Die Flucht

[tralala33]

Czytaliśta cejtunek Rzeczpospolita we wtorek? jek nie to jó Woju tako jedna
nozina przeczytam. Posłuchajta:
Film o ucieczce z Prus Wschodnich. O filmie, przed jego premierą w
niemieckiej telewizji, pisze Piotr Jendroszczyk w korespondencji z Berlina.
Film ‘Die Flucht’ (Ucieczka) zostanie pokazany w telewizji niemieckiej w
najbliższy weekend. Opowiada dzieje Leny, młodej dziedziczki majątku
ziemskiego w Prusach wschodnich, która na zimą na przełomie 1944 i 45 roku
ucieka na Zachód przed nadciągającą Armią Czerwoną. Lena jest jedną z setek
tysięcy jak nie milionów Niemców, mieszkańców Prus Wschodnich, którzy w
panice ruszają do ucieczki. Wielu zginie od zimna, głodu lub kul żołnierzy
Armii Sowieckiej.
Choć bohaterką filmu jest hrabianka von Mahlenberg, jak pisze Piotr
Jendroszczyk, trudo się oprzeć wrażeniu, że ta postać nawiązuje do
autentycznej hrabiny Marion von Dönhoff. Marion von Dönhoff uciekła z
rodzinnego majątku konno i po siedmiu tygodniach dotarła za Odrę.

[tralala33]

Reżyser filmu. Kai Wessel, nie ukrywa, że swoim filmem chce zapoczątkować
dyskusję o jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii Niemiec.
Dyskusję już podjęły niemieckie gazety.
‘Bild’ wydrukował wczoraj pierwszy odcinek serii ‘Ucieczka i wypędzenie’, w
którym dowodzi, że wspomnienia Niemców uciekających bądź też wypędzonych ze
swoich rodzinnych stron przez długie lata po wojnie zostały zamknięte w
archiwach jako politycznie niewygodne.
Z kolei ‘der Spiegel’ twierdzi, że film nie przedstawia ‘niemieckich jagniąt
pozbawionych ojczyzny przez rosyjskie bestie’ ale także nie oszczędza
hitlerowskich władz III Rzeszy, odpowiedzialnych, między innymi, za zaniechanie
lub też zbyt późne zorganizowanie ewakuacji cywilnej ludności z terenów Prus
Wschodnich.
Zdaniem Piotra Jendroszczyka, trzeba się zgodzić, że „Niemcy byli również
ofiarami wojny, ale wojny przez nich wywołanej. Chaotyczna ucieczka i ponad dwa
miliony ofiar śmiertelnych były jej ostatnim aktem” – pisze autor artykułu.

[tralala33]

Jek myślita - Łobaczym ten film łu noju w tylewizorze?

[rita100]

Ciekawe to. Tak zidzó Mniemcy. A mym ziemy co Mniemcy ni zadbali ło swoich
ludzi, rychtyczny przykład Olsztyna. Ciekawe czy to pokażą ?
Nagle teraz oni zostaja pokrzywdzeni, a o losach napływowych ludziach milczą.
Ich losy tez nie były łatwe.
Powinni pokazać i w Polsce.
A słyszeliście , ze będą pisac wspólną europejska historię ?

[tralala33]

Jeden podręcznik do historii dla całej Europy to rzecz całkowicie nierealna.
Albo wyrzuci się z niego wszystkie konflikty i powstanie jakiś taki bezsmakowy
macdonaldowski hamburger albo przy wspólnym pisaniu historii dojdzie do
trzeciej wojny światowej

[tralala33]

‘Rzeczpospolita’ piórem Piotra Jendroszczyka, kontynuuje temat filmu ‘Die
Flucht’. Tym razem dowiadujemy się nieco więcej o głównej bohaterce filmu –
Lenie von Mahlenberg, a to, o czym mówi Piotr Jendroszczyk, każe wątpić w
jednoznaczną identyfikację z Marion von Dönhoff.
‘Główną postacią jest hrabianka Lena von Mahlenberg, dzidziczka majątku w
Prusach wschodnich. Skłócona z ojcem jeszcze przed wojną wyjeżdża z nieślubnym
dzieckiem do Berlina.
Zaalarmowana złym stanem zdrowia ojca wraca do rodzinnej posiadłości latem 1944
roku. Front jest już wprawdzie niedaleko, ale w Prusach Wschodnich panuje
jeszcze atmosfera idylii. Ludność wierzy, że Führer nigdy nie odda wiernego mu
regionu.’

Jakoś nie przypominam sobie, z czytanych wspomnień Marion von Dönhoff, wątku
nieślubnego dziecka i konfliktu z rodziną – trochę to zbyt współczesne (ale
nie najważniejsze w filmie). Dalej autor artykułu pisze o rzeczach ważniejszych
i przykrych.

[tralala33]

‘Prusy były zainfekowane ideologią nazistowską znacznie bardziej niż reszta
Niemiec. Powoli dociera to do Leny, która przejmuje obowiązki zarządcy majątku.
Wcześniej wypełniał je francuski jeniec, inżynier. Między nim a hrabianką
nawiązuje się nić przyjaźni, która w czasie dramatycznej ucieczki przed Armią
Czerwoną przeradza się w miłość. Są sceny gwałtu rosyjskich żołnierzy na
Niemkach, rozstrzeliwania uciekających jeńców i niemieckich dezerterów przez
esesmanów – nawet jeszcze w dniu kapitulacji Niemiec. Fanatyzm pruskich junkrów
i zbrodniczych esesmanów wydaje się nie mieć granic, podobnie jak zwierzęca
brutalność sowieckich żołnierzy.’

Tak więc mamy obowiązkowy wątek romantyczny, jednak dużo ważniejsze jest
pytanie dlaczego właśnie w Prusach Wschodnich ideologia nazistowska i partia
Hitlera znalazły tak duże poparcie.

Tyle na temat wątków w filmie. Dalej Piotr Jendroszczyk patrzy na film
krytycznie, o czym świadczą dwa podtytuły ‘Historia bez początku’
i ‘Współczucie może być groźne’.

[tralala33]

,Historia bez początku’ ‘Film przedstawia obraz końca świata, którego bogiem
był Adolf Hitler. Czyni to jednak w sposób szczególny. Zaczyna się w określonym
punkcie historii i praktycznie pomija milczeniem wszystko, co działo się
wcześniej. Wyjątkiem jest krótki epizod, w którym jeden z niemieckich oficerów
opowiada o zbrodniach Wehrmachtu na wschodzie.’ Z takiego ujęcia historii
wypływa też drugi zarzut skierowany przez Piotra Jendroszczyka pod adresem
twórców filmu ‘Niebezpieczeństwo polega na tym, że współczucie, które widzowie
mogą odczuwać wobec Leny, może wpłynąć na ocenę całego okresu nazistowskiego’.
Podobne zdanie wyraża historyk niemiecki Hajo Funke ‘Wydarzenia będące
przyczyną tragedii uciekających Niemców są w filmie oddzielone od ich
indywidualnych losów. To stwarza poważny problem’.

[rita100]

Tralala, moje zdanie jest takie, tragedia uciekinierów była, armia sowiecka też
była brutalna, a Polacy w tym systemie mieli jeszcze gorzej bo zgniatali ich
Niemcy i Rosjanie. Biegali wojną i frontem tam i na zad.
Nie oglądałam filmu, ale każdą sprawę można przedstawić w różny sposób, w
zależności co ma ten film ukazać i komu jest on przeznaczony. Kirst napisał w
III częsci ucieczkę i jak dbali żołnierze Werhmachtu o swoje kobiety ? Też
uciekały , a żołmierze zostawiali je samym sobie , nie zadbali o transport.
Ukazać tylko tragedie jednej kobiety z dzieckiem , a potem na tym przykładzie
oceniać całość jest nie fair. Na pewno oglądając ten film łzy lecą i mnie by
poleciały, ale bądźmy jednak realni. To samo przeżywały kobiety Polki.
Tragedia jest wspólna, ale wojnę zaczęły Niemcy.

Dziękuje , ze zamieszczasz te artykuły, mamy jakiś pogląd.

[rita100]

Tak, Talala, ludzie nie znają historii, jedynie przez pryzmat czterech
pancernych i pies. Dziś wielu ludzi pytałam się o Rospudzie i Tannenbergu -
odpowiadali, a co to jest, gdzie to jest ? A w Rospudzie o co chodzi ?. Taki
mamy obraz społeczeństwa nieinternetowego.
Wszystko wiedzą niby, mądrzy , psioczą, a sytuacji nawet pobieżnie nie znają. I
ja bym nie znała , gdyby nie rozmowa na Warmii, gdyby nie polecone ksiązki.
Łatwo jest nasz naród wykiwać i otumanić.
Ciekawe dlaczego zieloni nie sprzeciwiają się podwodnej rurze gazowej na dnie
Bałtyku. Ona też trochę zamętni życie w środowisku wodnym. Oj, czarno to widzę
wszysko.

