Gaps in employment

[princessjobaggy]

Postanowilam zmienic prace, ale zanim pojde do nowej chcialam sobie zrobic
mala przerwe. Tak po prostu posiedziec w domu, wyspac sie, nadrobic
zaleglosci w czytaniu ksiazek i nauce. Poza tym praca, ktorej szukam jest
dosc specyficzna i wiem, ze znalezienie takiej zajmie troche czasu. Pod
wzgledem finansowym nie ma problemu, moj partner pracuje, wydawaloby sie, ze
jest OK, brak zmartwien.

Niestety ostatnio od roznych osob uslyszalam, ze w Anglii na ludzi, ktorzy
maja przerwe w karierze patrzy sie podejrzliwie. Nie mowie tu o takich ktorzy
sa chorzy, podrozuja albo wychowuja dzieci. Ja ani nie jestem chora, ani nie
mam zamiaru zjezdzic swiata w najblizszych dniach, ani nie mam dzieci.

W Polsce, przed przyjazdem do Anglii tez mialam kilkumiesieczna przerwe i na
rozmowach o prace pytano mnie o nia. Czy jak tym razem pojde na rozmowe i
powiem, ze zrobilam sobie przerwe, potraktuja mnie jak lenia? Czy moze z gory
zaloza, ze pewnie cos przeskrobalam?

Slyszalam rozne opowiesci. Ostatnio o mezczyznie, ktory na rozmowie mowil, ze
przez ostatni rok podrozowal po swiecie, a pozniej okazalo sie, ze siedzial w
wiezieniu. Oczywiscie to skrajny przypadek.

Czy w takim razie powinnam sobie znalezc jakakolwiek tymczasowa prace, chocby
pare godzin w tygodniu, zeby tylko uniknac tej przerwy? I o co w tym tak
naprawde chodzi?

[jennifer_e]

princess, jestem w identycznej sytuacji, zrobilam sobie kilkumiesieczna
przerwe, teraz powoli rozgladam sie za praca, ale juz kilkakrotnie spotkalam
sie z pytaniem co robilam przez ostatnie kilka miesiecy.
W wielu formularzach aplikacyjnych, szczególnie w wiékszych firmach czy w
councilu jest dokladna instrukcja aby podac rok i miesiac rozpoczecia i
zakonczenia kazdej kolejnej pracy oraz wyjasnic ewentualne przerwy.
Na rozmowach tez oczywiscie pojawia sie to pytanie.
Zazwyczaj odpowiadam zgodnie z prawda, ze zajmowalam sie moja ukochana
fotografia, troche podrozowalam, robie kurs ceramiki, ze potrzebowalam odpoczac
po ostatniej niesamowicie stresujacej pracy bez urlopow...
Nie wiem na ile to ma znaczenie i jak potencjalny pracodawca to ocenia. Ale tez
mam dziwne przeczucie, ze takie przerwy traktowane sa podejrzliwie.

Ale wiesz co? Ja to chrzanie ;) Nie zyje zeby pracowac tylko pracuje zeby zyc.
A jak sie to komus nie podoba to trudno.

I co dziwne takie podejrzenie okazuja nie tylko potencjalni pracodawcy, ale
rowniez napotkani znajomi. Ciágle czulam, ze musze sie usprawiedliwiac dlaczego
postanowilam przez kilka miesiecy nie pracowac, chociaz bylo mnie ta to stac.
Wiem jedno, moj organizm bardzo potrzebowal takiego odpoczynku i wcale nie
zaluje swojej decyzji.
Zycze powodzenia ;)

[princessjobaggy]

jennifer_e napisał(a):

> Ale wiesz co? Ja to chrzanie ;) Nie zyje zeby pracowac tylko pracuje zeby
zyc.
> A jak sie to komus nie podoba to trudno.

Moze masz racje. W koncu nie mam w planach nie wiem jakiej kariery. Nie jestem
z tych co to poswiecaja wszystko/wszystkich dla pracy. Chcialabym robic w pracy
to co lubie, ale oprocz tego miec czas na inne rzeczy.
--------------------------------------------------------------------------------

I tak troche nie na temat: dzis pierwszy raz ogladalam sobie Twoje zdjecia.
Uwazam, ze sa niesamowite. Jak ja bym chciala odwiedzic Ateny jesienia lub
zima...

