcjonował, bo najbogatszy i tak nie bedziesz.
Chyba, że bawi cię rola syzyfa.
> Jeśli więc fundament twego życia stanowią
> > pieniądze, to kiepski i bezmyślny z ciebie budowniczy, mój krezusie.
>
> A czemu?
A temu, że prawdziwa przyjaźń (w istnienie której wątpisz)jest bardziej trwała
od kasy. Jej się nie rozmienia na drobne i nie podlega dewaluacji.Tylko, że na
to trzeba dać więcej niż kasę, a tego musiałbyś się nauczyć dopiero.
> A to ciekawe. Możesz podać jakieś źródło?
Uczyłem się o tym z podręcznika do liceum. Nie wierzysz - sprawdź.
> Nie. Po co miałbym się tam wybierać?
>
Żeby sprawdzić swoją wytrzymałość i odporność psychofizyczną, a także, by
wypróbować przyjaźnie - w twoim przypadku nie ma czego sprawdzać. Tak jak
powiedziałeś wy podobne rzeczy sprawdzacie jadąc na panie lekkich obyczajów
(sexturystyka - jak spróbujesz wszystkiego z kobietą, to skusisz się wzorem
bogatych belgów i szwabów na chłopca?)
> Jesteś pewien... Może masz rację a może nie. Na pewno nie jesteś silniejszy
od
> takiego kawałka metalu który mam w domu (legalnie).
>
Tylko ja może lepiej się posługuje takimi kawałkami jakich ty w katalogu nawet
nie widziałeś.
> Odporniejszy na cierpienie? To czemu tak wyjesz nad tym złym światem?
Ja wyję? Choć raz powiedziałem świat jest zły? Trochę rzetelności królu
midasie. Ja krytykuję konsumpcjonizm, nie świat. Bogactwo i konsumpcja to
ciągle domena mniejszej części ludzkości. Po za tym ludzie to nie cały świat.
jestem odporniejszy, bo się nie poddaje tendencjom i fascynuije mnie nasz
piękny świat.
> Masz rację, bo mógłbym ci dmuchnąć w twarz dymem z cygara.
po kilku sekundach jadłbyś swoje cygaro.
> Nie mają? A Aleksander Wielki też był miękki? On uwielbiał luksus, przepych i
z
> bytek. Zaś ty zapewne śpisz na desce w nieogrzewanej szopie, bo musisz być
twar
> dy.
Proszę cię..... nie porównój się do wielkich tego świata, Aleksander wielki był
w pierwszej kolejności wojownikiem, a potem bogaczem. A ty jesteś TYLKO
dorobkiewiczem.
> Więc czemu piszesz?
>
Bo to mój zawód i to lubię. Po za tym kusi mnie, lubię się pokłócić, chociaż
mnie leczysz. Nie mogłem oprzeć się pokusie i tym razem mimo deklaracji.
> Jak na razie nic nie udowodniłeś, a jedynie usiłujesz w sposób chamski
narzucić
> swą wizję szczęścia
nikomu nie narzucam, do niczego nie przkonuję, oceniam, krytykuję i kpię z
ciebie i mam do tego święte prawo. Nie mam zamiaru niczego udowadniać, bo tego
się nie da przedstwaić za pomocą wykresu.
> 1. Nie jestem drobnomieszczaninem. Urodziłem się i mieszkam w dużym mieście.
> 2. Wciąż się kształcę.
> 3. Życie już mi nie raz dawało popalić.
ad1 masz drobnomieszczańską mentalność i obraz świata, więc jesteś, niezależnie
w jakiej to "metropolji" brylujesz wśród możnych tego świata - buahahaha
ad2to wspaniale,
ad3 widać niedostatecznie
> Ta wypowiedź jest koronnym dowodem na brak jakichkolwiek argumentów z twej
stro
> ny. Zamiast odpowiadać na mój wątek prawisz monologi składające się z wyzwisk
p
> rzemieszanych z potworną naiwnością, idealizmem i głupotą.
Ty natomiast reprezentujesz tworzenie ideologi na użytek własny. Ideologii
skrajnie pragmatycznej,jednocześnie ryzykownej, pozbawionej odrobiny nawet
dobrej woli, kpiącej ze wszystkiego, co jej przeczy, negujacej prawie wszystkie
wypracowane przez tysiąclecia wartości. Skoro ty widziałeś, ze przyjaźń jest
niestała, to znaczy, że tak jest, skoro dla ciebie nie mają znaczenia
cierpienia 2/3 ludzkości, to znaczy, że to nieważne, skoro nie przejmujesz się
dewastacją ziemi, to znaczy, że to nie problem. Gdyby wszyscy myśleli jak ty,
cofnęlibyśmy się do epoki kiamienia łupanego, albo wogóle by nas nie było.
Żyjesz tylko dlatego, że twoi przodkowie nie wyznawali zasady "bo po nas to
choćby i potop". mimo to refleksji żadnych - tak wygodniej, ale czy mądrze? -
odpowiedz sobie sam. Póki co jesteś chwastem.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> od kogo? dla kogo?

Jak myślisz kto jest ważniejszy? Gates czy prezydent Słowacji? Ty, czy jakiś sułtan mający S50000000000 na koncie?

chcesz zostać prezydentem, czy wystarczy ci rola
> przedstawiciela jednej z tysięcy małych firm.

Chcę zostać kimś.

Jest jeszcze coś takiego jak
> szacunek społeczny, autorytet, dokonania, zasługi - zupełnie niezależne od
> bogactwa.

Dla mnie to bez znaczenia.

> >
> to nie bzdura, po prostu zależy z kim przestajesz. W twoim świecie rzeczywiście
>
> wszystko jest za kasę - nawet przyjaźń i miłość, jeśli jej nie ma, nie ma
> przyjaźni i miłości.

Owszem. W moim świecie tak jest i nie chcę go zmieniać. Tu jest mi dobrze. Tu się dobrze czuję. Nigdy tego nie zrozumiesz. Tak samo ja nigdy nie zrozumię twoich poglądów. Ale nie mam zamiaru cię do niczego przekonywać. Żyj jak ci się podoba - bądź szczęśliwy. Bo nie jesteś w stanie pojąć, że nie ma jednej, uniwersalnej recepty na szczęście. Każdy ma inny wzór szczęścia.

> Na marginesie często badasz się na obecność wirusa HIV?

A czo cię to obchodzi?


> jesteś? to kiedy masz czas na zarabianie?

Zarabiam, ale tak żeby się nienarobić.

> a może żyjesz z boksu? hehehehe

Może...


> i gorzej niż 90% procent ludzi w krajach wysokorozwiniętych.

Nie powiedziałbym.

> Zastanów się jaki
> jest poziom, który by cię usatysfakcjonował, bo najbogatszy i tak nie bedziesz.

Czemu nie? Rockefeller zaczynał od czyszczenia butów. Gates zaczynał od małej firmy w garażu, Connery był grabarzem (jeśli dobrze pamiętam). Mnie usatysfakcjonuje 10 samochodów (w tym Roll-Royce), pałac i miliard dolców na koncie. Jeśli będzę myślał tak jak ty to nigdy nie będę bogaty.

>
> Chyba, że bawi cię rola syzyfa.

Czemu syzyfa?


> A temu, że prawdziwa przyjaźń (w istnienie której wątpisz)jest bardziej trwała
> od kasy.

Wątpię. Ponadto nie każdy potrzebuje prawdziwej przyjaźni.

> Jej się nie rozmienia na drobne i nie podlega dewaluacji.Tylko, że na
> to trzeba dać więcej niż kasę, a tego musiałbyś się nauczyć dopiero.

Możliwe. Ale po co?

> Uczyłem się o tym z podręcznika do liceum. Nie wierzysz - sprawdź.

No cóż podręcznik do liceum to rzeczywiście "bardzo naukowe" źródło.


> Żeby sprawdzić swoją wytrzymałość i odporność psychofizyczną, a także, by
> wypróbować przyjaźnie - w twoim przypadku nie ma czego sprawdzać.

Nie bawi mnie to.

Tak jak
> powiedziałeś wy podobne rzeczy sprawdzacie jadąc na panie lekkich obyczajów
> (sexturystyka - jak spróbujesz wszystkiego z kobietą, to skusisz się wzorem
> bogatych belgów i szwabów na chłopca?)

Powiedziałem "może już jeżdżę".


> >
> Tylko ja może lepiej się posługuje takimi kawałkami jakich ty w katalogu nawet
> nie widziałeś.

Tak? A jakimi to? Protezami?

> Ja wyję? Choć raz powiedziałem świat jest zły?

Cały czas piszesz, że jest zły i chcesz od niego uciec.

Trochę rzetelności królu
> midasie. Ja krytykuję konsumpcjonizm, nie świat. Bogactwo i konsumpcja to
> ciągle domena mniejszej części ludzkości.

Mniejszej ale lepszej.

> Po za tym ludzie to nie cały świat.
> jestem odporniejszy, bo się nie poddaje tendencjom i fascynuije mnie nasz
> piękny świat.

I co z tego?

> po kilku sekundach jadłbyś swoje cygaro.

Po kilku sekundach miałbyś sprawę w sądzie i do końca życia byś spłacał odszkodowanie. A wtedy nici z domku w Szwecji.


> Proszę cię..... nie porównój się do wielkich tego świata, Aleksander wielki był
>
> w pierwszej kolejności wojownikiem, a potem bogaczem. A ty jesteś TYLKO
> dorobkiewiczem.

A mam iść na jakąś wojnę?? A jak z tą twardością? Śpisz na desce?


> Bo to mój zawód i to lubię. Po za tym kusi mnie, lubię się pokłócić, chociaż
> mnie leczysz. Nie mogłem oprzeć się pokusie i tym razem mimo deklaracji.

Więc jesteś słabym mięczakiem.


> nikomu nie narzucam, do niczego nie przkonuję, oceniam, krytykuję i kpię z
> ciebie i mam do tego święte prawo. Nie mam zamiaru niczego udowadniać, bo tego
> się nie da przedstwaić za pomocą wykresu.

A po co wykres? Wystarczą argumenty.


> ad1 masz drobnomieszczańską mentalność i obraz świata, więc jesteś, niezależnie
>
> w jakiej to "metropolji" brylujesz wśród możnych tego świata - buahahaha

Tak? A niby czemu?

