Nastepny zasadzca - wojt Stanislaw

[arnold7]

Przywilej lokacyjny miasta Krasnystaw wydany
w 1394 roku przez Króla Władysława Jagiełłę

Mając wzgląd na zasługi Stanisława de Kozycze, jemu i prawnym jego następcom
nadajemy wójtostwo nasze w Szczekarzowie, w ziemi Lubelskiej nad rzeką
Wieprzem położone, dziedzicznie, dozwalając wieś tę erygować na miasto,
któremu przeznaczamy sto łanów frankońskich pola prze samegoż wójta Stanisława
wymierzonych, a z tych dwa oddajemy na kościół, dwa na pasze, wójtowi zaś i
potomkom jego cztery wolne łany; prócz tego temuż wójtowi pozwalamy pobierać
szósty denar z czynszów miejskich i trzeci denar od każdej odsądzonej sprawy.
Również oddajemy wójtowi jatki, postrzygalnię, stolnicę szewców i krawców i
łaźnię. Żeby zaś to miasto nasze Szczekarzów prędzej lokować, przenosimy je z
prawa polskiego i ruskiego pod prawo niemieckie, które się magdeburskim zowie.
Pozwalamy także, iżby się targ jeden, co tydzień we czwartek odbywał. Wójta
powinnością będzie, kiedy ziemianie pójdą na pospolite, stawać do wyprawy
wojennej, z jednym kopijnikiem i dwoma łucznikami i dobrze uzbrojonymi.

www.krasnystaw.pl/new/index.php?option=com_content&task=view&id=159&Itemid=116

Spicymir i wójt Stępko

[arnold7]

Historyczne widowisko dla tarnowian na rocznicę

W sobotę punktualnie w samo południe na tarnowski Rynek wkroczył sam... król
Władysław Łokietek wraz z całą świtą. Przybył też oczywiście Spicymir, by z rąk
władcy odebrać akt lokacyjny Tarnowa. Historycznym widowiskiem uczczono 676.
rocznicę lokacji miasta. Najpierw rycerze i dworzanie ruszyli w cztery strony
świata, by nieść wśród mieszczan wieść o tym, co ma nastąpić. Rozdawali
specjalny numer "Wiadomości tarnowskich" poświęcony okolicznościom nadania przez
króla praw miejskich Tarnowowi.

Ceremonia przed ratuszem W samo południe rozpoczęła się ceremonia przypominająca
wydarzenia sprzed 676 lat, gdy kancelaria królewska wydała Spicymirowi dokument
lokacyjny. Łaska królewska spadła na odbiorcę, czyli wojewodę krakowskiego
Spicymira, z powodu "jego licznych usług i zasług" - tym samym osadnicy
mieszkający na wzgórzu nie byli już wieśniakami, ale mieszczanami. -
Prawdopodobnie Spicymir odbierał akt lokacyjny w Krakowie - uważa tarnowski
historyk Kazimierz Bańburski. - Trudno sobie przecież wyobrazić, by król
przyjeżdżał do Tarnowa, żeby przywieźć dokument. Gdyby tego aktu nie wręczył,
nad Wątokiem powstałaby prawdopodobnie niewielka wieś. Miasto zlokalizowano by
pewnie w Wojniczu, Pilźnie, może w Zgłobicach.

W każdym razie dzięki Spicymirowi Tarnów stał się miastem. Spicymir, który
stawił się obok Ratusza, by odebrać z rąk królewskich niezwykle istotny
dokument, był człowiekiem sukcesu. Szybko piął się po szczeblach urzędniczej
kariery, stając się jednym z najbardziej zaufanych ludzi Władysława Łokietka. -
Spicymir i wójt Stępko byli tymi ludźmi, którzy ciężko pracowali na sukces
Tarnowa - przypomina Kazimierz Bańburski. W ciągu stu lat Tarnów stał się
miastem nowoczesnym z Ratuszem, rynkiem, murami obronnymi okalającymi gród i
parafię. Happening, który przypominał wydarzenia sprzed wieków, zorganizował
wydział promocji miasta wspólnie z teatrem, muzeum i tarnowskim bractwem
rycerskim Gladi Amicii.

wiadomosci.wp.pl/kat,12611,wid,8225225,prasaWiadomosc.html?ticaid=132f4

[ballest]

Stanislaw, byc moze byl Polakiem, Stępko napewno nie, to juzas jakies
terazniejsze polskie zdrobnienie, bo ę nawet wtedy nie uzywano,moze o Stefana
chodzi!

[ballest]

Nawet nie trza bylo dlugo szukac, zeby znalezc;)
"
Stawiam na handel - wywiad ze Spycymirem

Redakcja: Gratulujemy uzyskania aktu lokacyjnego

Spycymir: Bóg zapłać, choć zdaję sobie sprawę, że najtrudniejsze dopiero przede
mną. Żeby wieś stała się miastem nie wystarczy sam dokument od króla. Trzeba
teraz wyznaczyć Rynek, ulice, zbudowac kościół parafialny i przede wszystkim
zachęcić do osiedlania. Teraz Tarnów ma zaledwie kilkudziesięciu mieszkańców.
To zdecydowanie za mało.

Redakcja: Kogo i jak chce pan zachęcać do zamieszkania w Tarnowie?

