Kalyndorz sloonski

[rita100]

To zaczynamy :)

[rita100]

1920 - na Rynku Głównym w Krakowie odbył się wiec śląski z udziałem około 100
tys. osób. Z tej okazji przybyło do miasta około 10 tys. gości ze Śląska
Cieszyńskiego, Spisza i Orawy. W uchwalonych rezolucjach deklarowano wszelką
pomoc na czas plebiscytu, zapowiadano, że sfałszowane wyniki plebiscytu nie
zostaną uznane, a na wszelki gwałt ludność polska odpowie gwałtem.

[rita100]

W tym dniu było także :
1920 - w ramach "Tygodnia obrony Kresów Zachodnich" rozpoczęto w Krakowie
zbiórkę pieniędzy, którą poparli wspólną odezwą prezes PAU prof. K. Morawski,
dowódca frontu śląskiego gen. F. Latinik oraz posłowie śląscy do Sejmu
Ustawodawczego.

[rita100]

Dawniej, to jakoś tak fajnie współpracowaliśmy, co się z nami podziało ?

[ballest]

Rita, to nie byla wspolpraca to byla partyzantka, a cos takiego na
Zachodzie nie znomy!

[rita100]

To było dawno, a dziś pora patrzec już inaczej na świat

[hanys_hans]

rita100 napisała:

> To było dawno, a dziś pora patrzec już inaczej na świat


fun.from.hell.pl/2005-03-30/Kalendarz-Menelli-2005.jpg

[ballest]

Rita, jak mozecie inaczy patrzec to patrzcie inaczy, na razie patrzycie tak na
tyn Swiat jak te uozarte z tego kalyndorza!

[rita100]

> tyn Swiat jak te uozarte z tego kalyndorza!
Wiesz co Ballest, jakoś mówią, że Niemcy nie mają dobrego dowcipu, musza
korzystać z naszych ;)))

[rita100]

hanys_hans napisał:

> rita100 napisała:
>
> > To było dawno, a dziś pora patrzec już inaczej na świat
>
>
> fun.from.hell.pl/2005-03-30/Kalendarz-Menelli-2005.jpg
>

I tak powstało Hanysowe Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych

[rita100]

Slonsk za Starego Fryca
Fryderyk II - prowadził wojny i przekształcił swoje przedsiębiorstwo rodzinne
Brandenburgię-Prusy w państwo europejskiej rangi. Jego armia podbiła Ślonsk,
zagarnęła ziemie polskie podczas pierwszego rozbioru w 1772r. Wielkie mocarstwo,
ale mocarstwo wykrwawione, zubożałe i o wiele słabsze niż się pozornie wydawało.
Nędza w kraju była ogromna, a najgorzej działo się właśnie na Śląsku, który,
zanim Fryderyk go zagarnął, był najbogatszą prowincją Habsburgów.

Urywki pracy Lujo Brentano "Die feudale Grundlage der schlesischen
Leineningustrie" - dla ścisłości podaje.

"Bardzo Slonskowi zaszkodziła polityka pruska, a przede wszystkim tkaczom.
Wprawdzie już w okresie przedfryderycjańskim tkacze slonscy byli zmuszeni
harować jak niewolnicy na swoich panów, których byli dziedzicznymi poddanymi,
później jednak zostali uwolnieni od tego jarzma dzięki reformom Józefa II, na
terenach pozostałych przy Austrii. Dla nowych poddanych 'oświeconego' krola Prus
niewolnictwo trwało jednak nadal, a nawet się powiększało."

[rita100]

Polityka pruska bardzo zaszkodziła na podbitym Slonsku przez Starego Fryca i to
własnie najbardziej tkaczom. Byli skazani na dożywotnią harówkę przy pomocy
przestarzałych wrzecion recznych, a wkrótce także na śmierć głodową, ponieważ
lniarstwo czeskie i irlandzkie szybko wyprzedziło tkactwo slonskie.
Lujo Brentanto pisze:
"Często byli bliscy śmierci glodowej i utrzymywali się przy życiu tylko w ten
sposób, ze ściągali padłe zwierzęta i jedli je, albo też zamiast chleba jedli
pieczywo z mchu... Nie było zadnego bodźca do pracy poza przymusem, głodem i
barbarzyńskimi karami... Jednakże ani ciężkie roboty, ani kij, ani pręgierz czy
więzienie nie mogły poprawić złej jakości tkanin śląskich."
Na dodatek krol kazał zakwaterować w domach 'opiekunów policyjnych', czyli
zandarmów konnych i to też nie pomogło tkaczom ślonskim.
W tym wypadku król postanowił powierzyć ekspertom francuskim cały zarząd
finansami w Prusach. Fachowcy od ściągania podatków załozyli "Rege" czyli
zarząd. Ci wymyślili podatki od spożycia i danin. Król zaś zachęcał do
intensywnego zbierania podatków słowami:
"Bierzcie tylko od tych, którzy mogą płacić; daruję ich wam"
Słowa zamieniły się w czyny. Francuscy 'markizy-rozbójnicy' pojeli apel krola i
dawj.... wyciskali ludzi do ostatka. Rozrosła się administracja. Dwustu do
trzystu 'zarządców' francuskich przystąpiło do plądrowania Prus i opodatkowania.
Wszystko co potrzebne do życia i śmierci zostało opodatkowane .
Momentalnie najbardziej lubiana kawa stała się niesłychanie droga.
I tu się troche zatrzymamy.