> ad2to wspaniale,

Dziękuję.

> ad3 widać niedostatecznie

Widać pieniądze mnie bronią.


> Ty natomiast reprezentujesz tworzenie ideologi na użytek własny.

Nie wytworzenie a przystosowanie.

Ideologii
> skrajnie pragmatycznej,jednocześnie ryzykownej, pozbawionej odrobiny nawet
> dobrej woli, kpiącej ze wszystkiego, co jej przeczy, negujacej prawie wszystkie
>
> wypracowane przez tysiąclecia wartości.

Tak.

Skoro ty widziałeś, ze przyjaźń jest
> niestała, to znaczy, że tak jest, skoro dla ciebie nie mają znaczenia
> cierpienia 2/3 ludzkości, to znaczy, że to nieważne, skoro nie przejmujesz się
> dewastacją ziemi, to znaczy, że to nie problem.

To nie MÓJ problem.

Gdyby wszyscy myśleli jak ty,
> cofnęlibyśmy się do epoki kiamienia łupanego, albo wogóle by nas nie było.

Możliwe.

> Żyjesz tylko dlatego, że twoi przodkowie nie wyznawali zasady "bo po nas to
> choćby i potop". mimo to refleksji żadnych - tak wygodniej, ale czy mądrze? -
> odpowiedz sobie sam. Póki co jesteś chwastem.

Masz rację - po mnie choćby potop.

Uwaga!!!!

[Gość: ketiw1]

Zprezentowałem tu króciutki wyciąg z naszej korespondencji z ostatnich dwóch
listów. Proszę przyjrzeć się wypowiedziom krezusa, wielkiego czarownika i
stwierdzić, czy tak wypowiada się człowiek inteligentny.

> Chcę zostać kimś
szacunek społeczny, autorytet, dokonania, zasługi - > Dla mnie to bez znaczenia
> A czo cię to obchodzi?
>
> Zarabiam, ale tak żeby się nienarobić.> > Mnie usatysfakcjo
> nuje 10 samochodów (w tym Roll-Royce), pałac i miliard dolców na koncie.
Jeśli
> będzę myślał tak jak ty to nigdy nie będę bogaty.
>
JA: trzeba dać więcej niż kasę, a tego musiałbyś się nauczyć dopiero.
>
> ON: Możliwe. Ale po co?

JA: Bogactwo i konsumpcja to
> > ciągle domena mniejszej części ludzkości.
>
> ON: Mniejszej ale lepszej.
> Widać pieniądze mnie bronią.

JA: Jesteś reprezentantem Ideologii
> > skrajnie pragmatycznej,jednocześnie ryzykownej, pozbawionej odrobiny nawet
> dobrej woli, kpiącej ze wszystkiego, co jej przeczy, negujacej prawie wszy
> stkie wypracowane przez tysiąclecia wartości.
>
> ON: Tak.
cierpienia 2/3 ludzkości dewastacją ziemi,TO nie mój problem, Masz rację - po
mnie choćby potop.
>
JA: Gdyby wszyscy myśleli jak ty,
> > cofnęlibyśmy się do epoki kiamienia łupanego, albo wogóle by nas nie było.
>
>
> Możliwe.
>

[Gość: ketiw1]

A jak doprowadziłbyś mnie do sądu? a gdybym powiedział, że mnie sprowokowałeś?
Taki jesteś wszechmocny? a ja twierdzę, że mówiłbyś :proszę nie bij. Nie
rozśmieszaj mnie - sprawę i dożywotnie odszkodowanie - bzdury - dostałbyś w
buzie i tyle byś mnie widział.
Jak zamierzasz zarobić na pałac, miliard baksów, 10 aut (w tym rolls royca) nie
napracowując się zbytnio - hahahahahaha - a ja jestem naiwny - buahahahahaha,
TERAZ JESTEM PEWIEN _ JESTEŚ JAKIMŚ GÓWNIARZEM< KTÓREMU WODA SODOWA DO GŁOWY
UDERZYŁA< ŚCIEMNIASZ< KONFABULUJESZ< MARZYSZ I nic nie znaczysz, choćbyś bardzo
chciał. Nigdy nie bedziesz miał dużo kasy, będziesz zwykłym przedstawicielem
klasy średniej. Marzenia ściętej głowy. Dlaczego nie jesteś szczery, a może
jesteś zbyt popularny, by powiedzieć coś więcej o sobie?
No powiedz jaki to masz sposób na zostanie bilem gaitsem, czy sułtanem,
szejkiem naftowym? I jeszcze się nie narobisz - GENIUSZ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LUDZIE< POZNAŁEM GENIUSZA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> A jak doprowadziłbyś mnie do sądu? a gdybym powiedział, że mnie sprowokowałeś?

I co z tego?

> Taki jesteś wszechmocny?

Nie jestem wszechmocny.

> a ja twierdzę, że mówiłbyś :proszę nie bij.

Naprawdę? Tak nawiasem mówiąc, to fakt uciekania się do przemocy świadczy tylko o tym jaką jesteś niesamowicie zakompleksioną miernotą intelektualną - troglodytą, który swe racje udowadnia pięściami. A tak a propo twoje pięści przeciwko mojemu kawałkowi stali. Kto wygra?

Nie
> rozśmieszaj mnie - sprawę i dożywotnie odszkodowanie - bzdury - dostałbyś w
> buzie i tyle byś mnie widział.

Jesteś pewien?

> Jak zamierzasz zarobić na pałac, miliard baksów, 10 aut (w tym rolls royca) nie
>
> napracowując się zbytnio - hahahahahaha - a ja jestem naiwny - buahahahahaha,
> TERAZ JESTEM PEWIEN _ JESTEŚ JAKIMŚ GÓWNIARZEM< KTÓREMU WODA SODOWA DO GŁOWY
>
> UDERZYŁA< ŚCIEMNIASZ< KONFABULUJESZ< MARZYSZ I nic nie znaczysz, choćb
> yś bardzo
> chciał.

I tu się mylisz. Miliard dolarów to dużo. Ale taki mam cel. A nawet jeżeli zrealizuję ten cel w 1/1000 to już będę niezwykle szczęśliwy. Życie mnie nauczyło stawiać poprzeczkę maksymalnie wysoko - potrzebuję 100 złotych to staram się zarobić 1000. Bo wtedy wystarczy, że uda mi się zrealizować tylko 1/10 planu i już osiągam sukces. A jeśli z góry nastawiam się na zarobienie 100 złotych, to wystarczy jedno niepowodzenie i plan leży.

Nigdy nie bedziesz miał dużo kasy, będziesz zwykłym przedstawicielem
> klasy średniej.

Jesteś jasnowidzem?

Marzenia ściętej głowy. Dlaczego nie jesteś szczery, a może
> jesteś zbyt popularny, by powiedzieć coś więcej o sobie?

A czy to spowiedź?

> No powiedz jaki to masz sposób na zostanie bilem gaitsem, czy sułtanem,
> szejkiem naftowym? I jeszcze się nie narobisz - GENIUSZ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
> LUDZIE< POZNAŁEM GENIUSZA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nie geniusz. Po prostu człowiek który wie czego chce.

[Gość: ketiw1]

przestan z tym kawałkiem stali bo to nawet smieszne być przestaje. Po pierwsze
byłbyś w moich oczach tchórzem, po drugie wyobraź sobie, że ja się bawię od
lat wielu takimi zabawkami, którymi byś się sam przez miesiąc nie nauczył
posługiwać. Co do troglodyty to najpierw zarzucasz mi, że staje się nim bo
rozważam hipotetyczną możliwość pozbawienia cię ząbków, a w chwilę po tem po
raz n-ty próbujesz zrobić na mnie wrażenie jakimiś "metaforami" na temat broni.
troszkę konsekwencji panie szejku naftowy.
Twoje słowa na temat miliardów dolarów, rolls royców i pałaców, oraz olbrzymiej
władzy jaka cię czeka w przyszłości, a także o tym, że zdobedziesz to bez
zbytniego wysiłku pozostawię bez komentarza, bo to się do komentowania nie
nadaje (chyba, że w gabinecie lekarskim).

PS> TO, że chcesz znaczy że możesz? zazdroszczę, też bym chciał....

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> przestan z tym kawałkiem stali bo to nawet smieszne być przestaje. Po pierwsze
> byłbyś w moich oczach tchórzem,

I kto to mówi? Ten, co pisał, że mnie uderzy i ucieknie? Na tym polega ta twoja odwaga? Uciekać od konsekwencji?

po drugie wyobraź sobie, że ja się bawię od
> lat wielu takimi zabawkami, którymi byś się sam przez miesiąc nie nauczył
> posługiwać.

Jesteś pewien?

Co do troglodyty to najpierw zarzucasz mi, że staje się nim bo
> rozważam hipotetyczną możliwość pozbawienia cię ząbków, a w chwilę po tem po
> raz n-ty próbujesz zrobić na mnie wrażenie jakimiś "metaforami" na temat broni.

Nie staram się zrobić wrażenia. Po prostu mówię, że jestem w stanie się obronić.

>
> troszkę konsekwencji panie szejku naftowy.
> Twoje słowa na temat miliardów dolarów, rolls royców i pałaców, oraz olbrzymiej
>
> władzy jaka cię czeka w przyszłości, a także o tym, że zdobedziesz to bez
> zbytniego wysiłku pozostawię bez komentarza, bo to się do komentowania nie
> nadaje (chyba, że w gabinecie lekarskim).

Tak? A powiedz mi kto się więcej w życiu narobi. Gates czy polski górnik? A kto więcej zarobi?

>
> PS> TO, że chcesz znaczy że możesz? zazdroszczę, też bym chciał....

Tak - chcieć to 90% sukcesu. Reszta to tylko formalność.

[Gość: ketiw1]

> I kto to mówi? Ten, co pisał, że mnie uderzy i ucieknie? Na tym polega ta
twoja
> odwaga? Uciekać od konsekwencji?
A czemu chciałeś na mnie dmuchać dymem z cygara, a potem grozić pistolecikiem,
czy ciągać po sądach. Konsekwencją dmuchania są ząbki na podłodze,a potem nie
ma na co czekać, tylko pójść w swoją stronę
> Jesteś pewien?
Najzupełniej
> Nie staram się zrobić wrażenia. Po prostu mówię, że jestem w stanie się
obronić
Nie jesteś
> Tak? A powiedz mi kto się więcej w życiu narobi. Gates czy polski górnik? A
kto
> więcej zarobi?
Gates pracuje bardzo ciężko, nie ma odpoczynku w domu, ani nigdzie, jego dzień
pracy trwa 24 godziny. Być może górnik zresztą zmęczy się bardziej (fizycznie).
Ale po co ta mowa? To Gatesa, to ci brakuje paru pomysłów, kilku stopni IQ i
jeszcze kilku rzeczy. Prosiłem - nie porównuj się. Mów o sobie.

