Ucieczka...

[anxiety3]

Od około dwóch lat marzy mi się coraz częściej wynieść gdzieś, dosłownie na
"koniec świata", tak, żebym o tym, co się dzieje, nie słyszała.
Piękne widoki i permanentny spokój z drugiej strony, wiem, ze to
"nierealne" -> najprawdopodobniej najblizsze kilka/nascie lat spędzę w
miejscach znacznie zurbanizowanych. Na dodatek nie wiem, czy potrafilabym tam
zyc, czy tylko wydaje mi się, że chciałabym i potrafiła, bo czasem jak każdy
przyzwoity człowiek, czuję się zmęczona tym, co mnie otacza.

[nemo1968]

A nie uciekasz choć chwilami....?
Ja uciekam

[anxiety3]

Jeśli uciekam, to albo za mało, albo w złych proporcjach czasowych moze
potrzeba mi mniej a częściej )) A u mnie zwykle jest dłuzej, ale średnio raz
na rok.

[nemo1968]

Ja uciekłem za miasto. Przede wszystkim. Juz się namieszkałem w
stolycy....wystarczy. Juz jest super . A tak to uciekam na kajak
nad rzekę i pływam tydzień, dwa....z ograniczonym dostępem do
cywilizacji. Nie każdy tak lubi, ale ja mam niskie
potrzeby "podstawowe" (w przeciwieństwie do wyższych i mogę spac
na karimacie, jeść byle co i moknąć na środku jeziora (no, może nie
za długo ).

[anxiety3]

Kiedyś, kiedyś pływałam nago. W ogóle większość rzeczy robiłam nago, co
skrzętnie udokumentowali moi rodzice
Później, najmniej, co miałam na sobie w wodzie, będąc na plaży, to dół kostiumu.
Ewentualnie w bieliźnie pod wpływem chwili, ale całkiem nago nie... Wszystko
jeszcze przede mną

[eleni80]

fajna sygnaturka
właśnie wczoraj czy przedwczoraj "sprzeczałam" się z kimś o to, czy nasza klasa
jest portalem randkowym, czy nie bo ktoś stwierdził, że to nigdy nie będzie
portal randkowy, moim zdaniem już jest, skoro nieznajomi mają odwagę wysłać
wiadomość ;P

[nemo1968]

> fajna sygnaturka

Dziękuję . To trochę przewrotnie powiedziane, ale wiesz o co
chodzi...Człowiek patrzy na zdjecia ludzi z klasy, coś sobie
przypomni, jakąś prywatkę, wycieczkę klasową....Okazuje się,że ona
tez pamięta...Jest kontakt, fajne wspomnienia...Pojawia się pytanie,
dlaczego nie może być tak, jak kiedyś. Wszystko było prostrze,
ludzie wokół byli piękni, młodzi, uczciwi. Ba....my byliśmy własnie
tacy...
W sumie, to niezły motyw na mały, niezobowiązujący romans...)))
A co powiesz o poniższej.....Bo przypadkiem taka się tu wylosowała

[zbychooo]

anxiety3 napisała:

Na dodatek nie wiem, czy potrafilabym tam
> zyc, czy tylko wydaje mi się, że chciałabym i potrafiła, bo czasem jak każdy
> przyzwoity człowiek, czuję się zmęczona tym, co mnie otacza.
>


Nie dowiesz się dopóki nie sprawdzisz Działaj kobieto! działaj!

[anxiety3]

> Nie dowiesz się dopóki nie sprawdzisz Działaj kobieto! działaj!

Nom ) na razie jestem na etapie bujania w obłokach i zastanawiania się, gdzie
w przyszlym roku wyjechać - wyjazd czasowy, docelowego miejsca, gdzie
chciałabym osiąść na moim "końcu świata", jeszcze nie posiadam

[eleni80]

wyprowadź się na wieś, zajmij się sobą... roślinami.... zwierzętami... ciekawe
po jakim czasie będziesz chciała wrócić do miasta ;P

[anxiety3]

Elle a kto Ci powiedział, że ja chcę coś uprawiać? > w kwestii roślin,
oczywiscie ;P Chyba nie odczuwam teraz takiej potrzeby .

Wiem, wiem, ze to wszystko nie jest takie proste...Ale na razie omijają mnie te
zmartwienia, bo wciąż mieszkam w tym samym miejscu, na tym samym piętrze, patrzę
przez okno na ten sam parking etc...

[nemo1968]

> przez okno na ten sam parking etc...

Fajnie masz.....samochody się czasem zmieniają )))))!

[anxiety3]

> Fajnie masz.....samochody się czasem zmieniają )))))!

