rozczarowanie

[msk81]

witam
nawet nie wiem jak zaczac. to co czuje trudno przelac na paıer
jestem w zwıazku z Turkiem prawie dwa lata. obecnıe mieszkamy razem
w Turcji. my dwoje i moj maly skarb Leon Hayri. nasz zwiazek przez
dluzszy czas byl zwiazkiem na odleglosc. teraz wiem ze nie byla to
forma dobrego poznania sie na wzajem. niby wiedzialam jaki on jest
ale tesknota kiedy nıe przebywalısmy razem robıla swoje, ı zawsze
czegos mı brakowalo kıedy nıe bylısmy razem.teraz kıedy mam go na
codzıen a wlascıwıe pare godzın w cıagu dnıa, ponıewaz ma taka prace
ze wcıaz przebywa poza domem, wıem, chyba wıem ze to nıe jest to.
nıe wıem czy oszukıwalam sıebıe ze on jest ınny. teraz z perspektywy
czasu wıdze ze zawsze potrafılam znalesc dla nıego jakıes
wytlumaczenıe jego zachowanıa, ktore nıe do konca odpowıadalo mı.
mam wrazenıe ze jednak dzıelı nas kultura, ktorej anı ja anı on tym
bardzıej nıe potrafımy pokonac. kazdy z nas dorasta w spoleczenstwıe
ktore nas ksztalutje ı tworzy w naszych glowach pewne stereotypy.
nıby moj mezczyzna jest "europejskı" ale moze to jest tylko moje
zludne marzenıe.
pısze sobıe tutaj zeby chocıaz w malym stopnıu ulzyc sobıe, wypluc
to z sıebıe. na razıe nıe potrafıe przyznac sıe przed blıskımı do
mojej porazkı bo tak to chyba moge nazwac kıedy dokonujemy zlego
wyboru mezczyzny. jak poznalısmy sıe wydawalo mı sıe ze moze byc
ıdealnym ojcem. ale nıestety to byly tylko pozory. technıkı ktore on
stosuje w pracy (praca w turystyce) wykorzystal wobec moje osoby a
ja dalam sıe nabrac.
przyjechalam do turcjı zbysmy moglı razem stworzyc pelna rodzıne,
byc rodzıcamı dla naszego dzıecka. ale nıestety tak nıe jest ı wcıaz
czuje sıe samotna matka. tak naprawde to nıe wıem co mnıe jeszcze tu
trzyma.
czy kazdy Turek jest goloslowny, czy onı wszyscy lubıa duzo mowıc a
malo robıc ı czy onı potrafaıa poprawıc sıe tylko na 2 dnı.
oczywıscıe nıe twıerdze ze ta sa tylko cechy Turkow ı zadnej ınnej
nacjı, ale z dotychczasowego mojego doswıadczenıamı z mezczyznamı
nıe poznalam takıego jak on. czlowıek ktory nıe klamı ale nıgdy nıe
mowı calej prawdy. ktory nıe potrfı skupıc sıe na swojej rodzınıe,
chocıaz twıerdzı ze myslı o nas bo przecıez cıezko pracuje na nasze
utrzymanıe, tylko ze pıenıadze to nıe wszystko. moze jestem
ıdealıstka ale chcıalam ınnego zycıa dla sıebıe a tym bardzıej
ınnego ojca dla mojego dzıecka, ktory nawet nıe ma czasu dobrze go
poznac.
cıesze sıe ze ıstnıeje to forum

[emine2302]

hej
Przykro mi ze Ci sie nie uklada musze ci powiedziec ze nie wszyscy faceci sa
tacy sami ale niestety musze powiedziec ze tych dobrych jest jak na lekarstwo.
Ja jestem zona Turka od poltora roku mieszkamy w uk i obecnie jestem w ciazy moj
maz jest bardzo dobry z tym ze strasznie mnie naciska zebysmy przeprowadzili sie
do Turcji a ja szczerze powiedziawszy boje sie ze ze tam nasza sielanka sie
zmieni ale mam takie momenty ze bym sie przeprowadzila. Naprawde podziwiam Cie
ze sie tam przeprowadzilas ja poprostu nie mam odwagi tymbardziej ze wiem ze on
chce mieszkac niedaleko swoich rodzicow. Nie zrozum mnie zle ja wiem ze moi
tesciowie nie sa zlymi ludzmi ale ja nienawidze jak mi sie ktos wtraca a
niestety rodziny tureckie sa bardzo wtracalskie. Mnie i mojego meza tez dzieli
kultura i religia i jakos potrafimy sie dogadac czasami to wymaga kompromisow i
poswiecen czasami sie klocimy, ale warto bo wiem ze mnie kocha i stara sie
poprawic za kazdym razem gdy ja mu zwracam uwage ze to mi sie nie podoba.Tyle na
moj temat.

Wracajac do twojego tematu to nie wiem co mam ci poradzic moja mama zwykla
mawiac nic na sile. Skoro nie jestes szczesliwa moze nie warto tego ciagnac.
Sprobuj jeszcze raz szczerze z nim porozmawiac. Mam nadzieje ze moze jednak
dojdziecie do poprozumiena. Zycze Ci powodzenia. Wydaje mi sie ze poprostu chce
zapewnic wam wszytkiego czego tylko zapragniecie nie wiem dokladnie jaka jest
wasza sytuacja. Powiedz mu prosto i dosadnie czego chcesz. Ustalcie jakies
priorytety czas spedzony wspolnie razem nawet na najprostszym spacerze. Jesli on
nie bedzie mial dla Ciebie i dziecka czasu bedzie to was nietsty tylko oddalac.
Pamietaj nie warto idealizowc ludzi bo czesto spotyka nas rozczarowanie. Wiele
dziewczyn na tym forum moze byc przykladem ze takie zwiazki moga byc udane ale
sa tez takie ktore podobnie jak ty sie rozczarowaly. Wiec glowa do gory wszytko
sie ulozy z nim czy bez .

Pozdrawiam

[madalenee]

bardzo mi przykro ze Ci sie nie uklada moze jest jeszcze nadzieja
zeby wszystko naprawic? chociaz jesli zauwazylas ze niz z tego nie
bedzie... kluczem do wszelkich konfliktow jest po prostu rozmowa. niby
nic a ile daje! ja bardzo duzo klucilam sie z moim narzeczonym, bylismy
w siebie zapatrzeni i nawet klutnie nas nie rozdzielaly ale bylam juz
tym zmeczona. tak samo on. teraz kazdy konflikt rozwiazujemy rozmowa. a
jak on lub ja juz jestesmy na granicy nerwow i nie chcemy wybuchnac
czekamy chwile i rozmawiamy dalej- byle bez krzyku i zdenerwowania. i
dziala! juz sie nie klucimy! potrafimy sie dogadac. czesto 3ba chodzic
na kompromisy ale to nie przeszkadza naszemu szczesciu.

Twoja sytuacja jest co prawda inna. masz rodzine. z wlasnego
doswiadczenia wiem ze zycie bez ojca jest straszne. rozstanie dziecka i
rodzica to wielki bol dla dziecka. bardzo Ci wspolczuje bo wybierajac
swoj spokoj i (byc moze?) dajac sobie szanse na inny zwiazek poczujesz
sie szczesliwa i wolna. ale mozesz skrzywdzic taka decyzja dziecko.

w kazdym razie rozmowa rozmowa rozmowa. 3mam bardzo mocno kciuki!!! i
niezaleznie od decyzji jaka podejmiesz zycze Ci sily i szczescia!!!
wspieram z Polski

[grazynanowa]

Jestem innego zdania ,niz Madalenee , uwazam ,ze krzywda dla dziecka
jest trwanie w chorym zwiazku szczescie naszych dzieci jest
scisle powiazane z naszym szczesciem,pewnie ,ze warto jest probowac
i starac sie ratowac zwiazek ,ale wspolnie , jesli czujesz i
widzisz ,ze Twoj maz nic nie robi w tym kierunku to zadaj sobie
pytanie czy warto z nim byc ? Nikt nie ma gwarancji na
szczescie ,ale jedno jest pewne ,ze czas ucieka i nikt nam nie
zwroci naszych lat ,dlatego zyj tak ,abys byla szczesliwa ,jesli
czujesz , ze z nim nigdy nie bedziesz ,lepiej sie rozstac niz za
pare lat zalowac .
Pozdrawiam

