ALOES

[dorkasz1]

Poszukuję(w celu nabycia drogą kupna:) dorosłego okazu aloesa (np. 2-3
letni). Moja mama ma chore oczy (jaskra) i ponoć ten sok z aloesa działa
cudownie wręcz. Mamcia swój egzemplarz oskubała doszczętnie. Czy ktoś widział
we Wrocławiu lub w okolicznych ogrodnictwach taki cudowny kwiatuszek?
Pozdrówka

[totlot]

ja mam, ale w Lublinie, moge dać szczepki do rozmnożenia
powiedz mamie, żeby używając soku, co najmniej miesiąc wcześniej nie nawoziła
aloesa, bo wtedy sok szkodzi nie pomaga

Totlot

[jerzy.wozniak]

Jejku co wy piszecie!
Z jaskra idzie się natychmiast do lekarza jest to bardzo poważna i
niebezpieczna choroba! Żadnego leczenia się samemu! Na chorobę tą pomagają
wyłącznie specjalistyczne leki i kontrola lekarza. Teraz trochę o jaskrze a co
do aloesu to w drugim wykładzie który wstawię za 10 minut!
Jaskra jest pojęciem określającym zespół chorób, które charakteryzują się
następującymi cechami;

· zmianami na dnie oka - dotyczącymi tarczy nerwu
wzrokowego
· postępującymi ubytkami w polu widzenia.
· podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym lub takim, które prowadzi do
uszkodzenia nerwu wzrokowego
Jaskra jest chorobą o niewyjaśnionej etiologii. Obecnie przyjmuje się jej
dziedziczny charakter występowania. Na to wskazywałby od dawna obserwowany fakt
rodzinnego występowania tej choroby.
Są pewne jednostki chorobowe predysponujące do występowania nieprawidłowego
ciśnienia śródgałkowego do nich należą : nadciśnienie tętnicze , cukrzyca,
nadczynność tarczycy, astma. Również rozważa się etiologię naczyniową jaskry -
czyli doszukuje się przyczyn tej choroby w niedostatecznym ukrwieniu -
"niedożywieniu" nerwu wzrokowego przy współistnieniu wad wzroku typu wysoka
krótkowzroczność czy nadwzroczność. Tak więc są pewne czynniki ryzyka
predysponujące do rozwoju jaskry, zaliczamy do nich: wiek chorego, rasę,
obciążenia rodzinne oraz schorzenia sercowo- naczyniowe miejscowe i ogólne.
Ogólne to:
· niskie cisnienie krwi
· hipercholesterolemie / hiperlipidemia czyli zaburzenia gospodarki
tłuszczowej wyrażone podwyższonymi wskaźnikami cholesterolu i tłuszczy we krwi
· objawy naczynioruchowe: zimne ręce i stopy
· objawy Reynauda ( zaburzenia krążenia w małych naczyniach )
· migrena
· cukrzyca
miejscowe czyli takie które dotyczą samej gałki ocznej
· zmiany w tarczy nerwu wzrokowego
· podwyższone ciśnienie śródgałkowe
· krótkowzroczność powyżej 4 dioptrii
Jaskra nie leczona lub źle leczona prowadzi do stopniowego trwałego uszkodzenia
nerwu wzrokowego co w rezultacie doprowadza do ślepoty. Dlatego też jeżeli
należymy do grupy podwyższonego ryzyka powinnyśmy kontrolować stan swoich
oczu co jakiś czas nawet gdy pierwsze badanie wypadnie negatywnie ( do 40 r.ż
co 2 lata , po 40 r.ż co rok )
W najprostszy sposób jaskrę możemy podzielić na: prostą z szerokim kątem
przesączania , przewlekłą z wąskim kątem przesączania i
wrodzoną.
· prosta może występować w krótkowzroczności, wykrywana jest zazwyczaj
przypadkowo Jaskra kąta
szerokiego
· przewlekła charakteryzuje się występowaniem ostrych ataków wysokiego
ciśnienia śródgałkowego i jest dość szybko wykrywana. Jaskra kąta
wąskiego.
· wrodzona występuje w zaburzeniach rozwojowych u dzieci wkrótce po
urodzeniu lub w pierwszych latach życia i jedynym sposobem leczenia jest zabieg
operacyjny.

