narody niypolske

szwager_z_laband ps 01.10.09, 09:08

"Wo kommen die Kaschuben her?
Von Stolp, von Stolp, wie Sand am Meer"
["Skąd przychodzisz tu Kaszubie?
Od Słupska, od Słupska, jak piasek znad morza."]

szwager_z_laband Kaszëbi 01.10.09, 09:19

W Spisie Powszechnym z 2002 5 100 obywateli polskich zadeklarowało
narodowość kaszubską. Jest to ok. 1% całej społeczności kaszubskiej.
Rzeczpospolita Polska nie uznaje tych deklaracji za wiążące
(podobnie w przypadku Ślązaków), stąd Kaszubi nie znaleźli się na
oficjalnej liście mniejszości narodowych sporządzonej przez MSWiA.
Co ciekawe, w tym samym spisie powszechnym język kaszubski
zadeklarowało 52665 osób.

Kaszubski ruch narodowy, choć nie należy do głównego nurtu w ruchu
kaszubsko-pomorskim, ma jednak długoletnią tradycję. Za odrębny
naród słowiański uważał Kaszubów zasłużony dla literatury
kaszubskiej Florian Ceynowa[1], w okresie międzywojennym jego myśl
kontynuowali działacze z kręgu tzw. Zrzeszeńców, którzy w PRL byli
represjonowani przez UB, a następnie SB i zepchnięci na margines
działalności publicznej. Po 1989 tę samą myśl w ruchu kaszubskim
reprezentowało pismo Tatczëzna, obecnie zaś Kaszëbskô Òdroda.

szwager_z_laband Slonzoki 01.10.09, 09:21

STATUT ZWIĄZKU LUDNOŚCI NARODOWOŚCI ŚLĄSKIEJ – STOWARZYSZENIA OSÓB
DEKLARUJĄCYCH PRZYNALEŻNOŚĆ DO NARODOWOŚCI ŚLĄSKIEJ
przyjęty na Zebraniu Założycielskim w dniu 28.05.2004 w Katowicach
ul. Sokolska 10a/4
zawierający zmiany dokonane na zebraniach w dniach 17.06.2005,
2.09.2005 i 8.12.2005
ROZDZIAŁ I

§1
Stowarzyszenie nosi nazwę „Związek Ludności Narodowości Śląskiej –
Stowarzyszenie Osób Deklarujących Przynależność do Narodowości
Śląskiej" i zwane jest w dalszej części Związkiem.
§2
Terenem działania Związku jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej; na
obszarze tym Związek może zakładać Oddziały Terenowe.
§3
Siedzibą Związku są Katowice.
§4
Związek jest stowarzyszeniem zarejestrowanym, działającym na
podstawie przepisów prawa o stowarzyszeniach i posiada osobowość
prawną.
§5
Związek jest nie nastawionym na zysk stowarzyszeniem opierającym swą
działalność na pracy społecznej członków; do prowadzenia swych spraw
może zatrudniać pracowników
§6
1. Związek może przystąpić do organizacji krajowych i
międzynarodowych, o ile ich cele są zbieżne z celami Związku.
2. O przystąpieniu do tych organizacji decyduje Zarząd Główny.

ROZDZIAŁ II

§7
Celem Związku jest:
1. Rozbudzanie i ugruntowywanie świadomości narodowej Ślązaków.
2. Odrodzenie kultury śląskiej.
3. Propagowanie wiedzy o Śląsku.
4. Ochrona praw etnicznych osób deklarujących przynależność do
narodowości śląskiej.
5. Opieka socjalna nad członkami Związku.
§8
Związek realizuje swoje cele poprzez:
1. Organizowanie prelekcji, seminariów, badań naukowych, kursów,
spotkań, bibliotek, klubów itp.
2. Organizowanie imprez oświatowych i kulturalnych dla członków
Związku i innych osób
3. Prowadzenie działalności popularyzatorskiej, wydawniczej i
propagandowej
4. Propagowanie godeł oraz barw śląskich i górnośląskich.
5. Organizowanie manifestacji i akcji protestacyjnych.
6. Organizowanie imprez sportowych, obozów, rajdów i innych form
turystyki.
7. Organizowanie szkół i innych placówek oświatowych.
8. Współpracę z innymi organizacjami.
9. Prowadzenie działalności gospodarczej, mającej na celu
wypracowywanie środków na działalność statutowo-programową, z
uwzględnieniem tworzenia podmiotów gospodarczych i współpracy z
innymi podmiotami.
10. Tworzenie innych podmiotów, w tym prawnych, służących realizacji
celów Związku.
11. Inną działalność pozwalającą realizować cele Związku, a możliwą
w ramach prawa.”.