A film pewnie przemienia się w serial i ma za zadanie wzbudzać współczucie.

[tralala33]

Jednak chciałabym zobaczyć ten film, choć obawiam się rozczarowania. Z opisu
wygląda mi to na hollywódzki wyciskacz łez, a temat jest zbyt ważki, żeby robić
z niego ckliwą historię miłosną. Swoją drogą to przesiedlenia i wypędzenia
Polaków z dawnych Kresów Rzeczpospolitej też przez dziesięciolecia były
tematami zakazanymi. Los przesiedleńców Polaków pokazano nam tylko komediowo,
w "Samych swoich", a tym ludziom przecież do śmiechu nie było.

[rita100]

Ten strach był i u naszych przesiedleńcach. Gdzieś czytałam wspomnienia takiego
przesiedlenia z Kresów na Sląsk, opisywał człowiek co przeżył jadąc z matką w
nieznane. Jak się musieli okupywać nawet w pociągu u Ruskich, jak bydło jechali.
A jak ciężko pracowali. Jak znajdę to wspomnienie z miła chęcią zamieszczę dla
przykładu.
Wydaje mi się Tralala, że to nie jest jeden film tylko serial wyciskania łez.
Czytam na innych forach o tym.

[tralala33]

Jeśli to wyiskacz łez, to szkoda zmarnowanego tematu, ale poczekajmy na film.
Dorzucę jeszcze jedną opinię:
‘Die Flucht’ wywoła zapewne ożywioną dyskusję na temat zachowania koniecznych
proporcji w przedstawianiu wydarzeń z okresu narodowego socjalizmu. Chodzi o
to, by nie dopuścić do oddzielenia przyczyn i skutków. Próby takie obserwujemy
od co najmniej kilku lat. Czyni to Związek Wypędzonych, starając się wywołać
powszechną empatię dla uciekinierów i przymusowo przesiedlonych. Kieruje
dyskusję na tory, które mają niewiele wspólnego z poważną debatą historyczną. W
pewnym sensie z podobnym zjawiskiem mamy do czynienia w filmie o ucieczce
niemieckiej ludności z Prus Wschodnich. Nie jestem w stanie przewidzieć
przebiegu debaty, ale pewne jest, że niemiecki rząd i elita polityczna nie
zamierzają dokonywać rewizji historii czy jej relatywizować. Niemcy nie mogą
uwolnić się od swej historii. Co do tego panuje zgoda. Niepokoić może to, że
ponad połowa obywateli domaga się grubej kreski oddzielającej epokę nazistowską
od współczesności. – tak pisze Hajo Funke, historyk z Wolnego Uniwersytetu w
Berlinie.

[tralala33]

I nieco ad vocem


Arnulf Baring, konserwatywny historyk i pisarz
‘Ucieczka i wypędzenie Niemców były przez lata traktowane jako temat, którego
nie należy poruszać. Na pierwszym planie były cierpienia ofiar reżimu
nazistowskiego: Żydów, Polaków, Rosjan i innych narodów. To nie sprzyjało
wiarygodności Niemców w rozliczaniu się z przeszłością. Brakowało pamięci o
własnych ofiarach tego samego przestępczego reżimu. Dopiero pamięć o nich, o
kobietach i dzieciach, które zginęły w wyniku alianckich nalotów czy w czasie
morderczej ucieczki przed rosyjską armią, nadaje procesowi rozliczenia z
historią rys wiarygodności. W końcu wszyscy musieli zapłacić za to, co zrobił
Hitler. Nie widzę w tym próby relatywizacji historii ani uchylania się od
odpowiedzialności. Zdaję sobie sprawę z obaw Polaków, że wraz z upamiętnianiem
przez Niemców własnych ofiar zostaną odsunięte na dalszy plan lub ulegną
zapomnieniu cierpienia innych narodów. Nie obserwuję takiego zjawiska ani w
niemieckich mediach nie a polityce. Takie filmy jak ‘Die Flucht’ traktuję jako
przejaw normalności.’

[rita100]

Ja też myślę, ze to celowo robione. Wywołują duchy, chcą pokazać, że ich
cierpienie i ucieczka była większym cierpieniem od innej ludności. Ale myśle tez
, że ludność Prus Wschodnich zyje jeszcze po części i może skorykować, że jeden
taki przypadek nie jest całością historii. Ucieszka była nieszczęście, W
Wieliczce Niemka wyjechała do Niemiec opuszczając kamienice i tam w Niemczech
rzuciła sie z mostu , bo nie mogła się odnaleźć. Były różne tragedie. Ale
zaczynajc wojnę trzeba się tez liczyć też z przegraną i wywołaniem demonów.
Jak przegrały wojnę armia napoleońska ? - Też okrutnie, bardzo okrutnie. I nikt
tego nie podważa.

[rita100]

Tralala, a pamiętasz jak z otwartymi rekami przyjęli Samorządowcy Giżycka
Ziomkowstwo ? Nawet wspierali ich finansowo. A w zamian Niemcy nawet nie użyli
nazwy polskiej miejscowości, tylko w niemieckich nazwach operowali.
Zaraz zamieszczę pamiętny artykuł.

[rita100]

schlesien.nwgw.de/board/download.php?id=2624
Trochę ostry to artykuł. Ale jak widać licho nie śpi.

[tralala33]

Moralność polityków, nawet tych samorządowych

A ten artykuł chyba już kiedyś cytowałam, ale jeszcze raz podam. I
najciekawsze - w tym wątku - zdanie Piechockiego 'W niemieckich archiwach
znalazłem mniej materiałów. Denazyfikacja doprowadziła do częściowego
zniszczenia dokumentów.'

Prości żołnierze pisali prawdę

W 1988 roku na łamach "Gazety Olsztyńskiej" Stanisław Piechocki opublikował nie
znane wcześniej informacje o spaleniu Olsztyna. Wykorzystał też wspomnienia
dawnego mieszkańca Kolonii Mazurskiej, wówczas kilkunastoletniego chłopca,
kaleki, który nie mógł uciec z miasta. Na początku lat 90. zaczął opisywać
historię mordów w Kortowie. Najtrudniej było zdobyć materiały z archiwów
rosyjskich.
- Kiedy Rosjanie ujawnili dokumenty dotyczące Katynia, wyczułem, że to może być
dobry moment - wspomina Piechocki. - Napisałem prośbę i otrzymałem pozwolenie
na penetrację archiwum w Podolsku. Nie miałem jednak pieniędzy na długi wyjazd
do Rosji. Wykorzystałem obecność w Olsztynie delegacji z Podolska i poprosiłem,
żeby ktoś w archiwum poszukał dokumentów na temat Olsztyna. W 1996 roku
zaprosił mnie dyrektor olsztyńskiego Archiwum Państwowego, który wręczył mi
przysłany z Podolska plik kserokopii dokumentów najniższych szczebli
taktycznych, plutonów, kompanii. Prości żołnierze pisali prawdę. Wtedy już los
Kortowa przestał być tylko i wyłącznie hipotezą. Wcześniej dowody mogły
świadczyć o winie Niemców lub Rosjan. Dokumenty z Podolska postawiły kropkę
nad "i". Opisane zostały miejsca potyczek w mieście. Wiem, że teraz Rosjanie
nie są już tak otwarci na współpracę. W niemieckich archiwach znalazłem mniej
materiałów. Denazyfikacja doprowadziła do częściowego zniszczenia dokumentów.

Stanisław Piechocki rozmawiał z wieloma byłymi mieszkańcami Olsztyna. Z tych
rozmów nie wynika jednoznaczny obraz okupantów. Na Kolonii Mazurskiej był
oficer rosyjski, który ściągał zboże, rozdzielał wśród ludności racje
żywnościowe. W innej częsci miasta byli tacy żołnierze, którzy grabili. Można,
patrząc na realia wojenne, wyjaśnić zachowanie Rosjanina, któremu zabito matkę,
siostrę, kolegę z plutonu. On miał kontakt ze śmiercią i przyszedł na ziemię
niemiecką, żeby się mścić.

www.wm.pl/Index.php?ct=olsztyn&id=443940

[rita100]

"W Kortowie rozgrywał się dramat pacjentów zakładu dla psychicznie chorych i
pacjentów lazaretu. W nocy, gdy Rosjanie opanowali dworzec w kierunku Czerwonki,
w śnieżnej zadymce uciekł pociąg ewakuacyjny, który przez tydzień tułał się po
Prusach by dotrzeć do Królewca.

