czeeeeść

[skrzydlate]

fajnie , że takie forum jest. (czytam te Clarisse juz drugi raz po kawałeczku
i bardzo mi ona dobrze robi).. miło mi Was spotkać :)

[mala_mi80]

i ja się witam
początkujaca z Clarisse
ale w baśniach raczkująca
:)

[skrzydlate]

tak?

ja sie wychowalam na basniach, mialam pare ulubionych i z przyjeknoscią roniłam
nad nimi łzy. Zastanawialam sie czasem dlaczego masochistycznie te wlasnie
lubilam, ale teraz kiedy patrze na swoje zycie z perspektywy ilustam lat widze
ze one byly o mnie .. zwyczajnie uczylam sie siebie :)

[mala_mi80]

bo m.in. ich przekaz dotyczy tych barzdziej ogólnospołecznych płaszczyzn
dlatego rozwijają,uczą, pokazują, oswajają
:)

dlatego są ponadczasowe i w każdym wieku czytelnika można odczytywać je na nowo
:)

[iokepine]

Pamietam, jak miałm 13 lat i panie w bibliotece próbowały mnie zniechęcić do
wypozyczania baśni, ponieważ "taka duza dziewczynka powinna wziać się za coś
poważneijszego, np. romanse" <rotfl>.

Zrobiłam im więc miniwykład na temat psychologicznego, kulturowego i
etnograficznego znaczenia opowieści i od tej pory nie było już żadnych
komentarzy na temat tego, ze mam np. lat 17 i wypożyczam bajki;)

[mala_mi80]

a mnie nie chciały wypożyczać literatuty współczesnej
bo mam 12 lat i nie będę rozumiała Witkacego, Eco :)
oj, bylo ciężko
czekaląm przy pulpicie, aż pani powie swoje i księgi przyniesie
;)

obecnie "poachnidło"poczynam
wciągające ;)

[iokepine]

No nie, to nie tak, ze ja tylko bajki czytałam;)

Chociaż "Imie róż" to przeczytałam chyba koło 14 roku życia.
A Witkacego nie lubię:P

[kropka_bordo]

No tak, ale zauważ że panie bibliotekarki uznały Cię za osobę wchodzącą w
kobiecość i na swój sposób próbowały ci w tym pomóc. To że ich kobiecość była na
poziomie romansideł, to inna broszka, mi się podoba to zaproszenie do kobiecej
przestrzeni.

[iokepine]

kropka_bordo napisała:
> No tak, ale zauważ że panie bibliotekarki uznały Cię za osobę wchodzącą w
> kobiecość i na swój sposób próbowały ci w tym pomóc. To że ich kobiecość była
>na poziomie romansideł, to inna broszka, mi się podoba to zaproszenie do
>kobiecej przestrzeni.

MOże i tak... Moze dlatego bardzo długo czułam się pozbawiona płci, ponieważ na
pewno nie byłam mężczyzną, a romansidła i inne takie klimaty wydawały mi się
odrazające wręcz, obrażajace moją inteligencję, wtłączajace mnie w ramy, ltóre
mi absolutnie nei odpowiadały i nijak się miały do tego, kim jestem. To było
absolutnie przerażające. Jęli nie chcesz być niewolnicą, jeśli nie chcesz być
głupia, jeśli nie chcesz zachowywać się w pewien ścićle określony sposób - nie
jesteś kobietą. Taki był przekaz.

Pamiętam też osamotnienie, jakie przeżywałam swego czasu, pracując w korekcie,
gdzie były same babki i jedyne rzezcy, jakie czytały, to były romansidła
właśnie. W końcu zrezygnowałam z tej pracy, nei tylko z tego powodu, ale to było
naprawdę trudne - przebywać w kobiecym środowisku, które punktuje cię za to, czy
spełniasz pewne "normy kobiecości".

W tej chwili, w zupełnie innym miejscu i czasie obserwuję podobną załamkę u
mojej koleżanki, która pracuje w bibliotece. 3 panie w średnim wieku, powiedzmy,
ze o gustach małomiasteczkowych obcinają ją za wszystko:
- źle się ubiera (czyli nie noso spódnic, nie obcina sie a la lata 80te i nosi
młodzieżowe ciuchy)
- źle traktuje swojego męża (nie gotuje codziennie)
- jest złą matką (nie siedzi codziennie z małym, tylko 2 razy w tygodniu chodzi
ze mną na próby do teatru tańca)
itd. itd.

