Uczestnicy forum

[effata]

Poniewaz pojawia sie nas coraz wiecej postanowilam zrobic liste wszystkich
forumowiczow, zaczynajac ode osoby, ktora wpisala sie jako pierwsza czyli Izy
(monia72). Skopiowalam to, co pisaliscie o sobie w innych watkach. Jak
chcecie sie "mocniej" przedstawic, to sie dopisujecie, ale prosze, nie
rozpoczynajcie tu nowych watkow.

Niech to bedzie swoisty sprawdzian tego, czy my Polacy umiemy sie
podporzadkowac wyznaczonym regulom, czy musimy jednak zrobic cos po swojemu :)

1. effata

[effata]

Mam na imie Magda i troche juz o sobie na tym forum napisalam. Zapraszam do
lektury :)

[rozyczko]

Czesc
Na imie mam Ewa. Razem z mezem i 7-letnia corka Ola mieszkamy od roku w Bar Hill
k. Cambridge. Jestem polonistka, ktora dopiero po 12 latach na obczyznie zaczela
pracowac w swoim zawodzie :) Ucze w sobotniej szkole w Cambridge.

Serdecznie pozdrawiam

Ewa

[myszka2205]

Wita,mam na imię Kinga,mam 24 lata i roczną córeczkę Wiktorię,po Nowym Roku
przeprowadzamy się do męza który jest w Szkocji dokładnie Glasgow.Nie pracuje
ponieważ wychowuje córkę.pozdrawiam

2. monia72

[effata]

Takze witam. Nie przedstawilam sie jeszcze a dosc wczesnie natrafilam na to
forum. Czyli wcale nie monia72 (prawde mowiac nie wiem jak wpadlam na tak
infantylny nick) ale Iza z mezem i maluchem 7 mcy, od 1 kwietnia (Prima
Aprilis :)) w Bromley pod Londynem (albo jeszcze w Londynie jak kto woli). Maz
pracuje a ja sie ciezko obijam przy maluchu. Pozdrawiam mamy z mojej okolicy,
moze jakies tu sa?

3. magdalik

[effata]

Witam, mam na imie Magda, pochodze z Krakowa i jestem w Londynie od kilku
miesiecy razem z mezem Anglikiem i 8-miesiecznym synkiem. Zastanawialam sie
nad pomyslem spotkan mam przebywajacych w Londynie, ktore tesknia za
towarzystwem Polek i chcialyby podzielic sie swoimi wrazeniami na temat zycia
w Anglii. Myslalam o spotkaniu w parku albo innym niezobowiazujacym miejscu
(oczywiscie z dziecmi!!). Na poczatek chcialam zapytac czy sa moze na forum
jakies mamy mieszkajace wokolicach Battersea lub Clapham?? Pozdrawiam
wszystkich!!

4. mabmab

[effata]

5. violus22

[effata]