ROZDZIAŁ III
Członkowie, ich prawa i obowiązki

§9
Członkowie Związku dzielą się na członków zwyczajnych i wspierających
§10
Członkiem zwyczajnym może być każda osoba posiadająca obywatelstwo
polskie, która złoży pisemne oświadczenie o poczuciu przynależności
do narodowości śląskiej.
§11
Członkiem wspierającym może być każda osoba fizyczna lub prawna,
która złoży deklarację o przystąpieniu do Związku w takim
charakterze.
§12
O przyjęciu w poczet członków zwyczajnych decyduje Zarząd Główny, a
po powstaniu na danym terenie Oddziału Terenowego, Zarząd Oddziału
Terenowego, na podstawie pisemnej deklaracji osoby ubiegającej się o
przyjęcie do Związku.
§13
1. Członkowie zwyczajni mają prawo:
a) wybierać i być wybieranymi do władz Związku,
b) uczestniczyć w pracach i wszelkich imprezach organizowanych przez
Związek,
c) zgłaszać wszelkie wnioski dotyczące działalności Związku oraz
żądać wyjaśnień od stosownych władz Związku,
d) korzystać z urządzeń, pomieszczeń i pomocy Związku na określonych
przez jego władze zasadach.
2. Członkowie wspierający mają stosowne prawa określone w §13 pkt l
b), c), d).
§14
Członkowie Związku zobowiązani są do:
1. Przestrzegania statutu oraz stosowania się do regulaminów i
uchwał władz Związku.
2. Aktywnego uczestnictwa w działaniach Związku.
3. Regularnego płacenia składek członkowskich.
4. Dbania o dobre imię Związku.
§15
Członkostwo w Związku ustaje na skutek:
1 Dobrowolnego wystąpienia zgłoszonego na piśmie Zarządowi Głównemu,
a w przypadku działania na danym terenie Oddziału Terenowego,
zarządowi tegoż
2 a) podjęcia przez Zarząd Główny decyzji o pozbawieniu
członkostwa w oparciu o umotywowany wniosek Komisji Rewizyjnej.
b) powodem wysunięcia przez Komisję Rewizyjną wniosku o pozbawienie
członkostwa może być niespełnianie statutowych wymogów członkostwa
lub nieprzestrzeganie obowiązków członka określonych w §14, w
szczególności:
utrata obywatelstwa polskiego
składanie publicznej deklaracji o poczuciu przynależności do
narodowości innej niż śląska
akces członka ZLNŚ do innej organizacji narodowościowej o
charakterze zamkniętym wymagającej deklaracji o poczuciu
przynależności do narodowości innej niż śląska
niepłacenie składek przez okres co najmniej sześciu miesięcy
c) od decyzji Zarządu Głównego przysługuje prawo odwołania się do
najbliższego zwyczajnego Walnego Zgromadzenia
3. Śmierci.

ROZDZIAŁ IV
Władze Związku

§16
Władzami Związku są:
1. Walne Zgromadzenie Członków lub Delegatów.
2. Zarząd Główny.
3. Komisja Rewizyjna.
§17
1. Najwyższą władzą Związku jest Walne Zgromadzenie Członków lub
Delegatów.
2. a) do pułapu 30 członków zwyczajnych odbywają się Walne
Zgromadzenia Członków, zaś
powyżej tego pułapu Walne Zgromadzenia Delegatów;
b) delegaci wybierani są proporcjonalnie; każdy zwyczajny członek ma
jeden głos; do pułapu 150 członków zwyczajnych na 5 członków
zwyczajnych przypada l delegat, powyżej tego pułapu relacja ta
wynosi 10: l; mandat delegata jest ważny na czas trwania Walnego
Zgromadzenia.
3. Walne Zgromadzenie Członków lub Delegatów zwołuje Zarząd Główny,
zawiadamiając członków w przypadku Walnego Zgromadzenia Członków na
2 tygodnie przed terminem Zgromadzenia, zaś w przypadku Walnego
Zgromadzenia Delegatów na 2 miesiące przed terminem Zgromadzenia, w
zawiadomieniu podając porządek obrad.
4. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Członków lub Delegatów odbywa się
raz do roku.
5. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków lub Delegatów zwołuje
Zarząd Główny z własnej inicjatywy lub na żądanie Komisji Rewizyjnej
lub na wniosek 1/4 członków w ciągu 2 miesięcy od otrzymania wniosku
lub podjęcia uchwały.
6. Walne Zgromadzenie Członków lub Delegatów podejmuje decyzje drogą
uchwały
7. a) głosowanie odbywa się w sposób jawny;
b) każdy członek Związku lub delegat biorący udział w Walnym
Zgromadzeniu Członków lub Delegatów ma prawo bez podania przyczyn
zażądać tajności głosowania. Wyżej wymieniony wniosek automatycznie
wyłącza jawność głosowania.
8. a) uchwały Walnego Zgromadzenia Członków lub Delegatów zapadają
zwykłą większością głosów przy obecności minimum 2/3 uprawnionych do
głosowania;
b) w przypadku braku quorum decyzją Zarządu Głównego Walne
Zgromadzenie Członków lub Delegatów może się odbyć w drugim,
wyznaczonym przez Zarząd Główny terminie, na którym uchwały będą
mogły zapadać bez przewidzianego w pkt 8. a) quorum. Zarząd Główny
powiadamia o swej decyzji zebranych na Walnym Zgromadzeniu; nie
obowiązują podane w pkt. 3. i 5. terminy; delegaci zachowują swój
mandat, o ile delegujący nie zadecydują inaczej.
c) sformułowanie w §23 pkt 3 należy rozumieć tak, iż przedstawiany
pod głosowanie, na opisanych powyżej zasadach, jest wniosek
odwrotny, „o odrzucenie", którego nieprzyjęcie oznacza akceptację
uchwały.
§18
Do kompetencji Walnego Zgromadzenia Członków lub Delegatów należy:
1. Dokonywanie zmian w statucie Związku.
2. Uchwalanie programów działania i wszelkich innych decyzji
dotyczących Związku.
3. Wybór oraz odwoływanie Zarządu Głównego i Komisji Rewizyjnej, a
także rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań z ich pracy, w
szczególności udzielanie absolutorium Zarządowi Głównemu.
4. Podejmowanie decyzji o rozwiązaniu Związku.
5. Rozpatrywanie odwołań od decyzji Zarządu Głównego w sytuacjach
określonych w §15 pkt.2 c)
§19
1. a) Zarząd Główny pełni funkcje najwyższej władzy Związku w
okre

