"Czy mogę Pani/Panu w czymś pomóc?"

płacą im za to

[Gość: kitix]

A zastanawiales sie kiedys, jak czuje sie taki sprzedawca? Placa mu za
podchodzenie do klientow i pomoc im, poza tym takie pytanie to jakas tam
grzecznosc, chocby nawet irytujaca.
Sprzedawca to nie jest dekoracja, ma pomoc znalezc interesujacy nas towar, pomoc
w wyborze, pilnowac zlodziei i tak dalej.
Moja przyjaciolka pracowala kiedys w ksiegarni i mowila, ze takich bucow sie
naogladala, ze byla zszokowana. Najlepisi panowie, ktorzy lansuja sie
yntelektułalyzmem, a jak spytasz, czy mozes zpomoc to wypaalaja, ze "umieja
czytac". Wspaniale, tylko pani sprzedawczyni wie, gdzie dana ksiazka jest i moze
sprawdzic, czy takowa jest w magazynie na przyklad.
Jakby stala jak hrabina i czekala, az ktos przyjdzie z pytaniem, to by byl
niezly opiernicz od szefowej.
Czasami warto sie zastanowic jakie jest podloze danego zjawiska, zanim sie
wyladuje napiecie andropauzalne i tym podobne. ja zawsze sie zastanawiam
dlaczego mnei ktos/cos irytuj, bo nie jestem skrajnym egoista.

[Gość: Kasia]

No właśnie, bardzo dobra uwaga z tym podłożem zjawiska - jak myślicie, dlaczego
takie pytanie pada? Otóż dlatego, że zdecydowanej części klientów taka pomoc,
oferowana przez sprzedawcę, bardzo się przydaje. Po co mają tracić czas na
bezsensowne kręcenie się po sklepie, skoro mogą spytać, a sprzedawca zaprowadzi
i doradzi?
Pracuję w księgarni i oczywiście czasem pytam ludzi, czy mogę im w czymś pomóc.
Zdziwilibyście się, jak wiele osób z wdzięcznością przyjmuje moją propozycję.
Wniosek z tego taki, że chyba jednak jakaś podstawa do zadawania takich pytań
istnieje?
Dodam jeszcze, że czasem trafia się osoba, która myśli, że zabłyśnie jakąś
błyskotliwą ripostą na to odwieczne "w czym mogę pomóc":) Przeważnie tacy ludzie
mnie bawią;) wydaje im się, że są oryginalni albo że ich głupawy tekst utarł mi
nosa i wrył w ziemię:)To żałosne:) Dobrze, że nie wiedzą, jak się wtedy z nich w
duchu śmieję;)

[Gość: onke]

mam brzydkie podejrzenie,że fachowcy od marketingu boją się,że
zostaną bez pracy,bo te ich całe teorie to o kant d... i dlatego tak
z upoprem lansują zbawienny wpływ pytania o pomoc zagubionemu klien-
towi,ktory sam sobie bez nich nie poradzi,metki nie przeczyta,tytułu,
ceny,a nawet do kasy nie trafi,kolorow nie odróznia i musi powiedzieć
sprzedawcy-pomocnikowi "czerwony chcę","taki bardziej czerwony","nie,
jeszcze bardziej i zeby z takim szarym był",cudo.

[Gość: MK]

Sklep z obuwiem. Samoobsługowy.
Nie mogę znaleźć właściwego rozmiaru, pudełka potasowane bez ładu i składu.
Sprzedawca kilka metrów dalej, unika kontaktu wzrokowego.
Kiedy wreszcie znajduję odpowiedni numer i przymierzam buty, ten podchodzi i
pyta, w czym może pomóc...
No to grzecznie odpowiedziałem, że jakoś sobie poradzę z tymi sznurowadłami, w
końcu potrafię je zawiązywać już od wielu lat. Zrozumiał i poszedł sobie.

[ejana]

Pytanie, Czy mogę Pani/Panu w czymś pomóc? ,
to dwie sugestie dla klienta
1. wiemy, ze tu jestes i obserwujemy cie uważnie.
2. jestesmy tacy mili, chyba nie wyjdziesz nie kupujac niczego w zamian za
zyczliwosc ?
do "zyczliwosc"- wiemy, ze tu jest samoobsluga, ale nasz klient nie powinien
sie niczym przemeczac, wieszakiem, rozmiarem i kolorem zajmie sie obsluga.
Czy nie te ukryte pragnienia klienta odkrywa przeszkolona obsluga ?

Sama stosuje wersal, czyli z takim samym zyczliwym usmiechem mowie,
ze dziekuje i poradze sobie, czyli odmawiajac, ale robiac to w taki sposob, aby
sprzedawca sie nie rozpłakał :)))))

[Gość: Funia]

Ja staram się rozumieć obowiązki pań ekspedientek, ale...to trochę jak terror.
Deprymujące jest na przykład to, że jak wchodzę do sklepu, sklepowa podrywa się,
jakby ją kto ukłuł i mam wyrzuty sumienia, że ją fatyguję i przeszkadzam
(zwłaszcza, jak jest to pani w wieku mojej mamy) Potem wyuczone: "W czym mogę
pomóc?" z męczeńską miną, a jak mówię "Nie, dziękuję", to mina prawie obrażona
("to po coś przylazła?") Potem jak ktoś zauważył, śledzi mnie, obserwuje i
poprawia za mną wieszaki- mam ochotę przepraszać, że cokolwiek ruszam i w ogóle
niczego nie dotykać. A po 15 minutach kiedy wychodzę z niczym, czuję się jak
ostatnia niewdzięcznica- tyle mi czasu pani poświęciła, a ja podła nic nie kupiłam.
Czasem więc wchodzę, wołam w progu: Proszę siedzieć, ja tylko patrzę!"

A nie można było paszczą

[wteklocki]

zapytać: można Pana poprosić? Przez takich niedopieszczonych przeciętnie sprawny klient będzie nagabywany zupełnie niepotrzebnie.

[nessie-jp]

Mnie nie wkurza "CZY mogę pomóc" bo wtedy odpowiadam po prostu, "Nie, dziękuję".
Natomiast sprzedawca pytający nachalnie "W CZYM mogę pomóc" doprowadza mnie do
napadów agresji. Taka fraza jest po prostu nie na miejscu i dziwię się szefom,
że zmuszają pracowników do jej wypowiadania. Zmusza klienta do niegrzeczności --
jedyna odpowiedź to "W niczym".

