Czy teraz łatwiej zdobywa sie punkty w NBA?

[bzyk7]

Ostatnio mnóstwo zawodników zaczęło zdobywać po 40 a nawet 50 pktów.
McGrady, Bryant, Houston...
Nawet 40.letni Jordan jest w stanie tyle rzucać.
Nie oszukujmy sie, teraz Jordan jest tylko cieniem siebie w najlepszych
latach. Pomimo to jest w stanie rzucać po 39 pktów?
Może teraz po prostu łatwiej jest rzucać?
Teraz praktycznie tylko Lakers stosują destruktywną koszykówkę (na szczescie
gry nie zabili). Gra innych jest bardziej otwarta.
Nets, Dallas, Sacramento, Sixers, Spurs...

A może zmiany w defensywie mają też znaczenie.
Defensor jeden na jeden może być bardziej frustrujący niż strefa.

[Gość: basket]

bzyk7 napisał:

> Nawet 40.letni Jordan jest w stanie tyle rzucać.
> Nie oszukujmy sie, teraz Jordan jest tylko cieniem siebie w najlepszych
> latach. Pomimo to jest w stanie rzucać po 39 pktów?
> Może teraz po prostu łatwiej jest rzucać?

Masz rację. Jordan wchodzi na parkiet i rzuca 39 pkt, a wszyscy mu na to
pozwalają i przyglądają się jak zdobywa punkty. "Panie Jordan, niech pan mnie
minie, nie będę panu przeszkadzał...".

[alex.4]

Rzeczywiście ostatnio indywidualne wyniki poszczególnych koszykarzy są coraz
większe. Czy to stała tendencja, zobaczymy. Oby
Pozdr

[bzyk7]

> Masz rację. Jordan wchodzi na parkiet i rzuca 39 pkt, a wszyscy mu na to
> pozwalają i przyglądają się jak zdobywa punkty. "Panie Jordan, niech pan mnie
> minie, nie będę panu przeszkadzał...".

Nie chodzi mi o Jordana, ale o wszystkich zawodników.
Jordan obiektywnie jest dwa razy wolniejszy niż był w swoich latach i ma trzy
razy mniej energii.
Jest oczywiscie wielki, skoro w tym wieku gra tak jak młodzi.
Jordan jest najlepszy i nie ma żadnych wątpliwosci co do tego.
Ale jest najlepszy z powodu tego co robił w swoim czasie, a nie teraz (musiał
grać np. przeciwko Pistons :))).
Za Chamberlaina było łatwiej rzucać , wielu sporo rzucaąo.
Wygląda na to, że teraz też tak jest.
Jak inaczej wytłumaczyć taki wysyp gier za 40, 50 punktów u tak wielu
zawodników?

[Gość: basket]

bzyk7 napisał:

> Nie chodzi mi o Jordana, ale o wszystkich zawodników.
> Jordan obiektywnie jest dwa razy wolniejszy niż był w swoich latach i ma trzy
> razy mniej energii.
> Jest oczywiscie wielki, skoro w tym wieku gra tak jak młodzi.
> Jordan jest najlepszy i nie ma żadnych wątpliwosci co do tego.
> Ale jest najlepszy z powodu tego co robił w swoim czasie, a nie teraz (musiał
> grać np. przeciwko Pistons :))).
> Za Chamberlaina było łatwiej rzucać , wielu sporo rzucaąo.
> Wygląda na to, że teraz też tak jest.
> Jak inaczej wytłumaczyć taki wysyp gier za 40, 50 punktów u tak wielu
> zawodników?

Sorry za to, że pochopnie odebrałem to jako atak na Jordana.
Jeśli chodzi o tą ilość punktów to jest ciekawa sprawa, bo zespoły w NBA
zdobywają stosunkowo mało punktów (ta tendencja utrzymuje się od kilku lat),
a pomimo to dwóch zawodników (Kobe i McGrady) przekraczają średnią 30 pkt.

[Gość: MM]

nie wiem czy latwiej sie zdobywa punkty,
wydaje mi sie ze po prostu ci zawodnicy sa za dobzi
T-Maca widzialem pare razy na zywo i jego po prostu nie mozna zatrzymac (i
pisze tu jak najbardziej serio)

[Gość: basket]

Sorry za to, że pochopnie odebrałem to jako atak na Jordana.
Jeśli chodzi o tą ilość punktów to jest ciekawa sprawa, bo zespoły w NBA
zdobywają stosunkowo mało punktów (ta tendencja utrzymuje się od kilku lat),
a pomimo to dwóch zawodników (Kobe i McGrady) przekraczają średnią 30 pkt.
McGrady zdobywa np. 32% punktów swojego zespołu. To bardzo dużo w tych czasach.

[Gość: toms]

oto zestawienie gier w ktorych zawodnicy uzyskali 50pk i wiecej w kolejnych
sezonach:
93 - 7
94 - 3
95 - 7
96 - 5
97 - 3
98 - 3
99 - 0
00 - 4
01 - 9
02 - 6
03 - 5

jak dla mnie nie jest to kwestia okresu NBA a raczej kwestia uzdolnien
zawodnikow w danym sezonie i ich indywidualnych mozliwosci
np w sezonach 96-98 nie bylo w zasadzie zadnego superstrzelca w lidze i malo
bylo meczy
z kolei w sezonie 2001 szalal Iverson i odrazu widac zmiane

jest to raczej kwestia czy w danym momencie objawi sie talent zawodnika do
zdobywania pkt i wtdy juz nikt go nie powstrzyma

heh wlasnie niedawno obejrzalem sobie film z meczu Bull-celtics z 86 roku
i troche to komicznie wygladalo

patrzylem na to i mialem wrazenie ze panowie centrzy to sie zaraz polamia
a dryzyna Barkley, Mourning, Shaqu, Malone,Iverson z lat 90 to by wbila Celtow
w ziemie

na serio patrzylem na Parisha, Mchala i Birda jak na mieczakow w porownaniu z
muskulatura obecnych graczy NBA i nie zauwazylem tam praktycznie agresywniej
obrony zeby np taki cholernie szybki gracz jak Iverson nie mial mozliwosci
samemu uwolnic sie na wolna pozycje tylko potrzebuje 1 lub 2 zaslon aby dostac
pilke ... ehh... zupelnie inna gra

[bzyk7]

> oto zestawienie gier w ktorych zawodnicy uzyskali 50pk i wiecej w kolejnych
> sezonach:

Nie chodzi mi tylko o gry ponad 50.
Poza tym nie tylko o lata 90' ale też 80'.


> heh wlasnie niedawno obejrzalem sobie film z meczu Bull-celtics z 86 roku
> i troche to komicznie wygladalo
> patrzylem na to i mialem wrazenie ze panowie centrzy to sie zaraz polamia
> a dryzyna Barkley, Mourning, Shaqu, Malone,Iverson z lat 90 to by wbila
Celtow
> w ziemie

Ano dlatego, że teraz sędziowie pozwalają O'Nealowi na wszystko. Rzeczywiscie
taki rugbysta wbija wszystkich w ziemie, ale wtedy nie mógłby tak grać, bo
jeszcze jakies znaczenie miały przepisy.
Sędziowie chronili zawodników rzucających, ale nie pozwalali im na faule. Teraz
chronią O'neala , ogólnie Lakers i pieniedzy Sterna.

> na serio patrzylem na Parisha, Mchala i Birda jak na mieczakow w porownaniu z
> muskulatura obecnych graczy NBA i nie zauwazylem tam praktycznie agresywniej

Tak niestety jest co do muskulatury, ale liczą sie tylko umiejętnosci przy
normalnym sędziowaniu. Muskulatura pomaga tylko w grze drewniaka typu O'Neala
czy Masona.
McGrady, Iverson, Bryant, Garnett, Duncun są muskularni?