[steph13]

Moja corka odeszla po 2 latach z wyokoplatnej pracy w bardzo prestizowej firmie
w City poniewaz nie mogla psychicznie wytrzymac 14 godzinnych dni pracy i
olbrzymiego stresu. Po miesiecznym wypoczynku zaczela szukac pracy w tej samej
branzy ale z lepszym work to life ratio. Jedyne pytanie, ktore powtarzali
wszyscy headhunters jak i prospective employers to bylo: jak mogla odejsc, nie
majac uprzednio zalatwionej nastepnej pracy? Jesli powaznie trakujesz swoja
kariere, powiedzial jej obecny pracodawca po zlozeniu oferty, to zawsze rzucasz
aktualna prace majac nastepna in the bag, nawet jesli chcesz defer actual
employment na pol roku z jakiegokolwiek powodu. Wtedy nie jest to juz widziane
jako przerwa w working life bo w oczach pracodawcow masz coherent plan. Dziwne
moze ale prawdziwe.

[martini78]

Za tydzien bede w takiej samej sytuacji.Przez pewien czas staralam sie jednoczesnie pracowac i
rozgladac sie za czyms innym.To wcale nie jest takie latwe.Moja obecna szefowa dala mi pod koniec tak
do wiwatu, ze natychmiast wydrukowalam wymowienie( mialam juz gotowe, wiedzialam co sie swieci) i
jestem jak nowo narodzona.Rozne osoby niezaleznie mowily mi ze lepiej wygladam,ze sie usmiecham
itp.Od razu dostalam 2 interview.Oczywiscie boje sie, ze nie dostane pracy,ze nie bedzie mnie stac na
wiele rzeczy, ale pomyslalam sobie, ze zdrowie psychicznie jest wazniejsze niz gaps in CV.

Retusz :-)

[natalia.brzeska]

Hmm...mam troche "gaps" w rzeczywistosci, jednak na CV ich nie widac. Tak pisze
daty, aby gaps nie bylo. Nie powiedzialabym, ze do klamanie,
raczej "retuszowanie" :-))

Princess, a nie mozesz napisac, ze pojechalas do Polski pomoc rodzinie, czy cos
w tym stylu?

[princessjobaggy]

natalia.brzeska napisała:

> Hmm...mam troche "gaps" w rzeczywistosci, jednak na CV ich nie widac. Tak
pisze daty, aby gaps nie bylo. Nie powiedzialabym, ze do klamanie,
raczej "retuszowanie" :-))

Natalia, CV to jedna sprawa, ale gdyby ktos zamierzal mnie zatrudnic i
skontaktowal sie z pracodawcami podanymi w referencjach, te przerwy w
zatrudnieniu i tak wyjda. Wiec lepiej od razu o tych przerwach powiedziec,
jesli zapytaja.


> Princess, a nie mozesz napisac, ze pojechalas do Polski pomoc rodzinie, czy
cos w tym stylu?

Oczywiscie, ze moglabym cos wymyslic gdyby zaistniala taka potrzeba. Tylko, ze
nie moge pogodzic sie z tym, ze w kraju, w ktorym czlowieka stac na zrobienie
sobie przerwy od pracy, takie przerwy sa niemile widziane. Tym bardziej, ze
brytyjskie pojecie pracy bardzo czesto rowna sie 1/2 pracy w Polsce, biorac pod
uwage zaangazowanie i wysilek w nia wlozony.

Zla jestem:(

[glasscraft]

princessjobaggy napisała:

>Tym bardziej, ze
> brytyjskie pojecie pracy bardzo czesto rowna sie 1/2 pracy w Polsce, biorac
pod
>
> uwage zaangazowanie i wysilek w nia wlozony.
>
Przepraszam ze sie przyczepie (pewnie zle zrozumialam) - czy to znaczy ze
Brytyjczy pracuja tylkow w polowie tak dobrze/dlugo jak Polacy?

[princessjobaggy]

glasscraft napisała:

> Przepraszam ze sie przyczepie (pewnie zle zrozumialam) - czy to znaczy ze
> Brytyjczy pracuja tylkow w polowie tak dobrze/dlugo jak Polacy?

Glasscraft,
Oczywiscie pewnie teraz uogolniam, ale wyciagam wnioski na podstawie
doswiadczen wlasnych i bliskich mi osob.

Przede wszystkim dla mnie Brytyjczycy pracuja wolniej, a kiedy jest cos do
zrobienia, najpierw 3 godziny debatuja jak sie do tego zabrac i rozmawiaja
jakie to skomplikowane. Na poczatku myslalam, ze to moze akurat w jednym
przypadku, ale gdy sie sytuacja zaczela powtarzac, stwierdzilam, ze to co oni
nazywaja praca to w polowie strata czasu.

Ja jesli mam cos do zrobienia, po prostu to robie, a zadania, ktore moi
wspolpracownicy nazywali nielatwymi, dla mnie byly conajmniej oczywiste i nie
wymagajace kombinowania oraz wielogodzinnego 'obgadywania'.

