metanira
28.01.11, 22:23
Do Dziwnowa z Konradem. Mam mieszane uczucia. Boję się. Będę tam sama z dzieckiem, daleko od wszystkich. Martwię się o pogodę, żeby nie lało i żebyśmy nie musieli siedzieć w pokoju zamiast chodzić po plaży i wdychać jod. Martwię się, jak będzie się zachowywał Konrad będąc tylko ze mną 24 godz. na dobę. Boję się, żeby mi się tam nie rozchorował. I umieram ze strachu na myśl, że będę go musiała zostawić po dwóch tygodniach. Ja będę z nim 2 tyg., potem ciocia z wujkiem tydzień i babcia tydzień. Jeszcze nigdy Konrad nie został na tak długo poza domem z kimś poza nami, kilka razy tylko spał u babci jedną noc.
I boję się trochę rozłąki z M. Pewnie wiele z Was się uśmiechnie z politowaniem, ale ja z M jestem chyba połączona pępowiną ;) I to ja tu jestem dzieckiem, nie on ;P Od 7 i pół roku nie rozstawaliśmy się na dłużej niż 5 dni, a w tych nielicznych przypadkach wyjazdów M ja zostawałam z Konradem w domu i miałam blisko mamę.
No nic. Jakoś to będzie. Może nie będzie tak źle. Może martwię się na zapas.
Bądźcie grzeczne ;P i wspomnijcie mnie czasem. Że siedzę samiutka w pustym Dziwnowie 700 km od domu. Gdyby coś pilnego działo się, np. w związku ze zlotem, to piszcie na gazetowego, M będzie sprawdzał moją pocztę, to da mi znać, jakby co. Albo SMSa pchnijcie.
No to pa :)