[Gość: basket]

Gość portalu: toms napisał(a):

> heh wlasnie niedawno obejrzalem sobie film z meczu Bull-celtics z 86 roku
> i troche to komicznie wygladalo
>
> patrzylem na to i mialem wrazenie ze panowie centrzy to sie zaraz polamia
> a dryzyna Barkley, Mourning, Shaqu, Malone,Iverson z lat 90 to by wbila
Celtow
> w ziemie
>
> na serio patrzylem na Parisha, Mchala i Birda jak na mieczakow w porownaniu z
> muskulatura obecnych graczy NBA i nie zauwazylem tam praktycznie agresywniej
> obrony zeby np taki cholernie szybki gracz jak Iverson nie mial mozliwosci
> samemu uwolnic sie na wolna pozycje tylko potrzebuje 1 lub 2 zaslon aby
dostac
> pilke ... ehh... zupelnie inna gra

Ale w 86 roku w NBA już grał zarówno Malone jak i Barkley.
A nie przypominam sobie (choć znam to raczej tylko z opisów) by ci dwaj
wbijali w ziemię Jordana i Birda. To raczej chyba było odwrotnie.
Obrona rzeczywiście uległa znacznej poprawie, czego dowodem jest spadek liczby
punktów uzyskiwanych przez drużyny. Ale z agresywną obroną można wygrać jak
się ma świetną technikę, np. rzut za 3 pkt. albo rzut z odchyłu jak Jordan.
Na to nie ma mocnych. Dlatego myślę, że zespoły z lat 80-tych grałyby na równi
z tymi dzisiejszymi. A agresywna obrona (np. wyskakiwanie do każdego rzutu za 3
pkt lub pressing) kosztuje dużo sił i może spowodować pogorszenie parametrów
strzeleckich.

[Gość: toms]

basket ty chyba nie czytasz uwaznie tego co napisalem

owszem napisalem o Barkleu i Malone ale z lat 90
tyle ze ty edoczytales tylko do slowa Malone ...

ehh... pierwsze pytanei mam to czy ty widziales jakis mecz z roku 86 ?

powiem moze tak jak moja siostra zobaczyla McHala to sie przerazila ze taki
chyudy jest

wiem co widizalem i to co zobaczylem to zespol chuderlakow ktorych obecni
gracze przesuwaja jak chca
Natomiast center bullsow z tamtego okresu owszem nei byl chudy ale byl po
prostu spasony
Jordan na poczatku swoich wystepow w NBA byl 10 kg chudszy niz w momencie
zdobycia poierwszego tytulu mistrzowskeigo

Nie wiem czy grasz w kosza ale taki potezny facet jak Mourning czy Shaqu wcale
nie musi cie jakos brutalnie faulowac na boisku
on wystarczy ze stanie i juz doslownie przytlacza cie swoja postura

czym innym jest walka pod koszem z chuderlakami a czym innym z gosciami srednio
15 kg ciezszymi ktorzy przy sowjej masie wcale nie sa wolniejsi

roznica jest bardzo prosta w polowie lat 80 nei chodzilo sie na silownie a od
poczatku 90 lat jest to norma
a roznice widac na boisku porownujac mecze z tych dwoch dekad

mowisz ze przed agresywna obrona mozna sie uwolnic rzucajac z odchylu itd
tyle ze zapominasz o dwoch rzeczach ze najpierw trzeba dostac podanie
a druga sprawa to sprobuj sie przepychac pod koszem z facetem o wadze 100 kg a
potem z gosciem 120 kg
ciekaw jestem ktory z nich cie bardziej zmeczy...

[Gość: basket]

Gość portalu: toms napisał(a):

> basket ty chyba nie czytasz uwaznie tego co napisalem
>
> owszem napisalem o Barkleu i Malone ale z lat 90
> tyle ze ty edoczytales tylko do slowa Malone ...

Nie kojarzę zbyt dobrze Barkley'a i Malone'a z roku 1986, ale myślę, że
już wtedy byli dosyć potężni. A Jordan (który też z biegiem czasu rozwinął
muskulaturę) dobrze sobie z nimi radził.

> ehh... pierwsze pytanei mam to czy ty widziales jakis mecz z roku 86 ?
>
> powiem moze tak jak moja siostra zobaczyla McHala to sie przerazila ze taki
> chyudy jest
> wiem co widizalem i to co zobaczylem to zespol chuderlakow ktorych obecni
> gracze przesuwaja jak chca

Wiem, że tak było, ale czy to oznacza, że Chamberlain lub Russel nie mieliby
szans w walce z Shaq'iem?

> Natomiast center bullsow z tamtego okresu owszem nei byl chudy ale byl po
> prostu spasony

A kto to był, bo już nie pamiętam (Bill Cartwright?)

> Jordan na poczatku swoich wystepow w NBA byl 10 kg chudszy niz w momencie
> zdobycia poierwszego tytulu mistrzowskeigo

Zgadza się

> Nie wiem czy grasz w kosza ale taki potezny facet jak Mourning czy Shaqu
wcale
> nie musi cie jakos brutalnie faulowac na boisku
> on wystarczy ze stanie i juz doslownie przytlacza cie swoja postura
>
> czym innym jest walka pod koszem z chuderlakami a czym innym z gosciami
srednio
>
> 15 kg ciezszymi ktorzy przy sowjej masie wcale nie sa wolniejsi

Grałem kiedyś w kosza, chociaż tylko dla rozrywki i faktycznie z wielkoludami
(szczególnie tymi przy kości) nie gra się łatwo.
No ale gdyby w koszykówce chodziło tylko o warunki fizyczne, to taki
"Mugsy" Bogues miałby małe szanse na karierę (chociaż muskulaturę miał niezłą).

> roznica jest bardzo prosta w polowie lat 80 nei chodzilo sie na silownie a od
> poczatku 90 lat jest to norma
> a roznice widac na boisku porownujac mecze z tych dwoch dekad

To też się zgadza

> mowisz ze przed agresywna obrona mozna sie uwolnic rzucajac z odchylu itd
> tyle ze zapominasz o dwoch rzeczach ze najpierw trzeba dostac podanie
> a druga sprawa to sprobuj sie przepychac pod koszem z facetem o wadze 100 kg
a
> potem z gosciem 120 kg
> ciekaw jestem ktory z nich cie bardziej zmeczy...

No ale np. Jordan robił co chciał i to już w erze Shaq'a, a teraz to też
robi, tylko trochę gorzej. A dzisiaj Jabbar mógłby Shaq'a swoimi hakami
doprowadzić do choroby nerwowej.
Na agresywną obronę dobre są np. szybkie podania i rzuty z dystansu.
No i jak ktoś agresywnie broni to stoi z reguły blisko atakującego, a wtedy
łatwiej go minąć. No chyba, że jest nieprzepisowe wypychanie przeciwnika
spod kosza, ale to już problem sędziego.

[alex.4]

Koszykarze przed latami 90 byli znacznie mniej umieśnieni. Widać to doskonale
na filmach z dawnych czasów jak i zdjęciach. Trudno jest okreslic jak
wygladałaby ich konfrontacja z graczami lat 90. Niesety nie mozna przenieść
realiów z jednej epoki w druga
A O`Neal`owi rzeczywiście chyba za duzo sedziowie pozwalają, choc z drugiej
strony nie odgwizduja również na nim fauli więc pewnie sumarycznie wychodzi na
remis (Cuban kiedys liczył jak wyglada sędziowanie w tej materii)

[bzyk7]

> A O`Neal`owi rzeczywiście chyba za duzo sedziowie pozwalają, choc z drugiej
> strony nie odgwizduja również na nim fauli więc pewnie sumarycznie wychodzi
na > remis (Cuban kiedys liczył jak wyglada sędziowanie w tej materii)

Nie wychodzi na remis.
Ja prawie nie widzę fauli na O'Nealu.
Ostatnio też Tolbert żartem powiedział (poważnie by sie nie osmielił ), że
krórys broniący O'Neala ma cieżkie życie, "stoi spokojnie, dostaje łokciem w
twarz i jeszcze sędziowie gwiżdżą faul na nim".
Tak to wygląda. Radzę oglądać powtórki w zwolnionym tempie. Tam wszystko widać.
Choć niestety rzadko je pokazują.