[iokepine]

skrzydlate napisała:
> ja sie wychowalam na basniach, mialam pare ulubionych i z przyjeknoscią roniłam
> nad nimi łzy. Zastanawialam sie czasem dlaczego masochistycznie te wlasnie
> lubilam, ale teraz kiedy patrze na swoje zycie z perspektywy ilustam lat widze
> ze one byly o mnie .. zwyczajnie uczylam sie siebie :)


A jakie to były baśnie? Napisz proszę:)

Ja jako ośmiolatka najbardziej lubiłam smuutne, tagiczne baśnie Andersna,
zwłaszcza dziewczynkę z zapałkami, co korespondowało oczywiście z sytuacja w
domu (mama była chora) i "Brzydkie Kaczątko", które na długie lata była na
pierwszymi miejscu. wiadomo, szukanie swojego miejsca w życiu, jak sie odstaje,
to nie kaszka z mleczkiem;)

W okresie dojrzewania pokochałam "Dziewicę Milenę", w tym momencie najbardziej
lubię "Zelazne trzewiczki", "Królową śniegu", "Bezręką dziewczynę" i opowieść o
Ragnell i Gawainie. Lubię też wersję "Czerwonego Kapturka" Angeli Carter:)
Teraz wiecie o mnie wszytko;)

Ja zauważyłam, z ekiedy ja się zmieniam, zmieniają się też baśnie przewodnie w
moim życiu. Jak pisze Terry&Lynn Prattchett w "Wolnych Ciutludziach" :

To ty decydujessz, która opoieść ma trwać.

[skrzydlate]

mam je do dzisaj, sa wschodnie, akurat ta byla o carewnie ktora zakochala sie w
ziemskim chlopcu a potem musiala go zostawic bo wzywal ja ocean, nawet swoich
dwoch chlopczykow zostawila i znikla pewnego razu w glebinach oceanu, w jej
zylach plynela krew ziemska i oceaniczna :) a ja plakalam i tak jest do dzisiaj,
zajrzyj na moja wizytowke

[skrzydlate]

uściślę - do dzisiaj jest tak, ze kiedy wzywa mnie "moj ocean" ide tam gdzie
wiem, ze musze, nie ma odwrotu, absolutnie, to jest jak wilczy zew, albo promień
słonca, po prostu ide... tylko moich maleństw nie zostawiłam nigdy ... ale
niedlugo to zrobie bo sa już duże te maleństwa :)))

Zreszta ostatnio snila mi sie kilka razy wilczyca przyjaciolka ktora laskawie
porzucila dla mnie swoją wolnośc i przystala do mojego stada, fajny sen, prawda?

[iokepine]

skrzydlate napisała:

> uściślę - do dzisiaj jest tak, ze kiedy wzywa mnie "moj ocean" ide tam gdzie
> wiem, ze musze, nie ma odwrotu, absolutnie, to jest jak wilczy zew, albo promie
> ń
> słonca, po prostu ide... tylko moich maleństw nie zostawiłam nigdy ... ale
> niedlugo to zrobie bo sa już duże te maleństwa :)))
>

:D Same odfruną:)

> Zreszta ostatnio snila mi sie kilka razy wilczyca przyjaciolka ktora laskawie
> porzucila dla mnie swoją wolnośc i przystala do mojego stada, fajny sen, prawda
> ?


Tak, bo wilki potrzebują i samotności i grupy - w zależności od pory roku i
własnego wieku:)

[iokepine]

skrzydlate napisała:

>o carewnie ktora zakochala sie w
> ziemskim chlopcu a potem musiala go zostawic bo wzywal ja ocean, nawet swoich
> dwoch chlopczykow zostawila i znikla pewnego razu w glebinach oceanu, w jej
> zylach plynela krew ziemska i oceaniczna :) a ja plakalam i tak jest do dzisiaj

Hmm, to mi przypomina baśnie irlandzkie o selkie, czyli kobiecie-foce.
Rosyjskiej wersji nie znam.

> ,
> zajrzyj na moja wizytowke


Nic nei widzę wtwojej wizytówce:(

[skrzydlate]

jak to nic, tam jest moj ocean :)

[mala_mi80]

z wymienionych tylko Andersena znam:(
płakałam przy nim strasznie
siostra mi go potem czytać nie chciałam
a ja płakałam
i prosiłam o kolejne
...
:)

[iokepine]

mala_mi80 napisała:

> z wymienionych tylko Andersena znam:(
> płakałam przy nim strasznie
> siostra mi go potem czytać nie chciałam
> a ja płakałam
> i prosiłam o kolejne
> ...
> :)

Brzmi jak początątki S-M;)