Jeśli ekspedientka jest nachalna, to po prostu uciekam ze sklepu i noga moja tam
więcej nie postanie. Zwłaszcza w butikach, gdzie na jedną klientkę rzucają się
dwie harpie i nie pozwalają wyjść, dopóki nie zaprezentują całego asortymentu,
nakłaniając do zakupu jak na arabskim targu. BRRR! ;)

[Gość: gość]

najbardziej lubię sklepy ( to świadczy o ich poziomie)gdy wchodząc
usłyszę sympatyczne dzień dobry i nie ma żadnej wymuszanej chęci
pomocy a jednocześnie wiem,że ekspedientka jest w poblizu i ma dobrą
orientację
tu kyrpto reklama np. sklep Zara

"Dzień dobry"

[kasica_k]

W Solarze też mówią po prostu "Dzień dobry". Zawsze mnie to dobrze nastraja do
tego sklepu. Propozycje pomocy też słyszę, ale dużo później, gdy już porządnie
rozejrzę się po sklepie i sama mam chęć o coś zapytać. Zresztą dużo
przydatniejsze od "Wczymmogępomóc" jest odwieszanie wybieranych przez klienta
ciuchów do przymierzalni - znakomicie ułatwia zakupy.

zirytowany zakupowiczu

[kerryman]

a sprobuj popracowac jako sprzedawca. malo ktory jest "nadgorliwy" tak z
wlasnej, nieprzymuszonej woli. tak mu kaza i tak musi robic i juz, jak sie mu
nie podoba to niech sp...

swoja droga formula "czy moge w czyms pomoc" jest przestarzala. kilka lat temu
ktos odkryl lepsza, mniej drazniaca formule - "czy moge w czyms doradzic?"

[leila25]

Jeśli chodzi o sprzedawców i ich nieśmiertelne pytanko to w zasadzie mi to nie
przeszkadza, ponieważ wiem, że taka jest dola sprzedawcy. Oni pewnie też
woleliby siedzieć na czterech literach i czytać gazetę a nie biegać po sklepie i
się narzucać. Natomiast to co faktycznie doprowadza mnie do szewskiej pasji, to
pytanie kelnerów w restauracji, kiedy zamawiam cos do jedzenia i mówię
"Dziękuję" po czym słyszę pytanie "A coś do picia?" Zazwyczaj mówię, że gdybym
chciała to bym zamówiła, ale obawiam się, że kolejny raz zabraknie mi
cierpliwości i zacznę gryżć!!!

[Gość: Kosiarz]

a ja zawsze pytam: w czym musze pomoc? i mam spokoj, nikt nic ode mnie nie chce.

[Gość: lena]

to nie jest tak, ze sprzedawcy mowia to bo sa malo inteligentni i sa nachalni,
jak moja siostra zostala kierowniczka sklepu w gal handlowej to wszystko
zrozumialysmy, sprzedawcy sa zmuszani do chodzenia za klientem i nagabywania, bo
sa nagrywani na kamery albo stoi ktos z wyzszego kierownictwa i obserwuje udajac
klienta, kto nie chodzil i nie gadal do klienta zostawal zwalniany do 14 dni,
albo obcinali mu pensje, przelozony kierownika sklepu liczyl ile razy usmiechano
sie do klienta i zagadywano, wlascicielami sieci byli niemcy, siostra zwolnila
sie po 4 miesiacach, bo ciagle byly awantury ze sprzedawcy za malo chodza za
klientem, he he a klientow tak denerwowalo to chodzenie za nimi ze byli
strasznie chamscy i te biedne sprzedawczynie byly atakowane z dwoch stron

[Gość: ole]

bo droga leno trzeba wybierać sobie pracodawcę,a nie pracować u
idioty,ktory nie zna się na handlu,tylko schematach zapewne przeka-
zanych na kursach organizowanych przez konkurencję,albo niedouczo-
nych samozwańczych specjalistow od marketingu.

a jak potrzebujesz pomocy, to nikuta nikogo NIE MA

[Gość: Lolka]

zauważyliście?:)

[Gość: Kasia]

Trudno wam dogodzić, moi drodzy:) Sprzedawcy są - źle! Nie ma ich - jeszcze gorzej:)

Ależ nie powstrzymuj naturanych odruchów!

[naprawdetrzezwy]

Gość portalu: flemsky napisał(a):

> Ilekroć tak mówią do mnie w sklepie, chcę wypalić: "A czy ja
> wyglądam na niepełnosprawnego?

Jesteś zwykłym chamem i nie powinieneś się tego wstydzić.
Ba! Nie powinieneś nawet wiedzieć, że mógłbyś się czegoś wstydzić.

[Gość: flemsky]

Gdybym był chamem (ze sztachetą) to ktoś by się ze mną liczył...

[kochanica-francuza]

Gość portalu: flemsky napisał(a):

> Gdybym był chamem (ze sztachetą) to ktoś by się ze mną liczył...

Twoim zdaniem wyróżnikiem i atrybutem chama jest sztacheta?

[Gość: flemsky]

Na pewno większym niż poczucie humoru dla większości forumowiczów "humorowiczów"
piszących w tym wątku

Nie. Po prostu bałby się (...) z niebezpiecznym

[naprawdetrzezwy]

narzędziem.

Natomaist nadal nikt normalny nie liczyłby się z chamem.

[malila]

Gość portalu: flemsky napisał(a):

> Gdybym był chamem (ze sztachetą) to ktoś by się ze mną liczył...

Niekoniecznie. Z niepewnym siebie chamem też się nikt nie będzie
liczył.

Wystarczy powiedzieć : "dziękuję"...:)

[Gość: mm]

Nikt was nie uczy kultury w domach rodzinnych?
Obowiązkiem sprzedawcy jest sprzedawać :), więc musi przywitać
klienta w sklepie :)
Powiedzieć "dzień dobry", spytać wlasnie "czy może pomóc".
Tylko w burakowie burczy się na ludzi pracujących w sklepach.