Czasami rozpoznanie tej jednostki chorobowej jest dość proste, czasami zaś
lekarz okulista może mieć pewne wątpliwości i przez długi okres nie można
jednoznacznie postawić tak obciążającego rozpoznania jak jaskra. Pacjenci są
pod stałą obserwacją i kontrolą lekarską. Aby móc postawić właściwe rozpoznanie
powinno się dokładnie zebrać wywiad od pacjenta dotyczący objawów choroby oka
oraz chorób współistniejących, następnie przeprowadzić szereg badań
specjalistycznych jak: badanie ostrości wzroku, dokładne badanie dna oka i
określenie stanu tarczy nerwu wzrokowego, dokładne badanie pola widzenia,
kilkakrotny pomiar ciśnienia śródgałkowego, oraz ocenę kąta przesączania czyli
gonioskopię, która klasyfikuje jaskrę do odpowiedniej grupy.
Stopień uszkodzenia nerwu wzrokowego można ocenić za pomocą prostego badania
jakim jest wziernikowanie - badania dna oka, wykonując pole widzenia z użyciem
rożnego rodzaju perymetrów - polomierzy, oraz wysoko specjalistycznej
komputerowej aparatury służącej do analizy włókien nerwowych ( TopSS ,GDx,
RTA , HRT) te ostatnie wykorzystuje się w przypadkach gdy mamy duże
wątpliwości diagnostyczne lub gdy chcemy określić rozległość zmian
destrukcyjnych .
Jeżeli badania wyżej wymienione nie potwierdzają jaskry, a jednoznacznie nie
możemy jej wykluczyć przeprowadza się próby prowokacyjne polegające na
wywołaniu zwyżki ciśnienia śródgałkowego, które w oku o prawidłowej budowie
nigdy nie ulegnie znacznemu podwyższeniu. Jeżeli lekarz okulista na podstawie
tych wszystkich badań rozpoznał jaskrę to powinien wdrożyć leczenie
farmakologiczne. Oprócz stosowania leków miejscowych obniżających ciśnienie
śródgałkowe istnieje szereg terapii poprawiających „krążenie ” w obrębie nerwu
wzrokowego. W przypadkach kiedy leczenie miejscowe nie jest wystarczające albo
gdy dochodzi do zagrożenia wystąpienia ostrego napadu jaskry stosuje się tzw.
laseroterapię. W zależności od stosowanego lasera zabieg ten przeważnie daje
pozytywne wyniki na okres od 3 do 5 lat. Jeżeli pomimo tego ciśnienie
śródgałkowe nie stabilizuje się, lub jest prawidłowe, a pogarsza się pole
widzenia powinno się przeprowadzić zabieg operacyjny aby nie doszło do dalszego
uszkodzenia nerwu wzrokowego.
Pacjent z rozpoznaną jaskrą powinien być pod stała opieką lekarza okulisty,
kontrolowany co 6 tygodni, przy prawidłowym leczeniu farmakologicznym powinno
się kontrolować pole widzenia co 3-4 miesiące.
Tak więc rozstrzygającym badaniem jest wygląd tarczy nerwu wzrokowego oraz
badanie pola widzenia, które powinien wykonać lekarz gdy ma jakiekolwiek
podstawy do rozpoznania jaskry. Czasami rozpoznanie jednoznaczne jest trudno
postawić, gdyż raz rozpoznana choroba jest obciążeniem diagnostycznym na całe
życie.
W każdym gabinecie okulistycznym lekarz powinien być w stanie rozpoznać jaskrę
lub jej podejrzenie w przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub trudności pacjent
powinien być odesłany do specjalistycznego ośrodka diagnostycznego.
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

