max schmeling

[Gość: JJ]

w sumie wielki gosc ktory nie dal sie niemcom wplatac w rozgrywki
propaqgandowe. a to ze przegral ?? raz sie wygrywa a raz wygrywa w koncu to
byl pierwszy wielki bialy piesciarz

[Gość: Porter]

Wcześniej wygrał. No i zasłynął z wypowiedzi przed pierwszą walką z
Luisem: "Mogę tylko powiedzieć, że coś zauważyłem i nie jestem bez szans".
To "coś" to była maniera Luisa opuszczania ręki po każdym lewym prostym, ale
okazało sie to dopiero w drugiej rundzie walki Luis - Schmeling, kiedy Scheling
strzelił swoim prawym idealnie w tempo, trafił, a Luis przez następne dziesięć
rund snuł się po ringu, zbierając baty, aż wreszcie padł w dwunastej. Po walce
twierdził, że pamięta tylko półtorej rundy. Amerykanów strasznie bolała ta
porażka, starali sie zdeprecjonować sukces Schmelinga, twierdzili, że w walce z
Jackiem Sharkey'em (tak naprawdę Pawłem Zakauskasem, Litwinem, ale Amerykusi
mieli go za swego) Schmelling symulował faul przeciwnika, że Luis tylko dlatego
przegrał, że umówił się z siecią radiową, że walka potrwa co najmniej siedem
rund, więc nie poszedł na całość.
Max nie był w pporównaniu z Joe Luisem wybitnym pięściarzem, był wolniejszy,
słabszy, miał słabszy cios, był mniej odporny, gorszy technicznie, mniej
agresywny. Ale był inteligentnym obserwatorem i dobrym taktykiem. W pierwszej
walce to wystarczyło. A ich druga walka wyglądała, jak pojedynek Gołoty z
Lennoxem Lewisem. Schmeling całkowicie spalił się w szatni.

Twierdząc, że Schmelling był pierwszym wielkim białym pięściarzem, bredzisz.
Takim zawodnikom, jak Jack Dempsey, czy Gene Tunney nie dorastał do pięt. Wśród
przeciwników Schmellinga byli lepsi od niego biali pięściarze, jak Sharkey,
Primo Carnera, czy Max Ber.

[Gość: mmm]

Wydaje mi sie, ze nawet taki dinozaur jak Ty, Porter, nie powininen tego
pamietac.

Z tego co ja slyszalem wynikaloby, ze Schmeling byl tez dobrym politykiem. Nie
dal sie wciagnac w zagrywki propagandowe? Moze, ale byl w duzym stopniu
uzalezniony od srodowiska zydowskiego w NY, wiec probowal balansowac na
krawendzi. No i byl tez oficerem Wermahtu.

Podobnie bylo po wojnie. Mowi sie, ze przyjaznil sie z Luisem. A jak bylo na
prawde? Chyba jednak Schmeling bardziej chcial uchodzic za przyjaciela Luisa
niz nim byl. Bo Luis nie bardzo go potem potrzebowal.

[Gość: Porter]

1. Korciło mnie, żeby napisać o wybitniejszym od Schmellinga białym bokserze,
Stanleyu Ketchelu, bezapelacyjnym mistrzu wagi średniej, który nie znajdując
przeciwników w swojej wadze (bo cieszyli się, kiedy przetrwali 3 rundy, a prasa
pisała: "bezprecedensowy sukces Klausa - wytrzymał pięć rund!" nie wspominając
o zwycięzcy - Ketchelu w ogóle), walczył o mistrzostwo wszechwag z ówczesnym
niepokonanym championem, ale w odróżnieniu od dzisiejszych bokserów nie
napompował się do ciężkiej, tylko dał przeciwnikowi 20 centymetrów wzrotu i 24
kilo wagi for. Na dodatek, ponieważ przeciwnik niespecjalnie palił się do tej
walki, Ketchel zgodził sie na formułę "no decission", czyli bez werdyktu
sędziów, a więc wygrać można było przed czasem i ... omal nie wygrał. Po 11
wyrównanych rundach, kiedy obaj przeciwnicy raczej czaili się niż bili,
trafiony firmowym prawym Ketchela Johnson padł jak kawka (widziałem film z tej
walki, wyglądało, jakby dziecko urwało łeb dorosłemu facetowi) i z trudem
podniósł sie na "dziesięć". Ketchel przyzwyczajony, że w takich sytuacjach
przeciwnik jeśli się już podniesie, to można go bez problemu skończyć, wypluł
ochraniacz, podbiegł do championa i wpadł na kontrę. 24 kilo, to jednak bardzo
duża różnica wagi. Po otrzymaniu tego ciosu Ketchel został znokautowany, ale
Johnson po zadaniu go (ciosu, nie Ketchela) też upadł, bo cios Ketchela w
zasadzie również go znokautował. Sędzia zaczął ich obu liczyć. Ketchel nie
wstał, a Johnson się podniósł na "dziewięć". Ketchel stracił 7 zębów, z których
4 znaleziono wbite w rękawice przeciwnika, a champion miał złamaną żuchwę i
pękniętą kość skroniową. (Nawiasem mówiąc obaj wrócili na ring w ciągu pół roku
od tej walki)
Zapomniałem o ojcu nowoczesnej techniki bokserskiej, człowieka, który wymyślił
pracę nóg, taką, jak ona dziś wygląda - Georgesie Carpentier. Przy swoich
przeciwnikach wyglądał jak baletmistrz. Jego walka z Dempseyem, kiedy po dwóch
rundach miał gigantyczną przewagę i złamaną rękę, przez co przegrał, bijąc się
heroicznie do końca, to też nie było byle co.
Harry Greb - Human Windmill. Będąc bokserem półcięzkeij, miał na rozkładzie
wszystkich liczących się ciężkich z Gene Tunneyem włącznie.
James Jeffries... Niepokonany mistrz świata, który nie dotknął kolanem maty
przez całą karięrę, wymyślił crouch, czyli sposób zasłaniania stosowany np
przez Foremana.

Niektórych z nich widziałem na filmach, o innych tylko czytałem. Jak czytam, że
Schmelling był pierwszym wielkim białym bokserem, to nie wiem, czy śmiać się
czy płakać.
2. Luis po klęsce z Marciano został na lodzie. Oszukał go promotor, okazało
się, że nie odprowadzał za boksera podatków, więc Joe był całkowicie ugotowany.
Został bez grosza. Wówczas, jako pierwszy wyciągnął do niego rękę Max
Schmelling, wspomagając go finansowo. Potem jedna z sieci hoteli zatrudniła
Joe, jako instruktora golfa, zapewniając mu dożywocie, ale już za pogrzeb
zapłacił Schmelling.

[Gość: bazyliszek]

skoro w 1941 wpakowali Schmelinga w mundur Wehrmachtu i wysłali na Kretę to
znaczy, że jednak nie był pupilkiem władz. gdyby był, zmobilizowanoby go pod
koniec wojny razem ze starcami i dziećmi...

[Gość: Porter]

Max miał żydowskiego promotora, przegrał walkę z Żydem - Baerem, czym się
strasznie naraził Goebelsowi, no, a co najważniejsze, nie został małpą
propagandy, tylko walczył na froncie.