szwager_z_laband cd 01.10.09, 09:22

§18
Do kompetencji Walnego Zgromadzenia Członków lub Delegatów należy:
1. Dokonywanie zmian w statucie Związku.
2. Uchwalanie programów działania i wszelkich innych decyzji
dotyczących Związku.
3. Wybór oraz odwoływanie Zarządu Głównego i Komisji Rewizyjnej, a
także rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań z ich pracy, w
szczególności udzielanie absolutorium Zarządowi Głównemu.
4. Podejmowanie decyzji o rozwiązaniu Związku.
5. Rozpatrywanie odwołań od decyzji Zarządu Głównego w sytuacjach
określonych w §15 pkt.2 c)
§19
1. a) Zarząd Główny pełni funkcje najwyższej władzy Związku w
okresach kiedy Walne Zgromadzenie nie obraduje;
b) kadencja Zarządu Głównego trwa 2 lata, o ile Walne Zgromadzenie
nie postanowi zmienić składu Zarządu Głównego przed upływem jego
kadencji.
2. a) Zarząd Główny składa się z 3 do 15 osób;
b) na czele Zarządu Głównego stoi Prezes, który kieruje jego pracami.
3. Zarząd Główny podejmuje decyzje drogą uchwały, zwykłą większością
głosów, przy obecności przynajmniej połowy członków Zarządu.
§20
Do kompetencji Zarządu Głównego należy:
1. Kierowanie działalnością Związku.
2. Wykonywanie uchwał Walnego Zgromadzenia Członków lub Delegatów.
3. Ustalanie planów działalności Związku, jego budżetu oraz
zatwierdzanie sprawozdań z ich wykonania.
4. Uchwalanie regulaminu Zarządu Głównego określającego zasady pracy
i strukturę organizacyjną Zarządu Głównego.
5. Wybór Prezesa i, o ile regulamin to przewiduje, innych władz
Zarządu Głównego
6. Podejmowanie decyzji dotyczących Oddziałów Terenowych zgodnie z
postanowieniami niniejszego statutu.
7. Reprezentowanie Związku na zewnątrz i działanie w jego imieniu.
8. Uchwalanie symboli i znaków Związku oraz wysokości składek
członkowskich.
9. Tworzenie innych niż terytorialne jednostek organizacyjno-
wykonawczych Związku (takich jak biura, projekty, zakłady
gospodarcze, sekcje itp.).
10. tworzenie podmiotów prawnych takich jak: fundacje, podmioty
gospodarcze (przedsiębiorstwa, spółki itp.).
§21
Komisja Rewizyjna
l. a) składa się z od 3 do 10 osób;
b) jej kadencja trwa 2 lata.
2. Działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu
określającego zasady pracy i strukturę organizacyjną Komisji
Rewizyjnej.
3. Członkowie Komisji Rewizyjnej mają prawo wglądu do wszystkich
dokumentów Związku.
4. Komisja Rewizyjna ma prawo żądać stosownych wyjaśnień od
wszystkich organów i władz Związku.
5. Stosuje się odpowiednio §19 pkt 3.
§22
Do zakresu działania Komisji Rewizyjnej należy:
1. Kontrola całokształtu działalności, a w szczególności gospodarki
finansowej Związku
2. Kontrola opłacania składek członkowskich i udzielanej pomocy
finansowej.
3. Składanie Walnemu Zgromadzeniu Członków lub Delegatów sprawozdań
wraz z oceną działalności i wnioskami dotyczącymi udzielenia
absolutorium Zarządowi Głównemu.
4. Przedstawianie Zarządowi Głównemu wniosków w sprawie działalności
Związku
5. Składanie wniosków o pozbawienie członkostwa.
§23
1. Zarząd Główny i Komisja Rewizyjna mogą uzupełnić swój skład
przyjmując nowych członków w miejsce członków ustępujących.
2. Procedura powyższa może mieć miejsce do momentu, kiedy w
Zarządzie Głównym lub Komisji Rewizyjnej pozostanie przynajmniej
połowa członków pełniących swe funkcje z wyboru przez Walne
Zgromadzenie Członków lub Delegatów.
3. Dokooptowani członkowie pełnią swe funkcje warunkowo do
najbliższego Walnego Zgromadzenia, na którym nieodrzucenie ich
kandydatur oznacza ich akceptację jako pełnoprawnych członków.