[Gość: bialas]

eh ludziee. gadacie mi tu o muskulaturze. a widzieliscie kiedy umiesnionego
bialego koszykarza????pogodzmy sie tym ze jest to gra dla czarnych, my bialasy
nic nie znaczymy.mozemy co najwyzej sie tym interesowac, ale o karierze w NBA ,
W DZISIEJSZYCH CZASACH NIE MA MOWY .(OCZYWISCIE SA WYJATKI ALE TO TYLKO
POTWIERDZA TEZE) mj,kobe,shaq,iverson,malone,wilt,carter,wszyscy czarni.ja nie
wiem jak mozna zrobic wsad z lini wolnych albo po przelozeniu pilki pod
nogami.a wy grajcie zamiast siedziec przed komputerami. przeciez laczy nas to
ze wszyscy kochamy ta gre .grajmy, grajmy

[bzyk7]

> Nie wiem czy grasz w kosza ale taki potezny facet jak Mourning czy Shaqu
wcale
> nie musi cie jakos brutalnie faulowac na boisku
> on wystarczy ze stanie i juz doslownie przytlacza cie swoja postura


Ja grywałem w kosza i nie bardzo bałem sie dryblasów, bo byli wolni. Grorsi
byli wysocy i chudzi bo byli szybsi w blokowaniu.
Oczywiscie inaczej jest, jeżeli twój styl polega na przepychaniu sie pod kosz
(w stylu A.Walkera, Magica Johnsona, czy O'neala).
Jakos Iversonovi nie przeszkadza jego postura i wzrost we wchodzeniu pod kosz.
Grę tego faceta po prostu ogląda sie z przyjemnoscią.

A Duncun jest chudy i nie przeszkadza mu to swietnie grać czapować O'Neala.
Wszyscy najlepsi teraz są chudzi!!!
Mourning jest w drugiej lidze i nikt nawet już o nim nie mówi.
Gdyby nie pomoc sędziów dla O'Neala, to nie miałby on także wiele do
powiedzenia.

[Gość: MM]

bzyk7 napisał:
> > Nie wiem czy grasz w kosza ale taki potezny facet jak Mourning czy Shaqu
(...)
> A Duncun jest chudy i nie przeszkadza mu to swietnie grać czapować O'Neala.
> Wszyscy najlepsi teraz są chudzi!!!
> Mourning jest w drugiej lidze i nikt nawet już o nim nie mówi.
> Gdyby nie pomoc sędziów dla O'Neala, to nie miałby on także wiele do
> powiedzenia.

Tak, tak bo Duncan (260 lbs) jest chudy, a Mourning (261 lbs) potezny...
No ale w koncu to az cale 0.45 kilograma roznicy....

[bzyk7]

> Tak, tak bo Duncan (260 lbs) jest chudy, a Mourning (261 lbs) potezny...
> No ale w koncu to az cale 0.45 kilograma roznicy....

W wadze jest 118,4 kg do 117,9; ale we wzroscie jest kg. 208cm do 213cm.
Tu jest pierwsza różnica.
Druga jest w muskulaturze. Duncun muskularny nie jest, a Mourning za to gruby
nie jest, ale muskularny.

[Gość: toms]

bzyk7 napisał:


> A Duncun jest chudy i nie przeszkadza mu to swietnie grać czapować O'Neala.
> Wszyscy najlepsi teraz są chudzi!!!

widze bzyk ze piszesz o czyms a nawet nie znasz liczb wiec moze przytoczmy pare
liczb

McHale - 102 kg (porazajace przy wzroscie 6-10)
Bird - 100kg
Parish - 113 kg
Walton - 106 kg

to jest druzyna mistrzow ktorzy na filmie wygladaja jak patyczaki
teraz zobaczmy z czym musieli by sie zmierzyc w latach 90

Barkley - niewysoki ale az 114 kg !
MAlone - 116 kg
Mourning (wzrost McHala) - 118 kg
Duncan - 118 kg
Hakeem - (ten chudy co???) - 116 kg
Ewing - 116 kg
no i Shaqu klasa dla samego siebie - 150kg

hmmm ... wystarczy spojrzec na te liczby aby zobaczyc roznice pomiedzy
druzynami z lat 90 i 80 Pod wzgledem masy i sily mistrzowie z lat 80 to jak
dzieci z przedszkola

W latach 90 center powyzej 210 o masie ponad 115 kg to nie jest ewenement ale
norma !

No i teraz jako ciekawostka przedstawilem sylwetki graczy z lat 80 i niemal
wsyzscy wiedza ze wtedy byli oni mniej rozwinieci fizycznie w porowanniu do
obecnych graczy ale sa dwa wyjatki z przeszlosci !!!
a jakie ?
Oczywiscie dwoch zawodnikow ktorzy dominowali nad reszta pod wzgledem wzrostu,
masy i umiejetnosci w swoim czasie chodzi o Jabaraa i Chamberlaina

Jabarr - 218 cm, 121 kg
Chamberlain - 216 cm, 125 kg

Jak na to spojrzec to oni pasuja w zasadzie pod wzgledem parametrow wzrost,
waga i sprawnosc fizyczna do obenych czasow a nie do swoich wiec dla mnei nie
trudno jest odgadnac dlaczego akurat ci dwaj maja na swoim konci etak wiele
rekordow

i jeszcze moze na koniec ktos wspomnial o takim panu jak Bill Russell ponoc
najlepszy obronca (smiesznie to brzmi w sytuacji gdy spojrzy sie ile pkt
zdobywali przeciwnicy celtow w sezonach 60-63 bo jezeli druzyna mistrzowaska z
najepszym obronca wszechczasow pozwala na rzucanie srednio 115 pkt w meczu
przeciwnikowi to co powiedziec o obronie z lat 97-99 kiedy to srednia spadla w
okolice 95 pkt na mecz ? ) ktory mial 208 cm wzrostu i uwaga porazajace 100 kg
wagi ! biorac pod uwage 125 kg Chamberlina z tamtych czasow budzi to respekt
prawda

[bzyk7]

> > Wszyscy najlepsi teraz są chudzi!!!
>
> widze bzyk ze piszesz o czyms a nawet nie znasz liczb wiec moze przytoczmy
pare

No to podaj liczby Iversona, McGrady'go, Garnetta, Bryanta..

Poza tym ja nie piszą o latach 90. , ale o aktualnej sytuacji.


> no i Shaqu klasa dla samego siebie - 150kg

To jest klasa w otyłosci.


Barklay też był gruby.
Poza tym znaczenie mają umiejętnosci, a nie waga czy nawet wzrost.
Iverson jest żywym przykładem.

[Gość: Wilt]

> oto zestawienie gier w ktorych zawodnicy uzyskali 50pk i wiecej w kolejnych
sezonach:
93 - 7
94 - 3
95 - 7
96 - 5
97 - 3
98 - 3
99 - 0
00 - 4
01 - 9
02 - 6
03 - 5

jak dla mnie nie jest to kwestia okresu NBA a raczej kwestia uzdolnien
zawodnikow w danym sezonie i ich indywidualnych mozliwosci
np w sezonach 96-98 nie bylo w zasadzie zadnego superstrzelca w lidze i
malo
bylo meczy
z kolei w sezonie 2001 szalal Iverson i odrazu widac zmiane

jest to raczej kwestia czy w danym momencie objawi sie talent zawodnika
do
zdobywania pkt i wtdy juz nikt go nie powstrzyma

No, toms; tym razem zgadzam się z Tobą na całej linii – przynajmniej co do
pierwszej części Twojego postu. Wiedziałem już, że w sumie średnie indywidualne
i drużynowe nie rosły w czasie ostatnich 10 lat, raczej przeciwnie; a Ty
potwierdziłeś to jeszcze w odniesieniu do samych meczów 50 – punktowych.
Oczywiście również sądzę, że oczywiście tylko przypadek sprawił, że talent, w
tym strzelecki, Iversona, Kobego czy T – Maca rozkwitł właśnie teraz. Równie
dobrze, a właściwie pewnie lepiej, zważywszy obecną generalnie większą
konkurencję wśród swingmanów, radziliby sobie zaczynając kariery 10 lat
wcześniej.