Spycymir: - Zależy mi głównie na rzemieślnikach, kupcach, dlatego zwolnię ich
ze wszelkich podatków. Ten pomysł sprawdził się w innych miastach. Osadników
będę sprowadzał m.in. z Krakowa i Nowego Sącza. Tam jest już duża konkurencja i
szukają nowych miejsc do prowadzenia interesów. Wiem, że zainteresowani są np.
Niemcy, którzy - jak się sam przekonałem - dość szybko się polonizują.

Redakcja: W pobliżu Tarnowa przebiega szlak handlowy wzdłuż dolin Białej i
Dunajca, z północy na południe do Węgier. Nieoficjalnie wiadomo, że zabiega
Pan, aby znaczenia nabrał szlak komunikacyjny prowadzący z Krakowa przez
Tarnów, Ropczyce i dalej na Ruś.

Spycymir: Nie ukrywam, że staram się o to. Tylko wtedy Tarnów ma szansę na
rozwój i przyciągniecie osadników. Teren, na którym posadowiłem miasto wybrałem
z rozmysłem. Owalna, piaszczysta wydma, dominująca nad najbliższą okolicą o
powierzchni 14 mórg od południa ma rzekę Wątok. Łatwy jest dostęp do wody, a
koryto jest także elementem obronnym. Warunki sa więc dobre do zamieszkania.

Redakcja: Od północy Tarnowa jest sporo lasów.

Spycymir: Na razie są tam bory, w które chętnie sam zapuszczam się w
poszukiwaniu grubego zwierza. Ale w moich planach mają tam powstać wsie,
związane z Tarnowem. Dostarczające do miasta płody rolne. Dlatego dalej
prowadzone będzie karczowania lasów, przekazywanie ziemi pod uprawę. Mam
chętnych Niemców, mają zakładać wsi o nazwach Schonwald i Kayzerwald.

Redakcja: Wróćmy do samego Tarnowa, co tutaj się zmieni?

Spycymir: Zmieni się wszystko. Nie po to kupowałem Tarnów wydając na to sporo
pieniędzy i nie po to starałem się u króla o lokację, by nic nie robić.
Oczywiście tworzenie miasta to proces trwający wiele lat, pewnie dopiero moi
wnukowie cieszyć się będą z dużego grodu.

Kulminację wzgórza przeznaczę pod budowę kościoła, wraz z otaczającym go
cmentarzem.
W samym centrum Tarnowa wytyczę plac, zbliżony do kwadratu o powierzchni dwóch
mórg. Będzie to rynek miejski. Z każdego jego rogu będą wybiegały po dwie
ulice, krzyżujące się pod kątem zbliżonym do kąta prostego. Oczywiście na
środku tego placu powinien stanąć Ratusz, ale do tego jeszcze daleka droga.
Do Tarnowa będzie można wjechać przez dwie bramy, zamykane na noc. Jedna brama
będzie od strony drogi na stolicę - na Kraków, druga na wschód na Ruś Halicką.

Redakcja: Jak realnie ocenia pan szanse na to, że lokacja się uda?

Jestem pewien, że moje plany uda się zrealizować. Znalazłem już zasadźcę,
będzie to przyszły wójt dziedziczny miasta. Ma na imię Stepko (Stefan).

Sukces lokacji Tarnowa zależy także od samych mieszkańców. Liczę na ich pomoc,
na właściwe przyjęcie nowych osadników i wspólną pracę. Tarnów ma dużą szanse
stać się silnym i nowoczesnym miastem.

Redakcja: Jak pan myśli, jaki będzie Tarnów za kilka wieków, np. za 700 lat?

Spycymir: Trudno sobie to wyobrazić, to odległe czasy. Jeżeli nie dotkną go
zarazy, pożoga wojenna powinien być dużym grodem. Tuszę, że będzie to gród
sławny, znany z przemysłu, handlu, mający ludzi światłych, pomnażających dobra
swoje, ale i dbających o dobro Królestwa całego. Jeśli tak się stanie to będę
szczęśliwy nawet i zza grobu, co daj Bóg, aby się stało."

Zapamietaj, Tarnow byl obok Nowego Sacza i Sanoka najbardziej niemieckie miasto!

www.tarnow.pl/media/www_tarnow_pl/4.php

Dziękujemy za rozmowę.

[arnold7]

Ale Stepko to Stepko, nie udowodnisz, ze nie byl Polakiem.

[hanys_hans]

Miasto Szczekarzewo (dziś Krasnystaw ) na prawie magdeburskim.


Akt lokacyjny Szczekarzewa [per Stanislaum de Kozycze]



Actum Cracovie, ipso die dominico „Esto michi” anno Domini 1394.