[dziuninia1957]

Ja przywiozłam aloes ze Sri Lanki . Będąc tam uległam poparzeniu słonecznemu. Tubylcy zrobili mi okłady z aloesu. Czułam chłód. Ból ustąpił prawie natychmiast. Skóra bardzo zaczerwieniona pobladła. Z małej rozsady mam już cztery duże rośliny. Mam wiele małych rozsad. Aloes mam w oknie. Czy tak hodowany aloes będzie miał właściwości lecznicze? proszę o odpowiedz na e-meila [e-mail] Pozdrawiam.

[jerzy.wozniak]

Aloes zwyczajny (Aloe vera) to jedyna roślina stosowana w medycynie od ponad
5000 lat. Także jedyna dla pozyskania której toczono wojnę! W wielu religiach
jest on symbolem odradzającego się po śmierci życia i nieśmiertelności.
Ponieważ wokół zastosowania produktów otrzymywanych z jego liści narosło tak
wiele nieprawdziwych opowieści dobrze, że trafił się ten wątek bo przynajmniej
napisze o tym co nieco. Artykuł ten opublikowałem w angielskim piśmie
ogrodniczym jakieś 8 lat temu i od tego czasu o aloesie pisałem już kilka razy.
Przede wszystkim obalając głupoty pisane w gazetach dla debili.

Aloes w medycynie
Nawet pobieżne opisanie wszystkich zastosowań aloesu do celów medycznych i
paramedycznych przewyższyło by objętość grubej książki wymieniam, więc tylko te
najczęściej stosowane.
Na początku jednak zwracam uwagę i proszę to przeczytać kilka razy, że
na świecie rośnie ponad 300 gatunków aloesu, z czego jedynie osiem ma
zastosowanie w medycynie. W kwiaciarni sprzedawany jest aloe vera, aloe
sapoinaria i aloe ferox. Tylko one mają właściwości lecznicze ten najczęściej
stosowany na nalewki na winie to krzyżówka aloesu drzewiastego i aloe striata.
NIE POSIADA ON RZADNYCH WŁASCIWOŚCI LECZNICZYCH!!!!!
Ale nawet te właściwe, uprawiane w ciemnym pokoju nie posiadają właściwości
leczniczych. Jeśli więc chcemy w naszej domowej apteczce stosować produkty z
aloesu to muszą one pochodzić od roślin uprawianych na południowym oknie lub
najlepiej w słonecznej szklarni.
Leki i paraleki z aloesu musza mieć certyfikaty. Na przykład od IASC-
International Aloe Since Council. Wydają one specjalne pozwolenia na stosowanie
znaku -Produkt z aloesu-, na opakowaniach leków i kosmetyków.
Przestrzegamy przed pochopnym stosowaniem aloesu, szczególnie przy
poważniejszych schorzeniach. Najpierw skonsultujmy się z lekarzem i zapytajmy
czy możemy stosować preparaty z tej rośliny na naszą chorobę.
Liście aloesu, składają się z dwóch warstw. Ciemnozielonej warstwy
zewnętrznej, w której znajdują się kanaliki zawierające gęsty żółty sok i
warstwy wewnętrznej zawierającej galaretowaty jasny miąższ. Każda z nich ma
inne zastosowanie medyczne i nie mogą być ze sobą mieszane! znajdująca się w
soku zewnętrznej warstwy aloina jest silnie działającą substancją, która nie
tylko może spowodować częściowy rozkład substancji czynnych znajdujących się w
miąższu ze środkowej części liścia, ale również np. przy okładach z miąższu
może spowodować poważne podrażnienia skóry szczególnie u osób wrażliwych!.
Zjedzony np. w postaci sałatki miąższ z dodatkiem tego soku spowoduje silne
rozwolnienie trwające niekiedy kilka dni. U kobiet ciężarnych może spowodować
poronienie!. Jeśli więc zjemy zmielony liść i nie zadziała on przeczyszczająco
jest to znak, że nasza roślina nie ma żadnych właściwości leczniczych i możemy
ją tylko podziwiać na parapecie. Lepiej zjeść zamiast niej sałatkę warzywną.
Jeśli nasze rośliny rosną w szklarni lub oranżerii to zawsze przed stosowaniem
liści należy po ich odcięciu postawić je pionowo i odczekać około godziny aż
gorzki żółtawy sok całkowicie wycieknie. Dopiero po takim przygotowaniu liścia
możemy przekroić go na pół i użytkować miąższ.