> heh wlasnie niedawno obejrzalem sobie film z meczu Bull-celtics z 86
roku
i troche to komicznie wygladalo

patrzylem na to i mialem wrazenie ze panowie centrzy to sie zaraz polamia
a dryzyna Barkley, Mourning, Shaqu, Malone,Iverson z lat 90 to by wbila
Celtow
w ziemie

na serio patrzylem na Parisha, Mchala i Birda jak na mieczakow w
porownaniu z
muskulatura obecnych graczy NBA i nie zauwazylem tam praktycznie
agresywniej
obrony zeby np taki cholernie szybki gracz jak Iverson nie mial
mozliwosci
samemu uwolnic sie na wolna pozycje tylko potrzebuje 1 lub 2 zaslon aby
dostac
pilke ... ehh... zupelnie inna gra

Dla odmiany więc, muszę nie zgodzić się z drugą częścią ;-). Różne mam tu
zastrzeżenia; po pierwsze, Barkley i Malone to drużyna lat 90., a Shaq i
Answer – obecnej dekady (co do Zo, można się zastanawiać), więc czemu ustawiasz
ich wszystkich razem? Po drugie, jak ktoś już to przypomniał, Barkley czy
Malone z całą swoją muskulaturą grali już w l. 80., i jakoś ligi nie
zdominowali; dodam jeszcze, że właśnie McHale, którego walory fizyczne
wyśmiewasz (a miał podobne warunki jak KG), robił Sir Chucka jak chciał, co sam
Barkley w nietypowo dla siebie pokornym tonie przyznawał – że McHale był od
niego lepszy! Po trzecie, owszem w latach 80. przykładano generalnie większą
wagę do ataku, w wiec automatycznie – mniejszą do obrony. Czy znaczy to jednak,
że koszykówka była wtedy gorsza? Ja sądzę inaczej; i wiele bym dał, żeby
wróciły przynajmniej niektóre zalety tamtych czasów. Po czwarte, i
najważniejsze; jak już kiedyś wspominałem, kwestia muskulatury o tyle ma małe
znaczenie dla rywalizacji, że przecież, czy gracze byli w danym okresie
bardziej czy mniej napakowani, byli napakowani na tym samym poziomie co reszta.
Owszem, można by argumentować, że gdyby przenieść wehikułem czasu Lakers’87 czy
Celtów’86, to w starciu z dzisiejszymi drużynami ustępowaliby im fizycznie –
ale przewagę talentu mieliby taką, że to i tak by nie wystarczyło. A tak w
ogóle, twierdzenia sprowadzające się do tego, że gracze przeszłości byli słabsi
od dzisiejszych, bo mniej umięśnieni, nie mając dostępu do współczesnych
siłowni i medycyny sportowej, zawsze przypominało mi kolejny eksperyment z
użyciem wehikułu czasu; gdyby postawić przeciw sobie np. Wielką Armię Napoleona
i Afrika Korps Rommla, z czołgami i lotnictwem. Rommel na pewno by wygrał; czy
znaczy to jednak, że był lepszym dowódcą?

Pzdr

P.S. A Twoje statystyki odnośnie rzekomych ogromnych różnic w wadze i wzroście
w latach 80. i 90. są wyrywkowe, a przez to zawyżone. Mam teraz ograniczony
dostęp do Internetu, ale we właściwym czasie podam Ci prawdziwe dane, bo znam
odpowiednią stronkę.

[Gość: toms]

ja napisze w ten sposob
ze Jordan uwazany przez wielu za najlepszego zawodnika wszechczasow ;-)

ktory nie mozna powiedziec aby mial malo talentu zeby w 88 roku po starciach z
Detroit postanowil cwiczyc na silowni
prosta sprawa aby wygrywac musial sie wzmocnic czyli +10 kg masy ciala w
miesniach !

zgadzam sie z tym ze kiedys metody treningowe byly gorsze i generalnie wszyscy
byli mieczakami
ale pojawialy sie takei talenty jak Chamberlain i Jabarr ktorzy mozna
powiedziec mieli sylwetki i sprawnosc fizyczna najbardziej zblizone do
zawodnikow z lat 90

i wg mnie jest to najlepszy przyklad co zawodnicy lat 90 byliby w stanie
wyprawiac w lidze w latach 60-70

to tak jakby armie Rommla wystawic przeciwko legionom rzymskim i mowic ze Romml
wygral tylko dzieki swojemu wielkiemu talentowi

[alex.4]

Chwile, chwile. O.K zgodzę się, że Chamberlain górował nad innymi zawodnikami
swoich czasów tak masą, jak i stosunkiem masy do wzrostu. Ale z Abdul-Jabbarem
już nie jest takie proste. Róznic miedzy A-J a Gilmore`m czy Lanier`em w obu
współczynnikach nie było. Kilku zawodników było nizszych o 15 cm i ich
współczynnik ich masy do wzrostru był taki sam jak u A-J. Kilku z nich miesni
miało dużo wiecej niz A-J jak np. Unseld.
Zawsze istneli w NBA zawodnicy, których parametry wyżej wymienione były podobne
do współczesnych nam graczy.
Pozdr

[Gość: toms]

to nie jest kwestia czy istneili czy nie
a raczej kwestia co jest norma a co nie

ty piszesz o paramterach ale to nei o to chodzi ze gostek o wzroscie 150 cm ma
taka sama proporcej masy do wzrostu co Kareem; bo co z tego ze ma ?

chodzi o to ze obecnie norma jest iz wysoki center powyzej 210 cm jest b dobrze
zbudowany i b sprawny
w czasach Chamberlaina i Kareema to eni bylo norma a raczej ewenementem ktory
pozwalal tym graczom na taka dominacje

mozna pisac ze nie tylko centrzy sie licza i takei tam ale prawda jest taka ze
o pozostalych graczy to mozemy sie martwic jak zatrzymamy wysokiego sprawnego
centra i aby go zatrzymac potrzebny jest przeciwnik o parametrach wzrost, waga
umiejestnosci podobnych chocby do niego

Chamberlain i Kareem nie mieli takich przeciwnikow a jak Center nei ma godnego
siebei centra w druzynie przeciwnej to kto go zatrzyma w drodze na kosz?
rozgrywajacy ???

Obecnie sytuacja jest taka ze Chamberlain i Kareem w obecnych czasach w kazdej
druzynei trafiaja na centrow dorównujacych im i masa i wzrostem a konkurencja
dotyczy juz tylko umiejetnosci ;-)

Do tomsa

[Gość: Wilt]

Toms – po pierwsze, od dawna podziwiam Twoją umiejętność zaczynania od
dowolnego tematu, a kończenia i tak na Jordanie. ;-) Po drugie, skoro rozwijasz
moją metaforę z Rommlem, to zakładam, że się z nią zgadzasz. Po trzecie,
chociaż teraz nieco zmieniasz temat na lata 60. – 70. (tu i tak się nie
zgadzam, ale to osobny temat), pisaliśmy o latach 80. I tu rzecz jest prosta;
różnice fizyczne między nimi a następną dekadą były niewielkie, a ich znaczenie
jeszcze mniejsze, co udowadnia fakt, że umięśnieni Malone czy Barkley grali już
na wysokim poziomie w latach 80., wcale jednak nie dominując. O wiele większe
znaczenie ma kwestia talentu i jego zgrupowania w poszczególnych drużynach; i
tu mogę Cię zapewnić, że Celci’86, z których budowy fizycznej się wyśmiewasz,
wdeptaliby Bulls w ich najsilniejszym składzie z 1996 w ziemię ;-). CAŁY
frontcourt miażdżąco lepszy – Bird od Pippena, McHale od Rodmana, Parish od
wszystkich centrów Bulls razem wziętych; tak samo D. Johnson o parę klas lepszy
od Harpera, oraz lepsza ławka. Bulls mieliby przewagę tylko na 1 pozycji –
oczywiście SG – no i przewagę coacha, co jednak znaczy niewiele, bo nawet
najlepszy coach nic nie poradzi przeciw aż takiej różnicy talentu.

Pzdr

P.S. I, skoro już znów chcesz odgrzać przy okazji dyskusję Chamberlain - Jordan
używając argumentów warunków fizycznych, to: po pierwsze, pamiętaj, że raz już
Ci się nie udało ;-); po drugie, poczekaj tylko, aż znów zacznę na szerszą
skalę działać w sieci, to znajdę i podrzucę te dane, o których wspomniałem,
które ostatecznie rozprawią się z takimi argumentami.