In nomine Domini amen. Ad perpetuam rei memoriam. Wladislaus Dei gratia rex
Polonie, Lithuanieque princeps supremus et heres Russie etc. significamus tenore
presentium, tam presentibus, quam futuris, quibus expedit, universis, quod
attenta solerti constancia ac multiplicia fidelitatum obsequia nostre maiestati
per Stanislaum de Kozycze , nostrum fidelium dilectum (nostri fidelis dilecti –
kop. 1) indefesse exhibita et inantea, uti arbitarmur, prestancius exhibenda
volentesque ipsius digna obsequia dignis honorum munificenciis compensare eidem
Stanislao, suis pueris et legittimis successoribus iure hereditario advocaciam
nostram in Sczekarzow in terra Lublinensi et in fluvio Wyeprz sitam de innata
nostre maiestati benignitate dedimus, donavimus et tenore presentium damus,
donamus temporibus perpetuis affutur(um). Quam quidem villam Sczekarzow sive
locum exnunc in oppidum sive in civitatem de novo transferimus collocand(am)
perpetuo duratur(um). Ad quam quidem civitatem attribuimus, addicimus,
annectimus, adiungimus et appropriamus centum mansos agrorum Franconicos per
ipsum Stanislaum advocatum dimensurandos. Inter quos quidem mansos duos pro
eccelsia, duos pro expellendis gregibus ac eidem advocato, suis pueris et
successoribus legittimis pretextu eiusdem advocacie quatuor mamsos liberos,
sextum denarium censuum, tercium denarium iudicii et cuiusbet rei iudicate,
macella, cameras pannicidarum (pannidorum – kop. 2), mensas pistorum, sutorum et
balneum sive stubam balnealem damus, conferimus et donamus donacione perpetua et
irrevocabili per ipsum Stanislaum, suos pueros et successores legittimos
tenend(os), habend(os), utifruend(os), alienand(os), donand(os), commutand(os),
vendend(os) nostro de concensu ac pacifice et quiete possidend(os) et
convertend(os), prout sibi et suis heredibus melius et utilius videbitur
expedire. Ut autem dicta civitas nostra Sczekarzow valeat celerius collocari,
ipsam de iure Polonico sive Ruthenico in ius Theutonicum, quod Maydburgense
dictur, transferimus perpetuo duraturum removentes in ibidem omnia iura
Polonicalia, modos et consuetudines universas, que ipsum ius Theutonicum
plerumque perturbare consueverunt. Eximimus insuper, absolvimus et perpetuo
liberamus (liberari – kop. 1) advocatum, oppidanos, sive cives, hortulanos,
tabernatores, suburbanos et quosvis incolas civitatis predicte ab omni iure,
iurisdicione et potestate omnium regni nostri palatinorum, castellanorum,
iudicum, subiuducum et ministerialium eorundem, quibuscumque nomonibus
censeantur, quod coram ipsis, aut aliquo eorum pro causis tam magnis, quam
parvis, puta furti, sanguinis, homocidii, incendii, membrorum mutilacionis et
quibusvis aliis citati minime respondebunt, nec aliquas penas solvere
tenebuntur, sed tantum cives et incole dicte civitatis coram suo advocato, qui
fuerit pro tempore, advocatus vero coram nobis, aut nostro capitaneo, qui fuerit
pro tempore, si ipse advocatus in reddenda iusticia negligens fuerit, vel
remissus, dum tamen per litteram nostram nostro sigillo sigillatam citatus
fuerit, tune non altier, quam suo iure Theutonico Maydburgensi cuilibet ad
obiecta respondere sint et sit astricti et astrictus. In causis vero
criminalibus et capitalibus superius expressatis advocato et eius successoribus
legittimis iudicandi, corrigendi, puniendi, senteciandi et condempnandi damus,
conferimus plenam et omnimodam facultatem, prout hoc ius Theutonicum in omnibus
suis punctis, articulis, condicionibus et sentenciis postulat et requirit,
iuribus nostris regalibus in omnibus semper salvis. Porro volen(tes) eiusdem
civitatis nostre condicionem fecere meliorem eidem civitati nostre Sczekarzow
forum septimanele feris quintis singulis damus, conferimus et donamus perpetuis
temporibus celebrand(um) indulgen(tes) omnibus et singulis mercatoribus merces
et res suas, cuiuscumque generis aut speciei fuerint, libere vendere, et emere
in ibidem iuxta libitum sue voluntatis. Preterea advocatus nomine dicte
advocacie ad expeditiones cum terrigenis cum una hasta et duobus sagittariis in
armis et equis bene dacentibus nobis et nostris successoribus servire sit
astrictus perpetuo. Harum quibus sigillum nostrum appensum est testimonio
litterarum.

Actum Cracovie, ipso die dominico „Esto michi” anno Domini millesimo
trecentesimo nonagesimo quarto, presentibus hys: Dobeslao castellano
Cracoviensi, Sandiwogio Calisiensi, Spithkone Cracoviensi, Johanne Ligensza
Lanciciensi palatinis, Petro Kmythe castellano Lublinensi, Demetrio marschalco,
aliisque multis nostris fidelibus fidedignis. Datum per manus honorabilis
Zaklycze cancellarii aule nostre, nostri fidelis dilecti.

[ballest]

Hanys, moze ale stanisllaus Polakiem byl, bo tam nie pisze , ale imie na to
wskazuje, kaj Stefan raczej na Wegra wskazuje, a tych osadnikow np, Niemieckich
duzo z Wegier bouo.

[arnold7]

Stefan na nic nie wskazuje, od czasow sw. Stefana chrzcilo sie tym imieniem
rowniez w Polsce. W kazdym razie nie mozna dzis udowodnic, ze nie byl Polakiem,
a Stanislwa najprawdopodobniej byl, tak wiec toria:
"Polacy w sredniowieczu zadnego miasta nie zalozyli", znieksztalcona pozniej
przez miszcza w teorie:
"W sredniowieczu Polacy zadnego miasta nie zasadzili" upadla i odeszla w niebyt.

[hanys_hans]

arnold7 napisał:

> ...W kazdym razie nie mozna dzis udowodnic, ze nie byl Polakiem...

"nie mozna dzis udowodnic, ze nie byl Polakiem" Take stwierdzynie niyma pszeca
rzodnym dowodym ze byu Polakiem.

>"W sredniowieczu Polacy zadnego miasta nie zasadzili" upadla i odeszla wniebyt

Do tego twojego stwierdzynia nojlepi dodej: podobno "upadla i odeszla wniebyt"
podwiela niy mosz koonkretnych dowodoow na 100%....

