Ubawiłam się setnie :D

[ryza_malpa1]

Ja wiem, ze to nie jest powazne forum na poważne watki ale dziś z okazji
artykułu w lubelskiej wyborczej długo nie moglam przestac kwiczec ze smiechu.
Wyobraźcie sobie, zę w naszym mieście powstaje firma, której celem jest
zatrudnianie prezesów:

"Miasto i obecny prezes MTL nie chcą się zgodzić m.in. na pomysł samorządu
województwa funkcjonowania w spółce aż pięciu prezesów. Urząd Miasta uważa,
że wystarczy trzech.(...)
Jerzy Wolniak twierdzi, że spółka nie będzie w stanie zapłacić pięciu
prezesom. - Zanim zacznie wypracowywać zyski, może minąć wiele miesięcy.
Utrzymanie pięciu prezesów będzie kosztowało więcej niż funkcjonowanie samej
hali - mówi.

W tej chwili MTL zatrudnia sześć osób. Wolniak twierdzi, że gdyby objęło halę
i zaczęło organizować w niej targi, zatrudnienie powinno wzrosnąć do
kilkunastu osób."


hi, hi - 6 osób ( w tym stóż i sprzataczka) a nad nimi czuwa 5 prezesów....
Ja wiem,że to raczej do płaczu niż do śmiechu ale nie mogłam sie
powstrzymać.
To jest absurdalne :D

[ejno]

Tak nasza polska, wspaniala, ciekawa rzeczywistosc. Gratulacje:)

[dociek]

Eeeee, to przecież polski obyczaj. W pewnej firmie, w której miałem okazję
pracować, działającej w formule "Przedsiebiorstwa Zagranicznego" był nawet
dyrektor "od kawy" ;-). Ktoś taki ważny, kto zajmował się wyłącznie tylko
organizowaniem (logistycznym: kawa, ciasteczka, obsługa) bardziej oficjalnych
imprez i spotkań w firmie... Ale był dyrektorem, bo był z polecenia!

[lodbrok]

Rozbiorą halę, za sprzedany szmelc zapłaca prezesom i znowu nic nie będzie...
Pozwolę sobie wkleić taki tekst...

Zwątpienie (Jacek Kaczmarski)

Co nas obchodzić mogłoby w tym kraju,
Gdzie przyjaciele z dala się obchodzą -
Czy się wrogowie starzy dogadają,
Kogo pogodzą a komu dogodzą.

Na co się jeszcze obrażać w ojczyźnie
Przeobrażonych i poobrażanych,
Gdzie, jeśli ktoś cię przez przypadek liźnie -
To, by otworzyć - nie zaleczyć - rany.

Czego na Boga pragnąć móc nad Wisłą,
Co nie jest jeszcze marzeniem spragnionych?
Fatamorgana - nazywa się "przyszłość",
Źródła w oazach - strute, lub strzeżone.

Kogo wśród swoich bliźnich nienawidzić
Uszlachetniając podłość przez nienawiść,
Gdy się nienawiść brzydzi tym, co widzi
I w bezsilności - nudzi, a nie dławi.

Na co się skarżyć wśród prawnuków Skargi,
Dla których słowa, nie myśl - to rozmowa?
O chórze marzą roztrzepane wargi
Internowane w gadających głowach.

Kogo potępiać i czym, jeśli stempel
Zastąpił tępe ostrze potępienia
I - bezszelestnie, żeby iść z postępem,
Trzeba udzielać hurtem rozgrzeszenia?

Komu dać miłość w cieniu Jasnej Góry,
Gdzie wszyscy tak ukochani boleśnie,
Że blizny wiary są bliznami skóry
Próbując żywym przyswoić nieszczęście.

Co zdradzić jeszcze w państwie Targowicy
Gdy komuniści też krzyczą o zdradzie
I próżne plany państwowej mennicy,
Żeby srebrniki były wciąż na składzie.

Jak wierzyć szczerze w narodu świątyni,
Gdy na sztandarach - aksjomaty wiary
Powyszywane są nićmi złotymi,
A dusza warczy, gdy widzi sztandary.

Kogo wynosić pod niebo Lechitów,
Gdzie tylu było dziwnie wyniesionych
I braknie brązu dla nowych pomników
Wśród tylu starych - jeszcze nie strąconych.

Jak żyć w tylekroć zdobytym Muzeum
Gdzie nieżyjący życia się trzymają
Wbrew rozsądkowi śpiewając "Te Deum"
By nas coś wreszcie obeszło w tym kraju.