*Babunia *

[jaga_22]

Nie mogę się tylko zgodzić z tym,dlaczego nie zostawiła swoich
wspaniałych receptur.Nie lubię takiej babci.

interia360.pl/moim-zdaniem/artykul/babunia,17426

[polnaro]

Ja uwielbiam takie "charakterne" babunie.
Zapisać potrafiły się w pamięci i przekazach rodzinnych na kilka następnych pokoleń.

[iryska2604]

Mnie zycie pod tym względem skrzywdziło -ani babc nie znałam ani
dziadków.Babcia ze strony ojca czekała ponoc na dwie rzeczy przed smiercią: az
zacznę chodzic i na wyjazd do Polski z tego cholernego Kazachstanu .Nie
doczekała.Dziadek zmarł wczesniej.Całą rodzine wojna rozrzuciła po świecie.

[jaga_22]

Mnie też nie było dane poznać babć,ani dziadków.Zanim się
urodziłam,już ich nie było na świecie.(

[kendo]

wchdzac w ten watek myslalam,ze zobacze sliczne zdjecia babuni,
zawsze mi sie kojarzy ,siedzaca w fotelu z klebuszkiem welny i
drutami,kociak oczywiscie tez bawiacy sie klebuszkiem)

[jagodajna]

Kiedyś takie były babunie ...

a teraz.....

[super222]

Ten pan do cortyzol.

Ta pani w kapeluszu - to ja.

Piękne są te obrazki.

[jaga_22]

Kendo ..no masz babcię .
i....kociaczki.

[kendo]

o wlasnie dziewczyny,
teraz babciunie ida "z duchem czasu"chociaz mi jakos z ta technika
ciezko czasami zaskoczyc),moze,jak juz zostane babcia bedzie
lepiej))))))))))),)
ale te kociaczki w butach superancie)

[chochlik5]

Wspomnialaś o Pobycie dziadów w Kazakstanie. Czy zainteresuje
Ciebie wiadomość , ze w Warszawie przy ulicy Hrubieszowskiej 6a
powstało Muzeum Historii Polski i ze ta instytucja przygotowuje w
bieżącym roku wystawę na temat: "Rodzdzieleni przez historię"
Posłałam im szereg materiałów łącznie z moją książką i wspomnieniami
mojej bratowej, która całą wojnę przeżyła w Kazakstanie. Była juz w
tym wieku, że musiała pracować w gospodarstwie w kolchosie,
Snalazłam w internecie onet pl wiadomości 25.02.2008. Pozdrawiam ,
ch.
e
telefonem,

[iryska2604]

Dziękuję chochliku- nie wiem czy będę mogła wybrac sie na tą wystawę,choc warto
by było...Niewiele wiem o pobycie rodziców tam na zsyłce,tylko to co mama
opowiadała.Wiem tylko jedno-my czasem narzekamy ze mamy ciezkie
zycie,problemy-ale to co przeżyli nasi rodzice to się czasem nie miesci w
głowie.Gdzie sa granice ludzkiej wytrzymałosci?Kiedyś przeglądałam atlas i nagle
uswiadomiłam sobie ze majac 2 lata przejechałam w bydlęcym wagonie taki kawał
swiata!

[chochlik5]

Mam numer telefonu do działu zajmujacego się tym zagadnieniem i
e-mail. Tel. [phone]. email: rodzinymuzhp.pl. Warto znać
historię swojej rodziny. Serdecznie pozdrawiam.chochlik

[groszek-5]

Az mi lezka w oku sie zakrecila czytajac o babuni.Moja babunia byla
podobna.Szkoda,ze te czasy minely i takich babc dzis nie ma.Byly takie kochane i
oddane dla tych wnukow.To zdjecie wyzej z babunia i dziecmi jest przeurocze.A te
kociaki jestem gotowa zabrac juz teraz.