[arnold7]

Bzdura, skoro nie mozna udowodnic, ze zasadzca nie byl Polakiem, teoria jest
obalona. To wynika z logiki.

[arnold7]

Natomiast mozna przyjac, ze skoro wg Ballesta imie zasadzcy pochodzenia
niemieckiego kwalifikuje go jako Niemca, to imie pochodzenia polskiego
automatycznie kwalifikuje go jako Polaka. Koniec, kropka.

Tarnow;) - Laband my wszytko uobalymy!

[ballest]

"Miasto w pełni zorganizowane.

Nie wiadomo kto był zasadźcą i pierwszym wójtem dziedzicznym Tarnowa. Nie jest
też znany skład sądu wójtowsko - ławniczego, czy też rady miejskiej z okresu
lokacji. Znamy ich po raz pierwszy dopiero z 1362 r. Dnia 27 lutego tego roku
zapadł wyrok tarnowskiego sądu wójtowsko - ławniczego, przysądzający bliższość
do młyna pod Tarnowem dziedzicowi miasta Rafałowi z Tarnowa, zachował się do
dziś dnia w postaci dokumentu.

Jako wójt Tarnowa (advocatus Tarnowiensis) występuje Jakub. Burmistrzem
(prothoconsul) jest Mikołaj Scheffler. Rajcami zaś są: Kunel Glü ck, Ilsung,
Hensel Eysolder, Andrzej rzeźnik. Ławnicy to: Peszko Bogacz (Dives), Zyndram,
Mateusz Gilniczer, Młody Heyno, Jakub Polak, Peszko Gleczer i Peszko zwany Wół
(Woul).

Występujące tutaj w składzie rady i sądu wójtowsko - ławniczego niemieckie
nazwiska, znajdują się również w tym czasie o tym samym brzmieniu w dokumentach
Krakowa i Nowego Sącza. Być może z tych królewskich miast zostali sprowadzeni
do Tarnowa osadnicy pochodzenia niemieckiego, którzy w pierwszych dziesiątkach
istnienia miasta stanowili jego patrycjat."


www.tarnow.net.pl/index.php?pokaz=i&id=82

[hanys_hans]

arnold7 napisał:

> Bzdura, skoro nie mozna udowodnic, ze zasadzca nie byl Polakiem, teoria jest
> obalona. To wynika z logiki.

Szuo by sie zgodzic´ z twojoom logikoom jak by na s´wiecie w tych czasach rzyli
ino Polaki!

[arnold7]

Kup se podryncznik ze logiki, potym pogodomy.

[rodack2000]

arnold7 napisał:
> Kup se podryncznik ze logiki, potym pogodomy.

...
- a masz akwarium?
- nie, odpowiada jego kumpel
- no to jestes pedal!
:o)

[szwager_z_laband]

no nareszcie jakisa porzondny przikuad - biera sie za sznupanie:)

piyrsze wyniki

[szwager_z_laband]

tak jak podyjzowouech poleku i to obala:)

na poczontek o de Kozych = inaczyj w herbarzu polskim je to Korzyc i
znondziecie go pod herbym pochodzynia niymieckego - we Slonsku na pieczynciach
od drugyj pouoy czinastego wieku. Zresztom sam mocie link:)

pl.wikipedia.org/wiki/Brochwicz_(herb_szlachecki)

[szwager_z_laband]

mogesz se zawsze sprawdzac to we roztomaitych herbarzach, np sam:

www.hsi.zhp.info/piotrek/k.htm

[arnold7]

de Kozyce to po polsku z Kozyc, ten zasadzca nie byl rycerzem, nie mial herbu,
po prostu pochodzil z wiochy o nazwie Korzyce, jest taka.

[szwager_z_laband]

sam mosz dowod na to ze sie mylisz i to rubo:)

100kazz.w.interia.pl/Pliki/29CholmskijKalendar1911.htm
"Po Ludwiku Węgierskim (+1362) Jagiełło podniósł Szczekarzew do rzędu miast
(“miasteczko Szczekarzew od tej chwili przekształcamy w miasto”) i nadaje mu
prawa magdeburskie (niemieckie), co miało miejsce w roku 1394. Jednocześnie
następuje “likwidacja wszystkich miejscowych praw i zwyczajów”. W tym samym
czasie wójtostwo nowo postanowionego miasta Szczekarzewa - Krasnegostawu (nazwa
ta poczęła się przyjmować za panowania Jagiełły) nadane zostało “w uznaniu
licznych, ważnych, wiernopoddańczych zasług Stanisławowi z Korzyc na prawach
dziedzicznych po linii zstępującej (“darujemy jemu i potomkom jego”). "


ps

szukejcie dalyj;)

[arnold7]

Dowod na co?

[arnold7]

Chyba wlasciwa jest wersja "Stanislaw z Kozic". Zou wi zou to bou Gorol.

Akt lokacyjny Szczekarzewa



Actum [1] Cracovie, ipso die dominico „Esto michi” [2] anno Domini 1394.

