Brin i Page - ludzie roku według "Financial Times"

[Gość: mg wawa]

Nieźle, od zera do miliardera w siedem lat.

I w przeciwieństwie do takich gości jak Chodorkowski w pełni sobie na to
zasłużyli, bo sami stworzyli coś innowacyjnego i wartościowego.

Nie masz do konca racji. Google to coraz wieksza..

[Gość: Tytus]

..finansowa bania, ktora pewne srodowiska finansowe nakrecaja, aby zarobic.
(Piramidka taka.) W Google nie ma nic specjalnie innowacyjnego (i pisze to jako
czlowiek, ktory jest fachowce w tej dziedzinie). Jakie sa podstawy waluacji
tego typu biznesu w tak wysokich kwotach? To jest robienie jaj z inwestorow.
Enron ani nie byl pierwszy, ani jak sie okazuje ostatni.

Zabaczycie jak to spektakularnie pierznie, gdy wiodacy inwestorzy, ktorzy to
nakrecaja, stwierdza, ze to wszystko juz doszlo do sufitu i trzeba wyciagnac
ostatnie pieniadze. Jak mi nie wierzycie przeczytajcie co The Economist napisal
o Enronie, krotko (niecaly rok) zanim to dupnelo. Oni tez byli innowacyjni:

A matter of principals

Jun 28th 2001
From The Economist print edition

In this, the last of our seven e-strategy briefs, we look at how Enron’s
spectacularly successful Internet effort has reinforced, but not transformed,
its existing business

Get article background

THE energy business seems an unlikely place to look for a good Internet
strategy. Most of the sleepy giants in this venerable industry have failed to
come up with any such strategy at all. Yet one of them, Enron, has created what
may be the most successful Internet venture of any company in any industry
anywhere.

Enron was already the world’s biggest energy-trading business when it launched
EnronOnline, its Internet-based trading platform, at the end of 1999. Since
that launch, EnronOnline has handled commodity trades worth some $650 billion.
The daily volume has soared to about 5,000 trades, with a notional value of
around $3 billion.

EnronOnline now offers over 1,500 different products (from spot electricity and
gas to complex derivative instruments and even hedges against the weather).
Online trades now make up nearly two-thirds of the company’s trading business.
Management consultants and Internet gurus cannot stop singing its praises:
Harvard Business School has already put together a glowing case study.

Yet Jeffrey Skilling, chief executive of Enron, does not seem all that
impressed. “The Internet is not a disruptive technology,” he insists. He
dismisses the revolutionary claims for EnronOnline. “We were doing business-to-
business trading long before there was such a thing as B2B, only we were using
telephones,” he claims. “EnronOnline is really just a better telephone.”

Such scepticism about the Internet is common among bosses of firms in such old-
established industries as energy. But coming from Mr Skilling it seems
surprising. For one thing, Enron is quite unlike such asset-heavy energy giants
as ExxonMobil or Electricité de France. In some ways, indeed, it is no longer
an old-fashioned company at all.

It was formed by the merger in the 1980s of a couple of ailing gas-pipeline
firms. Kenneth Lay, the firm’s founder and now its chairman, is a free-market
enthusiast who had sensed a seismic shift in the energy landscape. The
government was beginning to deregulate the business, and Mr Lay spotted a one-
off chance to profit handsomely by creating innovative instruments for the
nascent spot and forward markets in energy products. He pushed regulators to
open markets faster, and ensured that Enron was at the forefront of that
deregulation.

During Mr Lay’s watch, Enron’s revenues grew from a mere $7.6 billion in 1986
to a whopping $101 billion last year (see chart). Mr Skilling, his right-hand
man for most of that time, has now set the firm’s sights even higher. He has
modified the banner that greets visitors at Enron’s glittering headquarters in
Houston from “The world’s leading energy company” to “The world’s leading
company”. So why, then, is he not trumpeting EnronOnline as a revolutionary
breakthrough that is transforming his company—and his industry—beyond
recognition?






