6latek i diagnoza przed pojsciem do szkoly

[s.ivona]

witam
Jak wiekszosc rodzicow mam dylemat - 1 klasa czy przedszkole.

Wlasciwie bylam juz zdecydowana dac syna (konczy 6 lat w czerwcu) do
1 klasy. wybralam szkole i klase. Czekalam tylko na rozmowe z
wychowawczynia z przedszkola i na rozmowe z psychologiem.
Pod wzgledem rozwoju umyslowego, a wiec znajomosci czytania,
pisania, liczenia, komunikacji jezykowej syn ma bardzo duze
umiejetnosci. wlasciwie w tym wzgledzie spokojnie moglby isc do
szkoly.
Przy decyzji zatrzymuje mnie jednak jego rozwoj emocji, kontaktow
spolecznych.
syn nawiazuje relacje z innymi dziecmi bardzo szybko, jest smialy,
zainteresowany nowosciami ale jego rowzoj emocji pozostawia wiele do
zyczenia.
Pani wychowawczymi zasugerowala zeby zostawic go w przedszkolu
poniewaz
1. ma jeszcze problemy ze skupieniem uwagi na zajeciach. jesli temat
zajec go interesuje to bierze w nich udzial, jest aktywny. Natomiast
gdy temat go nie interesuje lub wymaga od niego duzego wysilku to
syn sie rozprasza, wstaje od stolika, rozmawia itp. syn jest w
grupie przedskzolnej z dziecmi rocznik wyzej i wiem ze panie raczej
pracuja tak aby dzieci z rocznika 2003 przygotowac jak najlepiej do
szkoly. Syn czasem mowi ze pani robi z nimi trudne rzeczy ale nie
precyzuje co to znaczy "trudne".
2. po duzym wysilku umyslowym moj syn potrzebuje rozladowania w
postaci zabawy, biegania itp
3. syn reaguje nieadekwatnie do bodzca. najpierw bedzie plakal,
krzyczal, tupal, rzucal zabawkami (a nawet popchnie kogos) a potem
bedzie sie zastanawial o co wlasciwie poszlo.

Z tego wlasnie powodu zdaniem pani powinien zostac w przedszkolu.
Zgadzam sie jej obserwacjami bo sama ma te same.

Z drugiej jednak strony tak sobie mysle, ze bardzo czesto te wybuchy
zlosci, szalenstwo w postaci wyglupow itp biora sie z nudow. widze
takie zachowanie np w domu gdy jest chory i nie moze isc do
przedszkola. niestety moj syn nie umie sie sam bawic. wymaga od nas
prawie nieustannego zainteresowania. gramy wiec w gry planszowe,
roznego rodzaju ukladanki, duzo syn maluje, pisze, rysuje. gdy ma
czas zorganizowany potrafi byc grzeczny, dlugo sie skupic na zajeciu
np rysowaniu szlaczkow, kolorowaniu, rozwiazywaniu lamiglowek itp
Wystarczy go jednak zostawic tak zeby sam sie zajal czyms a od razu
zaczyna sie szalenstwo.
W przedskzolu wiecej oczywiscie maja tego czasu wolnego, gdzie sami
sie bawia wiec po jakims czasie zaczyna sie wariactwo.
Syn najlepiej czuje sie w ruchu wiec znalazlam mu klase sportowa.

Tak sobie mysle ze moze w szkole gdzie obowiazuja zasady, jest
wiecej zorganizowanych zajec, zagospodarowany czas, moze wtedy nie
bedzie mial czasu na przeszkadzanie. boje sie ze kolejny rok moze
wcale nie poprawic sytuacji. Moj syn jest nadpobudliwy ale nie ma
ADHD.

A moze ktos z Was mial podobny problem/ dylemat?
Prosze podzielcie sie doswiadczeniem

[asik_w]

Oj mam podobny dylemat, u nas problemem jest motoryka mała. Kamil nie lubi
rysować, pisać, za to liczy świetnie, potrafi sie skupić, wg testów poziom
umysłowy powyżej przeciętnej, psycholog z przedszkola mówi ze przez pół roku
może sie zmienić z ta motoryką ale nie musi, delikatnie radzi zostawić w
zerówce, wczoraj byłam na zebraniu w podstawówce i tam mówią, żeby wierzyc w
dziecko i dac szanse, stawiać wyzwania i sama już nie wiem co robić

[przeciwcialo]

Ja jestem tego zdania co szkoła.