[magsen11]

Wıtam!!!
Nıe chcıalam myslalam ze tylko mnıe spotkalo takıe wıelkıe
rozczarowanıe a jednak nıe..........
zgadzam sıe z Toba msk81 u Turka slowa to jedno a czyny drugıe.
Mnıe spotkalo bradzo duzo radoscı w Turcjı ale rownıez wıel
rozczarowan. I musze to skonczyc bo ostatnıe lata zycıe ucıeka mı
przez palce a ja zyje zludzenıamı. Nıe powıem ze wıele zlego jest
tez z mojej strony.
Ja tez mam dzıecko ı najbardzıej jest mı zle z tego powodu ze
zabıeram (zabralam) mu ojcA zycıe tutaj dla mnıe jest juz
nıemozlıwe. Okazuje sıe ze moj Turek to zupelnıe ınny facet.
a znalısmy sıe jakıs czas.
Mam nadzıeje ze nasze dzıecı zrozumıeja kıedys nasze wybory zycıowe
ı wybcza
Pozdrowıena magsen jeszcze z Ankary ale juz nıedlugo

[madalenee]

grazynanowa- tak, kobiety powinny konczyc zwiazki, ktore sie nie udaly, kiedy
sie okazuje ze to nie to. i ja tez bym to zrobila! ale nie zmienia to faktu, ze
dla dziecka to wielki cios. napisalas: "szczescie naszych dzieci jest scisle
powiazane z naszym szczesciem". szczescie naszych dzieci jest powiazane ze
szczesciem obojga rodzicow.

w kazdym razie, jakakolwiek decyzje podejmie sie w takiej sytuacji, nie bedzie
ona dla wszystkich dobra. kazda decyzja w takiej sytuacji nie jest w 100% dobra.
dlatego b wazne zeby to przemyslic.

sciskam msk81 i 3mam wciaz kciuki. bedzie dobrze!!! pozdrawiam wszystkich bardzo
bardzo goraco!!!

[yaseminn]

Wybor w takiej sytuacji jest niezwykle trudny, majac dzieci
kierujemy sie ich dobrem. Tak naprawde czasem juz nie wiadomo czy
lepsze jest zycie z ojcem dziecka i bycie nieszczesliwym czy
rozstanie i rozpoczacie nowego 'rozdzialu'..
Zderzenie dwoch kultur zawsze jest trudne i niestety rozczarowania
sie zdarzaja..

[grazynanowa]

Madalenee piszac ''naszym'' mialam na uwadze ''wspolne szczescie
rodzicow ''skoro tego nie ma ,lepiej zakonczyc ten
zwiazek ,bo ''nieszczesliwa Matka'' , nie obdaruje szczesciem
dziecka ,takie jest moje zdanie

[azalijka]

No coz..przykro
Co do twoich uwag na temat klamstwa,to sama bym tego lepiej nie
ujela. NIby nie klamie,ale calej prawdy nie mowi. Zauwazylam to
wiele razy ( niestety u mojego faceta tez -czesto sie o to klocimy
jak go przylapie na tych "klamstwach".) Oni po prostu nie widza w
tym nic zlego..czasem dla swietego spokoju przytakna tylko aby
zakonczyc klotnie, czasem cos zataja bo po co kobieta ma sie
stresowac itp.. Oni chyba nie traktuja kobiety jako rownego
partnera, ktorego nalezy wtajemniczyc we wszystkie szeczegoly. Mnie
doprowadza to do szalu, bo wychodze z zalozenia, ze skoro ktos
klamie w blachych sprawach to moze i w powaznych.. No ale poki co
caly czas walcze i trzymam sie zasady ufaj i sprawdzaj

"Europejski" mowisz?? Mnie juz to zaczelo nawet bawic, bo co drugi
turek z ktorym gadalam zarzeka sie jaki to on nie jest nowoczesny,
europejski i inni niz cala reszta narodu. A prawda jest taka, ze
Turcja to nie jest Polska i mentalnosc zawsze pozostaje inna.

[emine2302]

zgadzam sie z wami dziewczyny jak najbardziej.
zanim poznalam mojego meza spotykalam sie z innym Turkiem ktory tak mnie zrazil
do calego ich narodu ze nigdy w zyciu nie myslalam ze bede zona Turka. To
wlasnie klamstwa i to powzne zniszczylY moj poprzedni zwiazek. Natomiast moj
obecny maz jest o 180 stopni inny tak bardzo sie rozni od wszystkich facetow
jakich znam. Wiec wyznaje zasade ze nie nalezy generalizowac. Moze i niektorzy
Turcy maja wrazenie ze kobieta jest mniej wazna ale musze powiedziec ze meski
szowinizm jest wszedzie bo tak jak w Turcji, Polsce czy USA czy kazdym innym
kraju znajduja sie faceci ktorzy uwazaja ze kobieta sie nadaje do rodzenia
dzieci i siedzenia w domu.

Jesli chodzi o dzieci to one szybko zapominaja jezeli sa male bardzo szybko
zapominaja i jezeli dziecko ma zyc w domu w ktorym rodzice ze soba nie
rozmawiaja albo wrecz przeciwnie ciagle na siebie wrzeszcza i sie kloca to
lepiej zeby bylo z sama mama. Ojciec ignorujacy matke bac bagatelizujacy
wszystko co mama ma do powiedzenia nie jest najlepszym przykladem dla dziecka.

Pozdrawiam zycze trafnych decyzji

[msk81]

Wıtam
dzıekı dzıewczyny. nawet nıe wıecıe jak duzym wsparcıem jestescıe
dla mnıe. ktorz moze mnıe lepıej zrozumıec jeslı nıe ınna kobıeta
bedaca w zwıazku z Turkıem. kazda z Was ma po torsze racjı, ı w
kazdym poscıe wıdze kawalkı swojego zycıa. ja tez jestem zdanıa ze
tkwıenıe w nıeudanym zwıazku nıe ma sensu ı nıe moze nıkomu dac
szczescıa. mam przyklad w swojej rodzınıe. moja mama. nawet jak z
nıa rozmawıam o moım mezczyznıe wıdzı wıele podobıenstw do swojego
meza. a znajac swojego tate jako mezczyzne wıem ze nıe chce powıelıc
bledu mojej mamy ı zostac z mezem dla dobra dzıecı. wıem jak to jest
byc w rodzınıe gdzıe rodzıce kloca sıe.
cale dnıe spedzam sama z dzıeckıem wıec mam duzo czasu na
przemyslenıa. na rozmowe z mezem troche brak mı juz sıl bo ıle mozna
mowıc to samo, prosıc o to samo. to dzıala ale tylko na chwılke. a
on zachowuje sıe jakby czekal ze mı samo przejdzıe. moze on nıe jest
zdanıa ze mıejsce kobıety jest tylko w domu, ı twıerdzı ze mnıe
rozumıe co ja czuje sıedzac cale dnıe sama z dzıecıem w obcym kraju.
ale szczerze mowıac to watpıe. w jego rodzınıe sa sıostry ktore cale
zycıe sıedza w domu z dzıecmı. ı poza ıch wychowywanıem ı
spotykanıem sıe w gronıe rodzınnym nıe robıa nıc. rozumıem tak
zostaly wychowane. ale ja nıe chce tego dla sıebıe. wıec majac takı
przyklad z domu, nıe sadze ze on jest w stanıe wyobrazıc co ja moge
czuc.
wcıaz wacham sıe w podjecıu decyzjı. czy dac mu czas ı koljna szanse
na wykazanıe sıe czy zostac jednak samotna matka. moje dzıecıe jest
9 mıesıecznym chlopcem wıec nıc jeszcze nıe rozumıe. w swoım krotkım
zycıu spedzılo dopıero 2,5 mıesıaca z ojcem. ja bylam w Polsce on
nıe mogl przyjecha ı dopıero teraz jestesmy wszyscy razem. na razıe
ojcıec jest dla nıego jak kazda ınna osoba. on wıdzı tylko mnıe,
mamusıe. wıem jakıe moga byc konsekwencje wychowanıa dzıecka bez
ojca. znam pare samotnych matek. ale w koncu od czego sa wujkowıe ı
dzıadkowıe. samotna matka to tylko matka bez meza ale nıe bez
rodzıny.
rozmawıalam z moıcm przyjacıelem, ktory nıe jednokrotnıe chcıal
odejsc od swojej zony ale nıe potrafıl ze wzgledu na dzıecıe. dzıcı
ma wspanıale wıec chyba mımo swoıch klotnı sa dobrymı rodzıcamı. ale
kıedy w skrocıe przedstawılam mu swoja sytuacjıe powıedzıal zebym
ucıekala pokı nıe jest za pozno bo potem moze byc tylko gorzej.
skad zebrac w sobıe sıly zeby podjac tak wazna decyzje?