Chyba, ze to sie bierze w ogole z innego podejscia do pracy. Moze czasem warto
zmitrezyc troche czasu na pogaduchy, zeby sie nie przepracowac?

[steph13]

Sorry princess, ale troche nierealna jest twoja opinia tutejszej etyki pracy.
Nie wiem skad wynioslas takie doswiadczenie, z moim sie ono nie pokrywa.
Uwazam, ze tutaj ludzie maja powazne podejscie do pracy, zalezy im na wlasnych
w niej osiagnieciach i na wspinaniu sie wyzej. Moze nie jest to w 100% sama
etyka ale bardzo realna zadza awansu, osiagniecia pewnego prestizu i poprawy
poziomu zycia. To raczej w Polsce (przynajmniej tej dawnej) panowala
zasada 'czy sie stoi, czy sie lezy ...'), pracownicy zostawiali marynarki na
krzeslach i wychodzili na zakupy, do fryzjera, do dentysty w godzinach pracy i
wszyscy sie z tym godzili. Dzisiejsza Anglia to nie jest juz kraj 9-5 jobs for
life i dobra kariera jest wynikiem i odzwierciedleniem nakladu parcy,
determinacji i pewnego nawet poswiecenia zycia prywatnego dla sukcesu firmy.
Anglikow to nie dziwi i stad mlodzi graduates, po latach zabawy na studiach,
dobijaja sie o prace wymagajace 12/14 godzin dziennie in the office, weekends
on call, wakacje z Blackberry na plazy. I chyba raczej praca tych leniwych,
niudolnych, powolnych i nieefektywnych ludzi jakos owocuje, bo ekonomia kraju
wyglada nieco lepiej niz w 'ciezko' pracujacej Polsce. No i niewielu Anglikow
jezdzi do Polski w poszukiwaniu jakiegokolwiek zatrudnienia...

[princessjobaggy]

Steph, na samym wstepie podkreslilam, ze moja opinia oparta jest na MOICH
doswiadczeniach i ze moze byc uogolnieniem. Nasze opinie zawsze beda
uogolnione, bo nikt nie jest w stanie pracowac we wszystkich miejscach UK i ze
wszystkimi Brytyjczykami. Twoja tez jest oparta na pewnych doswiadczeniach, a
fakt, ze sie z moimi doswiadczeniami nie pokrywaja, nie daje Ci podstawy do
oceniania mojej opinii jako nierealnej.

> Uwazam, ze tutaj ludzie maja powazne podejscie do pracy, zalezy im na
wlasnych w niej osiagnieciach i na wspinaniu sie wyzej.

A czy ja napisalam, ze im na pracy nie zalezy? Tylko, ze z tego co
zaobserwowalam na podstawie SWOICH doswiadczen, oni jako czesc pracy traktuja
wielkie, zbyteczne debatowanie nad pierdolami, a ja w tym czasie zdaze juz dana
rzecz wykonac. Tyle. Nijak sie to ma do oceny ich calej etyki pracy, pod ktora
probowalas moja wypowiedz podciagnac.

Bardzo to interesujace jak latwo na tym forum komus 'podpasc'. Zalezalo mi
raczej na wypowiedzich w stylu: 'Wiesz co, w moim przypadku jest inaczej'
albo 'Moje doswiadczenia sa podobne', a nie 'Jakim prawem glosisz opinie na
dany temat, twoja opinia jest niedorzeczna, jesli tak myslisz to wracaj do
Polski'.

Prawda jest, ze Polacy w pracy w UK sa chwaleni. Ja tez bylam zawsze chwalona,
dlatego tak trudno bylo mi podjac decyzje co bym chciala robic, bo we wszystkim
za co sie bralam bylam dobra. I chocby na tej podstawie jestem sklonna
stwierdzic, ze moja praca to 2 x praca Brytyjczyka.

Z checia poczytam o doswiadczeniach i opiniach innych:)

[jagienkaa]

wg mnie różnica jest taka: w Polsce ludzie trzymają się posady, bo wiadomo że
na ich miejsce czeka 100 kandydatów. Chcą się wykazać, pracują ciężej fizycznie
gdyż zasady BHP nie są takie jak tutaj, nie ma się do kogo poskarżyć że się
samemu wszystko robi.
W Anglii jest tzw job security, można o byle co pozwać pracodawcę, można iść do
trade unions, wszechobecne są też tzw equal opportunity policies - uważam żę
pracy się tak nie szanuje jak w Polsce gdyż bezrobocie jest niskie i czasy 'job
for life' się zmieniły (często się zmienia pracę).
Mój mąż, który pracował z polskimi iżynierami w Polsce przez 1,5 roku twierdzi
to samo: Polacy dają z siebie wszystko. Owszem, mają swoje minusy, ale do teraz
powtarza że woli z nimi pracować niż z brytyjskimi inżynierami którzy pracy nie
szanują, nie robią nic 'poza normę' bo za to się im nie płaci. Już przeszkolił
3 inżynierów i każdy z nich odchodził bo np praca była za mało płatna. Teraz
będzie dawać ogłoszenie w Wyborczej, chce Polaka.