nasz wyjazd tu byl na wariackich papierach:) takie z nas typy nieplanujace i
nieprzewidywalne:)
na ostatnim roku studiow zaszlam w ciaze (studiowalismy razem), robert (jeszcze
wtedy niemaz) obronil sie w lipcu, ja obrone 'przelozylam' na wrzesien - oprocz
tego mialam do zaliczenia 2 przeklete egzaminy. pracowalismy oboje, za gdzies
tak 1000 zl na dwoje:/ mieszkalismy u mnie w jednym (duzym, aczkolwiek jednym)
pokoju z moja mama, a nie bylo innego wyjsca, bo dom roberta byl w miejscowosci
oddalonej o 40km wiec nie oplacalo sie dojezdzac:/ nawet nie myslelismy o
wyjezdzie! szukalismy jakiejs klitki zebysmy mogli sami zamieszkac i nic nam
nie wychodzilo - jak juz bylo mieszkanko tanie i ladne to zaraz wlasciciel
sobie przypomnial ze ktos tam przyjezdza do niego i niestety :/ wszystko bylo
nie tak! az przyszedl pewnien czwartek. robert w godzinnej przerwie miedzy
dwiema pracami (rano szedl na praktyki bezplatne - zeby miec papierek, a
pozniej juz do 'normalnej' pracy w agencji finansowej) wpadl do domu i mowi ze
dostal mailem oferte pracy w uk. oferta byla z agencji posrednictwa pracy w
naszym miescie (bialystok), praca w fabryce, dojazd za darmo i jak cos nie tak
to mozna i wrocic za darmo. a zapomnialam dodac ze jak cos to wyjazd we
wtorek :) hmmm warto pomyslec nie? wiec w pracy poszukal opinii w necie na
temat agencji, nie bylo niegatywnych, ba juz nawet nie pamietam czy byly
jakiekolwiek:/. jestem przy czwartku... juz w lozku zaczelismy rozmawiac o tym
jesliby wyjechal... co z nami? ja przeciez w ciazy? a jesli nie wroci do czasu
porodu? (a bo oferowali kontrakt na chyba jak dobrze pamietam rok)uznawanie
dziecka? jakies sady? zaczelismy myslec o slubie:) dalej wszystko potoczylo sie
szybko. w piatek nie poszedl na praktyki, poszedl do tej agencji, odbyla sie
jakas pseudo rozmowa kwalifikacyjna, jakis tam test sprawnosciowy polegajacy na
wkrecaniu srubek. poszlismy tez do urzedu stanu cywilnego i rozmawialismy z
kierownikiem, ktory wytrzeszczyl oczy jak powiedzielismy ze chcemy wziac slub w
poniedzialek:) ale nie powiedzial nie, powiedzial zeby przyjsc w poniedzialek o
8 rano z dokumentami i bedziemy drazyc temat. weekend byl dla nas i czesciowo
na zalatwianie spraw typu pozyczenie pieniedzy idt. szczerze to sami do konca
nie wierzylismy w to co sie dzieje:). w poniedzialek o tej 8 rano poszlismy ale
okazalo sie ze mamy zle, stare akty urodzenia:/ wyszlismy lekko zalamani, ale
kierownik USC wybiegl za nami i powiedzial ze te akty dostaje sie od reki wiec
jesli sie wyrobimy to zaprasza o 14.20 ze swiadkami :)
ani ja ani robert nie urodzilismy sie w bialymstoku:) naszczescie rodzina
pojechala i wziela te akty. wiecie ze sie wyrobilismy?:) tyle rzeczy ile
zrobilismy od 8 do 14 to chyba jakis rekord :) obraczki, otwieralismy konto
walutowe (nie wiem po co?) trzeba bylo pojechac do ginekologa po zaswiadczenie
ze jestem w ciazy, latanie po miescie, a jeszcze robert po wyplate musial
jechac i w ogole, ale sie wyrobilismy!!! a swiadek ze swiadkowa byli jeszcze w
sobote w plocku :) ale zadzwonilam wlasnie w sobote i mowie:' piotrek, wracaj
bo bedziesz swiadkowal' heheh myslal ze zwariowalam :) ale oni tez wrocili i
wszystko sie udalo.
pozniej jeszcze troche zalatwiania i pakowania i wieczorkiem poszlismy ze
swiadkami na kolacje a nastepnego dnia rano.. pojechal :(
to bylo straszne:( smutek, pustka...

na miejscu okazalo sie ze ta praca to mniejsza sciema i postanowl szukac czegos
na wlasna reke i tez sie udalo
ja w miedzy czasie pozaliczalam egzaminy a tydzien po obronie(6 miesiac ciazy)
siedzialam juz w samolocie i znow bylismy i jestesmy razem:)

nie zaprzecze ze na poczatku tez myslelismy standardowo - zeby jechac
popracowac i wrocic, ale juz tu na miejscu zadalismny sobie pytanie 'po co?'
mamy tam rodziny, przyjaciol, psy i regaly z ksiazkami:) ale to sentyment i to
bardzo wielki a realia sa takie 'jak tam zyc?'. wrocimy po latach i co? znow
praca za 1000zl? znow oszczedzanie, odmawianie, wybieranie. po co to komu?
tu jestesmy razem, tu mamy synka, nie odkladamy na dom w polsce, myslimy jak tu
zyc, jak tu kupic i samochod i mieszkanie, nie tam. chcemy zeby nasz synek mial
lepiej niz my, moze sie uda.

a i wiem, ze zeby decyzja i myslenie o wyjezdze roberta trwalo dluzej to w
zyciu by nie pojechal:) pojawialoby sie coraz wiecej watpliwosci i oczywiscie
strachu

wiec ja smialo mowie ze na dzien dzisiejszy nie mamy zamiaru wracac, ale jak
mowie nie, planuje bo sami widzicie jak los sie uklada:)

6. 101krotka

[effata]

7. the.independent

[effata]

Właśnie wpadłam na to forum i cóż ... nie zamierzam do końca życia sprzątać
u Anglika, ale nie wiem, czy nie będę musiała od tego zacząć :-)
Otóż tak naprawdę to chciałabym pracować w Anglii w swoim zawodzie tzn. jako
projektant kuchni. Dodam, ze nie mam wykształcenia w tej dziedzinie, jestem
samoukiem, ale mam duże doświadczenie. Pracowałam w paru salonach
sprzedających meble kuchenne i znam trochę rynek i ofertę różnych firm

