milosc przez internet

[Gość: dziubeque]

czy ktos zakochal sie juz przez internet,nie widzac ani razu wybranca swojego serca???

[metalwrona]

Takiego zauroczenia nie mozna nazwać miłością chyba... owszem, straciłam
łepetyne dla kogoś, kogo znałam 7 miesięcy tylko przez ineternet, ale jak mnie
zawiódł miesiąc przed spotkaniem, to z załamania pomógł mi wyjśc ktoś kogo
POZNAŁAM przez neta, ale zdążyłam zaprzyjaźnić się w realu. I do dziś jesteśmy
razem :).

Miłość w postaci internetowej jest bleeee ;]

[kicior99]

to chyba niemozliwe... ja sie zakochalem pozniej, po kilku spotkaniach w realu.
Trzyma juz 8 lat z bogata historia...

[Gość: zakochana]

Kicior uwierz mi, WSZYSTKO jest mozliwe, SZCZEGOLNIE jesli chodzi o uczucia, a
tu zdrowy rozsadek na niewiele sie zdaje. Mnie/ nas trzyma juz rok, sama nie
wiem kogo bardziej i nie spotkalismy sie jeszcze tylko dlatego, ze chlopak jest
na drugiej polkuli i oboje jestesmy zajeci, ale sprawy zaszly stanowczo za
daleko, zeby z siebie zrezygnowac. Kocham go na zaboj, ze nikt i nic tutaj nie
jest w stanie juz tego zmienic...

[Gość: on]

Gość portalu: zakochana napisał(a):

> Kicior uwierz mi, WSZYSTKO jest mozliwe, SZCZEGOLNIE jesli chodzi o uczucia,
a
> tu zdrowy rozsadek na niewiele sie zdaje.

I właśnie z powodu braku w tym logiki dlatego nie namawiamy do porzucenia
takiej znajomości. Ja tego nie rozumiem, ale rozumiem, że można kochać.. :)

[Gość: zakochana]

Ale dlaczego mielibysmy z siebie rezygnowac skoro kazda proba zerwania kontaktu
ocierala sie o obled, placz i tepe gapienie w sufit?

[Gość: on]

Proszę czytać uważniej:) Ja pochwalam - bez podtekstów między wierszami -
każde szczere uczucie, zwłaszcza, gdy ktoś z jego pomocą czuje się szczęśliwy.

Z góry oczekujesz, że ktoś to zgani, aż nie wierzysz, by ktoś pochwalał - hehe:)

[Gość: zakochana]

Tak, przepraszam, zapedzilam sie ale zdazylam sie zorientowac sekunde po
wyslaniu, hehe.

[justynah82]

sluchaj u mnie jets podobny przypadek, tlyko moj Pan jest blizej, tzn 1200 km ode mnie :((( co i tak jest ogromna odlegloscia. ale zgadzam sie z toba, nad uczuciami nie da sie zapanowac... ale fajne to jest ,nie???

[Gość: eliotta_ness]

Zmienilam nicka, bo mnie draznil. Powiem wiecej, takie uczucie pochlania chyba
wiecej energii niz zwiazek z kims na miejscu - bo nie nie masz pojecia co w
danej chwili robi, gdzie i z kim ;) I wybuchy zazdrosci o kazda nieobecnosc o
wiele intensywniejsze niz normalnie, rozliczanie z kazdego wypowiedzianego
slowa, meczace podejrzenia, podgladanie nawzajem co drugie napisalo... Nie
dalej jak wczoraj mialam awanture o zwiazek ze starszym o 15 lat mezczyzna,
jako nastolatka. I wyznal, ze nie jest sobie w stanie wyobrazic mnie nawet 10
lat temu z innym mezczyzna, mysle, ze moj ostatni "normalny" partner nie mialby
z tym wiekszych problemow. Albo zazdrosc o ogladanie przeze mnie clipow Erosa
Ramazzottiego, ktorego dziewczyny uwazaja za "hot"... Albo o "gorace" rytmy
samby hehe i fakt, ze marze o podrozy do Brazylii - widocznie musze miec silna
motywacje, zeby tam jechac... Zdarzylo mu sie nawet upic z powodu
moich "wybrykow"... Ale i tak jest kochany i sliczny :) I regularnie dzwoni do
mnie na komorke z samego srodka swiata, zey mi powiedziec, ze o mnie mysli, ze
kocha, a taki slodki jest, jak wstydzi sie mowic to slowo, jej... Rozczula
mnie, ze uczy sie polskiego, studiuje reguly gramatyczno-fonetyczne i czasem
budzi w nocy, zeby sie pochwalic nowym slowem... Nawet 6-godzinna roznica czasu
nie jest wieksza przeszkoda. Na razie znamy sie tylko z sieci, ale to
niesamowity zbieg okolicznosci w realnym zyciu sprawil, ze pewne wydarzenia
potoczyly sie jak po nitce i pewnego pochmurnego popoludnia zasiadlam do
komputera, nikogo nie szukajac... Jak teraz o tym mysle, az mi sie wierzyc nie
chce...

