Miłość własna...

[ginger43]

jak z nią jest? W jakimś stopniu jest potrzebna, bo jeśli nie lubimy
siebie, to trudno wymagać tego od innych Ale co, jeśli ktoś myli
pojęcia i miłość własną z miłością do innych, można łatwo się
naciąć... Nadchodzi taki moment, że farbowany lis traci kolor i
linieje
................................................................
Koniec jednego, jest początkiem drugiego...

[piernicyna]

"Pamiętaj, myśl o sobie" - tak mi wczoraj powiedziała koleżanka, z którą spędziłam dzień (lubi mnie - sama nie wiem, czemu aż tak bardzo).
Lubię siebie i mam zamiar lubić coraz bardziej. Wcześniej myślałam, że wystarczy lubić innych i oni odwzajemnią to uczucie. Rzeczywiście, Gini, możma się naciąć.

P.s. Z tym lisem to nie wiem, o co chodzi.

[ginger43]

ad. P.S. farbowany, liniejący lis = nacięcie
Jak Cię znam to pewnie jutro zapodasz jakiś wiersz na temat
wyrobiłaś we mnie już odruch Pawłowa Miłych snów.
................................................................
Koniec jednego, jest początkiem drugiego...

[exman]

jak już się na ten temat mam katować poezją to poproszę E. Dickinson lub Cohena.
Reszta wysiada nawet Asnyk.

[bella1]

Gini....To tak ... -jak z kontem w dobrym,wzorcowym banku z tradycjami.... Ty
masz swoje - inni maja swoje...I... - <tworzycie ten bank >-zalezni jeden od
drugiego...,choc - w relacjach indywidualnych - nie mozecie korzystac z kont
innych posiadaczy....I tak przez lata.....
Najgorszy scenariusz do "wyobrazenia sobie" dla takiego banku - to 'farbowany
lis',ktory rujnuje cala strukture ...Posiadacze umykaja z gotowa do innych -
juz nie tak dobrych bankow,ale raduje ich fakt ocalenia tego ....- co
ocalili........I nawet im do glowy nie przyjdzie pomyslenie o
'dobrym,wzorcowym banku z tradycjami ' z sympatia ....

[piernicyna]

exman napisał:
> Reszta wysiada nawet Asnyk.

Już zaszedł nad doliną
Złocisty słońca krąg -
Ciche odgłosy płyną
Z zielonych pól i łąk.

Dalekie ludzi głosy,
Daleki słychać śpiew -
I cichy szelest rosy
Po drżących liściach drzew.

Promieni gra różana
Topnieje w sinej mgle -
A świeży zapach siana
Skoszona łąka śle.

Wraz z wonią polnych kwiatów,
Z gasnącym blaskiem zórz -
Cicha poezja światów
W głąb ludzkich spływa dusz.

... może jednak da się czytać tego Adasia ?

[piernicyna]

ginger43 napisała:
> Miłych snów.

Gini,
Dobranoc...Niech ci się śni,
że na łące stoisz pełnej kwiatów,
a przy tobie ja na łące stoję
i kwiat daję ci, biały kwiat szczęścia...

[piernicyna]

to Tetmajer od piernicyny dla Gini

[ginger43]

Uśmiech rozpromienił moją mordkę z samego rana Dziękuję za ten
piękny cytat Nawet nie muszę zamykać oczu, żeby uruchomić
wyobraźnię i jak to u Tetmajera, z pewnością jest to górska łąka, a
to jeszcze bardziej czyni sytuację cudowną...
Miłej niedzieli i uśmiechaj się tak, jako i ja się teraz uśmiecham
................................................................
Koniec jednego, jest początkiem drugiego...

[e-okto]

ginger43 napisała:

> jak z nią jest?
Jeśli to jedyna miłość w życiu, to mię zalatuje emocjonalną
patologią. Szerokim łukiem...

[bella1]

No... to mozna dodac jeszcze milosc do Boga....i wtedy juz jestesmy rozgrzeszeni
i mozemy spac spokojnie

[andreas.007]

nasz mózg jest tak skonstruowany,
żeby akceptowal siebie i swoje decyzje.
Miłość własna jest wiec jak mruganie powiekami
poza sfera naszej świadomości...

Wszystko odbieramy i interpretujemy przez pryzmat nas,
naszych doświadczeń i wrażliwości...
Przenosimy to co myślimy o sobie i jak siebie kochamy
na to co uważamy, ze inni myślą o nas.