In nomine Domini amen. Ad perpetuam rei memoriam. Wladislaus Dei gratia rex
Polonie, Lithuanieque princeps supremus et heres Russie etc. significamus tenore
presentium, tam presentibus, quam futuris, quibus expedit, universis, quod
attenta solerti constancia ac multiplicia fidelitatum obsequia nostre maiestati
per Stanislaum de Kozycze [3] , nostrum fidelium dilectum (nostri fidelis
dilecti – kop. 1) indefesse exhibita et inantea, uti arbitarmur, prestancius
exhibenda volentesque ipsius digna obsequia dignis honorum munificenciis
compensare eidem Stanislao, suis pueris et legittimis successoribus iure
hereditario advocaciam nostram in Sczekarzow in terra Lublinensi et in fluvio
Wyeprz sitam de innata nostre maiestati benignitate dedimus, donavimus et tenore
presentium damus, donamus temporibus perpetuis affutur(um). Quam quidem villam
Sczekarzow sive locum exnunc in oppidum sive in civitatem de novo transferimus
collocand(am) perpetuo duratur(um). Ad quam quidem civitatem attribuimus,
addicimus, annectimus, adiungimus et appropriamus centum mansos agrorum
Franconicos per ipsum Stanislaum advocatum dimensurandos. Inter quos quidem
mansos duos pro eccelsia, duos pro expellendis gregibus ac eidem advocato, suis
pueris et successoribus legittimis pretextu eiusdem advocacie quatuor mamsos
liberos, sextum denarium censuum, tercium denarium iudicii et cuiusbet rei
iudicate, macella, cameras pannicidarum (pannidorum – kop. 2), mensas pistorum,
sutorum et balneum sive stubam balnealem damus, conferimus et donamus donacione
perpetua et irrevocabili per ipsum Stanislaum, suos pueros et successores
legittimos tenend(os), habend(os), utifruend(os), alienand(os), donand(os),
commutand(os), vendend(os) nostro de concensu ac pacifice et quiete
possidend(os) et convertend(os), prout sibi et suis heredibus melius et utilius
videbitur expedire. Ut autem dicta civitas nostra Sczekarzow valeat celerius
collocari, ipsam de iure Polonico sive Ruthenico in ius Theutonicum, quod
Maydburgense dictur, transferimus perpetuo duraturum removentes in ibidem omnia
iura Polonicalia, modos et consuetudines universas, que ipsum ius Theutonicum
plerumque perturbare consueverunt. Eximimus insuper, absolvimus et perpetuo
liberamus (liberari – kop. 1) advocatum, oppidanos, sive cives, hortulanos,
tabernatores, suburbanos et quosvis incolas civitatis predicte ab omni iure,
iurisdicione et potestate omnium regni nostri palatinorum, castellanorum,
iudicum, subiuducum et ministerialium eorundem, quibuscumque nomonibus
censeantur, quod coram ipsis, aut aliquo eorum pro causis tam magnis, quam
parvis, puta furti, sanguinis, homocidii, incendii, membrorum mutilacionis et
quibusvis aliis citati minime respondebunt, nec aliquas penas solvere
tenebuntur, sed tantum cives et incole dicte civitatis coram suo advocato, qui
fuerit pro tempore, advocatus vero coram nobis, aut nostro capitaneo, qui fuerit
pro tempore, si ipse advocatus in reddenda iusticia negligens fuerit, vel
remissus, dum tamen per litteram nostram nostro sigillo sigillatam citatus
fuerit, tune non altier, quam suo iure Theutonico Maydburgensi cuilibet ad
obiecta respondere sint et sit astricti et astrictus. In causis vero
criminalibus et capitalibus superius expressatis advocato et eius successoribus
legittimis iudicandi, corrigendi, puniendi, senteciandi et condempnandi damus,
conferimus plenam et omnimodam facultatem, prout hoc ius Theutonicum in omnibus
suis punctis, articulis, condicionibus et sentenciis postulat et requirit,
iuribus nostris regalibus in omnibus semper salvis. Porro volen(tes) eiusdem
civitatis nostre condicionem fecere meliorem eidem civitati nostre Sczekarzow
forum septimanele feris quintis singulis damus, conferimus et donamus perpetuis
temporibus celebrand(um) indulgen(tes) omnibus et singulis mercatoribus merces
et res suas, cuiuscumque generis aut speciei fuerint, libere vendere, et emere
in ibidem iuxta libitum sue voluntatis. Preterea advocatus nomine dicte
advocacie ad expeditiones cum terrigenis cum una hasta et duobus sagittariis in
armis et equis bene dacentibus nobis et nostris successoribus servire sit
astrictus perpetuo. Harum quibus sigillum nostrum appensum est testimonio
litterarum.

Actum Cracovie, ipso die dominico „Esto michi” anno Domini millesimo
trecentesimo nonagesimo quarto, presentibus hys: Dobeslao castellano
Cracoviensi, Sandiwogio Calisiensi, Spithkone Cracoviensi, Johanne Ligensza
Lanciciensi palatinis, Petro Kmythe castellano Lublinensi, Demetrio marschalco,
aliisque multis nostris fidelibus fidedignis. Datum per manus honorabilis
Zaklycze cancellarii aule nostre, nostri fidelis dilecti.