dzıekı dzıewczyny ze jetescıe

[hugo43]

mysle,ze przyczyna twoich problemow i wielu innych rodzin,czasem
takze mojej jest patriarchat.moj maz tez nie umial poczatkowo
odnalezc sie w rodzicielstwie,tj.synka bardzo kochal od
poczatku,tylko nie rozumial,ze tez musi zajmowac sie
prozaicznymi,codziennymi zajeciami.ja na poczatku strasznie sie tym
wku...,ale zrozumialam,ze przeciez on cale zycie,zarowno w domu
rodzinnym,u wujostwa,znajomych,wszedzie widzial facetow
obslugiwanych przez kobiety.od malego chlopcy w turcji dokazuja,a
dziewczynki parza herbate i szczotkuja dywany.kobiety maja swoj
swiat,mezczyzni swoj.nie sa partnerami,zyja w jakims ukladzie,ona w
domu,on kase przynosi.u nas te nawyki objawiaja sie rzadko,maz
sprzata,gotuje,pomaga w domu,ale czasem wlasnie zachowuje sie jak
kawaler i musze stawiac go do pionuwlasciwie wszelkie afery sa z
tego powodu.mysle,ze musisz szczerze powiedziec co ci lezy na
sercu,jak sie czujesz,walcz o swoja pozycje,o pomoc,o
rownouprawnienie.w koncu nie tylko ty musisz sie zmieniac,oboje
musicie isc na kompromis.wiem jak trudno jest w turcji,ja 3-ech tyg.
wytrzymac nie moglam u meza rodziny,mialam ochote zapier...
tesciowi,ktory sie lansowal po miescie,a tesciowa w tym czasie
siodme poty wylewala.i nikt tego nie rozumial,oprocz meza.na kazdym
kroku przezywalam wielkie rozczarowania.szczerze mowiac,nie sadze
zebysmy przetrwali razem,zyjac wg tureckich regul.

[emine2302]

gadzam sie z hugo mysle ze kazdy facet potrzebuje przywolania do pionu moj to
jest takim troche pantoflem hehehe jak ja chce tak jest i koniec ale tylko
czasami mam swoj dzien i moje musi byc na wierzchu generalnie decyzje staramy
sie podejmowac razem z tego co napisala autorka postu tak razem mieszkaja jakies
dwa i pol miesiaca i wydaje mi sie ze to zbyt krotko na jakiekolwiek decyzje o
rozstaniu nawet malzenstwa musza sie docierac mi i mojemu mezowi zajelo to 4
miesiace zanim przestalismy sie klocic o byle bzdure moze warto jeszcze raz tak
na powaznie porozmawiac ja wiem ze ciezko sie powtarzac szczegolnie ja nie
nawidze sie powtarzac doprowadz mnie to do szalu ale zanim ja podjelam ta
decyzje w poprzednim zwiazku tez odbylam ta finalna rozmowe ktora wogole sie nie
udala wogole nie sluchal i to byla moja decyzja ze koniec juz tego dobrego mimo
ze moj obecny maz wychowal sie w typowym srodowisku tureckim jest osoba bardzo
religijna mimo to jego mama wychowala go w swietny sposob jest ona bowiem osoba
chora ma problemy z chodzeniem po jego porodzie i on od najmlodszych lat jako
najstarszy musial sie zajmowac mama i rodzenstwem i wydaje mi sie ze to
wyksztalcilo w nim poczucie obowiazku

jezeli sie zdecydujesz na odejscie musisz byc czujna jesli chodzi o Twoje
dziecko mam bowiem znajoma ktora chciala odejsc od meza i on zabral jej dziecko
walka toczyla sie 2 lata i dziecko prawie nie mowi juz po polsku i wogole nie
pamietalo matki to taka mala rada Pamietaj przezorny zawsze ubezpieczony
Pozdrawiam 3MAJ SIE CIEPLUTKO

[msk81]

wıtam
nasze doswıadczenıe z mıeszkanıem razem jest troche dluzsze nız 2,5
mıesıaca. dzısıaj mamy za soba krotka rzomowe, ktora oczywısıe
zaınıcjowalam ja. oczywıscıe obıecal ze zrobı wszystko zebym poczula
sıe lepıej, ı wszysko o co wczesnıej tyle razy go prosılam. tylko ze
ja juz mu nıe wıerze. ale daje mu czas. na razıe ı tak nıe mam jak
ruszyc sıe stad. ale prawde powıedzıawszy ı tak nıe czuje zadnego
pocıeszenıa po tej rozmowıe. po ostatnım okresıe patrze na nıego
troche w ınnym swıetle, tzn nıeco gorszym, ı na razıe cıezka mı jest
przemuc sıe. daje czas sobıe ı jemu. w koncu to dla naszego dorba.
tylko ıle tego czasu nam trzeba. czy jeslı po 2 mıesıacach stwıerdze
ze jednak nıe moge z nım byc, jest wystarczajace?
wıecıe jak to jest, jeslı ktos zlamıe wasze zufanıe cıezko jest je
odbudowac. ı w koncu ıle razy mozna dawac kolejna szanse.
pozyjemy zobaczymy. pılna obserwacja bedzıe prowadzona.
dzıekı za posty, dobrze jest poznac zdanıe drugıego czlowıeka,
zawsze to ınne spojrzenıe.

[madalenee]

>>czy jeslı po 2 mıesıacach stwıerdze
ze jednak nıe moge z nım byc, jest wystarczajace?<<

daj sobie tyle czasu ile potrzebujesz. moze krocej, moze dluzej. jesli w pewnym
momencie bedziesz pewna ze tego juz nie da sie uratowac to wtedy zacznij dzialac.

powiedz mu bardzo dobitnie ze sie zastanawiasz nad waszym zwiazkiem, ze to
powazna sytuacja. badz twarda!

3m sie mocno!

[msk81]

wıem ze to moze glupıo zabrzmıec ale we mnıe cos umarlo. ten ostatnı
czas pokazal mı go troche w ınnym swıetle ı nıe wyglada to dobrze.
mımo ze obıecal poprawe ı cos z nıej wıdac chocıaz nıe do konca, bo
wydaje mı sıe ze on poprostu nıe rozumıe o co mı chodzı. chyba czeka
nas kolejna rozmowa ı napewno nıe bedzıe lekko.

[agewa28]

"Obiecał że zrobi wszystko, bym poczuła się lepiej"

Czyli co? Rozmawiacie o konkretach: ma ci śmieci wynosić, o 7 wieczorem macie rozmawiać a nie wgapiać się w telewizor, raz na tydzień różyczka, czy ogólnie? Z facetami da się na ogół dogadać, jeśli się mówi dokładnie co chce i czego chce. Może rzeczywiście nie rozumie o co chodzi i potrzebuje "instrukcji obsługi"?

[emine2302]

musze sie z Toba Agewa zgodzic z facetami tak trzeba . Trzeba im dac instrukcje
obslugi inaczej popsuja..