[alex.4]

Centrzy kiedyś byli nizsi niz obecnie, ale ichh rola paradoksalnie od tego
momentu uległa zmniejszeniu. Chamberlain dominował i wzrostem i masą. I co z
tego? Zdobył 2 tytuły mistrzowskie za każdym razem grajac w bardzo silnych
składach. Ale Philadelphia 65-68 była porównywalna z Bostonem, a tylko raz
przeszła go w PO. Lakers 69-73 byli zespołem starzejącym sie (West,
Chamberlain, Baylor, ale Goodrich, Hairston czy McMilan byli młodzi) i zdobyli
tez 1 tytuł, choć Chamberlainowi przypadło często rywalizować z niższym Reedem.
A co do Russell1a. Boston był silny cały czas pojawiali się nowi gracze (Cousy,
Scharman, Heinsohn, Ramsey, K.C.Jones, S.Jones, Sanders, Havlicek, Howell) ale
to nie zmienia faktu, ze russell zdobył 11 tytułów mistrzowskich w 13 lat.
Zdobycie tytułu przez Boston w 68 a przede wszystkim w 69 było sztuka nie lada.
W obu sezonach Chamberlain był w zespołach chyba bardziej utalentowanych, a
mimo to zwycięzył Russell. A co do jego obrony. Trzeba liczbe traconych punktów
porównywać z liczba traconych punktów przez ówczesne zespoły. Wtedy grano
szybciej, wiecej żucano niż obecnie. Wtedy wyjdzie czy Russell był dobrym
obrońcą czy też nie. A to co napisałem o Chamberlainie nie oznacza, że nie
uważam go za jednego z najlepszych graczy w historii. Ale mimo jego górowania
nad innymi czegoś brakowało. I to nie była wina tylko słabego składu w których
grał. zresztą Philadelphia (i Warriors i 76ers) az tak bez talencia nie grały
Pozdr

Do Alexa i tomsa

[Gość: Wilt]

Alex, tak na wstępie miałbym 1 kluczowe pytanie; czy dla Ciebie na niekorzyść
Chamberlaina działa to, że występował w silnych, czy słabych składach? Bo tak z
Twojego postu dałoby się wyczytać obie tezy ;-).

Niezależnie od wszystkiego, co już było na forum pisane nt. Wilta (który rzecz
jasna dominował przede wszystkim dzięki swojemu nieprawdopodobnym
umiejętnościom, do jakich wzrost i siłą stanowiły jedynie dodatek), oto fakty:

- Nawet w 1968 I 1969 stawiał czoła BARDZIEJ utalentowanym zespołom, głębszym
kadrowo i z większą ilością Hall of Famers. Nie zmienia tego nawet argument, że
w 1969 miał 2 inne supergwiazdy do pomocy (Baylor, co prawda już u schyłku, i
West), a Russell „tylko” 1 (Havlicek), bo i tak ogólny bilans wypadał na
korzyść Celtics; tak jak teraz bilans kadrowy Lakers- Kings wypada na korzyść
Kings, mimo że LAL mają 2 supergwiazdy, a Kings najwyżej jedną.

- Tego jeszcze na forum nie miałem okazji pisać; oto lista wzrostu centrów za
czasów najsławniejszych rekordów Wilta, w 1962, którą polecam również tomsowi:

Philly - Wilt 7'1"
Boston - Russell 6'10"
Chicago - Bellamy 6'11"
Cinncinatti - Embry 6'8"
Detroit - Dukes 7'0"
Los Angeles - Felix 7'0', Krebs 7'0"
New York - Imhoff 6'11"
St Louis - Lovellette 6'9"
Syracuse (became 76'ers) Halbrook 7'3"

No i gdzie ci mikroskopijni centrzy? Takie pytanie musi się pojawić nawet
niezależnie od faktu, że wtedy gracze mierzeni byli bez butów, co daje im
spokojnie z cal przewagi w stosunku do powyższych pomiarów – aż różnica w
porównaniu do środkowych lat 90. praktycznie niknie zupełnie. Nie mówiąc już o
drobnym szczególe średniego poziomu sportowego tych wszystkich gości,
nieporównanie wyższego niż to, z czym musi zmagać się choćby Shaq.

- Całościowych danych odnośnie wagi samych centrów nie mam, ale za to mam dane
nt. CAŁEJ LIGI. Oto parametry przeciętnego zawodnika:


1961-62 - 6'5.5" (przypomnę – bez butów), 208 lbs.


Dla porównania, najlepszy sezon punktowy MJ:
1986-87 - 6'7.5", 215 lbs.

I ostatni sezon, co do którego w tej chwili mam dane pod ręką:

2000-01 - 6'7", 224 lbs.


Kolosalne różnice, prawda? ;-) I co z wszystkimi mitami, że to była liga
karłów, w której Wilt dominował dzięki swojemu wzrostowi i sile? Gdybym znał te
dane wcześniej, łatwiej byłoby mi polemizować nt. Wilt – Jordan – a nawet ja
dałem się trochę zwieść powszechnej propagandzie wynikającej z niewiedzy i
sądziłem, że te wszystkie różnice były jednak większe. Ale oto są fakty :-), i
prosiłbym forumowiczów o zapoznanie się z nimi, zanim zaczną wydawać pochopne
sądy.

Pzdr

Do Wilta a propo statystyki

[Gość: toms]

No pewnie Wilt ty bys chciał aby średnio oni wazyli po 250 funtow co ;-)

ehh Wilt ja ci powiem ze średnio to ludzie na świecie maja jedno jądro i jedną
pierś

powiem ci wiecej odnosnie tej twojej statystyki średnich i proby konstruowania
wnioskow na tej podstawie

otoz moze slyszales o czyms takim jak ocieplanie sie klimatu
no i mamy naukowcow bijacych na alarm rozwijajacych katastroficzne wizje
topniejacych lodowcow
no bo przeciez podnosi sie temperatura na ziemi

oki a o ile sie podnosi i tu sie okazuje ze liczby o jakich ci naukowcy mowia
sa raczej smieszne
bo to chodzi o 0,5 stopnia wzrostu SREDNIEJ temperatury na ziemi w jakims tam
okresie kilku lat

jak tak czlowiek sie zastanowi to jak to 0,5 stopnia i takei probelmy ???
no wlasnie ktos kto ma do statystyki takie podejscie jak ty Wilt tu
zaprezentowales
to stwierdzi: hehe smieszne 0,5 stopnia co 5 lat to gdzie tam sie lodowce
roztopia to musza byc jakies bzdury

takich zabawek ze srednimi to moge ci mnostwo podawac np ze wzrost sredniej
dlugosci trwania zycia "tylko" o 5 lat nagle zwiazany jest
z dramtycznym wzrostem liczby osob dozywajacych 100lat w populacji

no wlasnie tak to jest jak poslugujemy sie srednimi a rozmawiamy o wyjatkach
to jest mniej wiecej tak jakbys chcial oszacowac srednia Chamberlaina w sezonei
61-62 na podstawie sredniej z calej ligi ;-)
O mozemy tak zrobic ze ja podrzuce ci na forum dane o sredniej liczbie
zdobywanych punktow w kolejnych sezonach w lidze a ty sprobujesz
nie wiem jak to zrobisz, ale moze ci sie uda wywnioskowac z tego ze Chamberlain
w sezonei 61-62 mial srednia 50,4 pkt ;

ehh...

i jeszcze dodam ze spoecjalnie podkreslalem we wszystkich swoich wywodach ze
chodzi o polaczenie wzrostu i wagi graczy
i ze tylko dwoch zawodnikow w tamtych czasach mialo oba paramery porownywalne z
obecnymi graczami
(nie bierzmy pod uwage jakis otyłych kalek )

natomiast ty Wilt napisales tylko informacje o wzroscie i jestes zadowolony z
siebei
no to jak mamy tu dyskutowac ???

ja podaje konkrety a ty mi tu jakies srednie podajesz i do tego jeszcze
smieszne wnioski z tego wyciagasz

[Gość: Wilt]

Nie do wiary: kolega bzyk zdobył się na forum na cokolwiek poza bluzganiem,
wymysłami i spiskową teorią dziejów? Próbuje napisać post problemowy?
Sprawdźmy, jak mu wyszło to trudne i nietypowe dla niego zadanie. :-)

>Ostatnio mnóstwo zawodników zaczęło zdobywać po 40 a nawet 50 pktów.
McGrady, Bryant, Houston...