W Krakowie dnia 1 marca roku Pańskiego 1394. [4]

W imię Pańskie amen. Na wieczną rzeczy pamiątkę. Władysław z Bożej łaski król
polski, wielki książę litewski i dziedzic ruski, etc. łaskawość jednaką
okazujemy, jak teraz, tak i w przyszłości, wszem, którym należną jest, przeto
zważywszy roztropność i liczne względy wierności majestatowi naszemu przez
naszego wiernego i dostojnego Stanisława z Kozic niestrudzenie okazywane [...],
iżby znamienitszymi uczynić i radzi jego godne zasługi przez należny zaszczyt
szczodrości wynagrodzić, temuż Stanisławowi, jego synom i legalnym następcom,
wójtostwo nasze w Szczekarzewie w ziemi Lubelskiej na rzeką Wieprz położone z
przyrodzoną majestatowi naszemu szczodrobliwością z prawem dziedziczenia
nadajemy i trwałą przychylność dajemy, darujemy, aby na wieki zachować. Wioskę
mienioną Szczekarzew alibo to od zaraz na oppidum alibo to od nowa na miasto
erygujemy, aby ulokowane wiecznie trwało. Na owoż miasto przydzielamy, nadajemy,
łączymy, przyłączamy i na własność oddajemy sto łanów frankońskich pola przez
samego wójta Stanisława odmierzonych. Z tego dwa łany dla duchowieństwa, dwa
łany dla wypędzających stada, a takoż dla wójta Stanisława, jego synów i
legalnych następców na toż wójtostwo cztery wolne łany; szósty denar z czynszów,
trzeci denar od wyroków i każdej osądzonej sprawy, jatki, sklepy sukienników,
kramy piekarzy, szewców, balwiernię alibo łaźnię ofiarujemy, polecamy i w
donacji wieczystej a nieodwołalnej temuż wójtowi Stanisławowi, jego synom i
legalnym następcom oddajemy dla posiadania, utrzymywania, użytkowania,
odstępowania, darowania, wymieniania, zbywania za naszą zgodą, a takoż
spokojnego i prywatnego obsadzania (dzierżawienia) i obracania podle tego, jak
jemu i jego dziedzicom korzystniejszym i użyteczniejszym będzie. Iżby zaś
rzeczone miasto nasze Szczekarzew móc szybciej lokować, przenosimy je z prawa
polskiego alibo ruskiego na prawo niemieckie (teutońskie), które maydburskim
(magdeburskim) zowią, na zawsze oddaliwszy tamże wszystkie prawa polskie,
przepisy i obyczaje powszechne, które prawo niemieckie samo przez się zwykle
usuwać ma zwyczaj. Krom tego oddalamy, zwalniamy i na zawsze uwalniamy wójta,
oppidanos alibo mieszczan, zagrodników, szynkarzy, podgrodzian i wszystkich,
ktokolwiek miasto wspomniane zamieszkuje, od wszystkich praw, jurysdykcji i
władzy królestwa naszego wojewodów, kasztelanów, sędziów, podsędków i tychże
samych woźnych, którzy kiedykolwiek nominowanymi będą; przeto publicznie sądzeni
za sprawy tak wielkie, jak i małe, za kradzieże, morderstwa, zabójstwa,
podpalenia, okaleczenia i każde inne najmniejsze przewinienie przed swoim wójtem
odpowiadać będą i nie jakąkolwiek inną karę otrzymają, lecz taką jak obywatele i
mieszkańcy miasta rzeczonego [...] lubo przed naszym starostą, o ile wójt w
ferowaniu wyroków niedbałym lub opieszałym będzie, dopóki atoli póty naszym
dokumentem naszą pieczęcią opatrzonym ogłoszone nie będzie, wtedy nie inaczej,
jak wszyscy podle zarzutów samym prawem maydburskim (

[arnold7]

Kozice - wieś nad rzeką Sierotką, około 18 km na płd.-wsch. od Lublina.

100kazz.w.interia.pl/UzupelnieniaWWW.htm

[szwager_z_laband]

we dokumyntach o kerych godomy je de Kozych od kerego miana je gynau na tym
terynie nazwa miejscowosci pochodzonco od rodu Korzyc, kerego pochodzynie je
niymiecke a gynau ze Slonska. Wybocz, ale do mie sprawa je klarowno.

[arnold7]

szwager_z_laband napisał:

> we dokumyntach o kerych godomy je de Kozych od kerego miana je gynau na tym
> terynie nazwa miejscowosci pochodzonco od rodu Korzyc, kerego pochodzynie je
> niymiecke a gynau ze Slonska. Wybocz, ale do mie sprawa je klarowno.

Nie z Korzyc, tylko z Kozic, juz rzech wklejil dwa linki to potwierdzajce.

[arnold7]

Z tego wynika, ze zamozna szlachta polska byla zrodlem zasadzcow - tak ze teoria
Ballesta upadla jeszcze bardziej.

[arnold7]

W tym miejscu nasuwa się pytanie o to, kim był człowiek, który podjął się, z
pewnością kosztownej, inwestycji? Szczegółowszych informacji bezpośrednich na
temat jego osoby, niestety, nie posiadamy. Jedno jest pewne - nie był
mieszczaninem, gdyż wówczas nie pisałby się “z Kozic”. Kozice natomiast były
wsią, leżącą w sąsiedniej ziemi lubelskiej, której właścicielem, odnotowanym po
raz ostatni w roku 1418, był właśnie dziedzic o tym imieniu [17]. Jego 3
synowie: Wojciech, Piotr i Jan, są odnotowani jako właściciele również leżących
na tym samym terenie Bystrzejowiec, Częstoborowic i Raciborowic [18]. Krewniak
ich, Jakub z Kozic, występował w roku 1430 jako świadek na rokach sądu ziemi
chełmskiej, a szwagier - zięć Stanisława, Maciej z Suchodołów, był sędzią ziemi
lubelskiej [19]. Wszystko to wskazuje, że Stanisław z Kozic był przedstawicielem
zamożnej szlachty. To rzeczywiście kwalifikowałoby go na potencjalnego zasadźcę
interesującego nas miasta [20].