> Tak - chcieć to 90% sukcesu. Reszta to tylko formalność.
To zrób coś dla mnie. zechcij stworzyć nową planetę Ziemię dla mnie, byśmy nie
musieli oddychać tym samym powietrzem. Ja wypełnię formalności.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):


> A czemu chciałeś na mnie dmuchać dymem z cygara,

A jaki przepis tego zabrania?

> a potem grozić pistolecikiem,

Nie grozić - bronić się jeśli trzeba.
>
> czy ciągać po sądach.

Bo tak postępuje cywilizowany człowiek - nie bije się ale oddaje sprawę w ręce sądu.

Konsekwencją dmuchania są ząbki na podłodze,a potem nie
> ma na co czekać, tylko pójść w swoją stronę

Czyli jesteś tchórzem - boisz się stawić czoła konsekwencjom swych czynów.

> Najzupełniej

Dziwne. Nawet nie wiesz kim jestem.

> Nie jesteś

Skąd ta pewność?


> Gates pracuje bardzo ciężko, nie ma odpoczynku w domu, ani nigdzie, jego dzień
> pracy trwa 24 godziny. Być może górnik zresztą zmęczy się bardziej (fizycznie).

Za to Gates po 20 latach może przejść na emeryturę i żyć jak król. A górnik?

>
> Ale po co ta mowa? To Gatesa, to ci brakuje paru pomysłów,

Pomysły mam.

> kilku stopni IQ

Mam wyższe od Gatesa.

i
> jeszcze kilku rzeczy. Prosiłem - nie porównuj się. Mów o sobie.

Cały czas mówię o sobie. Znam swoje możliwości. Widzę czego już dokonałem i wyciągam wnioski na przyszłość.


> To zrób coś dla mnie. zechcij stworzyć nową planetę Ziemię dla mnie, byśmy nie
>
> musieli oddychać tym samym powietrzem. Ja wypełnię formalności.

Niemożliwe. Zasady prawa międzynarodowego zabraniają zawłaszczania ciał niebieskich :P

>
>
>

[Gość: ketiw1]

Zostanie na miejscu nie byłoby odwagą, tylko głupotą. Gdybym sobie poszedł
konsekwencje byłyby inne - czyli żadne, więc czemu nie miałbym z tego
skorzystać? Ciąganie po sądach zostawiam tym, którzy nie potrafią pogodzić się
z zasadą, że silniejszego się nie prowokuje.
Myślisz, że Gates może przejść na emeryturę? Rozmawiamy o teorii czy praktyce?
Przecież on jest uzależniony.
Nie rozśmieszaj mnie swymi dokonaniami, pomysłami i IQ. Tak każdy może
powiedzieć, ale póki nie dogonisz Gatesa są to dla większości mrzonki, fantazje
i żałosne podrygi. Nie porównój się - nie dorośniesz mu nawet do kostek (jak
chodzi o kasę). Pogódź się z tym. Na okularnika - może zarobisz. pałac bzdura.
To tak jakby żur powiedział: jutro wygram w totolotka - kto w to uwierzy? A
tych co w totolotka wygrali więcej jest niż Gatesów. Masz manię wielkości.

> Niemożliwe. Zasady prawa międzynarodowego zabraniają zawłaszczania ciał
niebies
> kich :P
To zechciej zmienić najpierw zasady prawa miedzynarodowego. Chyba jesteś w
stanie - prawda?

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> Zostanie na miejscu nie byłoby odwagą, tylko głupotą. Gdybym sobie poszedł
> konsekwencje byłyby inne - czyli żadne, więc czemu nie miałbym z tego
> skorzystać?

Boś tchórz.

Ciąganie po sądach zostawiam tym, którzy nie potrafią pogodzić się
> z zasadą, że silniejszego się nie prowokuje.

Czyl dla ciebie siłą = siła fizyczna? Mieszkasz w jaskini?

> Myślisz, że Gates może przejść na emeryturę? Rozmawiamy o teorii czy praktyce?
> Przecież on jest uzależniony.

Ja nie jestem uzależniony - to moja przewaga.

> Nie rozśmieszaj mnie swymi dokonaniami, pomysłami i IQ. Tak każdy może
> powiedzieć, ale póki nie dogonisz Gatesa są to dla większości mrzonki, fantazje
>
> i żałosne podrygi.

Gdyby każdy tak myślał świat stałby w miejscu.

Nie porównój się - nie dorośniesz mu nawet do kostek (jak
> chodzi o kasę).

Skąd wiesz?

> Pogódź się z tym. Na okularnika - może zarobisz. pałac bzdura.

Widzisz? Gdybym się nastawiał na Fabię to kupiłbym malucha. Gdybym nastawiał się na E-Klasse to kupiłbym Fabię. Skoro nastawiam się na Rollsa to kupię E-Klasse.

> To tak jakby żur powiedział: jutro wygram w totolotka - kto w to uwierzy? A
> tych co w totolotka wygrali więcej jest niż Gatesów. Masz manię wielkości.

Nie sądzę.


> To zechciej zmienić najpierw zasady prawa miedzynarodowego. Chyba jesteś w
> stanie - prawda?

Oczywiście, że człowiek jest w stanie to zmienić. Tylko po co?

[Gość: ketiw1]

> A jaki przepis tego zabrania?
A ja się synku nie zawsze ślepo kieruję literą prawa. Nieraz nie robię tego, na
co prawo mi zezwala - bo wiem, że nie powinienem, nieraz robię to, na co prawo
nie pozwala, analogicznie. Robocikom bezmyślnym zostawiam życie w zgodzie z
przepisami, cyferkami, modami i trendami.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):


> A ja się synku nie zawsze ślepo kieruję literą prawa. Nieraz nie robię tego, na
>
> co prawo mi zezwala - bo wiem, że nie powinienem, nieraz robię to, na co prawo
> nie pozwala,

Czyli jesteś bandytą.

analogicznie. Robocikom bezmyślnym zostawiam życie w zgodzie z
> przepisami, cyferkami, modami i trendami.

[Gość: ketiw1]

jak go zwał tak go zwał. nie przeszkadza mi to określenie, a niewinnych nie
napadam i nie biję.

[wielki_czarownik]

Cóż. Fałszerze kard bankomatowych też nikogo nie napadają i nie biją. Złodzieje samochodów też nie.

[Gość: ketiw1]

tak.... typowy ze mnie bandyta

TAK! Tak wypowiadaja sie inteligentni ludzie

[Gość: juz nie moge..]

Sam lepiej bym tego nie napisal.

Poza tym, to kazdy zawsze w historii zachowywal sie "po nas chocby potop".

Tak wypowiadaja sie inteligentni inaczej ludzie

[Gość: ketiw1]

pewnie że byś tego lepiej nie napisał, bo jeszcześ bardziej ograniczony.
Tak np. Król mieszko I się tak zachowywał, albo Jan III Sobieski. Robił
wszystko żeby sobie dogodzić i nie obchodziła go przyszłość narodu. Albo
Ghandi. Gratuluję przemyślenia tematu i chylę czoła przed intelektem i wiedzą.

PS Jak nie możesz już to skorzystaj z toalety

Ty historyczny analfabeto

[wielki_czarownik]

Popatrz na politykę dynastyczną Sobieskiego - to jest kwintesencja słó "po mnie choćby potop".

[Gość: ketiw1]

Wiesz co to jest "dynastia" magnacie? Mi się wydawało, że polityka dynastyczna
to działania mające na celu umocnienie pozycji swojego rodu. Jak Sobieski
urządziłby swych potomków, gdyby zgotował im potop? Czy to byłaby polityka
dynastyczna czy antydynastyczna? Dlaczego bierzesz się za potęgi nie potrafiąc
mnożyć? Jak chcesz się spierać na temat historii, to najpierw poćwicz język, w
którym chcesz to robić. Tymczasem odsyłam do książek synku.

HEHEHEHEHE!!

[wielki_czarownik]

Sobieski dbał tylko o swój interes. O Polsce nie myślał. Dla niego ważne było tylko zagwarantowanie bytu swym potomkom - nic więcej.

[Gość: ketiw1]

wielki_czarownik napisał:

> Sobieski dbał tylko o swój interes. O Polsce nie myślał. Dla niego ważne było
t
> ylko zagwarantowanie bytu swym potomkom - nic więcej.
>


A jak się ma zagwarantowanie bytu swym potomkom do idei "po mnie to choćby i
potop"? Proszę o odpowiedź na temat geniuszu. Czekam

[wielki_czarownik]

W ten sposób, że taka krótkowzroczna polityka dynastyczna (byle mój syn) to nic innego jak zmodyfikowana wersja "po mnie choćby potop".

[Gość: ketiw1]

O Boże. Żałosne próby wyjęcia z zaułka myślowego. "zmodyfikowana"?
zmodyfikowany kwadrat to koło, a zmodyfikowane dobro to zło, zmodyfikowane
bogactwo to bieda, zmodyf......... - przestań stary. Nie umiesz się przyznać do
porażki?

[Gość: ketiw1]

O Boże. Żałosne próby wyjścia z zaułka myślowego. "zmodyfikowana"?
zmodyfikowany kwadrat to koło, a zmodyfikowane dobro to zło, zmodyfikowane
bogactwo to bieda, zmodyf......... - przestań stary. Nie umiesz się przyznać do
porażki?

[wielki_czarownik]

Czy choć raz możesz napisać coś z sensem a nie tylko personalnie atakować? Poczytaj trochę o Sobieskim. Jego polityka zagraniczna była przejawem skrajnej durnoty a polityka dynastyczna to szkoda nawet mówić. To było typowe podejście "a po mnie choćby potop". Bo jak można nazwać wzmocnienie pozycji Austrii w imię poparcia swych planów dynastycznych (z których i tak nic wyjść nie mogło - wolna elekcja). Właśnie dzięki temu królowi Austria potem miał siłę dokonać rozbiorów. Dzięki niemu razem z Turcją nie pobiliśmy Rosji. A po co to? By królisko się nażarło i zapewniło bogactwo rodzinie - dokładnie taka sama strategia jaką ja robię.