Nie ma tu nic farbowanego - to jest poza nami!
Nie wyobrażam sobie osoby, której mózg nie akceptuje siebie.

[ginger43]

Nie zaprzeczam, przecież napisałam, że jeśli sami siebie nie
akceptujemy, to reszcie świata też byłoby trudno - to jakby podstawa
pozostałych odmian miłości. U niektórych ta bazowa forma jest jakby
jedyną, nawet jak im się wydaje, że nie i są sytuacje, kiedy to
wychodzi czarno na białym.
................................................................
Koniec jednego, jest początkiem drugiego...

[bella1]

"Kochaj blizniego -jak siebie samego'.....
Cos w tym jest.Ludzie o duzej samoakceptacji sa napedem nie tylko dla siebie,ale
i dla tych,ktorych poziom samoakceptacji jest nizszy.......Co nie oznacza
wcale,ze sa akceptowani przez innych.Przeciwienstwem 'milosci wlasnej' moze byc
' nienawisc wlasna', 'destrukcja wlasna',czy ' niechec do siebie'... -wedlug
mnie ....Wcale nie milosc do innych....To przyslowie biblijne - wcale nie jest
'zwrotne'.....Bo inaczej - obowiazywalaby tez /albo tylko/ milosc 'cudza'
"Wlasna'... zawiera nasza idee szczescia - wiec trudno o definiowanie
'przegranego czy wygranego'....
A,ze 'samoakceptacja' czasami drazni i kluje w oczy....To zwykly lek przed
nieznanym...

[e-okto]

To nie lęk, to nazywa się "stracić przy bliższym poznaniu"

[bella1]

Dalej sie bede upierala przy swoim...
Cos czego nie znamy - na gruncie braku poczucia samoakceptacji - potrafi
wywolac poczucie leku...Co poglebia 'dolek'...
Osoba akceptujaca siebie - ma latwiej....,bo - rozumiejac u siebie taka
potrzebe,daje innym mozliwosc ich samoakceptacji....I w tym wychodzi ta 'milosc
do blizniego'....Choc wcale nie oznacza to "naszej akceptacji" dla postepowania
innych.Bo inaczej - cala idea bylaby fikcja,a nie jest.
Samoakceptacja to wcale nie egoizm,egocentryzm,zarozumialstwo,czy proznosc -
wedlug mnie ...To akceptowanie siebie ...,moze w mysl zasady -'drugiego zycia
nie bedzie' i ciesze sie tym ,co mam ,a moze wskutek poczucia zwyklej
'samowartosci',albo z potwierdzen innych o naszej wartosci....Niczego nie mozna
wykluczyc ....Fenomen motywowania jest przeciez hitem naszych czasow....
A kryteria oceniajacych nie sa wazne.....,choc sa.....
Mozna chciec o tym podyskutowac,zastanowic sie nad tym,powiercic kijem ,poklocic
sie 'o swoje'.... To normalne...
Ale odrzucac za samoakceptacje?Zarzucic 'milosci wlasnej innej osoby' /nie nas/
jakis wymiar?To oznacza bycie roszczeniowcem ....A to cecha degradujaca....
Podobnie jak z godnoscia...Osoba samoakceptujaca sie - nawet przy blizszym
poznaniu - nie jest w stanie stracic.....Moze tylko nie zyskac.... -ale nie ma
sie czym przyjmowac

[e-okto]

> Osoba akceptujaca siebie - ma latwiej....,bo - rozumiejac u siebie
taka
> potrzebe,daje innym mozliwosc ich samoakceptacji....

Założenie ogólne było takie, że każdy ma bardziej lub mniej
rozwinięte poczucie samoakceptacji, ale ma. I ok. To jest potrzebne.
Ja mam zaś na myśli przypadki ekstremalne, które zaczynają na tymże
poczuciu i na nim kończą. Obce jest im dostrzeganie innych w innych.
Empatia to jakiś kosmos. Jestem ja, pępek świata. Koniec. Są tacy
ludzie, żyją wśród nas.
Oczywiście, patrząc z wysokiej pozycji tolerancyjnego widza można
łagodnie uśmiechać się i tłumaczyć znakiem czasów, wolnością,
niezależnością itp... Ale np żyć w pobliżu, być w jakimś stopniu
zależnym, powiązanym jest trudnym doświadczeniem.
Koleżanka miała takiego ojca. Piszę miała, choć facet żyje i ma się
dobrze. Wesoły gość, głowa pełna pomysłów, rozrywkowy tryb życia a z
drugiej strony kompletna obojętność w stosunku do choroby w
rodzinie, trudności, problemów. Itd, itp, nie chce mi się więcej
pisać, mam nadzieję, że załapałaś o co /mi/ kaman