Part of the answer is that he has always been extremely wary of the Internet.
As early as 1994, Enron considered buying an online trading exchange, but it
was Mr Skilling who rejected the idea. Since then, his managers have been
keenly aware that any half-baked dotcom or B2B idea would receive a chilly
reception in the executive suite.

Not surprisingly, the bright young things who came up with EnronOnline did not
seek Mr Skilling’s formal approval until virtually the last moment. Louise
Kitchen, a young trader who was spearheading the firm’s foray into Europe’s
liberalising gas and power markets, was an early advocate, emboldened by the
success of a modest Internet effort at Enron’s office in Scandinavia (which has
long had liberalised energy markets).

To get the idea off the ground, Ms Kitchen persuaded dozens of Enron’s best
commercial, legal and technical people to work on the project. Mr Skilling did
not hear the full sales pitch for EnronOnline until just a few weeks before it
went live. When he did, however, he gave his full backing to this risky new
global initiative, which had been put together in less than a year.



Reskilling
For Mr Skilling turned out not to be a technophobe after all. On the contrary,
he claims to have recognised some time ago that information technology (IT)
could prove a crucial competitive advantage for Enron, as it expanded ever
faster. The problem was that the group’s dizzying growth in the 1990s, combined
with its highly decentralised structure, had left it with a mish-mash of
incompatible technology platforms.

About two years ago, he appointed Michael McConnell, one of Enron’s rising
stars, as his technology supremo, with a remit to sort out this mess. Mr
McConnell, who was head of the pipeline business at the time, says he nearly
fell off his chair: “I turned white. I pleaded with Jeff that I am not a
technology guy—in fact, I am anti-technology.” But Mr Skilling insisted
precisely that he wanted a sharp commercial mind, and not the usual technology
booster, in charge of the revamp.

So Mr McConnell set up a committee to decide on common technology platforms
across the global company. He says that, until that process got going, the IT
geeks had never really sat down with the traders or other commercial folk to
discuss their investments. He insisted that IT groups be measured, just like
any other division, on their returns.

Although it went against the grain of the bottom-up style that pervades Enron’s
business culture, Mr McConnell issued diktats that all must embrace Microsoft’s
Windows 2000, that all systems must be Internet-enabled, and so on. This forged
a common platform that he claims is producing “a better return on intellectual
capital” than would snazzier but incompatible technology. More importantly, it
also set the stage for a smooth roll-out of the company’s killer application:
EnronOnline.

What sold the doubting Mr Skilling on EnronOnline was its ability to overcome
two flaws that he says make the B2B model unattractive for the sorts of markets
that his firm specialises in. He argues that for any such “open platform”
exchange to work, “you need a truly fungible commodity, and you need
liquidity”.

Unlike, say, treasury bills, he reckons electricity and gas are not perfectly
interchangeable commodities: their prices vary wildly by geographical market,
for example, and they can fluctuate every few seconds. Moreover, liquidity is a
big problem, especially for the electricity market.

The EnronOnline model that Ms Kitchen and her colleagues came up with was not
based on an open platform, however. Rather, it is what is called a “principal-
intermediated” model in which Enron acts as the principa

Dzięki za artykuł

[Gość: mg wawa]

To prawda, Enron był firmą innowacyjną. Ale jego upadek nie wynikał z
innowacyjności jako takiej, tylko z ukrywania strat w spółkach zależnych aż
narosły do rozmiarów nie możliwych uregulowania. Wszystko dlatego, bo zarząd
przestał działać w interesie akcjonariuszy, a zaczął sam siebie ewakuować ze
statku.

Wszystko sprowadza się do tego czy masz etycznych ludzi w zarządzie.

Kurs akcji Enronu wynikał z fałszywych danych o firmie, a nie z szaleństwa
inwestorów.

> Jakie sa podstawy waluacji
> tego typu biznesu w tak wysokich kwotach? To jest robienie jaj z inwestorow.