[rzuwig]

Tak się składa, że sam pracuję w takim sklepie i moi przełożeni wymagają od nas
kultury osobistej oraz wychodzenia naprzeciw klientowi. Jak widzę, że się taki
błąka i szuka nie wiadomo czego, to podchodzę i sam pytam "w czym mogę pomóc?"
Ale z reguły to klienci sami pytają i to czasem aż za nadto ;-) Niestety taka
jest praca i kto nigdy nie robił w tej branży - nie zrozumie tematu, tylko
będzie wymyślał jak tu dosr.. sprzedawcy...

[Gość: Osoba z branży26]

Nie za bardzo rozumiem dlaczego macie problem z uprzejmymi sprzedawcami i
handlowcami. Rozumiem, że jeśli są oni nachalni i na siłę "oferują" pomoc, można
się zdenerwować i coś odburknąć. Jednak moim zdaniem do dobrego tonu należy
uprzejme przywitanie i zaoferowanie pomocy. Jeśli klient nie potrzebuje takowej,
bo ma ochotę tylko się rozglądnąć po prostu wystarczy tak odpowiedzieć. Jako
klienci wymagacie "cudów". Idealnych produktów, rozmiarów, produktów
dostosowanych do waszych potrzeb. Ale jak "my - osoby z branży" mamy spełnić
wasze oczekiwania jeśli samo pytanie "czy mogę w czymś pomóc" traktujecie jako
nagabywanie i zadręczanie??? Nigdy nie można wszystkich zadowolić, ale
zastanówcie się czy czujecie się dobrze robiąc zakupy w markecie, kasjerka
podliczając wasze zakupy nawet nie powie dziękuję i nie wydaje np 20 groszy "bo
nie ma"?? Osobom, które nie są w stanie znieść uprzejmości w handlu proponuje
robić zakupy w internecie.

[Gość: ole]

przychodzę na zakupy i nikt nie musi mnie do sklepu zapraszać ani
dziękować ani składać życzeń,może mi torbę odnieść do drzwi,bo to
ma sens,albo uprzejmie otworzyć drzwi,żebym tam się nie szamotał
z torbą.

[Gość: Osoba z branży26]

Jasne! Najlepiej aby osoba obsługująca nie odzywała się wcale tylko skłoniła się
w pas i wyniosła zakupy do samochodu. "Dziękuję" albo "proszę" to słowa które
powinniśmy wszyscy używać. Może niektórzy powinni sobie przypomnieć elementarne
zasady kultury?? Litości! Uprzejme otwarcie drzwi cię nie denerwuje i według
ciebie ma sens, ale zaoferowanie pomocy jest już niewłaściwe??

[Gość: ole]

kiedyś sprzedawca pytał-czym moge służyć ? i właśnie po to,aby
uwolnić klienta od konieczności prowadzenia konwersacji wymyślono
sklepy samoobsługowe i jakie tam tłumy,aż zazdrość bierze.

[Gość: mm]

:-) :-DD sklepy samoobsługowe wymyślono wyłącznie po to, by więcej
zarobić.
Indywidualna obsługa sprzedawcy jest droga...

Motłoch kierowany nachalną reklamą w tv gna z obłędem w oku po
kolejne fikcyjne promocje... aż miło... :-)
Głupota ludzka nie zna granic.
A żeby prowadzić jakąkolwiek konwersację, trzeba mieć cokolwiek do
powiedzenia... Klient taki jak ty jest tylko leszczem, któremu można
wcisnąć byle co za, bo i tak się na niczym nie zna.

Sklep z wyszkoloną obsługą jest czymś więcej niż supermarket z
taniochą i wyprzedażami.

Ja oczekuję miłego powitania, bo przecież chcę wydać pieniądze.
Chcę wiedzieć, że sprzedawca wie co sprzedaje, a jego wiedza
znacznie ułatwia znalezienie tego, co jest mi potrzebne.
Potrafi mi pomóc, przyniesie towar, odniesie, gdy czegoś potrzebuję,
zamówi to dla mnie.

Zresztą... bycie uprzejmym ... to oznaka zwykłej kultury.

[Gość: ole]

oczekujesz milego powitania,a ja dobrych butów,oczekujesz,że sprze-
dawca wie co sprzedaje,a co mnie obchodzi sprzedawaca i jego wiedza
czy poglądy i czy żona go zdradza?,mnie interesują buty,jakie,to sam
wiem i widzę :))

Po co te złośliwości?

[Gość: K0pytko]

W cywilizowanych krajach nikt się nie dziwuje, że sprzedawca chce pomóc. Jeśli
ktoś nie potrzebuje pomocy odpowiada po prostu "dziękuje", a nie zastanawia się
jak złośliwie coś odburknąć.

Powiedz, żeby potrzymała ci koszyk/bagaż :)

[Gość: xnl]

[sineira]

Pracownikom sklepów proponowałabym wydrukowanie tego wątku i podetknięcie
szefowi pod nos. Być może to sprawi, że będzie się żyło przyjemniej i Wam, i
klientom.
Na początek wystarczy zwykłe "dzień dobry" i uśmiech. Jeśli klientka rozgląda
się dłuższą chwilę, można zaproponować pomoc. Ja osobiście najbardziej lubię
takich sprzedawców, którzy po prostu czekają, aż nawiążę z nimi kontakt wzrokowy
i wtedy wkraczają do akcji. Natomiast sprzedawczyni, która tkwi pod
przymierzalnią, pytając co sekunda "I cóż? I cóż?" skutecznie zniechęca mnie do
odwiedzania danego sklepu.
Podobnie jak taka, która nachalnie podtyka mi pod nos różowiasto-cekinowe
potworności, choć za Chiny Ludowe nie przypominam lalki Barbie i w danym
momencie namiętnie obmacuję czernie.
Ale, ale... Powiedzmy sobie szczerze, że jednak to upierdliwe "w czym mogę
pomóc" jest lepsze niż naburmuszona mina i totalne olewanie klienta.

[Gość: swoboda_t]

Zgadzam się. Pracownicy niech pokażą niniejszy wątek szefom, a może
powszechne stanie się "dzień dobry" i dyskretna obecność obsługi,
zamiast nagabywania. Obie strony będą zadowolone. Jak ktoś ma
problem z tymi pytaniami, to proponuję poćwiczyć zwykłe "nie,
dziękuję". Ew. wersję weselszą:
- Czy mogę jakoś pomóc?
- Dziękuję, jestem apaczem.
- ???
- A patrzę tylko!