- Czytając wspomnienia uczestników tamtych wydarzeń doszedłem do wniosku, że
nieformalnym przywódcą był kolejarz, zapewne członek Volkssturmu - opowiada
Piechocki. - Gdy Rosjanie opanowali dworzec, niemieccy kolejarze próbowali
wyekspediować ten pociąg. Pierwsza podstawiona lokomotywa wykoleiła się, więc
podstawiono drugą. Pociąg widmo uciekł w kierunku Czerwonki i przez tydzień
krążył po Prusach Wschodnich ostrzeliwany i przez Niemców i przez Rosjan. Był
rewidowany przez Rosjan i tylko cud sprawił, że nie wykryli wtedy skrzyń z
bronią składowanych w wagonach. W transporcie byli żołnierze niemieccy,
przebrani w ubrania cywilne, którzy na trasie bronili pociągu."
------
Tralala, a przecież Polacy w tym wszystkim nie mieli udziału. Nie mieszkali w
Prusach Wschodnich. To była walka miedzy Rosjanami i Niemcami. Polacy zasiedlali
po przegranej wojnie. Więc ten film chyba nie ukazuje tam Polaków ?

No i pamietajmy , ze w archiwach rosyjskich jest film dokumentalny z tego
okresu, bo to były tereny pierwsze jako niemieckie tereny zajęte.

[rita100]

Tralala, chcesz tyn film na płytce DVD ? Może sia postaram. Jó ni mam DVD.
Dzisioj w wiadomościach o tym mózili. Uoglóndało 1/3 Mniemców.

[tralala33]

Jek je po mniemniecku to jó i tak nic nie zmniarkuja. Dzisiaj prazili ło tym
filmie w ziadomościach. Może pokazó łu noju?

[rita100]

Pewnie po mnieniecku. Ale eszcze nie poziedzielim co mieszkańcy Prus Wschodnich
nic tyż ni ziedzieli ło obozach, o wojnie jeka buła na terenie Polski.

[tralala33]

Nie tylko Niemcy, i nie oni pierwsi i nie przede wszystkim oni ucierpieli w
czasie wojny. Popatrzcie na te zdjęcia, a potem kliknijcie na okładkę Newsweeka
Poland expulsed - wrzesień 1939 roku, przedsmak tego, co przeżywali Niemcy
nieco ponad pięć lat później. Chleb podarowany wróci chlebem a kamień -
kamieniem.
www.bagnowka.com/?m=ww&g=3

[rita100]

To jest prawda. Newsweeka nie kupili mi. Ale jutro się upomnę.
Dodam, że Małłek tez opisuje ucieczkę przed Niemcami. Widzę , że dokładnie bede
musiała wyklikać - jak prawda to prawda. Małłek ma też wspomnienia.

Wkurzają mnie polskie reakcje na ten film

[artwilk]

Oglądałem dziś fragmenty drugiej części „Ucieczki”. Żałuję, że nie widziałem
całości, mam nadzieję, że będzie jeszcze szansa. To co widziałem, to niezła,
opowieść o tym, co pod koniec wojny spotkało Niemców zamieszkujących Prusy.
Powiem tak - moim zdaniem Niemcy mają prawo do takich wspomnień. A polskie obawy
o to, że to wykrzywianie historii są dziwactwem. Wspomniany przez Tralalę
publicysta Rzepy pisze, że film pokazuje „historię bez początku”. Tak, ale film
nosi tytuł „Ucieczka”, a nie „II wojna”. A ARD potraktowało sprawę bardzo
uczciwie. Dziś po drugim odcinku „Fluchtu” stacja ta nadała dokument, w którym
przypomniano początek wojny. Były zdjęcia z zajmowanej przez wojsko niemieckie
Gdyni, było przypomnienie o wysiedlaniu Polaków z tego miasta, były zdjęcia ze
zrywania polskiego godła z urzędów. Ja nie zobaczyłem w tym zamachu na prawdę
historyczną. I nie zobaczę go, dopóki w niemieckich podręcznikach nie
przeczytam, że wojnę wywołali Polacy, a Niemcy byli tylko ofiarami. Nie wierzę
jednak, że to kiedykolwiek nastąpi. Na temat wojny, nazizmu, Hitlera,
niemieckich zbrodni napisano miliony książek w wielu językach. One istnieją,
można je czytać. A dopóki ludzie będą czytać, nikt im nie wmówi, że było inaczej
niż było.
W polskich komentarzach dotyczących tego filmu cały czas pojawia się słowo
prawda. Trzeba pamiętać jak było naprawdę, nie wolno zapominać, co się stało
itd. Skoro trzeba znać prawdę o historii, to wypada też wiedzieć, że ucieczka
sporo kosztowała Niemców. Ten naród wywołał wojnę, spowodował ogromne cierpienia
innych nacji, ale sam też ucierpiał. I nie jestem pewien, czy ucierpieli akurat
ci Niemcy, którzy krzywdzili Polaków, Żydów, Cyganów, Rosjan i innych. Mają
prawo o tym pamiętać, mówić, kręcić filmy i pisać książki. Nie maja tylko prawa
zapominać, że to oni tę wojnę zaczeli, ale na to się nie zanosi. A Polacy,
zamiast się bać tego, że Niemcy czczą swe ofiary, powinni się zatroszczyć o
dobre obrazowanie własnej historii. Kiedy ostatnio widziałyście dobry polski
film historyczny? Kiedy ostatnio powstała ciekawa powieść na temat naszej
przeszłości? Film o strajku w Stoczni Gdańskiej zrobił ostatnio Niemiec. Książki
o bohaterstwie naszych lotników napisała para Amerykanów. A my co? Narzekamy i
chcemy pilnować innych, a własnej historii nie znamy. To przykre.

[rita100]

Artwilk - uuuuu, doskonałe to. Fajnie to wyjaśniłeś. Niemcy mają prawo do
pokazania swoich ofiar, bo takie były. Zrobili to w postaci filmu, w pięknym
stylu. Nie widzieliśmy tego filmu, media już się zaczynają rozpisywać. Taka
prawda była, po przegraniu zazwyczaj się ucieka, a że Prusy Wschodnie zasiedlone
były Niemcami to ich ucieczka była tragiczna. Sami wiemy co oznaczało przejście
armii Czerwonej, sami Polacy odczuwali strach przed potęgą.
Sęk w tym, że w nas jest jeszcze ten strach, by Niemcy nie zrzucili winy na nas,
by nie odezwały się głosy mściwości czy coś w tym rodzaju. Żeby nie obudzić
demona wojny i nienawiści. Tylko o to w tych chodzi. No i żeby Smętek nie chciał
powrócić.
Żeby po tym filmie nie rzucono hasła:
"wygnani muszą powrócić"
Tego się boimy. Nie pokazania prawdy, bo my ją właśnie z książek i opowiadań
znamy, tylko pobudzenia wraźliwości ludzkiej, ktora moze się zmienić w coś
niezamierzonego.
Fajnie to napisałeś, podziwiam spokój i opanowanie, trzeźwość sytuacji i pozwolę
sobie wpis Twój przenieść w rejony konfliktowe

[artwilk]

Rito, dzięki za ciepły komentarz, szczerze mówiąc trochę się bałem, że moje
poglądy na ten film nie będą popularne. Dodam jeszcze, że nie powinniśmy się bać
tego filmu z dwóch powodów. Po pierwsze pokazane w nim cierpienia Niemców to
dzieło Sowietów, a nie Polaków. Jedyni Polacy, jakich tam pokazano, to robotnicy
przymusowi pracujący w majątku głównej bohaterki. To też jest znamienne, bo
wiadomo, że ci robotnicy nie przyjechali tak z własnej woli, tylko zostali
zmuszeni do pracy. Oni pojawili się na początku filmu, kiedy pruska szlachta
żyła spokojnie i jeszcze nie myślała nawet o ucieczce. Słowem w filmie pokazano,
że Polacy (i inne nacje) byli ofiarami tej wojny zanim stali się nimi Niemcy z
Prus Wschodnich.
A drugi powód jest taki, że film nosi tytuł „Ucieczka” i właśnie o ucieczce
opowiada. O ucieczce, a nie wygnaniach, wysiedleniach, wypędzeniach. Jego
bohaterowie uciekli sami. Nikt, a już na pewno nie Polacy, nie wyrzucał ich z
domów. Trudno zatem, żeby Niemcy po obejrzeniu tego filmu mięli do nas pretensje
i żądali powrotu.
Jest jeszcze jedna sprawa. Z tego co wiem, to większość młodego pokolenia
Niemców nie ma bladego pojęcia o historii własnego kraju, nie mówiąc już o
historii Europy. Nie sądzę zatem, żeby oni chcięli w przyszłości dopominać się o
Prusy. Oni po prostu żyją innymi sprawami. Podobnie zresztą jak młodzi Polacy -
coraz mniej z nich interesuje się historią i zna historię.

