Mala Brytania

[romy_sznajder]

www.gazetawyborcza.pl/1,75475,4041983.html
w Dwojce? kiedy? wiadomo? pliiiissss;)

[dzidzia_bojowa]

Romy, było w piątek o 23.05 na dwójce. Wcześniej oglądałam to na BBC Prime. Dla
mnie rewelacja. W ogóle to się dziwię, że ten serial trafił do publicznej, bo
mówi o tym wszystkim, co potępia MEN.

[romy_sznajder]

aha. w piatek:(
no to do piatku, dzieki:)

[mameluch]

Romy, już od dobrego miesiąca przecież leci. jak dla mnie z odcinka na odcinek
lepiej:)
jak na razie z anteny nie zdjęli, może minister Orzechowski o tej porze śpi?
jemu ten serial raczej by się nie spodobał:)

[romy_sznajder]

jak mi nie napisza na pierwszej stronie, to ja nie wiem, ze leci;) raz czytalam,
ze mialo leciec, ale odwolali, to myslalam, ze jeszcze nic nie bylo. a skad Wy
wiecie takie rzeczy? czytacie program tv, czy zwiastuny ogladacie? mnie
zwiastuny omijaja sila rzeczy, bo odwyklam od telewizji, a programy czytuje
rzzadko;)
aaha, i jeszcze sie dowiaduje z forum,, ze cos jest;)

[mameluch]

ja programów też nie czytuję, a zajawki LB chyba nie widziałem. dowiedziałem się
z forum, ale niestety ani nie z tego, ani nie z ftv, ale z niezwiązanego z
telewizją foffm:)

[feber]

ja tez przegapilam :(
a chcialam ogladac

[mameluch]

ja mam ustawiony przypominacz w komórce:)

Romy, pewnie stąd się dowiedziałaś?
www.gazetawyborcza.pl/1,75475,4041983.html

[romy_sznajder]

Tak:) z pierwszej strony;))

Romy

[mnietka.kokietka]

Ja bardzo Cię przepraszam, ale gdzie ty bywasz ostatnio? Przecie ten serial
leci już kilka tygodni:)!

Jak przegapiłaś, to mogę Ci DVD pożyczyć:) Ale koszulki nie oddam!

Masz

[mnietka.kokietka]

Jedyny gay we wsi np.

www.youtube.com/watch?v=OTHBQnW-5ys
www.youtube.com/watch?v=UJ-D8CXpUQs
www.youtube.com/watch?v=l4zx1ZX8GW4
www.youtube.com/watch?v=3IyhHC0k0Bs

[mnietka.kokietka]

Artykuł

Polityczna poprawność 2.0
Wojciech Orliński2007-04-05, ostatnia aktualizacja 2007-04-06 09:13

Czy jesteśmy gotowi na ten serial? "Mała Brytania" cieszyła się u nas dotąd
popularnością, do której najlepiej pasuje nadużywane, niestety,
określenie "kultowości" - oglądać to mogli tylko nieliczni abonenci telewizji
kablowych mających w swojej ofercie kanał BBC Prime.


Reszta jednak oglądała fragmenty programu przez internet (dzięki nieocenionemu
serwisowi YouTube), ponadto powiedzonka zrodzone z tego serialu można było już
od dawna znaleźć w polskiej blogo-foro-gruposferze. O serialu słyszało więc u
nas znacznie więcej ludzi, niż go mogło oglądać.

Teraz jednak trafi u nas do masowego widza (TVP2), co może się skończyć wielkim
zaskoczeniem. Z punktu widzenia osoby przyzwyczajonej do polskiej produkcji
telewizyjnej "Mała Brytania" mogłaby równie dobrze powstać na innej planecie.

Po pierwsze, szokujący dla polskiego widza jest poziom złośliwości, z jaką
serial traktuje własny kraj. Serial zaczyna się od podniosłej narracji o
wspaniałości Brytyjczyków: "Mamy bieżącą wodę od dziesięciu lat i wynaleźliśmy
kota. Nie osiągnęlibyśmy tego, gdyby nie ludzie, którzy tworzą nasz naród".
Trudno sobie wyobrazić, ile zer miałaby grzywna, jaką pani Kruk wymierzyłaby
polskiej stacji realizującej podobny satyryczny program o Polsce.

Po drugie, polskiego widza może zaskoczyć sposób, w jaki ten serial traktuje
dyskryminowane mniejszości: niepełnosprawnych, homoseksualistów, mniejszości
etniczne. Do najbardziej znanych powtarzających się skeczy należy tutaj skecz o
Lou i Andym, w którym twórcy programu Matt Lucas i David Walliams wcielają się
w postaci opóźnionego w rozwoju inwalidy na wózku i jego troskliwego
przyjaciela, przy czym puenta skeczu zawsze polega na tym, że okazuje się, że
rzekomy inwalida konsekwentnie symuluje chorobę, po prostu by wykorzystywać
łatwowiernego przyjaciela.