Zalosni ludzie

[Gość: Rangheros]

Zalosne sa te Wasze "ciete" odpowiedzi. Nie potraficie zrozumiec, ze
taka jest praca tych ludzi ? I sa z tego rozliczani? Odpowiadam
automatyczne: Thank you, just looking around.. i tyle. Tez tego nie
lubie, ale takie sa zasady gry... czyli biznesu.
Jak kiedys byla opryskliwa ekspendientka, to bylo zle, jak teraz sa
gorliwi sprzedawcy tez zle...Polakom zawsze zle. Ale najlepiej wyzyc
sie na slabszym, bo nie odpowie taki sprzedawczyna, co? Rzeczywiscie
zalosni jestescie.
Ile lat cywilizacji Wam trzeba?

[Gość: ole]

a kto ustalał te zasady biznesu,zapewne ktoś,kto sam nie chodzi na
zakupy,tylko zamawia przez telefon,albo w sieci

[Gość: mm]

Te zasady ustalają ludzie, któzy zarabiają tygodniowo więcej niż ty
w rok, chodzą do drogich i ekskluzywnych sklepów, w których nie do
pomyślenia jest, by sprzedawca nie przywitał się i nie zaoferował
pomocy. I z pewnością nie będzie to jeden sprzedawca :-)))

[Gość: ole]

co z tego,że zarabiają więcej niż ja i że chodzą do drogich sklepów
gdzie "nie do pomyslenia " jest,dla nich nie do pomyslenia-ci mene-
dzerowie to z Pragi ? Zgadzam się tylko,że teoria i sprzedawcy-po
mocnika i towarzyszu życia zmusza do zatrudniania sprzedawców,to chy
ba lobby sprzedawców tu pisze

[Gość: mm]

Pytałeś, to ci odpowiadam :)

Znaczenie w tym całym wątku ma jedynie to, że trzeba być dla siebie
miłymi i sie do siebie uśmiechać, bo tak łatwiej żyć...

[Gość: ole]

kupując telwizor czy buty nie mam obowiązku umilac nikomu życia ani
poprawiać komuś samopoczucia,nie po to przychodzę do sklepu,ani wda-
wac się w rozmowy towarzyskie z obslugą jeżeli nie mam takiej ochoty
ani potrzeby,ani opędzać od nich i tracić czas,bo to jest mój czas:)
Ani walczyć z probami wciśnięcia mi czegokolwiek,a to konieczności
dobrych manier,a to dostosowania do ich reguł gry "bo to taki stan-
dard". Te posty na forum są przykładem wciskania klientowi czegoś
czego nie chce,klient mowi,że go to wkurza,ale wie pan,takie reguły
gry,takie standardy,to co pomóc panu w zjedzeniu tej zupy ? :))

Zalosny człowieczek

[Gość: yacho]

A ja dokładnie odwrotnie. Spotykając sie z ludźmi jacykolwiek by nie
byli staram sie być miły, uśmiechać sie nie obrażać ich bez powodu.
Nie poniżam nikogo kto z racji roli społecznej czy zawodu jest
odemnie zależny.
Oczywiście nie masz obowiązku traktowac ludzi uprzejmie ale z tego
co piszesz wynika że kawał buca z ciebie jest. Ludzie lubią z tobą
pracowac? Szefowi tez okazujesz że masz go w dupie bo w tej firmie
tylko pracujesz?

[Gość: ole]

gorzej,potrafię szefa przywołać do porządku,jeżeli zaczyna przesa-
dzać :)). I to skutecznie, bo potem coś tam bąka i przeprasza.

[arek.zmuda]

Ja myslę, że tacy ludzie jak pan mają duże kompleksy, jak to mówi moja tesciowa
o takich typach jak Pan, jest Pan po prostu głupio-mądry. Proponuję, żeby pan
popracował trochę jako sprzedawca i spotkał takiego klienta jak Pan. Jest Pan
typem malkontenta, co to ciągle z czegoś jest nie zadowolony. A z siebie Pan
jest? Pan się zastanowi nad sobą, a jak się tu panu nie podoba to może jedz Pan
do Londynu a najlepiej na Alaskę. pozdrawiam ozięble.

[Gość: [e-mail]]

jako że miałem okazję pracować w sklepie z odzieżą chciałbym powiedzieć tylko,
że w niektórych placówkach sprzedawcy MAJĄ OBOWIĄZEK podchodzenia do klienta i
pytania (tak jak miało to miejsce w moim miejscu pracy) - niezależnie od tego,
czy śmierdziało od ludzi potem, czy wyglądali na nierozgarniętych i czy w ogóle
miałem komukolwiek ochotę pomagać w danej chwili.

nie rozumiem zatem w ogóle tematu tego posta? co to za problem odpowiedzieć
'nie, dziękuję'?

[yabol428]

Jest na to sposób. Kupować tylko w sklepach samoobsługowych! Ja tak robię od lat i nie wiem, co to nachalny sprzedawca. Bez samoobsługi to kupuję co najwyżej gorzałę (bo w naszym kraju się nie da ze względu na jakieś durne przepisy, których np. na Słowacji nie ma), ale w monopolowych to sprzedawcy nie są aż tak uprzejmi.

[Gość: mm]

No bo wiedzą, że ich "klient" to prostak i nie warto się wysilać :-))

[Gość: rybka Nemo]

Bzdura. W monopolowym sprzedawca nie musi byc nadgorliwie (premia)
uprzejmy, bo klient doskonale wie, po co przyszedl i bez zakupu z
pewnoscia nie wyjdzie! Ekspedientka nie ma okazji do zagajenia,
doradzania i nagabywania do zakupu ;-)

Wystarczy uśmiechnąć się...

[Gość: Handy]

..i powiedzieć "nie, dziękuję".
Złośliwości świadczą o braku elementarnego wychowania: wyżywamy się
na zależnym od nas pracowniku.

Parsknac... Jakiez to polskie....