[bella1]

Ciezki temat :}....
Przychodzi mi na mysl inny przyklad /taki 'wyobrazony' /.....Gosc jest wolnego
zawodu , znanym podroznikiem i dzialaczem charytatywnym.....Od zawsze....od
czasow ,kiedy byl sam i mogl 'wybierac na swoje konto'....Znalezienie chleba w
Afryce -sprawia jemu mniej problemow,niz dojscie do piekarni na rogu 'swojej'
ulicy...Robi to - co lubi,do czego ma predyspozycje,pomaga innym,jest uznany za
zaslugi....Poznaje dziewczyne...,ktora co noc powtarza jemu,ze kocha go za to -
jaki jest i ze nie wyobraza sobie bycie z nikim innym....I blaga go,zeby sie
nigdy nie zmienial"....Zakladaja rodzine....I jest tak - jak sobie
wymarzyli.....On wiekszosc czasu spedza poza domem -a w domu juz trojka
uroczych,ukochanych dzieci.....Czasami - o chorobach dzieci -dowiaduje sie przez
Skypa,ale ...przeciez sa w dobrych rekach. ......
Wiekszosc z tego ,co zarobi - idzie na cele spoleczne - tak jak
dawniej...Skromne pozostalosci 'ida' na konto rodziny..........
......Wyobrazam sobie sytuacje - kiedy ,w pewnym momencie zona mowi
'dosc'....Chce zyc lepiej.Chce miec meza w domu,chce miec ojca moich dzieci w
domu,chce miec skorzana kanape i chce zamienic rower na samochod.....Chce jak
inni.....
"On' sie dziwi....Bo on chce jak 'on' chce i to na dodatek 'jak on zawsze
chcial'....i.... jak 'ona chciala,zeby on zawsze chcial'......
...........
Ale mozna sobie wyobrazic inny scenariusz z radosnym zakonczeniem.....

/Motto dnia:"Codziennie wrzucasz swoj glos do swojej urny...I to jedyne
sprawiedliwe wybory'

[ginger43]

Rozwiązanie problemu wynikłego z takiego nagłego przebudzenia, to
jest dopiero wyzwanie. Czy rozstanie, czy wspólnie wypracowany złoty
środek - to pewnie zależy od podejścia obu stron, ten złoty środek
ma jakby większy sens, przynajmniej moim zdaniem.
................................................................
Koniec jednego, jest początkiem drugiego...

[bella1]

Pytanie jest - kto sie 'przebudzil'?
Kto milosc wlasna przedlozyl ponad milosc do innych?...Bo,przeciez - nawet
jezeli gostek jest 'strona' w sprawie - to i tak nie wyklucza go z tego,ze chce
byc kochany,rozumiany i wspierany.....
Latwiej sobie wyobrazic wyjscie z takiej sytuacji - kiedy nie ma dzieci...Bo one
- sa pojmowane /spolecznie / - jako powod 'zlotego srodka'...I... - jezeli
zastosujemy to wyjscie - to co mamy w zamian?Dwoje doroslych,ktorzy pozostaja
nieszczesliwi...On - bo nie moze zyc tak - jak chcial,ona - bo nie taka
glupia,zeby nie widziec,ze jednak skrzywdzila..../chyba,ze faktycznie glupia /
Wieczne oklamywanie i kleska ...w imie milosci do 'innych'....
Moze bede niepopularna z pewna teoria,ale wedlug mnie - dzieci sa o wiele
madrzejsze ,niz barometry i termometry i polapuja sie w sytuacji bardzo
szybko.....I czasami - nosza poczucie winy nie ze swoich poczynan,a z
nieszczescia poswiecajacych sie dla nich rodzicow.....

[exman]

Panie zamówiły pomidorową ale, kurwa, żadna z szanownych Pań nie zapłaciła ...