ROZDZIAŁ V
Struktura Związku:
Oddziały Terenowe i inne jednostki organizacyjne oraz organizacyjno-
wykonawcze

§24
1. Zarząd Główny Związku powołuje Oddziały Terenowe na wniosek
minimum 15 członków zwyczajnych Związku z danego obszaru. Wniosek
musi zawierać projekt statutu Oddziału Terenowego.
2. Statut Oddziału Terenowego jest zatwierdzany przez Zarząd Główny.
Normuje on stosunki wewnątrz Oddziału Terenowego jak również
stosunki Oddziału Terenowego z władzami naczelnymi Związku. Określa
on strukturę Oddziału Terenowego oraz kompetencje jego władz. Nie
może być on sprzeczny ze statutem Związku.
3. Oddział Terenowy zobowiązany jest do powołania Zarządu Oddziału
Terenowego
4. Zarząd Oddziału Terenowego zobowiązany jest do sporządzania
przynajmniej raz w roku raportu z działalności dla Zarządu Głównego
Związku.
§25
Postanowienia szczegółowe dotyczące Oddziału Terenowego, warunki
występowania przez niego o osobowość prawną wraz z wymaganą
strukturą:
l. Oddział Terenowy może występować o uzyskanie osobowości prawnej
na wniosek Zarządu Oddziału Terenowego zatwierdzony przez Zarząd
Główny Związku.
2. Samodzielną działalność finansową i gospodarczą może prowadzić
tylko Oddział Terenowy posiadający osobowość prawną.
3. Walne Zgromadzenie Oddziału Terenowego:
a) stosuje się odpowiednio §17 pkt l., 2., 3., 4., 6., 7.;
b) Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Oddziału Terenowego zwołuje
Zarząd Oddziału Terenowego z własnej inicjatywy lub na żądanie
Komisji Rewizyjnej Oddziału Terenowego, Zarządu Głównego Związku,
Komisji Rewizyjnej Związku lub na wniosek 1/4 członków Oddziału
Terenowego w ciągu 2 miesięcy od otrzymania wniosku lub podjęcia
uchwały;
c) stosuje się odpowiednio §18 pkt 2., 3.
4. Zarząd Oddziału Terenowego: a) stosuje się odpowiednio §19, §20
pkt l., 2., 3., 4., 5., 7., 9., 10.
5. Komisja Rewizyjna Oddziału Terenowego:
a) stosuje się odpowiednio §21 pkt l., 3., 4., 5;
b) członkowie Komisji Rewizyjnej Oddziału Terenowego mają prawo
uczestniczyć w posiedzeniach Zarządu Oddziału Terenowego;
c) stosuje się odpowiednio §22 pkt l., 2., 3., 4.
6. W stosunku do Zarządu Oddziału Terenowego i Komisji Rewizyjnej
Oddziału Terenowego stosuje się odpowiednio §23.
§26
Jednostki organizacyjno wykonawcze (biura, projekty, oddziały
gospodarcze itp.) oraz jednostki organizacyjne nie posiadające
charakteru terenowego (np. sekcje):
1. Powoływane są w miarę potrzeby przez Zarząd Główny Związku.
2. Zakres ich kompetencji i regulamin pracy uchwala Zarząd Główny
Związku.
3. Wykonują one powierzone im działania samodzielnie, rozliczając
się z ich realizacji przed Zarządem Głównym Związku, o ile ich
regulamin nie stanowi inaczej.

ROZDZIAŁ VI
Majątek Związku

§27
1. Majątek Związku mogą stanowić: nieruchomości, ruchomości,
fundusze i prawa na dobrach niematerialnych.
2. Związek może prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z
obowiązującymi przepisami.
3. Majątek Związku powstaje z:
a) składek członkowskich;
b) dochodów z majątku ruchomego i nieruchomego;
c) subwencji i dotacji, darowizn, zapisów i dywidend;
d) dochodów z działalności gospodarczej i statutowej.
4. Dochody Związku po sfinansowaniu kosztów działalności przeznacza
się w całości na cele statutowe.
5. W sprawach związanych z oświadczeniem woli w imieniu Związku
wymagana jest uchwała Zarządu Głównego lub oświadczenie wyznaczonego
przez Zarząd Główny pełnomocnika
6. W sprawach dyspozycji majątkowych i związanych z działalnością
gospodarczą wymagana jest uchwała Zarządu Głównego lub oświadczenie
wyznaczonego przez Zarząd Główny pełnomocnika.
7. Do ważności pism i innych dokumentów wymagany jest podpis Prezesa
lub wyznaczonego przez Prezesa członka Zarządu Głównego lub
wyznaczonego przez Zarząd Główny pełnomocnika.

ROZDZIAŁ VII
Zmiana statutu i rozwiązanie Związku

§28
Zmiana statutu Związku może nastąpić na mocy uchwały Walnego
Zgromadzenia Członków lub Delegatów na wniosek Zarządu Głównego,
Komisji Rewizyjnej lub 1/4 członków; głosowanie odbywa się na
zasadach określonych w §17 pkt 7. i 8.
§29
Związek może się rozwiązać na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia
Członków lub Delegatów na wniosek Zarządu Głównego, Komisji
Rewizyjnej lub 1/4 członków; głosowanie odbywa się przy obecności
minimum 2/3 uprawnionych do głosowania, uchwała zapada bezwzględną
większością głosów.

ROZDZIAŁ VIII
- szwager_z_laband Re: cd 01.10.09, 09:22
  
  ROZDZIAŁ VIII
  Postanowienia końcowe
  
  §30
  Związek jest organizacją osób deklarujących przynależność do
  narodowości śląskiej
  §31
  W sprawach nieunormowanych niniejszym statutem mają zastosowanie
  przepisy dotyczące stowarzyszeń w Polsce.
  