[msk81]

chyba macıe racja, ım trzeba rozpısac co kıedy robıc. tylko czy tak
musı byc ze wszystkım, czy onı nıe moga czasamı pomyslec? przecıez
my mamy na glowıe dzıecko, dom, czy to my kobıety musımy myslec o
wszystkım. nasza rozmowa byla o wszystkı. on zawsze chce przykladow
na wszystko co ja mowıe wıec chyba zaczna zapısywac to kartce. na
razıe stanelo na tym ze zostaje tu tylko do konca lıpca potem do
domcıu a on w lıstopadzıe dojedzıe do nas. nıe wıem na razıe mam
dosyc duzy metlık w glowıe szczegolnıe ze wczoraj odwalıl dodatkowy
numer wracajac do domu o 4 nad ranem, bo urzadzıl sobıe pogawedke o
pracy, przy wodce, ze swoım bylym szefem. to chyba takıe typowo
meskıe.
czy z waszymı mezczyznamı tak jest ze zawsze ım mowıcıe co powınnı
zrobıc? bo ja mam tak po raz pıerwszy w zycıu.

[hugo43]

oczywiscie,ze mowie wszystko co ma zrobic!np.jak bedziesz wracal to
kup...i tu jest konkretna lista od a do z,bo na wlasna inwencje nie
ma co liczycalbo zaplac za to i to,wplac mi na konto tyle i
tyle,albo jutro od tej do tej mam spotkanie z kolezankami i siedzisz
z dzieckiem!no i z wyprzedzeniem nauczylam sie planowac wspolny
czas,choc wciaz go za malo(choc maz twierdzi,ze wsrod turkow to on
jest straszny domator).i zawsze mowie,zeby mi mowil ze wroci
pozno.my mamy dwa lokale i maz tak miedzy nimi krazy.i normalne dla
mnie jest,ze wraca pozno z pracy,tylko nie znosze jak mi o tym nie
mowi.strasznie sie denerwuje wtedy.wiec dzwoni o 24 i
mowi:skonczylismy w x i jade do miejsca y i bede siedzial do konca z
kumplami,kuzynami itp.wiec ja sie przewalam na drugi bok i spie na
luzie.

[agewa28]

My bardzo szybko się nauczyliśmy, że musimy nie tylko dużo mówić, ale też mówić o tym, co chcemy powiedzieć. Wiadomo: różnice mężczyzna-kobieta, kulturowe no i tłumaczeniowe: z polskiego na angielski i z angielskiego na turecki... wiele można zgubić przy takim tłumaczeniu... ale staramy się jak możemy i w razie jakich niedomówień albo kłótni rozbijamy na czynniki pierwsze o co poszło, jak ja to odebrałam, jak on, jak ja oczekuję, że on się zachowa w danej sytuacji, jak on oczekuje, że ja się zachowam, taki plan działania. No i nie ukrywam, że znajomość tureckiego też dużo daje. Ile kłótni zaoszczędziliśmy, gdy nauczyłam się różnicy między yapacagiz a yapariz

[emine2302]

z tym dawaniem listy zakupow to sie zgodze ale i tak zawsze czegos zapomi
,naszczescie wodki jak i zadnego innego alkoholu nie pije (ja zreszta tez nie
)wiec nie ma problemu po pracy do domu a jak nie to wpier... ja mam to
nieszczescie ze mam meza w domu caly dzien a on pracuje na nocki czasami mnie do
szalu doprowadza jak lezy w lozku a ja go prosilam zeby mi do sklepu poszedl
dodam ze to tylko 5min w jedna strone dopiero jak sie wkurzam i mowie dobra sama
pojde to sie zwlecze z lozka i pojdzie ale po jakims czasie juz sie nauczy co
mnie wkurza i schodzi mi z drogi zadko kiedy wychodzi sam ze znajomymi chyba ze
mi sie nie chce isc bo mi sie z nimi nudzi bo oni caly czas nawijaja po Turecku
a ja siedzie jak ten mutant na wygnaniu bo piec slow na krzyz po turecku
potrafie powiedziec ale w ramach zemsty zabieram go do swoich znajomych to wtedy
on siedzi jak debil i nie wie o co chodzi tylko wylapuje niektore slowa po
polsku ktorych sie zdazyl nauczyc Rozmowa to podstawa czasami mnie tez
wnerwia bo wraca rano z pracy wiadomo spac mu sie chce a mi przeciwnie ja bym
pogadala wiec gadam sobie do niego a on mi zasypia w polowie zdania dopiero jak
dostanie kopa w piszczel to otworzy oczy i przeprasza ale jest zmeczony. Ma sie
ten moj chlop ze mna tak teraz troche mis ie go zal zrobilo No ale w koncu
jestem w ciazy musi mi moje humorki wybaczac pamietam jak mial wolne jak lecial
w nocy do sklepu bo mi sie lodow zachcialo ehhhh.... Wydaje mi sie ze ja mam juz
sposob na mojego kochaneego meza wystarczy ze sie nadasam i nie odzywam do niego
to zaraz mu sie odmienia. Ale musze go dzisiaj pochwalic posprzatal, poodkurzal
i powiesil pranie i nawet obiad robilismy razem.

[msk81]

wıdze ze wszystkıe mamy to samo. nıe ma co lıczyc na ınwencje
tworcza ze strony mezczyzny. ale mımo wszystko, moze jestem
ıdealıstka, ale oczekuje od nıego ze bedzıe uzywal swoıch szarych
komorek. ze czasamı pomyslı ze jedzac wspolny posılek wypadaloby
popatrzec na sıebıe a nıe w telewızor.
poza tym ja mam jedno a nıe dwojke dzıecıe, napewno nıe chce mu
matkowac, wcıaz mowıac co ı jak trzeba.

[alusya]

Nie zgadzam się z wami dziewczyny. Mój mąż taki nie jest.
Nigdy nie chciałam takiego męża bo mój ojciec taki jest jak opisujecie. Jest co
prawda komunikatywny, z każdym się dogada, ale wszystko co nieprzyjemne na
głowie mojej mamy, zakupy, rachunki, finanse, remont domu. Inna sprawa to, że
często kobiety są winne. Matki wychowują facetów na maminsynków a żona wmawia
facetowi, że bez niej zginie na tym świecie albo robi z niego pantoflarza
(doświadczenia z Polski).
W Polsce mówi się sporo o kryzysie męskości i dominacji kobiet, a tutaj kultura
jest ciągle o wiele bardziej patriarchalna, co może wprowadzać dystans między
małżonkami,bo facet myśli, że jak kase przyniesie to wszystko gra i na tym
kończą się jego obowiązki,a kobieta oczekują czegoś innego.
Ja i mój mąż poznaliśmy sie prawie 4 lata temu i od tego dnia jesteśmy razem,
obecnie 10 miesięcy po ślubie. Bardzo dobrze się rozumiemy, zaręczylismy się po
2 miesiącach, ale daliśmy sobie czas przed ślubem, żeby się poznać, swoje
rodziny, zwyczaje, nawyki, poglądy na życie, oczekiwania. teraz mój mąż zamiata
w domu z własnej inicjatywy albo wspólnie myjemy okna, mimo że u tesciów nigdy
tego nie robił. Zaskakuje mnie pomysłami na wspólne spędzanie wolnego czasu czy
wyjazdy. Jak spotykamy się ze znajomymi to zwykle razem, a jak już to nigdy nie
wraca późno. Nie mamy jeszcze dziecka ani nawet w planach, a to pewnie jest
prawdziwy sprawdzian.

[bodum]

Czytam Was dziewczyny i nie oceniam ale się dziwię. Mam wrażenie, że większość
robi krok wstecz. Życie w Turcji nie czyni nas Turczynkami, uważam, że pokolenie
naszych mam to ostatnie, które żyło głównie patriarchalnie, skoro teraz dominuje
partnerstwo to egzekwujmy je od Turków, skoro mają szczęście być z Europejką
Pozdrawiam Was serdecznie i powodzenia w wychowywaniu chłopów. No a jak się nie
uda to powodzenia w podejmowaniu trafnych decyzji

[schwinn1]

bodum napisała:
> uważam, że pokolenie
> naszych mam to ostatnie, które żyło głównie patriarchalnie,

chyba jednak nie ostatnie, nadal tak jest choć pewnie w mniejszym stopniu niż
wcześniej.

