GOŁĘBIE

[robert.m]

Byłyby to może dość sympatyczne ptaki, gdyby nie to, że przez nie mój balkon
wygląda jak... obora. Żebym nie wiem, jak się starał, sadził kwiaty, czyścił
skrzynki i terakotę, przepędzał gołębie, to i tak po niedługim czasie efekt
jest taki, że na zaświniony przez nie balkon i parapety nawet nie chcę patrzeć.
Co robić? Walczę już z nimi trzy lata i nic! W tej chwili, po zimie, efekt jest
naprawdę opłakany! Robert

[jerzy.wozniak]

No to teraz Panie od ptaków mnie ubiją!
Jestem bowiem zdecydowanym przeciwnikiem gołębi miejskich. Głownie, dlatego że
ich populacja nie ma nic wspólnego z przyrodą jako taką, a brak naturalnych
wrogów doprowadził do degeneracji całej ich populacji. Po pierwsze ich odchody
i obecność to nie tylko rzekłbym delikatnie brak estetyki, ale głownie źródło
niezliczonej ilości chorób i pasożytów. Wysuszone odchody są roznoszone przez
wiatr i powodują wiele infekcji dróg oddechowych. Są również nosicielami bardzo
groźnych roztoczy wielkości pluskwy, które pija krew nie tylko gołębi ale
również ludzi. Jeśli zagnieżdżą się wam w domu to ich likwidacja jest walką na
długie miesiące.
Niestety nie znam metody, (bezkrwawej) na pozbycie się intruzów. Pewną
skutecznością cieszą się wizerunki ptaków drapieżnych w locie naklejane na
okna. Większość gołębi boi się takich nalepek, ale niestety szybko się do nich
przyzwyczajają. Stosowane są również modele sylwetek ptaków drapieżnych (
najczęściej jastrzębia) które umieszcza się pod sufitem balkonu. Ruszając się
na wietrze skutecznie przez dłuższy czas odstraszają te śmieciuchy od naszych
mieszkań. Na koniec uwaga dla ekologów. Gołąb ten pochodzi od gołębia skalnego
żyjącego po południowej stronie Alp. W miastach żyją wyłącznie formy pochodzące
od gołębi domowych które po kilku pokoleniach wracają do formy wyjściowej. Jest
to gatunek niezwykle przedsiębiorczy, mniej płochliwy i znoszący nawet
najgorsze pożywienie i właśnie te cechy zadecydowały że w miastach rzadko
spotykamy inne gatunki gołębi tak zwanych leśnych.
Niestety populacji tych ptaków nikt nie ogranicza z powodu glosuj tzw. Ekologów
nie odróżniających gatunków zawleczonych przez człowieka od prawdziwej
przyrody. Stad jeszcze przez wiele lat będą one plagą naszych miast niszcząc
nie tylko nasze budynki, ale i zdrowie.
Ja nie mam problemu z głębiami, po prostu na Ursynowie jest ich niewiele –
dlatego że większość mieszkańców przegania je ze swych balkonów i nie mogą się
tam rozmnażać. Nie wysypują również bułeczek dla ptaszków, które później
wracają w postaci sraczki na ich balkony. Wychodzą ze słusznego założenia, że
balkony buduje się do wypoczynku a nie na sralnie dla zdziczałych kreatur z
powykręcanymi nogami. Przyjrzyjcie się nogom gołębi! Reszty nie muszę tłumaczyć!
Jurek

[uwazna]

No formalnie mnie zatkało. Dawno nie czytałam listu, w którym byłoby tyle jadu
i nienawiści. I jeszcze ta teoria spiskowa na temat niezliczonych chorób! Na
szczęście większość ludzi lubi te ptaki. Ja oczywiście też.

[jerzy.wozniak]

Dla uważnej, ale chyba mało czytającej!
Oto niektóre dodatki do gołębi
gruźlica, toksoplazmoza, roztocza obrzeżki - pluskwa przy nich do nic!, oraz
nieco drobniejszych pasożytów układu pokarmowego jak np. węgorki.
Co do jadu to nie widzę nic złego w pisaniu prawdy. Oprócz tego za ten stan
jesteśmy odpowiedzialni my ludzie. Gołąb skalny w naturze jest normalnym
zdrowym ptakiem, a chore osobniki wybijają drapieżniki jak to w naturze bywa.
No cóż zawsze potrafimy być najmądrzejsi!
Szkoda że nie żałuje Pani gołębia wędrownego Czytała Pani o nim? To był dziko
żyjący ptak, stada liczyły dziesiątki milionów osobników i przesłaniały słońce
tak że robiło się ciemno. Wybito go w ciągu bardzo krótkiego czasu. Tego ptaka
mi żal, bo był elementem przyrody, gołębie miejskie są elementem głupoty
(ludzkiej).
Jerzy Woźniak

[uwazna]

Życzę Panu, żeby Pan czytał co najmniej tyle, ile ja. Ornitologią zajmuję się
od wielu lat i doskonale wiem, że gołębie, tak jak i wszystkie inne zwierzęta,
chorują. Do Pana listy mogę jeszcze dodać ornitozę, aspergilozę i pewnie wiele
innych, ale to nie znaczy, że te choroby z upodobaniem przenoszą się na
człowieka. Ja i moja rodzina pomagaliśmy wielu chorym gołębiom i nigdy niczym
nie zaraziliśmy się, chociaż nie jesteśmy okazami zdrowia. Znam kilku hodowców
gołębi, które im czasami chorują i też nigdy niczym się nie zarazili.
Oczywiście to nie znaczy, że zakażenia sie nie zdarzają, ale nie jest to skala
upoważniająca do paniki. Gołębie miejskie, wbrew temu co Pan twierdzi, mają
wielu wrogów: samochody, spaliny bardzo skondensowane na poziomie bytowania
ptaków, czyli przy ziemi, sól na chodnikach, bardzo zanieczyszczone, czasem
wręcz zatrute pożywienie, choroby zwłaszcza wieku młodzieńczego. Do tego
dochodzi brak miejsc do gniazdowania - współcześnie budowane bloki mają
specjalnie projektowaną "antyptasią" architekturę. To wszystko sprawia, że
wcale nie mają łatwego życia i raczej nie należy spodziewać się wzrostu ich
liczebności. Sugestia, że należałoby wyeliminować je z krajobrazu jako
zwierzęta sztucznie wprowadzone, nasuwa myśl: a co z psami? To też nie jest
twór natury, też chorują i często mają koszmarne życie. Tylko, że ja nie dzielę
zwierząt na lepsze i gorsze. Wszystkie chcą żyć. Powinniśmy starać się naprawić
to, co sami żeśmy spaprali, ale nie metodą eskterminacji.
Pana wypowiedź na temat gołębi wędrownych jest jakby nie na temat. Tak się
składa, że znam ich historię podobnie jak historię wielu innych gatunków, które
wyginęły chociażby na terytorium Polski, jak strepet, drop, czy ustępujący w
tej chwili głuszec.
Ma Pan irytującą skłonność do uważania ludzi za głupszych od siebie, ale jeżeli
Pana wiedza jest równie dokładna jak ta, którą zaprezentował Pan w wątku o
storczykach (238), to nie zazdroszczę. Ja i wielu moich znajomych z powodzeniem
hodujemy orchidee w warunkach domowych i gdybyśmy wierzyli we wszystko, co Pan
tam napisał, to pewnie stracilibyśmy nasze kolekcje. A niektórzy z nas mają
naprawdę imponujące zbiory.
Wiem, że nikt nie jest nieomylny. Sama ciągle się uczę i bywa, że doskwiera mi
niewiedza. Mam jednak ten komfort, że nie jestem ekspertem...
Pozdrawiam
Uważna