[rita100]

"Czym więcej żądał monopol tym więcej kwitł czarny handel surową kawą. W celu
jego zwalczania zarząd monopolu zatrudniał całą armię celników i szpicli. Zwano
ich 'wąchacze kawy', bo chodzili i próbowali po zapachu wykryć potajemne palenie
kawy, a kary były drakońskie.
W ten sposób król wzniecił nienawiść do obcych, a przede wszystkim do Francuzów.
Matka filozofa Artura Schopenhauera też przeżyła szykany celników francuskich i
opisała jak to celnicy się przed niczym nie cofali podczas rewizji. Wtenczas
weszły w modę szerokie suknie kobiece, składające się oczywiście z wielu
kieszeni po stronie wewnętrznej sukni. Wtenczas też wyrosło przekonanie, ze
najkulturalniejszym językiem jest francuski. Nawet w Pruskiej Akademii
najchętniej widziani byli Francuzi. Nikt wtenczas nie zwracał uwagi na filozofa
Kanta czy na "Cierpienia młodego Wertera". Tak muzyka ja Mozarta, Haydna czy
Glucka była dla krola okropieństwem. I bach musiał się przenieść do Hamburga, bo
go król nazwał cymbalista.
Tylko Antoine Pesne, ktory już za czasów Fryderyka Wilhelma I był dworskim
malarzem, miał szczęście być Francuzem i przynajmniej zostać dyrektorem Akademii
Berlińskiej.
I gdzież tu szukać 'ducha pruskiego' kiedy 'maniery francuskie' zaczęły rządzić.
Wśród innych monopoli, rozkwitały publiczne, uprzywilijowane burdele, które z
mocy prawa też miały coś zaspakajać. Życie kwitło tej warstwy uprzywilejowanej w
winiarniach, hulankach, grach i innych uciech.

"Chmara obcych, ktorzy zbiegali się tu ze wszystkich stron świata, przyczyniały
się do zatarcia pozostałych jeszcze resztek szlachetnych cech charakteru dawnych
berlinczyków. Przez małżeństwa powstawała mieszanina nadto pstra i lekkomyślna".

[rita100]

"Do powstań dochodziło też w ostatnich dziesięcioleciach XVIII wieku w zdobytej
przez Fryderyka II prowincji slonskiej. Tam jednak do buntów dziedzicznie
poddanych tkaczy przywodziły głód i nędza. (Wcześniej opisany był bunt w mieście
Altena gdzie rozgorzał gniew przeciw zaciąganiu siłą do służby wojskowej, gdzie
generał Wolfersdorff z Hamm nic nie wskórał, bo ludzie z miasta wylelewali
wrzątek na zołnierzy Wolferdorff).
Te bunty na Slonsku były wybuchem rozpaczy, bez energicznego kierownictwa,
dlatego zdane były na niepowodzenia. Do komendantów garnizonów slonskich
nadszedł z Berlina rozkaz królewski, żeby w bezwględny sposób używali jak siły
zbrojnej przeciwko buntującym się tkaczom, a "także jak najprędzej skazali
przywódców bez żadnych formalności sądowych na bieg przez rózgi i twierdzę, albo
dla wywarcia odpowiedniego wrażenia skazali ich na stryczek". Należy przy tym
zauważyć, że kara twierdzy w przypadku osób 'niższego stanu' polegała na tym, ze
przykuci łańcuchami do drewnianej taczki, musieli wykonywać ciężką pracę."

[hanys_hans]

schlesien.nwgw.de/Unser_Rauden/PDF/Kalender_2008_Unser_Rauden.pdf

[rita100]

Toś mnie urządził z ta stronką, zablokowała wszystko.
Nie ma jak wiadomości podawać bezpośrednio.
Tak słuchaj dalej spokojnie ;)))))

[rita100]