Rzeczywiście: straszne mnóstwo. Mnóstwo to było w latach 60., 70., 80. Przy
okazji; wbrew wysuwanym po raz kolejny na tym wątku, nieprawdziwym stereotypom,
i ja po raz kolejny przypominam, że średnie punktowe w lidze w najlepszych
latach Chamberlaina i Jordana różniły się bardzo niewiele.

Nawet 40.letni Jordan jest w stanie tyle rzucać.
Nie oszukujmy sie, teraz Jordan jest tylko cieniem siebie w najlepszych
latach.

Czyli w końcu lat 80. – patrz dekada wyżej.

> Pomimo to jest w stanie rzucać po 39 pktów?
Może teraz po prostu łatwiej jest rzucać?

Jasne, ciekawe tylko, czemu sumaryczne wyniki indywidualne i drużynowe tego nie
potwierdzają; ale cóż one znaczą w porównaniu z intuicją naszego geniusza
forum? ;-)

>Teraz praktycznie tylko Lakers stosują destruktywną koszykówkę (na szczescie
gry nie zabili).

Głupota i stronniczość tego typu twierdzeń wręcz poraża. Jasne, Lakers
są „destrukcyjni” (w dodatku jako jedyni – zapewne w przeciwieństwie do jak
najbardziej konstruktywnych Heat, Knicks czy Nuggets…), a ulubieni Bulls swego
czasu wcale nie byli, skąd – z tą samą taktyką i tym samym trenerem.

> Gra innych jest bardziej otwarta.
Nets, Dallas, Sacramento, Sixers, Spurs...

Czy trzeba coś jeszcze dodawać? Samo wymienianie Spurs w jednym szeregu z
Kings, a zwłaszcza Mavs jako przykładu gry otwartej, przeciwstawianej Lakers,
dowodzi ignorancji tak porażającej, że niewartej dalszej uwagi.

>A może zmiany w defensywie mają też znaczenie.
Defensor jeden na jeden może być bardziej frustrujący niż strefa.

Wszystko się zgadza: jakość użytej logiki w pełni dorównuje wiedzy bzyka o NBA.
Według niego ROZSZERZENIE arsenału obrony ma prowadzić do UŁATWIENIA zdobywania
punktów… Wyjaśnijmy dla porządku: kto potrafił bronić 1 na 1, wciąż przecież
może bronić w ten, generalnie efektywniejszy, sposób. Natomiast strefa jest
jedyną szansą, żeby w obronie potrafiły coś zdziałać zespoły typu Mavericks,
pozbawione defensive stoppers; czyli w sumie prowadzi do WZMOCNIENIA obrony w
lidze.

Posumowując: niestety, zadanie napisania trzymającego się kupy merytorycznego
postu całkowicie przerosło możliwości biednego bzyka. Nie sądziłem, że coś
takiego napiszę, ale w tej sytuacji tylko taki apel pasuje; wracaj już lepiej,
kolego przyszywany, do zwykłego niewartego uwagi wymyślania na Shaqa, Kobego i
sędziów. Takie bluzgi zdecydowanie bardziej pasują do Twojej bogatej
osobowości, bzyk – i chyba nie ma sensu udawać, ze jest inaczej. :-)

[Gość: toms]

heh widze Wilt ze bzyk ci niezle na odcisk nadepnal ;-)

[Gość: HyLo]

nie, trudniej się zdobywa - i najlepszym wskaźnikiem jest po prostu liczba
punktów, jaką średnio zdobywają całe drużyny - w porównaniu z latami 70 czy 80-
tymi. Od czasu mistrzostw Pistons większy nacisk kładzie się na obronę i dzieki
niej wygrywa. Dziś próbują to zmieniać Kings czy Mavs, ale na razie im się nie
udało. Do tego dochodzi strefa, która, jak zauważył Wilt, ratuje drużyny, które
1-na-1 sobie nie radziły.

Liczba meczy 50-punktowych jest w ogóle słabym wskaźnikiem tego, jak trudno
zdobywać punkty. Toms pokazał, że takich meczów bywało ostatnio w sezonie
średnio 5-6. A wszystkich spotkań, jest, o ile dobrze pamietam, blisko 1500. No
więc o czym to świadczy, ze w jednym roku takich "50" jest 3, a w kolejnym 7?
Takie wyczyny wystają ponad przeciętnośc i, co oczywiste, rzucają się w oczy.
Łatwo więc przecenić ich znaczenie. Podam analogiczny przykład: jak trafne
byłoby ocenianie urody mieszkanek jakiegoś kraju (np. Amerykanek) na podstawie
wyglądu aktorek z seriali telewizyjnych?

[Gość: toms]

dobre HyLo jakos nie przyszlo mi do glowy skonfrontowanie liczby meczy 50+ z
liczba wsyzstkich meczy w sezonie to rzeczywiscie dobre zestawienie ktore ucina
cala dyskusje na postawione wyzej pytanie

[bzyk7]

Nie pisałem tego Wiltowi, bo nie chce mi sie za długo pukać do pustej głowy
pytając :anybody home?".

Ale oczywiscie nie chodziło mi o pkty zdobywane przez drużyne, ale o pkty
indywidualnych zawodników.
Bezsporne jest, że ostatnio wielu koszykarzy i czesto rzucało ponad 40 pktów
na mecz.
Oglądając mecze często jestem zdziwiony fatalną obroną (może Lakers dobrze
bronią, ale im pomagają w tym też sędziowie).
Nie oglądałem wielu zespołów (np. Heat) , ale wiele z tych najlepszych ma
czasem żenującą obronę.
Nie jest dziwne, że ostatni Jordan narzekał na brak zaangażowania młodszych
zawodników.
Czasem wygląda, jakby im sie nie chciało.

Albo przykład ostatnich finałów. Gdyby nie Byron Scott i jego nieuniejętnosc
ustawienia zespołu, to O'neal by tak nie szalał i nie przegraliby do zera.
Obrona była po prostu fatalna.

[bzyk7]

bzyk7 napisał:

> Nie pisałem tego Wiltowi, bo nie chce mi sie za długo pukać do pustej głowy
> pytając :anybody home?".

Napiszę explicite, żeby nie było wątpliwosci:

Chodzi mi tutaj o zdobywanie pktów przez danego dobrego koszykarza.
Napisałem:
A może zmiany w defensywie mają też znaczenie.
Defensor jeden na jeden może być bardziej frustrujący niż strefa.

Zdobywanie pktów przez całe drużyny nie było trescią mojego wątku.

[Gość: Wilt]

bzyk7 napisał:

> Nie pisałem tego Wiltowi, bo nie chce mi sie za długo pukać do
pustej głowy
> pytając :anybody home?".

> Napiszę explicite, żeby nie było wątpliwosci:

Chodzi mi tutaj o zdobywanie pktów przez danego dobrego
koszykarza.
Napisałem:
A może zmiany w defensywie mają też znaczenie.
Defensor jeden na jeden może być bardziej frustrujący niż strefa.

Zdobywanie pktów przez całe drużyny nie było trescią mojego
wątku.

Bzyk, nie chcę Cię zmartwić, ale Twoje wypowiedzi nie stają się przez samo
powtarzanie bardziej sensowne.
Raczej przeciwnie; wszyscy tym dobitniej widzą, jak mało masz argumentów na
poparcie swej śmiesznej tezy, że dopuszczenie strefy oznacza podwyższenie
zdobyczy punktowych…

[bzyk7]

> Bzyk, nie chcę Cię zmartwić, ale Twoje wypowiedzi nie stają się przez samo
> powtarzanie bardziej sensowne.

Nie zwiekszy ich sensownosci, ale dawało mi jakąs nadzieję, że kilkukrotne
stukanie w pustą głowę cos da. Niestety nie dało

> Raczej przeciwnie; wszyscy tym dobitniej widzą, jak mało masz argumentów na
> poparcie swej śmiesznej tezy, że dopuszczenie strefy oznacza podwyższenie
> zdobyczy punktowych…

Ty człowieku jesteś po prostu głupi.
trzy razy ci powtarzam, że strefa może miec wpływ na łatwiejsze rzucanie u
pewnych najlepszych zawodników, a ty ciąglę bzdurzysz o punktach zespołu.
Już nie powtórzeę jeszczy raz, bo jak długo można?

Czy nikt ci jeszcze nie powiedział, że jesteś "slow" ?