[bezi]

Ja też mam problem. Syn z końca 2004. Zakładałam, że pójdzie do szkolnej zerówki
(Warszawa), ale na dniu otwartym dyrektorka szkoły wyznała, że jest duża szansa,
że w szkole zerówki nie będzie, tylko dwie klasy dla sześciolatków.
Syn nie chodzi do publicznego przedszkola, więc diagnozy przeprowadzonej przez
przedszkole nie mamy. Staram się o diagnozę z poradni pedagog. psych, ale przez
2 godz. pani psycholog ocenić wiele pewnie nie będzie w stanie (np. umiejętności
społecznych i współpracy w grupie). Jeśli chodzi o rozwój intelektualny, to
jestem przekonana, że syn sobie w pierwszej klasie poradzi. Ale na przeszkodzie
stoją jego emocje, jest potwornie nieśmiały i nowe sytuacje powodują, że się
wycofuje i często płacze.
A jeszcze: na dniu otwartym w szkole przekonywano, że zerówka i pierwsza klasa
różnią się tylko materiałem przerabianym, natomiast podejście do dziecka i
sposób pracy jest taki sam. I oczywiście należy posłać do pierwszej klasy, bo
zerówka to strata czasu.
Od dwóch dni chodzę potwornie wkurzona i nie wiem, co mam zrobić. Jeśli uprę się
na zerówkę, a w mojej szkole jej nie będzie, to nie mam pojęcia do jakiej szkoły
trafi mój syn.

[bazylea1]

bezi napisała:
> A jeszcze: na dniu otwartym w szkole przekonywano, że zerówka i
pierwsza klasa
> różnią się tylko materiałem przerabianym, natomiast podejście do
dziecka i
> sposób pracy jest taki sam.

a to nieprawda jest, przynajmniej u nas w szkole.

Bazylea1

[bezi]

Bazylea1, jeśli możesz, to napisz proszę, do której szkoły chodzi twój syn. Bo
kojarzę, że jesteś z Ursynowa, jak ja. Moją rejonową jest Sp 81 na Puszczyka.
Dzięki.
Może być na priv gazetowy, jeśli nie na forum.

[analist73]

Mój też z czerwca. Ja na razie zamierzam go wysłać go 1 klasy. Teraz też w zerówce.
Intelektualnie jest ponad normę, rozwój emocjonalny w normie. Też wstaje od
zajęć (ale okazało się że wstaje odchodzi, jak coś go nudzi, jest za proste
itd...). Odkąd jest ze starszymi dziećmi to się uspokoił. Też potrzebuje dużo
ruchu ale to według psychologa nie przeszkadza w pójściu do pierwszej klasy
(jest prawdopodobne że czy pójdzie teraz, za rok czy dwa też będzie rozpierać go
energia). Potrafi się skupić. I niestety ma wadę wymowy, i przez to się ciągle
zastanawiam.
Za to jeśli nie pójdzie teraz do 1 klasy to będzie przerabiał 3 lata ten sam
program (jeżeli w przyszłym roku będą przerabiać program zerówkowy z sprzed
reformy). Wychowawczymi nie popiera reformy, więc ona jest przeciwna posyłaniu
wcześniejszemu do szkoły.

[maksimum]

Pozwol szkole zadecydowac.

[majerasek]

Ja mimo wszystko jesli psycholog wyrazi zgode dałabym syna do szkoly.Mnostwo
dzieci juz w 1 klasie ma takie problemy jak twoj syn.Moze jest znudzony .A
myslisz ze jak zostanie w zerowce to sie mu poproawi.Przeciwnie bedzie gorzej bo
nic nowego nie bedzie sie dzialo.A w szkole bedzie zainteresowany czyms innym.A
powiem ci ze 1 klasa w nowej podstawia nie rozni jest od zerowki niczym!!
Program jest zanizony skierowany idealnie dla 6 latkow.
Nie sugeruj sie za bardzo wychowawca przedszkolnym zdiagnozuj go w
poradni.Zostawiajac go w przedszkolu mozesz mu zrobic krzywde.