He he uważna przestała pisać na forum.

[pan_pndzelek]

He he uważna przestała pisać na forum. Przestała uważać i ją zeżarło jakieś
roztocze z gołąbka jej ukochanego. Brrr zasrańce paskudne...
_______________________________________
>>>---

[antares777]

Całe szczęście że pan_kutasik jest czujny i dopilnuje co trzeba.
A ten pndzelek to z gołębich ogonków, prawda?

[pan_pndzelek]

Ulżyło głupku?
_______________________________________
...i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu...
>>>---

[joola_m]

......cudowne!!!! (choc golębi mi zal)

[mwm]

Tym, ktorzy nadal bronia golebi (brrr) polecam ciekawa strone o chorobach
przenoszonych przez te szczury powietrza:
www.stopptak.com.pl/polversion/choroby.htm
Trafilam na nia szukajac kolejnych sposobow zabezpieczenia balkonu przed
golebiami.
Pozdrawiam wszystkich, ktorzy rozumieja ten problem - Malgosia

[uwazna]

robert.m napisał(a):

> Byłyby to może dość sympatyczne ptaki, gdyby nie to, że przez nie mój balkon
> wygląda jak... obora. Żebym nie wiem, jak się starał, sadził kwiaty, czyścił
> skrzynki i terakotę, przepędzał gołębie, to i tak po niedługim czasie efekt
> jest taki, że na zaświniony przez nie balkon i parapety nawet nie chcę patrzeć.
>
> Co robić? Walczę już z nimi trzy lata i nic! W tej chwili, po zimie, efekt jest
>
> naprawdę opłakany! Robert

Panie Robercie,
U mnie sprawa rozwiązała się sama od momentu, gdy przygarnęłam do domu kota. Sam
fakt, że czasami kot wychodzi na balkon, spowodował, że gołębie, chętnie kiedyś
tu przylatujące, zaczęły tego miejsca unikać. Są to bowiem inteligentne ptaki,
które dobrze wiedzą, gdzie może być niebezpiecznie. Jeżeli balkon jest wysoko, to
trzeba go tak zabezpieczyć, aby kot z niego nie wypadł np. w pogoni za ptaszkiem
lub motylem. Oczywiście, jeżeli zechce pan sobie sprawić kota.
Pozdrawiam.

[ptasiara_katula]

Witam wszystkich bardzo serdecznie
Po kolei
Jurku z mojej strony nic Ci nie grozi
Zdaję sobie sprawę z tego, ile kłopotu mogą sprawić gołębie zalatujące na balkon w ilościach kilkudziesięciu osobników
Zdaję sobie sprawę z tego, że miejskie gołebie są bardzo schorowane i roznoszą różne paskudztwa
Rzeczywiście bardzo dobrym rozwiązaniem problemu będzie kot, gdyż to właśnie koty są jednymi z nielicznych naturalnych wrogów gołebi miejskich
Pewną pomocą służą pustułki, ale tylkow w stosunku do młodych gołebi. Na szczęście w Polkowicach pustułki mają się dobrze.
Boli mni krzywda każdego zwierzęcia, ale trzeba wiedzieć gdzie leży równowaga.
Otóż pewnego dnia rano, w ogródku w mojej firmie z krzaków dochodziło przeraźliwe kwilenie wręcz płacz czegoś męczonego przez kota.
W trakcie błyskawicznej interwencji okazało się, że kocur męczy młodziutkiego gołebia. Kot został przegoniony, gołąb umieszczony w bezpiecznym miejscu, a nstępnie moja koleżanka stwierdziła, że weźmie go na kurację do domu.
Gołebiem zaopiekował się jej syn, gołąb pozbierał się, wydawało się że dochodzi do siebie, ale było to złudne. Po bardzo krókim czasie zdechł, na rękach syna, a na łbie gołebia wciągu nocy zrobiła się paskudna rana . Chłopak był nie samowicie roztrzęsiony faktem, że pomimo jego wzorowej opieki, ptak skonał na jego rękach.
I teraz apropo równowagi
Gołąb poza tym, że był skaleczony przez kocura, był chory. Inaczej rana na łbie nie zrobiłaby się taka paskudna.Ewidetnie była zainfekowana. Chłopakopiekował się nim w swoim pokoju, nosił go na rękach, karmił , poił. Dobrze, żesię przy tym nie skaleczył.
Trzeba było zaufać naturze i kocurowi. Zdrowy osobnik, anwet młody powinien był dać sobie radę.

I jeszcze o gołebiach miejskich
Ci, których ptasie wątki natym forum intersują choć troche , wiedzą, że ptaki są moją wielką pasją, ale wiedza też, że moja psja pjawiła się w momencie zamieszkania na wsi.
Wczesniej, w moich miejskich czasach najczęściej widziałam gołębie z rachitycznie powykręcanymi nogami i brudne i niezaradne i osowiałe nie bojące się ludzi. Nie powiem, że odwracałam się ze wstrętem, nie, było i jest mi żal tych ptasząt.
Ale wiem jaki jest stosunek większości ludzi do ptaków w najbliższym otoczeniu, którzy swoją wiedzę opeirają tylko i wyłącznie na ogromnych stadach tychże miejskich gołebi, a reszta, której się nie przyglądają to albo wróble albo wrony.
Owszem miałam to szczęscie, że udało mi się zobaczyć w mieście i siniaka, i grzywacza i turkawkę.
Ale dopiero na wsi odkryłam prawdzie piękno tych ptaków, hodowanych przez sąsiada.
A jak niesamowicie wzruszające były ich powroty jak sąsiad umarł?
Oddane komuś innemu wracały, wracały i wracały...