[Gość: Wilt]

bzyk7 napisał:

> Nie zwiekszy ich sensownosci, ale dawało mi jakąs nadzieję, że kilkukrotne
> stukanie w pustą głowę cos da. Niestety nie dało

To przestań się stukać; tego w Internecie i tak nie widać ;-).

> Ty człowieku jesteś po prostu głupi.
> trzy razy ci powtarzam, że strefa może miec wpływ na łatwiejsze rzucanie u
> pewnych najlepszych zawodników,


Ale jak, prostaczku boży, JAK?! Wciąż żadnego uzasadnienia nie byłeś w stanie
wykrztusić…

> a ty ciąglę bzdurzysz o punktach zespołu.
> Już nie powtórzeę jeszczy raz, bo jak długo można?

Już Ci palce się trzęsą na klawiaturze; rzeczywiście już dłużej nie możesz…

> Czy nikt ci jeszcze nie powiedział, że jesteś "slow" ?

Nie; i pewnie nie zdarzy się to szybciej niż ktoś Tobie powie, że
jesteś „fast”. :-)

[Gość: Wilt]

O, robaczek jeszcze się wije na haczyku? ;-) Próbuje skamleć w 3 kolejnych
postach, w dodatku udając, że wcale mi przez to nie odpowiada? Pomęczmy go
wobec tego jeszcze trochę…
Otóż wyjawię Ci, Einsteinie, tę porażającą wieść, że wbrew Twojej opinii,
drużynowe i indywidualne wyniki punktowe mają ze sobą WIELE WSPÓLNEGO; więcej,
te PIERWSZE SKŁADAJĄ SIĘ Z DRUGICH. A ja i tak pisałem wyraźnie o OBU
rodzajach, próbując Ci przetłumaczyć jak chłop krowie na rowie, że w każdym tym
aspekcie OBRONA SIĘ w LIDZE NIE POGARSZA, A ATAK NIE POLEPSZA, raczej
przeciwnie (napisałbym to dla pewności jeszcze większymi literami, ale na forum
trudno).

I nie zmienią tego wszystkiego incydentalne narzekania Jordana na młodych
graczy swojego zespołu, godne uwagi chyba tylko ze względu na to, że sam
wszystkich tych graczy wybrał. Ani Twoje dyskretne wycofywanie się z tematu
meczów 50-punktowych na 40-punktowe (tak jakby to coś zmieniało w Twojej
sytuacji w dyskusji). :-)

> Albo przykład ostatnich finałów. Gdyby nie Byron Scott i jego
nieuniejętnosc
ustawienia zespołu, to O'neal by tak nie szalał i nie przegraliby
do zera.
Obrona była po prostu fatalna.

Pocieszaj się, że to wszystko przez złą obronę, pocieszaj (choć dziwi mnie ta
nagła zmiana frontu; dotąd myślałem, że to wszystko przez sędziów ;-)).
Popovich też pewnie nie umie ustawić zespołu w defensywie, ani Larry Brown,
obaj kiepscy trenerzy; przez takich amatorów właśnie Lakers zdobyli tytuły…:-)

[bzyk7]

> Otóż wyjawię Ci, Einsteinie, tę porażającą wieść, że wbrew Twojej opinii,
> drużynowe i indywidualne wyniki punktowe mają ze sobą WIELE WSPÓLNEGO;
więcej,
> te PIERWSZE SKŁADAJĄ SIĘ Z DRUGICH. A ja i tak pisałem wyraźnie o OBU
> rodzajach, próbując Ci przetłumaczyć jak chłop krowie na rowie, że w każdym
tym
> aspekcie OBRONA SIĘ w LIDZE NIE POGARSZA, A ATAK NIE POLEPSZA, raczej
> przeciwnie (napisałbym to dla pewności jeszcze większymi literami, ale na


Jeszcze raz muszę powtórzyć.
Ty człowieku jesteś po prostu głupi.
Próbujesz jakichs dziecinnych łamigłówek, że mają wiele wspólnego bo "PIERWSZE
SKŁADAJĄ SIĘ Z DRUGICH"...
Mój Boże....
Ty człowieku jesteś po prostu głupi....

Może jednak ostatni raz spróbuję...
Obrona strefowa może być mniej frustrująca dla powiedzmy jednego najlepszego
zawodnika (nie dla reszty, reszta nie ma nic do rzeczy),bo obrona jeden na
jeden może być bardziej frustrująca (zresztą nawet nie psiałem tego jako
twierdzenia, ale jako pytanie-refleksja).
Ale dla dziecinnego umysłu muszę to tłumaczyć.

Zdobycze pktowe reszty mogą być nawet zerowe i ogólnie zdobycze zespołu mogą
być mniejsze (nawet 60 pktów). Ale obrona strefowa może umożliwic jednemu
najlepszemu zawodnkowi łatwiejsze rzucanie (choć tego nie twierdzę jako prawdę
ostateczną).
Obronie jeden-na-jeden może być bardziej frustrująca dla najlepszych ( i tak
czesto podwajana).
Np. Ainge niezle dawał sie we znaki Jordanowi, samą swoją obecnoscią.

Tyle dla dziecinnego Wilta.
Naprawdę nie mam czasu na tłumaczenie znaczenia zdań Wiltowi o poziomie 10-
latka.

[Gość: Wilt]

bzyk7 napisał:

> Jeszcze raz muszę powtórzyć.
> Ty człowieku jesteś po prostu głupi.
Cóż za kreatywność, stary! Po prostu Piekny Umysł. ;-)

> Próbujesz jakichs dziecinnych łamigłówek, że mają wiele wspólnego
bo "PIERWSZE
> SKŁADAJĄ SIĘ Z DRUGICH"...

To dla Ciebie łamigłówka? Mój Boże, chyba jednak mimo wszystko cię
przeceniałem... :-)

> Mój Boże....
> Ty człowieku jesteś po prostu głupi....
>
> Może jednak ostatni raz spróbuję...
> Obrona strefowa może być mniej frustrująca dla powiedzmy jednego najlepszego
> zawodnika (nie dla reszty, reszta nie ma nic do rzeczy),bo obrona jeden na
> jeden może być bardziej frustrująca (zresztą nawet nie psiałem tego jako
> twierdzenia, ale jako pytanie-refleksja).

Czyżbyśmy się znów wycofywali? Już nie twierdzenie, tylko ciekawy stworek pod
nazwą „pytanie-refleksja” ? ;-) Wciąż pozostaje ten sam problem; ŻADNEGO
KONKRETNEGO UZASADNIENIA PRZEDSTAWIANYCH TU TEZ, niezależnie pod jaką nazwą
starałbyś się je ukryć.

> Ale dla dziecinnego umysłu muszę to tłumaczyć.

Znajdź na forum kogoś, komuś takich nonsensów nie musisz tłumaczyć, kto
przyjmuje je na wiarę – bo jakoś nie zauważyłem, by Twoje tezy spotkały się ze
zrozumieniem. Ale pewnie wszyscy pozostali forumowicze mają dziecinne umysły…

> Zdobycze pktowe reszty mogą być nawet zerowe i ogólnie zdobycze zespołu mogą
> być mniejsze (nawet 60 pktów). Ale obrona strefowa może umożliwic jednemu
> najlepszemu zawodnkowi łatwiejsze rzucanie (choć tego nie twierdzę jako
prawdę
> ostateczną).

Znów się wycofujesz. Prawde ostateczną? Obawiam się, że wyraz „prawda” nie
zniesie wymieniania go w jakimkolwiek kontekście Twoich wywodów… Powtórzę;
jakim cudem strefa mogłaby sprzyjać zdobyczom punktowym?! Przecież gdyby dla
danego zespołu i w danej sytuacji efektywniej było bronić 1 na 1, wybrałby tę
taktykę, z którą wszyscy sa bardziej obznajomieni - a strefę wybierają tylko
kluby takie jak Mavs czy Grizzlies, kiedy przynosi im ona zdecydowanie lepsze
rezultaty niż 1 na 1! Czy wiesz choćby o ostatnim meczu Magom – Grizzlies,
kiedy powstrzymano T – Maca właśnie strefą? Jak daleko może posunąć się Twoja
ignorancja odnośnie NBA?

