Śpik am mnioła

[rita100]

Pojechała am do markytu oftam. Stoja na parkplacu i łoraz gwołt oft
przyjechało i parkuje. Wszandzie parkujó, wszandzie i rózniście kele mojego
ofta, na mojam ofcie, z przodku mojego ofta i w tyle mojygo ofta. Tak ma
zablokowali co nie szło wyleź z niygo. Keby sia am tak wyciungła z tygo ofta
am wlozła do marketu. Kupała towar i wychodza na parkplac, a tu pusty plac,
nawet mojygo ofta ni mo. Takem na tym pustam parkplacu sia łobudziuła.
I tak sia tero cuje.

Nie buł taki głupsi tan śpsik

[rita100]

łodecchnóńć - zbudzić się

Takem sia na tym pustam parkplacu łodecchnółam.

Fajny śpsik dzisioj am mnioła. Taki fest mocny to buł śpsik, co aze dopsiero
zwónek do dźwierzów ma łodecchnół.

[rita100]

Łoj, jeki mniołam psiankny spsik. Śliczniuchny. Jechała am oftem bez Maziury i
juz z daleczka widziała am psiankny zamek. Kedy am dojechała, zidza napsis Dobre
Mniasto. A w tam mnieście cudeńka. Budowle jekich niych eszcze nie zidzioł,
wszistko w gotyckim stylu, łostrołukowe. Baz całi cias tlo knypsała łobrazecki.
Tak strasznie sia nałaziuła am, co zaro zasnełam mocnym śpsikiem.
Dopsiero sia łobudziułam, ale eszcze zidza to cudowne mniasto.

[rita100]

Czy śpsik coś łoznacza. Tak, tero ziam czygo buł to spsik. Lepsi ni godać.

Ale nie tlo jo mom spsik, patrzta niżej

[rita100]

"Aż naszedł nas ten sam przedziwny, prawie tajemniczo realny sen...
...Przechadzaliśmy się nocą po jednym z tutejszych lasów i nad cichym jeziorem
usiedliśmy i zaczęliśmy wspominać postać tego dziwnego diabełka, o którym nikt
nie pamięta, prócz nas. Zaczęliśmy wizualizować jego postać, jak przemyka
ukradkiem, mały i skulony, szpetny zwierzoduszek. Wymawialiśmy jego imię wiele
razy szeptem i w śmiechu... aż nagle wypadł na nas z rykiem i zgrzytem zębisków
i padł na nas blady strach. Zaczęliśmy uciekać i się rozdzieliliśmy i
pogubiliśmy w lesie. Skuliłem się wśród gęstych krzewów. Zaczęliśmy się
nawoływać, ale wtedy zobaczyłem że cień przede mną się poruszył. Usłyszałem, a
może poczułem pomruk, który poniósł las trzaskiem drzew i sykiem liści.
- ‚Nie zrobiłem chyba nic złego?‘, rzekł z ciemności w pokrewnej memu językowi
mowie. – ,Przecież to Wy mnie wezwaliście. Wy mnie ożywiliście ponownie siłą
swej wyobraźni i marzeń. Sam się tu nie prosiłem!‘, wybełkotał po czym zaśmiał
się zachryple.
- ,Nie swarz się waść‘, dodał, ,w mej naturze jest upajać się swemi psotami i
rechotać z czyjegoś pobruszenia‘. Albo moje oczy przyzwyczajały się do
ciemności, albo on nabierał fizycznych rysów. Był niższy ode mnie, jak dziecko,
ale szpetny jak diablik, tak że skulony lękiem stałem i nie mogłem odwrócić się
od jego rozpływającej się znów twarzy w moim omdlewającym obrazie, który powoli
traciłem sprzed oczu.
Wtedy się przebudziłem, ale z wrażenia czułem jego dziwną magiczną obecność z
tego silnego koszmaru.
Następnego dnia poszedłem spotkać się z zespołem i jak się okazało, wszyscy
mieliśmy podobny sen. Sen o hoboudzie... "

blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendId=445611097&blogId=475350077