[ramm.stein]

Moznaby grzecznie odpowiedziec: "Dziekuje, chce sie tylko rozejrzec".
Ale nie.
Polak musi wykorzystac sytuacje, aby odparsknac zgryzliwie, dociac,
pokazac temu czlowieczkowi, ktory stara sie zarobic na chleb, swoja
wyzszosc.
Nie PRL, nie Kaczynski, nie bieda, ale wy, kochani rodacy, jestescie
powodem, dla ktorego w tym kraju zyc sie nie chce.
Jestescie mistrzami swiata we wzajemnym kopaniu sie w kostke.

[Gość: jaija]

ramm.stein napisał:

> Moznaby grzecznie odpowiedziec: "Dziekuje, chce sie tylko rozejrzec".
> Ale nie.
> Polak musi wykorzystac sytuacje, aby odparsknac zgryzliwie, dociac,
> pokazac temu czlowieczkowi, ktory stara sie zarobic na chleb, swoja
> wyzszosc.
> Nie PRL, nie Kaczynski, nie bieda, ale wy, kochani rodacy, jestescie
> powodem, dla ktorego w tym kraju zyc sie nie chce.
> Jestescie mistrzami swiata we wzajemnym kopaniu sie w kostke.
>

No właśnie. Ale jestem przekonana, że połowa z tych gierojów, którzy tutaj, na
forum są mistrzami ciętej riposty sklepowej, nawet nie spróbuje nic odpowiedzieć
w sklepie pani ekspedientce, która "śmiała" zakłócić im spokój zakupów.
Zawsze można powiedzieć: dziękuję, rozglądam się.
Aż mnie gniew zdjął na tych frustratów, którzy są zakałą każdego sklepu. I
powodują tylko to, ze życzliwy sprzedawca, nieważne, czy stosujący kalkę
językową, czy nie, jak już spotka takiego chama, staje się opryskliwy.

[Gość: mm]

Nie warto dać się wyprowadzić chamowi z równowagi. Z uśmiechem
nazwać go "szanownym panem" :-)) i niech idzie na bazar ...

[Gość: pirx]

Gość portalu: mm napisał(a):

> Nie warto dać się wyprowadzić chamowi z równowagi. Z uśmiechem
> nazwać go "szanownym panem" :-)) i niech idzie na bazar ...

Typowe podejście polskiego "kulturalnego" handlowca:). Kultura
opiera się na wzajemnym szacunku. Jeżeli ty oceniasz ludzi przez
pryzmat ich wyglądu czy zamożności, to jesteś zwykły cham, co to po
opanowaniu jedzenia sztućcami uważa się za wzór ogłady. Bazar? A
czym różni się bazar od odwalonego sklepu? Nie oszukuj się zasada
jest ta sama, a jak widać mentalność sprzedawców równiez. Prymitywy
na każdym kroku!
Jak masz problem z klientem to zdaj sobie sprawe, że nie do ciebie
pionku przyszedł, tylko do sklepu, wydac swoje pieniądze!

[Gość: Clerk]

Żeby na pytanie "Czy mogę w czymś pomóc?" reagować agresją i podejrzeniami, że
nasz wygląd czy powierzchowność nie podoba się sprzedawcy to naprawdę trzeba
mieć olbrzymie pokłady kompleksów i frustracji. Polecam wizytę u specjalisty.

[Gość: mm]

Właśnie, trzeba szanować osobę, która mówi ci dzień dobry w sklepie,
a potem pyta, czy pomóc...
Jeżeli nie potrafisz się zachować w publicznym miejscu, to
sprzedawca nie jest od wychowywania, może się z niegrzecznym
delikwentem po prostu pożegnać :)
Niech idzie tam, gdzie pasuje...
Fak, że bazar, to zły przykład, bo tam trzeba artykułować swoje
potrzeby, czyli porozmawiać ze sprzedawcą.
To nie ja oceniam, to ciołek wchodzący do sklepu uważa, że jest z
jakiegoś powodu lepszy od sprzedawcy :) i burczy na niego.
A wynocha, jak się nie podoba...

[Gość: trooper]

po ciężkiej zaprawie ze sprzedawcami w Tunezji wypracowałem metodę genialną.
Działa głównie zagranicą, ale w zasadzie można by ją zastosować w kraju. Tylko
że ja nie miałem odwagi...
Otóż:
wybiega na ulicę sprzedawca: Sir, look, good price, come, just looking etc.
Ja uśmiecham się uprzejmie, nie zwalniam kroku, uroczyście potakuję wypowiadając
przy tym z namaszczeniem jedno słowo: Yes!
Sprzedawca trochę zmylony: Yes! Yes! OK! Where are You from?
Ja (uroczyście) : Yes!
Sprzedawca (nie wie o co chodzi ale zaczyna cos łapać, bo przechodzi na
komunikację manualną, międzykulturowe gesty zaproszenia): Just one minute sir,
just looking.
Ja (pożegnalnie, dystyngowanie):Yes!
Metoda działa. Sprzedawca uznaje nas za debila i ZAWSZE rezygnuje. Można to
oczywiście zaaranżować inaczej, metoda jest elastyczna. Metoda skutecznie psuje
reputację w ogóle, w swoim mieście raczej jej nie stosuję.

Ukryty Klient

[Gość: Ekspedientka]

Wynajęta przez firmę osoba przychodzi co jakiś czas do sklepu sprawdzić poziom
obsługi. Wysyła następnie ankietę, która obejmuje wszystkie etapy zakupów,
począwszy od wyglądu sprzedawcy ( czy był schludny czy może miał na jego
nieszczęście łupież), czy powiedział "dzien dobry", czy wyraził chęć pomocy,
odniósł rzeczy do przymierzalni, zaproponował dodatkowe rzeczy do kompletu,
uśmiechał się przy kasie( itp.,zaleznie od standardów w konkretnym miejscu ).
Odpowiednia punktacja za każdy etap. Więc nawet gdy jako długoletni sprzedawca
widzę, że babina chce sobie tylko spokojnie pooglądać, co jest ciekawego,
niestety muszę odwalić całą procedurę, przepraszam.
Pozdrawiam,
Ekspedientka w odzieżowym.

[Gość: ole]

ale czy sprzedawca może spełnić także takie życznie klienta -proszę
do mnie nie podchodzić i nie przeszkadzać ?