Chyba nie wiesz o czym mówisz. Jeżeli ktoś robi jaja z inwestorów, to tylko oni
sami. Kurs akcji Googlea wzrósł na rynku z 85$ do 400$, bo taki był na nie
popyt. Inwestorzy sami dokonali waluacji.


books.guardian.co.uk/lrb/articles/0,6109,963775,00.html
A philosophical investigation into Enron

Though caught up in the Internet boom, Enron was not a stereotypical dot.com,
all hype and no substance. It was a serious and imaginative firm. Every year
from 1996 to 2001, Fortune magazine ranked it the US's "most innovative"
company, and the award was given in earnest: Fortune isn't big on irony.

Enron combined expertise of two types. One was in managing physical assets such
as pipelines, electricity generating plant and water systems (in the UK it
owned Wessex Water). It was often very good at this.

Owning physical assets was, however, seen by Enron largely as a lever for an
ever more important second kind of expertise in the burgeoning area of energy
trading. First in the US and then elsewhere, industries such as gas,
electricity and water were liberalised in the 1980s and 1990s, making it
possible to create markets where none previously existed.

Enron positioned itself between the producers of energy and its consumers by,
for example, offering large industrial consumers of natural gas the security of
long-term fixed-price contracts. It then "hedged" the risk of such contracts,
for example by buying the gas "futures" that the New York Mercantile Exchange
began to trade in 1990 - a "future" being a standardised contract to buy or
sell a set quantity of a given asset at a set price on a given future date.


More successful was a remarkable effort by Enron to move the trading of energy
and energy derivatives, which had previously been conducted by telephone, onto
the internet. The idea was formulated early in 1999, and a 31-year-old gas
trader in Enron's London office led its implementation. By the end of November
1999, she and her team had EnronOnline up and running. By June 2000, it had
hosted trades worth $100 billion.

Enron was a publicly traded joint stock company, whose ownership was thus
dispersed over a perpetually changing multitude of shareholders.

In contrast, control of the corporation was - for all the "empowerment" of low-
level employees - concentrated in the hands of a small number of senior
executives. Can the managers of a corporation like Enron be trusted to act in
the interests of its owners (the shareholders)? The question is as old as the
joint stock company as a legal form.

Simply to cry "fraud" and call for tighter accountancy rules is to miss the
depth of the issues raised by Enron and other similar debacles. How can
investors trust that those in whom they have invested, or to whom they have
lent, will use the money prudently and properly?

A major aspect of the answer has always been character, reputation and virtue:
investors' knowledge of the personal qualities of those to whom they entrust
their cash. That was part of the way old-fashioned small-town bank managers
made their lending decisions, and it's an approach that has not vanished even
at the start of the 21st century.

When personal trust is impossible, modernity turns to "trust in numbers" (the
title of an important book on these questions by Theodore Porter). Numbers are
pervasive in finance and beyond: share prices; price-earnings ratios (a key
criterion for professional investors); bond ratings (which are not literally
numbers, but have a quasi-numeric "hard fact" quality); school and hospital
league tables; surgeons' success rates; university departments' Research
Assessment scores. Trust in numbers, however, works only if those who produce
the numbers can be trusted: it displaces, rather than solves, modernity's
problem with trust.

Enron's production of numbers - the accountancy practices that generated its
balance sheet - was not entirely covert. The existence of the special purpose
entities was dutifully disclosed in footnotes to the accounts. True, those
footnotes couldn't be said to give a full and transparent version of Enron's
dealings with these entities. However, the readers of CFO (chief financial
officer) magazine must have had a notion.

Masz racje jaja robia oni sami.

[Gość: Tytus]

Ale oczywiscie maja ludzi (bankierow), ktorzy to nakrecaja. I dopiero za tym
ida drobni inwestorzy, a przede wszystkim fundusze emerytalne (czyli
skumulowani drobni inwestorzy - oszczedzajacy na jesien swego zycia). I tak
robi sie spirala.