[nika_j]

Ja oczywiście nie pomogę w podjęciu decyzji, ale pamiętam moje wątpliwości i
problemy, kiedy moja córka startowała do szkoły, choć ona w momencie pójścia do
szkoły miała niecałe 7 lat (urodzona w końcu grudnia, szła ze swoim rocznikiem
siedmiolatków). Intelektualnie, manualnie, ruchowo bardzo dobrze rozwinięta,
czytała od 4 roku życia, już w przedszkolu zbierała nagrody w konkursach
plastycznych, pisała wyraźnie itd. i w zasadzie w ogóle nie było dyskusji nad
jej dojrzałością. A właśnie z dojrzałoscia emocjonalną były w szkole problemy,
bo córka reagowała nieadekwatnie do problemu (zdaniem dorosłych, oczywiście, bo
ona miała swoje zdanie na ten temat i powody), reagowała płaczem na to na
przykład, że pani nie reagowała, kiedy ona się zgłaszała (cóż, w klasie 30
dzieci), tak samo kiedy ktoś jej dokuczył itd. Potrafiła zaciąć się, obrazić się
na panią itd. Na szczęście miała świetną wychowawczynię, która pomimo tego
potrafiła do niej dotrzeć, pogadać, "odbrazić", szanując przy tym jej prawo do
uczuć. Wiele godzin przegadałysmy razem wypracowując jakąś wspólna strategię
działań. Sporo pomogły nam tez prowadzone w szkole zajęcia z terapeutką szkolną.
Oczywiście my w domu pracowaliśmy nad tą sfera także. W pełni "dojrzale" córka
zaczęła się zachowywać gdzieś na początku trzeciej klasy i wtedy mniej więcej
skończyły się wszelkie problemy z jej emocjami. Teraz nastąpił czas słuchania
niemal wyłącznie samych pochwał i napawania się jej sukcesami Nie wyobrażam
sobie natomiast, by zatrzymywać dziecko w przedszkolu do momentu, aż w pełni
dojrzeje emocjonalnie, bo może się okazać, że to będzie trwało nie rok, a
dwa-trzy. Natomiast warto trzymać rękę na pulsie i w razie problemów starać się
dziecku pomóc, angażując w to specjalistów. Najistotniejszą zaś osobą (poza
rodzicami) w tym wszystkim jest wychowawca. Gdyby moja córka trafiła na inną
wychowawczynię, pewnie skończyłoby sie to dla nas traumą, tymczasem jej
dojrzewanie emocjonalne odbyło się wprawdzie wolno, ale płynnie i bez większych
stresów (chyba dla pani był to największy stres, sadząc po rozmowach z nią).

[majerasek]

Jesli wierzyc w horoskopy to moja corka urodzona 24.06 jest swietna uczennica
troszke ruchliwa ale to tylko na plus
A jeszcze jedno to czy syn ma ADHD to sie okaże
Za wczesnie chyba na wykluczenie,ale jesli to jest opinia psychologa to nie
sprzeczam sie

[przeciwcialo]

A czy syn chce iść do szkoły?
Mój syn poszedł jako sześciolatek do pierwszej klasy i chciał iść do
szkoły bardzo, teraz jest w szkole i jest zadowolony, ja tez.
Młodsze dziecko idzie do zerówki jako pieciolatek, potem za rok do
szkoły.

[s.ivona]

Bardzo dziekuje za Wasze wypowiedzi.
Czy syn chce isc do szkoly? nie wiem. tzn mowilam mu ze mysle o
poslaniu go do szkoly ale wydaje mi sie ze on nie wie co to jest
szkola, jak to wyglada. nikt z jego kolegow rocznikowych do szkoly
nie idzie. wszyscy zostaja w przedszkolu. nikt tez nie posyla
dziecka do zerowki szkolnej. Ja sie nie zastanawiam nad "zerowka" -
albo 1 klasa albo przedszkole.
Tez wlasnie boje sie tego ze wieksza krzywde zrobie mu zostawieniem
go w przedskzolu, niz poslaniem do szkoly.