  Podpisy Komitetu Założycielskiego:
  
  Erwin Sowa
  
  Rudolf Kołodziejczyk
  
  Andrzej Roczniok

szwager_z_laband Łemkowie -Лемкі 01.10.09, 09:35

Łemkowie, zwani też Rusinami, Rusnakami lub niekiedy Ukraińcami
(zalezy to bowiem od ich własnego poczucia narodowej tożsamości)
należą do Słowian wschodnich, którzy w Polsce zamieszkiwali od
wieków północne stoki Karpat.
Terytorium uznawane przez Łemków jako ich lokalna ojczyzna, zwana
też Łemkowyną, sięga na zachód do Pienin (wsie Szlachtowa, Jaworki,
Biała Woda, Czarna Woda), zaś na wschodzie do ujścia Osławy do Sanu.

Przed II wojną światową Łemkowie w Polsce stanowili zwartą populację
w ponad 300 miejscowościach. Są wyznawcami chrześcijaństwa
wschodniego, a wielu z nich szczyci się przyjęciem chrztu w IX wieku
od Świętych Cyryla i Metodego. Kręte drogi sprawiły, że są oni
obecnie podzieleni na prawosławnych i greko-katolików. Wspólnym jest
jednak fakt, że cerkwie, wschodni obrządek, kalendarz juliański,
śpiew, księgi liturgiczne zapisane cyrylicą są najtrwalszym
znamieniem ich odrębności.

Po II wojnie światowej - zgodnie z ideą przekształcenia Polski z
państwa wielonarodowego w państwo jednonarodowe - postanowiono
mniejszość łemkowską zlikwidować, dokonując w pierwszym etapie - w
porozumieniu z władzami radzieckimi - przesiedlenia na Ukrainę (1945-
1946). Na wiosnę zaś 1947 roku tych co jeszcze pozostali (ok. 40
tyś.) brutalnie deportowano na Ziemie Odzyskane rozpraszając ich
tak, by nigdzie nie zamieszkiwali w większym skupisku. Opornych
osadzono w obozie Jaworzno (Akcja "Wisła"). W 1956 roku powstała
krótkotrwała możliwość powrotu w ojczyste strony, o czym dowiedzieli
się tylko nieliczni. Niektóre wsie zniknęły z mapy ...

Przez wiele lat trwały próby działaczy łemkowskich ratowania
zniszczonej kultury i tradycji, lecz dopiero lata 80 przyniosły
ożywienie w tych sprawach. Powstaje Zaspół Pieśni i
Tańca "Łemkowyna", w świat idą ich dwujęzyczne łemkowsko-polskie
tomiki wierszy Petra Murianki, Władysława Grabana, Stefanii
Trochanowskiej, Pawła Stefanowskiego.

W 1983 roku po raz pierwszy zorganizowano "Łemkowską Watrę" -
wielkie święto łemkowskiej kultury i miejsce spotkań Łemków z całego
świata. Dziś Łemkowie są już zorganizowani. Działa Stoważyszenie
Łemków będące reprezentantem orientacji rusińskiej tj. uznającej
Łemków za odrębną mniejszość narodową oraz Zjednoczenie Łemków
identyfikujące Łemków z Ukraińcami. Reaktywowano też
Stoważyszenie "Ruska Bursa", mające cele kulturalno-oświatowe.
Powstają nowe zespoły folklorystyczne, cyklicznie odbywają się
imprezy kulturalne, rozwija się nauczanie języka łemkowskiego ...

Mimo podziałów religijnych i politycznych, dla większości Łemków
najważniejszą jednak sprawą jest przekreślenie przez polskie władze
etnicznej czystki, jaką była Akcja "Wisła", zwrot zabranych Łemkom
lasów, ratowanie ich cerkwi i cmentaży, ratowanie piśmiennictwa i
języka, a więc ratowanie kultury i tradycji w najszerszym tego słowa
pojęciu.

szwager_z_laband Bojkowie, Bojki - Бойки 01.10.09, 09:45

Bojkowie – grupa etniczna ukraińskich górali mieszanego pochodzenia:
rusińskiego i wołoskiego, zamieszkująca Karpaty Wschodnie od
Wysokiego Działu w Bieszczadach na zachodzie, do doliny Łomnicy w
Gorganach. Na zachodzie sąsiadowali z Łemkami, na wschodzie z
Hucułami.

Język Bojków jest jednym z dialektów języka rusińskiego, z wielkim
wpływem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, a także wpływami
języków: polskiego, słowackiego, węgierskiego i rumuńskiego.[1]

Historycy i etnografowie polscy[2], ukraińscy[3] i inni prezentują
różne warianty pochodzenia tego ludu. Między innymi:

W XIX w. ukraińscy poeci i etnografowie, przedstawiciele cerkwi
grekokatolickiej tzw. Ruskiej trójcy – Markijan Szaszkiewycz, Iwan
Wahylewycz i Jakiw Hołowacki uważali[potrzebne źródło], że Bojkowie
są potomkami zeslawizowanych celtyckich plemion, które żyły w
Centralnej Europie w VI w. p.n.e. Podobny pogląd prezentował w XX
wieku ukraiński badacz Serhij Szeluchyn (Serhij Šeluchyn).[4]

Natomiast Roman Reinfuss twierdzi, że na terytorium Polski Bojkowie
to potomkowie osadników rusko-wołoskich, osiadłych na tych terenach
głównie w XVI w.[5] Podobny pogląd prezentowali Adam Fastnacht,
Tadeusz Mikołaj Trajdos i dr Jerzy Czajkowski.