[steph13]

To prawda, ze tutaj sa procedury i przepisy chroniace prawa pracownika, health
& safety rules, equal opportunities i employment tribunals. Ale jest rowniez
wysoka i zdrowa konkurencja o lukratywne (?) stanowiska i czesto warto jest
przelknac wlasna dume aby nie byc znanym jako trouble maker(amazing jak szybko
negatywna jak i pozytywna reputacja rozchodzi sie po sektorze), i dochodzic
swoich praw poprzez wysoki standard osiagniec raczej niz uskarzanie sie na
niesprawiedliwosc, niski bonus itp. Try harder is the rule.
Jesli chodzi o job security to jest rowniez mocno zalezna od individual
productivity oraz sytuacji ekonomicznej. Downturn in the City nie rzadko
wyrzuca na ulice zdolnych i wydajnych pracownikow poniewaz tacy ludzie
najwiecej firme kosztuja i ich zwolnienie ulatwia quick & easy cost reduction.
W kwestii odchodzenia z jednej pracy do innej, lepiej platnej, to bardzo
normalne i zdrowe zjawisko. Malo kto w koncu chodzi do pracy, nawet tej
najbardziej ciekawej i inspirujacej, dla samej tylko satysfakcji dla intelektu.
Poziom placy jest jaknajbardziej wymiernikiem przydatnosci pracownika i
przyjemnie osiagnac etap, na ktorym you can name your price. Osiagnawszy dobra
reputacje zawodowa przychodzi moment kiedy wiecej nie szukasz pracy, tylko,
poniekad, praca szuka ciebie. Telefony od headhunters oznajmiaja taki etap. To
jest dla mnie zdrowy kapitalizm. Nota bene, wielu profesjonalnie powaznych
Polakow na wyspach osiagnelo juz ten szczebel, np w investment banking i IT i
chwala sobie bardzo taki styl rozwoju kariery zawodowej. I o dziwo, mozna to
wszystko osiagnac bez plecow, znajomosci i kontaktow rodzinnych.

[glasscraft]

jagienkaa napisała:

> > W Anglii jest tzw job security, można o byle co pozwać pracodawcę, można
iść do
>
> trade unions... pracy się tak nie szanuje jak w Polsce gdyż bezrobocie jest
niskie i czasy 'job
>
> for life' się zmieniły (często się zmienia pracę).

Przepraszam a co z ludzmi ktorzy pracuja w Londynskim City i traca prace
kazdego dnia bo firmy przenosza business to Indii, gdzie taniej? Nie zgodze sie
z tym ze tu sie pracy nie szanuje.

[jagienkaa]

pracy się nie szanuje tak jak w Polsce - napisałam. I oczywiście że dużo zależy
od sektora ale chyba City to w ogóle jest specyficzny sektor?...Ale ci zdolni
młodzi ludzie z City mogą się przenieść gdzieś indziej, prawda?
to też tylko i wyłącznie MOJE zdanie (chociaż wiele ludzi to potwierdza).

[glasscraft]

Wiem ze to Twoje zdanie i nie mam zamiaru na Ciebie najezdzac (kazdy jest
uprawiony do wlasnej opinii). Moje zdanie (potwierdzone doswiadczeniami kolegow
i kolezanek z pracy oraz masy znajomych) jest takie ze generalnie (na pewno sa
wyjatki) ludzie bardzo szanuja prace i nie odchodza z wlasnej woli dopoki nie
maja nastepnej. Natomiast funkcjonuja zwolnienia grupowe i latwo jest
powiedziec ze skora mlodzi ludzie z City sa utalentowani to moga sie przeniesc
gdzie indziej - niestety jest ich wiecej niz zawodow (bo sa przenoszone do
Indii, Australii itp). Nie zapominaj takze ze City to nie tylko 20 latkowie -
zwolnienie ktore dotyka 45 latka bedzie duzo bardziej bolesne bo im ktos
starszy tym trudniej jest niestety szybko znalezc prace.
Mozliwe ze szacune dla pracy wynika rowniez z tego ze wiekszosc ludzi posiada
domy/mieszkania z 20-25 letnia hipoteka (nie uogolniam bo wiem ze cala masa
ludzi rowniez wynajmuje), bo nie ma tutaj tradycji kupowania domu i placenia
100% gotowka, co niekoniecznie bylo (poniewaz nie wiem jak jest teraz)
regularna sytuacja w Polsce. Utrata pracy (albo "porzucenie" tejze) bez
nastepnego regularnego doplywu gotowki wiazala by sie wiec z mozliwoscia utraty
domu.
Natomiast jak wczesniej pisalam, kazdy powinien podejmowac decyzje ktora
odpowiada ich osobistej sytuacji i jezeli uwazasz ze jest Ci potrzebna przerwa
to naprawde nie ma znaczenia czy komus sie to bedzie podobac czy nie. Bez
zwgledu na to co zdecydujesz, zycze powodzenia.
A

