Gość: joanna i jędrek
IP: *.wroclaw.dialog.net.pl
14.08.02, 21:17
DNA to biologiczny nośik informacji zbudowany z czterech
rodzajów nukleotydów (Adeninowy, Guaninowy, Cytozynowy, Tymidynowy)
ułożonych w sekwencję.
W elektronice (i informatyce) zaś do zapisu danych korzystamy z sekwencji
dwuwartościowych bitów (0, 1). W prosty sposób możemy przyporządkować
poszczególnym nukleotydom odpowiednie pary bitów, np:
Adenina - 00
Guanina - 01
Cytozyna - 10
Tymidyna - 11
Tym sposobem uzyskamy "transkrypcję" pomiędzy kodem binarnym a kodem DNA
Pozwala to na porwnanie możliwości zapisu danych w znanych nośnikach
informacji (jak np dyskietka) i w DNA.
Dla przykładu: w chloroplaście pewnej rośliny znajduje się DNA złożone ze
160 tys nukleotydów. przyjmując że jeden nukleotyd to dwa bity uzyskamy
możliwość zapisania 320 tys bitów, czyli (dla bajtu 8 bitowego) będzie to
40 tys bajtów (około 40 KB) przy czym chloroplast ma wymiary rzędu 2 mikronów
Dyskietka o pojemności 1,4 MB (około 1400 KB) zmieściłaby się w 35
chloroplastach, czyli nie zajęłoby to powierzchni 0,1 mm2.
Nawet CD-ROM przy tej formie zapisu nie miałby wymiarów 1 mm2.
Znacznie większe ilości DNA znajdują się w jądrze komórkowym eukaryota.
Chciałbym w tym miejscu zapoczątkować dyskusję nad możliwością wykorzystania
DNA jako nośnika informacji w elektronice.