(*)(*)(*)

[gusia210]

smutno mi.Dowiedziałam się dziś że zmarł mój pacjent.Mały pacjent.Piotruś-lat
9.To straszne że dzieci umierają.Nie mogę się z tym pogodzić.
(*)(*)(*)

[zona_mi]

Aż mnie dreszcz przeszedł. Moja córka ma 9 lat.

(*)

[bj32]

Przykre...

[endzi11]

(*)(*)(*)

[74l]

Tego się najbardziej boję: śmierci dzieci
Modlę się za Piotrusia

[sweet.joan]

Boże... (*)(*)

Przykro mi

[madziaaaa]

(*)(*)(*)

[demonii]

(*)(*)(*)

[anik801]

Mogłabym przeżyć chyba wszystko,z wyjątkiem jednego-śmierci własnego dziecka!
To najgorsza tragedia życia!To niesprawiedliwe,że dzieci umierają przed
rodzicami!(*)(*)(*)

[bejoy]

anik801 napisała:

> Mogłabym przeżyć chyba wszystko,z wyjątkiem jednego-śmierci własnego dziecka!
> To najgorsza tragedia życia!To niesprawiedliwe,że dzieci umierają przed
> rodzicami!(*)(*)(*)

Anik, da się przeżyć. Tak samo jak to, że dziecko będzie przez chwilę.
Pytanie tylko - co z tym zrobisz. I jak. I jak pozwolić odejść dziecku, jeżeli
choruje. I mnóstwo innych, ciężkich i tragicznych spraw.

I wiem już, że lepiej wcześniej za dużo nie wiedzieć.
A już na pewno nie czytać

bejoy!

[anik801]

Ja bym nie przeżyła!Wiem,że w pierwszym odruchu zabiłabym siebie.Znam
matki,które staciły dzieci,tak one żyją nadal.Żyją tylko dlatego,że miały
jeszcze inne dziecko dla którego musiały zostać(tak mówią).Moje życie
straciłoby sens.Jak dalej żyć?Po co wstawać z łóżka,jeść,chodzić?W czym
upatrywać piękno,radość?Moja córeczka właśnie weszła na moje kolana i zaczęła
mnie całować.To są chwile,które są piękne i dla,których warto żyć.A reszta?Czym
byłaby reszta bez mojej córeczki?Niczym!Pustką!Piekłem!Po co żyć w czymś takim?
Po co miałabym żyć jeśli jej by nie było?

Anik!

[bj32]

Nie twierdzę, że nie znasz siebie. Ale z doświadczenia, nie tylko swojego
zresztą, wiem, że człowiek potrafi znieść więcej, niż mu się wydaje...

[anik801]

Wiem dużo ludzi tak twierdzi,że niby wszystko można znieść.Niestety życie już
nigdy nie jest takie samo.Jedna nasza znajoma po stracie syna zwariowała.Co
jakiś czas musi siedzić w zakładzie dla chorych psychicznie.Tak mi jej żal.Ona
miała tylko tego syna(sama go wychowywała,bo z mężem się rozwiodła).Znam
okropne historie i wiem,że ludzie jakoś żyją,ale co z tego?Są wyniszczeni
psychicznie,wypaleni.Żyją,bo żyją czasem sami nie widzą po co?Niektórych trzyma
przy życiu wiara,że po śmierci spotkają się z dzieckie,a jak się zabiją to ta
szansa im przepadnie.Ja kiedyś żyłam beztrosko.Nie myślałam o takich
rzeczach.Dopiero,gdy urodziłam dziecko zaczęłam się bać.

[bejoy]

Siebie zabić? Nie.
Po coś tu zostałam.
A zabić? Owszem, miałam ochotę, ale zabić współlokatorkę z sali.
Za życzenia śmierci dla wszystkich moich dzieci, bo mi się "nie należą"
Ola miała niecałe 2 latka.

[anik801]

Lokatorkę z sali?Nie znam Twojej historii(jeśli straciłaś dziecko,to nawet nie
wiem co napisać,co musiałaś i musisz czuć?)Nie rozumiem jak ktoś mógł życzyć
śmierci dziecku?

[bejoy]

Mógł, mógł.
Skoro ona nie może mieć to po co mi? Nie należą się, bo uznała, że mi nie zależy.
Cały tydzień słuchałam tylko jaka to ona nieszczęśliwa, ponad 12 godzin na dobę
siedzieli u niej rodzice i koleżanki i gadały w kółko o poronieniach,a ja byłam
na podtrzymaniu.
Niestety, po tym tekście, szlag trafił tydzień z życiorysu i to z efektem Aniołka.
Dostałam leki uspokajające, bo dostałam skurczy.
A tą piz... jak spotkam, to nie ręczę za siebie, naprawdę.
A co ciekawsze: jej rodzice zażądali ode mnie (!!!), żeby nie przyjeżdżała do
mnie Ola, bo cyt. "drażni ich córkę, która jest taka nieszczęśliwa i jeszcze
dzieckiem po oczach dostaje". A to jakbym jej wypominała, że ona nie może
utrzymać ciąży i mieć swojego.
No żesz....
Dobrze, że mojego męża wtedy nie było, bo doszłoby do rękoczynów.

A jak wychodziła ze szpitala, to ukradła mi z szafki kwas foliowy i luteinę,
które brałam...

[anik801]

Rozumiem,że staraciłaś ciążę?Ja też straciłam ciążę.Jednak to zupełnie coś
innego niż stracić dziecko,które już jest na świecie.Nie ma nawet czego
porównywać.Wiadomo strata ciąży boli,ale można dalej żyć.Ja bardzo przeżyłam
stratę,bo poronienie nie nastąpiło samo.Musiałam mieć zabieg,po prostu okropne
to wszystko było.

[bejoy]

Gusia, jeżeli Tobie i rodzinie Piotrusia to pomoże, zapraszam na forum
osieroconych rodziców - poniżej link:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16556
Tutaj na pewno otrzymaja wsparcie i zrozumienie

Zapalam świeczkę dla Piotrusia - Aniołka (*)

[ha-gusia]

(*)(*)(*)

(*)(*)(*) b/t

[edelka]

***** (*) (*) (*) *****

[meszkasloneczko]

[iwles]

To się nie powinno zdarzać, ale niestety ....... nie mamy wpływu.

(*)(*)(*)

[mama_ania77]

(*)(*)(*)

[gusia210]

dzięki dziewczyny w imieniu swoim i rodziców Piotrusia