[kanna]

Rozwój emocjonalny jest PODSTAWĄ. Dziecko może czytac, liczyc i
dzielić ułamki, ale jezli woli się bawić, biegać i ksiązki go nie
intersuja, to zdecydowanie przedszkole.

btw: były robione badania 5 latków pod kątem nowej reformy i
posłania ich jako 6-o latków do szkoły. Umysłowo przygotowanych było
80 % dzieci, emocjonalnie 25 %.

[s.ivona]

ale c oto znaczy ze nie interesuja dziecka ksiazki? kazde dziecko
chce sie bawic, to zrozumiale.
moj syn zrobi wszystko co mu dam. narysuje literki w ksiazkce,
napisze wyrazy, porozwiazuje zadania matematyczne, pokoloruje
malowanki itp.
trzeba go tylo zajac.
skonczy co ma do zrobienia i bedzie sie bawil.
mnie chodzi raczej o to, ze on w przedszkolu nie ma takiej ilosci
pracy umyslowej jaka bedzie oczywiscie w szkole, i nadamiar wolnego
czasu powoduje ze (byc moze z nudow, byc moze z przebywania w
zamknietym pomieszczeniu) staje sie niegrzeczny bo rozszadza go
energia.

[pelapa]

Moja córka jest podobna do Twojego synka. Ale ona pomyślnie przeszła
diagnozę szkolną. I co tu mówić, ciężko było i ciągle jest w 1
klasie. Teraz trochę lepiej, ale byłam w szkole co tydzień: a bo
gada, odwraca sie, smieje, biega na przerwach, wchodzi na kaloryfery
itd. Niby nic niezwykłego u 6-latka, zwykłe żywe dziecko. W jej
szkole, mimo zapewnień MO, zabawy brak, niby leży dywanik ale z tego
co mówi córka używają go tylko na przerwach (5 minut). Lekcje w
ławkach. Mam mieszane uczucia, nie wiem czy dobrze zrobiłam. Z
jednej strony chciałam ochronić ją przed przepełnionym rocznikiem, i
pewnie, wstyd przyznać, zdecydowała trochę moja ambicja, ale stresu
miała dużo, nie wiem czy nie za dużo. Boli ją że nie moze dorównac w
ocenach innym dzieciom, szczególnie w zachowaniu i czytaniu. Może
trzeba było jej tego oszczędzić, nawet kosztem nudzenia sie w
zerówce. Nie chcę Cię zniechęcać, ale ja po moich dośwadczeniach z
moim dzieckiem wysłałabym ją tylko do 1 klasy składającej sie z
SAMYCH 6-latków lub do zerówki. Nigdy do klasy mieszanej.

"Trzeba go zająć"

[kanna]

Czy to znaczy, że nie potrafi sam sobie zorganizowac czasu? Jak
reaguje na polecenia kierowane do całej grupy?

Pytając, czy interesuja go książki, mam na mysli czy sam (bez
zachęcania, np. jak ma sie sam bawić) sięga po książeczki ze
szlaczkami, kolorowankami i je wypełnia.

[s.ivona]

w grupie pani mowi ze nie ma wiekszego problemu z nim, jesli chodzi
o siedzenie w lawce przy np malowaniu, rysowaniu itp. jesli temat go
interesuje to bierze udzial w zajeciach bardzo aktywnie poprzez
rozmowe z pania, zadawanie pytan/odpowiedzi na pytania. Jesli temat
mu nie lezy, to wstaje, rozmmawia.
pani mowi ze nie zdazylo sie tak, zeby np na polecenie ze w tym
momencie maja "sie uczyc" on chcial sie bawic, czyli rozumiem z tego
ze polecenia wykonuje i dostosowuje sie.

natomiast w sam z wlasnej woli siega po roznego rodzaju malowanki,
kolorowanki, sam bierze farby/kredki i cos tam rysuje.
sam nie bierze np ksiazeczek gdzie trzeba cos wypelnic poprzez
przeczytanie polecenia bo nie umie na tyle czytac samodzielnie.

duzym problemem jest to ze sam nie umie sie bawic. sa dzieci ktore
np biora klocki lego i sie nimi bawia ukladajac je lub wymyslajac
fabule. moj syn ma ogrom klockow ale zupelnie sie nimi nie bawi.
ma samochody ale zabawa polega na zderzaniu sie nimi i trwa ona max
15 min.
najlepsza zabawa to bieganie, skakanie...to jest meczace dla nas.

wydaje mi sie ze w jakims stopniu sami do tego doprowadzilismy
kupujac mu zabawki ktore wymagaja odecnosci drugiej osoby. moj syn
ma manie grania w gry planszowe a samemu sie nie da przeciez.

ciezko mu tez znalesc porozumienie z mlodsza o 2,5 roku siostra w
temacie wspolnej zabawy. on by tylko gral w te gry...