[Gość: ketiw1]

Raz typowe podejście (apchp), raz zmodifikowane, dobrze odpuszczam ci.
>dokładnie taka sama strategia jaką ja r
> obię.
Z tą różnicą, że ty nie myślisz o nikim, oprócz siebie, a tym bardziej o
potomkach. Sobieski może popełniał błędy, ale nie był takim prymitywem.
Powiedziałeś, że każdy w historii zachowywał się jak ty. Bzdura. ok Sobieski
to - powiedzmy - przykład sporny. A Ghandi dajmy na to? A taki np Sokrates? A
cała rzesza mądrych i patrzących w przyszłość władców? A działacze społeczni,
karani nieraz śmiercią za swe starania?

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):


> Z tą różnicą, że ty nie myślisz o nikim, oprócz siebie, a tym bardziej o
> potomkach.

No właśnie.

> Sobieski może popełniał błędy, ale nie był takim prymitywem.

Nie? Poczytaj o nim.

> Powiedziałeś, że każdy w historii zachowywał się jak ty. Bzdura. ok Sobieski
> to - powiedzmy - przykład sporny. A Ghandi dajmy na to? A taki np Sokrates?

Wymieniłeś 2 ludzi na kilkadziesiąt (kilkaset) milardów którzy istnieli.

A
> cała rzesza mądrych i patrzących w przyszłość władców? A działacze społeczni,
> karani nieraz śmiercią za swe starania?

Ilu ich było?

[Gość: ketiw1]

> Wymieniłeś 2 ludzi na kilkadziesiąt (kilkaset) milardów którzy istnieli.
a wolałbyś pewnie żebym kilkaset miliardów wymienił. Podałem przykłady.
> Ilu ich było?
życia by ci nie starczyło na wymienienie ich wszystkich

[wielki_czarownik]

Z tym, że ci ludzie to mizerny odsetek z całości.

[Gość: ketiw1]

a skąd wiesz?

[wielki_czarownik]

Gdyby było inaczej świat byłby inny.

[Gość: ketiw1]

fascynujące.......... cóż za błyskotliwa i wyczerpująca odpowiedź. A może byś
ją rozwinął?

[wielki_czarownik]

Gdyby takich "wielkich zbawców ludzkości" było odpowiednio dużo to na świecie nie byłoby konspumpcjonizmu. Ale konsumpcjonizm jest i wygrywa, co jest dowodem na znikomą skuteczność i liczebność lewactwa.

[Gość: ketiw1]

bzdura. Malo który z wielkich ludzi walczyl o świat bez konsumpcjonizmu.
walczyli o inne sprawy i często wygrywali. Chodzi tylko o to, że nie chcieli
wszystkiego dla siebie, ale walczyli o przyszłość dla innych, oddawali życie,
czas, zdrowie, kase itp. I do końca świata będą uważani za wielkich, podczas
gdy ty będziesz malym, zapomnianym, marnym, niewiele znaczącym, żałosnym
dusigroszem. Wiesz kto to jest człowiek mały, a kto wielki? Chyba nie powiesz
mi, że i to się mierzy kasą? Historia przyjęła inne priorytety.
Mali, to ci co dbają o własną dupę i nie potrafią zdobyć się na szlachetne
postępowanie. I to nijak ma się do lewactwa, bo i prawicowi bohaterowie mieli
podobne wartości - poświęcali się dla innych.
Jedno jest pewne - marniutka i malutka z Ciebie kreatura wymoczku.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> bzdura. Malo który z wielkich ludzi walczyl o świat bez konsumpcjonizmu.
> walczyli o inne sprawy i często wygrywali.

A jeszcze częściej przegrywali.

Chodzi tylko o to, że nie chcieli
> wszystkiego dla siebie, ale walczyli o przyszłość dla innych, oddawali życie,
> czas, zdrowie, kase itp.

Ich wybór.

I do końca świata będą uważani za wielkich, podczas
> gdy ty będziesz malym, zapomnianym, marnym, niewiele znaczącym, żałosnym
> dusigroszem.

I co z tego? Ale co się nażrę to moje.

Wiesz kto to jest człowiek mały, a kto wielki? Chyba nie powiesz
> mi, że i to się mierzy kasą? Historia przyjęła inne priorytety.

Która historia? Gospodarcza też?

> Mali, to ci co dbają o własną dupę i nie potrafią zdobyć się na szlachetne
> postępowanie.

Racja.

I to nijak ma się do lewactwa, bo i prawicowi bohaterowie mieli
> podobne wartości - poświęcali się dla innych.
> Jedno jest pewne - marniutka i malutka z Ciebie kreatura wymoczku.

W twoim mniemaniu owszem.

[Gość: ketiw1]

Coś mi się wydaje, że już nie mogę i wielki czarownik to jedna i ta sama osoba.

Porównaj IP.

[Gość: wielki czarownik]

[Gość: co za roznica]

Uwazaj, bo w domu mam takie samo IP, wiec kazdy, kto sie nie zgadza z
agresywnym Ketiw1 w dyskusji moze byc przez niego uznana za "ta sama osobe".

Jesli Ketiw1 czuje potrzebe misji dziejowej i pobluzgania na oponentow, to moze
lepiej pozostawic go w przeswiadczeniu o swojej slusznosci. Przeciez nie
zalozyl tematu, zeby zweryfikowac swoje zalozenie, czy obronic je. On zalozyl,
zeby szukac "spiskowej teorii dziejow" i pietnowac glupkow w jego mniemaniu.

Dyskutuje sie z opinia, a nie z uzytkownikiem. Jesli tak bardzo potrzebuje
weryfikowac kto co pisze, to nie zalezy mu na opinii tylko pyskowce.

Ja juz TU nie napisze. EOT

[Gość: ketiw1]

w dziwnie dogodnym dla czarownika momencie pojawił się ten niemy dotąd
sprzymierzeniec. mi się coś nie wydaje, żeby IP miało jakieś znaczenie (ja np
piszę z dwóch).
Cieszy mnie jednak twoje ostatnie zdanie. :)


PS. w jednym rację przyznam zupełnie szczerze - moje uwagi na temat czy to
czarownik czy nie były zupełnie niepotrzebne

Nie wierze...

[Gość: P.S.J.]

Eech, w_c, mnie też wkurzają natchniono-lewackie tezy ketiwa1, ale z drugiej
strony, znajac twoje wypowiedzi w innych postach, wydawalo mi sie, ze jestes
inteligentnym (nie mylic z cwanym) typem. A tu takie rozczarowanie... Naprawde
nigdy nie miales smutnego wrazenia, ze wobec osob, ktore cos tam przelomowego
w naszej historii zrobily, i wobec tych, ktorzy teraz cos robia, a zapamietani
i wychwalani beda za kilka- dziesiat/set lat, znaczysz tyle co nic? Ze tak
naprawde juz twoje wnuki (zakladajac, ze bedziesz je mial) nie beda pamietac,
kim byles, tak bardzo bezbarwna postacia jestes przez to dosc prymitywne
podejscie do zycia?

[Gość: Doki]

W dziejach ludzkosci przez te planete przewinelo sie ok 80 miliardow ludzi. Ilu
potrafisz wymienic z nazwiska (czyli: ilu pamietasz?): 200? 300? gora 500? To
tyle, jesli chodzi o pozostawanie w pamieci. Podreczniki i encyklopedie
wymieniaja tez w najlepszym wypadku tak z 1000 tych "wielkich"- czytaj: wartych
zapamietania.
Odznaczyc sie w dziejach swiata to zuchwaly zamiar i statystyka jest przeciwko
Tobie...

[Gość: P.S.J.]

Z tzw. kultury ogólnej pamiętam z 6- nazwisk "od ręki", gdyby ktoś pomagał mi
pytaniami naprowadzającymi na kategorie ludzi (np.filozofowie, duchowni)
liczba ta wzrosłaby do 80-100 osób.
Ale...! Jako uczący się szermierki historycznej znam kilka nazwisk związanych
z tą dziedziną, jako pianista (amator) znam około 50 KOLEJNYCH nazwisk
związanych z historią muzyki... jako osoba interesująca się historią
starożytnego Rzymu ze 30 nazwisk osób historycznych z tego okresu...
Jak widać, ważne, by zapisać się w pamięci ludzi, którzy idą w twoje ślady,
nawet po wiekach.

[Gość: Doki]

Dobry argument. Ale i tu na kazdego, ktorego pamietasz, przypadaja dziesiatki,
jesli nie setki bezimiennych.

Nie wiem po co ktos ma mnie pamietac. Bylem, nie ma mnie. Zycie jest zbyt
efemeryczne, zeby brac je na powaznie. Skoro tak, niech przynajmniej bedzie
przyjemne... A jesli PRZY OKAZJI uda sie zrobic cos wartego zapamietania- to tym
lepiej. Natomiast zycie z poczuciem misji nie jest fajne.

[Gość: ketiw1]

Fajne to mogą być rysunki manga na gumie balonowej, a nie życie, po za tym co
to za bzdury o życiu z poczuciem misji - sprawdziłeś? A tak koniec końców panie
geniuszu to nie trzeba mieć poczucia misji, żeby nie być konformistą i
otępiałym konsumentem.

[wielki_czarownik]

Gość portalu: P.S.J. napisał(a):

> Eech, w_c, mnie też wkurzają natchniono-lewackie tezy ketiwa1, ale z drugiej
> strony, znajac twoje wypowiedzi w innych postach, wydawalo mi sie, ze jestes
> inteligentnym (nie mylic z cwanym) typem.

Dzięki :)

>A tu takie rozczarowanie...

Hmm... Szkoda :(

Naprawde
> nigdy nie miales smutnego wrazenia, ze wobec osob, ktore cos tam przelomowego
> w naszej historii zrobily, i wobec tych, ktorzy teraz cos robia, a zapamietani
> i wychwalani beda za kilka- dziesiat/set lat, znaczysz tyle co nic?

Miałem. Ale nie przeszkadza mi to. Nie mam aspiracji być kimś wielkim. Ja chcę po prostu przeżyć to moje życie w sposób możliwie najwygodniejszy i najprzyjemniejszy.