8. violus73

[effata]

[violus73]

chyba uzupelnie cos o sobie:)
Mam na imie Viola, lat 32, dzieci- 2 chlopakow i niespodzianka w drodze. W
Anglii ogolem od 9 lat, ale spedzone w Szkocji, na poludniu w Crawley - tylko 4
miesiace. Wyladowalam tutaj za przyczyna mojego meza, ktory przybyl do Edynburga
robic doktorat na uniwersytecie (2 tygodnie po naszym slubie:), ja w tym czasie
studiowalam chemie na Politechnice Wroclawskiej. Po pol roku zycia osobno
stwierdzilismy ze trzeba wprowadzic pewne zmiany w naszym zyciu wiec ja
przyjechalam tutaj. Obecnie nie pracuje zawodowo, jestem full-time mama i jest
mi z tym calkiem dobrze jak na razie, bo mysle ze kariere zawsze zdaze zrobic:)
a dzieci sa dziecmi tylko raz.

9. diabladko

[effata]

10. jagienkaa

[effata]

[jagienkaa]

to ja napiszę szybko o sobie, do ANglii przyjechałam za mężem w '99 zaraz po
maturze, mieszkaliśmy w Birmingham, potem się pobraliśmy i wyjechaliśmy na 1,5r
do Warszawy na kontrakt. Od września 2003 mieszkam w okolicach
Nottingham/Derby. Jestem mamą Dominika i studentką University of Derby (kiepska
uczelnia, ale 15 min z domu).

11. izabelski

[effata]

12. mariolka.74

[effata]

13. lool

[effata]

14. anula36

[effata]

Matka zalozycielka zobawiazala mnie do krotkiej wypowiedzi na swoj temat wiec
dygam i zaczynam:
Kobieta, 32 lata, miejsce urodzenia i zamieszkania : Krakow. Zawod -
socjolog - obecnie pracuje w takiej malej fundacji- zajmuje sie straszymi
ludzmi.
Coraz bardziej kusi mnie wyjazd do Anglii lub Irlandii- nic mnie w sumie w
Polsce nei trzyma -bezdzietny singiel, rodzice mlodzu i zdrowi a mozliwosci
zawodowe i finansowe wieksze. Tak mi sie wydaje.
Bede was podczytywac,czasem moze cos dodam od sibie;)

15. edavenpo

[effata]

.

[edavenpo]

Oj Effata, zamiast sie przedstawic od poczatku na forum, ja wyslalam do ciebie
emaila z moim 'zyciorysem';-) ktory teraz w calosci zalaczam pod spodem...
_____________________________________________

Mam na imie Ewa, mam 28 lat, jestem mezatka i mieszkam w Londynie (w Islington)
od 4 lat. Jeszcze nie mam dzieci ale za to mam malego jamnika Kevina wiec
czesto przebywam na psim forum ;-)

Pracuje jako project manager w firmie konsultingowej, lubie moja prace i
ogolnie jestem tu szczesliwa.

Tylo o mnie ;-)

Napotkalam to forum przez przypadek i uwazam ze jest to swietny pomysl.

Czasami tesknie za moimi polskimi kolezankami i mysle ze dyskusja z dziewczynami
ktore tu mieszkaja w angielskich realiach bedzie b. interesujaca.

16. konradwal

[effata]

Witaj Effata i wszystkie Panie uczestniczace w tym forum

Dziekuje za przyjecie na forum. Niestety, ale jestem facetem. Mam nadzieje,
ze nie bedzie to przeszkoda w milej dyskusji. Nie trafilem tu jednak w celach
matrymonialnych, ani nawet dlatego zeby troche poflirtowac (jestem wiernym
mezem). Zainteresowal mnie jeden watek: praca w Anglii jako nauczyciel.
Jestem bowiem nauczycielem historii i przyznam, ze pomysl powrotu do zawodu
bardzo mnie zaintrygowal. W UK jestem od 5 lat, ale pracuje w innej branzy. W
Polsce pracowalem w liceum, a pozniej w Papieskiej Akademii Teologicznej w
Krakowie, gdzie prowadzilem cwiczenia z historii Kosciola. Mam stopien
naukowy doktora nauk historycznych i jestem absolwentem KUL-u. I moje
sakramentalne pytanie: co uczynic, aby byc nauczycielem w UK?