[morelee]

Mojego syna posłaliśmy do szkolnej zerówki w wieku 6 lat. Umiał płynnie czytać,
liczyć nie wiem do ilu, miał świetny kontakt z rówieśnikami, ale emocjonalnie
nie dorósł do szkoły. Od początku zerówki sprawiał problemy swoim zachowaniem,
teraz jest już dużo lepiej. Balam się że będzie się nudził w zerówce, ale nic
takiego się nie dzieje. Jest sporo nauki ale jeszcze więcej zabawy,
wychowawczyni dostosowuje wymagania do konkretnych uczniów. Klasa mała - 12
uczniów.

[joanna_poz]

ja dziś byłam na rozmowie z pedagogiem - psychologiem aby omówić
wyniki testów, które zorganizowała szkoła pod kątem gotowosci -
szkolnej.
i pani właśnie powiedziała, że z jej punktu widzenia dojrzałość
społeczno -emocjonalna dziecka jest kluczowa.

[magda0]

Ktos tu juz wczesniej napisał mimo zmiany programu , obowiazkowych
spacerow, nauki poprzez zabawe nic z tych rzeczy (byc moze sa
wyjatki), panie w szkolach sie nie zmienily i podejscie maja takie
samo jak do 7 latkow, dzwonki mialy nie obowiazywac , obowiazuja tak
jak i przedtem. 6 latki sa na innym poziomie rozwoju a wszyscy w
szkole chca zeby zachowywały sie jak 7 latki, uslyszalam od pani od
religi oni zachowuja sie jak przedszkolaki, a jak sie maja
zachowywac przeciez to sa przedszkolaki i to ona ma sie zmienic i
swoje podejcie a nie dostosowac dzieci, jesli przyspieszymy ich
rozwoj bedzie to tylko ze szkoda dla dzieci. Zgadzam sie ze dzieci
moga rozpoczynac edukacje w wieku 6 lat w szkole, ale edukacje a na
to sklada sie zabawa, nauka itp. Niestety tego nie oferuje polska
szkola mimo pieknego programu...

[mama303]

magda0 napisał:

> Zgadzam sie ze dzieci
> moga rozpoczynac edukacje w wieku 6 lat w szkole, ale edukacje a
na
> to sklada sie zabawa, nauka itp. Niestety tego nie oferuje polska
> szkola mimo pieknego programu...

Całkowicie się zgadzam. Najwiekszym problemem są nauczyciele ze
swoimi przestarzałymi metodami.

[kilovolt]

Akurat w naszej szkole na zebraniu dyrektorka mówiła, że zarówno w
zerówce jak i I klasie na zabawę musi być przeznaczona 1/5 czasu
spędzanego w szkole, zatem podejście jest podobne, generalnie
zarówno zerówki jak I klasy sześciolatków mają przebywać w salach
znajdujących się na jednym korytarzu i ich dzień ma wyglądać
podobnie tzn. podejście do wszystkich sześciolatków ma być takie
same, mają przebywać razem ze sobą, bawić się, chodzić na obiady bez
względu na to czy są w zerówce czy I klasie, inaczej będą wyglądały
ich zajęcia w grupach, czego innego będą się uczyli tylko w czasie
przeznaczonym nan naukę, wszystko pozostałe, zabawa, zajęcia ruchowe
itp. będzie wyglądać dokadnie tak samo.

