I.Thomas nie jest juz trenerem Pacers

[alex.4]

Został zwolniony przez L.Bird`a. I chyba słusznie. Pacers to potencjalnie
była najsilniejsza druzyna na wschodzie. Ale tylko poptencjalnie. R.Carlisle,
byłby dobrym jego następcą (chyba nadal jest wolny)
Pozdr

[Gość: Wilt]

To fakt, niedługo poszło z nimi razem w składzie … ;-)

Ale do rzeczy: nie wierzę, żeby o tej decyzji Birda przesądziły jego dawne
animozje z Isiahem, tylko po prostu to, że chyba każdy – w tym i ja, fan Zeke –
musi przyznać, że Carlisle (którego wybór to tylko formalność) to oczywisty
trenerski upgrade nad nim. Pewnie z powodu swojej twardej ręki będzie mniej
lubiany przez graczy (szczególnie ciekawe, jak będzie między nim a Artestem, i
dlatego Artest już pojawia się jako kandydat do wymiany), ale wyniki będą
lepsze, i dlatego gracze to zaakceptują (już słychać pojednawcze wypowiedzi J.
O’Neala). Nie powinny też pojawiać się problemy z zarządem, jakie przesądziły o
odejściu Carlisle’a z Pistons, bo Bird to człowiek, który jest w stanie go
kontrolować, jak to już robił w przeszłości.
Co czeka więc teraz Pacers? Niezależnie od pojedynczych zmian (mniej playing
time dla Harringtona i Artesta, więcej dla Croshere’a i Bendera, może jakaś
wymiana czy dwie), w sumie najpewniej lepiej zakończą sezon niż ostatnio, nawet
mimo straty B. Millera. Ale nr 1 bym ich nie nazwał: piszesz, alex, że byli
potencjalnie najsilniejszą drużyną na Wschodzie – właśnie, BYLI. Bo teraz
osłabili się kadrowo, podczas gdy Nets i Pistons – wzmocnili, i w rezultacie
nawet biorąc pod uwagę Carlisle’a, pozostaję przy swoim starym rankingu 1. Nets
2. Pistons 3. Pacers (tylko różnice między nimi nieduże) – potem duża przerwa,
i cała reszta Wschodu.

Pzdr

[alex.4]

Oj byli, byli... Szkoda, ze nie zatrzymali B.Millera bo wtedy byłoby ciekawiej
na wschodzie... Tez nie odgrzewałbym animozji personalych między Thomasem a
Birdem jako przyczyny zmiany. Thomas po prostu nie sprawdził się jako trener.
Dobry trener potrafi zrobic z przecietnego zespołu... zespół lepszy. Tak
przecież było z Ch.Daly i Pistons w latach 80, ich skłąd wcale nie był taki
silny...
Pozdr

Trochę nt. Thomasa i dużo nt. 76-ers

[Gość: Sugar]

Gość portalu: Wilt napisał(a):

> Co czeka więc teraz Pacers? Niezależnie od pojedynczych zmian (mniej playing
> time dla Harringtona i Artesta, więcej dla Croshere’a i Bendera, może jakaś
> wymiana czy dwie), w sumie najpewniej lepiej zakończą sezon niż ostatnio,
> nawet mimo straty B. Millera.

Największym sukcesem dla Pacers w tym offseason, jest powrót Birda. Ma on nie
tylko olbrzymi autorytet jako ex-zawodnik, ale również jako trener i manager.
To był moim zdaniem podstawowy brak Thomasa. Co prawda Isaiah po zakończeniu
kariery nie zawodzi tak na całej lini jak MJ, to mimo wszystko jego
doświadczenia jako manager Raptors (skąd go wyrzucili w niemiłych
okolicznościach), czy szef CBA, umniejszało jego autorytet. Innymi słowy,
obecność Birda w zespole uporządkuje i oczyści atmosferę i miejmy nadzieję że
utęperuje Artesta.

Mnie jednak najbardziej ciekawi, czy ktoś w końcu obudzi Bendera?

> Ale nr 1 bym ich nie nazwał: piszesz, alex, że byli potencjalnie
> najsilniejszą drużyną na Wschodzie – właśnie, BYLI. Bo teraz
> osłabili się kadrowo, podczas gdy Nets i Pistons – wzmocnili, i w rezultacie
> nawet biorąc pod uwagę Carlisle’a, pozostaję przy swoim starym rankingu...
> 1. Nets
> 2. Pistons
> 3. Pacers (tylko różnice między nimi nieduże) – potem duża przerwa, i cała
> reszta Wschodu.

Naturalnie nie mogę się tu zgodzić! Co do miejsc 1-3, masz rację. Ale mocną
czwórkę ma moim zdaniem Philadelphia!