Po prostu nie ma w Google nic takiego co czyni te firma tak wartosciowa. Ani
nie ma pomyslu (bo i nie byli wyszukiwarka pierwsza, ani najlepsza), a
wszystkie inne uslugi w tej czy innej formie sa juz na rynku. Ani technologii.
W calej metodzie wyszukiwania nie ma wiekszych tejemnic z tego co istnieje - i
jest to od dawna dostepne w szerokim swiecie akademickim. W zastosowaniu -
czyli ich Gridzie - tez nic specjalnego. (IBM, Sun itd. dla nich to kompletna
pecha - i opychaja to jako oferta dla klientow.) Wymien jedno chociaz
osiagniecie Googla (poza swietnym brandem, tyle ze Google nie jest sprzedawany
jako czysty brand, ale jako genialny biznes pod pieknym brandem. Jak czar
prysnie to bedzie placz.)

Porownaj z jakimmi spolkami oni sie wartosciuja: to nie jest kilkaset milionow,
czy moze kilka miliardow (a i tu bylyby watpliwosci) To absurd: przez to
przechodzilismy 6-7 lat temu i wiadomo juz co wyniklo. Ciekawe, ze Google
urzadzil ten sam karnawal wkolo siebie.

Google to nich innego jak wielka wirtualna bania: jak czar prysnie to chlopaki
(i troche ludzi z private equity z Kalifornii, a takze tacy o ktorych nie chce
nawet pisac) wyjda z fura pieniedzy. A drobni inwestorzy i fundusze emertytalne
(czyli tez drobni inwestorzy) beda lizac znowu rany.

PS. Wiem co pisze: moj kolega wspolpracowal od samego poczatku powstania
Googla. Bylby trzecim w tym zespole, ale wolal skonczyc doktorat (chlopaki z
Googla go przerwali). Nadal z nimi wspopracuje (za fure forsy), absolutnie im
nie zazdrosci - bo swietnie tez na tym wychodzi - ale sam mowiac o tych
historiach, okresla to jako "gianormous hype".

Bania nie bania, ONET jest dnem... i dobrze że mam

[Gość: Andrzej]

Bania nie bania, ONET jest dnem... i dobrze że mamy Google bo inaczej nie byloby
czym przeszukiwac internetu.

[Gość: .]

Google nie jest innowacyjne? Chyba zartujesz. Wlasnie tym sie rozni ta firma od
wszystkich wydmuszek epoki dot-comow ze Google autentycznie szuka nowych rynkow
i nowych odbiorcow. Zobacz tutaj:

labs.google.com/
Wysoka kapitalizacja Google bierze sie stad ze inwestorzy wierza w te nowe
zastosowania i zrodla generowania przychodow.

To jest jedeno wielkie "bollocks" i "hype"

[Gość: Tytus]

Nie ma w tym nic innowacyjnego, ani takiego co ja z kumplami przy piwie dzien w
dzien nie wymyslam. dot-comy robily to samo (sprawdz historie boo.com na
przyklad). Po prostu chlopaki z rynkowymi cwaniakami nakrecaja te historie, a
swiat im wierzy.

Ale mowie Ci: rok do poltora i bania peknie. Zacznie sie wyciaganie pieniedzy,
a potem nic w tym nie bedzie. Slowem powtorka z rozrywki.

[Gość: .]

> Nie ma w tym nic innowacyjnego, ani takiego co ja z kumplami przy piwie
> dzien w dzien nie wymyslam.



Bylem pewien ze taki bzdurny argument zaraz padnie. Pagerank nie jest
innowacyjny? Wydajnosc wyszukiwarki nie jest innowacyjna? A moze google maps nie
jest innowacyjne? Frustracja przez ciebie przemawia czlowieku. Fajnie ze masz
super znajomych ze Stanforda i mieszkasz w stanach ale niestety za duzo w tobie
Polaczka a za malo biznesmena.

Wesolych swiat.