[Gość: Yacho]

mnie spełnia - po prostu mówię że nie potrzebuję pomocy i już.

[Gość: ole]

nie,wyrażnie sformułowane "proszę do mnie nie podchodzić","proszę mi
nie przeskadzać",żadne tam, nie,dziękuję, i tak dalej ,czy "nie po-
trzebuję pomocy" albo inne

[Gość: Yacho]

Słuchaj, ty sie nadajesz na terapię. Naprawdę sprzedawca pytający
sie czy może ci pomóć wywołuje w tobie paranoiczne reakcje "proszę
do mnie nie podchodzić","proszę mi
nie przeskadzać". to jest dopiero w tym wątku śmieszne. Ile ty ole
masz lat?

[Gość: ole]

rozumiem,że jest chęć dyskusji na temat cech tego klienta,można je
nazwać jakkolwiek,nawet paranoiczne,albo wariackie,to nie ma znacze-
nia,sprzedwaca uslyszał konkretną odpowiedż "proszę mi nie przeszka-
dzać" nie sprawiającą trudności w zrozumieniu i bezdyskusujną.Podo
bnie "proszę do mnie nie podchodzić",a co o tym mysli sprzedawca,
czy to fobia,czy paranoja,czy coś innego,he,he,to nie ma żadnego zna
czenia.Koniec,kropka i nie ma żadnych dalszych pytań ze strony sprze
dawcy.

[Gość: ole]

najwyżej może poplotkować sobie z innymi sprzedawcami,ale klient mi
się trafił,a to już nie moja sprawa i nie mój problem,co on tam so-
bie i z kim gada,byle nie ze mną :))0

[Gość: Osoba z branży26]

Chyba jeszcze nie trafiłeś na "dobrego sprzedawce"...A kiedy podchodzisz do kasy
z towarem, który sam bez niczyjej pomocy i uprzejmości zdobyłeś to czy
sprzedawcy "wolno" zapytać czy będziesz płacił kartę czy gotówką, czy również w
taki sposób zostaniesz rozdrażniony??...Paranoja. Typowe w Polsce - brak
szacunku do innych i wykonywanych przez nich pracy.Przykre..

[Gość: ole]

w sklepie kładę kartę na stół i nikt nie pyta :))
raz mnie w restauracji zapytano o to i nie wiem po co :)
gdy kupowałem samochód,to facet pytał,czy gotówką,zaśmiałem się,
przelewem,ale kiedy przelew przydzie,jak przyjdzie,to pan do mnie
zadzwoni i przyjdę po samochód :))

[Gość: kaszmir]

Oczywiście, można przechodzić całe życie w swoim kartonowym pudełku psychicznym,
na wszystkie próby kontaktu reagując agresją bądź ironią. Można sprzedawcy
odpowiedzieć: Odpier*ol się ; też da Ci spokój. Pomyśl tylko, jaki poziom życia
stwarzasz sobie i innym. Co siejesz, to zbierzesz.

wystarczy powiedzieć : "dziękuję"...

[Gość: mm]

Dziękuję, tylko oglądam, dziękuję wiem, czego szukam, dziękuję za
pomoc.
Pewnych zachowań, których rodzice nie nauczyli, można nauczyć się
samemu.
To jest proste, spróbuj.
Działa.
Zwykłe dziękuję...

[Gość: ole]

czy sprzedawcami zostają ludzie "z dobrych domów" z tradycjami i
kulturą ??? To młodzież napływowa,ktorej kursy niewiele pomogą.

[Gość: Kasia]

Ech... wyobraź sobie, ole, że czasem tak się staje:) Jestem żywym przykładem.
Jak już pisałam wcześniej, pracuję w księgarni, skończyłam studia wyższe, jak
moi rodzice i dziadkowie. Uważam swój dom za "dobry", a moją rodzinę za ludzi "z
tradycjami i kulturą". Nie mogę zgodzić się z opinią, jakoby sprzedawcy to
"młodzież napływowa, której kursy niewiele pomogą". Oczywiście nie wiem, do
jakich sklepów chodzisz:)

[Gość: ole]

przykro mi,ale nie chodzę do sklepów poprawić sobie notowania,ani
otrzymac bonus miłego uśmiechu :)), chodzę kupić książkę,buty i to
wsztstko,reszty nie kupuję i bonusów w postaci towarzystwa nie po-
trzebuję,ach te transakcje wiązane :)). Dajemy panu miły usmiech i
dzieńdobry,kto będzie pana kochał tak jak my,i co, nie kupi pan ode
mnie zapałek ? Nie !.

[Gość: mm]

Nie, żeby ci dawać bonus musiałbyś kupować coś więcej niż buty :-D.
Biedakom nie daje się bonusów, dla nich jest reklama w tv,
pokazująca co jest fajne, modne, cool :-)) i do wzięcia prawie darmo
w supermarkecie ;-)
Bonusy są dla tych z większym portfelem.
Sklep ci nie daje towarzystwa, to ci może dać agencja... pomyliłeś
wątek.
Jeżeli obsługa w sklepie nie wita klienta jest do wymiany i tyle.
Dotyczy to banku, przedstawiciela handlowego, dentysty, czy
recepcjonistki, każdego.
Tylko polskie buractwo może się dziwić, że ludzie są po prostu
grzeczni.
Masz jakieś kompleksy i leczysz je w internecie :-), nie warto.
Uśmiechaj się i bądź miły, łatwiej żyć... :-D

[Gość: acn.waw.pl]

tak szczerze i osobiście już,biedaku :)),usiłowanie wciśniecia ko-
muś czegoś na wszelkie sposoby,a jak nie idzie,to przynajmniej po-
wkurzanie go,to trochę dziecinne :)). Takie zaczepki młodzienców
spod sklepu.Jeżeli sprzedaż nie idzie,to trzeba pomysleć,poanalizo-
wać,nie wszystko da się na wcisk,nie ten poziom.

[Gość: ole]

finansowy również :))

[Gość: mm]

Nie jest istotne kim jest sprzedawca i skąd się wywodzi...
Ważne jest, by się zachowywać grzecznie.
To są po prostu pewne standarty zachowań, które trzeba stosować i
już.
Gdy wchodzisz do kogoś do domu, on cię wita, to mu mówisz - a odczep
się ode mnie, wiem po co przyszedłem...???