> Obronie jeden-na-jeden może być bardziej frustrująca dla najlepszych ( i tak
> czesto podwajana).
> Np. Ainge niezle dawał sie we znaki Jordanowi, samą swoją obecnoscią.
>
> Tyle dla dziecinnego Wilta.
> Naprawdę nie mam czasu na tłumaczenie znaczenia zdań Wiltowi o poziomie 10-
> latka.

To nie formułuj „zdań o poziomie 10 – latka”. Choć z drugiej strony, czemu
przypuszczasz, że problemem jest tu TŁUMACZENIE znaczenia? Może raczej NADANIE
znaczenia? ;-)

[Gość: Wilt]

Chodziło mi oczywiście o mecz Magic - Grizzlies (wyjaśnienie potrzebne, żebyś
znów nie skonfundował się swoją niewiedzą na temat ligi ;-)).

[bzyk7]

> Rzeczywiście: straszne mnóstwo.

Podałem trzech i trzy kropki. Znaczy to, że było ich zancznie wiecej. trzeba
tylko sledzić, co sie dzieje.

> >Teraz praktycznie tylko Lakers stosują destruktywną koszykówkę (na szczesc
> ie
> gry nie zabili).
>
> Głupota i stronniczość tego typu twierdzeń wręcz poraża. Jasne, Lakers
> są „destrukcyjni” (w dodatku jako jedyni – zapewne w przeciwi
> eństwie do jak
> najbardziej konstruktywnych Heat, Knicks czy Nuggets…), a ulubieni Bulls
> swego
> czasu wcale nie byli, skąd – z tą samą taktyką i tym samym trenerem.

Ano dlatego, że że w Chicago był Jordan, a w Lakers jest drewniak O'Neal.
I dobry trener zmieni taktykę w zależnosci od możliwosci zawodników.
Zresztą widać, że Jackson wybiera destruktorów(Fox, Fisher)

A Heat, Kniks sie nie liczą, woec sie ich nie wymienia.
proponuję aktualizację wiadomosci.

> > Gra innych jest bardziej otwarta.
> Nets, Dallas, Sacramento, Sixers, Spurs...
>
> Czy trzeba coś jeszcze dodawać? Samo wymienianie Spurs w jednym szeregu z
> Kings, a zwłaszcza Mavs jako przykładu gry otwartej, przeciwstawianej Lakers,
> dowodzi ignorancji tak porażającej, że niewartej dalszej uwagi.

Gra Spurs jest bardziej otwarta niż Lakers.
Czy ty oglądasz mecze (nie skróty!)? Sądzę, że nie bardzo. Wiec chyba nie
wiesz, jaką zmianę wprowadza np. Parker.



A proponuję też wypowiadanie sie po oglądaniu meczy, a nie po szperaniu po
internecie, zwłaszcza po stronach panienek zakochanych w "Kobe" i "Shaqu".

[Gość: Wilt]

>Podałem trzech i trzy kropki. Znaczy to, że było ich
zancznie wiecej. trzeba
tylko sledzić, co sie dzieje.

Taaak; przy odrobinie uporu można wtedy zobaczyć nawet znacznie więcej, niż się
faktycznie dzieje :-). Ale jeśli zechciałbyś się na chwilę oderwać od skądinąd
interesujących newsów o NBA przekazywanych przez głosy w Twojej głowie, być
może zauważyłbyś, że toms już dawno podał, że tych meczów wcale nie
było „znacznie więcej”. Co więc z merytoryczną, jeśli już wspaniałomyślnie tak
to określić, podstawą całego Twojego wątku? ;-)

> Ano dlatego, że że w Chicago był Jordan, a w Lakers jest drewniak
O'Neal.
I dobry trener zmieni taktykę w zależnosci od możliwosci zawodników.
Zresztą widać, że Jackson wybiera destruktorów(Fox, Fisher)

Genialne: zechciałbyś przybliżyć nam, zwykłym śmiertelnikom, fundamentalne
zmiany w trójkątach wynikłe z zamiany Jordana na Shaqa? Może Tex napisał o tym
książkę w rodzaju „Dlaczego trójkąty w LA są be, a te w Chicago były cacy” ;-)?
Tam zapewne dopiero można znaleźć szczegółowe wyjaśnienie takich fascynujących
tez, że Fish i Fox to „destruktorzy”, zapewne w przeciwieństwie do Pippena i
Jordana, pieszczotliwie nazywanych dobermanami, tudzież Rodmana czy
Cartwrighta… Apeluję jednak; przybliż nam w międzyczasie własnymi słowami
przynajmniej cząstkowe uzasadnienie, żebyśmy – ludzie małej wiary – uwierzyli,
że za Twoimi postami kryje się coś więcej niż tylko parę komunałów i żywiołowa
nienawiść do Lakers. ;-)

> A Heat, Kniks sie nie liczą, woec sie ich nie wymienia.
proponuję aktualizację wiadomosci.

Jeszcze genialniejsze: „się” nie liczą, więc „się” nie wymienia. Jakoś nie
zauważyłem, żebyś rozpoczynając wątek ograniczał się tylko do czołowych drużyn –
przeciwnie, pisałeś o lidze jako całości. Ale rozumiem; w końcu musisz teraz
jakoś pokręcić, żeby spróbować wyjść z twarzą…


> Gra Spurs jest bardziej otwarta niż Lakers.
Czy ty oglądasz mecze (nie skróty!)? Sądzę, że nie bardzo. Wiec chyba
nie
wiesz, jaką zmianę wprowadza np. Parker.

I tu już przechodzisz sam siebie; jasne, podczas oglądania CAŁYCH meczów obraz
gry zmienia się o 180 stopni, niż widzi reszta forumowiczów, z reguły
ograniczona do skrótów. Gdy tylko na telebimie pojawia się napis „to nie
pójdzie w DSF”, z miejsca Spurs zaczynają grać jak Mavs, połowa ich składu
rzuca po 50 pkt., a za to z Fishera wyłazi utajony destruktor - innymi słowy
Twoje posty zaczynają nabierać sensu…:-) Ciekawe tylko, czemu nikt inny nie
zauważa tego, co Ty, łącznie z Amerykanami oglądającymi mecze na żywo; ale nie
martw się, może mimo to ktoś da się na forum nabrać. :-)

I wciąż pozostaje pytanie; ciekawi mnie, czy nawet ktoś tak zaślepiony
maniakalną nienawiścią jak Ty będzie w stanie sformułować coś tak odległego od
rzeczywistości, więc napisz wprost, zamiast się wykręcać: czy sądzisz, że Spurs
pod względem stylu gry należy zestawiać raczej z MAVERICKS I KINGS, a nie z
LAKERS?

> A proponuję też wypowiadanie sie po oglądaniu meczy, a nie po
szperaniu po
internecie, zwłaszcza po stronach panienek zakochanych w "Kobe"
i "Shaqu".

Fascynująca wizja, bzyczku; każdy, kto kiedykolwiek napisze coś dobrego o
Lakers, od razu kojarzy Ci się z panienką, więc niedługo cały wszechświat NBA
będzie składał się z panienek… Takie obsesje można tłumaczyć w obie strony -
albo to wynik jakiegoś niewyżycia, albo ukrytych kompleksów na temat własnej
męskości (chociaż równie dobrze jednego i drugiego) :-). Swoją drogą próbuję
sobie przypomnieć, czy kiedykolwiek uważałbym za normalnego gościa zamiast
argumentowania wyzywającego oponentów od groupies i panienek; pocieszające, że
chyba nawet we wczesnym dzieciństwie uznałbym kogoś takiego za zwyczajnego
prymitywa. ;-)

zagadka

[Gość: HyLo]

Starzy, a wciąż obecni forumowicze (np. wilt czy toms), mam dla was zagadkę.
Bywał na tym forum jeszcze klika miesiecy temu pewien dżentelmen, który:
a/ najlepiej wiedział, dlaczego Lakers zdobywają tytuły (sędziowie + Stern)
b/ najlepiej wiedział, co naprawdę potrafią Shaq i Kobe (nic)
c/ swietnie argumentował (w ogóle, ale nie musiał - był w końcu czołowym
ekspertem od NBA)

O kim mowa?

I pytanie dodatkowe: co się z nim dzieje dzisiaj?

Podpowiedź subtelno-aluzyjna ;-) widywano go z Timem Duncunem

pozdr