Od momentu pozbycia się przez Larry`ego Browna Stackhouse`a i ukierunkowania
zespołu na grę defensywną, głównym mankamentem zespołu był brak niezawodnego
drugiego strzelca w drużynie. Oprócz Iversona, punkty ciułali kolejno:

Ratliff - Geiger - Hughes
McKie - Snow - Mutombo
McKie - Harpring - Snow
Coleman (jak był zdrowy i miał chęć) - Snow

Po przegranych z Lakers finałach, zespół oparty taktycznie w całości na
defensywie i rzutach Iversona, wypalił się. Brown próbował odświeżyć skład ale
uczynił to zbyt nerwowo i nieudolnie (trade z Charlotte i powrót Colemana, a
tuż przed początkiem sezonu kolejny trade, tym razem z CAVS, w którym pozbyto
sie wszystkich otrzymanych od Charlotte zawodników [m.in. Traylor] a ściągnięto
Harpringa). Przez dwa kolejne lata, Brown poszukiwał alternatywy dla Iversona
na trójce, ale ani Harpring (który wspaniale się rozwinął, ale dopiero rok
później w Utah), ani Van Horn nie byli w stanie odciążyć skutecznie Iversona.

Dziś Larry Brown trenuje Detroit, za to Sixers mają poraz pierwszy od kilku lat
w składzie dwóch zawodników będących w stanie rzucać przez cały sezon min. 20
punktów w meczu. Cała reszta pozostaje niewiadomą... Jednakże pod wpływem
płomiennych dyskusji w wątku o Spurs, postanowiłem przedstawic swoja krótką
analizę nt. Philadelphi i jej szans na Wschodzie.

1. Trener... Ayers???

Od czasu jak trenerem Sixers był debiutujący razem z Iversonem Johnny Davis,
jestem bardzo sceptycznie nastawiony do debiutujących coachów ;-) No ale
wspominany powyżej Carlise też kiedyś debiutował, nie? Moim zdaniem Ayers
został zatrudniony tylko ze względu na to, że Portland nie chciało puścić
Maureece`a Cheeksa, który (zdaniem włodarzy Sixers) byłby idealnym kandydatem
na coacha Philadelphii. Jeżeli Ayers się nie sprawdzi, to za rok trenerem
zostanie Cheeks, a Philadelphia zdobędzie pierwsze od czasów Chicago
mistrzostwo NBA dla Wschodu ;-)

2. Boski duet the Answer - Big Dog

Jeżeli ktoś uważa iż ta dwójka nie jest w stanie ze sobą współpracować i
prowadzić drużynę do zwycięstw, to poważnie musi się liczyć z tym, że Lakersi
po tym sezonie wystartują w loterii draftu. Glenn Robinson do tej pory nic nie
osiągnął i albo spróbuje zrobić to tu, albo nikt więcej nie da mu takiej szansy
(chyba że interesuje go sukces sportowy w stylu Mitcha Richmonda). Ponadto już
oficjalnie powiedział że nie zamierza odbierać Iversonowi przywództwa w
drużynie i godzi się na zostanie "drugą opcją".

3. Obrona

Oczywiście bardzo daleko jej do tej z czasów Ratliffa/Mutombo i Lyncha, ale
wtedy Philadelphia była 2gą najlepszą drużyną w NBA. Obecnie nie jest wcale tak
tragicznie, żeby ciągnąć się w ogonie NBA:

Snow - Iverson - Buckner - McKie - Salmons

Dwaj pierwsi należą do ścisłej czołówki defensorów NBA, Buckner to jeden z
najlepszych "rezerwowych obrońców". Wiele zależy od formy targanego ostatnio
kontuzjami McKie (który jest w.g. mnie Foxem Wschodu) i fenomenalnie grającego
w meczach sparingowych Salmonsa. John gra świetnie w ataku, ale nie mam
dostatecznych info nt. jego gry obronnej. Poza tym campy to nie "dorosła" liga.

Kenny Thomas - Robinson - Coleman - Hill - McCaskill

Thomas to świetny rebounder i obrońca, który wciąż się rozwija. To jego
pierwszy pełny sezon z Sixers i może okazać się przełomowy. Robinson w obronie
śladowo zaznacza swoją obecność, ale i tak jest lepszy od Van Horna, który na
dodatek zawodził na całej linii w ataku. Coleman również nie jest tytanem
obrony, ale jest dość duży żeby zasłonić dojście do kosza ;-). Ponadto jak mu
się chce to jest z niego prawdziwy "walczak". W zeszłym sezonie mu się chciało,
ale... Tyrone Hill to emeryt, ale wciąż zna parę sztuczek i nadal dobrze walczy
pod koszami. McCaskill to niewiadoma. Osobiście nie wierzę żeby po X latach
tułaczki po CBA & stuff nagle wspiął się na jakiś niebywały poziom gry, ale
przyda się jako backup. Generalnie pod względem defensywy to najsłabsza
formacja Sixers, ale i tak jest postęp, ponieważ doszedł...