Z kolei Tadeusz Sulimirski przedstawił w 1974 r. kontrowersyjny
pogląd na temat pochodzenia Bojków i Łemków. Podważa on całkowicie
tezę o wędrówkach pasterzy wołoskich. Twierdzi, że Wołosi to
autochtoni, potomkowie pasterzy dacko-trackich zaludniających
dawniej tę część Karpat. W pewnym okresie stali się oni rolnikami.
Natomiast grupa etnograficzna Bojków powstała w wyniku stopniowej
kolonizacji gór przez ludność ruską zamieszkującą doliny[6].

W latach 90. XX wieku prof. Paul Robert Magocsi oraz prof. Paul Best
zaliczyli tę mniejszość autochtoniczną do narodu karpatoruskiego,
twierdzą oni, że na terenie obecnej Polski, Słowacji, Ukrainy i
Serbii mieszka około 1 200 000 społeczność o proweniencji
karpatoruskiej do której obok Bojków zaliczyli również Łemków i
Hucułów, wobec których nie powiodły się próby ukrainizacji oraz, że
ludność ta ma nadal poczucie swojej rusińskiej odrębności narodowej
z aspiracjami do stania się czwartym narodem wschodniosłowiańskim,
obok Ukraińców, Rosjan i Białorusinów[7][8],.

Po II wojnie światowej część terenów zamieszkanych przez Bojków
(około 1/4) znalazła się w Polsce. Większość Bojków natomiast
wysiedlono do USRR, resztę w wyniku Akcji "Wisła" rozproszono po
Polsce. Dzisiaj Bojkowie żyją głównie w obwodach iwanofrankowskim,
lwowskim i zakarpackim[10].

Bojkowie

Spisy nie rejestrują już Bojków na terenach RP.

Obszar Bojkowszczyzny to fragment Bieszczad mniej więcej od wsi
Solinka (była łemkowska) przez pasmo Wołosania i Chryszczatej, aż do
wsi Turzańsk i Rzepedzi (również łemkowskich). Wsie Cisna, Liszna,
Dołżyca i Sukowate były już bojkowskie. Podział Bojkowszczyzny jest
przedmiotem ciągłych badań i sporów. Wyodrębnia się trzy części -
wschodnią, środkową i zachodnią. Dawniej w ramach Bojkowszczyzny
środkowej wyróżniano także tzw. Tucholszczyznę, tj. kilkanaście wsi
w okolicach Tuchli.
Na tym terenie istnienie obu grup etnograficznych, Bojków i Łemków,
należy już do przeszłości. Grupy te jednak różniły się wyraźnie w
budownictwie osiedli, chat, cerkwi, ubiorze i języku.
Bojkowie zajmujący Bieszczady oraz Podgórze Bieszczadzkie, aż po
Ustrzyki Dolne, byli - jak i Łemkowie - potomkami osadników rusko-
wołoskich osiadłych głównie w XVI w. Kultura Bojków była zbliżona do
łemkowskiej. Różnili się jednak gwarą, ubiorem (znacznie uboższym),
budownictwem. Bojkowie w Bieszczadach stanowili tylko małą część
całej grupy rozprzestrzenionej w Karpatach Wschodnich w okolicy
Turki, Skolego aż po rz. Łomnicę.
Spośród wielu grup osiedlających się na tym obszarze bojkowska grupa
ruskich górali najwięcej zachowała ze swej ukraińskiej istoty.
Stosunkowo odporni byli na wpływy polskie, aczkolwiek nie wyróżniali
się swoją tożsamością grupową.

szwager_z_laband Ukraincy - УКРАЇНЦІ 01.10.09, 09:57

Ukraińcy — mniejszość narodowa, występująca najliczniej w
rozproszeniu na terenach tzw. Ziem Odzyskanych oraz głównie w
województwie podkarpackim i podlaskim.

Podczas narodowego spisu powszechnego ludności w 2002 r.,
zadeklarowało 27 172 obywateli RP w tym: w województwie warmińsko-
mazurskim - 11 881, zachodniopomorskim - 3 703, podkarpackim - 2
984, pomorskim - 2 831, dolnośląskim - 1 422, podlaskim - 1 366,
lubuskim - 615, mazowieckim - 579, małopolskim - 472, lubelskim -
389, śląskim - 309. W 106 placówkach oświatowych języka
ukraińskiego, jako ojczystego, uczy się 2007 uczniów. Ukraińcy są w
większości wiernymi dwóch Kościołów: Kościoła Katolickiego Obrządku
Greckokatolickiego i Polskiego Autokefalicznego Kościoła
Prawosławnego.

pl.wikipedia.org/wiki/Ukrai%C5%84cy

szwager_z_laband Litwini - Lietuvių 01.10.09, 10:10

Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce stanowią do kilku procent
ludności kraju. Polska należy do tych państw europejskich, które
mają ich najniższy odsetek. Jednak nie każda grupa etniczna,
potocznie traktowana jako mniejszość narodowa lub etniczna jest nią
w świetle obowiązującego w Polsce ustawodawstwa. Mniejszości
narodowe i etniczne w Polsce definiuje Ustawa z dnia 6 stycznia 2005
r. o mniejszościach narodowych i etnicznych, oraz o języku
regionalnym.

