Poezja

[beatrix07]

Obiecałam zamieścić jakiś swój wiersz, więc oto jeden z ostatnich, jaki
napisałam. Jest ich sporo, gdzieś około 200, więc ciężko było mi wybrać ten
jeden, którym mogłabym się z Wami podzielić. Ale zamiast filozofować
zapraszam do czytania:)

Jeśli kiedyś zapomnę
o Twych słowach
uciszających moje myśli
i tulących do snu
spełniające się marzenia...

Jeśli kiedyś zapomnę
o Twych dotyku
rozgrzewającym moje ciało
drżące z otrzymanego ciepła...

Jeśli kiedyś zapomnę
smak Twych ust
witających mnie
w zamglone poranki
i mówiących „śpij słodko”
ciemną nocą...

Jeśli kiedyś zapomnę o Tobie
wybacz mi...

Jeśli kiedyś zapomne... wybacz mi...

[la_sanrisa]

Przepiękne...bardzo obrazowe i działające na moją wyobraznie. Szczególnie mocno
przemawia do mnie ostatnia zwrotka, która jest arcydzielem jak dla mnie.
Końcowe zdanie tak jakby niedokończona myśl, jakbyś chciała powiedzieć znacznie
wiecej niż slowa mogą wyrazić. Piękne, wzrószające, tak niewiele słów a widać
tak wielkie uczucie. Podziwiam i zazdroszcze takiej lekkości w pisaniu wierszy.
Nie bardzo mi wyszło przelanie moich odczuć związanych z wierszem. Teraz już
wiem, że muszę się jeszcze dużo nauczyć. Mam nadzieje ze przedstawisz jeszcze
inne swóje wiersze i swoje przemyslenia. Pozdrawiam.

[beatrix07]

Witaj! Bardzo dziękuję za Twoje słowa, a szczególnie za to, że zatrzymałaś się
przy tym wierszu. Jesteś uczuciową i wrażliwą osobą, bo tylko takie potrafią
poczuć poezję i świetnie odczytałaś moje niedokończone myśli i słowa. Dziękuję!
Naprawdę bardzo mi miło i nie spodziewałam się spotkać tu kogoś, kto podobnie
jak ja potrafi odnaleźć część siebie w poezji, bo Ty chyba potafisz, prawda?
Pozdrawiam
P.S Myślałaś kiedyś, żeby spróbować coś napisać?

[linea21]

:) beatrix, nie, nie próbowałam ale wiem, że cokolwiek bym nie wymodziła(
jakbym się postarała) i tak nie bedzie dostatecznie dobre. Samokrytyka :)))
Lubie pisać ale luźne wypowiedzi, lubie przelewać na papier to co myśle. Wydaje
mi się, że gdybym zaczęła tworzyć jakiś wiersz strasznie bym się nad nim
namęczyła ( zmieniałabym 100razy każde słowo) a to chyba nie o to w tym chodzi.
Wiesz, dałaś mi do myślenia. Może jednak warto spróbować coś wymodzić. Może jak
będę miała natchnienie to hmmm... kto wie ;). Pozdrawiam.

[beatrix07]

Wiesz - ja jakoś tak zaczęłam pisać w momencie, gdy w moim życiu dużo zaczęło
się zmieniać. Poczułam potrzebę wylania na papier tego wszystkiego, czego nie
potrafiłam ani zrozumieć, ani w pełni objąć myślami. Wypisane słowa docierały
do mnie czytelniej i mogłam na nie spojrzeć bardziej jako widz. To mi pomogło,
a kiedy minął trudny okres wiersze pozostały i jakoś tak stały się częścią
mnie. Początki były trudne. Szukałam słów, które w pełni mogłyby zobrazować to,
co czuję i myślę. I wiesz co - nie było takich słów. Tak więc pisałam coraz to
kolejne wiersze, które nigdy nie ujrzały światła dziennego, bo wcześniej
wylądowały w koszu. Ale z czasem jakoś zdołałam się określić, bo próbując
pisać, próbujemy też znależć odpowiednie słowa, a to już część sukcesu, a kiedy
odnajdziemy słowa w pełni nas opisujące, to i wiersze powstaną bez specjalnego
namęczenia się:) czyli czekam na Twój wiersz:)