> skoro teraz dominuje
> partnerstwo to egzekwujmy je od Turków, skoro mają szczęście być z > Europejką

moim zdaniem nic na siłę. widziały gały co brały człowiek sam powinien się
zmieniać pod wpływem sytuacji, wydarzeń, doświadczeń, obserwacji... to są
dorośli ludzie, a nie dzieci które możemy wychowywać i kształtować. oni są już
doświadczeni, mają swoje nawyki. co by było gdyby ktoś nas chciał na siłę
zmieniać, bo coś robimy inaczej niż on sobie wyobraża, albo nie robimy. można na
pewne rzeczy wskazać, ale przecież nie zmienimy ich charakteru.
i bardziej powinnyśmy patrzeć przez pryzmat kobieta-mężczyzna niż Polka-Turek.
pojawiły się głosy że Turek to czy tamto, że przez Turka znielubiłam cały naród.
na pewno są jakieś cechy wspólne dla większości Turków, ale przecież każdy to
inny charakter stworzony zarówno przez rodziców jak i wiele lat przeżytych
sytuacji. i na koniec, przecież jeśli człowiek który kocha sam chce się zmieniać
na lepsze, aby temu drugiemu było dobrze, aby związek był harmonijny. tylko tak
naprawdę na to wszystko trzeba czasu. znam polsko-polską parę około 50-tki, są
zgodnym małżeństwem, a wiem że pierwszy rok małżeństwa był naprawdę trudny we
wspólnym docieraniu się i nie było sielanki.

pytanie do msk81: czy Twój mąż wie, że borykasz się z wyborem i bierzesz
pod uwagę "samotną matkę"? czy on jest w stanie się zgodzić na to że dziecko
będzie tak daleko? przecież jeśli trochę pogeneralizujemy i uznamy że dla
wszystkich Turków rodzina jest bardzo ważna to mi trudno sobie wyobrazić, że on
pozwala "odejść" swojemu dziecku.

[gunes20032001]

Mila Moja,
Uwazam,ze z decyzja powinnas poczekac.Dlaczego? Z tego co piszesz
wynika,ze masz malutkie dziecko.Narazie jestes z nim w domu.Wedlug
mnie jest to normalny stan.Poki dzieci sa malutkie trzeba niestety
poswiecic im duzo czasu i najlepiej byc z nimi w domu.To minie.Czy
uwazasz,ze dziewczyny w Polsce nie znaja tego problemu?przeciez to
wielka zmiana zyciowa.Urodzilas dziecko i nagle twoj swiat wywrocil
sie do gory nogami.Jestes bardziej uwiazana niestety.Tak jest
wszedzie na siwecie.Gdy dzieci sa malutkie wymagaja opieki,a to
wiaze sie z pewnymi ograniczeniami i rezygnacja z pewnych dzialan w
zyciu.Do czasu.Dzieci rosna.Tymczasem zajmij sie nim i moze jakas
pozyteczna dzialalnoscia dla siebie.nie wiem-czytaj,pisz cos,pisz
blog.kiedy bedziesz zajeta przestaniesz ciagle myslec o sobie i
sprawy sie uloza.Przeciez twoj maz naprawde o was mysli.U wielu
mezczyzn milosc wyraza sie w dzialaniu na rzecz materialnego
zabezpieczenia.To taki atawizm.A moze tez przez twoje ciagle
koncentrowanie sie na sobie stalas sie zrzedliwa i twoj maz nie ma
sily znow w domu tego wysluchiwac?Daj mu szanse.Wycisz
sie,poczekaj,zajmij sama soba.Masz malutkie dziecko a ciagnie ci
swiat.on nie ucieknie.Pewnie ze ciezko ci bez rodziny ale wiele
malzenstw tak zyje nawet w kraju.Mlodzi na jednym krancu Polski,a
rodzice na drugim.A moze znajdz sobie jakies inne mamy do
rozmowy.moze w internecie?Potrzeba ci cierpliwosci.
nie mozna tak od razu wszystkiego rzucac.Czy w kraju twoja sytuacja
wiele sie zmieni?dziecko nadal bedzie male i bedzie wymagalo
opieki.Czy uwazasz,ze zlobek da mu dobra opieke?

[msk81]

odpowıadajac na twoje pytanıe schwinn1, moj maz wıe ze chce wrocıc
do Polskı, generalnıe "zezwala" mı na to, ale kıedys powıedzıal ze
laczy sıe to z naszym rozstanıem, bo on wolı mıeszkac w Turcjı.
wıadomo rozumıem go.chce mı pomoc zebym czula sıe jak najlepıej
nawet jeslı wıaze sıe to z powrotem do kraju. mysle jednak ze
tesknot za dzıeckıem bedzıe sılnıejsza ı przyjedzıe do nas.
problem jednak tkwı w tym ze nam naprawde nıe uklada sıe ı mam obawy
jak to bedzıe, nawet w Polsce.
a wracajac do tematu mezczyzn to rownıez sadze ze onı sa doroslı ı
nıe do nas nalezy wychowywanıe ıch. co do patryjarchatu to ja mam w
domu wzorowy przyklad. nıe powıem ze potrafı posprzatac, pomoc w
domu ale to jest tylko jak poprosze ı jeslı znajdzıe czas.
generalnıe uwaza ze pıenıadze powınny zapenıc mı wszystko a cala
reszta, soba powınnam zajac sıe sama. zyje w obcym kraju cale dnıe
spedzam sama, nıe znam tu nıkogo z kım moglabym porozmawıac, na
jakıekolwıek hobby nıe mam czasu bo zajmuje sıe dzıeckıem. jestem
cywılızowanym czlowıekıem ı potrzebuje czegos wıecej od zycıa. nawet
tureckıe kobıety ktore sıedza w domu maja towarzystwko swojej
rodzıny, ınnych kobıet. nıe wydaja mı sıe zebym wymagala zbyt wıele
jeslı mowıe ze potrzebuje towarzystwa ı pomocy. a czasamı czuje sıe
jakbym wymagala od nıego gwıazdkı z nıeba.
powıedzcıe czy wasze poczatkı w Turcjı tez byly trudne, a jak teraz
zyjecıe, jakıe wsparcıe mıalyscıe ze strony swoıch mezczyzn?

[bengusia]

Ja znalam Turcje i turecki jescze przed slubem mimo to po przeprowadzce do
innego miasta z malym dzieckiem czulam sie tak jak ty. Nie mialam czasu na
spotkania bo corcia miala 2 miesiace ale brakowalo mi tego bardzo. Maz pomagal i
pomaga mi w opiece nad dzieckiem jak tylko potrafi. Najwazniejsze jest to ze
moge zostawic spokojnie Bengusie pod jego opieka i wyjsc nawet na caly dzien,
wiem ze ja nakarmi i przewinie choc czasem musze mu o tym przypomniec a przed
wyjsciem napisac na kartce co i kiedy ma zrobic ale to u mezczyzn normalne musza
miec podane dokladne wskazowki. Pamietam jak wyslalam meza po pieluchy myslalam
ze skoro codziennie je zmienia bedzie wiedzial jakie trzeba kupic. Firme znal
ale kupil za duze bo myslal ze numer pampersow to waga dziecka Od tego czasu
zawsze podaje dokladne wytyczne a i tak zdaza sie pomylka Kiedys bardzo mnie
to denerwowalo teraz smieszy Z czasem przywyczailam sie do tego mam kolezanki
Polki i Turczynki i jest mi tu dobrze ale ... minely prawie 2 lata Mam
nadzieje ze mimo wszystko przetrwacie i uda sie wam dotrzec. Zycze tego z calego
serca.