Ze tak
> naprawde juz twoje wnuki (zakladajac, ze bedziesz je mial) nie beda pamietac,
> kim byles, tak bardzo bezbarwna postacia jestes przez to dosc prymitywne
> podejscie do zycia?

Nie - naprawdę nie zależy mi na tym. Cóż mnie obchodzi co się stanie po mojej śmierci? NIC! Jestem szczery - w życiu zależy mi tylko na wygodzie, luksusie i przyjemności. Nie mam żadnych wyższych celów. Nie chcę być tym co cierpi za "milijony" ani żadnym romantycznym bohaterem walczącym ze złem tego świata. Chcę się po prostu nażreć, napić, dobrze zabawić i spędzić życie w luksusie.

[Gość: P.S.J.]

Bah! Ja też kompletnie nie identyfikuję się z etosem romantyczno-natchnionym
(mniej identyfikuję się tylko z lewacko-walczącym), ale od czasu do czasu
ogarnia mnie przemożne pragnienie pozostawienia po sobie chociaż jednej, ale
za to wybitnej rzeczy - w dowolnej dziedzinie, byle takiej, na jakiej się znam
i umiem to robić. Niezależnie, czy owoc mojego życia będzie podręcznikiem
akademickim, czy poradnikiem w stylu "Manewry jachtem dla młodych
chłopców" :), ważne, żeby ktoś skorzystał z moich doświadczeń (ergo - mojego
życia) i uznał, że jest to dla niego pewien autorytet, czy też, może lepiej,
coś cennego.

Taka filozofia życiowa w skrócie. :)

[Gość: Doki]

> ważne, żeby ktoś skorzystał z moich doświadczeń (ergo - mojego
> życia) i uznał, że jest to dla niego pewien autorytet, czy też, może lepiej,
> coś cennego.

Wychowaj dzieci. Czy moze byc wazniejsze zadanie w zyciu?

[Gość: P.S.J.]

Mogę nie lubić dzieci, prawda? Nie obudziły się we mnie (jeszcze?) instynkty
paternalistyczne. W takim razie wolę podzielić się dokonaniami i
doświadczeniami ze wszystkimi.

zeby byc, trzeba wpierw miec

[Gość: Doki]

ketiw1, rozumiem Twoj mlodzienczy dylemat, wielu nastolatkow go ma.
Rozstrzygniesz go tak, jak zechcesz. KIEDYS wypada z tego wyrosnac.
Od konsumpcji nie ma rozsadnej drogi ucieczki, choc sa drogi dla wybranych, np
klasztor.

[Gość: ketiw1]

owszem są drogi ucieczki, choć może potrzeba odrobiny sprytu i silnej woli.
Jednak wielu zgorzkniałych starców poddaje się i każdą mowę na ten temat
kwituje wyświechtanymi zdaniami o młodzieńczym idealiźmie. Niestety już z tego
nie wyrośniesz.
Można moim zdaniem żyć świadomie, skromnie, przy szukaniu pracy nie kierować
się głównie spodziewanymi zarobkami i możliwościami rozwoju, nie poddawać się
tendecji gromadzenia rzeczy, nie traktować innych jak towar, mieć dobre
stosunki z ludźmi, wsłuchiwać się w swoje dobre pragnienia, podejmować trud,
pomagać, starać się myśleć samodzielnie, nie wierzyć ślepo mediom, słuchać
mądrych ludzi, którzy coś widzieli, nie porzucać marzeń z młodości, starać się
nie ograniczać do podanej na telewizyjnym tależu przetrawionej 1000 krotnie
kupie g.wna itd.
nie jestem jak sugerujesz nastolatkiem, w dodatku żyję tak jak chcę żyć, więc
nie jest to utopia. Pozdrawiam

[Gość: jedno pytanie]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

>w dodatku żyję tak jak chcę żyć

Wiec czemu dezawuujesz zycie innych w konsumpcjonizmie?
Oni tez zyja jak chca.
Mysla tak jak chca, czuja tak jak chca, jedza tak jak chca, kupuja tak jak
chca.

> Można moim zdaniem żyć świadomie

Inni teza zyja swiadomie, i raczej mnie sie wydaje, ze Ty wpadles w jakas
nieswiadomosc napisana przez "konsumpcjofoba"

Fan_ gazety do ketiw1

[fan_gazety]

Twoje dylematy są mi bliskie, ale... przpraszam za wścibskość, jednak zapytać
muszę. Najwyżej nie dostanę odpowiedzi. Masz rodzinę, albo bliskie osoby,
które utrzymujesz? Jeśli tak, to ciekawe jest dla mnie, jak taka postawa "pod
prąd" (podkreślam - bliska mi) jest oceniana przez najbliższych. Masz
poparcie? No bo tak - dzieci coś jeść muszą, żona zwykle zarabia mniej, więc
to na głównie na mężczyzn spada konieczność zarabiania forsy. Jak sobie z tym
radzić, izolując się od konsumpcjonizmu? Jak się żyje samotnie - proszę
bardzo. Chyba sam bym tego spróbował :-) w Mongolii np. Ale mam dwójkę dzieci
i żonę i chcę im zapewnić normalne życie.
Pozdrawiam

do fana gazety

[Gość: ketiw1]

odpowiem Ci, ale prawdopodobnie nie zdążę szybciej niż jutro, pozdrawiam

a jesli ja nie che chciec?

[Gość: Doki]

> choć może potrzeba odrobiny sprytu i silnej woli

Moj drogi, sprytu i silnej woli to trzeba, zeby zapewnic sobie tak znienawidzony
przez Ciebie komfort materialny. Eskapizm to latwizna.

> kwituje wyświechtanymi zdaniami o młodzieńczym idealiźmie

A jak ma kwitowac? Problem stary jak swiat. Mlodziencom wydaje sie, ze przed
chwila odkryli nowy sposob na zycie, radykalnie lepszy od istniejacych. Co
bystrzejsi wkrotce dostrzegaja jak bardzo sie myla. Niektorzy nie sa bystrzy.

> Można moim zdaniem żyć świadomie

Mozna, i nie zalezy to od poziomu dochodow.

> skromnie,

Mozna, ale po co?

> przy szukaniu pracy nie kierować
> się głównie spodziewanymi zarobkami i możliwościami rozwoju,

Slucham? To czym w takim razie mam sie kierowac? Przypominam, ze praca zawodowa
sluzy zdobyciu srodkow do zycia.

> nie poddawać się tendecji gromadzenia rzeczy

Tu sie zgodze. Gromadzenie rzeczy powoduje balagan na strychu. Trzeba regularnie
wyrzucac stare graty i wymieniac na nowe. Ale na to potrzebna jest kaska...

> nie traktować innych jak towar, mieć dobre stosunki z ludźmi, wsłuchiwać się w
swoje dobre pragnienia,

I Twoim zdaniem dobrobyt to utrudnia lub uniemozliwia? Tos rzeczywiscie jeszcze
dzieciuch, niezaleznie od tego ile masz lat. Moim pragnieniem bylo np zbudowac
dom i to pragnienie sie spelnilo. Wiesz jak? Bo "podjalem trud" i zarobilem.

> w dodatku żyję tak jak chcę żyć, więc
> nie jest to utopia

No to super. Nie kaz mi tylko zyc tak samo jak Ty, bo ja tego nie chce. Wiecej,
uwazam, ze moje zycie MOGLOBY byc jeszcze wiecej warte, gdybym pieniadze po
prostu MIAL, zamiast je zarabiac. To podniosloby moj konsumpcjonizm na wyzszy,
lepszy poziom- lepsze roczniki wina, wygodniejsze auto, ciekawsze wakacje...

Moich marzen wystarczy mi na reszte zycia.

[fan_gazety]

Trochę szkoda, że teak dużo pytań na raz... Odczucia na temat poruszany przez
Ciebie mam strasznie pomieszane. Uwielbiam wolność wyboru. Ma ją teraz
znacznie, znacznie większą, niż przed 1991... To wartość niebywale dla mnie
ważna. A z drugiej strony... konsumpcjonizm prowadzi do... braku wyboru.
Dlaczego? No, weźmy ketchup na przykład. Masz w sklepie jeden - nie ma
problemu, bo nie ma wyboru. Masz trzy - też nie ma problemu, jest nawet miło,
bo możesz wybrać. Kupujesz po kolei, albo naraz te trzy i wybierasz najlepszy.
Z pięcioma też sobie poradzisz. Ale z 15-stoma już nie... Co więc robisz w
takiej sytuacji? Losujesz, a to już jest brak wyboru. Ja mam ten problem
zawsze, kiedy mam kupić coś dla mnie nowego. Parówki na przykład. Koszmar...

No idrugi przykład absurdów, do których prowadzi konkurencja i konsumpcjonizm.
W Londynie 200 lata temy poruszano się powozami konnymi z szybkością 10-
15km/godz. Dziś - prędkość poruszania się nie wzrosł, a ma nawet tendencję
malejącą. A jak "ładnie" wzrosło zużycie energii...