[Gość: yacho]

Ja nie wiem kto sie w tym wątku objawił. Nowa klasa średnia? Na
początku myślałemże tylko założyciel jest chory albo źle wychowany
ale teraz dołacza całkiem sporo innych
ludzi. "proszę", "dziękuję", "przepraszam" w zęby ich kłują?

sprzedawcy to mają przerąbane: podejdzie i

[Gość: clerk]

zaproponuje pomoc - natręt, nie podejdzie - lekceważy klienta. I bądź tu mądry
spróbuj zadowolić wszystkich. Ci ludzie proponując ci swoją pomoc, wykonują
swoją pracę, czy naprawdę nie masz innego miejsca żeby zabłysnąć "intelektem"

[Gość: ania]

ja pytam,czy mogę w czymś pomóc osobę,która leży na ulicy :)

[Gość: clerk]

Ja w takich wypadkach, układam ją w pozycji "bezpiecznej - bocznej" i dzwonię po
pogotowie/policję. :P
Czepiasz się więc formy a nie samego faktu?
Myślałeś/aś nad tym, że obsługa ma często setki klientów dziennie, a forma "czy
mogę w czymś pomóc?" jest dość uniwersalna, krótka, a w wypadku odmowy nie
wymaga od adwersarza nic poza "nie, dziękuję" bez wnikania w szczegóły czy
zbędną konwersację. Tak zadane pytanie pozwoli ci zapytać nie tylko o towar ale
również toaletę, godziny i dni otwarcia, gwarancję, potencjalny transport, czy
co ci tam przyjdzie do główki - to czysta oszczędność czasu i nerwów, twoich i
obsługi.
No ale przecież zawsze można mieć pretensje do garbatego, że ma proste dzieci.
Jak ktoś chce się czepiać, wyżyć, czy "zabłysnąć" to zawsze coś mu nie będzie
pasować.

[Gość: ania]

kurs udzielania pierwszej pomocy znam,ale najpierw pytam czy czegoś
oczekuje,bo moze chce sobie po prostu poleżeć,a nie zasłabł.
Wchodzę do sklepu,coś sobie wybieram,kupuję i przy okazji pytam
sprzedawcę o transport,przelewy,realizacje,godziny i inne rzeczy,
to potrafię robić od lat,nie mam trudności z nawiązywaniem kontaktu
ani zadawaniem pytań ani ze wzrokiem,co widac z daleka :)))

Bezpośrednia obsługa klienta

[Gość: Lemur]

Podziwiam ludzi, którzy pracują w bezpośredniej obsłudze klienta. Nie tylko w
sklepach. Użerać się z tymi wszystkimi matołami, co nawet nie potrafią
odpowiedzieć "dziękuję" na zaoferowaną pomoc, to musi być przerąbane. Jeszcze
jeden z drugim ma czelność zakładać wątki na forum o swoim chamstwie.

W pierwszej kolejnosci niech pan Sam Sobie Pomoże

[Gość: Kamil]

ja krotko - "W PIERWSZEJ KOLEJNOSCI NIECH PAN SAM SOBIE POMOZE"

[Gość: Yacho]

Dziwni jesteście. Sprzedawca musi reagować na pojawienie sie
klienta - tak jest szkolony i to jest jego praca. ja zawsze
odpowiadam: 'dziękuję, oglądam cośtam cośtam' i jest OK, nikt sie
mnie nie czepia zostawiają mnie w spokoju. Jak wam w MacDonalds
proponują zestaw powiększony albo napój energetyzujący na stacji
bezynowej to też macie pretensje? Musza to robić - pracodawca od
nich tego wymaga.
Obrażanie sprzedawców to dla mnie wiocha i wybaczcie żadnych
błyskotliwych odzywek dla niedowartościowanych wieśniaków na
wycieczce w centrum handlowym wymyślac mi się nie chce. mnie do
głowy nie przychodzi poniewieranie ludźmi którzy po prostu wykonują
swoje obowiazki.

[Gość: usio]

w McDonaldzie moja noga jeszcze nie postała i nie postanie,a na sta-
cji benzynowej nikt mi niczego nie wciska,nawet jak piję kawę i jem
i czytam gazetę po zatankowaniu

[Gość: Yacho]

niepewne i zakompleksione osoby mające mało gotówki czują sie
zobowiazane do zakupu kiedy sprzedawca im coś proponuje. stad te
wybuchy agresji widoczne na forum :-)
więcej luzu, nic nie musicie kupowac. Uśmiechnijcie i podziękujcie
za pomoc. Zachowajcie sie na poziomie.
p.s.
nie wiem gdzie tankujesz - na wiekszości stacji zapytają cię czy nie
chcesz płynu do spryskiwacy, red bulla czy czegoś tam...

[Gość: usio]

wszystko stoi przed nosem i mogę sam wziąć,chyba,że proponują gratis
to czemu nie :))

[gyubal]

Gość portalu: Yacho napisał(a):
mnie do
> głowy nie przychodzi poniewieranie ludźmi którzy po prostu wykonują
> swoje obowiazki.
srał ich pies.... za to im qwa płaca!!!! nie mam zamiaru sie nad nikim litowac.

[Gość: yacho]

mój boże, ty to chyba siła oderwanym od pługa tzw. warszawiakiem
jesteś...
dla uniknięcia nieporozumień: mieszkam w warszawie i obracam sie w
kręgach ludzi którzy tego rodzaju gminnymi manierami się nie
popisują.

[Gość: ela]

o czym ta dyskusja,o manierach,cięzkiej pracy,szacunku i wytycznych
Przychodze do sklepu kupić buty,a nie wytyczne kierownika i managera
od czegoś tam,to mnie nie interesuje,ja tego nie kupuję i to wszyst-
ko.Proszę nie sprzedawać mi z butami natręctwa,doradztwa,pomocnict-
wa,kumplostwa.Ja tego nie kupuję,sorry.

[Gość: ole]

zupełnie jak ja,kupuję produkt,ktory chcę,a nie natręctwo i pomocni-
ctwo w czymś tam. Sprzedawca nie ma znaczenia.