[bazylea1]

magda0 napisał:

> Ktos tu juz wczesniej napisał mimo zmiany programu , obowiazkowych
> spacerow, nauki poprzez zabawe nic z tych rzeczy (byc moze sa
> wyjatki), panie w szkolach sie nie zmienily i podejscie maja takie
> samo jak do 7 latkow, dzwonki mialy nie obowiazywac , obowiazuja
tak
> jak i przedtem. 6 latki sa na innym poziomie rozwoju a wszyscy w
> szkole chca zeby zachowywały sie jak 7 latki,

to samo jest u nas (klasa 6latków). jest dywan, nawet używany, ale
co z tego skoro panie wymagają od dzieci nienagannego zachowania.
mój syn ma pękaty zeszyt uwag. mimo wszystko jeszcze raz posłałabym
go do 1 klasy bo intelektualnie jest ze 2 lata wyżej, gdyby jeszcze
bardziej nudził się w szkole niż teraz to byłby nie do zniesienia.

[mamusia1999]

ja to mam nawet wiekszy dylemat : u nas obowiazek szkolny od 6lat,
czyli musialabym walczyc o odroczenie. malo tego, naszemu Mlodemu
troche sie jezyk placze. ma bardzo rozlegle slownictwo ale
gramatyka tu i tam w nawale wrazen kuleje. od 2 lat w terapii.
przypuszczalnie niedobory koncentracji. no i nas zaskoczyl: lekko i
pryjemnie uczy sie czytac (zainicjowal logopeda), sam pisze i to
niezle. wiec najwyrazniej mu tej koncentarcji starcza na dosc
przeciez zaawansowana motoryke oka. albo wyrownuje to inteligencja
(moja Mloda na odwrot: przecietnie jarzaca ale kosmicznie
skoncentrowana i wytrwala)
podobne obserwacje w przedszkolu: skupia sie na interesujacym,
inaczej "odlatuje". z opisu mniej wybuchowy niz twoj. logopedzi i
nauczycielka "ogladajaca" od kilku tygodni kandydatow mowia, zeby
do szkoly, ze sie bedzie w przedszkolu nudzil i jeszcze mniej
koncentrowal. a ja sobie chyba zostawie furtke: teraz go odrocze,
do wrzesnia jeszcze pol roku - jak mnie i przedszkole przekona to
go moge w ostatnim momencie zapisac.

[s.ivona]

u nas zapisy przez caly przyszly tydzien!
mysle ze go zapisze a potem zobaczymy.
na polowe marca mam wizyte u psychologa. bedzie badany pod katem
umiejetnosci poznawczych, oraz czy jego rozwoj przebiega harmonijnie.
mam tez kontakt do psycholog zajmujacej sie badaniem pod katem
rozwoju emocjonalnego.
zobaczymy co z tego wyniknie.

[centrumtm]

Witajcie

Bardzo przyjemnie czytać takie informacje, bo widać tu duże zaangażowanie mamy i
troskę o jego dobro

Zachęcam bardzo wszystkich rodziców do korzystania z diagnozy psychologicznej,
gdyż dzięki niej można konkretnie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy nasze
dziecko ma tzw. GOTOWOŚĆ SZKOLNĄ

Ta GOTOWOŚĆ to nie tylko intelekt ale również rozwój emocjonalny i społeczny
diagnoza ma być też bardzo przyjemna dla dziecka, tak aby nie odczuwało, że jest
sprawdzane, bo to zawsze stres dla malucha.

Serdecznie zapraszam do naszego CENTRUM PSYCHOLOGICZNEGO TM do Poradni dzieci i
młodzieży. Jesteśmy placówką prywatną ale bardzo nastawioną na dobro dziecka,
który jest naszym małym klientem

Jeśli maja Państwo dylematy, pytania, trudności jesteśmy gotowi pomóc )

Zapraszam w imieniu CENTRUM TM

tel. [phone]
e-mail: [e-mail]

ZAJRZYJCIE NA NASZĄ STRONĘ : www.centrum-psychologiczne.com

Pozdrawiam!!!!! Monika Trzcińska

[michulanka]