Mam dużo dystansu do konsumpcjonizmu. Bardzo dużo. Żałuję że Polska i
cywilizacja zachodnia rozwija się właśnie tak. Ale wierzę, że wyboru innego
nie ma - nie ma wyboru i dlatego trzeba znależć pozytwne wyjścia. Wszak wolny
rynek daje wolność wyboru... Sam wyjechałem 15 la temu z dużego miasta i nie
żałuję. Własne myśli lepiej na wsi słychać.
A o kulturze to może kiedy indziej. Po co smęcić?
Pozdrawiam

Z prądem rzeki tylko śmieci płyną

[Gość: ketiw1]

Choć każdy z nas prawie przekonany jest o swej wyjatkowości i wielkiej
wartości, to socjologowie zakładają, że jednostki twórcze w każdym
społeczeństwie stanowią około 10%. Dla porównania około 50% to naśladownicy, a
25% (wiem - trudno aż uwierzyć) to patologia. Twórcze jednostki to nie ci,
którzy przodują w dominujących procesach, lecz ci którzy się wyłamują i starają
myśleć samodzielnie, działać niekonwencjonalnie. Widzę, że nie jesteś
człowiekiem pokroju Wielkiego Czarownika, któremu wydaje się, że wybór
konsumpcyjnego stylu życia, to odkrycie ameryki i panaceum na wszelkie
cierpienia i nieszczęścia tego świata. Nie chcę cię pouczać (bo być może to ty
mnie powinieneś), tylko przedstawić swój punkt widzenia i swój sposób na życie.
Uważam po pierwsze, ze bardzo duzo daje życie w zgodzie z naturą. Ja jestem
niedaleki kupienia domu w Szwecji i zamieszkania (tak jak połowa szwedów) w
ogromnych lasach, nieopodal jednego z tysięcy krystalicznie czystych jezior.
Dlaczego Szwecja? Bo to społeczeństwo (przynajmniej na prowincji) choć bardzo
zamozne, jest jednocześnie niezwykle skromne i mAło konsumpcyjnie nastawione.
Tryb życia jaki wiodą Szwedzi bardzo mi odpowiada - surowy, pełen szacunku dla
natury, wolniutkie obroty, dobrosąsiedzkie stosunki, łapanie rybek, polowania,
silne wspólnty lokalne, w dodatku opiekuńcze i w miarę sprawiedliwe państwo,
które nie zrzuca bezlitośnie nieprzystosowanych ze skały. Jeśli dodam jeszcze
że ludzie są niezwykle mili (ewenement w skali europy), to chyba zrozumiesz.
jak chodzi o pracę - to mam zamiar odejść od swego zawodu i być przewwodnikiem
po północy, a także zająć się rzemiosłem. Więcej nie zdradzę. Pozdrawiam

[jot-23]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> Ja jestem
> niedaleki kupienia domu w Szwecji i zamieszkania (tak jak połowa szwedów) w
> ogromnych lasach, nieopodal jednego z tysięcy krystalicznie czystych jezior.

hihi, hehe...

czyli robisz to co robia miliony ludzi na calym swiecie, najpierw "tluka
kase", potem szukaja spokojnego zakatka, gdzie, najczesciej mogliby wyrugowac
jakiegos "lokalnego" przy pomocy swojej uprzywilejowanej pozycji finansowej.

wszystko po to aby sie "wyciszyc" i zyc zgodnie z natura...hehe... zdradze ci
ze ja np, tez podazylem szlakiem tysiecy zydowskich prawnikow z nowego
jorku... tabory szly na polnoc.... kupilim sobie 150-letnia chatynke w gorach
w stanie vermont... gdzie ludzie zyja spokojnie z pracy swoich rak, hoduja
konie... gdzie 40% drog nie ma asfaltu...

[Gość: ketiw1]

kasy "tłuc' nie zamierzam, jak już to jeszcze trochę dorobię w normalnej
robocie - parę godzin dziennie, a rugować nikogo też nie będę, zwłłaszcza, że w
Szwecji dużo pustych domów stoi

[fan_gazety]

Gość portalu: ketiw1 napisał(a):

> Choć każdy z nas prawie przekonany jest o swej wyjatkowości i wielkiej
> wartości, to socjologowie zakładają, że jednostki twórcze w każdym
> społeczeństwie stanowią około 10%. Dla porównania około 50% to naśladownicy,
a
>
> 25% (wiem - trudno aż uwierzyć) to patologia.
Znam takie i podobne oceny. Maja one jednak wadę. Dotyczą "niemierzalnego" (no,
bo co znaczy "jednostka twórcza"? Sceptyczny jestem... W dodatku - te oceny są
uproszczeniem aż do bólu, bo ... każde zjawisko ma swoją zmienność, a zjawiska
społeczne w szczególności. Wszystko się zmienia w czasie, w zależności od
warunków życia na przykład.

> Twórcze jednostki to nie ci,
> którzy przodują w dominujących procesach, lecz ci którzy się wyłamują i
starają
>
> myśleć samodzielnie, działać niekonwencjonalnie.Widzę, że nie jesteś
> człowiekiem pokroju Wielkiego Czarownika, któremu wydaje się, że wybór
> konsumpcyjnego stylu życia, to odkrycie ameryki i panaceum na wszelkie
> cierpienia i nieszczęścia tego świata.

Nie chcę się przyrównywać do innych. Wolę skupiac skupiać się na postawach,
opiniach, działaniach. Konsumpcjonizm jako "religia" jest mi kompletnie obcy.
Niezaleznie od tego, czy jego "wyznawcą" jest W_C czy ktokolwiek inny. Choć
konsumować oczywiście czasami lubię, bo to konieczne, a niekiedy baaaardzo
przyjemne. Przyjemność z posiadania czegoś nie jest mi obca. Natomiast jestem
przekonany, że konsumpcjonozm jako model życia jest... jak to powiedzieć,
smutny chyba, jeśli pomyślimy, że człowiek jako istota o tak wielkich
możliwościach twórczych, ogranicza swoje życie do konsumowania. Poza tym
konsumpcjonizm chyba nie ma przyszłości, jeśli chodzi o globalne możliości
Ziemi... Obliczono parę lat temu, że gdyby wszyscy ludzie (Azjaci, Afrykanie
itd.) konsumowali tyle energii i materii ile ludzie Zachodu, to trzeba by było
jeszcze, o ile pamiętam trzech takich planet, jak nasza.

> Nie chcę cię pouczać (bo być może to ty
> mnie powinieneś), tylko przedstawić swój punkt widzenia i swój sposób na
życie.
> Uważam po pierwsze, ze bardzo duzo daje życie w zgodzie z naturą.

Hmmm, nie chcę się czepiać, ale dla różnych ludzi "natura" oznacza całkiem co
innego. Podejrzewam, że obaj rozumiemy to tak samo, ale możesz wyjaśnić to
pojęcie?


> Ja jestem
> niedaleki kupienia domu w Szwecji i zamieszkania (tak jak połowa szwedów) w
> ogromnych lasach, nieopodal jednego z tysięcy krystalicznie czystych jezior.

Marzy mi się podobie, zresztą już namiastkę tego mam. Mieszkam na wsi, z dala
od dużych miast, i wiem że tu mieszka się po prostu zdrowiej, bo spokojniej i
czyściej. Natomiast nie wyobrażam sobie wyjazdu gdzies na kompletne odludzie,
bo... mam dwoje dzieci, które dopiero rosną i MUSZĄ mieć jako takie możliości
wyboru. Do tego potrzebne są pieniądze, które gdzieś trzeba zarabiać. W dodatku
jestem naukowcem, i uwielbiam gdy "coś się dzieje" - jakieś spotkania,
dyskusje, konferencje, spory. Tego wszystkiego na odludziu bym nie miał. Znam
troszkę losy rodziny Szwajcarów, którzy wynieśli się ze swojego kraju i żyją od
wielu już lat na Suwalszczyźnie (niedaleko J. Hańcza), właśnie "w zgodzie z
naturą", hodując owce i kozy i robiąc sery (na eksport głównie) w warunkach
domowych. Początki były dla nich ciężkie a i dziś, gdy od czasu do czasu widzę
ich dzieci (już chyba ósemka) to mi po prostu ich szkoda. Brudne, pewnie nie za
dobrze kształcone, bo w maleńkich szkołach z tym bywa różnie. Osobiście nie
podjłąłbym takiego ryzyka "wtłaczania" dzieci w swój model życia. Dlatego
pytałem Ciebie, czy masz swoją rodzinę, bo to jest wg mnie sedno sprawy w
wyborze stylu życia. Zapytam więc raz jeszcze - masz?

> Dlaczego Szwecja? Bo to społeczeństwo (przynajmniej na prowincji) choć bardzo
> zamozne, jest jednocześnie niezwykle skromne i mAło konsumpcyjnie nastawione.
> Tryb życia jaki wiodą Szwedzi bardzo mi odpowiada - surowy, pełen szacunku
dla
> natury, wolniutkie obroty, dobrosąsiedzkie stosunki, łapanie rybek,
polowania,
> silne wspólnty lokalne, w dodatku opiekuńcze i w miarę sprawiedliwe państwo,
> które nie zrzuca bezlitośnie nieprzystosowanych ze skały. Jeśli dodam jeszcze
> że ludzie są niezwykle mili (ewenement w skali europy), to chyba zrozumiesz.
> jak chodzi o pracę - to mam zamiar odejść od swego zawodu i być
przewwodnikiem
> po północy, a także zająć się rzemiosłem. Więcej nie zdradzę. Pozdrawiam

Nie chcę burzyć tego dobrego obrazu, ale ... znasz to z autopsji, czy od
innych? Bo ja znam ludzi, którzy na temat relacji miedzyludzkich w Szwecji mają
zgoła odmienne zdanie.
Pozdrawiam

[Gość: Doki]

> Choć każdy z nas prawie przekonany jest o swej wyjatkowości i wielkiej
> wartości

Mow za siebie.

> Ja jestem
> niedaleki kupienia domu w Szwecji i zamieszkania (tak jak połowa szwedów) w
> ogromnych lasach, nieopodal jednego z tysięcy krystalicznie czystych jezior.

No i wyszlo szydlo z worka! To ma byc ten sprzeciw wobec konsumpcjonizmu, a
jednoczesnie propagowanie konsumpcjonizmu elitarnego, i to jako sposobu na zycie
dla wszystkich?
Po pierwsze, gdybys, ketiw1, mniej przepisywal cudze artykuly, a wiecej czytal
starszych rzeczy, wiedzialbys, ze podobne tezy propagowal juz dawno temu niejaki
J.J. Rousseau. I co? I nic. Swiat toczy sie dalej.
Po drugie, polowa Szwedow to raptem pare milionow ludzi, pikus przy populacji
nawet dwoch wojewodztw w Polsce.
Po trzecie, nie sadze, zeby az polowa Szwedow chciala wyniesc sie na pustkowie,
a chocby tak, to jak to sie ma do dobrosasiedzkich stosunkow i poczucia
wspolnoty? Nie mowie juz o tym, ze moje zdanie o Szwedach jest inne od Twojego,
no ale to kwestia osobistych doswiadczen.
Po czwarte wreszcie: czy to jest sposob na zycie dla wszystkich? Oczywiscie,
nie, bo nie ma tylu enklaw niestazonej przyrody, zeby wszystkich pomiescic, nie
wszyscy sa tez w stanie wyzyc. Wspolczesna cywilizacja jest napedzana
konsumpcja, bo dziala ekonomia skali. Demontaz konsumpcji to eksterminacja tej
znaczacej czesci ludzkosci, ktora od tej konsumpcji zalezy. Mozesz glosic takie
tezy, ale patrz na konsekwencje. To dzieki konsumpcji jest powszechnie dostepna
chociazby energia elektryczna i wszystkie technologie, ktore powoduja, ze nie
tylko zdrowi maja szanse przezyc. Wrzuc ich do ogromnego lasu nad krystalicznie
czystym jeziorem, bez dostepu do lekow, zywnosci, telefonu, samochodu, ktorego
nie trzeba odkopywac spod sniegu itp, itd, a zgina marnie. Nie dlatego, ze sa
leniwi albo sa mieczakami, ale dlatego, ze sa np slabi, starzy albo chorzy. Nie
mowie juz o ludziach, ktorzy swiadomie beda lamac zasady i przyjda Cie
obrabowac. Twoja wizja staje sie nagle bardzo elitarna i to samo w sobie moze
nie jest zle, ale powtarzam, patrz na konsekwencje.