Marc Jackson - Todd MacCulloch - Dalambert

Jackson jest atletyczny, szybki i dobry w obronie. Jego kariera to dla mnie
spora zagadka, ale jeżeli spełni pokładane w nim nadzieje (tzn. zacznie grać
jak na początku w GS) to Philadelphia ma szansę namieszać! MacCulloch cierpi na
jakieś tajemnicze dolegliwości neurologiczne (nie grał w turnieju
kwalifikacyjnym) i nie wiadomo kiedy będzie zdolny do gry na poziomie NBA?
Dalambert ma zadatki na świetnego obrońcę, jeżeli udowodni to w tym sezonie,
szanse Philly wciąż rosną!

4. Dużo tego "jeżeli"...

Całkiem możliwe że Robinson pobije się z Colemanem, Iverson nie rozegra 40
meczy z powodu kontuzji łokcia, nadgarstka, kolana, kości ogonowej... a w
pozostałych 42 będzie rzucał po 30 punktów ze skutecznością 35% Marc Jackson
będzie grał gorzej od Dalamberta, MaCulloch umrze, a Thomas zostanie kolejnym
przepłaconym graczem podkoszowym. Natomiast Ayers przejmie z rąk Johna Lucasa
tytuł najbardziej beznadziejnego coacha w historii NBA...

Ale wtedy należy założyć 10 lat ciężkiego więzienia dla Bryanta, codzienne
pyskówi na treningach między Mailmanem i Glove`em i postępujący colemanizm
O`Neala...

Podsumowanie:

[Gość: Sugar]

Właśnie przeczytałem to co wczoraj napisałem i doszedłem do wniosku że muszę
napisac parę słów podsumowania ;-)

Otóz na miejscu Ayersa oparłbym cały atak na dwójce Iverson-Robinson, a reszta
koncentrowałaby się na obronie i dobitkach, ewentualnie rzutach sytuacyjnych.
Pierwsza piątka to oczywiście:

Iverson - Snow
Robinson - Thomas
Jackson

Snowa na rozgrywce zastępowałby McKie (lub przejmowałby ją AI), na SG/SF
wchodziliby Buckner/Salmons/Monty Williams, a PF/C Coleman, Hill i
Dalambert/McCaskill (ten który się nie sprawdzi - na bruk!!!). Wiem że moja
taktyka nie jest zbyt wyszukana, ale miałem wewnętrzna potrzebę ją
zaprezentować ;-)

Kluczem do sukcesó jest obrona, jeżeli Ayers będzie potrafił to poukładać,
a Thomas/Jackson/Dalambert staną na wysokości zadania, to 3-4 pozycja na
Wschodzie jest formalnością...

Teraz parę słów odnośnie samolubności Iversona...

Wiele osób może mieć zastrzeżenia co do pomyślności współpracy na linii AI-GR,
argumentując to ponadprzeciętną lepkością dłoni Answera względem rozgrywanej
piłki. Jednakże wszystkie mecze reprezentacji USA w turnieju kwalifikacyjnym
dobitnie pokazały że Iverson, potrafi grać zespołówo i na dodatek idzie mu to
bardzo dobrze! Larry Brown skomentował to w ten sposób (cytuję z pamięci ogólny
sens wypowiedzi): "przez całą karierę Allen potrafił grać bardzo zespołowo,
niestety często musiał mieć piłkę, żeby po prostu pomóc nam (Philadelphii)
wygrać. Wiele osób zarzucało mu z tego powodu samolubność, ale na tym turnieju
udowadnia iż jego krytycy nie mieli racji".

Teraz poraz pierwszy w karierze Allen ma równorzędnego strzelca w drużynie (nie
liczę epizodu ze Stackhousem, gdzie obydwaj byli jeszcze młodzi i wiele
brakowało im do obecnego poziomu), który jest w stanie odciążyć go w
decydujących momentach. Ponadto obydwaj (AI i GR) zdają sobie sprawę iż nie
mają na co specjalnie czekać i że to od ich postawy będą zależeć ewentualne
sukcesy zespołu...

[Gość: Wilt]

Dobrze, że wypowiedziałeś się o Sixers, Sugar: teraz możemy w pełni ocenić, kto
bardziej przesadza co do swojego ulubionego zespołu. ;-)