[steph13]

princessjobaggy napisała:

> >
>
>
> Bardzo to interesujace jak latwo na tym forum komus 'podpasc'. Zalezalo mi
> raczej na wypowiedzich w stylu: 'Wiesz co, w moim przypadku jest inaczej'
> albo 'Moje doswiadczenia sa podobne', a nie 'Jakim prawem glosisz opinie na
> dany temat, twoja opinia jest niedorzeczna, jesli tak myslisz to wracaj do
> Polski'.

Sorry, ze tak odczytalas moja wypowiedz - nie takie byly moje intencje.
Dlaczego mialabys mnie podpasc? Bo nie mamy wspolnych doswiadczen? Absolutnie
nie neguje niczyjego prawa do wlasnej oceny i wrecz nie cierpie bezmyslnego
przytakiwania. Jednoczesnie jednak rezerwuje prawo do wlasnych obserwacji. I na
pewno to twoje ostatnie zdanie nie znajduje pokrycia w moim tekscie.
Przepraszam za nieporozumienie.
Odbiegajac od twojej wypowiedzi, (podkreslam); przyznaje, ze czesto denerwuja
mnie krytyki nowoprzyjezdnych, typu: Anglicy sa leniwi, zle wyksztalceni, nic
nie wiedza, zle nas traktuja, my im dopiero pokazemy jak prowadzic business,
jak mieszkac, co jesc, jak sie ubierac; Angielki sa grubei brzydkie; w sklepach
sam rubbish i katastofalna obsluga; sluzba zdrowia beznadziejna, szkolnictwo do
piet polskiemu nie dorasta. Tyle nasuwa sie na mysl bez wiekszego research na
roznych watkach forum. Drazni mnie to, bo w koncu wszyscy (lacznie ze mna)
jestesmy tutaj dobrowolnie, z jakiegos powodu wolimy zyc tutaj i 'biting the
hand that feeds me' nie zaliczam do madrych policies. Oczywiscie, sa rozne
mankamenty, jest to zywy kraj nie idyllic utopia, ale nie potepiajmy nowego aby
sentymentalnie upiekszyc stare.
>
> Prawda jest, ze Polacy w pracy w UK sa chwaleni. Ja tez bylam zawsze
chwalona, dlatego tak trudno bylo mi podjac decyzje co bym chciala robic, bo
we wszystkim za co sie bralam bylam dobra. I chocby na tej podstawie jestem
sklonna stwierdzic, ze moja praca to 2 x praca Brytyjczyka.

Czy to znaczy, ze nie ma Brytyjczykow o takiej rozpietosci umiejetnosci czy
talentu, ktorzy sa rowniez chwaleni, i moze nawet znaja Polakow, ktorych
wartosc oceniaja na 1/4 swojej wartosci? Takie uogolnianie niczemu chyba nie
sluzy.
Jestem pewna, ze rozumiesz co chce powiedziec, ale nie wiem czy chcesz.

[princessjobaggy]

> Czy to znaczy, ze nie ma Brytyjczykow o takiej rozpietosci umiejetnosci czy
> talentu, ktorzy sa rowniez chwaleni, i moze nawet znaja Polakow, ktorych
> wartosc oceniaja na 1/4 swojej wartosci?

Alez oczywiscie, ze sa tacy Brytyjczycy. Czasem mi sie wydaje, ze niektorych
rzeczy nie da sie opisac, chyba lepiej bysmy sie zrozumialy obdyskutowujac te
kwestie 'na zywo'. A tak wystarczy uzyc zlego slowa czy sformulowania i juz
moze ono zostac opacznie zrozumiane.

Ja wcale nie twierdze, ze Brytyjczycy to lenie! W zadnym wypadku. Ludzie, z
ktorymi mialam okazje pracowac to prawdziwi profesjonalisci. Tylko, ze
pracowali troche wolniej niz ja bym sobie to wyobrazala, tracac przy tym zbyt
duzo czasu na mowienie o tym co trzeba zrobic, zamiast to robic.