"Podobnie jak na Slonsku, gdzie chłopi, górnicy i tkacze lnu, a często także
koloniści zwabieni do kraju hojnymi obietnicami, byli w bezwzględny sposób
uciskani przez szlachtę, i co dotyczyło tkaczy i górników - trzymani w
całkowitej zależności musieli znosić podwójne brzemię wyzysku feudalnego i
kapitalistycznego, działo się też w innych prowincjach jak w Prusach Wschodnich.
Panowanie szlachty nad dziedzicznie poddaną ludnością, która stanowiła szerokie
masy społeczne, było za czasów Fryderyka II ustalone przez Powszechne Pruskie
Prawo Krajowe i tym samym zostało też formalnie uznane za podstawę prawną państwa.
Według niej chłopi byli poddanymi właściciela majątku.
Poddani majątku - a należeli do nich małorolni chlopi z okręgu, w którym
znajdował się majątek, wraz z własną ziemią i bydłem - byli zobowiazani do
wierności i posłuszeństwa władzy. Nie wolno im było opuszczać majątku bez
pozwolenia pana, musieli mieć zezwolenia na zawarcie małżeństwa. Był też
obowiązek do pańszczyzny i danin. Dzieci poddanych musiały zostać przekazane
panu jako czeladź. Tylko za jego pozwoleniem mogły uczyć się rzemiosła, chodzić
do szkoły.
Pan miał prawo karać służbę chłostą; każdy poddany mógł zostać wtrącony do
więzienia. Jeżeli ziemia zmieniała właściciela - takze w drodze spadku - pan
mógł zażądać daniny w wysokości dziesieciu procent wartośći."

[hanys_hans]

rita100 napisała:

> Toś mnie urządził z ta stronką, zablokowała wszystko.
> Nie ma jak wiadomości podawać bezpośrednio.
> Tak słuchaj dalej spokojnie ;)))))

Tyn kalyndorz mo 36 megabitoow...

[rita100]

I dalej ciągnie Engelmann
"Za wielki postęp uważano już rozkoz gabinetowy "Starego Fryca" ograniczający
pańszczyznę do trzech, czterech dni w tygodniu za świadczenia pieniężne i w naturze.
A więc poddani zobowiązani byli do podatku ochronnego, pasterski, od hodowli
pszczół, do wyrobu wosku, od wody, od tkactwa i dziewiarstwa, od pastwisk, od
dostaw lnu i pierza, podymne i psiarskie - to tylko część wymienionych podatków,
które miały płacić poddani.
Ogółem biorąc, znanych jest mniej więcej siedemset pięćdziesiąt różnych rodzajów
danin, jakimi panowie zadręczali chłopów pruskich. Najgorszym przy tym złem było
prawo do polowań, które to polowanie panowie mogli urządzać na polach swoich
poddanych."

[rita100]

Na tym jednak nie koniec.
"Panowie mieli także prawa kościelne i państwowe, mianowali duchownych i
zakrystianów, nakazywali mieszkańcom gminy modlić się w każdą niedzielę za
rodzinę pana, sprawowali władzę policyjną i władzę sądową niższego stopnia w
okręgu majątku, przy czym mogli oni pociągnąć do odpowiedzialności sądowej
każdego z mieszkańców, ich samych nie wolno było zaskarżyć wbrew ich woli."

Teraz pod tym względem spójrzmy na majątki slonskie.
Ludzie juz dawno na wieczność umilkli. Pisać nie potrafili, żalić się nie mieli
do kogo. Nie został po nich nawet pył, ale została tradycja, oparta na tej
biednej slonskiej ludności. Jeśli ktoś nie wierzy i powie bzdury pan pisze panie
Engelmann, to zachęcam do przeczytania takich książek wschodniopruskich autorów
jak Surminskiego opowiadania, Wiecherta "Dzieci Jerominów" i innych pisarzy,
wśród ktorych pewnie znajdą się i slonscy.

Za pomocą szpicruty troszczyli się o to, zeby ich 'ludzie' pełnili 'ochoczo'
służbę zarówno w koszarach, jak i na polu buraczanym.

[rita100]

Wśród żołnierzy wojujących z Napoleonem autor książki wymienia dwunastu
wspaniale broniących twierdz pruskich, ale też nawiązuje do okrutników. I taki
okrutnik usadowił się na Sloonsku. Jest nim Karl Georg von Hoym.

"Antagonistą Zerboniego był pomorski junkier, Karl Georg von Hoym, od 1770 roku
minister Śloonska, od 1786 hrabia, a od 1793r także administrator "Prus
Południowych" (Sudpreussen). Ów hrabia Hoym, ktory rządził na Sloonsku, a potem
także w Polsce, stosując straszliwy ucisk i wyzysk chłopów, tkaczy, górników i
rzemieślników, i który traktował ludzi swojego stanu w sposób jeszcze bardziej
uprzywilijowany, niż to było w zwyczaju oraz bogacił ich, dając im ogromne
podarunki, nie cofał się także przed skazywaniem całych wiosek na "bieg przez
rózgi", a podczas buntu we Wrocławiu kazał strzelać do ludu.
Tylko i przede wszystkim niezmordowanym krytykom Hoymsa, Zerboniemu i jego
przyjacielowi Hansowi von Heldowi, należy zawdzieczać, ze hrabia Hoym został
pozbawiony swoich urzędów i po zawarciu pokoju definitywnie zwolniony ze służby.
Stało się to w r. 1806 za odmowę postawienia Sloonska w stan pogotowia i
zorganizowania pospolitego ruszenia.

Tak Zerbonii jak i Hans za protesty przeciwko złej gospodarce Prus z 'łaskawości
króla' zostali wtrąceni do więzienia. Jak to bywa w życiu, ukarano nie tych co
trzeba było.