[beatrix13]

bella1 napisała:

> Dalej sie bede upierala przy swoim.......Fenomen motywowania
jest przeciez hitem naszych czasow....
> A kryteria oceniajacych nie sa wazne.....,choc sa.....
> Mozna chciec o tym podyskutowac,zastanowic sie nad tym,powiercic
kijem ,poklocic
> sie 'o swoje'.... To normalne...
> Ale odrzucac za samoakceptacje?Zarzucic 'milosci wlasnej innej
osoby' /nie nas/jakis wymiar?To oznacza bycie roszczeniowcem ....A
to cecha degradujaca....
> Podobnie jak z godnoscia...Osoba samoakceptujaca sie - nawet przy
blizszym poznaniu - nie jest w stanie stracic.....Moze tylko nie
zyskac.... -ale nie ma sie czym przyjmowac

...............................

nawet nie wiesz jak bardzo myslisz się
takie pępki świata z przerostem ego mogą odrzucić przy pierwszym i
kolejnych poznaniach; takie przerosty formy nad treścią częściej
spotykane u mężczyzn-szczególnie maminsynków wynoszonych na pidestał
przez zakochane w nich mamusie rosną na takich Bogów w ich
rozumieniu, bleeeh

[bella1]

Pewnie,ze moge sie mylic....Nigdy tego nie wykluczam....

Ale pomyslec dalej mozna.....
To wezmy na tapete te mamusie.....I ta milosc....do innych....Czyli - mozna
zrobic krzywde tym 'narzedziem' tak samo - jak zrobienie krzywdy majac nadmiar
milosci do siebie.....
Zaraz drugie /w mojej glowie/ sie pojawia....Jezeli mamusie maja taki wplyw na
swoich synow -co dzieje sie z ich wplywem na swoje corki?
Czy mozna zalozyc,ze jezeli jakas matka wychowa syna na Boga - jak to ujelas,to
tak samo 'uda' sie jakiejs innej matce - wychowujacej corke?
A pozniej mozna sobie wyobrazic spotkanie 'dwoch boskich' i ich probe wspolnego
zycia.....
Ale mozna sobie wyobrazic zupelnie inny wzor,kiedy to dziala doskonale.....
Czyli dobor....,a wiec ...wybor....
Czemu winic 'innego',ze jest innym - kiedy mozna latwiej wyobrazic sobie,ze
winimy siebie,za nietrafna 'diagnoze' przyszlosci.....
Sobie krzywdy zazwyczaj nie robimy -wiec nie bedzie to bolesne tak - jak bysmy
zrobili to z innym
A z ta 'diagnoza' - to tez smiesznie jest.....Bo zawsze mozna wyciagnac
wymowke,ze 'pacjent',ktory do 'nas trafil' byl kiedys ' zdrowy'.....,dopiero
pozniej sie jakos oslabil......
To moze lepiej byloby - jezeli juz nie da rady "leczyc"- pomyslec ,dlaczego
'zachorowal'......Ot,tak sobie....W ramach cwiczen nad przyszlymi
zwiazkami.....Ale to znowu /czesto/ na nasza niekorzysc.....
'Niby'... najlepiej powiedziec,ze ludzie sie zmieniaja .....Ale -jezeli sie
zmieniaja - to nie mozna wykluczyc,ze zmieniaja sie tez na dobre.....
Fenomen 'bylejakich mezow naszych',ktorzy staja sie swietnymi ' mezami innych'
jest przeciez znany....
Ale i tu mozna sie pokusic o wytlumaczenie sytuacji na nasza korzysc.....'Ona'
....,ta nowa - jest gorsza od nas...,a juz na pewno glupsza........Bo innego
wytlumaczenia byc nie moze.....Bo gdyby bylo - to juz....auc....boli....
W skrocie....
Najgorszy scenariusz - niech posluzy za motto dnia:"Maminsynek spotyka na swojej
drodze spiaca krolewne '

[piernicyna]

Czasem trzeba powiedzieć nie
czasem trzeba z czegoś zrezygnować
czasem trzeba przełknąć gorycz porażek
czasem trzeba przystanąć
czasem trzeba ugryźć kwaśne jabłko
czasem trzeba znieść rozczarowania
czasem trzeba zawierać kompromisy
czasem...

CZASEM

czasem można powiedzieć tak
czasem można otrzymać coś w darze
czasem można awansować
czasem można zanotować postęp
czasem można zasmakować słodyczy życia
czasem można odnaleźć radość
czasem można postawić na swoim
czasem...
/Vera Simon/

[ziege77]

"Kochać samego siebie - to początek romansu na całe życie."
Oscar Wilde

moje motto od wielu lat
pzdr