[rita100]

Powiem Ci, że tak piszesz, że nie ma co dodać . Uspakajasz nas, tłumaczysz i
dociera to do mnie. Też tak już myśle i bez strachu wewnętrznego. Mają i oni
prawo pokazać swoje ofiary.
Mlodzież tak jak i nasza młodzież myśli całkiem o czym innym i historia ich mało
co obchodzi, chyba, że z obowiązku. Praca i teraźniejszość sprawia więcej
kłopotu niż zajmowaniem sie taką problematyką. Młodzież oczywiście, że teraz
siedzi przed komputerem i klika sobie na luzie z młodzieżom na całym świecie.
Rozmawiałam o tym z córką, ktora powiedziała - rozmawiam z ludźmi z całego kraju
i nikt nie nawiązuje do historii - jest im dobrze tak jak jest, zaangażowanie w
grze fantastycznej, czy muzyką , czy innym problemami. Myślę, ze tak jest w
Niemczech też. Stara wiara się wykruszy z czasem.
Moje postępowanie wobec Powiernictwa Pruskiego czy ziomkowstwa byłoby milczące.
Cicho nad tą trumną , bo rozgłaszanie i takie maltretowanie tematu tylko wzmaga
agresje i stwarza konflikty.
Może i u nas wyświetlą ten film.

[tralala33]

Kiedy ostatnio widziałam dobry polski historyczny film? Czekam - na film Wajdy
o Katyniu.

[artwilk]

Ja też czekam, ale jeden Wajda to zdecydowanie za mało. A poza tym on ma już
swoje lata, a następców jakoś nie widać.

[rita100]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=64&w=57712447&a=58638508
Artwilk, a co powiesz na ten wpis ?

[rita100]

Tak sobie myśle - gdyby nam przyszło podać scenariusz filmu o Warmii i Mazurach
- to jaka tematyka byłaby najlepsza ? Albo scenariusz jakiej książki ?

[artwilk]

„Dokumentowanie "wypędzenia i ucieczki" odnosi się oczywiście do środowisk
ziomkowskich - finansowanych i inspirowanych niejawnie przez państwo - kłamstwem
są więc twierdzenia, że był to do niedawna w Niemczech "temat tabu". Tym bzdurom
nie wierzcie!”
Co powiem na ten wpis? Tylko jedno - bzdurom nie wierzę, także tym, które
wypisał autor tego postu. Po pierwsze dokumentowanie ucieczki i wypędzenia
odnosi się do tych, którzy uciekli i zostali wypędzeni, a nie tylko do
ziomkostw. Hrabinę Marion Donhoff ciężko uznać za zwolenniczkę środowisk
ziomkowskich, a przecież opisała swoją ucieczkę. To, że wielu spośród dawnych
mieszkańców Prus Wschodnich zaangażowało się w działalność ziomków i kwestionuje
powojenne ustalenia nie znaczy, że robią tak wszyscy. Ale z pewnością wszyscy
wypędzeni to wspominają, tyle że niektórzy po prostu się z tym pogodzili.
O tym, że działalność ziomkostw inspiruje i niejawnie finansuje państwo nic mi
nie wiadomo, więc nie będę się wypowiadał.

[rita100]

> O tym, że działalność ziomkostw inspiruje i niejawnie finansuje państwo nic mi
> nie wiadomo, więc nie będę się wypowiadał.

No właśnie chodzi tu o rolę tych Ziomkowstw, które teraz jakby wzmogły
intensywność działania. Jak się mówi lepiej dmuchać na zimno niż się sparzyć.
Też mi się wydaje tak jak mówisz, ze to film fabularny z płetą z bohaterem i
śledzenie ich losów.

"Ale z pewnością wszyscy > wypędzeni to wspominają, tyle że niektórzy po prostu
się z tym pogodzili. "

Fajnie to napisałeś, oni maja swoje wspomnienia, my swoje i każdy z nas ma
wspomnienia jakiekolwiek one są. Już chyba nawet wrzawa ucichła, ludzie się
popłakali, bo emocjonalny pewnie był film. Pamiętam jak ja płakałam nad Danuśką
z Krzyżaków.

[rita100]

Artwilk, zapraszam do artykułu w Angorze - "Niemcy chcą uśpić naszą czujność".
Wiem , ze podchodzisz spokojnie, ale bądź zawsze czujny.

"Ostatnio w Berlinie wyjaśniałem naszym niemieckim partnerom, ze nie rozumiem,
jak mogą z jednej strony mówić o wielkiej, zjednoczonej Europie, a z drugiej -
trwać w konflikcie z Polską czy Czechami."

[rita100]

"Narodowi socjaliści wczEśnie zdobyli władzę nad Prusami Wschodnimi. Erich Koch,
od 1928 roku gauleiter, a od 1933 nadprezydent prowincji, podczas wojny był
komisarzem Rzeszy na Ukrainę, gdzie realizował politykę, eksterminacji ludnosci
ukraińskiej, żydowskiej i polskiej. On też ponosił odpowiedzialność za wielką
tragedię, jaką były ucieczka i wypędzenie ludnosci cywilnej z Prus Wschodnich.
Ewakuacja zarządzona w porę pozwoliłyby uniknąć tak wielkich strat. Ponieważ na
nią nie pozwolił, tysiące ludzi poniosło śmierć, podczas gdy on sam z łupami
wojennymi dotarł do Szlezwiku-Holsztyna, gdzie się ukrył pod fałszywym nazwiskiem.
W 1959 roku sąd polski skazał go na śmierć. Wyrok nie został wykonany ze względu
na stan zdrowia skazanego. Koch zmarł w 1986 roku w więzieniu w warmińskim
Barczewie."
Andreas Kossert

[gajowy555]

rita100 napisała:

Koch zmarł w 1986 roku w więzieniu w warmińskim
> Barczewie."

No jó i zabroł ze sobó tajemnice łukrycia Bursztynowy Komnaty.
I kaj teroz szukoć?

[rita100]

Szukać u klawiszy więxienia - może zdradził któremuś ta tajemnicę. To całkiem
możliwe. Klawisze sa najbliżej więźniów.

[gajowy555]

rita100 napisała:

> Szukać u klawiszy więxienia - może zdradził któremuś ta tajemnicę. To całkiem
> możliwe. Klawisze sa najbliżej więźniów.

Eee tam, łuż by downo łodkopali i przepili...

[rita100]

Musiał komuś przekazać - ciekawe gdzie się znajduje ta Bursztynowa Komnata ?

[rita100]

Nawet jak przekazał to i tak się nigdy nie dowiemy. Tajemnica państwowa.

[rita100]

Pewne sprawy mogą byc dopiero odtajnione po 100 latach śmierci. Więc duzo
jeszcze nie wiemy.

[rita100]

Andreas Kossert
"Od 1944 roku front na wschodzie się cofał, a grupy podziemia polskiego zaczęły
dokonywać napaści na Mazury. Przedzierały się nocą z okupowanej Polski przez
wielkie obszary leśne do przygranicznych powiatów i brały odwet na Mazurach,
którzy teraz byli Niemcami, za krzywdy od 1939 roku wyrządzone w imieniu
niemieckim Polsce i innych krajach okupowanych.
W sierpniu 1943 roku podczas napadu na puszczańską wieś Turośl w powiecie
jańsborskim, położoną zaledwie 4 kilometry od granicy polskiej, straciło zycie
11 osób. Wśród nich był leśniczy Opitz - czlonek NSDAP i obersturmbannfuhrer,
ktorego znaleziono wraz z rodziną w leśniczowce za wsią. Wypadki jak ten
opisany, wykorzystywane bez umiaru przez propagandę, wywołały histerię wśród
przygranicznej ludności mazurskiej.
Od czasu wielkiej ofensywy radzieckiej w 1944 roku huk dział należał do dnia
powszechnego ludności terenów przygranicznych, ktora przeżyła już niejedną
zawieruchę w swoich dziejach.
Ale gauleiter Erich Koch demonstrował pewność zwycięstwa, wkrótce bowiem wojsko
miało otrzymać przecież "Wunderwaffe" - cudowną broń. Czy były zatem powody do
paniki ?
Wątpienie w ostateczne zwycięstwo uważano za zdradę.
cdn

[rita100]

"Ufność zaczęła się jednak rozwiewać, gdy Koch - mianowany tymczasem również
komisarzem obrony Rzeszy - wydał rozkaz, aby członkowie Hitlerjugend, starzy
mężczyźni, robotnicy przymusowi i jeńcy wojenni wyruszyli z łopatami do budowy
"wału wschodniego". Miał on sięgać do Litwy wzdłuż granicy Prus Wschodnich aż do
mazurskiej granicy południowej i zatrzymać Sowietów. Ostatnie pospolite ruszenie
Hitlera ruszyło więc ze szpadami, łopatami i motykami do tak zwanej akcji
łopacianej ("Schippeinsatz"), do której lud niebawem dorobił zawołanie
"Schippschipp-Hurra". Brzmiało to fatalistycznie, a zarazem lekceważąco, bo w
końcu każdy widział, jak bezsensowna była to akcja.

Zamiast przygotowywać plany ewakuacji wschodniopruskiej ludności cywilnej,
władze marnowały siły i czas na absurdalne przedsięwzięcia i zachowywały sie
tak, jakby nigdy nie miały ani piędzi niemieckiej ziemi."