Dzięki, nie chciałam się na początku chwalić, ale potem pomyślałam, a co tam >
niech mi zazdroszczą!!! ))))))))))))))

[asiunia311]

Każdy w jakiejś tam chwili w swym życiu odczuwa pragnienie ucieczki
od osób i spraw otaczających go na codzień. To normalne. Problem
zaczyna się, kiedy ta chęć ucieczki towarzyszy nam ciągle - a nie ma
za bardzo gdzie uciec. W dodatku wydaje się, że wszędzie będzie nam
lepiej, tylko nie tu, gdzie jesteśmy obecnie. Nie chciałabym tak
żyć.

[kookardka]

Problem
> zaczyna się, kiedy ta chęć ucieczki towarzyszy nam ciągle - a nie
ma
> za bardzo gdzie uciec. W dodatku wydaje się, że wszędzie będzie
nam
> lepiej, tylko nie tu, gdzie jesteśmy obecnie. Nie chciałabym tak
> żyć.

Jest na to metoda, a właściwie dwie )
Pierwsza, to przestać się zastanawiać co aktualnie się w życiu
dzieje, nie myśleć o tym, po prostu żyć bez głębszych refleksji.
Druga, zatrzymać się na chwilę,popatrzeć na siebie z boku,
zastanowić się co można zmienić, a czego nie i starać się ustawić
na bieżąco do sytuacji - taka elastyczność bardzo pomaga.

Ani jedna ani druga metoda nie pozwoli uniknąć problemów.
Pierwsza jest o tyle fajna, że nawet nie masz świadomości, że jest
jakiś problem, bo on sam się rozwiąże żyjesz mało świadomie,
nie docierają do Ciebie żadne negatywne sprawy - bajka
Po prostu nie myślisz o tym. Gorzej jest gdy wybierasz drugą,
wtedy wiecej widzisz, no bo aby ustawiać się do sytuacji to trzeba
wiedzieć, w którą stronę się ustawić i co ewentualnie zmienić.

Szukam złotego środka pomiędzy dwoma )tę pierwszą mogę zastosować
do obcych mi kompletnie osób, czy spraw mało istotnych, bo
duperelami nie chce mi się zaprzątać głowy a tę drugą stosuję w
relacjach bliższych, co niestety czasem powoduje, że mocno dostaję
po tyłku, gdy dotrze do mnie gorzka prawda ... no ale coś za coś

Też ostatnio miałam ochotę gdzieś uciec, ale już mi przeszło )
W zasadzie to nie mam powodów do narzekania, nic strasznego się w
moim życiu nie dzieje, problemy zawsze przechodzą, mijają, robią się
mniejsze, to jak ktoś mnie potraktował, skrzywdził czy zasmucił też
odejdzie w niepamięć ... szkoda czasu by to roztrząsać ))
jest tyle fajnych rzeczy na tym świecie do zrobienia, do zobaczenia,
do przeżycia. Idzie nowe )) jakieś, ale nowe ))

[anxiety3]

> Pierwsza, to przestać się zastanawiać co aktualnie się w życiu
> dzieje, nie myśleć o tym, po prostu żyć bez głębszych refleksji.

Jak dla mnie idealna, niestety rzadko udaje mi się ją zastosować, a szkoda, bo
jestem wtedy przeszczęśliwa.

> Druga, zatrzymać się na chwilę,popatrzeć na siebie z boku,
> zastanowić się co można zmienić, a czego nie i starać się ustawić
> na bieżąco do sytuacji - taka elastyczność bardzo pomaga.

Druga proponowana metoda to częściej stosowany przeze mnie sposob, bo przychodzi
mi naturalnie, po prostu taka jestem. Zastanawiam się nad wieloma rzeczami,
nawet więcej niż to jest wskazane...Co też nie przynosi mi korzyści.
Jak sama napisałaś, efekt uboczny tej metody, to czasem gorzka prawda. Pocieszam
się wtedy, że mam jakis punkt wyjścia i przynajmniej się nie oszukuję.

[jacko1971]

www.youtube.com/watch?v=wwLOchMkrJ8&feature=related
coś w temacie...ucieczka taaa

[anxiety3]

fajna

Sporśród jej utworów, które znam, szczególnie jeden do mnie przemawia:

www.youtube.com/watch?v=wHpK-ejSfBo&feature=related

[jacko1971]

poniekąd także trzyma sie tematu...
a co powiesz na to???
www.youtube.com/watch?v=jPGKDmuAIKQ
padasz, ale zawsze wstajesz ... I'm not dead

albo kto mógł wiedzieć?
www.youtube.com/watch?v=cJmghwq7k2I
hmm i co z pomocną dłonią?
www.youtube.com/watch?v=9YAHodp2H2Y&feature=related

[kookardka]

Ja też mam predyspozycje do bierzącego ustawiania się w sytuacji ...
nie umiem bezmyślnie funkcjonować wśród osób, które mają jakiś tam
wpływ na moje życie, bo są w jakimś stopniu bliżej ze mną
związani ... trudno tak żyć, ale właśnie chociażby warto po to by
się nie oszukiwać