UL.STALOWA

[baruszka1]

Znalazłam urocze mieszkanko na Stalowej za przyzwoita cenę . Co myslicie
o tej ulicy? Nigdy nie mieszkałam w tym rejonie, ale zawsze miałam duży
sentyment do Pragi .
Proszę o rady i opinie warto nabyć drogą kupna to urocze mieszkanko na
ul.Stalowej ?

[Gość: fly]

może warto zastukać do drzwi sąsiadów i zapytać?

[margala]

mieszkam na ul. Stalowej przy Czynszowej od ponad roku.
bardzo dobrze się tu mieszka.

dobra komunikacja z centrum - tramwaj 23, dużo sklepów, do których mogę wyjść w
kapciach, supermarket TESKO i Centrum Wileńska nieopodal. jest bezpiecznie.
trzeba się przyzwyczaić do widoku pijanych ludzi na ulicach.

lubię akacje, którymi wysadzona jest Stalowa na całej długości.

ta ulica, moim zdaniem, ma duży potencjał rozwoju. myślę, że okolica będzie
wyglądała coraz lepiej a ceny mieszkań powędrują w górę.

ile kosztuje to mieszkanko i w którym jest miejscu?

pozdrawiaM.

[baruszka1]

oj dziękuję Ci bardzo za reakcję :))), mieszkanko jest malutkie troszę więcej
niż 30 m tak mniej więcej 4000/ m2 , 1 pokoj z widną kuchnią .Trudno mi
powiedzieć , w którym miejscu dokładnie . A mieszkanie robi wrazenie bardzo "
ciepłego " z klimatem.Idąc ulicą Stalową włąsnie, nie wiedząc ,że tak sie
nazywa pomyslałam sobie " jakie urokliwe miejsce" , aż tu nagle zorientowałam
się, że to włąśnie ta ulica .

[margala]

urok Stalowej jest wielki, ale
4tys. zł za metr mieszkania na Stalowej ?
takie są tu ceny ?!?

[krzyk007]

> jest bezpiecznie.
> trzeba się przyzwyczaić do widoku pijanych ludzi na ulicach.
>

ROTFL!

[baruszka1]

otóz teoretycznie to duzo na ten rejon, ale mieszkanie jest z tnz
kompletnym osprzętem :)

[Gość: walkerobert]

witam
troche faktow historycznych nie za szkodzi ( ponizej)
a tak w ogole smialo wal na prage takiego klimatu nigdzie w wawie nie
znajdziesz
Praga potrzebuje mlodych i kreatywnych ludzi
Stalowa bez wątpienia jest główną ulicą Nowej Pragi. Choć współcześnie w tym
rejonie ruchliwsze są ulice Wileńska, 11 Listopada, czy Szwedzka, to jednak
Stalowa jest "kręgosłupem" dzielnicy założonej w 1861 r. Tu koncentrowało się
życie, znajdowały się ważniejsze sklepy, bazar i podobnie jak dziś jeździł
tramwaj. Wreszcie tędy prowadziła droga do znajdujących się na końcu ulicy
zakładów przemysłowych i początkowej stacji wąskotorowej kolejki mareckiej.

Tak jak w przypadku większości nowopraskich ulic bez trudu możemy podać czas
powstania Stalowej, gdyż w swej zasadniczej części tutejsze ulice zostały
wytyczone prawie w tym samym czasie, co powstawała cała dzielnica - ówczesne
podwarszawskie miasteczko - Nowa Praga. Stali Czytelnicy naszej gazety zapewne
wiedzą, że rokiem narodzin dzielnicy był rok 1861, choć już parę lat wcześniej
inicjator jej powstania Ksawery Konopacki rozpoczął pierwsze, choć niezbyt
pospieszne prace przy parcelacji należących do niego gruntów.