Leki z aloesu
Leki otrzymywane z soku. Pierwszym produktem leczniczym otrzymanym z aloesu był
stężony sok tej rośliny wyglądający jak krystaliczna ciemna żywica tak zwana
alona. Najważniejszymi składnikami alony są: aloina nawet do 50%, reina,
chryzofanol, fiscjon aloinozydy AiB oraz wiele innych substancji. Alona od
tysiącleci była stosowana jako najbardziej skuteczny i najbogatszy w ciała
czynne lek przeczyszczający. Zależnie od dawki działała łagodnie lecząc wiele
dolegliwości układu trawiennego. Alona ma działanie przeciw bakteryjne i
żółciopędne oraz pobudza wydzielanie soku żołądkowego.
W silnych dawkach był to lek przeciwko pasożytom układu pokarmowego oraz silny
środek wywołujący poronienie. Zewnętrznie stosowano wodne lub alkoholowe
wyciągi z alony stosowane były m inn. Do przemywania ran, leczenia oparzeń
oraz chorób skory. Obecnie alona ma mniejsze zastosowanie.
Leki otrzymywane z miąższu. Miąższ aloesu zawiera 98% wody i bardzo dużą ilość
związków chemicznych. Zawiera również np. kwas salicylowy i inne związki
hamujące rozwój bakterii oraz zarodników niektórych grzybów atakujących skórę i
włosy. W jego skład wchodzą również substancje, które są tak zwanymi
biostymulatorami i regulatorami. W Polsce popularnym lekiem jest Biostymina
która jest wodnym wyciągiem z liści aloesu. Ma szerokie zastosowanie jako lek
wzmacniający i uaktywniający mechanizmy obronne organizmu. Szeroko stosowana w
stanach zdrowienia po zabiegach chirurgicznych ciężkich chorobach itp.

Zastosowanie świeżego miąższu. Dzięki właściwościom pobudzającym regenerację
komórek oraz działaniu przeciw bakteryjnemu jest polecany w stomatologii do
leczenia ran dziąseł owrzodzeń przyzębia, stosowany jest powszechnie jako
kojący okład na oparzenia i rozlegle rany skóry. Osobiście nie polecam jego
stosowania na rozlegle rany lub poważne oparzenia bez konsultacji z lekarzem.
Sok miąższu aloesu bardzo głęboko i szybko przenika w głąb tkanek. Z tego
powodu jest w oficjalnej medycynie i kosmetyce stosowany jako tzw. nośnik.
Przenosi on produkty w głąb tkanek ułatwiając leczenie. Przy okładach ze
świeżych liści stosowanych na rozległe uszkodzenia skóry może wprowadzić do
rany bakterie chorobotwórcze przyczyniając się do wtórnych bardzo poważnych
infekcji. Stąd też jego stosowanie jako środka do okładów powinno być robione z
umiarem i pod kontrolą lekarza. Ranę należy dokładnie umyć przed i po zabiegu,
a miąższ powinien być pozyskiwany ze sparzonych liści (nie uszkadza to
wewnętrznych części liścia) za pomocą wygotowanych narzędzi.
Miąższ z aloesu jest również często używany do sporządzania różnego
rodzaju wzmacniających nalewek na winie. Ma to jednak sens tylko wtedy, gdy
jest on przyrządzany z gatunków leczniczych i uprawianych w słonecznych
szklarniach. Prawidłowo przyrządzony ma działanie wzmacniające i regulujące
procesy przemiany materii oraz uzupełnia niedobory witamin oraz mikroelementów.

