Do e-mam pracujacych!

[monia102]

Kochane e-mamy!
Wracam do pracy...Aaaaa! Wszytsko potoczylo sie tak szybko, ze zaczynam
od...poniedzialku. Jestem 'troche' przerazona. Trzeba znalezc opiekunke,
zaczac Maryske odstawiac od piersi (19 sierpnia konczy roczek!). Na poczatek
maz wezmie 2 tygodnie wolnego zeny bie oddawac Mayski od razu w rece
nieznanej opiekunki. POradzcie, jak sobie radzic z wrzutami sumienia - juz
sie pojawily, napiszcie jakie macie doswiadczenie!
Pozdrawiam,
Monika

[elmira_k]

Monia wiem co przeżywasz, ale zobaczysz nie taki diabeł straszny.....sama
przeryczałam kilka wieczorów przed pójściem do pracy a okazało się ,że jest ok.
Głowa do góry, będzie dobrze. Zuzka miała wtedy 5,5 miesiąca :)

[yezyk]

ja też pracuję. poszłam do pracy gdy Edytka miała 7 miesięcy. na początku było
trudno. teraz też czasami jest. ale jak już pisałam trzeba się cieszyć każdą
chwilą taką jaka jest.
zobaczysz wszystkiego się nauczycie i będzie dobrze.
pozdrawiam i dużo uśmiechów przesyłam :)))

[paulina.p-m]

Czesć Monia!
Nie napiszę Ci nic nowego: jest poczatkowo bardzo ciężko. Mnie zdarzyło się
pobeczeć na widok "naszego spacerowego" parku, kiedy jechałam pierwszego dnia
do pracy (akurat park jest na trasie praca - dom). W ogóle kac-moralniak-
gigant. Ale przeszło mi szybciej, niz się spodziewałam. Moze dlatego, ze Bruno
w miarę łatwo zaaklimatyzował się w żłobku :-).
Z kazdym dniem bedzie Wam łatwiej. Wyrzuty sumienia schowaj do kieszeni - to
tak jest, ze niektóre "autorytety" wmawiają nam, że jesteśmy wyrodnymi matkami,
skoro warcamy do pracy. Tylko, ze nie kazda z nas ma wybór... POza tym
specjalnie nie widzę, zebym zrobiła krzywdę Brunusiowi - jest nadal
szczęśliwym, pogodnym Facetem :-)
Acha, jezeli chcesz odstawic Córcię od piersi.... nie musisz tego robić "z
okazji" pójścia do pracy. Może byłoby lepiej nie łączyc tych dwóch zmian
(bardzo dużych w zyciu dziecka)... Sama bedziesz wiedziała najlepiej co zrobić
(nie zamierzam Cię do niczego namawiać), ale karmieie + praca, to jest możliwe
połączenie.
Trzymaj się cieplutko, bądź dzielna a na pewno Córeczka sobie poradzi!
pozdrówka!

[monia102]

Dzieki dziewczyny za slowa otuchy! Patrze na ta Maryske, ktora jakby wszystko
przeczuwala bo sie zrobila taka przytulanka i na krok mnie nie odstepuje, i
serce mi sie kraje. Ale wierze Wam, ze to kwestia przyzwyczajenia i nawet sie
ciesze na te prace!

Pozdrawiam,
Monika

[elmira_k]

No właśnie , nie odstawiaj Marysi teraz od piersi. POczekaj aż się trochę
przyzwyczai do twojej pracy. Za dużo by Malutka przeżyła gdybyś jej zabrała
jeszcze pierś. A dzieciaczki przeczuwają, oj przeczuwają.....
Buziaki i powodzenia

[new5]

Ja wróciłam do pracy jak Emilka miała 5 mieś ,najgorszy pierwszy dzię .Płakałam
oczywiście ale juz następne były ok.Piersią juz nie karmiłam.Nie żałuję ze
wróciłam do pracy choc młaa zostaje z opiekunką.

[monia102]

Uff...trzeci dzien w pracy...Marysia pierwszego dnia stala pod drzwiami do
lazienki i buczala bo myslala ze ja tam jestem. Chyba stopniowo coraz lepiej
ale jak wychodze to zawsze tak placze bidulka... Serce sie kraje.
Dzieki dziewczyny za slowa otuchy.
Pozdrawiam goraco,
zapracowana
Monika

[emeles]

Nie rezygnuj z karmienia. Ja zostawiłam Igorka z babcią jak miał 4 miesiące. A
ja od 8 miesięcy pracuję i cały czas odciągam pokarm. To można pogodzić.
Pozdrawiam Marta

[jalita]

Dziewczyny kochane - ja to mam zupelnie inny problem jako pracujaca mama.
Oddalam Dorotke do niani, jak skonczyla 4 miesiace i poszlam na pelny etat do
pracy. Mala bardzo szybko zaprzyjaznila sie z niania i jej dziecmi. Jak ja
oddajemy rano to na widok niani usmiecha sie radosnie i wyciaga do niej raczki.
Jak ja odbieram po pracy to tak samo reaguje na moj czy meza widok. Krotko
mowiac, jestem z jednej strony szczesliwa, ze niania taka super i dobra dla
Dorotki a z drugioej strony troche zazdrosna... :-) Oszczedzone mi sa te
wszystkie zalosne placze malej, ale czasem mam wrazenie, ze ona nie calkiem
wie, gdzie jest ten wlasciwy dom!!! zreszta nasza corka nigdy nie placze na
widok nowych osob - nie boi sie obcych wogole i po paru minutach kazdy jest
przyjaciel.
No coz, jak widac problemy pracujacych mam sa rozne, bo czasem chcialabym byc
ta najwazniejsza osoba dla niej, troche przykro, ze tak nie jest, ale chyba
wracajac tak wczesnie do pracy nie zasluzylam sobie na to... :-( Z drugej
strony pocieszam sie, ze mala jest bardzo wesola, usmiechnieta, a to dla mnie
najwazniejsze.
Pozdrawiam wszystkich.