[danway1]

Fantastyczny wierszyk. Skąd ty bierzesz takie rzeczy. A wydałaś już może jakiś
tomik. Przy takich tekstach to ja mogę się schować z moją "książką" ;)

[beatrix07]

Ojejku dziękuję, jako miło:)Ale mnie miło zaskakujecie takimi słowami. Co do
tomika z poezją to jest to jedno z moich marzeń i cały czas dążę do jego
realizacji, ale nie wiem, czy mi się to uda. Kilka lat temu uroiło mi się w
głowie, że chcę wydać tomik. Chcę mieć tą czątkę siebie na papierze. To było
zaraz po tym, jak przestałam chować swoje wiersze do szuflady i zdecydowałam
się je komuś pokazać. Już nie kryję się ze swoją poezją i wierzę, że skoro
marzenia się spełaniają to może i moje się spełni. Co do książki to pokażesz mi
może co już stworzyłeś? pozdrawiam

[danway1]

Jak będzie możliwość to pewnie, że tak.

[beatrix07]

Danway z góry dzięki i czekam z niecierpliwością

[danway1]

Nie ma sprawy. Jak będziesz gdzieś w naszej okolicy to daj znać. Wówczas Ci
przekaże mój rękopis ;)
Ktoś jeszcze chce to zobaczyć??

[kubatka]

No to najpierw musisz sie postarac zeby twoje pismo bylo czytelne ;P

[danway1]

Najlepiej dać komuś, żeby przepisał ładnie ;)

[kubatka]

ale musisz sie liczyc z tym, ze temu komus moze zupelnie nagle pogorszyc sie
charakter pisna i moze byc bardziej nieczytelne niz twoje ;P

[beatrix07]

A może by tak ktoś elektroniczną wersję podrzucił?:)

[kubatka]

no ale wtedy to juz rekopis nie bedzie ;P

[danway1]

W tym sęk, że nie mam w wersji maszynowej, ale jak będę miał możliwość to
utworzę.

W. Elektroniczna.

[danway1]

Wersja elektrniczna powoli powstaje. Kto chciałby ją dostać niech się zgłasza i
wpisuje na listę chętnych!!

[danway1]

Są takie osoby, któe zawsze ładnie piszą, nizależnie od stresów ;)

[wojciasf]

Magda nie obraz sie ale ja wcale nie jestem zaskoczony :) hehehe Znam Cie długo
i przeciez wiem na co Cie stac :) Wiersz bardzo ładny. Choć sam nie chciał bym
nigdy zapomnieć tego co było dobre. Czasem chciał bym mieć pamięć wybiurczą.
Pamiętać tylko dobre chwile a przed czymś złym ostrzegać mogła by mnie tylko
taka mała "lampka"
Oczywiscie czekam na więcej wierszy i nie tylko ;)

[beatrix07]

Tak Wojtku - Ciebie moja poezja już nie zaskakuje:) Ponad 6 lat przyjaźni to
sporo czasu, by móc poznań czyjąś twórczość i umieć ją zrozumieć. Co do pamięci
to niestety częściej pamiętamy chwile, które najchętniej wymazalibyśmy z
pamięci, a te piękne wspomnienia jakoś się w nas zacierają. A co do wierszy to
oczywiście niebawem coś dopiszę, tylko ostatnio cierpię na brak czasu. Ale może
ktoś jeszcze z forum coś pisze? Bo chyba nie jestem odosobnionym przypadkiem,
co?:)Pozdrawiam

[beatrix07]

To pora na rozruszanie tematu poetyckiego i skoro nikt niczego nie dokłada od
siebie (może zresztą jestem jedyną tworząca) dodaję kolejny wiersz:

Liść
Rozpaczliwy szelest
potęguje szelest,
a cisza to oczekiwanie
nadchodzącego zatracenia...
Zaszurał stopami wiatr...
Kolejny szelest rozbił nasze milczenie,
a czas zatrzymał się w niemocy
by otrzeć łzy...
Zawył z rozpaczy wiatr...
Kolejny liść z drzewa właśnie spadł...