[steph13]

princess, masz racje, chyle czola. Posiadam niezaprzeczalne tendencje do
pieniactwa, szczegolnie 'na papierze'; milosiernie dla tego forum, dopiero w
jezyku angielskim jestem fully in my element. Zgadzam sie rowniez, ze wymiana
opinii na zywo daje duzo lepsze szanse na wykrycie niuansow i unikniecie
nieporozumien.Truce?

[glasscraft]

Niestety musze sie przyczepic - pewnie zalezy od miejsca pracy ale nie moge sie
z tym zgodzic i uwazam (sorka!) ze jest to uogolnienie. Przyklad biore z mojego
mezowskiego i jego miejsca pracy - nikt nie ma czasu na gadanie i marudzenie,
jezeli rzecz nie jest wykonanana na miescu to leca glowy. U mnie podobnie a
jestem jedyna Polska w moim miejscu pracy. Niestety nie dam sie przekonac ze
Brytole to lenie (zwlaszcza jak widuje Stuarta glownie weekendami, bo jak wraca
o 10 wieczorem do domy to raczej w postaci zoombie).
Re przerwy w pracy (bo zboczylam z tematu): najwazniejsze to co Tobie pasuje i
jezeli potrzebujesz "gapa" to go for it!!!!!
Pozdrowienia,
Ania

[ewmag]

Te wszystkie wypowiedzi swiadcza tylko o braku klasy Twojego szefa. Zastanawia
mnie jedno, dlaczego ludzie daja sie tak traktowac? Jesli pracuje do 18, to
wychodze o 18, chyba ze ktos mnie wyraznie poprosi o zostanie dluzej i zaplaci
za nadgodziny albo cos zawale i musze poprawiac, tu juz sobie sama jestem
winna. Jesli mam przerwe na lunch, do tego bezplatna, to ja wykorzystuje.
Pracodawca, ktory odmawia przerw, urlopow itp. oraz wymaga pracy w
nadgodzinach, za ktora nie placi dodatkowo lamie prawo. Wiem, ze niektorzy maja
takie podejscie, ze dla kariery wszystko, pozwola traktowac siebie jak
niewolnika, a potem, jak juz sie dochrapia tej ukochanej posady, to zaczynaja
sobie na innych odbijac... Ale zazwyczaj jest tak, ze pracodawca bedzie robil
to, na co pracownik mu pozwoli. A ludzie czesta daja sie zastraszac.

[jennifer_e]

ewmag napisała:

> Zastanawia mnie jedno, dlaczego ludzie daja sie tak traktowac?
> Pracodawca, ktory odmawia przerw, urlopow itp. oraz wymaga pracy w
> nadgodzinach, za ktora nie placi dodatkowo lamie prawo.

przeczytaj proszę dokładniej, ja nie napisałam, że ODMAWIA, tak głupi to on nie
jest. Utrudnia, robi niezadowolone miny, komentarze, nie pasują mu żadne
terminy... subtelna różnica.

>Wiem, ze niektorzy maja takie podejscie, ze dla kariery wszystko, pozwola
traktowac siebie jak
> niewolnika, a potem, jak juz sie dochrapia tej ukochanej posady, to zaczynaja
> sobie na innych odbijac...

no cóż, bardzo łatwo jest tak siedzieć i komentować, że wszystko to wina
pracowników bo dają się wykorzystać za cenę dochrapania się do posadki.
Niestety, nie zawsze wszystko wygląda tak czarno biało. Wyobraź sobie, że nie
wszyscy robią z siebie niewolnika tylko po to, żeby zadowolić szefa. Niektórym
po prostu, tak normalnie, zależy na pracy i chcą ją robić dobrze. Są miejsca,
gdzie wyjście punkt szósta jest źle widziane i są to zwyczajne angielskie
firmy. I nie dlatego, że za każde 15 czy 30 minut po godzinach masz sobie
liczyć na dodatkową kasę, ale dlatego, że taka jest po prostu etyka pracy
niektórych, "go the extra mile" jak to mówią. Oczywiście nikt nie zabrania ci
wychodzić z pracy o 18.00 czy wyjść na godzinną przerwę na lunch. Masz do tego
święte prawo. Tylko, że potem to ty właśnie nasłuchasz się docinków i niby
żartów, co zabawne nie tylko od szefa ale i od kolegów. I to ty otrzymasz
etykietkę, że nie jesteś wystarczająco dedicated i flexible.
Tak modne fast pace, demanding environment oznacza w praktyce właśnie to, że
lunch jesz w pośpiechu przy swoim biurku a jak jest busy to robisz co jest do
zrobienia a potem idziesz do domu. Jest jednak dużo odcieni pomiędzy byciem
flexible a byciem niewolnikiem.

>Ale zazwyczaj jest tak, ze pracodawca bedzie robil
>to, na co pracownik mu pozwoli.