[smiled_imp]

hmmm znalazlas sie w nieciekawej sytuacji. wlasciwie ciezko jest
cokolwiek poradzic. dziwczyny pisaly o wlasciwych instrukcjach dla
mezczyzn. owszem to sie sprawdza. jesli chodzi o tureckiego bozka
domowego tzn telewizor to u nas w domu jest wylaczany na czas
posilkow niewazne czy ja ogladam czy moj maz. i tutaj jest pierwszy
przyklad elastycznosci i konsekwencji. poniewaz nie lubie jak ktos
mi przerywa program wiec jesli on oglada swoj ulubiony program to
przesuwam obiad o pol godziny lub do reklam i w ten sposob i ja
jestem zadowolona bo mozemy razem spokojnie zjesc posilek i on wie
ze o nim mysle i uwzgledniam jego potrzeby. to moze glupi przyklad
ale duzo spraw mozna zaltawic w ten sposob. oczywiscie mozna sie
oburzyc: nie dosc ze ci gotuje, podaje to ty nie doceniasz i
wlepiasz sie w ekran, czemu ze mna nie rozmawiasz. mozna ale po co?
skoro mozna zalatwic sprawe polubownie. kiedy wylaczalam mu
telewizor kiedy on cos waznego ogladal to on byl zly, szybko jald
nie odzywajac sie i wracal za chwile prze tv. jesli podaje w czasie
reklam to bez protesu wylacza tv i siada, rozmawiamy i zazwyczaj
wraca przed tv dlugo dlugo po reklamach.
jestem w turcji juz prawie 10 lat wiec mialam okazje odwiedzic jego
rodzine wiele razy i wiele sie nauczylam od turczynek jak rowniez o
ich stylu zycia. moj malzonek pochodzi z zachodniej turcji z duzego
miasta, jest "najbardziej europejskim turkiem" posrod wzystkich osob
ktore znam i ktore znaja jego ale... to jednak turek. tak jak ja
przez 20 lat mieszkalam w polsce i moj sposob myslenia jest polski
tak samo jego turecki. oczywiscie musimy isc czesto na kompromis ja
sie zmieniam i on sie zmienia. zauwazylam ze wiele dziewczat
przybywajacych do turcji uwaza ze kultura polska stoi wyzej i ze sa
lepsze co uwazam za zdrowy objaw patriotyzmu ale niekoniecznie jest
to dobra recepta na szczescie rodzinne. turcy tez uwazaja ze ich
kultura jest lepsza. a przeciez trzeba jakos zyc razem. turcja moze
pociagac i moze odpychac ale jesli ktos zdecydowal sie zyc w obcym
kraju z odmienna kultura i religia i miec tureckiego partnera to
znaczy ze bedzie musial zweryfikowac swoje priorytety. czy
wazniejsze jest postawic na swoim bo moje jest lepsze czy poszukac
rozwiazania. polskie nie znaczy lepsze tak jak i tureckie nie znaczy
lepsze, po prostu inne

oczywiscie nie mowie zeby ulegac mezowi czy zamienic sie w turczynke
bo to nie zdaje egzaminu. jesli wyprzesz sie samej siebie to nei
bedziesz szczesliwa ale pamietaj ze jesli chcesz by twoj mezczyzna
wyparl sie siebie i zamienil w polaka to on rowniez nie bedzie
szczesliwy. ja na poczatku chcialam zeby moj maz byl taki jak polacy
i wstydzilam sie przed moja rodzina za przejaw tureckosci. potem
doszlam do wniosku ze jesli nie popuszcze mu smyczy to on nie bedzie
szczesliwy. docieranie trwalo bardzo dlugo. obylo sie bez glosnych
awantur ale nie bez lez.
pomocny o dziwo byl internet poniewaz piszac musialam sie wyrazac
bardzo jasno. nie mogl odczytac nic z tonu glosu ani mimiki wiec
pisalam dokladnie o co mi chodzi. opisywalam jak sie czuje i
dlaczego. duzo spraw sie wyjasnilo po wizytach u rodziny. kiedy to
zobaczylam te same nawyki u jego mamy czy brata. wielokrotnie
problem rozwiazywalo wyjasnienie przyczyny zachowania. co prawda
niektoree z nich mnie caly czas zaskakuja ale jesli wiem dlaczego
tak sie zachowuje to jest mi je latwiej przyjac. jesli on chce mnie
odprowadzic do kolezanki i potem po mnie przyjsc to dla mnie znaczy
ze mnie kontroluje a dla niego znaczy ze po drodze nie zaczepi mnie
jakis typek a on nie bedzie musial stawac w mojej obronie. to dziala
rowniez w druga strone, ja rowniez jesli cos chce to tlumacze
dlaczego chce by to zrobil. nie wim jak przyklad teraz podac bo
czasami moje prosby sa zupelnie od czapy i nie maja zadnego
logicznego powodu (to sie w koncu zdarza kazdej z nasale pwezmy
jeszcze raz na tapete telewizor. jesli chce zeby wylaczyl i ze mna
porozmawial to dla niego znaczy ze jestem zolza bo mu nie pozwalam
ogladac i to bez powodu bo nic waznego nie mam do omowienia. no
przeciez mozemy rozmawiac jak w tle jest wlaczony tv. a jesli mu
wytlumacze ze jesli tv jest wlaczony to mnie to rozprasza i meczy a
chcialabym porozmawiac nie po to by omowic jakas sprawe ale dlatego
ze lubie z nim rozmawiac i spedzac czas i nie bede od niego nic
wymagac a nawet mozemy sobie pomilczec bo chce poczuc jak to dobrze
jest sie do niego przytullic itp... to sie odpreza i mozemy pobyc
razem. wiem ze to zabrzmialo troche sentymentalnie i glupio ale
dziala. wczesniej nie rozumial dlaczego mu nie pozwalam ogladac tv a
teraz wie ze wole jego od tv. niestety tv to dosc czesty klopot i
zapelniacz czasu w rodzinach zarowno tureckich jak i polskich. dobry
na odprezenie i niemyslenie po pracy ale rowniez zabojca
komunikacji. zawsze mozna ustalic zeby wybral co chce ogladac dzis
np wiadomosci i film a na reklamy bedzie wyciszal dzwiek a po filmie
wylaczy zupelnie. oj tak jakos duzo sie zrobilo o tv...



zaczelam pisac czego to nauczyla sie od turczynek a dokladnie od
rodziny mojego meza. idealnie sprawdza sie tu przyslowie ze maz jest
glowa rodzina a zona szyja. prawie kazdy turek jakiego znam powie ze
to on jest glowa rodziny i to on podejmuje decyzje dotyczace domu
rodziny itd. ale nigdy nie beda to decyzje nizaakceptowane przez
kobiete. zauwazylam ze jesli cos sie dzieje i trzeba podjac decyzje
to mezczyzni sie naradzaja a kobiety na uboczu plotkuja nie
wtracajac siedo rozmowy. i przenigdy nie zdarzylo sie zeby decyzja
byla podjeta od razu. wszyscy mezczyzni szli do domu rozmawiali z
zonami i nastepnego dnia oglaszali jakie jest ich stanowisko i co
wymyslili. moj tesc jest osoba dosc porywcza i wladcza i jego
synowie tez powinni tacy byc. i chyba nawet byli. jeden byl bardzo
zazdrosny wladczy i trzymal zone krotko a obecnie po 7 latach od
slubu siedzi w domu z dzieci a jego zona chodzi do pracy (mimo ze on
ma mozliwosc zarobic wiecej). drugi tuz po slubie bedac z wizyta u
kogokolwiek, wlaczajac w to jego i jej rodzicow, krzyczal do swojej
zony "herbata" albo "plaszcz" (i ona z usmiechem mu podaje) a jak
pojechalismy do ich domu to tylko niesmialo poprosil o herbate w
zamian za co uslyszal od zony "dla mnie tez zrob". to on podejmuje
decyzje np o zakupie czegos i informuje o tym zone po fakcie na co
ona odpowiada "dobrze zrobiles" i dziwnym zbiegiem okolicznosci
nastepnego dnia to oddaje lub wymienia przedmiot.... turczynki
wiedza jak sobie owinac meza wokol palca ale nigdy nie robia tego
publicznie. mi sie wczesniej zdarzalo zmyc memu malzonkowi glowe
publicznie za co sie strasznie wsciekal a i tak robil swoje. obecnie
czekam az przyjdziemy do domu i wtedy dostaje bure a potem
wyjasnienie dlaczego nie powinein tak robic i dlaczego moj pomysl
jest lepszy. prawie zawsze wtedy robi to co ja chce. wiadomo ze
kazdy mezczyzna chce zachowac twarz a turcy sa na tym punkcie mocno
przeczuleni.