Nie jesteś oczywiście homerem, który twierdziłby, że Szóstki na pewno będą w
Finałach, ale z tezą, że są na pewno nr 4, jednak bym się też nie zgodził,
nawet mimo wsparcia tak kategorycznym argumentem, że jeśli będę w to wątpił, to
muszę dopuścić również całą serię katastrof w Lakers ;-).
Nie chodzi mi przy tym o stosunki Big Dog – Iverson, bo sądzę, że będą raczej
dobre. AI trochę dojrzał z wiekiem (co nie ma jednak tak wiele wspólnego z jego
występami w reprze; tak jak w ASG, jest to gra z innymi supergwiazdami, na
różnych zasadach niż w klubie), a Robinson nie zabierze mu tak wiele touches z
prostego powodu; wcale nie jest wiele lepszy w ataku od Van Horna. W ostatnim
sezonie było wprawdzie 20,8 ppg vs. 15,9 ppg, bo Van Horn mniej rzucał grając
obok Iversona, a Glenn był opcją nr 1 w zespole znacznie słabszym od Sixers,
ale w całej karierze już bliżej: 21,1 i 17,7 – a teraz to Robinson będzie koło
AI i to on będzie musiał się ograniczyć. Czy to, że Big Dog przekroczył w życiu
magiczne 20 ppg i ma trochę (podkreślam: trochę) silniejszą psychikę, jest
takie istotne? I tak nie jest na pewno strzelcem równorzędnym z AI (zresztą
nawet Stack nim nie jest), jest za to od KVH słabszy na tablicach, starszy i
wcale nie lepszy w obronie. W sumie zamiana siekierki na kijek, nie znajdująca
odbicia w liczbie zwycięstw (tak jak dla NYK zamiana Spree na KVH), z której
najbardziej wymierną korzyścią może być pozyskanie M. Jacksona.
A i właśnie co do psychiki: okoliczności pozbycia się Robinsona nie tylko z
Bucks, ale i z Hawks (Ratliff otwarcie wyraził zadowolonie, co prawie nigdy się
nie zdarza przy takich okazjach!) nie napawają nadzieją co do jego wpływu na
chemię zespołu. Choć oczywiście możesz na to spojrzeć z drugiej strony i
utrzymywać, że właśnie dlatego będzie chciał się zrehabilitować i zagrać oraz
zachowywać się lepiej; ale to samo mówiono przed rokiem o Van Hornie… ;-)

Porównaj teraz skład Sixers z 2 ich rywalami do nr 4: Hornets i Magic. Hornets
mają na pewno przewagę na PG (B. Davis>Snow) i SF (Mashburn>Robinson). Na PF i
C zależy to od rozwoju młodzieży: tak samo dobrze może K. Thomas wyprzedzić PJ
Browna, jak Magloire – Colemana (naprawdę sądzisz, że Jackson będzie
starterem?!), więc remis. Phila jednoznaczną przewagę ma tylko na SG
(Iverson>Wesley), a zatem w sumie ma trochę słabszą „5”. Rezerwy: McKie,
Salmons, Dalembert, Buckner i Jackson (McCulloch chyba już niestety nie zagra,
a Ty Hill jest FA) vs. D. Armstrong, Alexander, Lynch, Traylor i Rooks – znów
lekka przewaga Hornets. Sixers z kolei mają prawdziwą supergwiazdę w osobie AI,
lepszego coacha (wiem, że nie prowadził jeszcze zespołu, ale po prostu musi być
lepszy od Floyda! ;-) ) i trochę więcej doświadczenia. Jak dla mnie idealny
remis.
Z kolei Magic na pewno ustepują Sixers (jak i Hornets) rezerwami i
doświadczeniem, ale mają z kolei bardziej renomowanego coacha, lepszą
supergwiazdę w osobie T – Maca i całkiem niezłą pierwszą piątkę. Lue albo
Gaines jako główny playmaker to oczywiście słaby punkt, a AI lub Robinson są
lepsi od Giricka (zależnie jak z T-Macem obsadzą 2. i 3.), ale: Gooden na PF
jest nawet bardziej obiecujący niż Thomas, Howard na C (nie mam pojęcia, czemu
niektórzy piszą, że to niewielki Gooden będzie C) lepszy od Colemana, a T-Mac
na SG lub SF lepszy od każdego swojego konkurenta; czyli przewaga na 3 z 5
pozycji. Powinni więc następować na pięty Sixers. A dla mnie te 3 zespoły razem
tworzą drugą grupę w hierarchii Wschodu, po czołowej trójce.

I, żeby już zamknąć temat playoffs na Wschodzie, sądzę, że Celtic (jak dla mnie
przereklamowani: co takiego wielkiego da im Banks?) będą nr 7, a na ostatnie
miejsce największe szanse mają Raptors (jeśli VC będzie zdrowy i w formie) albo
Bulls – jeśli tak nie będzie (tu z kolei kluczowe będą stosunki Pippen – reszta
zespołu, szczególnie Rose). Wolałbym tu Heat, ale Bulls mają głębszy skład, z
dobrą proporcją młodzieży i weteranów.


Jeszcze co do Sixers, ciekawa jest ta idea powrotu do przeszłości, czyli
cofnięcia Iversona na PG, i dania McKie na SG (obniżyłyby to średnią ppg AI,
ale pewnie przedłużyło jego karierę). Wiąże się to z oddaniem Snowa,
najchętniej za wsparcie pod koszem… Zobaczymy: to już wtedy będzie inny zespół
i inna rozmowa.