Pozdrawiam
Katula Zwariowana Ptasiara

[jerzy.wozniak]

Dzięki Katula!
Cudowny przykład, gdy miłość do zwierząt nie przesłania rozumu. Tak właśnie
powinno być!!!
Mnie też żal miejskich gołębi, ale bardziej mi żal tych dziesiątków tysięcy
młodych piskląt, które kotki zagryzają w Warszawskich parkach i działkach!
Każdy element obcy wprowadzony do naturalnego środowiska może stać się nie
tylko plagą, ale potwornym nieszczęściem.
Takich przykładów można podąć dziesiątki! Niektóre to prawdziwe klęski
ekologiczne spowodowane przez sympatyczne zwierzęta domowe. Całe szczęście, że
biolodzy wielu krajów walcząc o rodzimą przyrodę wybujają przybyszy do nogi -
niestety to jedyna rada!

[piasia]

Ja trochę obok tematu, chociaż tez o gołębiach.

Gołębie są stawiane za wzór (kochają się jak dwa gołąbki) a ja czytałam kiedyś,
że to, co wyprawia się w gołębniku, to czysty horror.
Rodzinki leją się między sobą i z sąsiadami, walczą o lepsze miejsce, kradną co
się da, podglądają nawzajem i dokuczają ile tylko mogą. Jak ostatnie menele w
jakiejś norze na przedmieściach.

Ile w tym prawdy? Oczywiście jeśli wziąć pod uwagę, że gołębnik byl przestronny
a jedzenia pod dostatkiem?
Jeśli istotnie tak jest, to powiedzonko o gołąbkach należy uzupełnić:

Kochają się jak dwa gołąbki, on ją gruch, ona go gruch...

[jerzy.wozniak]

Witam ponownie miłośników gołębia skalnego!
Oczywiście, że o kochających się gołębiach to bzdura. Są to bardzo wojownicze
ptaki i walczą do upadłego o swój rewir. Dlatego tak trudno wywalić je z
balkonu. TO już ich balkon!
Stare ptaki zadzióbują pisklęta sąsiadom, aby w tym miejscu założyć swoje
gniazdo.itd. Tak naprawdę Gołąb skalny może być z powodzeniem stawiony za wzór
ptaka chuligana.
TU UWAGA! to że tak się zachowuje to nie znaczy że mamy nim gardzić! Zwierzęta
to nie ludzie i ich zachowania nie wynikają z okrucieństwa tylko z wrodzonych
nawyków służących do podtrzymania gatunku. Stad sowa wcale nie jest mądra,
żuraw to kretyn w porównaniu z krukiem itd. Niestety ludzie zwykli przypisywać
swoje cechy zwierzętom na podstawie mylnych i źle interpretowanych zachowań.
Stąd w literaturze nawet popularno naukowej do dziś pokutują schematy nie
mające nic wspólnego z rzeczywistością.!
Ja zaś nawet gdyby gołębie rozrywały inne ptaki w powietrzu będę miał do nich
taki sam stosunek – czyli jest ich mi szkoda bo jako gatunek znalazły się z
winy człowieka tam gdzie ich być nie powinno. W tej sytuacji męczą się i ptaki
i ludzie. Ptaków mi żal, a ludziom dobrze tak! Trzeba było, aby wasi dziadowie
uważali na lekcjach przyrody z geografią.
Pozdrowienia,
Jurek

[robert.m]

DZięki za rady. Ci do kota - nie mogę go sobie sprawić (chociąż oboje z żoną
uwielbiamy te zwierzęta). Po pierwsze dlatego, że nas syn choruje na astmę (z
tego też powodu próbuję wyprosić gołębie z balkonu), a po drugie - kiedyś jeden
z naszych mruczusiów wypadł z piątego piętra i wtedy powiedziałem: Tak, kot,
ale tylko w domku z ogródkiem. Niegdy wcześniej nawet nie przyszło mi na myśl,
jak bardzo to zwierzę cierpi w zamknięciu...
A więc do rzeczy. Czy w Polsce można kupić atrapy jastrzębi, a jeśli tak, to
gdzie? Słyszałem też o urządzeniach pod prądem, które przytwierdza się do
parapetów, ale nie wiem czy ta metoda pozbycia się gołębi jest humanitarna i
czy nie ucierpią przy tym jakieś inne, rzadkie gatunki ptaków. A inne metody?
Może ktoś mi coś jeszcze doradzi z praktyki? (nie jestem za rozwiązaniami
krwawymi!) Robert

[ptasiara_katula]

Witaj Robert
No to mnie "zastrzeliłeś" z tym pytaniem o to gdzie można kupić taką atrapę jastrzębia.
Może dobry sklep myśliwski?
Albo ogłoszenie na jakiejs giełdzie internetowej, papierowej.
Wydaje mi się, że kiedyś takie wypychanki stanowiły wyposażenie szkolnych pracownii biologicznych.
Ale ten sposób też może okazać mało skuteczny. Obok firmy na jednym domu stoi atrapa sowy naturalnej wielkości. Teoretycznie więc wszystkie małe ptaszki powinny omijać ja szerokim łukiem, gdyż jest przecież ich naturalnym wrogiem.
Nic z tego. Czekam na moment kiedy jej zaczną siadać na głowie, bo cały teren obok niej mają opanowany.
Tak więc powszechne rozumienie powiedzenia "ptasi móżdżek" wydaje się być nieaktualne.

Pozdrawiam Katula

[jerzy.wozniak]

Co do sowy to ptaki wcale się jej nie boja a wręcz odwrotnie. Większe ptaki
takie jak kawki czy drozdy potrafią zamęczyć sowę na śmierć, jeśli zobaczą ja w
okolicy, a ona biedaczka nie dość dokładnie ukryje się na drzewie. Większość
ptaków reaguje na widok sowy atakiem, co używają do dzisiaj myśliwi. Co prawda
sposób ten jest podobno zabroniony, ale jaki skuteczny!
Bierzemy sowę lub puchacza za łeb i przywiązujemy go za nogi do kołka wbitego w
ziemię w szczerym polu. Siadamy pod drzewkiem lub krzaczkiem z nabita giwerą
lub lepiej garłaczem (łatwiej trafić, a jeśli żona zbiła kryształ lub zostały
nam papiaki z dachu teścia - efekt murowany). Na widok biedaczyny wszystko co
lata od „kolibra” do orła leci znęcać się nad sową, a my wtedy bach bach! Tak
się jeszcze do dzisiaj poluje chociaż prawo łowieckie zabrania polowania z
puchaczem lub sowami. Pomijam, że zwierzęta te są pod ochroną i podobnie jak
sokoły i inne ptaki drapieżne nie wolno ich przetrzymywać w niewoli. Niestety
na atrapę puchacza ptaki nie reagują prawie wcale!
Jurek