kazdy zwiazek musi sie dotrzec a zwiazek miedzykulturowy potrzebujo
duzo wiecej czasu uwagi i poswiecen z obydwu stron. ja zawsze
uwazalam ze malzenstwa mieszane maja wiecej szans poniewaz obydwie
strony zdaja sobie sprawe ze bedzie trudno i ze beda musialy byc
elastyczne, czesto szukac zlotego srodka i isc na kompromis. ale do
tego jest potrzebna wola dwoch stron zeby bez wywyzszania, bez
wsciekania sie usiasc i porozmaiwac szczerze jak to mozna zrobic. i
nie chodzi mi o to zeby tylko przedstawic swoje zdanie i tak ma byc
jak ja chce. z wielu sytuacji mozna znalezc wyjscie.
ja musialam zweryfikowac mocno priorytety. co jest dla mnie
absolutnie najwazniejsze, co srednio wazne a z czego moge
zrezygnowac. np wiedzialam ze nie zrezygnuje z religii (moj maz tego
nawet nie zaproponowal), ze chce by moj maz kochal mnie i nasze
dzieci, ze chce mieszkac w miescie

[smiled_imp]

i dzielnicy gdzie jest duzo polek. to sa sprawy bezdyskusyjne.
srednio wazny byl dla mnie styl ubierania. co prawda o to ciagle
walczymy ale stwierdzilam ze jesli zaloze troszke mniejszy dekolt to
nic mi sie nie stanie. oczywiscie to caly czas jest dekolt i szorty
a nie bluzka przy szyi z dlugim rekawem i dlugie spodnie. ale
ustepstwo wedlug mnie nie kosztowalo zbyt wiele. a on jest
szczesliwy. no i sa sprawy malo wazne np jesli on chce pobyc dlugo z
kolegami to prosze bardzo ale niech wroci do domu o tej godzinie co
zapowiedzial. co prawda z tym ma ciagle klopoty ale nie kazdy jest
doskonaly po kilku poznych powrotach biore dwugodzinna porawke i
dopiero wtedy zaczynam dzwonic albo i nie... Uwazam ze nie ubiera
sie odpowiednio ale jesli nie podoba mu sie koszulka ktora mu
kupilam to niech ja sobie odmieni. przeciez nie obraze sie na to.ja
nie lubie zmywac wiec zamiast sie klocic czyja dzs kolej kupilismy
zmywarke. jak zaczynam wariowac sama z dzieckiem w domua on pracuje
to zapraszamy tesciowa albo chociaz ide do sasiadow i juz mam chwile
wytchnienia. pewnych rzeczy nie mozna przeskoczyc ale mozna je sobie
ulatwic. nie pozwalam mu dotykac moich ksiazek ale nie wtracam sie w
sprawy jego rodziny nawet jesli wedlug mnie wiem lepiej. nie kloce
sie ze powinien inaczej sie bawic z dzieckiem albo mala zasypia w
wozku a nie kolysana na stopach, bo w ten sposob mala moze poznac
inny styl i odkryc inne rzeczy. swietujemy w rownym stopniu boze
narodzenie co i kurban bayrami i jakos udaje sie to pogodzic. teraz
to brzmi jak sielanka ale wierz mi nie bylo sielanka i nadal nie
jest bo od wielu lat nad tym pracujemy. i mimo ze nie mam stazu
40letniego to podejrzewam ze nad zwiazkeim trzeba pracowac przez
cale zycie. juz niby wszystko si euklada i wszystko jest dogadane i
nagle sie okazuje ze on zmienil zdanie albo ja stwierdzilam ze
jednak zle sie czuje w tej sytuacji i dogadywanie trzeba rozpoczac
od nowa. no ale tak bywa w kazdej rodzinie w kazdym zwiazku nei
zaleznie od tego gdzie to sie dzieje. wiem ze bedac w innym kraju
jest trudniej i to duzo trudniej zwlaszcza tuz po przyjezdzie
jeszcze bez przyjaciol, i do tego z malym dzieckiem... ale z
polakiem tez tak moglo by byc. docieranie trwa dluzej niz pare
miesiecy intensywnego bycia razem.napisalas ze ty bylas troch ew
polsce on tutaj. troche razem troche osobno ale tak naprawde schody
zaczely sie jak sie przeprowadzials do turcji 2.5mies temu. jesli
przetrwacie pierwsze dwa lata (ciaglego mieszkania razem) to wam sie
prawdopodobnie uda. w koncu decyzji o slubie czy dziecku nie pojmuje
sie pochopnie wiec chyba sie kochacie a wiec szansa na wspolne
szczescie jest. wiem ze pobyt z maluchem samej w domu moze byc
bardzo dolujacy do tego jeszcze docieranie....to trudne.
mam nadziej ze pierwza rozmowa dala mu do myslenia, teraz pora na
wysluchanie jego zdania. jak on widzic wasza przyszlosc i jak
mozecie wasze oczekiwania polaczyc.
to trudne ale zycze wam powodzenia. dobrze byloby miec tez kolezanke
polke lub madra turczynke ktora potrafilaby wyjasnic wiele
zawilosci kultury i logiki tureckiej. a jesli mimo to sie nie uda
to dziewczyny maja racje szczesliwe dziecko to dziecko szczesliwych
rodzicow.

jeszcze tylko taka jedna mala metafora ktora co prawda byla uzyta w
innym kontekscie ale dobrze pasuje do malzenstwa z obcokrajowcem:
przygotowania do malzenstwa sa jak podroz do wloch.
malzenstwo z obcokrajowcem jest jak podroz do holandii.
jadac do wloch czytasz przewodniki o wloszech, nastawiasz sie na
zwiedzanie koloseum, kupujesz odpowiednie ubrania, jedziesz na
lotnisko wsiadasz do samolotu lecacego do rzymu i po kilku godzinach
samolot siada do ladowania i stewardessa mowi :witamy w holandii. ty
mowisz "ale ja lecialam do wloch" i wszystko jest nie tak zle
brzydko ponuro a po pewnym czasie okazuje sie ze nia ma koloseum
ale sa wiatraki, nie ma roz ale sa tulipany, nie jest gorzej - jest
inaczej.

[alexa195]

Msk81, sprawdz poczte

[msk81]

hej
no ı nıestety moje rozczarowanıe trwa nadal a nawet jest gorzej,
nıestety nıe moge zlapac do tego prespektywy, ktora jest mı bardzo
potrzebna dla zachowanıa zdrowego rozsadku. czuje sıe tu troche jak
w pulapce, sama nıezrozumıana.nıe zrozumcıe mnıe zle, absolutnıe nıe
uzalam sıe nad soba, stwıerdzam czyste fakty. jeszcze do konca lıpca
ı wracam w cıeple katy swojego wlasnego polskıego domu, a jak bedzıe
przyszlosc to czas pokaze.

[schwinn1]

jeśli wrócisz, a mąż (tak jak pisałaś wcześniej) dojedzie do Ciebie, to pewnie
będzie na początku siedział w domu (chyba że od razu znajdzie sobie pracę), więc
wtedy Ty i dziecko będziecie go mieli na co dzień. Pytanie - jak się będzie
wtedy zachowywał...

[msk81]

na szczescıe perspektywy jego pracy w Polsce rysuja sıe calkıem
dobrze. doswıadczajac wspolnego zycıa w dwoch krajach cala prawda o
nım ı o naszym zwıazku zostanıe obnazona.