Mysle, ze jednak nie do konca przemyslales swoj poglad. Mieszasz pragnienia z
rzeczywistoscia i traktujesz rowno. A tak dobrze nie ma. Rzeczywistosc jest jaka
jest i dopasowanie sie do niej to nie konformizm tylko wola przetrwania.

Zycze powodzenia na dalekiej polnocy.

spokojnie Doki!!!

[Gość: ketiw1]

Jakiś ty mądry, aż się flaki przewracają. Konsumpcjonizm i piętnowane przeze
mnie postawy polegają na NADMIERNYM przywiązaniu do zdobywania dóbr
materialnych nie kwestionuję zaś na KUPNA DOMU CZY KORZYSTANIA Z
ELEKTRYCZNOŚCI. Czemu tak bardzo chcesz pouczać, choć nie masz racji i nawet
nie bardzo rozumiesz co mówię?
Po drugie to, że nie sądzisz, że połowa Szwedów miała ochotę wynieść się na
pustkowie, nie zmienia faktu że tak jest.
Po trzecie co to za bzdura z tymi chorymi i słabymi nad jeziorem i telefonem
pod śniegiem? To twoja wizja. Ja nikogo na Szwecję nie namawiam, po drugie sam
mam zamiar także korzystać z wielu dóbr techniki. W dodatku uważam, że mozna
żyć w Polsce i w tysiącu innych miejsc, nie będąc wyrachowanym materialistą i
nieświadomym swego niewolnictwa członkiem globalnego kieratu kariery.
Po czwarte Twój zarzut przepisywania cudzych artykułów jest bezpodstawny. A
lektury, to pozwól, że będę dobierał sobie sam.
Po piąte nie jestem idealistą ani marzycielem - NIE SPŁYCAJ MOJEJ WYPOWIEDZI.
To, że ty zrozumiałeś to tak a nie inaczej, nie znaczy, że ja miałem to na
myśli, ani nawet, że to powiedziałem. JA PIĘTNUJĘ KONSUMPCJONIZM (NIE MYL Z
KONSUMPCJĄ GENIUSZU), TEORIE NEW AGE, BEZWARTOŚCIOWĄ KULTURĘ MASOWĄ i POSTULATY
FILOZOFII POSTMODERNIZMU. Krytykuję (i będę to robić) wszelkie postawy
polegające na wyzyskiwaniu, bałwochwalczym uwielbieniu dla bogactwa,
bezrozumnym oddaniu się we władanie komercji itp.) Konsumpcji nie piętnuję, bo
samemu zdarza mi się konsumować(zdziwiony?), a do hipokrytów nie należę.
Kupno domu to jeszcze nie konsumpcjonizm (ani konsupcjonizm egalitarny - jak to
byłeś łaskaw ślicznie nazwać) ale zaspokajanie PODSTAWOWYCH POTRZEB prawie
każdej istoty ludzkiej.
> > Choć każdy z nas prawie przekonany jest o swej wyjatkowości i wielkiej
> > wartości
> > Mow za siebie.

Ty prawdopodobnie uważasz się za zero i dlatego zdecydowałeś się mnie beztrosko
objechać jak jakiegoś gówniarza, nie zapoznawszy się dokładnie z moimi listami
i nie zadawszy mi żadnego pytania.
Proponuję więcej pokory, uwagi i rzetelności w komentowaniu cudzych wypowiedzi.
Mimo wszystko pozdrawiam i życzę powodzenia w klimacie umiarkowanym (aczkolwiek
kapryśnym).

Do PSJ i innych

[Gość: ketiw1]

JEDNO mnie wkurwia i jest nielepsze wcale od bluzgania, które czasem praktykuję
(a wy krytykujecie). Chodzi mi o przypisywanie pewnych cech, intencji itp.
Wyjaśnijmy sobie - NIE JESTEM WALCZĄCYM LEWAKIEM, ANARCHISTĄ, KOMUNISTĄ,
TROCKISTĄ, IDEALISTĄ, BEZTROSKIM MARZYCIELEM, NAIWNYM MŁODZIEŃCEM. Po prostu
krytykuję postawy podobne do prezentowanych przez Wielkiego(?) Czarownika i
inne polegające na bezmyślności, nieczułości i chciwości. Może to nie ma sensu,
ale ja to lubię i robic bedę. Nie zamierzam nikogo natomiast NAKŁANIAĆ DO
NICZEGO, ZMUSZAĆ,WSKAZYWAĆ JEDYNĄ SŁUSZNĄ DROGĘ,

To tyle gwoli wyjaśnienia i zapobieżenia nieporozumieniom na przyszłość.
Dziękuję.

PS> przepraszam urażonych za częsty brak powściągliwości z mojej strony (to mój
moze nie najlepszy styl) zapewniam, że nie idzie on w parze z agresją fizyczną,
zlymi życzeniami i laleczkami VOODOO :)

[Gość: Jakub]

Piszesz z sensem i po ludzku. Jezeli chce się żyć z ludźmi, to trzeba żyć dla
ludzi. Egoizm, zachłanność najczęściej skutkuje emocjonalnym odrzuceniem i
samotnością, A to jest przykre. Zwłaszcza na starość. Bogactwo tego nie umili.
Kto nie miał w życiu trudnych chwil wymagajacych wyrzeczeń, ten nie potrafi
zrozumieć radości akceptacji i przyjaźni bliskiego człowieka , a nawet
zwierzęcia np. psa.

[Gość: mb]

Zgadzam się z ogolnym stwierdzeniem ze „konsumpcjonizm jest zly” Bezmyslne
kupowanie, pogon za coraz to nowymi przedmiotami jako wyznacznikami statusu,
zapracowywanie się niemalze na smierc tylko po to by moc przyszpanowac jest
chore.
Ale.. no wlasnie. Wolny wybor jest dany tylko nielicznym. Czy wyobrazasz sobie,
ze te tysiace osob pracujacych po12-14 godz. dziennie robia to z powodu swojego
chorego konsumpcjonizmu? Większość z nich tyra, bo jak przestanie to straci
prace. Jak straci prace to w koncu umrze z glodu (chyba ze bedzie zyc z zasilku
na ktory pracuja przeciez inni) No dobrze, powiesz, mogliby np. wyprowadzic
się na wies, robic figurki z drewna, urzadzic dom dla letnikow... Ile osob
może sobie na to pozwolic? Ile figurek można sprzedac? Zreszta, żeby sprzedac
jakakolwiek musza być przeciez konsumpcjonisci, którzy te figurke kupia ( bo
badzmy szczerzy, nie jest nam ona niezbedna do przezycia).
Poza tym, latwiej jest być kontestujacym studentem niż matka odrzucajaca
konsumpcjonizm.
Dam ci przykład: Lalka Barbie zawsze była dla mnie synonimem kiczu, idealnym
przykladem jak pieniadze sa wyciagane od ludzi poprzez manipulowanie dziecmi.
Obiecalam sobie, ze nigdy jej nie kupie. I co? Jedna, piata, dziesiata
kolezanka miala Barbie i moja coreczka była nieszczesliwa. Moglam jej zrobic
lalke z galgankow ale chyba rozumiesz, ze to nie to samo?
Zlamalam się. Pomyslalam sobie, ze chyba nie mam prawa unieszczesliwiac dziecka
w imie moich pogladow. Bo jeśli już zdecydowalam się mieszkac w miescie a nie w
dzungli Amazonki to to odbiera mi wolnosc ale daje wzgledne poczucie
bezpieczenstwa (zaatakuje mnie może nie tygrys ale sfrustrowany sasiadJ)
Zakladajac rodzine, zrzekamy się wolnosci Odpowiedzialnosc za innych wyznacza
nasze dzialanie. Mogę zamieszkac z dziecmi w lesie, ale gdzie będą chodzily do
szkoly, kto będzie ich leczyl ...czy mam prawo decydowac o ich losie az do
tego stopnia by narzucic im styl zycia tak rozny od stylu zycia innych ludzi?
Mogę tylko probowac je uczyc wrazliwosci na potrzeby innych, sprobowac zapewnic
jakis rozwoj duchowy itd.


Co to znaczy nie być konsumpcjonistom, twoim zdaniem? Nie pracowac czy po
prostu olac mody, gadzety? Kto jest już konsumpcjonista a kto jeszcze nie. Czy
dwie pary spodni to już konsumpcjonizm? Można przeciez zyc z jedna. Miliony
ludzi na swiecie zyja.
Bieda na swiecie, to kolejny temat ktory poruszasz w tym kontekscie.Jest
straszna i moim zdaniem spoleczenstwa zachodnie maja moralny obowiazek aby
pomagac w rozwoju krajow biednych ale, ale.. to przeciez znowu prowadzi do
rozwoju konsumpcjonizmu, tylko, ze tym razem w tych krajach, w których go nie
było ze względu na biede. Zreszta z checia otrzymywania tej pomocy tez jest
roznie, o czym się możemy przekonac w Iraku (tak, tak wiem –atak mocarstwa na
bezbronnych ludzi itd.to temat na inna dyskusje).
Zreszta aby pomagac trzeba mieć za co. Aby mieć za co, trzeba konsumowac, bo
jeśli przestaniemy to zaraz krach na gieldzie, zapasc gospodarcza, miliony
ludzi bez pracy itd. itp

Poruszyles bardzo trudny temat bo zwiazany z natura czlowieka. Dlaczego
czlowiek nie jest już malpa? Bo chcial mieć coraz wiecej jedzenia, ubrania,
poczucia bezpieczenstwa ..