[rita100]

"Narastało zwątpienie, szerzył się strach, a Goebbels starał sie wzmocnić wolę
przetrwania Wschodnioprusaków, wbijając im wciąż do głów jedno zdanie:
"Pamiętajcie o Nemmersdorfie !!!"
Podczas pierwszej ofensywy radzieckiej, rozpoczętej 16 października 1944 roku,
wieś Nemmersdorf w powiecie gąbińskim znalazła się na krótko w rękach Sowietów.
Gdy została odbita, Wehrmacht znalazł zwłoki zamordowanych niemieckich cywili.
Ze wszystkimi szczegółami nazistowska propaganda odmalowała te zbrodnie przed
przedstawicielami pronazistowskiej prasy zagranicznej, uprawiając przy ich
pomocy celową kampanie antysowiecką. Nienawiść i strach miały skłonić ludność
Prus Wschodnich do podjęcia nadludzkiego wysiłku w obronie ojczyzny przed
'azjatyckimi hordami'. Gazety, kroniki filmowe i zebrania partyjne miały tylko
jeden temat: Pamiętajcie o Nemmersdorfie! Walczcie, brońcie się, bo inaczej
czeka was Nemmersdorf !"
cdn

[rita100]

"NSDAP nie troszczyła się o ludzi. Bezlitośnie szerzyła strach przed nowym
Nemmersdorfem i równie bezlitośnie nie zgadzała się na jakąkolwiek ewakuację
ludności z zagrożonego terenu !
Nader niechętnie gauleiter Koch wydał w końcu rozkaz ewakułowania wschodniego
pasa granicznego szerokości 30 kilometrów, przebiegającego na Mazurach wzdłuż
pasa granicy przez powiat olecki i ełcki.
Mazurom dany był jednak jeszcze krótki okres wytchnienia. W listopadzie i
grudniu 1944 roku na froncie nic się nie działo, święta Bożego Narodzenia
obchodzono w złudnym spokoju. Ale w styczniu 1945 roku wszystko potoczyło się w
błyskawicznym tempie. Dwunastego stycznia Armia Czerwona przystąpiła do
ostatniej ofensywy. Pod dowództwem generała Czerniakowskiego 1. Front Białoruski
ruszył na wschód na Krolewiec, a 2. Front Białoruski pod dowództwem marszałka
Rokossowskiego od przyczółka Narwi w kierunku południowej granicy Mazur. Plan
odcięcia Prus Wschodnich od Rzeszy przypominał plan armii carskich pod
Rennenkampfem i Samsonowem w sierpniu 1914 roku. Armia walcząca na południu
szybko dotarła do Mazur.
Pierwszym miastem, które 18 stycznia 1945 roku wpadło w ręce radzieckie, było
Działdowo, Ządzbork skapitulował 29 stycznia. Już po 11 dniach powiewała nad
Mazurami flaga z gwiazdą radziecką."
cdn

[rita100]

"Mimo , że Armia Radziecka wszędzie znajdowała się w ofensywie, NSDAP ociągała
się z rozkazami wymarszu dla kolumn uchodźców. Wciąż jeszcze żądała utrzymania
Prus Wschodnich aż do ostatniej kropli krwi. Ten, kto po cichu szykował się do
ucieczki na zachód, uchodził za ZDRAJCĘ. Gdy planowa ewakuacja była już
niemożliwa, rozległo się hasło: ratuj się, kto może, a posłuch mu dali przede
wszystkim bonzowie partyjni. Kreisliterzy, ortsgruppenleiterzy,
ortsbauernfuhrerzy i urzędnicy administracji nazistowskiej uciekli pierwsi.
Wydali sobie po cichu ów ROZKAZ WYMARSZU, którego ODMAWIALI ludności Prus
Wschodnich tak długo, aż dla dziesiątków tysięcy stało się za późno.
cdn

[rita100]

Elita NSDAP niemal kompletnie dotarła na bezpieczny zachód, podczas gdy ludność
w większosci została na miejscu albo dosłownie w ostatniej minucie ruszyła do
ucieczki: Dziewiętnastego stycznia 1945 roku nadeszła ta chwila, stało się to,
co najgorsze, musieliśmy opuścić nasze strony (...) Na niebie słońce wschodziło
krwiście czerwone, było bardzo zimno. Włożyliśmy dodatkowo ciepłe rzeczy, aby
się lepiej chronić przed mrozem. Gdy już zaprzęgliśmy do wozu, przyszła
wiadomość, żeby wypędzić bydło z obór (...) Trzeba je było zostawić. Przykro
było patrzeć, jak biedne stworzenia błąkały się w śniegu po wsi (...) Wszyscy
jeszcze raz obeszliśmy dom, obory i podwórze. Żegnaliśmy się z otoczeniem tak
nam bliskim. Tu się urodziliśmy, tu wyrośliśmy i byliśmy ze wszystkim zrośnięci
głębokimi korzeniami. Nie mogliśmy powstrzymać łez, płakaliśmy gorzko."
cdn

[rita100]

"W siarczysty mróz, w pejzażu przysypanym śniegiem jak w czasach najgłębszego
pokoju, ludzie w pośpiechu opuszczali swoje strony. Hrabina Marion Donhoff,
świadek ucieczki z Prus Wschodnich, przeżyła jeden z takich exodusów: " I wtedy
zaczęło się wielkie wyjście z ojczystej ziemi obiecanej, nie - jak za czasów
Abrahama - z obietnicą "do kraju, który ci ukażę", lecz bez celu i bez
przewodnika, w mrok". Ponieważ Armia Czerwona w każdej chwili mogła odciąć Prusy
Wschodnie od obszaru Rzeszy, uciekającym pozostała tylko jedna droga: przez
skuty lodem Zalew Wiślany. Jeszcze można było przez Mierzeję Wiślaną uciec do
Gdańska. Gdy połączenie lądowe pod Elblągiem zostało definitywnie przerwane,
pozostało tylko ratować się przez morze. Przez Zalew Wiślany ostatni
uciekinierzy dotarli do portu bałtyckiego Piława pod Królewcem, skąd setki
tysięcy ludzi przedostało się na zachód okrętami marynarki wojennej i dawnymi
parowcami organizacji "Kraft durch Freude" (Siła przez radość). Ale tysiące
uciekinierów z Prus Wschodnich, w tym wielu Mazurów, utonęło w lodowym Bałtyku,
gdy radzieckie łodzie podwodne storpedowały statki uchodźców. Ci, którym udało
się przeżyć rejs, dotarli do Szlezwiku-Holsztyna, Meklemburgii lub Danii.
cdn

[rita100]

"Mazury były pierwszym obszarem niemieckim, który dostał się w ręce Sowietów.
Zemsta ofiar, zemsta żołnierzy, których ojczyzna stała się teatrem zbrodniczej
polityki nazistowskiej, przybrała brutalne rozmiary. Powiatowe kierownictwa
NSDAP za późno wydały rozkaz ewakuacji, toteż tylko niewielkiej liczbie Mazurów
udało się uciec na zachód. Starzy ludzie zostali, mając nadzieję, ze ze względu
na wiek będą traktowani łaskawie. Oddziały radzieckie doścignęły większośc
kolumn uciekinierów i dosłownie się przez nie przetoczyły.
Aleksander Sołżenciyn, ktory jako oficer Armii Czerwonej brał udział w
zdobywaniu Mazur, w cyklu wierszy "Prusskije Noczi" opisał sowieckie wejście w
powiecie niborskim:
Kleinkoslau, Grobkoslau -
coe wieś, to pożar !
Wszystko w ogniu ! Krowy ryczą
zamknięte w płonących oborach -
Cóż, nieboraki,
Wy nie swojaki !
(...)
Zweiundzwanzig, Horingstrase.
Dom nie spalony - splądrowany.
Dobiega cichy jęk zza ściany:
to matka - ranna, ale zyje. Na materacu
Córka, dziecko jeszcze - martwa.
Dużo ich było ? Pluton ? Kompania ?
Wszystko wedle prostych słów:
Nie zapomnimy ! Nie wybaczamy !
Krew za krew i ząb za ząb,
Z dziecka - kobieta, z kobiety - trup.