[jerzy.wozniak]

Oj Robert, wytnij atrapę i nie narzekaj!
Niekrwawe są tylko atrapy, należy je wyciąć samemu ze sklejki korzystając z
sylwetek ptaków w locie zamieszczanych w prawie każdej książce. Nie należy ich
malować na kolorowo, ponieważ gołębiowi sylwetka ma przypominać widok
drapieżnika na tle nieba. Malujemy je więc czarna farbą i wieszamy pod
balkonem. Co pewien czas sylwetkę zamieniamy na inną. Uwaga kształt jest bardzo
ważny! Dlatego należy wyciąć dokładny zarys lecącego jastrzębia lub krogulca.
Jeśli to coś będzie przypominało kaczkę w locie to gołębie najwyżej uśmieją się
do łez.

Siatki pod prądem czy specjalne przewody na parapety zostawmy tym od cyklonu B,
w ten sposób uczyli swoich malców odporności na nieprzyjemne widoki męczonych
zwierząt, a przy ludziach już poszło gładko. Uważam, że takie metody powinny
być zabronienie ( i nie tylko te), Bo my to my, ale co pomyślą sobie twoje
dzieci jeśli podłączasz do prądu gołębie??
Owocnego straszenia,
Jurek

[ima]

Pod adresem www.bird-x.com znajdziesz infromację o produktach , które nie są
dostępne u nas, ale być może podsuną Tobie jakiś pomysł (choćby siatka
osłaniająca balkon). Fima zapewnia,że są bezpieczne dla i dla ptaków, i dla
środowiska.
Pozdrawiam
ima

Ptasie opowieści Jurka

[ptasiara_katula]

Witam bardzo serdecznie

Jurek jak na zwariowaną ptasiarę przystało jestem pod wrażeniem Twoich ptasich opowieści i bardzo proszę o jeszcze.
Byłam przekonana, że skoro do menu wielu sów należą m.in. nie tylko przecież małe ptaki to te powinny się ich bać
Co do atrapy ptaka drapieżnego dla Roberta to gdzieś kiedys czytałam, że takiego wypychanego ptaka robi sie nie tylko z osobników specjalnie w tym celu upolowanych, czemu oczywiście JESTEM PRZECIWNA, ale z takich, które zginęły z innych powodów.
Pozdrawiam
Ptasiara - Katula

[jerzy.wozniak]

Tak! co ciekawe! np. puszczyki zimą polują prawie wyłącznie na wróble kryjące
się w winobluszczu. Podlatując trzepoczą skrzydłami wypłaszając nieszczęśniki z
ukrycia. Ponieważ to kanalie - to robią to w nocy, a wróbel po ciemku ślepy jak
kret, więc są one łatwa zdobyczą dla zziębniętych puszczyków. Odwrotnie w dzień
prawie nie interesują się wróblami wiedząc, że są bardzo zwrotne i trudno je
upolować. Zresztą ich pożywienie to w 98% gryzonie, więc mieć w pobliżu działki
gniazdo puszczyków to koniec kłopotów z nornicami. Wróble w odwecie szybko
zawiadamiają resztę ptasząt i puszczyk jest nękany szczególnie przez drozdy
kawki i inne większe ptaki takie jak wrony, które reagują na jego widok wprost
histerycznie!. To właśnie on wzbudza wśród małych i średnich ptaków największe
szaleństwo!
Tak na marginesie trzymajcie się z dala od miejsca gniazdowania puszczyka! Nie
boi się nikogo i przy gnieździe jest bardzo wojowniczy. Atakuje również
człowieka i możemy nieźle oberwać! Lisy, kuny a nawet sarny są przepłaszane
jeśli znajda się w pobliżu gniazda i czmychają jak niepyszne! Puszczyka łatwo
poznać i jest on jedna z naszych najczęściej spotykanych sów. Podobny do sowy
uszatej, jest bardziej „puszysty” i nie ma uszu. Obecnie, gdy sowa uszata jest
w odwrocie, właśnie puszczyk najczęściej zakłada gniazda w parkach lub w
pobliżu siedzib ludzkich.
Zwykle siedzi na gałęzi przy samym pniu tak, aby jego upierzenie zlewało się z
korą i bardzo trudno go zauważyć. Ale jest ich jeszcze w Polsce bardzo dużo!
Jurek

[ptasiara_katula]

Witam
Tak apropo polowań z sowami, czytałam właśnie zainspirowana Jurka opowieściami, że sprawa dotyczy tylko puchaczy, a nie wszystkich sów.
Ale mimo wszystko bardzo mnie to zastanawia, że takie duże i mądre ptaki są przedmiotem ataków ptaków o wiele mniejszych. Będę czytać dalej, żeby poznać tą tajemnicę do końca.

Pozdrawiam
Katula

[mwm]

Panie Jurku! Wreszcie ktos rozsadnie napisal o golebiach! Jeste wdzieczna, choc
zaluje, ze ta droga niewiele osob dowie sie o wszystkich plagach zwiazanych z
tymi "szczurami powietrza". Ja sama walcze juz pare lat z golebiami na moim
osiedlu, ale bezskutecznie. Szczegolnie starsze panie odporne sa na wiedze o
szkodliwosci obcowania z golebiami i dokarmiaja te ptaki namietnie, wysypujac
cale torby okruszkow i innych odpadkow ze stolu. Balkon mam nieustannie
zaswiniony, po balkonie biegaja pchly, a ja jestem zalamana brudem, smrodem i
wizja jakiejs ciezkiej choroby (np. zapalenie opon mozgowych!). Probuje sie
bronic przed golebiami - zakladalam juz siatke, ale golebie i tak potrafily sie
jakos przedostac boczkiem. Montowalam wiatraki, wieszalam plastikowe
szeleszczace torebki - wszystko na nic. Wiatr predzej czy pozniej wszystko
zrywal, a golebie przyzwyczajaly sie i nic sobie po jakims czasie nie robily z
moich straszakow. Jestem wiec bezsilna i chyba tylko jakas porzadna detonacja
na jakis czas usunelaby golebie z mojego zycia. Ubolewam, ze nie brakuje
takich "Uwaznych" panienek, ktorym sie wydaje, ze kochaja przyrode...
Serdecznie pozdrawiam - malgosia

[terkas]