Radzilabym jednak tak mocno nie skupiac sie na umiejetnosciach 6latka przy
podejmowaniu decyzji...Warto pamietac, ze 6letni synek czy corka jezeli pojda
do pierwszej klasy to trafia do niej razem z dziecmi rok, a czasem i niemal dwa
lata starszymi, a to wielka roznica. Fakt tworzenia klas 1 dla 6latkow nie ma
znaczenia,poniewaz nie wierze, ze w gimnazjum czy liceum tez taka "czystosc"
wiekowa zostanie utrzymana. Nie wspieralabym paranoidalnego pomyslu mieszania
rocznikow wysylajac 6letnie dziecko do 1klasy razem z siedmiolatkami. Prosze
pamietac, ze wsrod siedmiolatkow tez sa dzieci, ktore juz swietnie licza,
czytaja, pisza i jeszcze wiecej ,a do tego sa zdecydowanie bardziej dojrzale
emocjonalnie. Pewnie, ze mozna dziecku serwowac survival, ale po co?

[zyza2]

Traumą dzieciństwa jest leżakowanie w przedszkolu a nie pójście do
szkoły. Moje dziecko nie jest opóżnione w rozwoju , żeby przez
cały okres nauki przerabiać program przeznaczony dla dzieci
młodszych. Mój mąż poszedł do szkoły jako 6 latek, jedny w klasie ,
okres szkoły wspomina bardzo mile i nie uważa , aby ktokolwiek z
tego powodu zmarnował mu dzieciństwo. Naszym zadaniem jako rodziców
jest wybranie jak najlepszej szkoły dla dziecka, szkoły w której
dziecko będzie mogło się rozwijać intelektualnie i spokojnie
dojrzewać emocjonalnie. Wierzę , że są w Polsce nauczyciele z
powołania, którzy potrafią sprostać temu zadaniu a my rodzice
powinniśmy tego dopilnować. Strach ma wielkie oczy

[anajas]

cyt. Nie wspieralabym paranoidalnego pomyslu mieszania
> rocznikow wysylajac 6letnie dziecko do 1klasy razem z siedmiolatkami.

No i tu nie masz racji, z tym paranoidalnym pomysłem. Jest całkiem sporo
sześciolatków (tylko w naszej grupie przedszkolnej czworo), które już są
"wymieszane" z siedmiolatkami i to są z nimi wymieszane od samego początku. Z
tego prostego powodu że poszły wcześniej do przedszkola. I wiem że takich dzieci
jest wiele. Od początku robiły to samo co siedmiolatki, tego samego się uczyły i
nadal uczą, razem się bawią. Posyłanie ich teraz do wyodrębnionej klasy dla
sześciolatków jest niedorzeczne, więc dla ich dobra (o ile rodzice tych dzieci
zdecydują się posłać je wcześniej do szkoły) powinny nadal chodzić z
siedmiolatkami do klasy. Zresztą sama piszesz, że później np. w gimnazjum te
dzieci i tak muszą zetknąć się ze starszymi kolegami w jednej klasie.
Rozdzielanie ich teraz nie ma sensu.

Czy wiecie, że....

[zyza2]

Czy wiecie, że diagnoza szkolna powinna pomóc nauczycielom
przedszkola przy opracowaniu i realizowaniu indywidualnego programu
wspomagania rozwoju dziecka, który będzie realizowany w roku
poprzedzającym możliwe rozpoczęcie nauki w szkole w okresie od
stycznia do maja.
Czyli jeśli diagnoza wykazała jakieś braki w przygotowniu dziecka do
szkoły to nauczyciel powinien pracować z dzieckiem , aby te braki
uzupełnić. Dzwoniłam do ministerstwa edukcji, aby potwierdzić tę
informcję, potwierdzili.

[s.ivona]

po bardzo dlugich namyslach, rozmowach postanowilismy zostac w
przedszkolu.
wychowawczynie co prawda nie byly do konca jednomyslne. Jedna byla
bardziej sklonna ku szkole, mowiac ze, jej zdaniem, syn moj da sobei
rade, nawet pod wzgledem emocji, bo widzi, ze w ciagu tych paru
mijajacych miesiecy moj syn zrobil duze postepy. Druga tez docenila
jego starania ale powiedziala zeby sie nie spieszyc i da mu
spokojnie czas.
no wiec decyzja zapadla. wierze ze wyjdzie mu na plus!

A co do rozwoju poznawczego to moze w tym roku nei bede tak nalegac
i stymulowac go "do przodu"