I w ogóle moglibyśmy popolemizować jeszcze na parę tematów: Iverson w czołówce
defensorów? Czy naprawdę skład Sixers’2001 się wypalił (chyba to raczej L.
Brown się pośpieszył, a Hill chciał za dużo kasy…)? Ja poza tym uważam, że
gdyby nie choroba Zo, to Heat reprezentowaliby wtedy Wschód w Finałach… ale
chyba już dość mamy tematów do dyskusji. ;-)

Pzdr

P.S. Krótka piłka: Bird (co do którego dobrego wpływu się generalnie zgadzam;
tylko, no cóż, za Brada na parkiet nie wejdzie) już oświadczył, że jeśli
Jermaine będzie niezadowolony, zostanie sprzedany. To mi się podoba – teraz
chyba O’Neal pójdzie po rozum do głowy i pojmie, że zmiana była w najlepszym
interesie całego zespołu (choć fakt, że obiecywano mu, że Thomas zostanie – ale
taki to jest biznes).

[Gość: Sugar]

Krótko i na temat, bo nie mam ostatnio dobrego nastroju, a w szczególności
odnośnie długich elaboratów nt. NBA...

1. Robinson vs. Van Horn

Keith od kilku kolejnych sezonów wyłącznie rozczarowuje. Szczerze mówiąc nie
licząc 2 pierwszych sezonów gdzie grał naprawdę fantastycznie, później było
coraz gorzej. Faktycznie Van Horn przewyższa Glenna w zbiórkach, ale generalnie
chodzi mi o coś innego. Robinson to gracz ex-Allstar, ex-reprezentant USA,
mający bardzo duże doświadczenie i charyzmę. A tego ostatnimi czasy brakowało w
Sixers najbardziej (nie licząc naturalnie Allena). Szczerze mówiąc bardziej
wolę w drużynie kontrowersyjnego Robinsona, który (mam nadzieję) będzie
przekładał swoje negatywne emocje na większe zaangażowanie w grę, niż
bezbarwnego Van Horna. Podobni jest przecież z Colemanem, któremu jeśli się
chce to potrafi (POTRAFIŁ!!!) wspiąc się na najwyższy poziom i walczyć jak
przysłowiowy lew.

Generalnie, wszystko zależy od podejścia Robinsona do gry. Jak będzie mu się
naprawdę chciało, to Philly zawalczą, jak nie to będzie dupa i max. 7 miejsce.

2. Sixers vs. Hornets

Hornets mają ogólnie lepszy skład i lepszą ławkę (co do trenerów to się nie
wypowiadam, bo nie wiem co pokaże Ayers?). Na szczęście 76-ers mają Iversona,
który w decydujących momentach potrafi przeważyć szalę na stronę swojej
drużyny. New Orleans/Charlotte jest po prostu za miękkie (mimo PJ Browna w
składzie) czego najlepszym dowodem są ich wyniki z kilku ostatnich playoffs.
Philadelphia, mimo relatywnie słabszego składu, zawsze dochodziła wyżej od
Hornets w playoffs. Obecność Tima Floyda raczej nie wpłynie dodatnio na tą
sytuację...

3. Sixers vs. Magic

Obydwie drużyny opierają swoją taktykę na 1 zawodniku, jednakże Philly stawiają
bardziej na obronę, podczas gdy Orlando na atak. I może tym spowodowane są ich
późniejsze problemy w playoffs? Generalnie, to chyba będzie przełomowy sezon
dla Magic. Mają chyba najlepszy skład od czasów O`Neala i Penny`ego i jeżeli
teraz nic nie wywalczą (chociaż awansu w playoffs), to za 2/3 lata czeka ich
kolejna totalna przebudowa... Chociaz generalnie w tej rywalizacji jest =
(chociaż serce przemawia za Sixersami ;-)

4. ...cała reszta

Celtics, Bulls, Heat, Raptors (kolejność nieobowiązkowa).
Regres Bucks, stagnacja Hawks, Wizards i NY. Postęp CAVS, ale nie wiem czy na
tyle duży żeby zagrozić w jakikolwiek sposób czołowej 9 (Heat/Raptors
rozczarują).

5. Iverson vs. PG

Idea ciekawa ale kontrowersyjna. Nie wiem czy jest sens zmieniać cokolwiek
akurat w najbardziej sprawnej części mechanizmu? Poza tym McKie w tym układzie
lepiej sprawdzałby się jako prowadzący grę (piłka i tak przez większość czasu
spoczywałaby w rękach Allena) i tradycyjnie koncentrujący się na defensywie.

Snowa naturalnie możnaby oddać do np. Lakersów, za jakiegoś dobrego gracza
podkoszowego (O`Neal, Miedviedenko), albo Minnesoty (Garnett,
Olokowandi+dodatki).

Co do reszty tematów, to na serio nie mam chwilowo siły o tym pisać, ale może
kiedyś wrócimy do tej kwestii (są one zaiste niezwykle filozoficzne ;-)

pozdr.

[Gość: Wilt]

Gość portalu: Sugar napisał(a):

> Krótko i na temat, bo nie mam ostatnio dobrego nastroju, a w szczególności
> odnośnie długich elaboratów nt. NBA...