Pozdrawiam

Konrad

17. sylwia.n

[effata]

Nazywam sie Sylwia, mam 7 letnia corke Patrcje i meza Tomka.
Mieszkamy w Hampton Wick KT1 4EA
A korzenie nasze zostaly w Czestochowie.
Data przyjazdu 1.12.2002 a powrotu brak

pozdrawiam wszystkich z forum eDziecko, Londyn, Aktywni i nie tylko
Sylwia

18. tiffany7

[effata]

19. jorg38

[effata]

Na poczatku witam wszystkich forumowiczow serdecznie i dziekuje za przyjecie
mnie do Waszego grona:)
Moze cos o sobie, jestem facetem 38latek od 11 msc na wyspach a dokladnie
Glasgow Szkocja.Jestem tu razem z rodzinka,zona i dwojka dzieci syn 11 lat i
corka niecale 3 lata.Zamierzamy zostac w szkocji na stale tak wiec szykujemy
sobie powoli swoje gniazdko do spedzenia tu reszty naszego zycia.Na poczatek
to moze tyle , mam nadzieje ,iz bede mogl z Wami podzielic sie swoimi
doswiadczeniami i skorzystac z Waszych :)
Pozdrawiam

[jorg38]

Podaje dla chetnych swoj nr GG 570717 jezeli ma ktos ochote albo pytania
piszcie smialo :)
Pozdrawiam

[jorg38]

To moze dokoncze swoja prezentacje :)
Tak jak juz napisalem na imie mam Roman 38 lat, do Szkocji przyjechalismy cala
rodzina 11 miesiecy temu,i moze to wyda sie Wam dziwne ale bez znajomosci
jezyka i w ciemno :)Wyjazd do Szkocji byl zwiazany z nadzieja na lepsze jutro
dla naszych dzieci syn 11 lat i corka 3 latka i kto wie moze jeszcze cos
bedzie :)Z wyksztalcenia jestem prawnikiem choc nigdy jako prawnik nie
pracowalem,wiekszosc swojego zycia zawodowego spedzilem na dyrektorskich
stanowiskach i bawilem sie tam prawem.Tutaj moje prawo na nic sie nie zda
dlatego szlifuje bardzo ostro jezyk i mam zamiar jezeli bedzie to mozliwe
troszeczke tutaj sie jeszcze pouczyc :)Moja zona Agnieszka 33 lata ma dwa
zawody jest po szkole medycznej i jest pielegniarka choc nigdy nie pracowala w
zawodzie / ale okazalo sie, ze dyplom ten,tutaj jest bardzo przydatny :) /
Drugi zawod to magister marketingu i biznesu i moze kiedys tutaj uda jej sie
powalczyc w tym zawodzie dlatego tez szlifuje jezyk.Za to doskonale znamy
rosyjski, niemiecki, ja hiszpanski a zona francuski :) To chyba na tyle, i tak
wyszlo to jakos bez ladu i skladu :)

20. dido406-76

[effata]

Witam i ja :-)
Mam na imie Anna mam dwie Corki 8 lat i 1 roczek i 24 czerwca wyruszamy do
mojego meza do Taunton ,on pracuje juz od pazdziernika .Starsza corka jeszcze w
czerwcu idzie do szkoly ,i dzieki forum przestalam sie juz tak martwic , bo
widze ze dzieci dosc szybko sobie radza to i moze u nas nie bedzie tak zle :-).
Pozdrawiam

[a.rokosz]

Hej
Mam na imie Anka, 32 lata,mieszkam z mezem i 2,5 roczna Gosia w pd. Walii.
Chcemy sie przeprowadzic do lub w okolice Taunton,ale nie podjelismy jeszcze
ostatecznej decyzji. Pisząc do Ciebie mam nadzieje, ze napiszesz mi jak tam się
zyje? Jaki stosunek do Polakow maja tamtejsi ludzie , jak jest z
praca,szkolami,nursery,komunikacja, mieszkaniami? Mieszkalismy juz w Kent, w Uk
od dwoch lat. Twoj adres mam z Polek w Anglii, sama udzielam sie jedynie na
Matkach Polkach w Uk. Napiszesz?
Bede bardzo wdzieczna. Moj maz jest elektronikiem ja nauczycielka.

Pozdroweczki dla Twojej rodzinki
Ania.
Moj email:
[e-mail]
Dzieki serdeczne

21. aniek133

[effata]

[aniek133]

Witam serdecznie!

Ciezko mi sie zabrac za pisanie o sobie, ale skoro tylu osobom juz sie udalo to
dlaczego nie ma sie udac i mnie :))))

Za 11 dni mam 28 lat :) W Anglii (Southampton) jestem od roku. Przyjechalam tu
do mojego chlopaka (Polak), z ktorym jestem juz prawie 11 lat.