[rita100]

"Okrutna była zemsta na Mazurach. Cywili w wieku poborowym wyciagano z kolumn
uchodźców i rozstrzeliwano. Kobiety, dzieci i starcy umierali w męczarniach. Po
obu stronach dróg leżały połamane wozy, martwe zwierzęta, ostrzelane czołgi,
zrzucone z wozów meble, trupy - niemowlęta, które zamarzły w drodze, starcy,
zrozpaczeni ludzie, którzy w obliczu cierpień i grożącej klęski popełnili
samobójstwo. Groza i śmierć zawisły nad mazurskimi miastami, o które jeszcze
toczyły się walki.
Kto wpadł w ręce sowieckie, ten musiał się obawiać najgorszego.
Najtragiczniejszy był los kobiet i dziewcząt, tysiącami gwałconych przez
radzieckich żołnierzy, ktorzy w kilkudziesięciu rzucali się na swoje ofiary.
We wsiach znów gromadzili się ludzie - ci, którzy pozostali, ci, po ktorych
przetoczył się front, i ci, którzy znaleźli schronienie w pobliskich lasach.
Ofiary były liczne: zastrzeleni, pobici na śmierć, zgwałcone kobiety. Spaloną
ziemię pozostawił za sobą Wehrmacht na zdobytych terenach Związku Radzieckiego i
spaloną ziemię pozostawiła po sobie Armia Czerwona na Mazurach.
cdn

[rita100]

"Pierwszego lutego 1945 roku żołnierze radzieccy napadli między Drygałami a
Orzyszem na kolumnę cywili i uśmiercili 32 Mazurów; między Odojami a Czarnem
zastrzelili 97 uciekinierów z powiatu ełckiego, wśród nich takze francuskich
jeńców wojennych, którzy mieszkali i pracowali u mazurskich chłopów.

Lew Kopielew, oficer Armii Czerwonej, był świadkiem wejscia Sowietów na
południowe Mazury: "Dotarliśmy do pierwszych wsi w Prusach Wschodnich: Grob
Koslau, Klien Koslau - stały w ogniu. Kierowca musiał jechać środkiem drogi. Po
obu stronach stały w jasnych plomieniach domy o ceglanych dachach. Wysokie
drzewo przed płonącym kościołem tliło się i paliło. Ludzi nie było widać. Kilka
minut jechaliśmy niczym przez tunel ognia wąską, krętą wiejską drogą. Było
gorąco, ze nie dało sie oddychać, i niesamowicie; sypał deszcz iskier, fruwały
głównie. Bieliajew krzyczał na przemian: "Gazu, gazu, do diabła, spalimy się".
(...)
"Znaczy , podłożyli miny i podpalili ?" "Kto ? Niemcy?"
Nie, w ogóle żadnych min nie było, a ten ogień to zrobili nasi". "Ale po co?"
"Ach, kto to wie, po co. Tak po prostu, dla zabawy". Brodaty mrukliwy żołnierz
burknął z beznamiętnym gniewie: "Bo znaczy się: tu Niemcy. No to rozwalić
wszystko, spalić wszystko! Wziąć odwet!".

[rita100]

W latach 1944-1945 jeszcze raz odegrał fatalną rolę mit Tannenbergu. Kiedy
wojska sowieckie przekroczyły granicę Prus Wschodnich, wielu z tych, którzy
przeżyli pierwszą wojnę światową, nie chciało opuścić swoich stron, ponieważ
mieli nadzieję, ze będzie tak jak w 1914 roku: krótka okupacja rosyjska, a potem
wyzwolenie przez wojska niemieckie. Wiara w ducha Tannenbergu powstrzymała wielu
ludzi od ucieczki. Ale w 1945 roku nie było wybawcy. I przestały istnieć
prusko-niemieckie Mazury. Zginęły w ruinach Rzeszy."

I tak na podstawie Kosserta przedstawia się ucieczka na południowych Mazurach,
na pierwszym niemieckim terenie zdobytym przez Sowietów.

[rita100]

Niemcy nie mają historycznej racji ale mają lepszych historyków.
Robert Leszczyński napisał ten artykuł Olecczanin i znany nam z tv z programu
'Idol'.
"Rosyjska zbrodnie w Nemmersdorfie Niemcy użyli do celów propagandowych,
wykorzystując zaaranżowane zdjecia."

"Wypędzeni" z Prus Wschodnich sami uciekli ze strachu przed Armią Czerwoną...
Ich ewakuacje precyzyjnie zaplanowano (przykład Olecka)

schlesien.nwgw.de/board/download.php?id=2869
schlesien.nwgw.de/board/download.php?id=2870
schlesien.nwgw.de/board/download.php?id=2871
schlesien.nwgw.de/board/download.php?id=2872
z 'Wprost'

[tralala33]

Dziękuję, będę mogła przecyztać. Zanim wybrałam się kupić ten numer Wprost w
sklepie był już następny, jutrzejszy. Ciężko czas dogonić

[rita100]

Tralala, łucieczke tyż łopisuje Nienacki w ksiójżce. Tan łuryweczek przetupliuja.

"Mało kto wie, a przede wszystkim młodzież, uświadamia sobie, ze gdy w
centralnej Polsce dawno umilkły odgłosy dział, a w wyzwolonym Lublinie, w Łodzi,
Kiecach dzieci zaczęły normalnie chodzić do szkoły, tutaj jeszcze toczyły sie
zażarte walki. Znany kurort na Mierzeji Wiślanej - Krynicę Morską - żołnierze
Armii Czerwonej zdobyli dopiero trzeciego maja, a w okolicach Sztutowa,
odgrodzonego od świata ogromną połacią zalanych wodą Żuław, faszyści poddali się
dopiero na wiadomość o kapitulacji Berlina. Dawne Prusy Wschodnie były jedną
wielką fortecą, którą trzeba było zdobywać kosztem ogromnych ofiar."
cdn

[rita100]

"Frombork udało sie zdobyć jedenastego lutego, po czternastu dniach walki. Ale
pobliskie Braniewo wydawało się wprost nieosiągalne, znajdowało sie bowiem pod
osłoną hitlerowskiej ciężkiej altylerii okrętowej. Pociski z dwustumilimetrowych
dział powodowały straszne zniszczenia w radzieckich jednostkach piechoty i w
atakujących Braniweo czołgach, bez których przecież nie można było zdobyć miasta.
Przez siedem tygodni dzień i noc toczyły sie walki o Braniweo. Dosć powiedzieć,
ze każdą zagrodę, każdy metr ziemi zdobywano nieraz przez kilka dni. Ostatni
pięciokilometrowy odcinek, dzielący żołnierzy radzieckich od miasta, trzeba było
przebywać przez cały tydzień. A gdy wreszcie miasto poddało się - wyglądało jak
trup. Dzielnice po obydwu stronach rzeki były zupełnie starte z ziemi, a ten kto
tu był w owych dniach, chyba nie wierzył, ze miasto to kiedyś zostanie na nowo
odbudowane, ze bedzie się tu toczyć życie, jak wszędzie indziej.
To jeszcze nie wszystko.....cdn

Teraz można sobie wyobrazić, jak cieżki bój stoczyła tu armia rosyjska, jaka
wielka tragedia musiała być tu ludzi i jeszcze te ucieczki. Ale taka wojna była
na tych terenach, całkiem inna niż na innych terenach Polski. Pokonać największy
bastion militarny Prus Wschodnich.
To mówi za siebie.

[rita100]

"Ale dramat świętego miasta Warmii - jak nazywano Braniewo - to jeszcze nie
wszytko. Bezsensowny rozkaz gauleitera Prus, Ericha Kocha, zmusił do ewakuacji
ludnośc Warmii i Mazur. Była mroźna zima, zadymki śnieżne. Po oblodzonych
drogach jak widma wlokły sie kolumny chłopskich wozów, na których wieziono
resztki dobytku, małe dzieci, otulone chustami kobiety. Tysiące, dziesiątki
tysięcy takich wozów ciągnęło nad Zalew Wiślany, nad Bałtyk, gdzie - jak mówili
hitlerowcy - czekać miały okręty, aby ich wywieź poza zasięg działań wojennych.
Iluż wypędzonych ze swych domostw ludzi zmarło po drodze z głodu i chłodu ? A
ci, co dotarli nad skuty lodem Zalew Wiślany - nie zastali tam żadnych okrętów.
Powiedziano im wówczas, ze okręty czekają za mierzeją i trzeba się tam dostać po
lodzie. I znowu tysiąc wozów ciągnęło przez zalew, grzęznąc w błotnistym śniegu,
wpadając w szczeliny lodowe. Siekł ich lodowaty deszcz ze śniegiem, na ogromnej
przestrzeni pokrytej topniejącym lodem zalewu nie było gdzie się ogrzeć. Ludzie
marzli na wozach lub tonęli w przeręblach. Pod kołami wozów zapadał sie kruchy
lód. Powiadają, ze prawie pół miliona ludzi zginęło podczas tej tragicznej
wędrówki donikąd, bo żadne okręty i baraki nie czekały na nich na morzu."
I o tym wszystkim warto dzis pamietać....

[ol4]

Warto by cały ten proces prawidłowo Niemcom wytłumaczyc, ze w
przewazajacej czesci to było "Die Flucht" a nie "Die Vertreibung".
Sami , na podstawie poleceń swojej władzy dawali nogę!

[rita100]

Ja też tak myślę, ale o tym trzeba przeczytać, bo słuchając róznych dyskusji
można ulec sugestii innych i odwrócić kota ogonem.