Ja toże. Wiesz, jak to jest: mam znowu doła, znów pragnę śmierci… ;-)

> 1. Robinson vs. Van Horn
>
> Keith od kilku kolejnych sezonów wyłącznie rozczarowuje. Szczerze mówiąc nie
> licząc 2 pierwszych sezonów gdzie grał naprawdę fantastycznie, później było
> coraz gorzej. Faktycznie Van Horn przewyższa Glenna w zbiórkach, ale
generalnie
>
> chodzi mi o coś innego. Robinson to gracz ex-Allstar, ex-reprezentant USA,
> mający bardzo duże doświadczenie i charyzmę. A tego ostatnimi czasy brakowało
w
>
> Sixers najbardziej (nie licząc naturalnie Allena). Szczerze mówiąc bardziej
> wolę w drużynie kontrowersyjnego Robinsona, który (mam nadzieję) będzie
> przekładał swoje negatywne emocje na większe zaangażowanie w grę, niż
> bezbarwnego Van Horna. Podobni jest przecież z Colemanem, któremu jeśli się
> chce to potrafi (POTRAFIŁ!!!) wspiąc się na najwyższy poziom i walczyć jak
> przysłowiowy lew.
>
> Generalnie, wszystko zależy od podejścia Robinsona do gry. Jak będzie mu się
> naprawdę chciało, to Philly zawalczą, jak nie to będzie dupa i max. 7 miejsce.

Czyli po prostu chcesz zaryzykować: może racja, że lepsze to niż stać w miejscu
z KVH.

> 2. Sixers vs. Hornets
>
> Hornets mają ogólnie lepszy skład i lepszą ławkę (co do trenerów to się nie
> wypowiadam, bo nie wiem co pokaże Ayers?). Na szczęście 76-ers mają Iversona,
> który w decydujących momentach potrafi przeważyć szalę na stronę swojej
> drużyny. New Orleans/Charlotte jest po prostu za miękkie (mimo PJ Browna w
> składzie) czego najlepszym dowodem są ich wyniki z kilku ostatnich playoffs.
> Philadelphia, mimo relatywnie słabszego składu, zawsze dochodziła wyżej od
> Hornets w playoffs. Obecność Tima Floyda raczej nie wpłynie dodatnio na tą
> sytuację...

Tak naprawdę to najsilniejszym argumentem przeciw Hornets jest to, że są tacy
pechowi (chyba przejęli pecha od Heat zwyciężając ich w 2001 ;-) – ale wtedy to
się nie zgodzę, że skład Phili był słabszy). Jak nie urok, to przemarsz wojska:
jak nie kontuzje, to w tym sezonie może trenerka Floyda… No i z 2. strony
Iverson: Sixers mogą być lepsi, ale może Szerszeniom choć raz będzie sprzyjać
szczęście przed przeprowadzką na Zachód, gdzie zostaną już tylko chłopcami do
bicia…

> 3. Sixers vs. Magic
>
> Obydwie drużyny opierają swoją taktykę na 1 zawodniku, jednakże Philly
stawiają
>
> bardziej na obronę, podczas gdy Orlando na atak. I może tym spowodowane są
ich
> późniejsze problemy w playoffs? Generalnie, to chyba będzie przełomowy sezon
> dla Magic. Mają chyba najlepszy skład od czasów O`Neala i Penny`ego i jeżeli
> teraz nic nie wywalczą (chociaż awansu w playoffs), to za 2/3 lata czeka ich
> kolejna totalna przebudowa... Chociaz generalnie w tej rywalizacji jest =
> (chociaż serce przemawia za Sixersami ;-)

Brawa za obiektywizm: nawet ja przeciw Magic na razie stawiam na Sixers! ;-)

> 4. ...cała reszta
>
> Celtics, Bulls, Heat, Raptors (kolejność nieobowiązkowa).
> Regres Bucks, stagnacja Hawks, Wizards i NY. Postęp CAVS, ale nie wiem czy na
> tyle duży żeby zagrozić w jakikolwiek sposób czołowej 9 (Heat/Raptors
> rozczarują).

Hawks: uważam, że w dół, Wizards i Knicks – zgadzam się ze stagnacją. W sumie
też mam przeczucie, że Raptors – czytaj VC – znów zawiodą, ale tak jak z
Hornets; statystycznie któryś sezon chyba musi im się udać...

> 5. Iverson vs. PG
>
> Idea ciekawa ale kontrowersyjna. Nie wiem czy jest sens zmieniać cokolwiek
> akurat w najbardziej sprawnej części mechanizmu? Poza tym McKie w tym
układzie
> lepiej sprawdzałby się jako prowadzący grę (piłka i tak przez większość czasu
> spoczywałaby w rękach Allena) i tradycyjnie koncentrujący się na defensywie.

Trochę nie rozumiem: jeśli piłka byłaby przy AI, to raczej on prowadziłby grę…
Ale oczywiście, mimo zmiany proporcji wciąż i rzucałby, i podawałby więcej niż
McKie. Sens tej zmiany długofalowy jest taki, żeby przedłużyć Iversonowi
karierę przez ograniczenie ostrego fizycznego traktowania, jakiego doznaje na
SG.