W innym sławnym skeczu o "jedynym geju w wiosce" Matt Lucas wciela się w rolę
absurdalnie zmanierowanego homoseksualisty, który z coraz mniejszym powodzeniem
próbuje prowokować znudzone otoczenie, żeby go chciało chociaż trochę
podyskryminować. Najbardziej oburzony jest zaś, gdy ktoś inny w wiosce też
przyzna się do homoseksualizmu i na dodatek nie traktuje tego w kategoriach
życiowego dramatu.

Przesłanie tego serialu można więc odczytać tak, że wszystkie dyskryminowane
mniejszości tak naprawdę tylko symulują swoje cierpienia - niepełnosprawni
wyolbrzymiają swoje ograniczenia, homoseksualiści wymyślili homofobię. Podobne
głosy krytyki podniosły się zresztą w samej Wielkiej Brytanii.

Twórcy programu odpierają te zarzuty w bardzo prosty sposób - ta krytyka płynie
tylko ze strony przedstawicieli grup uprzywilejowanych, najczęściej zamożnych
dziennikarzy, którzy przybierają ton obrońców ubogich, słabych i
pokrzywdzonych. Tymczasem ze strony samych mniejszości - jak twierdzą Lucas i
Walliams - słyszą najczęściej głosy aprobaty.

Ich postawę często przedstawia się u nas jako kpinę z politycznej poprawności.
Sami twórcy jednak się z tym nie zgadzają - uważają, że jeśli przez polityczną
poprawność rozumie się ułatwianie dyskryminowanym mniejszościom uczestnictwa w
życiu publicznym, to właśnie umożliwieniem im bycia obiektem żartów jest
kolejnym triumfem politycznej poprawności.

U nas dodatkową komplikacją może być to, że kiedy na Zachodzie zaczęto mówić o
politycznej poprawności, byliśmy od tych dyskusji jeszcze odcięci żelazną
kurtyną i tematem numer jeden dla nas było raczej szykowanie pod nią rozmaitych
podkopów. Gdy ta runęła, weszliśmy w lata 90., gdy w zachodnich kulturach
królowała fala tak zwanego backlashu - reakcji na polityczną poprawność.
Dlatego nasz pierwszy kontakt z tym zjawiskiem był od razu kontaktem z jego
ostrymi krytykami.

Nie do końca rozumiejąc, o co chodzi, śmialiśmy się z żartów o feministkach
palących staniki czy o tym, że sprzątaczka będzie się teraz
nazywać "konserwatorem powierzchni horyzontalnych", nie zdając sobie nawet
sprawy z tego, co w tej dyskusji jest opisem rzeczywistych zjawisk, a co tylko
złośliwą karykaturą lub wręcz produktem czyjejś wyobraźni (wbrew pozorom nigdy
na przykład nie było żadnego palenia staników przez feministki - uwierzyliśmy w
dowcip konserwatywnego felietonisty).

Po przetoczeniu się fali "backlashu" w zachodniej kulturze masowej wyłoniło się
coś, co - trzymając się modnej ostatnio konwencji - można nazwać poprawnością
polityczną 2.0. Działa ona nie przez mnożenie społecznych tabu ("nie wolno kpić
z tej grupy społecznej"), tylko odwrotnie - przez ich rozbijanie.

Nieprzypadkowo "Mała Brytania" zrodziła się w bezpośredni sposób z poprzedniego
cyklu Lucasa i Walliamsa zatytułowanego "Rock Profiles", w którym komicy
wcielali się w różne gwiazdy show-biznesu (Simona i Garfunkela, Ringo Starra,
Paula McCartneya, Bono, Toma Jonesa, siostry Minogue). Dwie kreacje stworzone
dla tego cyklu - Lou Reeda i Andy'ego Warhola - stały się nawet podstawą dla
postaci niepełnosprawnego Lou i jego opiekuńczego przyjaciela Andy'ego w "Małej
Brytanii".

W tamtym cyklu Lucas i Walliams kpili sobie z możnych i potężnych. Tutaj kpią
ze słabych i poszkodowanych. To nie jest cios w mniejszości, odwrotnie - to
zwrócenie uwagi na to, że jeśli z uprzywilejowanych grup wolno kpić (nikt wszak
nie krytykuje parodiowania gwiazd rocka czy choćby sklepikarzy), zakaz kpienia
z innych grup jest de facto utrzymywaniem ich dyskryminacji, choćby ubranym w
szatki obłudnego współczucia.

Kpiąc z gejów, transwestytów i osób cierpiących na nadwagę, Lucas i Walliams
chcą więc rozbić ostatnie tabu pozostawione przez staroświecką polityczną
poprawność. Czy ujdzie im to na sucho?

"Jeśli jesteś w czymś bardzo zabawny, wszystko ci ujdzie na sucho" - twierdzą
twórcy programu. Z pewnością są bardzo zabawni i to wystarczyło brytyjskiej
publiczności, by zaakceptowała obrazoburczość "Małej Brytanii". Czy wystarczy
też polskiej?