[justynah82]

czyli jest to jednak mozliwe a mysle ze zawiesc to kazdy moze nie tlyko z netu ale i z rzeczywistosci. ale bede liczyc na to ze moj przypadek bedzie wyjatkowy...

[arieska]

Ja nie, ale jeden z moich bylych tak zakochal/zauroczyl sie we mnie :) Ja tez
musialam sie lekko na odleglosc zauroczyc skoro polazlam na randke w ciemno.
Poza tym innego lubego poznalam przez net, ale tu juz z fotkami,a po
konfrontacji w realu "wzielo" nas od pierwszego spotkania (w tym przypadku w
ogole nikogo nie szukalam, ot trafilo mi sie na jakims czacie).

[justynah82]

zapomnialam dodac ze w sumie zdjecia to dostaje codziennie no i kamerka jets oczywiscie :))))

[Gość: grzehuu]

moj kumpel poznal dziewczyne przez neta i sa 2 rok :)

[hania.mala]

5 lat internetowania z jedna osobą. Zdjęcia, mejle, prezenty, wzdychania,
wielkie rozstania i powroty, rozmowy na temat co by było gdyby. Nigdy się nie
spotkamy. Chory jest ten świat. Anonimowość pozwala na wiele (poczucie
bezpieczeństwa) a jednak ogranicza zwykłe ludzkie odruchy. Ech... Niektórzy tak
mają, że zwykłe szczęście podane na talerzu jest mało satysfakcjonujące
natomiast paranoidalny stan "odpisze czy nie? no dlaczego tak długo nie pisze?"
urasta do radosnego delirium przy każdej otrzymanej wiadomości.
Acha, po 5 latach doszliśmy do słowa miłość. Jakże mali jesteśmy wobec własnych
słabości i niemocy mówienia o tym, czego tak naprawdę chcemy. Ale to chyba
wywód nie na to forum.
hania.mala

[justynah82]

nigdy sie nie spotkaliscie?????? bo my po kilku godzinach rozmowy stwierdzilismy ze musimy sie koniecznie zobaczyc i juz za miesiac sie spotkamy, a musze dodadc ze on mieszka 1200 km ode mnie :(((

Gdyby starość mogłą a młodosć wiedziała.. hehe

[Gość: nietakistary]

hania.mala napisała:

> 5 lat internetowania z jedna osobą. Zdjęcia, mejle, prezenty, wzdychania,
> wielkie rozstania i powroty, rozmowy na temat co by było gdyby. Nigdy się nie
> spotkamy. Chory jest ten świat. Anonimowość pozwala na wiele (poczucie
> bezpieczeństwa) a jednak ogranicza zwykłe ludzkie odruchy. Ech... Niektórzy
tak
>
> mają, że zwykłe szczęście podane na talerzu jest mało satysfakcjonujące
> natomiast paranoidalny stan "odpisze czy nie? no dlaczego tak długo nie
pisze?"
>
> urasta do radosnego delirium przy każdej otrzymanej wiadomości.
> Acha, po 5 latach doszliśmy do słowa miłość. Jakże mali jesteśmy wobec
własnych
>
> słabości i niemocy mówienia o tym, czego tak naprawdę chcemy. Ale to chyba
> wywód nie na to forum.
> hania.mala


Czyli to lęk przed konsumpcją znajomości (niekoniecznie idzie o seks), własne
obawy nie tyle o to czy po drugiej stronie zboczeniec, tylko czy się jemu
spodobasz - nie pozwoliły ci się odważyć? No tak, spieprzyć łatwo i dlatego
spotkania 'w realu' nie zastąpi picowanie na ekranie monitora, ludzi poznaje
się różnie i w różnych sytuacjach a te durne czekanie na mejla, smsa to
zwyczajny przejaw niedowartościowania siebie, głowa do góry, jesteś młoda nie?:)