Hmm, pracodawca będzie robił to na co pracownik mu pozwoli tylko na tyle, na
ile mu to pasuje do jego wizji biznesu i tylko na tyle na ile jest to dla niego
opłacalne. Gdy pracownik zaczyna za dużo kosztować czy wymagać zastępuje się go
tańszym i mniej wymagającym.
No, chyba że jest się, jak to ktoś wyżej napisał, niesamowicie utalentowanym
profesjonalistą na szczycie kariery zawodowej, o którego zabijają się
headhunterzy.
Przykład? U mnie w pracy niemal otwarcie przeprowadzono akcję zastąpienia
starszych, doświadczonych konsultantów ze stażem młodymi ludźmi bez
doświadczenia. Tym, którzy pracowali już kilka lat co roku trzeba przecież
zrobić pay review, poza tym mają rodziny, zobowiązania. Młodzi, tuz po
studiach, zaczynający karierę, pracują za grosze i nie marudzą gdy trzeba w
pracy zostać dłużej.
Także ja raczej nie mam złudzeń, że niestety częściej to pracownik musi
dostosować się do firmy a nie firma do pracownika.

[steph13]

Jennifer, trafilas w sedno - pracownik czesto musi dostosowac sie do wymagan
pracodawcy, czy mu sie to podoba, czy nie. Niby prawo ogranicza tygodniowa
ilosc godzin pracy ale pracodawcy potrafia je obejsc bardzo skutecznie. W
kontrakcie pierwszej pracy jaka moja corka dostala zaraz po studiach istniala
klauzula, ze pracowac bedzie any number of hours reguired by the employer, up
to 70h/week. Podpisujac kontrakt wyrazasz zgode na taki wymiar godzin i nie
masz zadnego recourse to law. Fakt, ze oferowana placa byla trzy razy wyzsza
niz ja tu kiedykolwiek dostalam, ale you are getting into a lifestyle, not just
a job. Lunch dostarczali do biurka, lekarz i dentysta na miejscu, dry cleaning
odbierali i przynosili do biura, nie aby ulatwic zycie ale zeby maksymalnie
wykorzystac czas pracownika. Pieniadze fantastyczne, bonusy zawrotne ale
niezbedna stamina tez nieprzecietna. Pomimo wszystko, na coroczny graduate
recruitment programme zglasza sie okolo 2.5 tysiaca aplikantow na 30 miejsc. To
dla mnie w duzej mierze swiadczy o stosunku ludzi do pracy. Czy ja bylabym do
tego zdolna? Nie wiem.

[princessjobaggy]

steph13 napisała:

> Niby prawo ogranicza tygodniowa ilosc godzin pracy ale pracodawcy potrafia je
obejsc bardzo skutecznie. W kontrakcie pierwszej pracy jaka moja corka dostala
zaraz po studiach istniala klauzula, ze pracowac bedzie any number of hours
reguired by the employer, up to 70h/week. Podpisujac kontrakt wyrazasz zgode na
taki wymiar godzin i nie masz zadnego recourse to law.

Steph i Jennifer, macie racje, nie wszystko jest takie czarno-biale jak by sie
moglo wydawac. Nie zawsze jest tak, ze jak sobie pozwolisz to cie pracodawca
bedzie zle traktowal. Ja w swoim pierwszym kontrakcie mialam zapis:

'You will be expected to work the hours required by the appointment with
minimum of 40 hours per week and such additional hours as required for
satisfactory completion of your duties. No overtime payment is made for
additional hours worked'.

Dostawalam pieniadze za 40 godzin tygodniowo, a czy moje obowiazki
byly 'satisfactory completed' ocenial nie kto inny jak szefowa. Podpisujac taki
kontrakt godzisz sie na te warunki. I teraz musisz wybrac- albo domagam sie
swoich praw, bo chce wychodzic punkt 6 z pracy i sie na takie cos nie godze,
albo zaczynam jakas tam kariere i jestem przgotowana na ciezka prace.

[ewmag]