[rita100]

I o tym wszystkim warto dzis pamietać, gdy patrzy się na mętne wody Zalewu
Wiślanego, gdy wjeźdza się w uliczki odbudowanego Braniewa, gdy widzi się
kolorowy Frombork.
- Czy wiecie jakie były losy hitlerowca Ericha Kocha ?
W okresie walk o Braniewo siedział bezpiecznie w swej willi na mierzei, willi
okolonej minami, zasiekami z drutu kolczastego, pilnowanej przez specjalną grupę
esesmanów. Potem, gdy widmo klęski było juz widoczne, uciekł specjalnym statkiem
do Rzeszy. Latem w czterdziestym piątym roku w małej miejscowości Hasenmoor koło
Hamburga pojawił się starszy pan w okularach. Niski, krępy, elegancki. Wynajął
mały domek, podając się za Rolfa Bergera, byłego majora wermachtu. Wkrótce do
pana Bergera przyjechała jego żona, a pan Berger, ktory do tej pory był trochę
odludkiem, zaczął odzyskiwać humor i nawet coraz częściej bywał w miejscowej
knajpce, popijając piwo. Mięło pięć lat. Pan Berger tak się już zżył z
miejscowymi ludźmi, ze nawet pojawiał się na zebraniu Niemców, którzy uciekli z
byłych Prus Wschodnich, gdyż - jak opowiadał o sobie - takze stamtąd pochodzi i
stracił tam niewielki mająteczek.
"To przecież jest Erich Koch. Przeklęty Erich Koch !" - krzyknął ktoś, widząc
pana Bergera.
Nie zdążył uciec. Aresztowano go, a dziewiątego marca 1959 roku stanął przed
polskim sądem w Warszawie i skazany został na karę śmierci."

Tak noma łopisuje te dzieje Zbigniew Nienacki w ksiójżce "Pan Samochodzik i
zagadki Fromborka" Wydana w roku 1983

[gajowy555]

No jó, a tak to łopsisujó we Wikipedii:

...Uniknąwszy schwytania przez Rosjan ukrywał się do 1949, kiedy to został
schwytany przez Brytyjczyków w Hamburgu. Mimo nalegań ZSRR został wydany nie
Moskwie, a Polsce. Proces, który rozpoczął się dopiero latem 1958, zakończył się
uznaniem Kocha winnym śmierci około 400 000 Polaków (zbrodnie na Ukrainie nie
były brane pod uwagę) i został skazany na karę śmierci 9 maja 1959. Wyroku nigdy
nie wykonano. Erich Koch zmarł w więzieniu w Barczewie mając 90 lat. Pochowano
Ericha Kocha potajemnie na cmentarzu w Barczewie.

[gajowy555]

I zabroł do grobu tajemnice mniejsca łukrycia Bursztynowej Komnaty...

[rita100]

Ciykawe to i cicho nad tym grobem.

[rita100]

Ucieczke łopisuje tyż Georg Kellmann w ksiójżce "Klebark Wielki" i okolice.
"Bardzo często napływały wiadomości o śmierci wcielonych do wojsk bliskich.
Ludzie z tęsknotą oczekiwali zakończenia wojny.
Od uciekinierów z pow. Ełk, Olecko i innych dochodziły wiadomości o brutalnych
morderstwach Armii Czerwonej wśród ludnosci cywilnej. Gauleiter i nadprezydent
Erich Koch zakazywał ucieczek na zachód. Dopiero w niedzielę 21 stycznia 1945r
gdy Armia Czerwona znajdowała się blisko Olsztyna, zezwolił on na ucieczkę
ludności cywilnej. Zima była wtedy mroźna z metrowym śniegiem. Wielu decydowało
się na ucieczkę wozem konnym, rowerem lub pieszo. Niektórych, mimo wszystko
doścignęła Armia Czerowna, niektórych zastrzelono na miejscu, a niektórzy
powrócili do swych domostw. Po zajęciu Elbląga uciekinierom została odcięta
droga lądowa ucieczki. Uciekinierzy ruszyli wozami konnymi przez lód Zalewu
Wiślanego. Uciekającym kobietom, starcom i dzieciom, towarzyszyły naloty
samolotów sowieckich. Pokonanie po lodzie Zalewu określane było jako droga przez
piekło. Na furmanki i skupiska ludzi spadały pociski i bomby Rosjan. Naoczny
świadek, Else Maria Schlewska tak opisuje eksodus przez Zalew:
"Po obu stronach posuwające się kawalkady, z wody wystawały resztki wozów, na
lodzie leżały zwłoki ludzi, nieżywe konie. Każdy uszkodzony wóz wypadał z kolumny."
Bombardowania rosyjskie spowodowały, ze ponad 554.000 ludzi (napis na pomniku we
Fromborku wskazuje na taką liczbę) znalazło śmierć w wodach tego Zalewu. Ci,
którzy dostali się na okręty przemierzali równie niebezpieczny odcinek przez
Bałtyk. Torpedy sowieckie zatopiły okręt "Wilhelm Gustloff" z ponad 6.000
uciekinierów."

[rita100]

"Asesor powiatowy tak opisuje wkroczenie Armii Czerwonej:
W dniu 19.01.1945r nastąpiły 2 duże ataki na Olsztyn, które uszkodziły stację
kolejową, zabitych zostało 45 osób. Ataki bombowe skierowane były na Barczewo,
Łęgajny, Trękus i Gryźliny. Od komisarza obrony z Królewca nadszedł rozkaz
ewakuacji wszystkich mieszkańców na południe od linii Pasym-Stawiguda. Dalsze
ewakuacje były zabronione. W Butrynach mieszkańcy nie pojęli grozy, która
niebawem nadeszła. Niektórzy z nich pojęli ewakuację tylko dla pozoru. Jeszcze
20.01.1945r odjeźdzały pociągi z uchodźcami z Gryźlin, Stawigudy i Marcinkowa.
W dniu 20.01 przyszedł nakaz ewakuacji Olsztyna, ale dopiero na piątym miejscu,
po innych miejscowościach. Pociągów do ewakuacji nie było. W miedzyczasie
Sowieci wkroczyli już do Butryn. Przygotowania do ewakuacji całego powiatu była
kategorycznie zabronione. Ostatni pociąg z uchodźcami odjechał w Marcinkowie o
godz.13.00. a z Klewek o godz.10.00. Kolumny wozów ruszyły w kierunku Morąga,
jednak wpadły w ręce Sowietów. Morąg bowiem zajęto 22.01."
cdn

[rita100]

"W rejonie Purdy i Patryk żołnierze Wermachtu głosili naiwne przekonanie, ze
dojdzie do wielkiej bitwy, w ktorej Sowieci zostaną zaatakowani i zmuszeni do
ucieczki. W Klewkach Obrona Terytorialna (Volkssturm) rozpoczęła bezskuteczną
próbę obrony, a w okolicach Szczęsna ciężarówka obsadzona Volkssturmem zderzyła
się z rosyjskim czołgiem; wszyscy zginęli. Wrak tej ciężarówki leżał jeszcze
kilka lat przy szosie do Olsztyna. W Olsztynie ulice koło mostu św. Jana były
przepełnione kolumnami wozów. Sowieckie czołgi po prostu przejeżdzały po wozach,
koniach i ludziach, powodując masakrę."

Co do szczegółów odsyłam do ksiązki.

[warmiak23]

Z mokotowskiego więzienia do Barczewa, Ericha Kocha przywieziono 13
marca 1965 roku. Przed osadzeniem do celi, poddany został
dokładnemu, osobistemu przeszukania przez funk-cjonariuszy działu
ochrony z dziennej zmiany. Pozostawiono mu; artykuły żywnościowe,
korespondencję, wycinki prasowe na temat okupacji oraz kilka gazet.
Resztę gazet skonfi-skowano. Wycinki prasowe i korespondencję
osobistą sprawdzono pobieżnie. Funkcjonariu-szy interesowały
niebezpieczne przedmioty typu nóż, żyletka, igła czy drut.
Postanowieniem władz wymiaru sprawiedliwości miał przebywać w celi w
pojedynkę, stąd ta ostrożność. Pod-czas rewizji nie znaleziono
rzeczy niebezpiecznych. Przebrany w odzież więzienną, wyposa-żony w
pościel, aluminiową miskę, talerz, kubek, łyżkę, gdzie osadzony
został w celi nr 12, (numeracja obowiązywała do stycznia 2003 roku,
do chwili remontu pawilonu czternastego), w przedostatniej, po
prawej stronie na końcu korytarza, która została uprzednio
przygotowana dla Ericha Kocha i wyposażona w standardowy sprzęt
kwaterunkowy.
Ciąg dalszy historii z pobytu Ericha Kocha w Zakładzie Karnym w
barczewie mogę Wam opisać

[rita100]

Warnijok, dzienkujewa - bo rychtycznie , chcewa wszistkie ziadomości zbzierać na
tyn temat ucieczki i tego łokresu. Nie do sia rady wszistkich ksiójżek pocytoć,
to mym tak segregujewa coby mnieć pełno wiedze ło tam.