[semimentalsentimental]

wg mnie w jakis sposob recepta na sprawzdenie faceta jest
pomieszkanie przed slubem. w zyciu nie wyszlabym z maz jesli nie
mialabym mozliowsci sprawdzenia jak zachowuje sie facet na codzien.
I nie mozna wierzyc, ze ludzie sie zmieniaja diametralnie. Jesli sie
widzi u partnera cechy kt nas draznia juz na samym poczatku nie ma
sie co ludzic, ze je kiedys tam zaakceptujemy. Szczerze podziwiam
niektore dziewczyny, kt ot tak rzucaja wszystko dla jakiegos idioty,
kt powolujac sie na kretynski koran, zaczyna kobieta manipulowac i
mowic jej jak ma zyc. A ta biedna kobieta zamknieta w 4 scianach z
maluchem na rekach,z wiecznie narzekajaca i wtracajaca sie tesciowa
(kt najprawdopodobniej nie umie czytac ani pisac), bez zadnych
przyjaciol, szuka wsparcia u meza, kt zmeczony/znudzony jest
zainteresowany jedynie wynikami meczy, w koncu nie wytrzymuje chce
odejsc, ten jej mydli oczy i tak to trwa latami.
Msk81 wez sie w garsc rzuc to wszystko, znajdz porzadnego faceta, kt
Cie bedzie kochal i rozumial, bo napewno tego zaslugujesz. Nie ma
czegos takiego jak druga szansa. Bo jesli raz sie zwatpilo nie ma
sensu probowac.
Zycze Ci powodzenia

[olgalami]

Rozczarowanie jest często wprost proporcjonalne do oczekiwań, które się
miało - decydując się na przyjazd do TR miałaś pewnie zupełnie inną wizję
swojego pobytu, co mnie wcale nie dziwi, bo kto by się nie cieszył, że rodzina
wreszcie będzie razem. Moonlight miała kiedyś taką teorię, że najlepiej się tu
adaptują te dziewczyny, które przyjeżdżają tutaj dla Turcji, a nie dla faceta.
Ja również przyjechałam do Stambułu (wprawdzie nie do męża, ale zawsze)
pełna optymizmu. Niestety, pierwszy rok był straszny i też mi się wtedy
wydawało, że mój facet mi nie pomagał, albo swoim zachowaniem nawet dokładał się
do mojego fatalnego samopoczucia - dzisiaj jestem skłonna przyznać, że wina, jak
zwykle, była gdzieś pośrodku. Nigdy się nie żaliłam na forum, a na dodatek
przerażały mnie spotkania z ludźmi, bo wydawało mi się, że moje zły nastrój nie
pasuje do tutejszej pięknej pogody. A za miesiąc naprawdę wyjeżdżam/wyjeżdżamy z
narzeczonym i będzie mi tej Turcji bardzo brakowało, ten trzeci rok jest
najlepszy i właściwie mogłabym zostać tu już na dobre, ale pojawiły się inne
plany...
Patrząc wstecz, co spowodowało, że jednak jakoś się tu odnalazłam (zajęło mi
to prawie trzy lata, bo jestem cierpliwa, jak mało kto):
- na początku forum (przynajmniej człowiek wie, że nie jest tu sam)
- znalezienie pracy (z dzieckiem to nie takie proste, ale tak jak radzi Gunes,
dobre jest wszystko, co zmusi umysł od zajmowania się czymś innym, niż myśleniem
o tym, jak Ci tutaj źle, może rzeczywiście bloguj na jakiś przyjemny temat:
dziecko, turecka kuchnia, lub coś czym się kiedyś pasjonowałaś)
- przeprowadzka do własnego lokum (okazało się, że mogę być w TR samodzielna, że
sobie radzę, chodź nie jestem stąd, stanęłam na własne nogi. To miało bardzo
pozytywny wpływ na związek, wbrew pozorom)
- opanowanie tureckiego na poziomie bazarowym
- przełamanie się i pojawienie się na jednym ze spotkań zainicjowanym na naszym
forum, dzięki czemu po prostu poznałam fajnych ludzi, z którymi przyjaźnię się
do tej pory.

To ostatnie jest być może najistotniejsze - samotność nie jest dobrym doradcą,
bardzo zawęża perspektywę, nie daje dystansu do spraw. Czy jest na tym forum
choćby jedna osoba, która jest szczęśliwa na emigracji pomimo braku znajomych w
realu? Wątpię, ale może ktoś sie odezwie.
Jeśli jesteś zdana na towarzystwo jednej osoby, z którą możesz się
komunikować (w Twoim przypadku - męża), to łatwo można przesadzić z
oczekiwaniami wobec wspólnie spędzanych chwil. Gdyby Twój dzień był wypełniony
czymś innym niż oczekiwanie na przyjście męża z pracy, to może darowałabyś mu
jakiś mniej udany wspólny wieczór. Chyba że dasz sobie rękę uciąć, że nie
wyolbrzymiasz problemów. Może na wszelki wypadek dowiedz się, kto z forum
mieszka w Twoim mieście/okolicy (nawet nie piszesz, gdzie mieszkasz), a nóż
okaże się, że ja i Gunesz mamy rację.

[msk81]

odnosnıe ostatnıch wpısow. olgalamı napewno masz racje ze samotnosc
nıe jest dobrym doradca. przez caly czas probuje zlapac perspektywe
ı dystans to tego co obecnıe sıe dzıeje. nıe bede klamac ze jest to
trudne. ja juz nıe czekam na powroty z pracy czy chwıle ktore
moglıbysmy spedzıc razem bo za kazdym razem czekalo mnıe
rozczarowanıe. nıestety jego praca trwa dzıen ı noc od ponıedzıalku
do nıedzıelı wıec nıe ma wıele czasu dla nas. masz racje co to tego
ze jeslı mıalabym swoje zajecıa, zwracalabym mnıejsza uwage na "jego
nıepowodzenıa". to jednak nıe spowoduje znıknıecıa naszego problemu.
od kıedy zaczelam ten watek, mıelısmy juz pare rozmow. czytam duzo o
zwıazkach, no ı mam duzo czasu na przemyslenıa. nıestety ten czas,
jego karkolomne proby poprawy, pokazal tylko jak wıelkıe jest moje
rozczarowanıe. moge mıec pretensje tylko do sıebıe. wıem ze pewnıe
nıejedna z Was pomyslı ze szybko zakochala sıe, podjela dezycje o
przeprowadzce bez uwczesnıejszej proby mıeszkanıa. tylko ze to nıe
tak. proby byly, mılosc nıe byla az tak szalona ze umarlabym bez
nıego. majac dzıecko nıe podejmuje sıe decyzjı zbyt pochopnıe.
prawda jest taka ze wıedzıalam jakı on jest tylko przymykalam na to
oczy, a teraz juz nıe potrafıe. ja nıe chce go zmıenıac, chcıalabym
zeby mogl mnıe zrozumıec chocıaz w podstawowy ı sposob ı co
najwaznıejsze aby nasza trojka zaczela zyc jak jedno cıalo-rodzına.
nıestety tego nıe ma, przynajmnıej mojego wyobrazenıa o rodzınıe, a
wıerzcıe mı nıe wymagam gwıazdkı z nıeba.wıem ze mezczyzna wymaga
ınstrukcjı obslugı, ale wıerze rownıez ze posıadaja onı
ıntelıgencje, ktora pomaga ım w zapamıetanıu wykonanıa danej
czynnoscı bez ustannego jej ım przypomınanıa.
pıszac to jak zwykle sıedze sama w domu, moje dzıecıe spı. wıeczor
jak kazdy ınny, kolejne beda takıe same, a ja nıestety jestem
baardzo stadnym zwıerzecıem, ktore przebywajac w samotnoscı, cıerpı.

ja swoja dezycje podjelam, oswıadczylam, ale mam wrazenıe ze do
nıego ı tak nıe dotarlo.
moım zdanıem zycıe zbudowane jest z blahostek a w naszym przypadku
mamy na to zupelnıe ınny poglad. zbyt czesto wymıjamy sıe.

juz sprawdzalam czy ktos mıeszka w okolıcy (Sıde) wıem ze jest wıele
dzıewczyn w Alanyı ale ja mam nıestety ogranıczona mozlıwosc
poruszanıa sıe. wıem dla chcacego nıc trudnego ale nıe w moım
przypadku

[grazynanowa]

Prosze dezwij sie na gazetowego maila ja mieszkam po sasiedzku