jennifer_e nie wiem czemu jestes tak negatywnie nastawiona, ja nie atakuje
nikogo, napisalam to, co mysle i wynika to z moich doswiadczen i kontaktow z
wieloma roznymi pracodawcami, a pewnie tez z mojego charakteru. Poza tym fora
sa chyba po to, zeby "siedziec i komentowac", prawda? Wracajac do tematu,
niezadowolone miny i komentarze, utrudnianie zycia pracownikom i
wspolpracownikom - to podchodzi pod 'harassment' i jest lamaniem prawa. Ja o
tym odmawianiu pisalam ogolnie. Dla mnie bycie 'flexible' nie oznacza godzenia
sie na prace w nadgodzinach bez przerwy na lunch. Co innego, jesli masz w
kontrakcie prace np. 'up to 70 hours', to juz wtedy nie jest zostawanie po
godzinach, sama sie zgodzilas na takie warunki (cos za cos), ale prawo do
przerw pozostaje. Piszac 'pracodawca bedzie robil to, na co mu pracownik
pozwoli' nie mialam na mysli dostosowania sie firmy do pracownika, ale
podejscie pracodawcy do ludzi: jesli nie reagujesz w zaden sposob na zlosliwe
docinki, uwagi, komentarze nie na miejscu itp. to masz zagwarantowane, ze
pracodawca sobie bedzie na to pozwalal. Moze jestem nudna, ale to powtorze:
nikt nie ma prawa w ten sposob traktowac pracownika i na takie cos trzeba
reagowac - jak, to juz jest sprawa indywidualna. Prawda, ze jesli podejmujesz
sie jakiejs pracy na jakis warunkach, to musisz sie do tego dostosowac, jesli
Ci nie pasuje to mozesz sie meczyc i stresowac, albo zrezygnowac. Co mialam na
mysli to przede wszystkim to, ze trzeba siebie szanowac i tego szacunku wymagac
od innych, pracodawcy tu nie sa wyjatkiem. I tyle.

[steph13]

ewmag, czy to znaczy, ze jesli szef ci powie, ze w tym tygodniu musisz pracowac
przez lunch hour, to meet deadlines lub accomodate company's client, to
odmowisz? Zazadasz odszkodowania? Pojdziesz na skarge? Czy moze przemilczysz, w
nadziei, ze bedzie to one off, bo prace swoja szanujesz, lubisz i chcesz ja
utrzymac? Przesadzasz chyba troche w druga strone z tak buntuczna postawa. Czy
osmielilabys sie z tym w Polsce? Jak wszedzie, nalezy zastosowac doze common
sense do kazdej indywidualnej sytuacji i rozwazyc ja na prostej ekonomicznej
zasadzie profit/loss. A tak nawiasem, to thanks God for Mrs T. i ukrocenie
powers of trade unions. Ja przynajmniej tak mysle.

[ewmag]

Nie mam bunczucznej postawy, ale szacunek do siebie i wymagam tego od innych,
zarowno w Polsce, jak i tutaj. I owszem, zgadzam sie, ze zdrowy rozsadek przede
wszystkim. Ale przyklad, ktory podajesz ma sie nijak do sytuacji wyzej
opisywanych, "w tym tygodniu" to nie jest to, co "zawsze". Zrezygnowanie z
lunchu, bo jest taka potrzeba to nie to samo, co wsuwanie lunchu w ciagu pieciu
minut, bo inaczej mozna uslyszec niemile komentarze, tym bardziej jesli ta
godzina na lunch nie jest platna. Poza tym jesli "prace swoja szanujesz, lubisz
i chcesz ja utrzymac" to znaczy, ze zrowno praca, jak i ludzie, z ktorymi
pracujesz sa w porzadku, a wtedy nie ma w ogole o czym mowic, bo to jest nie na
temat. Nie wyobrazam sobie, zebym mogla lubic prace, w ktorej bylabym zle
traktowana. Juz pomijam roznice miedzy "checia" a "koniecznoscia" utrzymania
pracy.

[steph13]

Wow, wow! Whatever turns you on. We are not singing from the same songbook
here. In more ways than one. Roger & Out.

[glasscraft]

Girls, girls, play nicely...... and agree to disagree...
Z bardzo cheeky pozdrowieniami

Ania

[rakfiol]

Co wpisac do CV jak w zeszlym roku pracowalem w Niemczech przez jakis czas jako
painer decorator ale robilem to nielegalnie?
Self employment ?
Poradzcie.

[princessjobaggy]

rakfiol napisał:

> Co wpisac do CV jak w zeszlym roku pracowalem w Niemczech przez jakis czas
jako
>
> painer decorator ale robilem to nielegalnie?
> Self employment ?

Nie wiem co Ci poradzic, Rakfiol. Na pewno potencjalny pracodawca bedzie od
Ciebie wymagal referencji. Jesli wpiszesz, ze byles self-employed to i tak
niczego nie rozwiazuje, poniewaz bedac self-employed i tak pracujesz dla kogos,
swiadczysz jakies uslugi i ktos Ci placi.

[rakfiol]

Jesli chodzi o referencje z tego okresu to moge podac nr tel. do prywatnych
osob, moich uslugodawcow. Jak potencjalny pracodawca potrafi szprechac to moze
dzwonic.
Mozo ktos ma jakis inny pomysl jak to zgrabnie w CV napisac ze sie prowadzilo
nierejstrowana dzialalnosc uslugowa??