Sałatka z aloesu
Do wewnątrz miąższ z liści ma tylko zastosowanie jako wysoko odżywczy składnik
sałatek wielu kuchni regionalnych. Zawiera min witaminę B12 przyswajalną przez
organizm. Z tego powodu jest cennym dodatkiem do kuchni wegetariańskiej która
po długim stosowani prowadzi do niedoboru tej przyswajalnej z produktów
zwierzęcych ważnej witaminy.
Aloes w kosmetyce
Badając zastosowanie aloesu jako środka do pielęgnacji ciała nauka dokonała
prawdziwej rewolucji w przemyśle kosmetycznym. I to własnie zastosowanie ma
dziś przodujące znaczenie. Odkryto że sok z miąższu tej rośliny niezwykle
głęboko i szybko wnika w głąb skóry. Jego własności nawilżające są
pięciokrotnie większe niż wody. Ponadto ma silne działanie czyszczące
regenerujące naskórek, a zwilżone nim obumarłe komórki dają się szybko usunąć.
Od plemion Bantu nauczono się również stosować wyciągi z aloesu jako niezwykle
skuteczne dezodoranty hamujące rozwój bakterii i usuwające nieprzyjemny zapach.
Podobnie jak w wypadku lekarstw wyciągi z aloesu są nośnikami wprowadzającymi w
głąb skóry wiele czynnych substancji ujędrniających i regenerujących. Poprawia
również krążenie krwi i przywraca skórze naturalny odczynnik pH .(Aloes ma
podobne pH jak ludzka skóra). Z tego powodu jego wyciągi są składnikiem wielu
mydeł i kosmetyków do pielęgnacji ciała. Jako nośnik ma również zastosowanie w
produkcji maseczek kosmetycznych sprawiając że znajdujące się w maseczce
roślinne składniki zostają szybko wchłonięte przez skórę. Jeśli decydujemy się
sami na sporządzenie maseczki ziołowej z dodatkiem świeżego miąższu aloesu
pamiętajmy żeby nie został zmieszany z sokiem z zewnętrznej warstwy liścia -
uczulenia i wysypka prawie

[jerzy.wozniak]

zewnętrznej warstwy liścia - uczulenia i wysypka prawie natychmiast! Stosując
maseczki na noc należy również zwrócić uwagę na odzież, pościel ręczniki itp.,
ponieważ miąższ z aloesu zostawia jasno brązowe plamy trudne do usunięcia
szczególnie z białych tkanin.
To tak pokrótce co każdy powinien wiedzieć o aloesie!
I błagam nie czytajcie tych bzdur w gazetach!
Pozdrowienia,
Jurek

Ojejku, Panie Jurku:)))

[dorkasz1]

Bardzo mnie Pan wzruszył takim zaniepokojeniem o stan zdrowia oczu mojej Mamci.
Naprawde nie ma powodu do niepokoju, nie uprawiam tu żadnej szarlatanerii. Mama
jest po zabiegu operacyjnym na jaskrę oraz pod stałą kontrolą okulistyczną.
Jednakże, jak to bywa ze starszymi ludźmi, sami mają pomysły na to aby poprawić
stan swojego zdrowia. Czasami nie są to najszczęśliwsze pomysły, ale w tym
wypadku wydaje mi się, że przy zachowaniu podstawowych zasad higieny nie
powinno stać się nic złego.
Tak przy okazji dowiedziałam się wielu nowych rzeczy na temat aloesa.
Serdecznie za to dziękuję, bo wiedziałam, że jest pożyteczny, ale nie
podejrzewałam, że aż taka czarowna moc w nim tkwi.
Pozdrawiam serdecznie.
Dorka