Wziesz, że i Frankowski pisze o Tannenbergu i tyż bande musiała zamnieścić w
Tannenbergu, bo kożdyj jinsze to wszystko widzi.

[warmiak23]

Rita, nie da rady przeczytać wszystkiego o exodusie miejscowych w
styczniu 1945 roku. Ja natomiast uzbierałem wspomnienia tych, którzy
uciekali przed radzieckim frontem z Barczewa. Ciekawe są te
wspomnienia. Ciekawe też relacje miejscowych, którzy mieli okazję
spotkać na swojej drodze Ericha Kocha w czasie jego urzędowania w
Prusach Wschodnich. To ciekawe wydarzenia. Ten temat mnie absorbował
lata. Interesowała mnie postać Ericha Kocha, jego pobyt w
barczewskim więzieniu.

[gietpe]

Zima je festto bym mogli pocytać choc .Z góry dziankuje.

[rita100]

Warmiak, to Ty możesz napisać ksiojżeczke o Erichu Koch - opis wydarzeń. Ale
najlepiej jakbyś się z nami podzielił - my to tacy czytelnicy. A poza tym warto
poznać tą historię.

[warmiak23]

No cóż. Wielu mnie namawia. Pracowałem nad nim od 1974 do 1986 roku.
A jeśli uchylę rąbek tajemnicy, że w tych latach nemal każdego dnia
widywałem Ericha Kocha, czy to nie bedzie dla was zaskoczenie. Chyba
tak. A jeski powiem, że rozmawiałem z nim, dokładnie, czterokrotnie
to własnie to będzie totalne zaskoczenie. Jego pobyt w Barczewie, to
więcej niz książka, To cholerne przeżycie.

[rita100]

Warmiaku, to je nojwienksza sensacja Forum Warnija. I jo Cie gorónco namaziam do
pisania tych wspomnień. Mało ludzi jest takich z taką wiedzą. Koniecznie zgłoś
się do Waldemara Mierzwy z Dąbrówki, on wydaje ksiązki i razem pomyslcie nad
wydaniem. Wielu znajdzie się do kupna takiej ksiązki. Teraz jest moda na
odkrywanie historii i kart.
Strasznie jestem ciekawa tych rozmów. No i Barczewo będzie bardziej sławne, a
książke ewenementem na skale większą niż myslisz. Szkoda by było, byś to
zaniechał i zamnkął te wiadomości tylko w sobie. Sam widzisz na przykładzie
Nowowiejskiego, jak mało informacji jest, bo ludzie zaniechali pisania i
wspominania.
Pomyśl nad tym. Podziel się tymi przeżyciami z czytelnikami ksiązki.

[warmiak23]

Może i jest sensacją, ale ja widzę to inaczej. Wspomnienia o Erichu
są napisane. Oprócz jego biografii jest opisany dość szczególowiej
okres jego pobytu w więzieniu. Jego , a może fragmenty rozmów,
wspomnienia o nim, jego uwagi i wypowiedzi.
Piszesz abym to wszystko wydał w formie książkowej, jako
wspomnienia. Może kiedys to zrobie, gdyz taki miałem zamiar. Napiszę
więcej. Miała to byc pozycja pt. Ostatni testament Gauleitera. Jesli
w tytule jest testament, to taki będzie w książce. Ba, i tu jest
problem. Testament jest napisany przez Ericha, jak sie nie myle z
1967 roku. Gorzej, nikt nie miał okazji go przeczytać, a co wiecej
przetłumaczyć.
Nie znam Pana: Waldemara Mierzwy z Dąbrówki, który wydaje ksiązki. I
jeszcze jedno, wydanie książki kosztuje. Pomyśl nad tym.

[rita100]

I tytuł jest imponujący, bo tajemniczy. Ciekawe, ze Niemcy się tym nie
interesują. Poczekaj, co zaproponuje Pan Waldemar Mierzwa.
Może będzie miał jakis pomysł, byśmy wszyscy mogli przeczytać tą cenną lekturę.
Nie mogę się wypowiadać , bo ani jedną tego typu lekturę nie przeczytałam. Ale
wydaje mi się to bardzo ciekawe. Milczenie na ten temat nie jest wskazane.
www.mojabibliotekamazurska.pl/

[warmiak23]

Rita. Nie tylko Niemcy bardzo interesowali sie dokumentem, nie tyko
oni.

[rita100]

To wszystko jest tak ciekawe, nawet ta cała otoczka zainteresowania - poczekaj,
co powie na to, albo co poradzi Pan Mierzwa.
Bardzo czekam na taką ksiązkę. Już najwyższy czas napisać prawdę.

[gajowy555]

Jó, to wszyćko je ciekawe, a nojbarzi tajemnica łukrycia Bursztynowej Komnaty,
chtóro (tajemnice) zabroł Erich do grobu...

[rita100]

O jenu, to tero Warmiak bandzie zagrożony )))
A jo proponuje , by Warniak napisoł na adres Bibliotekimazurskiej i sie poradził
co robić dalej.
Ja jestem ciekawa, jek Erich to wszystko widział po latach.

[warmiak23]

Jak Erich widział to wszystko po latach jest ciekawe, nawet iektóre
wątki mają smaczek sensacji. B. Włoszański, kiedys z cyklu swoich
sensacji nt Ericha, na temat zamachu na jego osobe popełnił błąd.
Erich napisał, że tak nie było. Gdzies to mam. tego jest więcej. Ale
to temat na późniejsze lata.

[rita100]

Fejn, Warmiak, my sie tu nigdzie nie śpieszymy, każdy dzień oczekiwania jest
ponoć dniem pięknym. Jeśli nie beDziesz wydawał książki, to Oczywiście, ze
miejsce wspomnień o Kochu na Warniji jest najlepsze.
> to temat na późniejsze lata
ho, ho może lata to za długo, nie mam 23 lat )))

[rita100]

25 stycznia 1945- Początek oblężenia Elbląga przez Armię Czerwoną. Rosjanie
zajęli linie kolejowe, więc setki ludzi próbowało ucieczki holowanymi ze stoczni
elbląskiej krążownikami. W wyniku paniki utonęli w zimnych wodach rzeki. W
mieście przestała działać elektrownia, gazownia i wodociągi.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=74231263&a=74957829

[rita100]

Bardzo dokładnie opisuje Lenz w książce "Muzeum ziemi ojczystej"

[rita100]

Bursztynowa komnata

Jest bardzo prawdopodobne, że zamek pasłęcki kryje jeden z największych i
najsłynniejszych skarbów - bursztynową komnatę. Jeden z odcinków programu "Nie
do wiary" poświęcony był tej hipotezie, za którą przemawiają następujące przesłanki:
- istnieje kilka relacji świadków mieszkających w okresie wojny w Pasłęku,
twierdzących, że widziały jesienią 1944 roku, jak nocą na dziedziniec wjeżdżały
ciężarówki wojskowe z dużymi skrzyniami. Następnie skrzynie były przenoszone
przez żołnierzy gdzieś do wnętrza zamku
- nieopodal Pasłęka, w Słobitach stoi okazały pałac rodu zu Dohna - Schlobitten.
Jak wspominał Aleksander zu Dohn - Schlobbiten końcem 1943 roku zaproponowano mu
ukrycie bursztynowego skarbu w jego pałacu. Jednak odmówił, z powodu braku
możliwości, poza tym sam już myślał o ewakuacji. Być może więc skarb złożono
kilka kilometrów dalej w zamku pasłęckim
- podziemia zamkowe posiadają wyjątkowy mikroklimat, doskonale nadający się na
przechowanie dzieł sztuki
- z Pasłękiem związany był Erich Koch, gaulaiter Prus, który ponoć po wojnie nie
został stracony właśnie z powodu wiedzy o ukryciu komnaty, którą jednak zabrał
do grobu w 1986 w polskim więzieniu. Miał on tu w okolicy majątek i często brał
udział w organizowanych w Pasłęku zebraniach NSDAP. Możliwe więc, że kazał ukryć
skarb w znanej sobie okolicy, a zamek był do tego idealnym miejscem
Przytaczana jest też wizja ojca Czesława Klimuszki, mówiącą o ukryciu
bursztynowej komnaty na zamku w Prusach i jego spłonięciu w 1945 r. W 1980 roku
do zamku sprowadzono dwóch radiestetów. Obaj stwierdzili, że duże pokłady
bursztynu leżą w północno-wschodniej wieży na głębokości 10-11 metrów. Jest
zamurowana i prawdopodobnie dojście do niej jest zaminowane. Ówczesne władze
miejskie podjęły próbę dotarcia do podziemi używając do tego celu kilku
żołnierzy Obrony Terytorialnej Kraju. Prace jednak przerwano z wielu powodów, z
których najważniejszym był brak pieniędzy na specjalistyczne badania
archeologiczne.

zamki.res.pl/paslek.htm

[rita100]

forum.gazeta.pl/forum/w,38446,49592725,53649036,Re_Bursztynowam_komnata.html