Nie zgadzam się z twoja definicja szczescia. Stan ciagly. Slyszales
kiedykolwiek o kims kto jest szczesliwy w sposób ciagly? Znam czlowieka, który
rzucil zycie w miescie, kupil na Mazurach kilka koni i zyje z organizowania
jazd letnikom itd. Myslisz, ze on jest ciagle szczesliwy? Ze jak wstaje w nocy
do chorego konia to mowi „Och jak dobrze” czy raczej „kurwa, po co mi to było”
Moze miec momenty szczescia, moze ma poczucie dobrego zycia w zgodzie ze swoimi
marzeniami, ale czy jest ciagle szczesliwy?

Nasunelo mi się jeszcze jedno pytanie? Pisales, ze konsumpcjonisci chca się
tylko nazrec jak swinia u chlewa. A nawet jeśli tak, to czy to oznacza, ze sa
gorsi? Czy smierdzacy brudem i tanim winem facet pod sklepem jest ode mnie
gorszy? Dlaczego? Z punktu widzenia przetrwania gatunku pewnie wprost
przeciwnie.
A może sa po prostu ludzie, którzy sa bardziej w srodku (duchowo) i tacy co sa
bardziej na zewnatrz - lubia zjesc, napic się, przejechac dobrym samochodem i
to im do szczescia wystarcza. Czy sa gorsi? Pewnie po prostu inni. A pewnie i
szczesliwsi, bo nie odczuwaja bolu swiata.

Pozdrawiam i nie daj się wciagnac w ordynarne pyskowki, bo wtedy wszystko to co
napisales duzo traci
MB

[Gość: ketiw1]

Ależ ja sobie doskonale zdaję sprawę z tego, że pracować trzeba i że nie ma
ucieczki od tego schematu, o którym mówisz. Tyle, że widzisz - są ludzie
zachwyceni robieniem kariery, kupowaniem, obrastaniem w luksusy, pięciu się po
szczeblach. Dla nich pieniądz to Bóg, szczęście, miłość - wszystko. A to
przecież niezbyt ludzkie. Dzisiejszy kapitalizm stara się nas zunifikować.
Każdy nastolatek powinien uwielbiać imprezy techno (i pokrewne), mieć
nowoczesną komórkę, oglądać big brothera. Młode dziewczynki o miłości i seksie
dowiadują się z Bravo itp. Wszyscy panowie w krawatach i białych kołnierzykach
mają mieć podobne marzenia - dom poza miastem, wakacje na Majorce, drogi
samochód, dobrze sytuowani znajomi.
Czy nie widzisz, że ludzie wariują, wiara w Boga wiąże się z większym nieraz
niesmakiem otoczenia niż np. wiara w produkty m-way-a (znam osoby które sobie
przez tą firmę życie marnują). W telewizji oglądają taką kupę zmielonego gówna
i rzygowin, 5 godzin dziennie, że lwią część ich mózgu zajmuje właśnie to -
gówno i rzygowiny - bezwartościowe obrazy, informacje, kupa śmieci. Tego się
nie da wymazać, to w nas siedzi. Wchłaniamy w siebie reklamę, anonse,
wypowiedzi podobnie jak my skażonych ludzi - jaką szanse ma przebić się przez
to wszystko nasz zdrowy rozsądek? w jakim stopniu jesteśmy w stanie robić to co
powinniśmy, to co chcemy, to co robić warto, by być naprawdę szczęśliwymi? Czy
siedząc po szyję w basenie możemy pozostać susi?
Ja świata zmienić nie chcę. Mówię jednak, że nie podoba mi się krzywda jednych
(zapracowanych, mimo woli, dostających grosze) i ogromne samozadowolenie
drugich wychwalających kapitalizm. Nie podoba mi się postępujące odmóżdżenie,
zidiocenie, znieczulenie i zniewolenie.
Co do szczęścia - wiadomo, że nie będziemy przez 24 godziny/dobę zadowoleni.
Szczęście jednak jest moim zdaniem niezależne od krótkotrwałych smutków,
problemów, przyjemności i cierpień. Szczęście jest zadowoleniem z życia, z
wyboru drogi życiowej, z pozostawania w zgodzie z samym sobą, jest odporne na
przeciwności losu, jest w nas, a nie na zewnątrz. Czy ojciec Kolbe nie mógł być
szczęśliwy decydując się na śmierć i cierpienie? Ciekawe czy się zgodzisz. :)
Co do konsumpcjonistów, to wątpie czy są szczęśliwsi - jak się pielęgnuje
ciało, zaniedbując ducha, to w obliczu śmierci duch chyba nie czuje się
spełniony? pewnie wielu nigdy się nad tym nie zastanawia, ale moim zdaniem
hedonizm prowadzi tylko do przyjemności, a moja definicja szczęścia mówi, że to
ma się nijak do prawdziwego szczęścia. Wiem, że wielu hedonistów przyznaje się
na starość do pustki duchowej, do uczucia zmarnowania życia.
Pijak to nie kosumpcjonista, tylko nałogowiec uzależniony od alkocholu, a nie
od samego aktu - zarabianie-kupowanie.Czy konsumpcjoniści są gorsi? Nie wiem.
Myślę, że żyją gorzej, choć czasem wygodniej. Myślę, że ich życie jest w jakimś
stopniu gorsze, choć pełne przyjemności. Po za tym ich nie lubię, ledwo
toleruję.
Co do twojej postawy, to byłbym właśnie szczęśliwy, gdyby moje ględzenie tutaj
sprowokowało kogoś do podobnych wniosków. Myślę, że nie należysz do armii
robotów z przyklejonym do ust uśmiechem.
Dziękuję za bardzo kulturalny, wnikliwy i inteligentny list. Masz moim zdaniem
ogromnie wiele racji i jest mi miło, że ktoś wypowiedział się tu tak
konstruktywnie i mądrze.

[pran]

ketiw masz racje zgadzam sie z toba prawie calkowicie- ta homofobia mi
nieodpowiada, ale na miłość boską nie bądź kaznodzieją bo tylko ludzi do
szczytnych idej zniechęcasz. włącz na luz i obierz inna mniej nachalna,
impertynencka strategie przekonywania ludzi do zastanowienia sie nad tym
swiatem i soba.

[Gość: alkoHolik]

Pijak to nie kosumpcjonista, tylko nałogowiec uzależniony od
alkocholu, a nie
od samego aktu - zarabianie-kupowanie
ketiw1 - cos ty w szkole robil ze popelniasz takie bledy
piles alkoHol?

[Gość: blaster]

Najsmutniejsze jest to że prawie każdy wie że taki bezrozumny i konsumpcyjny
sposób trawienia życia jest pusty.
Tak jak to trafnie stwierdziłeś,od schematu nie ma ucieczki,wielu ludzi rozumie
to w taki sposób - "cokolwiek bym nie robił w życiu,czy sprawiałbym ból i
cierpienie innym to i tak koniec będzie taki sam"
wiesz co mnie najbardziej przeraża w tym new age`owskim stylu życia/bycia ?
Kult pieniądza i całkowite jemu oddanie.
Prawdą jest jeszcze to że ten komercjalny styl życia jest początkowo łatwiejszy
wszystko jest przesycone kłamstwem i obłudą,bo zgodnie z tą ideologią (czy
raczej jej brakiem) należy kłamac,oszukiwac i wyzyskiwać prymitywniejsze
jednostki aby zaspokoić swoje "marzenia" wykreowane przez telewizje i reklamy.

wmówiono ludzią że nauka odpowiedziała na odwieczne pytania,żyjemy po to aby się
reprodukować,wiemy że na 100% życie to przypadek - zupa mezzozoiczna nic ponad
to,już niedługo dzieki genetyce będziemy nieśmiertelni a juz teraz można się
zamrozić,kwestia PIENIĘDZY.
Ja wiem ! że jesteśmy czymś o wiele więcej niż tylko automatami do konsupcji,
a życie to nie tylko proces który można wytłumaczyć naukowo .....

w głębi duszy wszystcy wiemy jacy powinniśmy być,tylko dajemy się omamić
przez hmmm pyche ??

[Gość: mb]

Przekonales mnie, zgadzam się z twoja definicja szczescia. Jest to stan ciagly,
bardzo trudny do osiagniecia, bo wymagajacy zawarcia kompromisow ze swiatem
zewnetrzym a jeszcze wiekszych z samym soba i – co najwazniejsze- pelnej
wewnetrznej zgody na te kompromisy. Może być przeplatany momentami
niezadowolenia, zlosci, ale – ze względu na ta wewnetrzna zgode – ciagle trwa.
Innymi slowy, jest to pogodzenie się z zyciem takim jakie ono jest,
zaakceptowanie (nie bez walki) jego minusow, jest to spokoj wewnetrzny. Ojciec
Kolbe mogl byc w calym tym nieszczesciu szczesliwy. Chociaz nie wiem czy
szczesliwy, czy pogodzony z losem. Czy to aby na pewno to samo?
Pewnie Ameryki tu nie odkrylam, pewnie zaraz ktos mi cos tam zarzuci
(upraszczanie, medrkowanie) ale tak naprawde pisze to bardziej dla siebie (żeby
samej lepiej zrozumiec).

Jakby naturalnie można by przejsc do stwierdzenia, ze konsumpcjonista się jest
(jeśli glebia nam nie jest potrzebna i produkty nam wystarczaja)nawet bedac
biednym bo chodzi tu o stan umyslu, albo się nie jest nawet jeśli kupuje się
wiecej niż biedny sasiad, bo znowu chodzi tu o stan umyslu (kupuje, bo z
praktycznego punktu widzenia jest mi to potrzebne, ale nie kupuje coraz to
nowego modelu itd. za kazdym razem, kiedy zmieni się moda, kupowanie nie jest
celem samym w sobie a tylko koniecznoscia).

Czy to co napisalam ma twoim zdaniem sens? Bo ze smutkiem mysle, ze czasami
zauwazam u siebie postawy konsumpcyjne. Kupuje czasem dla samej przyjemnosci
kupienia czegos co mi sie podoba mimo,iz nie jest mi naprawde potrzebne.Malo
tego, nawet nie chce mi sie kajac z tego powodu.
Czy mozna BYWAC konsumpcjonista?
Czy to w ogole ma sens?

Pozdrawiam MB