W Polsce od 1945 r. oficjalnie nie prowadzi się statystyki
narodowościowej. Narodowość nie jest też rejestrowana w dokumentach
tożsamości obywateli. Tym niemniej, dla potrzeb poszczególnych
służb, a szczególnie służb specjalnych, w ankietach personalnych
uwidacznia się przynależność narodową. Dotyczy to ankiety niezbędnej
dla uzyskania paszportu, ankiet wojskowych, a także kwestionariuszy
niezbędnych dla zawarcia umowy o pracę.
Liczebność obywateli polskich narodowości litewskiej określa się
jedynie na podstawie szacunków.
Przyjmuje się, że w Polsce mieszka od 20 do 25 tysięcy obywateli
narodowości litewskiej (nie pochodzenia litewskiego, a narodowości
litewskiej).
Około 10-12 tysięcy Litwinów mieszka na terenie woj. Suwalskiego,
czyli na ziemiach etnicznie litewskich. Na Suwalszczyźnie Litwini
mieszkają od początku kolonizacji tych ziem po wytępieniu Jaćwingów.
Jest to bardzo ważne, bowiem to, że Litwini mieszkają tutaj "na
swoim" oznacza, iż przynajmniej moralnie mają prawo domagać się
szerszych uprawnień niż imigranci. Autochtoniczna ludność litewska w
sposób zwarty mieszka na terenie gminy Puńsk, gdzie stanowi około 80
proc. ogółu mieszkańców, na terenie gminy Sejny, gdzie stanowi około
40 proc. mieszkańców , w mieście Sejny, w gminie Szypliszki oraz w
Suwałkach.
Jeszcze w nieodległej przeszłości litewski areał językowy na
Suwalszczyźnie był znacznie większy. Jego ślady pozostały w
nazwiskach osób, które dziś zaliczają siebie do narodowości polskiej
oraz w nazwach miejscowości, rzek, jezior, lasów, bagien, wzgórz
itp.
Na przykład w pobliżu wsi Giby, w miejscowości Pomorze znajduje się
wzgórze, które miejscowa ludność zwie "pilikalnie", nie rozumiejąc
już etymologii tego słowa. Jeszcze w latach pięćdziesiątych
bieżącego stulecia, czyli przed czterdziestu laty, język litewski
rozbrzmiewał w okolicach Berżnik, w Dworczysku, w okolicach Wiżajn.
Jeśli uznamy, że nazwy wsi "Użmauda", "Budwiecie" oraz
jeziora "Mazguć" są pochodzenia litewskiego, to możemy przyjąć, że
litewski areał językowy w niezbyt odległej przeszłości był
czterokrotnie większy niż obecnie.
Poza Suwalszczyzną większe skupiska Litwinów zamieszkują Warszawę,
Wrocław, Szczecin, Słupsk, Gdańsk. Litwini trafili do tych miast
różnymi drogami i badań na ten temat nie prowadzono. Jest to
następstwo ruchów migracyjnych zarówno wewnątrz kraju, jak i
repatriacji ludności z byłych obszarów Polski wschodniej, z
Wileńszczyzny.

W Narodowym Spisie Powszechnym z 2002 roku ponad 5 800 ankietowanych
w województwie podlaskim zadeklarowało narodowość liewską.

szwager_z_laband Białorusini - Беларусm 01.10.09, 10:25

Według danych zebranych w spisie powszechnym z 2002 r. w Polsce żyje
ok. 50 tysięcy Białorusinów, w większości zamieszkujących tereny
województwa podlaskiego (najwięcej w Białymstoku - 7,5 tys.). Wynik
ten jest kwestionowany przez działaczy stowarzyszeń tej mniejszości,
różni się także znacznie od wcześniejszych szacunków. Piotr
Eberhardt szacował w 1992 roku liczebność polskich Białorusinów na
215 tysięcy osób[1], według szacunków Marka Hołuszki Polskę
zamieszkiwało 200-230 tysięcy osób należących do białoruskiej
mniejszości narodowej[2]. Używanie języka białoruskiego w kontaktach
domowych zadeklarowało w trakcie spisu 40,6 tys. osób.

Po II wojnie światowej w nowych granicach Polski pozostała tylko
niewielka część Białorusinów, zamieszkująca na Białostocczyźnie. Na
mocy porozumień polsko-radzieckich ludność litewska, białoruska oraz
ukraińska miała zostać repatriowana do odpowiednich republik
radzieckich. Akcja wymiany ludności na Białostocczyźnie odbywała się
w atmosferze terroru ze strony niektórych odłamów polskiego
podziemia. Zaatakowane zostały wówczas m.in. wsie Zaleszany i Wólka
Wygonowska, gdzie rozstrzelano 16 osób, w tym kobiety i dzieci. Dnia
30 stycznia 1946 r. w lesie koło wsi Puchały Stare rozstrzelano 31
furmanów[14]. W dniu 2 lutego oddział Romualda Rajsa spalił wsie
Zanie, zabijając 24 osoby, i Szpaki (9 osób)[15]. Do Związku
Radzieckiego wyjechało wówczas około 20% ówczesnej wielkości
białoruskiej mniejszości narodowej[16], głównie z rejonów, gdzie
Białorusini stanowili mniejszość i narażeni byli na represje ze
strony polskiego podziemia[17]. 80 % Białorusinów nie skorzystało z
możliwości repatriacji i pozostało w granicach państwa polskiego.

szwager_z_laband Żydzi - היהודים 01.10.09, 10:32

forum.gazeta.pl/forum/f,25695,JUDAICA.html

to powinno styknonc:)

szwager_z_laband Niymcy - die Deutschen 01.10.09, 12:43

Rys historyczny
Po tym jak w 1990 roku mniejszość niemiecka zrzeszyła się w wielu
wojewódzkich towarzystwach społeczno – kulturalnych w Polsce,
postanowiono utworzyć jedną naczelną organizację, która
występowałaby w ich imieniu przed rządem zarówno polskim, jak i
niemieckim.