Syn Wojciech, ziec Maciej - czyste Poloki.

krasnystaw-rys.webpark.pl/Pliki/55BozenaNowak.htm

[szwager_z_laband]

widza ze niy rozumisz - obejz jeszcze roz:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=34281&w=56956675&a=56971520
to je gynau ta ziymia o keryj godomy, a niy jakos somsiednio!

Jak czytom Tarnow pod;)

[ballest]

Teraz do debaty stoji tylko Stanislaum no ja, dlo mnie ta sprawa jest i tu
roztrzygnietou!
Jak ftos logicznie mysli to widzi, ze to czlowiek o herbie slonskim!

[szwager_z_laband]

Gynau to je to o czym juz spominouech - w kryngu niymieckim bou i slonsk i jak
wiadomo i Slonzoki byli zasadzcami we Polsce. Zresztom w danych kere podouech
stoi to klar ze byli ze slonska a pochodzynia niymieckego. To je oczywiste do
kozdego kery sie tym tematym ino trocha guymbiy zainteresuje. Jo sie ale
Polokom w pewnym synsie niydziwia, ze na kozdym kroku chcom ino jakos(sam
domniymano) polskosc keregos zasadzcy znonsc - to juz tak je ze kozdy chce byc
dumny ze siebie.

[ballest]

Najgorsze jest to, ze choc najmniejszych dowodow niymy juz z kazdego co im do
historii pasuje Poloka robiom, tak bylo tysz z Kopernikiem, Stwoszem czy
Matejkom.

[szwager_z_laband]

no ja, w tzyj raji niykere znos by sie tysz mogli niychconco kedys znonsc;)

Szczekarzow, kaj lezy?

[ballest]

"[22] Wieprz swój początek bierze na obszarze ziemi bełskiej, lecz i tam wieś o
nazwie Szczekarzów nie występuje (zob. A. Janeczek, Osadnictwo pogranicza...).
Pozostaje wprawdzie jeszcze do ewentualnej jej lokalizacji prawa strona tej
rzeki w jej dolnym biegu, leżąca na terenie ziemi stężyckiej, lecz położenie
jej tam jest mało prawdopodobne."

"Omawiając lokację Szczekarzowa, nie sposób nie ustosunkować się do informacji
zawartej w dokumencie lokacyjnym na temat jego położenia. Stosowne
sformułowanie bowiem brzmi, że leżał on nad rzeką Wieprz “w ziemi lubelskiej”.

Lokalizacja ta jednak pozostaje w oczywistej sprzeczności przede wszystkim z
wynikami badań nad osadnictwem województwa lubelskiego w średniowieczu,
przeprowadzonych przez A. Sochacką. Wykazały one bowiem, że taka wieś nie
istniała wówczas na tym obszarze [21]. Ponieważ leżała ona nad Wieprzem, w grę
wchodzić może w zasadzie tylko ziemia chełmska [22]. Pozostaje w związku z tym
pytanie o to, dlaczego ten błąd się zakradł do dokumentu lokacyjnego? W tym
miejscu można udzielić dwu przypuszczalnych odpowiedzi. Mógł on być skutkiem
braku orientacji w kancelarii królewskiej, spowodowanej nieznajomością granic
tych ziem [23], tym bardziej, że ziemia chełmska dopiero od niedawna
pozostawała w granicach Korony, lub sugestią pracowników kancelarii,
spowodowaną pochodzeniem zasadźcy i urzędem Piotra Kmity. Mógł on być także
efektem czyichś zamierzonych działań. Głównym jego sprawcą, jak się wydaje,
mógł być właśnie Piotr Kmita, kasztelan lubelski. Jest to tym bardziej
prawdopodobne, że w formule świadków nie ma reprezentanta ziemi chełmskiej, sam
zaś Kmita wchodził wówczas w skład rządzącej grupy panów małopolskich i był
człowiekiem dbającym zarówno o swoją pozycję, jak i majątek [24] oraz zapewne o
zakres swej władcy w ziemi lubelskiej.

Kolejną wątpliwością, którą również tutaj należy wyjaśnić, jest identyfikacja
Szczekarzowa z Krasnymstawem, tym bardziej, że w dokumencie lokacyjnym została
użyta, i to trzykrotnie, tylko pierwsza nazwa. Wątpliwość tę rozwiewają jednak
same źródła. Poddawany bowiem analizie dokument lokacyjny znany jest jedynie z
transumptów dokonanych przez Kazimierza Jagiellończyka i Zygmunta I. I właśnie
przy okazji potwierdzania go w roku 1524 zaznaczono, że czynność tę wykonuje
się na prośbę, mieszczan: Stanisława z Przybyłowic, wójta “in Sczekarzew alias
Crasnystaw” [25].

O lokacji miasta w tym miejscu zadecydowały prawdopodobnie głównie względy
gospodarcze, z których na plan pierwszy wysuwał się niewątpliwie handel.
Szczekarzów (Krasnystaw) leżał bowiem już w XII-XIII w. na szlaku wiodącym z
Rusi Halicko-Włodzimierskiej w kierunku Lublina [26]."

ale jaja, zodyn nie wie, kaj ;)

[szwager_z_laband]

jakes to je zamotuane w tym tekscie do mie.

mogesz do tego podac link?