[Gość: li]

dla mnie reklama kontekstualna google to rewelacja!
ty mowisz, ze to nic nowego?? ciekawe, jak to sie dalej rozwinie ale sam pomysl
super

[Gość: Tytus]

Za dot-comow inwestorzy wierzyli dokladnie w to samo.

Lekcja z tego byla prosta: w przyszle dochody, ktoryh nie ma sie nie wierzy. Ja
sa to wartosc spolki idzie w gore. Jak nie ma to sie utrzymuje.

A wtedy (tak jak teraz z Googlem) odwrocono inwestycyjna logike. Wierzy sie w
spekulatywnie przyszle dochody, a jak sie okazuje, ze ich nie bedzie (bo to
czysta nadal spekulacja) to akcje leca na morde nawet i o 99%.

Sprawdź sobie DANE

[Gość: mg wawa]

Gość portalu: Tytus napisał(a):

> Za dot-comow inwestorzy wierzyli dokladnie w to samo.
> Lekcja z tego byla prosta: w przyszle dochody, ktoryh nie ma sie nie wierzy.
> A wtedy (tak jak teraz z Googlem) odwrocono inwestycyjna logike. Wierzy sie w
> spekulatywnie przyszle dochody, a jak sie okazuje, ze ich nie bedzie (bo to
> czysta nadal spekulacja) to akcje leca na morde nawet i o 99%.

Chwila, ale o czym my tutaj dyskutujemy? Czy argumentujesz, że:
a/ Google jest przewartościowany
albo też:
b/ Google jest bańką jak dotcomy, bo nie ma dochodów.

Jeżeli chodzi o a/, to właściwej wycenie można dyskutować w nieskonczoność.

Jeżeli chodzi o b/, to tak się składa, że każdy może sobie zobaczyć jak wygląda
sytuacja finansowa Googlea. finance.yahoo.com/q/ks?s=GOOG

W szczególności polecam income statement w ujęciu kwartalnym:
finance.yahoo.com/q/is?s=GOOG
(w tysiącach)
PERIOD ENDING 30-Sep-05 30-Jun-05 31-Mar-05
Total Revenue 1,578,457 1,384,495 1,256,516
Net Income 381,182 342,814 369,193

W całym 2006 roku będą mieli ok. 6 miliardów przychodów i ok. 1.5 miliardów
zysku netto. Jak widać Google zarabia prawdziwe pieniądze i porównywanie tego
do dotcomów, które w większości nigdy nie wyszły na plus, jest przesadą
ocierającą się o intelektualną nieuczciwość.

Natomiast zupełnie inną sprawą jest czy te parametry uzasadniają market
capitalisation Googlea ( a/ ) , która jest odzwierciedleniem obecnych jak i
oczekiwanych przyszłych zysków.

> a jak sie okazuje, ze ich nie bedzie (bo to
> czysta nadal spekulacja) to akcje leca na morde nawet i o 99%.

Niekompetentnie straszysz ludzi.

Powiedzmy, że okazuje się, że Google nie ma szans na dalszy rozwój. W takiej
sytuacji ceny akcji spadną do poziomu odzwierciedlającego ich obecną zyskowność
w porównaniu z innymi przeciętnymi, nierozwojowymi firmami. Nie bedzie to
zjazd "nawet o 99%".

Do jakiego poziomu? Możemy to oszacować:

finance.yahoo.com/q/ae?s=GOOG
Growth Est GOOG Industry Sector S&P 500
Price/Earnings 73.3 23.53 24.18 16.67

Powiedzmy, że z jakichś powodów od jutra Google zacznie być wyceniany tak jak
przeciętniacy branży. Cena akcji spadnie wówczas o ok. 66%. To dużo, ale tak
jak mówię, chodzi o oszacowanie teoretycznej dolnej granicy.

Nie rozumiesz gieldy

[Gość: Tytus]

Cala masa dot-comow tez miala dochody. Problem jest w skali przewartosciowania.
Poczytaj o Enronie.

