fyrlok
29.10.05, 03:20
Główna Kluczowa Sztolnia Dziedziczna to podziemny tunel, którego celem było
odwodnienie państwowych kopalń „Królowa Luiza” w Zabrzu i „Król” w Chorzowie
i położonych między nimi kopalń gwareckich, transport urobku z
kopalni „Królowa Luiza” poprzez Kanał Kłodnicki do Królewskiej Odlewni Żelaza
w Gliwicach oraz dotarcie do nowych pokładów węgla. Budowę sztolni rozpoczęto
w 1799r., a zakończono w 1863r. Jej długość od wylotu w Zabrzu do kop. „Król”
wynosiła 14,25km. Prace prowadzono odcinkami z 22 tzw. świetlików oraz kilku
szybów, średni postęp roczny wynosił od 177m do 520m. Transport węgla
łodziami odbywał się już od 1810r., a łączna waga przewożonego za jednym
razem urobku wynosiła 16t (3 lub 4 złączone łodzie). W celu sprawnego
załadunku i mijania się łodzi wybudowano w sztolni 5 mijanek, w których
zlokalizowano 3 porty. Długi okres budowy sztolni, rozwój technik
wydobywczych i odwadniania kopalń oraz wyczerpanie się płytkich pokładów
węgla spowodowało, że już w połowie XIX wieku sztolnia zaczęła tracić na
ważności. Dla „odzyskania” sztolni i udostępnienia jej turystom zostało
zawiązane w 2000r. Stowarzyszenie na rzecz Restauracji i Propagowania Sztolni
Królowa Luiza w Zabrzu „Pro Futuro”, które działa przy Skansenie
Górniczym „Królowa Luiza” w Zabrzu.