Jestem tu rok i nadal nie za bardzo wiem, co ze soba zrobic - bardzo sie tym
przejmuje, martwi mnie to i doluje zbyt czesto. Niby kraj wielkich perspektyw,
a w sumie musialabym chyba zaczynac wszystko od poczatku. Mam co chwile nowe
pomysly zwiazane z planami na przyszlosc (zaczynaja sie na wolontariacie,
poprzez studiowanie tutaj, zalozenie wlasnego interesu, a koncza na studiach
podyplomowych albo doktoracie na Slawinistyce), ktorych z pewnoscia nie
zrealizuje.

Podobnie jak wielu z Was z wyksztalcenia jestem nauczycielka i na dodatek
polonistka. W Polsce pracowalam rok jako nauczyciel polskiego i rok jako
nauczyciel niemieckiego. Rok spedzilam w Niemczech jako au pair. Z niemieckiego
mam jedynie certyfikat, z polonistyki magistra (i na co mi to?).

Przyjechalam tutaj bez calkowitej znajomosci anigelskiego, co chyba udalo mi
sie w ciagu tego roku nadrobic. W kazdym razie komunikatywna juz jestem , ale
wiem, ze jeszcze dluga droga przede mna :)

w najblizszym czasie mam zamiar sporobwac zahaczyc sie w szkole jako asystent
nauczyciela - wolontariusz. Od czegos trzeba zaczac.

Czuje sie tu bardzo samotna (Slawek pracuje caly dzien i widzimy sie dopiero
wieczorami), mam zbyt duzo wolnego czasu i niewielu znajomych.

Jesli ktos z Was ma ochote nawiazac kontakt ze mna, prosze pisac na adres:
[e-mail] albo gadu-gadu 1788061.

Pozdrawiam,

Aniek

22. kate128

[effata]

Witam wszystkich forumowiczów i forumki :)

W moich poszukiwaniach dotyczących wszystkiego co związane z życiem i pracą
na wyspach trafiłam na to forum. Za nieco ponad 2 tygodnie wyjeżdżam na
wakacje do Edynburga z zamiarem znalezienia pracy. Boję się tego wyjazdu
troszkę, bo nigdy na tak długo nie wyjeżdżałam za granicę. Jedziemy co prawda
grupą (ja, mój mąż i kolega który był tam rok temu), ale nie mamy załatwionej
pracy.
Na razie wyjazd jest planowany na wakacje (jesteśmy studentami), ale może w
przyszłości na stałe.

Mam nadzieję dowiedzieć się od weteranów wielu ciekawych rzeczy :)

Pozdrawiam
maja

23. kasia799

[effata]

To je tez sie przywitam z opoznieniem
Mam na imie Kasia, mieszkam z 9 miesiecznym synkiem i chlopakiem w Mitcham
(wczesniej tooting, croydon i islington)
Jestem jeszcze na urlopie, ktory juz niedlugo mi sie konczy ale chyba nie wroce
do pracy.

24. marnord

[effata]

Witam wszystkich i dziekuje za przyjecie do forum.Niestety, nie jestem Polka,
ale jestem Polakiem w Anglii, mam 41 lat, mieszkam i pracuje w malej
miejscowosci w Staffordshire.Jestem w Anglii od listopada 2002 i chyba juz tu
zostane.Mysle,ze to jak szybko mozna poczuc sie swobodnie w obcym kraju,jest
kwestia indywidualnej decyzji, wyboru i nastawienia.Od samego poczatku
wiedzialem, ze przyjezdzam tu,aby zostac na dluzej - w zwiazku z czym od
poczatku ochoczo zaczalem wchodzic w lokalna spolecznosc,wspomagac dzialania
zwiazkow nieformalnych (parafia, Community Centre, Village Hall) - i teraz juz
od dawna czuje sie tu jak w domu.Pragne dodac,ze jestem tu jedynym Polakiem, w
sasiedniej wsi (ok 6 mil) mieszka kolejny samotny Polak (81 letni zazywny
starszy Pan, emigrant z czasow wojny), a najblizsze skupisko Polakow, to Derby
(ok. 20 mil ode mnie).Zauwazylem, ze gdziekolwiek mieszkaja wieksze grupy
Polakow, maja tendencje do otaczania sie murem, budowania "polskiego getta",
unikania asymilacji. Mysle,ze to niedobre:skoro juz zdecydowales(as) sie byc w
tym kraju, zyc wsrod tych ludzi, nie unikaj z nimi kontaktu.Oni to docenia -
choc moze nie okazuja tego w sposob tak wylewny, do jakiego przyzwyczailismy
sie w Polsce.Warto probowac,naprawde.