> Snowa naturalnie możnaby oddać do np. Lakersów, za jakiegoś dobrego gracza
> podkoszowego (O`Neal, Miedviedenko), albo Minnesoty (Garnett,
> Olokowandi+dodatki).

Chcecie Miedwiedenkę? Bierzemy w ciemno, nawet mało potrzebnego nam Snowa!
Ale tak naprawdę jest deal równie realny, co – patrząc z drugiej strony –
pozyskanie przez was Shaqa albo KG… ;-)

> Co do reszty tematów, to na serio nie mam chwilowo siły o tym pisać, ale może
> kiedyś wrócimy do tej kwestii (są one zaiste niezwykle filozoficzne ;-)
>
> pozdr.

Pzdr

P.S. A żeby wrócić do początku dyskusji: zgadzam się z opinią, że Isiah
znajdzie pracę w młodym zespole typu Bobcats, jako coach i/lub nawet jakiś
rodzaj GM. Już udowodnił, że potrafi się dogadać z młodzieżą, której imponuje
jego koszykarski dorobek. Więc poradzi sobie: a 5 mln pensji za przyszły sezon
od Pacers i tak na pociechę dostanie...

[Gość: Sugar (jeszcze)]

Wilt napisał:

> Ja toże. Wiesz, jak to jest: mam znowu doła, znów pragnę śmierci… ;-)

KURY :-)
Ale bez przesady...

> Iverson: Sixers mogą być lepsi, ale może Szerszeniom choć raz będzie sprzyjać
> szczęście przed przeprowadzką na Zachód, gdzie zostaną już tylko chłopcami do
> bicia…

Sorry, ale ostatnio jestem mało na bierząco... Hornets znowu się przenoszą???
Gdzie??? I czemu? Wiem że w Nowym Orleanie słabo było z frekfencją, no ale po
chuj sie w takim razie tam przenosili? To jest jakaś telenowela z tymi
Hornets... I jak oni mogą grać dobrze?

> Brawa za obiektywizm: nawet ja przeciw Magic na razie stawiam na Sixers! ;-)

Staram się ;-)

KRÓTKO o Brownie, Sixers i roszadach w składzie po wicemistrzowskim sezonie:

1. Brown jest powszechnie znany z tego że pomysłów na zespół który prowadzi
starcza mu na max 3/4 sezony, później następuje stagnacja i odchodzi... Tak
stało się z Indianą, Philadelphią i stanie się z Detroit, z którymi nota bene
ma naprawdę szansę odnieść spory sukces (tzn. "aż" awans do finałów NBA). Jego
olbrzymim plusem jest wyszukiwanie i rozwój mało znanych lub przeciętnych
zawodników, takich jak chociażby Haywood Workman, George Lynch, Theo Ratliff,
Eric Snow etc. Niestety ci zawodnicy szybko gasną gdy odchodzą spod jego
opieki. Kolejną wadą Browna jest słaba praca z młodzieżą (Hughes, Jumaine Jones,
Dalambert). Potrafi jednak z naprawdę dobrych zawodników stworzyć wybitnych
graczy. Tak było z Reggie Millerem, Allenem Iversonem i teraz będzie zapewne z
Richardem Hamiltonem.

2. Odnoszę wrażenie że koncepcja jaką miał Brown w Philadelphii skończyła się w
momencie gdy kontuzję odniósł Ratliff. Musiał go szybko tradeować do Atlanty za
Mutombo, co w pierwszej chwili wydawało się być genialnym rozwiązaniem,
jednakże szybko okazało się, że potencjał i oddziaływanie na resztę zespołu
przez Mutombo, miało mniejszy efekt niż wtedy, gdy w Sixers grał Ratliff.
Po tym sezonie wszystko się rozleciało... Brown wykonał bezsensowny manewr i
wytrade`ował Lyncha do Hornets za Colemana i jakieś badziewie, które później
(po całym okresie przygotowawczym!!!) shandlował ponownie, tym razem do CAVS.
Pozyskał w ten sposób Harpringa, który i tak po roku gry uciekł... Transfer
Mutombo - Van Horn wydawał się w pierwszej chwili podobnym majstersztykiem co
Ratliff - Mutombo, niestety efekt końcowy był duuużo gorszy niż za pierwszym
razem. Nie twierdzę tu bynajmniej że należało zatrzymywać Dikembe, chodzi mi o
jedynie o fakt, że po kolejnych ruchach managerskich Browna, drużyna grała z
roku na rok coraz gorzej i co najważniejsze, traciła swój dawny charakter!
Niestety, nie licząc początków (transfery Snowa, Ratliffa, Gigera - kosztem
Stacka, Jacksona, Colemana), umiejętności managerskie Laryy`ego Browna nie idą
w parze z umiejętnościami trenerskimi...