[szwager_z_laband]

juz widza:)

[ballest]

Jasne, ze mogam:
krasnystaw-rys.webpark.pl/Pliki/55BozenaNowak.htm

[szwager_z_laband]

jo je tysz ale slimok:)

[ballest]

Tera uech je richtig ciekawy, co nasi zwolennicy "polskich zasadzcow" kerych
nie bouo juzas wymyslom.
Hanys, Laband i jou czekomy na nastepnou propozycja!

[hanys_hans]

ballest napisał:

> Tera uech je richtig ciekawy, co nasi zwolennicy "polskich zasadzcow" kerych
> nie bouo juzas wymyslom.
> Hanys, Laband i jou czekomy na nastepnou propozycja!

Jo by dou pozoor, Arnold7 chce nos przerobić na średniowiecznych pacanów.
Skwuli teko radziyu bych sprawdzic´ lokacja Miejscowos´ci PACNÓW

W Pacanowie kozy kują
wiec Arnold7, mądra głowa,
błąka się po całym świecie,
aby dojść do Pacanowa.

Właśnie nową zaczął podróż,
by ją skończyć w Pacanowie.
A co przeżył i co widział
wontek ten wszystko wam opowie.

[ballest]

Hanys, nie rob jaj, bo Pacanow yno Poloki zauozyc mogli;)

"Historia logiki" - Logika średniowieczna -

[hanys_hans]

wojt arnold de 7 napisał:

> Bzdura, skoro nie mozna udowodnic, ze zasadzca nie byl Polakiem, teoria jest
> obalona. To wynika z logiki.

Sam mosz pole do popisu! Gynau dlo ciebie! Narazie tam rzodyn nic niy szkryfnyu
na tymat ==Logika średniowieczna==

pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Historia_logiki&action=edit§ion=2
pl.wikipedia.org/wiki/Historia_logiki

Spycymir

[ballest]

"Takim nowym człowiekiem jest zapewne rycerz Spycimir. O jego przodkach, poza
wątpliwymi hipotezami, nie wiadomo nic.

Bardzo wątłe poszlaki, wymagające jednak gruntownych badań, wskazują według
moich przypuszczeń, że jego przodkowie, lub on sam, przybyli z terenów Górnych
Łużyc, należących wówczas do Królestwa Czeskiego. Jego imię słowiańskie
Spycymir (Spytymir) doskonale tłumaczy się na gruncie języka górnołużyckiego
jako “doświadczający pokoju”, zawołanie Leliwa jako hasło: “patrz!, spójrz!”.
Leliwici tarnowscy byli bardzo blisko spokrewnieni z Bobolami, pieczętującymi
się tym samym herbem i sprawującymi wspólnie prawo patronatu tych samych
kościołów (Wszystkich Świętych w Krakowie, kościół parafialny we wsi Piasek
Wielki w powiecie wiślickim). Przezwisko “Bobola” znowu tłumaczy się świetnie w
języku górnołużyckim jako “Brzuchacz”. W okolicach Budziszyna na Górnych
Łużycach w połowie XVI w. zamieszkiwała rodzina von Bobolitz, pieczętująca się
naszą Leliwą. Tych poszlak jest naprawdę sporo. I być może w Długoszowym
przekazie, iż Leliwici przybyli do Polski z obcych stron (“szlachetny ród
Leliwitów wywodzący się znad Renu i z krwi niemieckiej”) tkwi jakieś źdźbło
prawdy."

www.tarnow.net.pl/index.php?pokaz=i&id=82

Spycymir

[ballest]

"Takim nowym człowiekiem jest zapewne rycerz Spycimir. O jego przodkach, poza
wątpliwymi hipotezami, nie wiadomo nic.

Bardzo wątłe poszlaki, wymagające jednak gruntownych badań, wskazują według
moich przypuszczeń, że jego przodkowie, lub on sam, przybyli z terenów Górnych
Łużyc, należących wówczas do Królestwa Czeskiego. Jego imię słowiańskie
Spycymir (Spytymir) doskonale tłumaczy się na gruncie języka górnołużyckiego
jako “doświadczający pokoju”, zawołanie Leliwa jako hasło: “patrz!, spójrz!”.
Leliwici tarnowscy byli bardzo blisko spokrewnieni z Bobolami, pieczętującymi
się tym samym herbem i sprawującymi wspólnie prawo patronatu tych samych
kościołów (Wszystkich Świętych w Krakowie, kościół parafialny we wsi Piasek
Wielki w powiecie wiślickim). Przezwisko “Bobola” znowu tłumaczy się świetnie w
języku górnołużyckim jako “Brzuchacz”. W okolicach Budziszyna na Górnych
Łużycach w połowie XVI w. zamieszkiwała rodzina von Bobolitz, pieczętująca się
naszą Leliwą. Tych poszlak jest naprawdę sporo. I być może w Długoszowym
przekazie, iż Leliwici przybyli do Polski z obcych stron (“szlachetny ród
Leliwitów wywodzący się znad Renu i z krwi niemieckiej”) tkwi jakieś źdźbło
prawdy."

www.tarnow.net.pl/index.php?pokaz=i&id=82

[szwager_z_laband]

Jak juz take cos we polskich tekstach znondziesz to i tak je duzo. Jo sie ale
przekonou ze ostatnio coroski to wiyncy sie dopuszczo tych zakazanych prowd:)

i to je ok, bo sie geszichta robi dlo nos tera dopiyro ciekawo!, co widac i sam
na forum = dobrze je ze som zdania podzielone, bo skisz tego we tych dyskusjach
idzie sie duzo nauczyc i dowiedziec:)