Wreszcie znalazłam ten wątek. I mam podzielone uczucia. Wasze rozmówki nt.
ptaków bardzo mnie wciągnęły, ale chciałam się dowiedzieć jak przegonić
gołębie. W zasadzie nie daliście żadnej pożytecznej rady. Mój balkon nie jest
osłonięty od góry. One siadają na gzymsie, i tak jak przedmówca napisał, u mnie
już po 2 godzinach wygląda jak chlewie, kurniku. Bo i piór tam dostatek.
Kiedy dziecko było małe nie korzystałam z balkonu od chwili córka została
pogryziona przez obrzeżki. Była opuchnięta, trudne i żmudne było leczenie. A
teraz mam ochotę wyjść na balkon z wiatrówką. To mam od strony podwórka. Ulica
nie jest gorsza. Od godz. 7 gromadzą się na drzewach w ocekiwaniu na pnią która
o godz. 7.30 je dokarmia. Samochody tam parkujące (a nie mają innego miejsca)
wyglądają ...... brak mi słów. I mam tego dosyć. Fajnie się mówi o uwielbieniu
przyrody, miłości do bliźniego etc., etc. Spróbujcie jednak tak żyć.
pozdrawiam

[ptasik]

Witam
Cieszę się, że ten wątek został oświeżony, Od momentu
kiedy się pojawił i kiedy zabrałam głos w sprawie mam
bardzo mieszane uczucia, zarówno co do słuszności
swoich wypowiedzi, jak i tej równowagi w przyrodzie.

Tak to rzeczywiście bardzo proste stwierdzić, że jest
problem. Tylko po tych prawie dwóch miesiącach
przemyślęn doszłam do wniosku bardzo prostego. Problem
jest nie w tym,że gołębi miejskich jest za dużo, że
zaśmiecają Wam balkony, że to przez to, że ludzie je
dokarmiają. Problem tkwi w tym, że nikt z nas nie
postarał się o znalezienie jakiegoś prostego i
skutecznego rozwiązania dla wyeliminowania nie gołebii
z krajobrazu miast, ale ich chorób, pasożytów i innych
paskudztw, które roznoszą, a z powodu których to
gołębie cierpią najbardziej.
Pewnie, że fajnie pisze się i mówi o uwielbieniu
przyrody. Tylko trzeba też wiedzieć, że to uwielbienie
nie może ograniczać się do podziwania obrazków, do
wydawania okrzyków zachwytu. To prawdziwe uwielbienie
musi oznaczać pomoc temu co nas otacza, aktywną pomoc.

Co do sposoóbów "walki" z gołębiami, to Jurek napisał,
że w zasadzie nie ma bezkrwawych metod walki z gołębiami.
Jako częściowe rozwiązanie proponowaliśmy tu kota,
atrapę ptaka drapieżnego. Balkon można zadaszyć.
A co do chorób i pasożytów, które roznoszą, moznaby
zainteresować weterynarza miejskiego, gminnego czy
powiatowego.Przecież maą napewno jakieś środki
finansowe na ochronę przyrody, które możnaby
przeznaczyć na to, aby do karmy wysypywanej gołębiom
dosypać jakiś lekarstw.

Smutne byłyby nasze miasta bez ptaków, naprawdę. A
skoro najwięcej w nich schorowanych gołębii, to może to
ostatni dzwonek do tego, żeby się zastanowić dlaczego?

Pozdrawiam
Katula

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Dość długo czekałem na taki głos, a jednak się pojawił. Wreszcie ktoś napisał,
że ma tego dosyć i podał argumenty. Nie chce się rozpisywać, bo na ten temat
nakrzyczeliście na mnie już kilka razy. Ale jak widzicie nie tylko ten kto
założył watek miał dosyć. A obrzeżki – myśleliście, że pisze ot tak sobie???
Niestety jak pisałem nie ma bezkrwawych metod. Znajomy tego sezonu już
kilka razy wyrzucał gniazdo z jakiem do śmietnika a gołębie się nie wyniosły.
Ostatnio zapytał czy stryj w spadku nie zostawił mi dubeltówki – jest u kresu
wytrzymałości. Podobno na zachodzie – chyba miało się już tak nie pisać- są
specjalne druty podłączane do niewysokiego napięcia które skutecznie (ponoć)
płoszy te brudasy.
Może skończy się wreszcie problem obrobionych balkonów. Ciekawe co na kupki
mówią na to przepisy sanitarne?
Jurek

[ptasik]

Witam
Jesteśmy zapracowani i nie mamy czasu, czy jesteśmy
leniuchami i najbardziej lubimy proste i
najwygodniejsze dla nas oczywiście rozwiązania?

Nie wiem narazie co to są obrzeżki, ale zaraz sobie
sprawdzę.

Jurek, a może fakt, iż tylko jeden głos w sprawie
obrzeżek pojawił się w tym wątku świadczy o tym, że to
nie jest aż taki problem

A na co chorują jaskółki?
Czy na coś poważnego, czy też tylko na kupki na
balkonach, że tak niesamowicie, przerażająco często
widzę w mieście świeże ślady po tyle co strąconych
gniazdach?

A co przepisy sanitarne mówią na temat ludzkich
odchodów wszędzie gdzie się da, łącznie z innymi
"ludzkimi" wykorzystanymi "atrybutami" sanitarnymi?

Katula

[ptasik]

Już wiem co to są obrzeżki
W celu uniknięcia kontaktu z nimi proponuję nie tylko
wystrzelać gołębie z balkonów, ale odradzam także
wizyty na łakąch i w lasach, tam kleszcze też są
zapewniam, bo w sezonie mój pies niestety przynosi tego
sporo, a zdarza się, że i po mnie coś łazi, fuuu
Katula

[doka1]

Moi nienormalni sasiedzi stworzyli golebnik na balkonie (zbudowali domek o
wymiarach metr na mert), powaga, Nie reaguja na uwagi sasiadow na zasadzie
wolnoc tomku... ja zaczelam sobie radzic jak zaczela sie wiosna, pełne
sprzatenie, nawa wykładzina, skrzykni z kwiatami i dużo kolorowych sprzetow pod
które nie mozna wejść , poza tym prawie cale popoludnia spedzamy na balkonie.
Nie wiem tylko co bedzie jak uciekniemy na urlop albo przyjndzie zima,
Prawdopodobnie powrot do wczesniejszego chlewika, ale jestem dobrej mysli bo
na razie golebie nawet nie siadaja na poreczy.

