efektowne wejście

[gatka1]

Nie wiem dlaczego, ale wiekszość idiotyzmów zdarza mi się "na wejście".
Niezliczoną ilość razy weszłam do autobusu na czworaka, wywalając się o
własne nogi, toboły, siatki itp. Idąc w gości też umiem zrobić dobre wrażenie
np. drąc odświętny przyodziewek o klamki. Nowopoznani mają mnie przeważnie za
ofiarę losu, nigdy nie zapamiętują mojego imienia tylko efektowne wejście.
Ktoś też tak ma? Podzielcie się, proszę.

[Gość: henryczek]

oj nie tylko tobie sie tak zdarza hehe,choc nie moge sobei teraz przypomniec jakichs przykladów,ale często cos rozlewam itp.,a co do wejśc do autobusu-najlepsze jest jak sie widzi go na przystanku i biegnie szybko i wskakuje niemal do środka i do tego z wywrotką ,a później sie okazuje ze autobus jeszcze stał 5 minut bo kierowcy sie zmieniali-to straszne przezycie jak jest duzo ludzi w autobusie:)

[giorno]

Też tak mam z komunikacją.
Podczas ostatniej zimy, nabrałem prędkości na asfalcie przebiegając przez jezdnię i hop na przystanek...
W złożeniu nóżki miały być razem, do tramwaju nie dojeżdżamy na plecach itp... niestety założenia były
wtedy w kinie, a rzeczywistość skrzeczała przez 8 metrów grzbietowym

saluti

giorno

[gatka1]

Na imprezie odbywającej się w Pałacu Kultury na 30. piętrze po wyjściu z windy,
odwalona jak stróż w Boże Ciało, z paltkiem przewieszonym przez jedną rękę, a w
drugiej trzymając na płasko obrazek, doszłam do marmurowych schodów, zalotnie
pomachałam do znajomej, poczym zaczepiwszy obcasem o stopień, runełam do
przodu, lądując na kolanach, między nogami siedzącego najbliżej faceta, twarzą
na wysokości paska od jego spodni. I na dodatek walnełam go tym obrazkiem, ale
na szczęście w klatkę piersiową. Później znajoma powiedziała, że nie powinnam
tak gwałtownie manifestować,że mi się nieznajomy spodobał..

[agawa3]

Nie mogę, rewelacja! Popłakałam się ze śmiechu

[tupot]

Mam taką "słynną" rodzinną historię:
Lat temu wiele, razem z siostrą zostałyśmy same w domu (obie miałyśmy lat około
10), chore, zakatarzone i smętne. Moja mama pracowała nieopodal w szkole jako
nauczycielka. Właśnie miała wracać do domu, na co czekałyśmy z wielką
niecierpliwością (wiadomo, nie ma to jak opieka mamina). No i nagle dzwonek do
drzwi, dokładnie taki "kod" jaki mieliśmy wszyscy: szybkie trzy:)
Siostra w rozwleczonym, długim do ziemi szlafroku taty, otworzyła gwałtownie
drzwi i wisząc na nich, powiedziała pociągającym zachrypionym, głębokim głosem:
- "Zapraszam cię do krainy czarów..."- po czym spłoniła się strasznie i susami
pomknęła do pokoju.
Za drzwiami stał jeden z uczniów mojej mamy:)

Uwielbiam abolutnie tę historię a powiedzonko weszło do rodzinnego języka.

:D

[magdzie.ok]

ja tak mam...
taka pokochal mnie moj facet-jak mowi
ale czasami jest to krepujace
i na moj temat kraza legendy, a kazda historie ktos ubarwia i wychodzi na to, ze
jestem kosmitka...
taka roztrzepana dzioUcha ze mnie:/