15 września 1990 roku na zebraniu przedstawicieli organizacji
niemieckich we Wrocławiu postanowiono utworzyć Centralną Radę
Niemców. Z pośród członków rady wybrane zostało pierwsze prezydium,
składające się z 5 osób, byli to: Henryk Kroll, Karl Nossol,
Friedrich Sikora, Georg Brylka i Dietmar Brehmer. Centralną Radę
uchwalono na jeden rok do 14 września 1991 roku. Pierwszą siedzibą
Rady było biuro w Strzelcach Opolskich.

10.06.1991 roku Komitet Założycielski w osobach: Henryk Kroll,
Helmut Paździor, Georg Brylka, Friedrich Sikora i Leo Stosch, złożył
wniosek do Sądu Wojewódzkiego w Opolu o rejestrację Związku. Nie od
razu Związek został zarejestrowany, po dostarczeniu jednak
koniecznych uzupełnień Sąd Wojewódzki w Opolu – Wydział I Cywilny
postanowił 27.08.1991 wpisać do rejestru stowarzyszeń Związek
Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno – Kulturalnych w Polsce z
siedzibą w Opolu.

Pierwszym przewodniczącym Związku został wybrany Georg Brylka, w
1994 roku zastąpił go prof. Gerhard Bartodziej, w 2000 roku wybrano
Fryderyka Petracha, a od lutego 2005 roku Związkowi przewodniczy
Henryk Kroll, poseł na sejm z ramienia Mniejszości Niemieckiej,
który został ponownie wybrany 24 marcu 2007 roku na kolejną
kadencję.

Władzami Związku Niemieckich Stowarzyszeń są:
1. Zjazd Delegatów zwany "Radą Związku"
2. Zarząd Związku Niemieckich Stowarzyszeń, składający się z 8 osób
3. Komisja Rewizyjna, składająca się z 3 osób.
www.vdg.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=138&Itemid=104

szwager_z_laband Tatarzy - تتار 01.10.09, 12:59

Po wojnie w granicach Polski pozostały 2 wsie tatarskie w
dzisiejszym województwie podlaskim, ponadto Tatarzy żyją rozproszeni
w Gdańsku, Warszawie i Gorzowie Wielkopolskim, łącznie ok. 3 tys.
Od 1971 działa Muzułmański Związek Religijny, a od 1992 Związek
Tatarów Polskich w RP.

www.szlaktatarski.pl/

Jako ciekawostka powia ze we Glywicach "za Niymca" stacjonowaua
jednosta zuorzono z Tatarow a i dzisiej wiym o pszinajmiyj jednym
wojskowym pochodzynia tatarskiego kery stacjonuje we Glywicach!

szwager_z_laband Romowie(Cyganie) - Roma 01.10.09, 13:09

Około 30% dzieci romskich nie wypełnia obowiązku szkolnego [3], co
spowodowane jest zarówno uznawaniem przez rodziców jedynie
tradycyjnych wartości kultury romskiej, brakiem znajomości języka
polskiego wśród najmłodszych, jak też znacznym ostracyzmem
społecznym oraz obawą przed szykanami w szkole. Odsetek ten waha się
jednak znacznie wśród różnych grup, zaś w Suwałkach działa jedyna w
Polsce szkoła ucząca w romani (dyrektor – Jacek Milewski). W roku
2007 w Gorzowie Wlkp. został wydany pierwszy podręcznik dla dzieci w
wieku wczesnoszkolnym, posługujących się dialektem Polska Roma,
pt. "Miri szkoła - Romano elementaro"[4] opracowany przez Karola
Parno Gierlińskiego. W roku 2008 ukazało się drugie, poszerzone i
poprawione wydanie tego podręcznika oraz jego adaptacja dla dzieci
używających dialektu Bergitka Roma pt. "Miri szkoła - Romano
elementaris".

www.zgapa.pl/data_files/referat_3612.html

szwager_z_laband Re: narody niypolske 01.10.09, 13:18

pl.wikipedia.org/wiki/Mniejszo%C5%9Bci_narodowe_i_etniczne_w_Polsce

szwager_z_laband Czesi - Češi 01.10.09, 13:58

pl.wikipedia.org/wiki/Zel%C3%B3w

Podczas narodowego spisu powszechnego ludności w 2002 r., jako Czesi
zadeklarowało się 386 obywateli Polski w tym:

w województwie łódzkim – 111 (w tym 81 w gminie Zelów)
w województwie śląskim – 61
w województwie dolnośląskim – 47
w województwie mazowieckim – 37
Czesi w Polsce tradycyjnie są ewangelikami.

Najnowsze z forum Glywice - Gleiwitz - Gliwice

Zaloguj się