Na samym początku dziejów dzielnicy główną jej arterią była ulica Środkowa. To
tu właśnie powstał zachowany dom założyciela Nowej Pragi, zwany popularnie
pałacem Konopackiego, a także pierwsze murowane kamieniczki. Obecna Stalowa,
zwana wtedy ulicą Nowopraską, była znacznie krótsza i stanowiła tylko jedną z
sześciu wówczas przecznic Środkowej, podobnie jak ulice Strzelecka, Kościelna,
Bródnowska, Grodzka i Wileńska. Ówcześnie istniał tylko środkowy odcinek
dzisiejszej Stalowej, pomiędzy ulicami Konopacką i Czynszową. Jednak ulica
Nowopraska i jej równoległe sąsiadki bardzo szybko zaczęły wydłużać swój bieg
ku wschodowi w kierunku pustych i piaszczystych wzgórz Targówka, poprzez teren
tzw. Kurakowszczyzny, czyli gruntów należących do Joachima Kurakowskiego.
Powodem szybkiego wydłużenia ulic był dynamiczny rozwój Nowej Pragi, który z
nieukrywanym podziwem opisywała warszawska prasa z epoki, a także jedyny
możliwy wschodni kierunek rozbudowy. Południowy kierunek rozwoju uniemożliwiała
linia kolejowa, a zachodni ograniczało istnienie gruntów już należących do
miasta. Również północny kierunek rozwoju został zablokowany w latach 70. Oto
na skutek decyzji wojskowych władz rosyjskich północna cześć Nowej Pragi
została przejęta dla celów militarnych, co spowodowało likwidację istniejącej
tu dotychczasowej zabudowy i sieci ulic. Dzielnica uzyskała wtedy znany nam
kształt, zbliżony do obrysu trójkąta. To uniemożliwienie dalszego rozwoju na
północ jeszcze bardziej przyczyniło się do wzrostu znaczenia ulic i obszaru
Nowej Pragi bliższych Targówkowi.

Oczywiście ulica Nowopraska, sięgająca już rejonu dzisiejszej ulicy Szwedzkiej,
przypominała wtedy bardziej wiejska drogę niż ulicę. Domy były w większości
parterowe i drewniane, nawierzchnia nieutwardzona. Nie mamy żadnych przekazów o
istnieniu murowanych obiektów. Wtedy to nastąpiło kolejne wydarzenie, dzięki
któremu ulica Nowpraska stała się główną arterią dzielnicy. Na rozwoju ulicy
Nowopraskiej najsilniej zaważył fakt otwarcia u jej krańca Warszawskiej Fabryki
Stali. W 1878 r. trzy firmy przemysłowe: Towarzystwo ?Lilpop, Rau i
Loewenstein?, Starachowickie Towarzystwo Zakładów Górniczych oraz
Towarzystwo "Rheinische Stahlwerke" utworzyły "Towarzystwo Akcyjne Warszawskiej
Fabryki Stali". Do budowy stalowni skłoniło dwie pierwsze z wymienionych firm
otrzymanie w 1877 r. intratnego zamówienia rządowego na dostarczenie
niezbędnych dla powstających w cesarstwie kolei stalowych wyrobów, jak szyny
czy elementy parowozów. Budowę stalowni rozpoczęto jeszcze w 1877 r., a
uroczyste otwarcie z udziałem najwyższych władz nastąpiło w 1879 r. O budowie
huty w tym miejscu zadecydowało położenie terenu przy ważnym węźle kolejowym
umożliwiającym dogodne połączenia z Imperium Rosyjskim. Warto przypomnieć, że w
szczytowym okresie produkcji nowopraska fabryka dostarczała aż 87% szyn
produkowanych w Królestwie Polskim i 22,1% szyn powstających w całej Rosji!
Liczby te dobitnie świadczą o wielkim potencjale stalowni. Jednak wskutek
zmiany ceł spadła koniunktura na stal z warszawskiej Pragi i produkcję
przeniesiono w głąb imperium. Likwidacja stalowni nastąpiła po 10 latach
funkcjonowania zakładu, czyli w 1889 roku, a jej teren przejęło carskie wojsko,
urządzając tu warsztaty artyleryjskie.

Mimo to dekada działalności stalowni miała realny wpływ na rozwój i krajobraz
otaczającej ją okolicy. Ulica Nowopraska prowadziła wprost do zakładu i dzięki
temu zaczęto nazywać ją Fabryczną. Co ciekawe, wartość gruntów wzrosła w tym
okresie aż dziesięciokrotnie. W latach 80. wzdłuż zaludniającej się coraz
bardziej ulicy powstawały jedno - i dwupiętrowe murowane domy, które jednak nie
dotrwały do naszych czasów ? ostatni rozebrano przed czterema laty. W
krajobrazie dominowały jednak domy drewniane, jak choćby rozłożysty dom z
narożną wieżą u zbiegu z ulicą Środkową, który należał do Jana Tonna - zdjęcie
poniżej. Gdy w 1891 roku Nową Pragę przyłączano do Warszawy, ulicę ostatecznie
nazwano Stalową dla upamiętnienia niedawno zlikwidowanej stalowni - poza tym
nazwa "Fabryczna" przypisana już była ulicy na Powiślu. O dziejach Stalowej już
jako warszawskiej ulicy opowiemy w drugiej części artykułu.