Nie rozumiesz biznesu

[Gość: mg wawa]

Gość portalu: Tytus napisał(a):

> Cala masa dot-comow tez miala dochody.

Problem dot-comów polegał na tym, że w większości nie miały konkretnego modelu
biznesowego, tylko zasłaniały się hasłem B2C. "Nasz biznes to sprzedawanie
karmy dla psów przez Internet!" od początku nie miało sensu.

Za to model biznesowy Googlea da się opisać, a nawet porównać do już
sprawdzonej od dekad działalności komercyjnej. Jest nią telewizja. Telewizja
daje konsumentom towar za darmo, a zarabia na reklamach. Google robi podobnie i
nikogo nie obchodzi, że za używanie wyszukiwarki nie dostają od użytkowników
ani centa.

> Problem jest w skali przewartosciowania.

Mogę spokojnie stwierdzić, że też mam wątpliwości co do tego, czy obecna cena
akcji odzwierciedla "wartość" firmy. Czas pokaże.

> Poczytaj o Enronie.

Jak masz coś konkretnego do powiedzenia, to to zrób zamiast rzucać ogólniki.
Równie dobrze ja mógłbym ci radzić żebyś sobie poczytał o Jezusie (Święta!)
albo o biznesplanach.

A to nie Arthur Andersen robil te raporty?

[Gość: Tytus]

To co najmniej wyglada dziwnie...

PS. A Andresena juz nie ma. Ale sa przeciez inne firny audytorskie.

[dr.szfajcner]

Gość portalu: mg wawa napisał(a):

> Nieźle, od zera do miliardera w siedem lat.
>
> I w przeciwieństwie do takich gości jak Chodorkowski w pełni sobie na to
> zasłużyli, bo sami stworzyli coś innowacyjnego i wartościowego.

Podobnie jak Bill Gates nie wymyslili nic nowego.
Owszem, ulepszyli technologe.
Przed Google'ami byly takie wyszukiwarki jak
Alta Vista, Infoseek, Lycos, Yahoo.

Google to jedna wielka bania

[Gość: Tytus]

... to maszynka do nakrecenia idiotow. Za tymi dwoma gowniarzami stoja juz
teraz gracze gieldowi.

[dr.szfajcner]

dr.szfajcner napisał:

(...)
> Podobnie jak Bill Gates nie wymyslili nic nowego.
> Owszem, ulepszyli technologe.
> Przed Google'ami byly takie wyszukiwarki jak
> Alta Vista, Infoseek, Lycos, Yahoo.

Linki sponsorowane, byl jakby zlamaniem pewnych
niepisanych regl, ale to im dalo przewage.

[Gość: smutas80]

Ja jak myślę o akcjach i giełdowej wartości Google, to przypomina mi się
historia Netscape. Twórcy Netscape w ciągu jednego dnia po "upublicznieniu" się
firmy zostali miliarderami. Pamiętam dokładnie zachwyty analityków, którzy
pisali, iż w ciągu paru miesięcy firma Netscape zmiecie z powierzchni ziemi
Microsoft (giełdowa wartość Netscape na to wskazywała).

Tak na marginesie, to jak by poczytać ówczesnych analityków, to dzisiaj nasze
komputery powinny używać jedynie "super" przeglądarki, sam system operacyjny
byłby zbędny, stąd "wróżono zagładę" firmie Billa Gatesa.

Jeśli chodzi o późniejsze Dot Comy, to wówczas absurd sięgnął granice obłędu,
gdzie wartość giełdową firmy nawet nie próbowano mierzyć "prognozowaną"
wielkośćią przyszłego zysku, ale ilością klików na jej stronie internetowej.
Pamięta ktoś dzisiaj hasła "Nowej Ekonomi"?

Cena akcji do zysków wskazuje wyraźnie, iż Google jest przewartościowane.
Myślę, że wszyscy inwestorzy zdają sobie z tego sprawę i w sumie to nie jest
ważne. Ważne jest tylko, czy akcje te można sprzedać jutro za wyższą cenę.