Walia - Polska 0:0 po 35 minutach

Polscy fani w Cardiff

[Gość: Gareth]

13.10.04. Cardiff - Millennium Stadium, Eliminacje MŚ' 2006 : WALIA - POLSKA
2:3

Do stolicy Walii - Cardiff przybyło około 3000 polskich fanów, aby swym
dopingiem pomóc Biało - Czerwonym w odniesieniu kolejnego zwyciętwa. Nasze Orły
nie chcąc być dłużne odniosły wspaniały sukces pokonując rywala 3:2.
Na pięknym obiekcie Millennium Stadium zaznaczyli swą obecność między innymi
fani Gwardii Koszalin. Dwóch Gwardzistów z Londynu oraz jeden z Chicago.
Większość polskich kibiców stanowili właśnie "emigranci" z Anglii oraz Szkocji,
ale również z innych krajów i oczywiście z Polski.

Dwóch kiboli KSG wyruszyło na mecz z londyńskiego dworca autokarowego -
Victoria Coach Station. Tam, tuż przed wyjazdem można było spotkać masę ludzi
przyodzianych w biało - czerwone barwy, oczekujących na autoakry. Spod dworca
Victorii wyruszyło ich kilka ...
Zanim zdążyliśmy wsiąść do jednego z autokarów na dworcu spotkaliśmy jeszcze 2
kibiców Gwardii, którzy jak się okazało udawali się do ... pracy w Irlandii i
pod Londynem. Zamieniliśmy kilka zdań i zaraz zajęliśmy miejsca w wozie.
Naszym "rzutem" jechały dwa autoakry. W pierwszym byli m.in. fani Zagłębia
Sosnowiec, KSZO Ostrowiec, Pogoni Szczecin, Widzewa Łódź, Stali Sanok...
Natomiast w naszym jechała totalna mieszanka. Największą grupę stanowili kibice
Zagłębia Lubin oraz Wisły Płock. Podróżowali także Wiślacy z Krakowa, byli też
miedzy innymi fani z Gdańska, Puław... Większość oczywiście raczyła się
alkoholem, a jkego spożyte ilości dały znać o sobie już na pierwszym postoju
tuż za Londynem. Tam w ramach "promocji" kilka osób przywłaszczyło sobie ...
bukiety kwiatów. Pojawiły się pierwsze kłopoty, kilku Polaków miedzy sobą
pobiło się. Sytuacja na szczęście załagodziła się i pojechaliśmy dalej. Jednak
mimo wszystko w autokarze napięcie rosło by wybuchnąć w efekcie w drodze
powrotnej, ale o tym w dalszej części opisu.
Do Cardiff przybyliśmy na godzinę przed meczem. Atmosfera na ulicach
walijskiej stolicy była iście piknikowa. Tłumy Polaków zmieszały się z kibicami
Walii i razem nadciągały w stronę Millennium Stadium. Walijczycy pozdrawiali
Biało - Czerwonych i odwrotnie.
Około 56.000 widzów było świadkami rozpoczęcia meczu i wcześniejszego
odegrania hymnów państwowych. Podczas Mazurka Dąbrowskiego ok. 3000 Polaków w
jednym sektorze na stojąco odśpiewało hymn narodowy odpalając kilka rac.
Od rozpoczęcia spotkania do jego końca z sektora polskiego słyszalny był
głośny doping oraz ... trąbki, na które jak dotychczas nie ma żadnej rady,
niestety. W przerwie meczu udaliśmy się na drugi koniec sektora, gdzie wisiała
flaga w barwach Polski z napisem CHICAGO. Wiedzieliśmy, że będzie tam jeszcze
jeden kibic Gwardii z USA. Zanim zdążyliśmy się spotkać, w dolnej części
sektora doszło do wymiany ciosów. Mało kto wiedział o co chodzi i kto z kim
walczy. Po chwili interweniowała policja, kilku kibiców nie obejrzało już meczu
do końca. Tuż przed rozpoczęciem II połowy w pewnym momencie do sektora
zajmowanego między innymi przez nas wbiegła kilkuosobowa grupka kiboli i
zaatakowała siedzących obok innych polskich fanów. I tu też pozostali niebardzo
wiedzieli o co chodzi. Nastąpiła ponowna interwencja heddlu (tak w walijskim
języku nazywa się ichnia policja) i w sektorze polskim pojawiły się
tzw. "kaski". Do końca meczu już był spokój. Natomiast do kilku incydentów
doszło tuż po zakończeniu spotkania, pod stadionem. Prawdopodobnie akcję
zainicjowali kibice Śląska Wrocław, którzy chcieli wziąć odwet za wcześniejszy
atak na nich na stadionie. Atalującym była podobno Polonia Bytom. Akcje
polegały na wychwytywaniu poszczególnych osób i kopaniu. W incydenty wmieszani
też byli kibole Zagłębia Sosnowiec. Kiedy w kierunku naszych autokarów jakaś
grupka (prawdopodobnie Polonia Bytom) rzuciła butelki, sosonowiczanie zerwali
się z miejsca i ruszyli w ich kierunku. Tamci zdołali jednak w porę uciec. Poza
tymi wydarzeniami nic specjalnego się nie działo. Warte odnotowania jest na
pewno to, że walijscy kibice mimo porażki ich reprezentacji pozdrawiali
serdecznie odjeżdżających z Cardiff polskich kibiców. W wielu przypadkach
wspólnie pili piwo, część kibiców wymianiła się pamiątkami...

W innych zupełnie kolorach przebiegał powrót do Londynu niż droga na mecz. I
nie chodzi tu bynajmniej o barwę nocy, a raczej o wydarzenia jakie rozegrały
się w naszym autokarze. Mieszane towarzystwo w większości miało już dobrze w
czubie i nie dużo trzeba było, aby doszło do awantury. Po kilkunastu minutach
jazdy zaczęła się jatka, w której po niedługim okresie większość podróżujących
było w nią zamieszanych. Tak naprawdę kto się z kim bił i co było tego
przyczyną , pozostanie tajemnicą poliszynela. Jakby tego było mało we wszystko
wmieszany został również angielski kierowca. Najpierw miał okazję
poznać "angielski" w wykonaniu poskich pijaczków, a później został
sterroryzowany i musiał zatrzymać wóz. Po tym wybryku wezwana została walijska
policja, która zrewidowała autokar, zabroniła spożywać w nim alkoholu oraz
kazała oddać wszystkim papierosy, gdyż próśb kierowcy prawie nikt nie
respektował. Po około 40 - minutowej "przerwie" ruszyliśmy dalej. Tym razem
obiektem ataków stał się "driver" , który nie wytrzymał presji i ... sam wyzwał
w swoim języku kilku kiboli. Ci za to obiecali mu (w jego języku), że dostanie
w głowę na pierwszym postoju. Ale ten szybko dał do zrozumienia, że wcale nie
zamiaruje się zatrzymywać. Wprawdzie towarzystwo uspokoiło się nieco, ale co
jakiś czas padały w różnych językach epitety pod adresem kierowcy.
Dotarliśmy do Londynu po godzinie trzeciej nad ranem. Na szczęście wszyscy
mieli już dosyć dzięki czemu kierowca wyszedł cało z eskapady do Walii. Po tej
podróży, w której duży procent stanowili polskie pijaczki i cwaniaczki,
dochodzę do wniosku, że lepiej jeździć na własną rękę. Wtedy ma się pewność, że
jedzie się na mecz z kibolami, a nie z amatorką.

Gareth - Gwardia Koszalin