[Gość: walkerobert]

Ulica Stalowa (cz. 2)


Po likwidacji Warszawskiej Fabryki Stali, dzięki której ulica otrzymała w 1891
roku swą do dziś obowiązującą nazwę, pofabryczny teren przejęło wojsko carskie,
które ulokowało tutaj warsztaty artyleryjskie. Pamiątką zachowaną z tego okresu
jest budynek stojący frontem do ulicy Szwedzkiej, dokładnie na wysokości wylotu
ulicy Równej. Uważny obserwator dostrzeże na attyce wieńczącej budynek
płaskorzeźbę dwóch skrzyżowanych ze sobą armat. Długoletnim naczelnikiem
warsztatów artyleryjskich na Stalowej był pułkownik Jakub Filipow. Mieszkał on
w nieistniejącym dziś domu przy Stalowej 71, który również użytkowało wojsko
rosyjskie. Także na tej posesji mieściła się cerkiew pod wezwaniem bł.
Sergiusza z Radonieża. Była to kaplica przeznaczona dla załogi warsztatów i z
pewnością zajmowała jedno z pomieszczeń tego piętrowego budynku.
Najwcześniejsza o niej wzmianka, jaką udało mi się odnaleźć, pochodzi z 1904
roku.

Po odzyskaniu przez Polską niepodległości, warsztaty artyleryjskie przeszły we
władanie wojska polskiego. W ich miejsce utworzono Zbrojownię Nr 2, gdzie w
okresie międzywojennym wytwarzano części zamienne do dział, karabinów, wózki i
skrzynie do transportu amunicji, prowadzono remonty. Opracowywano też nowe
technologie służące poprawie obronności kraju. W części zabudowań Zbrojowni
mieściła się też Centralna Składnica Inżynieryjna. Strategiczne znaczenie
zakładu było przyczyną jego zniszczenia już w 1939 r., gdy stał się celem
ataków bombowych. Dlatego dziś na zajętym przez rozmaite hurtownie i ogólnie
dostępnym terenie dawnej Zbrojowni Nr 2 odnajdziemy niewiele historycznych
zabudowań.

U krańca ulicy Stalowej zlokalizowano początkową stację wąskotorowej kolejki,
która łączyła Pragę i Targówek z Markami, a także z Radzyminem. Jej tory
przebiegały dokładnie wzdłuż ulicy Radzymińskiej. Pierwsze pociągi zaczęły
kursować z Targówka do Marek w 1896 r. Stację początkową przy ul. Stalowej
uruchomiono w 1901 roku, gdy kolejkę napędzały już małe parowozy, z czasem
zwane popularnie ?samowarkami?. Kolejką podróżowali pasażerowie, między innymi
na wypoczynek do lasów w pobliżu Strugi, ale była też ona ważnym środkiem
przewozu towarów produkowanych w zakładach położonych w pobliżu przebiegu jej
linii. Aby ułatwić właścicielom przewóz towarów, a co za tym idzie podnieść
rentowność kolejki, budowano bocznice prowadzące bezpośrednio do zakładów.
Ostatni raz na swoją trasę kolejka wyruszyła 31 sierpnia 1974 r. ? dziś w
miejscu stacji na Stalowej znajduje się hala supermarketu. Warto przypomnieć,
że jednym z inicjatorów powstania kolejki, a także jej udziałowcem był znany
aptekarz i właściciel bazaru - Julian Różycki.

Na początku ubiegłego stulecia ulica Stalowa zyskiwała coraz bardziej
wielkomiejski charakter. Przeprowadzono prace brukarskie, wybudowano chodniki
oraz posadzono drzewka. Według przekazów prasowych sprzed stu lat Stalowa była
już ulicą zabudowaną przeważnie domami murowanymi. Nowopraskie domy drewniane
uzyskiwały też murowane, często kilkupiętrowe oficyny. Do ciekawszych
zachowanych do dziś kamienic, powstałych na przełomie wieków, należą 3-piętrowe
domy przy dzisiejszej Stalowej 34 i 36. W dużej mierze zachowały one bogaty,
neobarokowy wystrój fasad. W kapitelach pilastrów zdobiących elewację kamienicy
Stalowa 36 można dostrzec umieszczone tam gipsowe liry. Szereg kamienic z tego
okresu przetrwał po parzystej stronie ulicy, tuż przed skrzyżowaniem z ul.
Szwedzką. Są to domy oznaczone obecnie numerami 50, 52, 54 i 56. W czasach PRL-
u skuto w większości z fasad ich dekoracje. W zwieńczeniu 3-piętrowej kamienicy
przy Stalowej 50 przetrwała jednak data ukończenia budowy domu. Był to rok
1909. Należała ona do Jana Nieznańskiego i zapewne dla niego była wzniesiona.
Po kilku latach pan Jan nabył położoną w sąsiedztwie posesję przy ówczesnej
Stalowej 46. W latach 1913-14 wystawił na niej okazałą, 5-piętrową kamienicę,
która w niezłym stanie i z pełnym wystrojem dotrwała do naszych czasów. Nad
witrynami sklepowymi widoczne są płyciny, celowo przygotowane na umieszczenie w
nich reklam.