[kasiacha]

Bardzo lubiłam krakowskie gołębie, dopóki nie zamieszkałam z nimi...pod jednym
dachem. Tak właśnie, bo te bezczelne śmierdziuchy nie tylko zaanektowały
balkon, ale włażą do mieszkania przez uchylone okno i spacerują po pokojach pod
naszą nieobecność. Do teraz włos jeży mi się na głowie na wspomnienie, jak
kiedyś taki nieproszony gość zdechł mi w pokoju w ustronnym kąciku (takiego
miejsca zwierzęta szukają przeczuwając śmierć) i długo szukaliśmy z mężem
źródła nasilającego się smrodu. A przecież mamy prawo otwierać okna i drzwi
balkonowe!!! Na temat konieczności ograniczenia obecności gołębi w miastach i
przekonania ludzi, żeby ich nie karmili, bo mnożą się wówczas niemiłosiernie,
nie będę już pisała, bo powiedzieliście już chyba wszystko. Jak niebezpieczny
to jest problem świadczą ogłoszone kilka tygodni temu badania, wykazujące że w
miastach „zagołębionych”, np. w Krakowie, notuje się wysoki poziom i
niebezpieczny wzrost liczby zoonoz, czyli chorób odzwierzęcych
Ja próbuję zniechęcić gołębie do naszego balkonu manifestując moja dominację:
wieszam pranie, kręcę się tam często, wystawiam różne przedmioty, sadzę i
pielęgnuję kwiaty — daję znać, że to mój teren i z niego nie zrezygnuję! Efekty
przynosi też „owinięcie” balkonu drobną siatką; różne nadające się do tego
rodzaje znajdziecie w składach budowlanych. I koniecznie trzeba zawrzeć sojusz
antygołebiowy z sąsiadami, bo wasze działania nic nie dadzą, jeśli ptaki będą
miały raj na sąsiednich balkonach. I czekam na jakieś działania służb
sanitarnych oraz akcję uświadamiania emerytek, że zasrane przez gołebie i psy
(przepis o obowiązku sprzątania po psach jest zupełnie martwy, a nie powinien)
miasta to marne środowisko dla człowieka, a nie każdy może się stąd
wyprowadzić. Kaśka

[jerzy.wozniak]

Brawo Kasiu!
Większa część mojego życia dzieliłem między ptaki i motocykle. Ptaki zostały
moja pasja do dzisiaj, ale z ptaków już dawno wydzieliłem zdziczałe gołębie.
Też uważam, że należy z tym wreszcie skończyć. Kilka lat temu dostały się w
moje ręce wyniki badań lekarzy angielskich o chorobach przenoszonych przez te
ptaki. Włos się jeży! Uważam, że jest to problem nie tylko dotyczący ludzi ale
i ptaków zamieszkujących miasta, a nie będącymi szarym brudasem. Wiele chorób i
pasożytów przenosi się z gołębi na niewielkie ptaki śpiewające i kapota są zbyt
delikatne aby przeżyć.
Jurek

[mwm]

To moj ulubiony watek!!! Jako zagorzala przeciwniczka golebi sledze wypowiedzi
forumowiczow. I bardzo sie ciesze, ze wlasnie tu znalazlam bratnie dusze - pan
Jurek, Kasia. To niestety troche malo, zeby zwalczyc slepa milosc mieszkancow
blokow do tych zdegenerowanych ptakow. Ludzie sa kompletnie nieswiadomi, jakie
niebezpieczenstwa wiaza sie z golebiami. Mam chyba slaba sile perswazji, bo do
tej pory udalo mi sie przekonac tylko jedna sasiadke, ktora po moich
opowiesciach, przestala dokarmiac golebie i zaczela je przeganiac ze swojego
balkonu. Reszta jest niewzruszona. Za malo sie o tym pisze, mowi, pokazuje.
Panie Jurku! Pan ma wieksza sile przebicia- moze jakas wieksza akcja? :-) Tak,
wiem - to sliski temat. Mozna sie okropnie narazic "ekologom" i
wszystkim "milosnikom" przyrody. Wystarczy przeczytac odpowiedzi Uwaznej.
Szkoda nerwow. Serdecznie pozdrawiam - Malgosia

[terkas]

Ja już nie wiem kogo zainteresować tym tematem, bo ogółu to dnie dotyczy.
Administratorzy budynków lekceważą ten problem. Reszta temat lekceważy, moi
sąsiedzi również się nie przejmują, bo ich balkony są zadaszone, brudasy
dokarmiają się na śmietnikach, a spanie i toaletę wyprawiają nad moim balkonem.
Myślałam o zadaszeniu, ale kto będzie go czyścił? I w jaki sposób?
Słyszałam gdzieś o firmie, która zakłada? co? no właśnie nie wiem. Coś w
rodzaju rozbitych butelek, aby nie miały możliwości przycupnąć. Może
zaangażować w temat redaktorów?
pozdrawiam

[mwm]

Redaktorow tez probowalam zainteresowac. Bez skutku...

[jerzy.wozniak]

