Kowalczyk wróciła na trasy

[piotrfranek]

Jak czytam, że Justysia :cyt."boi się bólu na trasie"k.cyt., to myślę sobie: obstawiać złoto czy 45-te miejsce. Ale wiem, że ona akurat potrafi pięknie "umierać" na trasie, a po biegu stać z tym swoim radosnym uśmiechem i mówić:" no co , nic się nie stało, to tylko ZŁOTY MEDAL!!"

[konstanty52]

Nie fantazjuj - nic takiego nie powiedziała i pewnie nie powie nawet
gdyby wygrała. po prostu trzeba mieć pojęcie o skali wysiłku przed
zdobyciem medalu. "To tylko" może powiedzieć (i powiedział) nasz
świetny kulomiot, który nie odmawia sobie piwa, a ból czuje, jak mu
kula na duży palec spadnie. Justyna ma jak Bjoerndalen (który piwo
pić będzie na sportowej emeryturze dopiero) - ciemno w oczach, brak
tchu, ból wszystkich mięśni i marzenie, żeby się to w końcu
skończyło.
A potem tylko jedna z tych kilkunastu zdychających z wysiłku
wspaniałych atletek założy ten "tylko medal" na szyję.
Gdybyś potrenował jakąkolwiek dyscyplinę wytrzymałościową, nie
pisałbyś "tylko". Trochę szacunku sprzed telewizora.

MŚ: Justyna Kowalczyk wróciła na trasy

[timurek1]

kur... już raz pisałem. Justysia jest wielka i obojętnie jaki będzie
wynik to taka pozostanie. Mam nadzieję na świetny bieg i flaszeczka
na tę okazję się chłodzi. Będę trzymał kciuki z całej. I moja żona
też....

Kowalczyk wróciła na trasy

[Gość: Znawca]

Wiele zalezy od warunkow na trasie i jej profilu. Dla Kowalczyk
optymalna bylaby trasa z trudnymi podbiegami i latwymi zjazdami , z
mala iloscia dlugich plaskich odcinkow. 30 km
to zawody technika dowolna gdzie smarowanie natr nie jest tak
trudne jak przy stylu klasycznym, narta ma miec maksymalny poslizg.
Przy klasyku rzeba jeszcze zadbac o przyczepnosc pod stopa a tu
dobor smaru zalezy od temperatury sniegu i jego struktury. Przy
dlugim dystansie kapitalne znaczenie ma wlasciwe rozlozenie sil, z
reguly walka rozstrzyga sie na wiele kilometrow przed meta, im
bardziej doswiadczony zawodnik tym mniejszy spadek tempa z uplywem
czasu przy optymalnym rozdysponowaniu sil. Dlatego w stawce o
zroznicowanym poziomie wyszkolenia moga sie pojawic zawodnicy,
ktorzy pognaja ostro zaraz po starcie i tu trzeba trzezwo ocenic
czy to tempo jest wlasciwe i nie dac sie wciagnac w bieg o tempie
powyzej optymalnego. Najlepszym wskaznikiem jest tu puls. Kilka
minut na zbyt wysokich obrotach moze zepsuc caly bieg. Jedynie gdy
w ewentualnej grupie uciekajacej jest sporo faworytow i uciekajacy
nie gnaja na dlugu tlenowym mozna sobie pozwolic na uczestnictwo w
takiej uciczce mimo zbyt ostrego tempa. Istnieje bowiem szansa ze
taka ucieczka sie uda, a przy stylu lyzwowym opor powietrza jest
nie bez znaczenia ze wzgledu na duza predkosc wiec szybciej
pobiegnie grupa dajaca sobie krotkie zmiany niz samotny zawodnik. W
miare uplywu czasu bieg bedzie coraz bardziej stabilny, jesli ktos
oceni marnie swoje szanse na dobry finisz to bedzie sie staral
urwac pare kilometrow przed meta, na jakims dlugim podbiegu gdy
opor powietrz nie gra roli ze wzgledu na mala predkosc. Tak
kombinowala Steira w biegu laczanym. Kowalczyk ma dobry finisz
jednak przy 30 km moze byc inaczej. Dlatego bezpieczniej jest
rozstrzygnac bieg na dlugim podpiegu jesli profil trasy na to
pozwala.