3. Reasumując, najbliższe dwa lata będą bardzo syte dla Detroit, potem powtórzy
się typowy scenariusz...

-----------------

W kwestii Thomasa:

Cierpi on po prostu na syndrom Jordana ;-) tzn. jeśli chodzi o basket, to dobry
jest tylko w grze, trenerka czy managerka, to już kompletne fiasko. Również
podzielam pogląd że Isaiah poradzi sobie w Boobcats ;-) Niestety jego przygoda
skończy sie równie szybko i niemiło jak w Raptors. Thomas wiele zawdzięcza
swojej boiskowej legendzie, dzięki czemu ma umiejętność zjednywania sobie
ludzi. Niestety z czasem ludzie zaczynają oczekiwać od niego konkretnych
wyników i pojawia się problem...

pozdr.

PS: niestety z powodu zawirowań wokół mojej osoby (a konkretnie mojego nicku,
ponieważ moja tfurczość w necie nie przekłada się w żaden sposób na to co robię
w rzeczywistości) na forum muzyka na którym najczęsciej się udzielaŁEM(!!!)
postanowiłem zmienić swój nick (jeszcze nie wiem na jaki)

PS2: powstało nawet prywatne forum moich "miłośników". Ech... 0 dystansu do
internetu. Samotność ludzka bywa tak okrutna...

PS3: to ostatnie zdanie jest do moich "wrogów"!!! Osobiście nie narzekam na
brak kontaktu z ludźmi w tzw. realu ;-)

[Gość: calagan]

Gość portalu: Sugar (jeszcze) napisał(a):

> > Iverson: Sixers mogą być lepsi, ale może Szerszeniom choć raz będzie sprzy
> jać
> > szczęście przed przeprowadzką na Zachód, gdzie zostaną już tylko chłopcami
> do
> > bicia…
>
> Sorry, ale ostatnio jestem mało na bierząco... Hornets znowu się
przenoszą???
> Gdzie??? I czemu? Wiem że w Nowym Orleanie słabo było z frekfencją, no ale
po
> chuj sie w takim razie tam przenosili? To jest jakaś telenowela z tymi
> Hornets... I jak oni mogą grać dobrze?


Zmieniaja tylko konferencje. Na wschodzie bedzie druzyna ponownie w
Charlotte, a poniewaz konferencja wschodnia i tak ma 1 team przewagi nad
zachodem, wiec dla rownowagi New Orleans przechodza na zachod.

[and_facial_for_you]

Gość portalu: calagan napisał(a):

> Zmieniaja tylko konferencje. Na wschodzie bedzie druzyna ponownie w
> Charlotte, a poniewaz konferencja wschodnia i tak ma 1 team przewagi nad
> zachodem, wiec dla rownowagi New Orleans przechodza na zachod.

acha... a już myślałem... thx.

PS: to JA :-) Sugar :-) zmieniłem se nick :-) fajowy, nie?

[Gość: Wilt]

Uroczy nick, Sugar: przyznaj, chcesz jak najszybciej dorobić się nowego forum
miłośników. :-)

Co do Hornets, odpowiedział już calagan, co do Phili i Pistons:
- Osobiście przedkładam jako nr 1 Billupsa nad Hamiltona; przyszłością sa
oczywiście Okur i Milicic.
- W tym wypadku w pełni zrozumiałe jest, czemu Brown zostanie w Detroit tylko
przez parę lat: biologia. Człowiek z 70. na karku myśli już raczej o emeryturze
(Hubie B. jest wyjątkiem, ale on miał długą przerwę regeneracyjną). Dlatego
L.B. spróbuje jeszcze tylko ten ostatni raz zdobyć mistrzostwo: najpewniej mu
się nie uda, ale wierzę, że poprowadzi Pistons do Finałów.
- Ale Harpringa spuścił on z własnej inicjatywy: i tu się zgodzę, to był jego
błąd.
- Z Ratliffem lepszym dla zespołu od Mutombo się nie zgodzę (już na ten temat
na forum dyskutowałem). Pamiętając, jak często w playoffs’2001 Sixers byli na
krawędzi eliminacji i jak ratował ich Mutombo, bez wątpienia nr 2 w zespole po
Iversonie, wykorzystując swoje doświadczenie w playoffs, wątpię, czy tak daleko
doszliby z Ratliffem. A nawet gdyby: z nim przeciw Shaqowi nie wygraliby nawet
tego 1 meczu (swoją drogą, byłoby 15-0 i bardzo dobrze! :-)).
Owszem, Deke zestarzał się: i dlatego Sixers słusznie go oddali, ale Ratliffa
ciągle dręczą kontuzje, więc chyba najlepszym centrem z nich długofalowo i tak
jest … McCulloch, co potwierdza słuszność kierunku wymian Sixers; tylko że
trafiła go choroba.
- Isiahowi zarządzania w Bobcats nie zaproponowano, ale może jednak zaczepi się
w trenerce, bo jednak takim fatalnym coachem nie jest (potrafi np. zdobyć
zaufanie zawodników).

Pzdr

[alex.4]

Wedle Indianapolis Star Bird prowadzi już rozmowy z Carlisle
Pozdr