[Gość: Yacho]

No i zupełnie jak ja: wchodze do sklepu oglądam co chcę, kupuję co
chcę, pytania "w czym moge panu pomóc?" traktuję normalnie.
Mówie "potrzebuję pana/pani rady" albo "nie, dziękuję". I jeszcze mi
sie nie zdarzyło żeby sprzedawca był dla mnie nieprzyjemny. ja nie
mam z tym problemu. to założyciel tego wątku i wy jak się wydaje
macie problem bo zastanawiacie się jak "dowcipnie" usadzic
sprzedawcę który w waszym przekonaniu jest namolny. Nie wiem o co
wam chodzi: człowiek pyta bo tam pracuje, nie będzie przecież
zgadywał czy chcecie jego pomocy czy nie. Podejrzewam że czujecie
się niepewnie i biednie albo z kolei na tyle nowobogactwo że musicie
poniżyć kogoś kto ma gorszą pracę niż wy. W obydwu przypadkach żal
mi was. ja w sklepie kupuję a nie bawię sie kosztem sprzedawców.

[gyubal]

> Macie jakieś pomysły?
> Pozdrawiam,
> zirytowany zakupowicz
jak sie mnie głupkowato pyta sprzedawca to prosze o srednio wysmazony
stek,frytki i mała cole, jak kobitka młoda to proponuje udanie sie na
zaplecze....jak stary babon to uciekam z krzykiem ze sklepu...:PPPP.
Z reguły mnie pamietaja i mam spokoj next time:)))

[Gość: k]

> jak sie mnie głupkowato pyta sprzedawca to prosze o srednio wysmazony
> stek,frytki i mała cole, jak kobitka młoda to proponuje udanie sie na
> zaplecze....jak stary babon to uciekam z krzykiem ze sklepu...:PPPP.
> Z reguły mnie pamietaja i mam spokoj next time:)))

Glupkowate to sa Twoje, miszczu, odpowiedzi, a w drugim przypadku dodatkowo
chamstwo wylazi Ci z butow razem ze sloma. Mam szczera nadzieje, ze za jakis
czas po ukonczeniu gimnazjum tez zostaniesz zmuszony do pracy z chamowatym
klientem, ktory rewelacjami o tym, jak to Ci blaskomiotnie dowalil bedzie sie
dzielil z podobna sobie galeria polmozgow na publicznym forum, i zobaczymy
wtedy, jak to punkt widzenia przestawi Ci sie zgodnie z punktem siedzenia.

A poki co - winszuje, ale nie zazdroszcze: nagroda Zlotego Nagroba wedruje
wlasnie do Ciebie. Odbior osobisty. Na zapleczu.

Polacy - wieczni malkontenci

[Gość: siris]

w czasach PRL-u straszyła klientów znudzona sprzedawczyni lekceważącym tonem
wygłaszająca mowy: "czego...???". Obecnie irytuje społeczeństwo zwrot
zawierający przesłanie pomocy i wsparcia. I tak źle i tak niedobrze. Nie dziwię
się, że szef jednej z francuskich firm wypowiada się o Polakach per "głupcy,
idioci". Takimi rzeczywiście jesteśmy, jeżeli nie mamy do życia i ludzi
odpowiedniego dystansu i nie akceptujemy ról jakie narzuca na nas miejsce w
otoczeniu (to jest zmienne i zależne od relacji, np. klient-sprzedawca).

[agulha]

Ja się kiedyś płoszyłam nieziemsko na takie odzywki, może dlatego, że faktycznie
zdarzało mi się zajrzeć z ciekawości do zbyt drogiego dla mnie sklepu (np.
perfumerii we Francji). Teraz jakoś tak nerwowo nie reaguję. Czasami szukam
czegoś konkretnego i sama proszę o pomoc. Np. "czy mają Państwo ubrania rozmiaru
XXL"? (niestety, to mój problem, a większość sklepów nie ma nic i szkoda mojego
czasu. A jeśli mają, to niech mi sprzedawca pokaże, w której części sklepu). A
potem wara, bo trudno mi dogodzić i mało która bluzka czy spodnie w ogóle będą
wzięte pod uwagę. Albo w sklepie z butami - przecież nie wystawia się wszystkich
rozmiarów i nie zawsze są - pytanie: "czy jest 36 z tego modelu" względnie
"proszę mi pokazać czarne półbuty/brązowe botki, ale nie z zamszu/jakieś ładne
sandałki na 36". Czasami porady nie potrzebuję wcale - np. łażę po Empiku i
przeglądam sobie płyty, sama nie wiem, czego chcę, ale może coś i wypatrzę i
kupię. Czasem szukam natchnienia na prezent i jak już znajdę kierunek ("kupię
jej jakiś fajny balsam do ciała"), to może i zapytam o radę.
Hmm, fakt, że mniej czasu niż kiedyś spędzam na bezcelowym snuciu się po
sklepach, bo nawet, jak pozornie się snuję i niczego nie kupuję, to często
obmyślam przyszłe zakupy, np. sprzęt AGD do nowego mieszkania.
Poza tym nie mam kompleksów - nie bywam w salonach samochodowych ani agencjach
sprzedających pałace, a w przeciętnym sklepie stać mnie na to, żeby coś kupić,
albo nawet - dużo kupić - co nie znaczy, że muszę. Opinia ekspedientki na temat
mojego wyglądu i stanu majątkowego mało mnie bowiem obchodzi.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam Wam, że sto razy lepsze pytanie "w czym mogę pomóc?"
od tego, co było dawniej. Kiedy to ekspedientka w sklepie mięsnym, kiedy miałam
200 g na kartce mięsnej, a nie było już nic ciekawego, tylko serwolatka i
mortadela (kto wie, co to jest serwolatka? No? Ręka do góry!) - mimo że stałam
upiornie długo w kolejce - na prośbę o ukrojenie po 100 g każdej z nich
odwarknęła, że "komputera w sklepie nie ma". Co znaczyło, że nie będzie sobie
zadawać trudu z ukrojeniem tak małych ilości. Maszyny do plasterkowania stały na
zapleczu i się kurzyły. Pozdrawiam.

[Gość: adam]

Jakie pytanie taka odpowiedź, ja odpowiadam, że jeszcze nie ...