Na przełomie XIX i XX stulecia został wytyczony dzisiejszy początkowy odcinek
ulicy Stalowej, pomiędzy ul. Inżynierską i Konopacką. Nosił on wówczas nazwę
?Nowo-Stalowa? i dzięki sprawnej parcelacji i korzystnej koniunkturze
budowlanej szybko zapełnił się okazałymi kamienicami. Wkrótce po odzyskaniu
przez Polskę niepodległości ulicę Nowo-Stalową przyłączono do Stalowej i pod
wspólną nazwą istnieją do dziś.

Najbardziej gwarnym miejscem przy Stalowej był bez wątpienia bazar Pachulskiego
i Domańskiego. Władysław Pachulski od 1911 rozpoczął inwestowanie w działki
przy Stalowej 17, 19, 21 (dziś są to numery 37, 39, 41) i tu do 1914 r. powstał
kompleks domów robotniczych z ulokowanym pośrodku założenia szerokim placem,
gdzie do ok. 1970 roku działał bazar. Sklepy mieściły się również w
pomieszczeniach parterów i do dzisiaj odnaleźć tu można wyblakłe ślady dawnych
napisów reklamowych.

Wśród licznych sklepów i zakładów usługowych, których nie sposób wymienić, przy
ulicy Stalowej działały niezapomniane dla rodowitych mieszkańców Nowej Pragi
cukiernie i kawiarnie. Cukiernia Pobudkowskiego mieścić się miała pod numerem
35. Drugim znanym zakładem tej branży była cukiernia Aleksandra Puchalskiego.
Powstała w 1928 r. i posiadała swój lokal przy Stalowej 28, ale także szybko
otworzyła swe filie na Krakowskim Przedmieściu 23 i Wileńskiej 5. Od 1938 r.
działała też cukiernia Puchalskiego na rogu Chmielnej i Zgody. Co ciekawe,
potomkowie pana Aleksandra prowadzą do dziś cukiernie na Nowej Pradze - na ul.
Czynszowej oraz ul. 11 Listopada.

Wspomnijmy i dawnych mieszkańców Stalowej. Do najważniejszych należał ród
Daabów. Daabowie i oraz skoligaceni z nimi Martensowie prowadzili, istniejącą
od 1866 roku, znaną firmę przemysłowo-budowlaną przy ulicy Czerniakowskiej, róg
Łazienkowskiej. Ich rzemieślnicy wznosili warszawskie domy i prowadzili prace
wykończeniowe. Jeden z rodu - Leopold Daab - przeniósł się w końcu XIX w. na
Nową Pragę. Był on właścicielem narożnych posesji u zbiegu ulic Stalowej i
Czynszowej. Do dnia dzisiejszego zachowały się powstałe wtedy kamienice noszące
obecnie adres Stalowa 28/30. Do końca XIX stulecia była już w posiadaniu Daabów
cała nieparzysta strona ul. Czynszowej od Wileńskiej do Stalowej, gdzie
znajdują się posesje o nr 1, 3, 5. Pan Leopold prowadził m.in. wynajem platform
ciężarowych oraz powozów. O tym, jak ważną był postacią niech świadczy fakt, że
mianowany został członkiem kilkunastoosobowego Praskiego Komitetu
Obywatelskiego w czasie I wojny światowej. Komitet był w tym trudnym czasie
pierwszym zalążkiem praskiego samorządu, który organizował niezbędną pomoc dla
zubożonej wojną ludności. Do najbardziej znanych lekarzy zaliczał się dr Antoni
Kędzierski, który działał jeszcze przed 1914 rokiem. Mieszkał on i przyjmował
pacjentów na Stalowej 25. Jego specjalnością były choroby wewnętrzne oraz
akuszeria. W początkach XX wieku znany był jako inicjator nowych metod
leczniczych. Był jednym z pierwszych, którzy stosowali diatermię, czyli prądy
wysokiej częstotliwości do leczenia m.in. bólów stawowych i mięśniowych. Doktor
Kędzierski opiekował się ochronką dla dzieci przy pobliskiej Małej 2, gdzie
urządził pierwszy na Pradze Ogródek Jordanowski.

Przy Stalowej 29 działała główna nowopraska apteka, istniejąca w tym miejscu
już w latach 80. XIX w. Należała wówczas do Jana Nawrockiego. W 1912 r.
przeszła ona we władanie Stanisława Mierzejewskiego, którego do porzucenia
swego zakładu zmusiła dopiero władza ludowa.

W pamięci mieszkańców Stalowej i okolic zapisał się także rzeźnik Bolesław
Dąbrowski, który swą wytwórnię wędlin prowadził przy Stalowej 35. Był on
niezwykle przystojnym i postawnym starszym działaczem stołecznego cechu

[Gość: walkerobert]

ponizej linki
www.ngp.pl/str/tekst569.html
www.ngp.pl/str/tekst568.html

[Gość: jokoono2]

przez 30 lat mieszkam na Stalowej i jeszcze nigdy nie myślałam o,,ucieczce''stąd.Myślę,że będziesz zadowolona.

[pra_gosia]

Ja lubię pisać na komputerze, ale nie myślałam, że walkerobert też to lubi :)

[Gość: walkerobert]

nie tylko lubie stukac w klawiaturke hi hi
pozdrawiam

[mp36]

Przyzwoicie byłoby napisać że autorem opisu Stalowej tu przekopiowanym jest
MICHAŁ PILICH. Ale dobrze że choć link został podany do Nowej Gazety Praskiej...

[bellotti]

Walkerobert wogole zapomina o autorach i
źródłach,(forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=297&w=25145766&a=25146918
oraz www.adonai.pl/index.php?id=niezwykle/m8.htm) ale zapewne nie wynika
to z chęci pzrywlaszczenia sobie cudzej pracy tylko z zapominalstwa :)

pozdrawienia dla mp36

[miszka44]

bellotti napisała:

> Walkerobert wogole zapomina o autorach i
> źródłach

Czyżby?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=297&w=25027598&a=25037643

Pzdr
M44

[Gość: bellotti]

podalam przyklad gdzie walkerobert zapomnial o zrodle, Ty tam gdzie podal linki
czy mozemy uznac sprawe za zamknieta? moja intencja nie bylo urazenie kogokolwiek

pozdrawiam

[miszka44]

Tłumaczenie rzeczy oczywistych jest nudne, ale trudno, spróbuję jeszcze raz.
Jeśli ktoś zapomina napisać coś w poście i zaraz pisze drugi, w którym brak
uzupełnia, to czy mamy do czynienia z naprawioną pomyłką czy świadomym
przywłaszczeniem sobie autorstwa tekstu (bo chyba do tego sprowadza sie zarzut
o niepodaniu źródła)? Dla mnie sprawa jest rzeczywiście zamknięta.
A złych intencji ci nie przypisywałem.

Pzdr
M44

[margala]

gdy jest cieplo, bywa ze jest glosno wieczorami a nawet w nocy na ulicy.
troche taki poludniowoeuropejski styl zycia ;-)

[Gość: mieszkanka stalowe]

jesli Tobie sie Stalowa i jej okolice podoba, to nie masz co sie zastanawiac,
bo mieszka sie tu dobrze i nic zlego sie nie dzieje. Najwazniesze zebys byla Ty
zadowlona, najlepiej parokrotnie tu przyjechac i przekonac sie ze mieszka sie
tu spokojnie.

[dupekzoledny]

kilka lat temu stalowa zaliczała sie do tzw trójkąta bermudzkiego.ostatnio
jednak widać pozamykano sporo kozakó i jest spiokojnie.regularnie widać patrole
policji, co na pewno wpływa na okolicznych urków.

[margala]

regularnie pojawia się tez polewaczka, usuwając zanieczyszczenia z ulicy...

UL.STALOWA - ODRADZAM

[Gość: Stach]

Może by jednak w ramach tej sielanki wokół Stalowej kilka uwag. Nie mieszkam tam
od dawna (choć niestety - nie udało się daleko stamtąd uciec), ale urodziłem się
w okolicy i chę ... znam kilka innych miejsc w Stolycy, w które można by
zainwestować 4 tys. za metr, bez konieczności zanoszenia modłów o to, żeby
miejscowe urki jeszcze parę lat posiedziały w pierdlu (może warto pomyśleć np. o
jakimś nowym budynku na pobliskim Targówku lub Zaciszu - przede wszystkim
znacznie lepsze połączenia komunikacyjne z centrum).
Niestety Stalowa to centralne miejsce dzielnicy bandziorów z dziada pradziada, w
którym nowe plomby (budowane z resztą przez firmę, która obecnie zdaje się jest
w upadłości) stanowią max 10 proc. zabudowy. Reszta to tragiczne slumsy, jeśli
całe (jest tu wiele czadersko prezentujących się ruin), to zamieszkałe przez
mozaikę kulturowo-kryminalną. Zapewniam, że nie są to teksty wynikające z
zaszłych uprzedzeń - warto czasem przejść się z rana po sąsiednich ulicach
(Wileńska, 11 Listopada, Szwedzka, Strzelecka, Środkowa) i zajrzeć w te urocze
zaszczane bramy (nie radzę wchodzić do środka), w oczy młodzieży dziarsko
zmierzającej do szkół i zakładów pracy. Warto też wpaść do Tesco i przyjrzeć się
jak wygląda i jak się zachowuje większość tamtejszych klientów. Poza tym nie
wiem - czy tak jak dawniej - miejscowa fabryka kosmetyków dalej smrodzi. Z
pewnością zaś miłośnicy spalin mają czym poodychać w rejonie trasy wylotowej na
Białystok i najkoszmaniejszego , jakie znam, skrzyżowania Targowej z tą trasą
(jeśli staniesz pod zardzewiałym pomnikiem Czterech ... od panującego tam huku
nie usłyszysz własnych myśli). Polecenia godne są także liczne pomniki
arhitektury - naprawdę wiele domów ze śladami pocisków z 1944 r. na
nieremontowanych od tamtego czasu tynkach. Jeśli kiedyś zamierzasz mieć tu
dzieci - zastanów się - gdzie i w jakim towarzystwie będą one spędzać wolny czas
"na podwórku" itd.

[Gość: Gosc3004]

No coz zgadzam sie calkowicie z przedmowca, okolice Stalowej maja swoje uroki
ale wiecej jest wad. Czesto bywam w tym rejonie, mam sporo znajomych ale nie
chcialbym tu mieszkac, a napewno nie wychowyc dziecie!

[dupekzoledny]

stalowa nadaję się do zrobienia wycieczki za dnia/FOLKLOR/.
tak zasranej ulicy nie widziałem w stolicy. chyba co drugi mieszkaniec ma
pieska i w większości są to pieski takie więcej bydlaki/ostatnio najmoidniejsze
staffordy/. nie słyszałem o pogryzieniach przez psy, ale właścicle z pupilami
wychodzą przed dom I JUŻ.

no i bardzo duże nasycenie punktami z solarium. tzn sporo tzw dresiarstwa.

[miszka44]

Znam bardziej zasrana ulicę. Lwowska. Tam to dopiero trzeba chodzić w
kaloszach. Albo w Al.Wyzwolenia. Smród się niesie daleko. I wszystko to bardzo
dobre i drogie adresy. A dresy, to raczej w blokowiskach spotkasz.

Pzdr
M44

[Gość: justa]

Mieszkam na ul Strzeleckiej i zgadzam sie z Toba, ze jest potwornie glosno i ze
podworka nie sa czyste, ale bez przesady z tym zagladaniem w nie. Mimo ze u
mnie nie ma domofonu nikogo od 15 lat (tyle tu mieszkam) nie napadli a nawet
nie tkneli. A niestety w innych dzielnicach (Ochota , centrum)napadaja i to w
spokojnych podworkach. Moze okolice nie sa piekne, bo nikt o nie nie dba, ale
bez przesady z tymi slamsami.
Ciekawe co w Twoich oczach jest takiego innego niz w moich, czy tylko na
Stalowej mam takie straszne, a kiedy jestem w centrum to juz bys sie ich nie
przestraszyl? J
a bym za to nie kupila mieszkania na Targowku w blokowisku tam dopiero ssa
dresiarze, a gdzie Ty ich widziales na Stalowej?. Nie wydaje mi sie zeby
blokowiska byly lepsze, a mlodziez tu jest spokojna.
Ciekawa jestem gdzie jest takie super bezpieczne miejsce w Warszawie i czyste i
gdzie jest takie skrzyzowanie na ktorym nie smorodzi?
Jesli nawe nie wiesz czy fabryka kosmetykow dalej smrodzi to znaczy, ze dawno
tu nie zagladales? A jako stalego bywalca Tesco (tak sadze bo masz ciekwe
spstrzezenia)moze i Ciebie tez nie odbieraja najlepiej, a wlasciwie to pewnie
wtapiasz sie w tlum i tak samo sie prezentujesz?
Czy Tobie sie wydaje ze siedza tylko ludzie ze Stalowej i okolic? Przeciez nie
znasz swoich sasiadow, a tu przynajmniej wiadomo kto jest kto?
Czy w Warszawie oprocz Stalowe nie ma juz pijaczkow stojacych na ulicy,
rozejrzyj sie moze po swojej okoli, bo teraz w Warszawie juz nie ma ciekawych
miejsc, obys tylko nie zalowal ze wyprowadziles sie z tej okolicy. W Rzymie tez
byla taka nieciekawa okolica a teraz sa to jedne z najdrozszych dzielnic. (wiem
ze powiesz ze napewno nie zalujesz).
I nie obrazaj moich dzieci, bo sa super grzeczne i nie tylko one w tej okolicy,
a ja kontroluje ich towarzystwo. Nie znaczy ze jak mieszkaja na Stalowej to sa
gorsze, ( zajrzyj w oczy niektorych dzieciakow z bogatszych dzielnic - ich na
wiecej stac!!)tu jest duzo zdolnych dzieciakow, ktore chodza do dobrych szkol
np do Wladyslawa IV.

[Gość: stach]

Justa, przykro mi, że Cię zdaję się uraziłem moim nieco metaforycznym podejściem
do twojego ukochanego miejsca na świecie. Wierzę, że jesteś wspaniałym
człowiekiem. Ale pozwole nie zgodzić się z Tobą co do oceny wskazanej okolicy.
Po prostu chciałem trochę odsłodzić ten sielankowy obraz okolicy, którą dobrze
znasz. Dla mnie (de gustibus ...) jest to miejsce tak brzydkie, że pękają oczy.

W rejonie Stalowej bywam dosyć często, zwykle w celu eskortowania żony, która
tam pracuje. Urodziłem się na Strzeleckiej w domu z kiblem w podwórku, przez
krótki czas chodziłem do szkoły na Kowieńskiej, a teraz zamieszkuję cudne i
jakże urocze bródno (czyli pół godziny jazdy rowerem). Owszem - u nas
dresiarstwo kwitnie (a raczej opala się). Ostatnio spod drzwi mojej ekstra
kanciapy, w biały dzień, któryś z miłych sąsiadów podprowadził nie nowy już
rower. Jak wyrzucam śmieci do zsypu, zamykam mieszkanko na klucz.

Poza tym co dzien jeżdżę przynajmniej dwa razy tramwajem przez słynną 11
listopada street i nie mam niestety jak badać zapachu na zewnątrz (chyba Pollena
Uroda jednak nie smrodzi jak dawniej - gdyż znajduje się u progu bankructwa), w
tramwajach często dominującym zapachem jest lekko rozpadły mocz ludzki, a poza
tym trzeba koncentrować uwagę. Na odcinku Bródnowska - Rondo Żaba podróżują
często sympatyczni młodzi ludzie (mam nadzieję, że nie spokrewnieni z Tobą),
którzy zajmują się uwalnianiem podróżnych ze zbędnych do życia przedmiotów
(łańcuszki, kolczyki, torebki, teczki, porfele). Doprawdy trudno ich nie
zauważyć, szczególnie gdy się jest kobietą z urwanym uchem. Moją żonę - mniej
niż 15 lat temu - taki jeden po prostu opluł, gdy ostrzegała inną osobę przed
drążeniem kieszeni.

Za oknem tramwaju, gdy wjeżdża się w Trójkąt od północy najpierw przewija się
rozpierdziucha ruinno-budowlana przy Letniej, potem rozwija się z prawej strony
ciąg siermiężnych koszar przeciwlotnictwa, następnie mijamy plomby Dom
Development i koszmarne zabytki lat 30-tych na rogu Konopackiej (stamtąd drąży w
głąb moja rodzinna Strzelecka - kamienna sypiąca się pustynia upstrzona psimi
kupami), by w efekcie ukoić wzrok odrobiną zieleni na potwornie zasyfiałym
skwerku u wrót Inżynierskiej zwieńczonym budynkiem siłowni Hercules, obok
którego kiedyś były korty tenisowe (teraz - parking). Doprawdy uroczy krajobraz
i nie obraź się - wolę od niego Park Bródnowski z otaczającymi go turpistycznymi
zwałami betonu (i o zgrozo - wygodną ścieżką rowerową oplatającą z resztą całe
Bródno od cmentarza po zasieki Carefoura, a nawet po centrum M1) lub choćby
skwer Wiecha na Targówku (wieczorem jednakże - nie polecam).

Tym samym tramwajem z Bródna ku Pradze podąża młodzież (właśnie z rana) do szkół
(Namysłowska, Władeczek), język jej nie jest zaś zbytnio urozmaicony, ale głośno
artykułowany (sporowadza się do kilku prostych określeń czynności rozrodczych -
może w domu to oni tak nie rozmawiają - sam wiem, bo mam kilka pociech w wieku
pokwitającym).

W moim bloczku na Bródnie dla większości żulerki skończyły się właśnie wyroki,
więc generalnie jest okazja by pochlać przy piaskownicy i wiesz k..., k...,
k..., porozmawiać głośno do późnego wieczora. Rejon Stalowa-Szwedzka w ubiegłym
roku przeszedł masową łapankę złodziejstwa (jeden ze znajomych dzieciaków
stamtąd przeżył szok, bo o 4-tej rano antyterroryści wywlekli z domu nie tylko
jego tatusia, ale i prawie wszystkich sąsiadów), więc za jakieś 2-3 lata panowie
i panie z pewnością wrócą w domowe pielesze. Bywa, że miejscowa młodzież po
ukończeniu którejś z tamtejszych szkół odwdzięcza się ciału pedagogicznemu. Też
wcześniej niż 15 lat temu (wcześniej niż 4 lata...) zdarzały się tam poważne
pobicia nauczycieli, a nawet ostrzał z ostrej amunicji. Powiesz - w tym mieście
strzelają wszędzie - przyznam - masz rację.

Hipermarket na Stalowej parę latek temu (wtedy jeszcze HIT - bo w Tesco -
przykro mi - nie bywam w ogóle z uwagi na dominujący tam bród) też słynął z
licznych kieszonkowych kradzieży. Signum temporis byli tam złodzieje wózków
posiadających blokadę na tzw. 2 zł. Trzeba było pilnować wózka w sklepie, bo
jeden myk i ktoś sprawny zyskiwał równowartość puszki piwa.

Najlepiej wspominam życie na Targówku - blokowisku, którym rządziła mafia
wołomińska - tam, jako tzw. leszcz, mogłem Chłopakom co najwyżej rękawem
lusterka w Ferrari wyczyścić, więc nikt nie prosił mnie o pożyczenie 20 gr na
wieczorne wino z alternatywą wybicia zębów. Z tym, że co i rusz któryś ze
znajomych ginął od gwałtownego zatrucia ołowiem lub stawał się lokatorem małego
mieszkanka na Białołęce. Poza tym Targówek też miał swoją pachnącą fabryczkę -
Zakłady Przemysłu Tłuszczowego imieniem 15 grudnia (zgadnij co to za data;).

Nie kończyłem słynnego liceum Władysława IV. Zdaję się, że większość jego
uczniów przybywa z Marek, Kobyłki, Zielonki itp. zamożnych podmiejskich
miejscowości. W przejściu podziemnym na Targowej zdarzają się więc krojenia
komórek i tym podobne scenki - ale plus - jest tam ostatnio zdecydowanie mniej
cyganów. Ja także odebrałem przyzwoite wykształcenie (właśnie na owym
blokowiskowym Targówku, a potem na UW). Nie oznacza to jednak, że kocham
miejsca, w których muszę żyć. No i przepraszam, że walę taki długi tekst, w
którym na dodatek nie ma nic o historii wąskotorówki lub o dziejach jednostki
WSW na Szwedzkiej o Teatrze Ziemi Mazowieckiej albo o Teofilu Piecyku lub o
sławnym podróżniku Ryśku Badowskim, który z moim ojcem na podwórku kopał
szmaciankę, ani o bracie mojej babci, który w latach trzydziestych był słynnym
bokserem.

Generalnie zaś chodzi nie o to by sobie poprawiać humor i na siłę udawać, że
mieszka się w świetnym (a może tylko normalnym) miejscu, lecz o to, że Warszawa
jest generalnie strasznie brzydka i nieprzyjazna organizmom żywym (poza Łodzią i
okolicą Katowic to chyba najokropniejsze polskie duże miasto - przed wojną
nazywane Paryżem północy). W Warszawie są zaś miejsca szczególnie brzydkie (np.
niestety Stalowa, robotnicza Wola, okolice MDM, niestety - Starówka) i mniej
brzydkie (np. Wilanów). Jeśli pomysłodawca tego wątku pyta, czy warto zamieszkać
na urokliwej Stalowej - dlaczego nie miałby wiedzieć o jej codziennych "urokach"
- po co ktoś ma się z własnej woli i za ciężkie pieniądze pchać w takie miejsce,
skoro za tańszy grosz może trafić lepiej (ciekaw jestem co masz przeciw np.
nowym "blokowiskom" w rejonie ratusza i lasku na Bródnie - nota bene -
niejednego Chłopaka w tym lasku żywcem zakopali).

[miszka44]

I jak? Zamieszkałaś?

Pzdr
M44

[miszka44]

Podciągam temat, bo może komuś coś się przypomniało, chciałby sie podzielić
swoimi wrażeniami etc.
Nie ukrywam, że interesownie to robię - zanosi się, że z kibica Pragi stanę się
uczestnikiem gry ;-)

Pzdr
M44