[wojciasf]

Nie wiem jak u was ale czytajać ten wiersz mam przed oczami cmentarz. Nie
wspominasz o nim nic a nic w tekscie, ale to jakoś tak mi sie mechanicznie
nazuca.
p.s. jak widać jestes jedyna twórczynia na forum która ujawnia sie tutaj z tym,
reszta tworzy ale w ukryciu ;)

[kubatka]

A mnie w czasie czytania jakos zaden obraz nie ukazuje sie, to pewnie dlatego
ze jestem kompletnie nieczula na poezje :D To co dla innych jest oczywiste dla
mnie wcale nie jest, i inni potrafia dostrzec w poezji cos czego ja nie
potrafie :) Zreszta nigdy nie uwazalam poezji jako cos pieknego, proza owszem
moze byc piekna, ale nie poezja.

Ten post zostal napisany troche z przekory, chcialam tez wyrazic swoje
prawdziwe odczucia odnosnie poezji, ktora nigdy nie byla, nie jest i nie bedzie
interesujaca dla mnie :) Wkurzaja mnie te wszystkie niedopowiedzenia w
wierszach i to ze trzeba interpretowac wszystko bo nic nigdy nie jest
powiedziane wprost.

Nie krytykuje nikogo odnosnie tego ze pisze wiersze, ale przyczepic sie musze,
bo jak na razie ci co sie wypowiadali to same zachwyty nad tymi dwoma wierszami
wyrazali. Nie chodzi mi o to ze wiersz sie nie podoba, przeczytac sie da /tylko
dlatego ze nie musze go na zajeciach z literatury omawiac i nie bede potem
miala z tego egzaminu :)/ ale na przeczytaniu sie tylko konczy, nic wiecej -
zero odczuc we mnie, nic do myslenia nie daje - nawet nie probowalam sie
zastanawic gdzie ten lisc spada z drzewa. Po prostu przeczytalam i tyle. Dla
mnie rownie dobrze tematem moglby byc pies albo kawalek drewna i tak samo
obojetnie przeszlabym obok tego :)

ps. wojtek wlasnie przyznal sie do tworzenia w ukryciu ;P


ps2. Nie chcialam nikogo urazic w tym poscie. Ja tylko wyrazilam swoja opinie -
nie wszyscy zachwycaja sie tym samym i tak jest w tym przypadku...


...ufffff... no to sie spisalam :D Troche to zakrecone, ale...:)

[beatrix07]

Kubatka - wiesz z uwaga przeczytalam to, co napisalas. I uwazam, ze kazdy ma
prawo lubic cos innego, kazdemu moze sie cos innego podobac. Taka jest kolej
rzeczy. Niektorzy sluchaja disco-polo, inni techno, niektorzy czytaja wierszze,
inni fantastyke. Jakos umieszczajac te wiersze nie spodziewalam sie samych
pozytywnych opinii. Poczatkowo nawet nie sadzilam, ze ktokolwiek bedzie chcial
moje wiersze przeczytac. Nie kryje sie z tym, ze pisze, bo niby dlaczego
mialabym to robic. Ale jesli ktos zainteresowal sie moimi wierszami, to tez je
tu umiescilam i tyle. Jedno jest pewne - podoba mi sie Twoja szczerosc, bo nie
lubie falszywych slow, ze cos sie komus podoba i ogolnie jest super, a w
rzeczywistosci ktos mysli inaczej, ale prawda boli i nie wypada i takie tam.
Czujemy co czujemy i nie oszukamy siebie, dlatego lepiej byc wobec siebie
szczerym i umiec sie do czegos przyznac. Ciesze sie, ze napisalas co sadzisz o
poezji, bo tak naprawde nie chodzi o te dwa wiersze, ktore tu umiescilam,
chodzi o poezje w ogole. Nie lubisz jej, nie czujesz jej przekazu i tyle.
Szanuje to, bo ja np. nie lubie fantastyki i tez nikt nie moze miec do mnie o
to pretensji. Dziwe by bylo, gdybysmy wszyscy mieli podobne zainteresowania i
cieszyli sie z tego samego, bo swiat bylby ubogi. A zeby umiec zrozumiec poezje
to trzeba miec troche wewnetrznej checi jej zrozumienia i chyba wrazliwosci, a
niedopowiedzenia i koniecznosc interpretacji to wlasnie sens
wiersza...Pozdrawiam