Witam Małgosiu!
Przyznam się ze przeoczyłem twój watek, a szkoda! Poprawię się, więc dzisiaj.
Temat gołębi będzie wracał ciągle gdyż jest to realny problem zdrowotny i
estetyczny. Niestety to co napisze na pewno zaważy na ocenie mojej osoby w
oczach wielu uczestników forum, ale zasada życiową mam jedna – tylko prawda,
reszta nie ma znaczenia. Gołębie to tu nie będę używał dosadnego stwierdzenia,
a nie ekologia. Gołębie koty i inne stworzenia które pod bokiem człowieka
dewastują rodzimą przyrodę maja z ekologią tyle wspolnego co samochód Syrena z
promem kosmicznym Buran. Do gorszego Discovery jej nie porównuję. Problem
zawleczonych przez człowieka obcych gatunków dewastujących aż do kompletnego
zniszczenia rodzima faunę i czasem florę ma długą tradycję. Tak na oko dzięki
naszym pupilom zniszczyliśmy bezpowrotnie jakieś 200 może nawet więcej gatunków
zwierząt gdyż wiele wyginęło zanim je poznaliśmy. W państwach gdzie ekologią
zajmują się ci co powinni, takie zwierzęta się po prostu tępi. Jest bowiem
alternatywa – albo wybić czy wysiedlić, zdziczałe świnie albo koniec z
unikalnymi gatunkami ptaków czy gadów. U nas rację mają tak zwani ekolodzy
dokarmiający kotki w piwnicach. Pisałem już że kiedyś w programie telewizyjnym
poradziłem im aby swój genialny patent ochrony domów przed szczurami sprzedali
burmistrzowi Nowego Jorku gdzie szczurów jest więcej niż ludzi. Zarobią kupę
kasy, ale głupi amerykanie do dziś jakoś nie maja ochoty osiedlać kotków co
podobno wybijają szczurzyska w pień! He He!
Było ogólnie teraz może o gołębiach! Nie do przewalczenia opór ze
strony miłośników ptaków. Czy naprawdę miłośników? W tak chorej populacji jaka
są gołębie miejskie ma ostoje wiele chorób i pasożytów atakujących drobne ptaki
owadożerne. Czy ktoś to kiedyś badał – nie znalazłem na to pytanie odpowiedzi!
Więc zrobiłem to sam choć po łebkach. Otóż moi drodzy w miejscach gdzie jest do
diabla głębi pisklęta niewielkich ptaków są oblepione pasożytami, w miejscach
gdzie mieszkają rozsądni ludzie jak np. Ursynów gdzie ilość staruszek
wysypujących chleb na chodnik ( zrobiły by tak mieszkając w Niemczech!???!)
jest minimalna, pisklęta są o wiele zdrowsze, a ilość pasożytów 4 krotnie
mniejsza! Co do chorób bakteryjnych lub pasożytów wewnętrznych trudno mi to
ocenić bez warunków laboratoryjnych, ale przypuszczam że jest tak samo. O
pasożytach i chorobach, którymi mogą się zarazić ludzie już pisałem, więc nie
będę się powtarzał bo dla ”ekologów” szkoda mi czasu i palców.
Małgosiu! Nic nie zrobimy, nie dlatego ze nie mamy racji, ale ponieważ
nasze społeczeństwo jest źle edukowane w relacjach z przyrodą, a gazety i
miesięczniki tylko to pogarszają. A nie piszcie, że to nie prawda itd. – nie
macie racji. Przykład proszę bardzo! Kilkakrotnie w tym roku czytałem jakim to
potworem jest żmija (czy autorzy tych opowieści spotkali kiedyś żmiję w
naturze??????), Wątpię czy w tym roku ktokolwiek zmarł ugryziony przez żmiję
natomiast wiem, że co tydzień ginie ponad sto osób w wypadkach samochodowych,
rocznie kilkadziesiąt jest pogryzionych przez psy, kilkaset truje się grzybami.
Jednak artykułów jest o tym proporcjonalnie mniej niż o żmijach! Efekt, Co
tydzień utrzymując swą starą tradycję kontaktu z przyrodą spędzam kilkanaście
godzin w lasach. Ilość zabitych gadów i płazów, oraz okrzyki żmija na widok
padalca, czy tępienie gniewoszy tak zwanych miedzianek - straszliwie
niebezpiecznych - to częsty widok w okresie wiosennym. Czy w tak edukowanym
społeczeństwie można się starać ograniczyć populacje gołębi ukochanych ptaków
opiewanych w wierszach? Nie mówię tu o cudownych kotkach! Małgosiu weź pod
uwagę, że większość miastowych jeszcze 30 lat temu mieszkała obok miasta, a co
drugi miał gołębie. To pewna tradycja i takie uczuciowy pomst z dzieciństwem –
jesteśmy bez szans!
Małgosiu nawet gdybym napisał rzetelny oparty na badaniach artykuł to i
tak mi go nie wydrukują. Ludzie nie chcą czytać tego czego nie akceptują, a
akceptują to czego nauczyli się ze szkoły lub gazet. Miłość do przyrody ma
bowiem różne twarze. Spróbuj zapytać swoich sąsiadów jakie ptaki żyją w
najbliższym parku. Ile gatunków wymienią trzy może cztery nazywając gawrona
wroną lub krukiem!
Jak widzisz to problem bardzo złożony i to przede wszystkim władze miasta razem
z instytucjami powołanymi do ochrony przyrody powinny się zając tym problemem.
Na pocieszenie – w nowych osiedlach gdzie przeważają młodzi ludzie problem
gołębi staje się marginalny, zamknięte śmietniki, resztki wyrzucane w torbach,
brak śmiecenia o przepraszam dokarmiana ptaków, powodują ze gołębie nie maja
możliwości rozwoju i mam nadzieję że ten problem zacznie znikać.
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

[mwm]

Panie Jurku drogi!
Dzieki za dlugi i fajny tekst o golebiach! Wiele cytatow z pana postow
wykorzystuje w dyskusjach o tych ptakach. Wiem, ze temat jest drazliwy.
Mieszkam na Gornym Slasku - a tu milosc do golebi jest szczegolnie silna. Do
niedawna wiekszosc gornikow na strychach i w przydomowych golebnikach, hodowala
golebie. Jak tu wiec przelamac ich przywiazanie do ukochanych ptakow? Zreszta
nie chodzi w tym wszystkim o golebie hodowlane - te sa czyste, zdrowe i
zadbane. Smieciuchy z duzych osiedli mieszkaniowych to zupelnie inna bajka.
Wiem, ze walka z golebiami miejskimi to walka z wiatrakami. Wystarczy kilka
starszych pan z torbami pelnymi okruszkow, by stada golebi na dobre zadomowily
sie w blokowisku. Dopoki beda istnialy takie paniusie - problem nie zniknie.
Ma pan racje piszac, ze ludzie nie chca czytac czegos, czego nie akceptuja.
Dlatego tak malo w prasie rzetelnych tekstow o zagrozeniu niesionym przez
golebie. A w telewizji chyba nigdy nie widzialam zadnego programu o tym
problemie, co tez swiadczy o drazliwosci tematu.
Na koniec moge napisac jedynie, ze jest mi lepiej majac poczucie, iz w
podejsciu do sprawy miejskich golebi nie jestem osamotniona.
Dzieki, pozdrawiam serdecznie - Malgosia

PS. Panie Jurku, czy spotkal sie Pan z teoria, ze obecne miejskie golebie to
rasa pochodzenia azjatyckiego (najprawdopodobniej z Indii), ktora przywedrowala
do nas podczas II wojny swiatowej? Jest to "rasa" niezwykle agresywna i
ekspansywna, ktora wyparla wczesniejsze rodzime odmiany golebi. W zwiazku z tym
polskie golebie spotkac mozna juz jedynie u hodowcow. W naturalnych warunkach
sa bez szans w starciu z tymi "powietrznymi szczurami". Mowil mi to historyk,
ale nie znalazlam tego w zadnej literaturze.

[jerzy.wozniak]

Witam Małgosiu!
To tylko teoria lub raczej chęć posiadania takowej, jakże zresztą piękna, ale
niestety nie prawdziwa. Głębie miejskie to populacja tych samych gołębi które
hodowane są dla wyglądu czy innych celów. W drodze krzyżówek powstały liczne
odmiany często zupełnie nie podobne do swego pierwowzoru gołębia skalnego. Ptak
ten podobny jest do polskiego, występującego go w stanie dzikim siniaka, który
gnieździ się w dziuplach i jest w Polsce stosunkowo rzadki. Niewprawne oko
nigdy nie odróżni go od gołębia miejskiego czytaj skalnego. Gołąb skalny żyje
po drugiej stronie Alp i gdyby nie gołębiarska pasja nigdy by nie przelazł
przez te góry. Jest hodowany od ponad 2000 lat. Niestety dla hodowców mam
niemiłą wiadomość – po ucieczce z niewoli w naturze daje znać u wszystkich
odmian hodowlanych tak zwany gen recesywny. Powoduje on, że pięknie upierzone
gołąbki stają się po kilku pokoleniach takie same jak ich pierwowzór czyli jak
gołąb skalny czyli nazwijmy go miejski choć poprawnie powinno być domowy. Gołąb
ten różni się znacznie zachowaniem oraz pożywieniem od gołębi żyjących w naszym
kraju zwanych ogólnie leśnymi. Np. unika siadania na drzewach gdyż w jego
ojczyźnie żyje wyłącznie na skałach i dlatego wyjątkowo mu pasują balkony i
gzymsy - to wierne naśladownictwo jego naturalnego środowiska.
Natomiast co do gołębia z Indii to historyk niech się zajmie raczej historią.
To bzdury, po wojnie w Europie zaczęła się pojawiać synogarlica turecka zwana u
nas również sierpówką żyjąca na wschodzie i w Indiach (ma szereg ras
geograficznych). Kiedyś 300- 400 lat temu żyła tylko w Indiach i na Cejlonie
obecnie dotarła chyba do Anglii. W przeciwieństwie do opowieści nie wypiera
naszych gołębi (nie są też trzymane przez gołębiarzy) gdyż zasiedla zupełnie
inne środowisko, a mianowicie biotopy parkowe. W Europie jest mnóstwo takich
miejsc pustych ekologicznie dla gołębi i dużych ziarnojadów stąd szybka
ekspansja tego gatunku. Podobnie jak gołębie miejskie nie pociągnie długo bez
pomocy, a właściwie śmieci człowieka i podobnie jak jej obrzydliwi krewniacy
czasem odwiedza śmietniki. W odróżnieniu od nich jest fajnym i o dziwo mało
ekspansywnym ptakiem i dobrze, że się pojawiła w naszej faunie. Co do ekspansji
to ma ona miejsce tam gdzie zwierzę może się wyżywić i wykarmić młode. To
ogranicza lub sprzyja rozprzestrzenianiu się gatunku. Gołąb skalny ma super
warunki i stąd jest go od cholery, inne gołębie nie maja i jest ich mało.
Dochodzi tu oczywiście cos co angole zwą clever tj. pewna zmyślność. Gołębie
skalne żyjące na otwartych przestrzeniach są o wiele bardziej kumate (o wiele
większe zagrożenie życia) niż żyjące w przytulnym lasku lub krzakach obok łąki
polskie gatunki gołębi. Synogalica turecka vel sierpówka nieździ się na
drzewach z dala od siedzib ludzkich. Mylona jest ze zwykłą synogarlicą. To tak
w skrócie o tym pięknym ptaku. Zresztą naszym gołębiom tez nie brakuje urody i
są rzadkie nie dlatego, że wypiera je coś tam, tylko jest coraz mniej miejsc
gdzie w spokoju mogły by się gnieździć. Dużo też ginie z rąk myśliwych. No bo
wiadomo gołąbek pyszota!!! A i postrzelać to przemiłe zajęcie.
Pozdrowienia,
Jurek
P.S jak będziesz miała pytania o przyrodzie i życiu to wstaw je tutaj, a nie
pytaj „historyka”.

[mwm]

Witam!
Panie Jurku, jestem pod wrazeniem! Wyklad o pochodzeniu naszych golebi jest
super! Wychodzi na to, ze historyk konfabulowal :-)
Dzieki za odpowiedz, pozdrawiam serdecznie - Malgosia

[jerzy.wozniak]

Nie wcale tego nie mam na myśli! i sam tu na tym forum raz podałem złą
informacje ponieważ wprowadziła mnie w błąd gazetowa publikacja podpasana
dumnym nazwiskiem. Historyk po prostu gdzieś przeczytał taką informację, a
ponieważ się nie zna na gołębiach i być może na ptakach - przecież nie musi -
podał to jako rzetelną informację. Wcale nie miałem tego na myśli, aby komuś
przygadać. Wprost przeciwnie. Napisałem tak bo uważam że informacji obecnie
należy szukać u źródeł gdyż inaczej mogą być problemy. Pisać bowiem może każdy
co widać po książkach i pismach, ostatnio wyczytałem kilka bzdur o moich
kochanych sukulentach – też podpisane że ten ktoś to nawet ma kilka kaktusów
jak by to świadczyło, że na nich się zna. Ot szum informacyjny.
Serdecznie pozdrawiam,
Jurek

[mwm]

jerzy.wozniak napisał:

>Wcale nie miałem tego na myśli, aby komuś
> przygadać. <

Panie Jurku, witam!
A ja nie napisalam ze Pan przygadal historykowi. Napisalam - historyk
konfabulowal, ale nie mialo to zlosliwego podtekstu. Wrecz przeciwnie. Zgadzam
sie z Panem, ze jestesmy zasypywani lawina nierzetelnych informacji, ktorym
sila rzeczy ufamy. Ale jak widac, w tym przypadku nie dawalo mi to tak do konca
spokoju, dlatego zapytalam, co Pan o tym sadzi. A swoja droga to moze moja
wina, bo slowo konfabulacja zabrzmialo tu dwuznacznie. Wyjasniam wiec
predziutko, ze to slowo weszlo do mojego powszedniego slownika, odkad w mojej
rodzinie kuzyn nazwal nasza ciotke (straszna fantastke i opowiadaczke) -
konfabulantka. To takie zabawne okreslenie, choc przyznaje, ze uszczypliwe i
nie wszyscy musza wyczuwac moje intencje.
Uff... to slowo pisane. Czasami powstaja przeklamania, niejasnosci i potem sie
trzeba gesto tlumaczyc :-)
Ale licze na wyrozumialosc! Pozdrawiam bardzo serdecznie - Malgosia

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Małgosiu nie tłumacz się!!! Napisałem tak bo nie chciałem oczerniać być może
zupełnie nieświadomego błędu historyka. Nic ze złośliwości i nie łapmy się za
słowa. Ja wierzę że nie macie złych intencji i tak też odpowiadam, ale
nauczony przykrymi doświadczeniami czasem wolę podkreślić że nic złego nie
miałem na myśli!
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak