Ocena z zachowania

[natkaa66]

Czy Waszym zdaniem ocena z zachowania jest najbardziej niesprawiedliwą z ocen?
W szkole mojego dziecka tak to się właśnie ma.Dziecko widzi,że ktoś kto
zachowuje się kontrowersyjnie ma oceną bdb!
A ocena ta ma duże znaczenie w przyszłej edukacji!!

[raczek47]

Ocena z zachowania jest wypadkową wielu róznych rzeczy, kazda szkoła ma swój
własny regulamin oceniania z zachowania,w którym dokładnie wyszczególnione jest
za co można otrzymać taką, a nie inną ocenę.Ktoś może zachowywac się jak
piszesz kontrowersyjnie, ale np.reprezentuje szkołę w jakichś zawodach
sportowych, albo ma średnią 5,0.Najlepiej poproś wychowawczynię dziecka, żeby
Ci udostępniła regulaimin, bo tak naprawdę ministerialna skala wzorowe-naganne
to wielki worek, do którego kazda szkoła wrzuca co innego.

[kroowa2]

a ja mam wz a nieem za co

[alexxa6]

chyba nie ma nic bardziej bezsensownego niż ocena ze sprawowania.bo wtedy taką
ocenę powinno się wystawiać też nauczycielom .

vanilla-cafe.net/

[natkaa66]

alexxa6 napisała:

> chyba nie ma nic bardziej bezsensownego niż ocena ze sprawowania.bo wtedy taką
> ocenę powinno się wystawiać też nauczycielom

Znakomicie to ujęłaś,pewnie problem byłby większy?

[scher]

alexxa6 napisała:

> bo wtedy taką ocenę powinno się wystawiać też nauczycielom.

Z powodu?

Sz.

[raczek47]

Nauczyciele są oceniani przez dyrektora.Każdy ma ocenę wpisana do akt.

[agatka_s]

Moim zdaniem, z ocen mojego syna ta jest jedna z najwazniejszych jesli nie
najwazniejsza. Przy czym "u nas" jest wystawiana sprawiedliwie i jest
wypadkowa ocen kolegow, nauczycieli i wychowawcy, ktory na koncu decyduje na
podstawie tych wszystkich opinii.

Dla mnie taka ocena mowi duzo o moim dziecku -w czasie i miejscu w ktorych nie
jestem obecna (no bo ja przeciez nie mam pojecia jak on tam w tej szkole, w
towarzystwie kolegow sie zachowuje). Dlatego zwracam na nia uwage, mysle ze
jest obiektywna i czasem moze "otworzyc oczy". Ocene z zachowania dziecka
traktuje tez troche jak ocene dla mnie-mysle ze jesli zachowanie nie jest dobre-
to bardzo czesto niestety jest to wina bledow wychowawczych, czesto
popelnianych przez lata. To czasem jest przykre, ale niestety zazwyczaj tak
jest. Mysle ze na ta ocene nie ma co sie obrazac-lepiej z niej wyciagac
wnioski-jest to napewno w interesie dziecka-a przeciez o to chodzi kazdemu
rodzicowi.

[verdana]

Moze i w niektorych szkołach jest obiektywna, wtedy popieram.
Ale jako uczestnik szkolnych rad pedagogicznych stwierdzam z przykrością, ze
obiektywna nie jest. Najlepsze oceny otrzymuja z reguły dzieci spokojne, takie,
co się nie kłócą, nie gadają i nie podwazaja opinii nauczycieli. Dzieci , ktore
np. stają w obronie kolegi, ktory dostał niesłusznie naganę, potrafią
nauczycielowi - nawet kulturalnie- zwrocić uwage,że sie pomylił - maja oceny
nizsze. ocena jest też- nieslusznie - zbyt czesto powiazana ze stopniami, tak
jakby dobrzy uczniowie byli z definicji grzeczniejsi.
Zatem promowana jest postawa fatalna - bierna, siedzenie w kącie, miły uśmiech,
(i pewne "lizusostwo" czasem też). Widziałam tez niestety dyskryminacje
chłopców - dziewczyny z reguły oceniano lepiej. Bo one nie będą się biły na
przerwie, najwyzej cichutko i niezauwazalnie tak oplotkują kolezanke, ze ta
będzie płakała przez tydzień.
pamiętam awanturę, gdy dziewczynie całkowicie bezbarwnej chciano postawic ocene
wzorową, a niepokornej działaczce szkolnego samorzadu, ktora po lekcjach
pracowała w hospicjum zaledwie dobrą. Wygrałam - obie otrzymały oceny wzorowe -
ale godzinę zajęło mi przekonywanie dorosłych ludzi, ze sama "grzeczność" to za
mao, liczy się cały człowiek.

[agatka_s]

Ja nie mam takich uniwersalnych doswiadczen.

Znam tylko ocene swojego syna, nie wiem (bo syn mi nie mowi, a ja sie nie
pytam) co inne dzieci dostaja i kompletnie tym sie nie interesuje. Pewnie
oceny innych sa sprawiedliwe, bo moze gdyby byl jakis przypadek drastycznie
niesprawiedliwy, to pewnie syn bi mi o tym opowiedzial. Skoro nie mowi to
pewnie nic takiego nie ma miejsca.

Dla mnie wazne jest jak dowiaduje sie ze moj syn od kolegow dostal takie a
takie propozycje ocen, od nauczycielki X taka, a od nauczyciela Z taka. Wazne
jest ze w zeszlym roku wszyscy jak jeden maz dawali mu ocene wzorowa, a w tym
roku prawie nikt (no to mi sie jakies tam swiatelko zapala, przynajmniej na
tyle aby probowac sie dowiedziec czemu).

Natomiast niesprawiedliwosc-pewnie jest i w szkole, bo dlaczego by jej mialo tu
nie byc ? Tylko ze ta niesprawiedliwosc pewnie tak samo moze dotyczyc i ocen z
polskiego jak i z zachowania.

Polskiego ja dziecka nie naucze (moge nad nim stac i zrzedzic aby sie uczyl,
ale to wszystko), ale na jego wychowanie-mam wplyw (chociazby wlasnym
przykladem, zasadami domowymi itp)-dlatego ja te ocene uwazam za wazna dla mnie.

[tolka11]

U mnie w szkole dostaje się z zachowania punkty dodatnie i ujemne. odpowiednia
ilość punktów to proponowana ocena [oczywiście istnieje regulamin za co ile
punktów]. Potem dyskusja w klasie czy czegoś nie przeoczyłam, potem ewentualne
zastrzeżenia nauczycieli i propozycję przedstawia się rodzicowi. Wymaga to
sporo pracy, ale daje w miarę obiektywny obraz. Poza tym jesli ocena rodzicowi
nie odpowiada to dostaje uzasadnienie od wychowawcy, nauczycieli i uczniow. za
bycie grzeczna i cicha mozna co najwyzej dostac ocene dobra.

[lika13]

Uwazam.

Niestety mój syn chodzi do szkoły gdzie własnie promowana jest postawa bierna i bezbarwna.
Dzieci dostają uwagi za rozmawianie na przerwie-podobna za głosno,bieganie po boisku i wiele wiele innych dziwnych rzeczy.
Trzy uwagi obniżenie zachowania o jeden stopień( a zapomnienie identyfikatora to tez uwaga).
Na swoje nieszczęście mam syna aktywnego ruchowo,wygadanego i roztrzepanego ,dla mnie normalnie zdrowego chłopca w swoim wieku.
Nikogo nie bije,nie wyzywa itd.,ale ocene wiem że dostał najniższa z mozliwych.
I proszę jak ja mam tłumaczyć dziecku, ze ma sie wtopić w tłum i nie dyskutować?

[natkaa66]

Lika13 dobrze to ujęłaś jak tłumaczyć dziecku...
Mój syn też jest żywy ,aktywny(pozytywnie),koleżeński ale jak widać za bardzo
koleżeński ,bo pani się"czepia",że za bardzo gada z dziewczynami na
przerwach,że jest za bardzo dowcipny i takie bzdurne uwagi.NIe ma
konfliktów ,nie bierze udziału w bójkach,nie rozmawia na lekcjach.Natomiast jak
inni rozmawiają to pani mówi"oj On ma taki charakter"....
Generalnie nie ma sprawiedliwości.

[kowaliska]

Święta prawda. Przerobiłam ten temat gruntownie w zeszłym roku. Wychowawczyni
córki na połrocze wystawiła prawie całej klasie ocenę dobrą z zachowania.
Tłumaczyła to tym, że uczeń do którego nie ma zastrzeżeń to uczeń "dobry", a na
wiecej trzeba sobie zasłuzyć. Nie brała zupełnie pod uwagę takich rzeczy jak
udział w olimpiadach, konkursach, angażowanie sie w sprawy klasy. Po protestach
rodziców podniosła niektórym na bardzo dobry. Nie przejęłabym sie tym, gdyby
nie to, że ta ocena była brana pod uwagę przy składaniu papierów do gimnazjum.
Trzeba jeszcze dodać, że kryteria oceniania zachowania powinny być ściśle
określone, tymczasem w poszczególnych szkołach róznia się znacznie. Na przykład
w statucie gimnazjum wyczytałam, że uczeń dobry to m.in. taki, który ma
nieusprawiedliwione nieobecności i spóźnienia. Dlatego, gdy na koniec roku
wychowawczyni znów dla mojej córki zaproponowała dobry, to postanowiłam
walczyć. Zaczęłam od pisemnej prośby o ponowne zweryfikowanie oceny. Wypisałam
ze statutu szkoły definicję ucznia wzorowego (!) i dowiodłam, że moje dziecko
spełnia wszystkie kryteria. Oczywiście wychowawca może się z tym nie zgodzić,
ale musiałby to pisemnie uzasadnić. Wychowawczyni pismo przyjęła, próbowała
jeszcze zasłaniać się opinią innych nauczycieli, twierdziła, że ona ocenia
córkę na wzorowy, ale inni nauczyciele na mniej. Przy okazji wyszło na jaw, że
rzekome oceny innych to po prostu oceny z przedmiotów.
Poza tym większość dzieci zasługuje na najwyższą ocenę, jednak zbyt dużo
wzorowych nie podoba się dyrekcji. Wzorowy dostały dwie córki nauczycielek,
jedna córka wyjatkowo pyskatej mamusi i chłopak należący do samorządu szkolnego
(on zasłużył stuprocentowo, co do trzech pozostałych to przy nich moja córka
musiałaby mieć wzorowy z wykrzyknikiem).
Koniec końców wychowawczyni zadzwoniła do mnie nazajutrz i powiedziała, że
zmieniła zdanie i przyznaje córce ocenę wzorową.
Mam osobistą satysfakcję i każdemu radzę walczyć o swoje.
P.S. Zawsze czytajcie albo nawet kserujcie statut szkoły, wtedy każdy wie na
czym stoi.

[no-surprises]

Zachowanie ocenia wychowawca, więc zasłanianie się opinią innych jest nie na
miejscu. Owszem, wychowawca powienien zasięgnąć opinii innych nauczycieli, a
także uczniów.
Ocena zachowania naprawdę przysparza wielu trudności, jak zresztą każda ocena
śródroczna czy roczna. Trzeba wyważyć racje za i porzeciw, by zmotywować a nie
zniechęcić.
Wzorowa za siedzenie cicho i poprawna za gadatliwość z natury to nie jest dobry
pomysł.

[natkaa66]

Najgorsze jest wtedy,gdy wychowawca jest uprzedzony do ucznia.N-lka
powiedziała,że nie postawi dziecku oceny wzorowej ,bo byłaby za wysoka i
twierdziła ,że inni n-le mają uwagi.Po rozmowie z innymi n-lami okazało się ,że
jest to nieprawda.Wychowawca aby postawić na swoim, obniżyła dziecku ocenę z
przedmiotu(bo musiała postawić wzorowe z zach.).
Nie mogę tego zrozumieć,że wychowawca klasy nie walczy o "swoich uczniów".

[no-surprises]

Przykro słyszeć, ale wierzę - ludzie są różni

[kowaliska]

Naprawdę polecam "wymuszanie" uzasadnienia na piśmie. Nie ma w tym nic złego,
mamy do tego prawo, zwłaszcza że nie zawsze potrafimy sami obiektywnie ocenić
własne dziecko. W moim przypadku okazało się, że wychowawczyni nie miała
czystego sumienia i dlatego szybko się poddała. Gdyby została przy swoim i
potrafiła to rzetelnie uzasadnić, nie miałabym pretensji. Podejrzewam, jednak,
że rzekome uwagi innych nauczycieli nie miały miejsca (bo jak wytłumaczyć, że
córka na malarstwie czy matematyce zachowuje się wzorowo a na historii na tróję
i dlaczego te oceny pokrywają się ściśle z ocenami z przedmiotu?) Pewnie
przemyślała sprawę i doszła do wniosku, że własnego widzimisię nie można
przedstawić na piśmie. I o to mi właśnie chodziło!

[dorotek83]

Dla mnie oceny z zachowania są fikcją. Zgadzam się z przedmówcami, promuje się
siedzenie cicho, nie dyskutowanie z nauczycielami.

Dziewczyny z zasady mają wyższe oceny z zachowania, łatwiej się poskarżyć na
chłopaka, że popchnął a nie na dziewczyne że przezywa.

Wystawianie ocen z zachowania wspominam niezbyt miło. Co z tego, że
wychowawczyni pyta się klasy co postawić XX, proponuje wzorowy. Jeśli to była
osoba, która należy do pyskatej grupy, to nikt się raczej nie wychyli i nie
powie, że nie. Pamiętam jedną taką sytuację, że ktoś zaprotestował przeciwko
ocenie i nikt go z klasy nie poparł, wzrok kumpel osoby był straszny.
Oczywiście musiał uzasadnić dlaczego, powiedziała dosyć sensowną rzecz,
dziewczyna się popłakała, że to był przypadek, że już przeprosiła. Duża część
osób rzuciła się do jej pocieszania i wniosek o obniżenie oceny upadł.A
większość wiedziała, że dana osoba ściąga (została przyłapana przez fizyczkę,
to było właśnie to, dlaczego powinna mieć obniżone zachowanie) , obgaduje
innych (doprowadzenie do łez kilku dziewczyn) i wagaruje (podrabiała
zwolnienia). Stwierdziłam wtedy, że aktorstwo i kłamstwo w żywe oczy popłaca

Dyskusja w klasie zwykle jest publiczna i prawie nikt nie wnioskuje o niższą
ocenę z zachowania, a z zasady prosi się wyższą. Po co się wychylać. Osoby
dobrze się uczące też mają zwykle wyższe oceny z zachowania, jeśli ktoś miał
średnią poniżej 4 nie miał szans na wzorową ocenę.
Po co więc utrzymywać fikcję przydatności tych ocen, często to przysparza
więcej stresu.

fotoforum.gazeta.pl/72,2,631,55502810.html

[kowaliska]

Ocenianie przez klasę to już kompletne nieporozumienie: w klasie mojej
córki "koleżanki i koledzy" głosowali za obniżaniem ocen wszystkim dokoła i
świetnie sie przy tym bawili. Wychowawczyni nie próbowała nawet dociekać o co
chodzi, nikt nie musiał tłumaczyć przy wszystkich dlaczego proponuje taką
ocenę. Dlatego była to dla nich świetna okazja, żeby jednemu się podlizać a
innemu dokopać.
Uhhhh... nie mogę jeszcze darować tej babie chociaż już nie uczy, ale taka
wychowawczyni to prawdziwe nieszczęście!

[no-surprises]

> Ocenianie przez klasę to już kompletne nieporozumienie
Być może, ale to wymóg wynikający z rozporządzenia ergo konieczny.

> nikt nie musiał tłumaczyć przy wszystkich dlaczego proponuje taką
> ocenę.
Czy dobrze rozumiem, że to ocenianie było jawne, na głos?

[kowaliska]

Tak, ocenianie było jawne, ocenianemu było przykro, a nie mógł dowiedzieć się
co reszta klasy do niego ma i jak to naprawić, bo nauczycielka nie reagowała.
Teoretycznie każdy miał szansę sam się wybronić, bo wychowawczyni pytała przy
klasie jaką ocenę uczeń proponuje dla siebie i dlaczego. Praktyka wygladała
tak: moja córka wstała i zaczęła mówić, a nauczycielka po prostu jej przerwała
(tu nastąpiła typowa sytuacja z cyklu "ja mówię ty słuchasz")- potem posadziła
i wystawiła ocenę dobrą. Kilka osób ujęło sie za córką, ale to zostało bez
odpowiedzi. Z innymi dzieciakami było podobnie, a najbardziej w tym wszystkim
dziwił mnie zupełny brak konsekwencji, tzn. nie było jednakowych kryteriów
oceniania. Jednemu uczniowi mówiła że musi mu dać dobry z takiego a takiego
powodu, po czym przy następnym uczniu sama sobie zaprzeczała podając dokładnie
odwrotne argumenty. Pamiętam, jak na zebraniu rodziców tłumaczyła, że uczeń
mający średnią powyżej 5,5 nie może mieć zachowania wzorowego, ponieważ nie
udziela sie w klasie ani w szkole a oceny nie mają żadnego wpływu na zachowanie
(i to rozumiem), ale chwilę później innemu rodzicowi mówiła, że owszem, syn
pomaga innym, bierze udział w konkursach, akademiach, w ogóle wszystko super,
ale jak mu dać wzorowy przy średniej 4,5? Ja nie mam pretensji do oceniania
zachowania. Uważam tylko, że wychowawca powinien podejść do tego rzetelnie i z
wyczuciem. Co do oceniania przez klasę, to nawet nie przyszło mi do głowy że
może być niejawne, a to nie jest zły pomysł.

[fragile_f]

Całkowicie sie zgadzam.

Całe liceum mialam ocene bodajze nieodpowiednia czy wrecz naganna, głownie za
to, ze potrafilam powiedziec nauczycielowi, ze sie pomylil, albo stawalam w
obronie kogos szykanowanego przez szacownego pedagoga.. Wzorowe oceny dostawały
dziewczyny, ktore bały sie słowem odezwac i w zwiazku z tym byly uwazane za
"grzeczne".

Ww. dziewczyny pracuja teraz na kasach w tesco, a ja skonczylam jeden kierunek,
zaczynam drugi i prowadze firme

[agatka_s]

"Ww. dziewczyny pracuja teraz na kasach w tesco, a ja skonczylam jeden kierunek,
> zaczynam drugi i prowadze firme "

Nabieram przekonania ze te"bodajze nieodpowiednie czy wrecz naganne" oceny byly
jak najbardziej zasluzone, za brak szacunku dla innych ludzi.

[sir.vimes]

Nie rozumiem - stwierdzenie faktu, że pracują w tesco to brak szacunku?

[agatka_s]

Ok wytlumacze jakbym tlumaczyla mojemu 12-latkowi:

No wlasnie, to ze ktos pracuje w Tesco zasluguje na taki sam szacunek jak to ze
ktos zaczyna drugi fakultet i zaklada wlasna firme. W watku autorki postu
praca w Tesco zostala uzyta jako przyklad bardzo kiepskiej kariery zyciowej,
autorka mowi mniej wiecej tak: "ja mialam slabe oceny z zachowania a patrzcie
jak "daleko zaszlam" (drugi fakultet i wlasna firma WOW !), a te dziewczyny
byly wzorowe a siedza "na kasie w Tesco". Znaczek wskazujacy na zartobliwy ton,
nic tu nie zmienia, bo jak poczuje sie np ktos kogo mama pracuje w Tesco po
przeczytaniu tego postu ? Ocena niedostateczna dla autorki za brak szacunku i
empatii.

Teraz rozumiesz ?

[rycerzowa]

Agatko, nie zapędzaj się za mocno w politycznej poprawności.


to ze ktos pracuje w Tesco zasluguje na taki sam szacunek jak to ze
>
> ktos zaczyna drugi fakultet i zaklada wlasna firme

Nie należy mylić szacunku "za coś" z prestiżem, związanym z pozycją społeczną.
Jeśli ktoś uczciwie pracuje w Tesco, uczciwie prowadzi firmę, jest dobrym i
uczciwym kardiologiem, albo sędzią, to zasługuje na szacunek. I jest to szacunek
za uczciwość, za to, że utrzymuje się sam z własnej pracy.
Natomiast zupełnie inny jest prestiż zawodu kasjera w supermarkecie,a inny
lekarza czy prawnika. I tego nie zmienisz żadnym pięknosłowiem.
Przyjrzyj się pracy kasjera : działa jak automat, nie musi myśleć, i jest przy
tym marnie opłacany. Kiedyś jego pracę zastąpią maszyny. Żadnemu człowiekowi nie
życzę takiej pracy, bardzo im współczuję. A ty uważasz, że to dobry przykład
"kariery życiowej" ? Taki sam, jak prowadzenie własnej firmy?
Bądźmy szczerzy, przynajmniej w stosunku do własnych dzieci.

Co do oceny z zachowania, to prawdą jest, że chodzi w niej przede wszystkim o
to, by się nie wychylać, nie podpadać. I wszyscy o tym wiedzą.

[agatka_s]

Kazdy ma swoja wrazliwosc. Mnie taki komentarz razi, bo ludzie maja rozne
losy, i poprostu nie wolno kogos oceniac jako gorszego (glupszego ?)bo pracuje
w Tesco "na kasie". Nie wolno tez dzieciom sprzedawac komunikatu, ze ktos
pracujacy "na kasie" to gorszy gatunek niz ktos pracujacy we wlasnej firmie.
Mnie to bulwersuje.

Taki moj przyklad prywatny:

Moja babcia najwspanialszy czlowiek na swiecie, skonczyla tylko podstawowke i
jakies kursy dla panienek (bo w domu nawet calkim zamoznym zdecydowano ze
ksztalcic sie bedzie synow i starsza corke, jakos dla babci najmlodszej nie
planowano kariery naukowej...), w 1935 roku w wieku 16 lat, wyszla z wielkiej
milosci za maz za mojego dziadka, mlodego inzyniera pracujacego w przemysle
zbrojeniowym (przed wojna to byla wspaniala kariera). Dziadek zabral babcie do
Warszawy, gdzie mlode malzenstwo zachlysnelo sie swiatowym zyciem (Adria te
klimaty). Po 2 latach luksusowego zycia (Dzieki Bogu chociaz tyle zaznala moja
babcia)urodzila moja mame, byl to kwiecien 1939 roku. Potem byla wojna, dziadka
aresztowano (wiadomo przemysl zbrojeniowy), potem juz po wojnie 2 nastepnych
dzieci, znow Warszawa ale bieda i bardzo ciezkie czasy, bo tylko dziadek
zarabial na 5 osob. Slowem na nauke edukacje czy nawet jakies rozrywki nie
bylo czasu, pieniedzy. Ale jednak babcia sie caly czas uczyla, sama (nie
mowiac o tym ze wszystkie dzieci "wyksztalcila" na pozimie studiow wyzszych).

Babcia nie skonczyla studiow, nigdy nie pracowala zawodowo, ale byla osoba o
nieslychanej erudycji (czytala olbrzymie ilosci ksiazek), znajaca i umiejaca
rozpoznac kazdy utwor z muzyki klasycznej (non stop sluchala radia z muzyka
klasyczna). Miala najrozniejsze zainteresowania (np sport), pasje (jezdzila z
nami juz jako babcia na wycieczki za granice, zwiedzala)-poprostu byla
wszechstronnie wyksztalcona, zorientowana, obyta.

Ale formalnie byla zawsze tylko kura domowa "przy mezu" , a szkole skonczona
miala tylko podstawowa. Jak slysze jak ktos pogardliwie wypowiada sie
o "kurach domowych" i zonach przy mezu, to sobie tylko mysle zeby ta osoba byla
choc w ulamku tak wartosciowa jak moja babcia, klasyczna kura domowa z
wyksztalceniem podstawowym.

Poza tym nikyt nie zna dnia ani godziny, nie zycze tego autorce postu ale sama
widzialam (zajmuje sie rekrutacja na najwyzsze stanowiska) wielokrotnie ludzi
ktorzy po latach bycia Prezesami wielkich firm, londowali nagle na bezrobociu
(pal szesc bezrobocie, okazywalo sie ze nagle nikt ich nie zna, nie ma dla nich
czasu, to byl dopiero cios).

Oj ciezko jest potem zaakceptowac prace na kasie w Tesco, jak te kase
traktowalo sie dotad jako synonim nieudacznictwa i dolu spolecznego. Ja tam
gdybym miala wyzywic dziecko, poszlabym pracowac "na te kase", i nie mialabym z
tym wielkiego problemu mentalnego, wlasnie dlatego ze wiem ze w zyciu bywa
roznie (a jak roznie, wierz mi moglabym duuuuzo opowiadac). To sie chyba
nazywa pokora...

[rycerzowa]

Nie wolno tez dzieciom sprzedawac komunikatu, ze ktos
> pracujacy "na kasie" to gorszy gatunek niz ktos pracujacy we wlasnej firmie.

Powtórzę się: nie gorszy gatunek człowieka, ale "gorszy" gatunek pracy, bo to
praca niesamodzielna, ogłupiająca, źle opłacana.
Bądź szczera wobec siebie: czy nie sprzedajesz takiego komunikatu swemu dziecku?
Stawiając na jego edukację, poszerzając horyzonty, rozbudzając ambicje?

[agatka_s]

Oczywiscie, jesli mowimy o pracy-to 100% zgoda. Prace mozna oceniac, w
kategoriach: interesujaca mniej intersujaca, prestizowa, dajaca lepsze
wynagrodzenie, wymagajaca wyzszych kwalifikacji itp itd. To jasne.

Tylko ze autorka nie mowila o pracy, tylko o swoich kolezankach, ktore mialy
super oceny ze sprawowania, a teraz kim sa ? kasjerkami (smiech na sali). Stad
moj opor. Bo to ze ktos jest kasjerka w Tesco, naprawde nie jest rownoznaczne
z tym ze nie zasluguje na szacunek. Powiem nawet wiecej w poscie autorki
znalazlam nie tylko brak szacunku dla osoby wykonujacej prosta prace, ale nawet
ciut satysfakcji "takie byly grzeczne, a jak skonczyly ?". A to jest
najzwyczajniej prostackie. Bo osoba z prawdziwa klasa nigdy tak sie nie
zachowa (nawet jesli cos tam sobie pomysli), to nigdy nie da odczuc ze
jest "lepsza". O prawdziwej klasie czlowieka zazwyczaj decyduje szacunek dla
ludzi wykonujacych proste , acz niezbedne czynnosci. Zauwaz, ze we
wspomnieniach o wielkich i wybitnych ludziach zazwyczaj pojawia sie kwestia jak
taki czlowiek traktowal ludzi ewidentnie stojacych nizej w hierarchii
(portierow, sprzataczki, kierowcow, sekretarki). Zazwyczaj z wielikm
szacunkiem, atencja i uprzejmoscia. I to zazwyczaj ludzie pamietaja i o tym
wspominaja jak mowia ze ktos byl wspanialym czlowiekiem...

[verdana]

Nie zauwazyłam, aby oceniano koleżanki pracujące w Tesco, za to, ze pracują w
Tesco, natomiast łatwo zauważyć, ze ocenia się osoby ciche i potulne jako te,
które nie są w stanie się przebić. I niestety, to może być prawda.
Jak by nie mnozyc argumentow, okazuje się, ze szkoła najwyżej ocenia zachowanie
osób nie przebojowych, pozbawionych ambicji (babcia konczaca podstawówke, a
dzisiejsza dziewczyna kończaca podstawówke to naprawde nie to samo).
O ile wiem, Twój syn jest w klasie 5, a Ty juz szukasz najlepszego gimnazjjum w
Warszawie. Rozumujac tym torem, dajesz swojemu synowi do zrozumienia, ze dla
niego powinny liczyć się tylko najlepsze szkoły, dlatego, ze na świecie liczą
sie tylko najlepsi uczniowie. Nawet szukajac dobrej szkoły i zachęcajac syna do
nauki (idąc tropem Twego rozumowania) przekazujesz synowi, ze uczniowie
gorszych szkół sa gorsi. Gdybys byla konsekwenta, to powinnaś mowic synowi -
wszystko jedno, jak się będziesz uczył i kim zostaniesz, bo wszyscy ludzie sa
rowni i to jest zupełnie obojętne.

[agatka_s]

Verdano blad

Ja nie szukam najlepszego gimnazjum dla syna. Bo to syn podejmie decyzje, i to
syn bedzie zdawal egzamin (ktory na koniec dnia zdecyduje o wszystkim), nie ja.

Na dzien dzisiejszy syn chce kontynuowac to samo gimnazjum do ktorego
podstawowki teraz chodzi. I jesli w takiej decyzji wytrwa do konca, to ja
uszanuje jego wybor. Ale zanim podejmie decyzje, niech sprawdzi co oferuja
inne szkoly (np bardzo istotnym kryterium jest duza i fajna sala gimnastyczna i
duzo sportu w szkole).

Ja zbieram informacje o warszawskich gimnazjach, aby decyzja mogla byc podjeta
w oparciu o maksymalnie racjonalne przeslanki.

Ja chce aby moj syn byl madry , wyksztalcony, ladny, szczesliwy, bogaty (niech
kazdy sobie wpisze co tam jeszcze pozytywnego chce) , itd itp i zrobie wszystko
co moge aby mu pomoc aby tak sie stalo i to jest chyba najnormalniejsze dla
kazdej matki ! Nie widze tu niczego negatywnego w takim podejsciu do wlasnego
dziecka. Ty widzisz ?

Nie znaczy to jednak ze w tym samym czasie nie zwracam mu uwagi zeby
podziekowal pani woznej ktora otworzy szatnie, albo powiedzial dzien dobry pani
ktora sprzatala nasz pokoj w hotelu. Nie znaczy to tez ze gdyby moj syn
wypowiedzial pogardliwe slowa na temat znajomej pracujacej w Tesco, nie
zmylabym mu glowy. Zmylabym i to duzo dosadniej niz autorce postu. Zrobilabym
to, mowiac ze musi jeszcze troche sie nameczyc w zyciu aby moc takie pogardliwe
opinie o kims wyglaszac.

Co do istoty tematu: ja nie wiem jak ocenia sie w innych szkolach (moze
niesprawiedliwie ? a moze sprawiedliwie). Ja z obiektywnosci ocen mojego
dziecka jestem jak dotad zadowolona, a nawet wiecej traktuje zmiane tej oceny
jako sygnal-pomoc dla mnie rodzica, ze cos sie wydarzylo, na co ja rodzic
powinnam zwrocic uwage (co zrobilam zreszta). I powiem raz jeszcze: ja ufam
nauczycielom, bo oni spedzaja z synem czas w szkole, kilka godzin dziennie.
Moja noga tam nie byla (poza jednym zebraniem w grudniu) od kilkunastu
miesiecy. To co ja moge wiedziec o zachowaniu mojego dziecka w szkole ? NIC

A doskonale wiemy ze dziecko w domu, a dziecko w szkole (wsrod kolegow itp)to
zazwyczaj inne dziecko. Ja tam wole wierzyc nauczycielom, niz potem obudzic sie
z reka w nocniku, bo okazuje sie ze nagle niepostrzezenie mam w domu mlodego
chama, egoiste albo w skrajnych przypadkach bandziora. A takie to grzeczne
dziecko w domu...

[igge]

A ja swojemu synowi nie będę szukać najlepszego gimnazjum tylko poślę go do
kiepskiego za to 5 minut piechotą przez las i...będę miała nadzieję, że nie
złamie mu to kariery zawodowej w przyszłości za to przedłuży beztroskie
dzieciństwo i da więcej wolnego czasu. Ocenę z zachowania ma gorszą niż w
poprzednich klasach za to teraz ma zdecydowanie więcej kolegów i z tego bardzo
się cieszę. U niego w klasie na koniec roku każdy proponował dla siebie ocenę i
pisał uzasadnienie. Potem klasa popierała daną ocenę lub nie. Były dzieci nisko
się oceniające i były też takie (jak mój syn), które oceniły się tak dobrze, ze
aż zabawnie. Np "spóźniam się rzadko i najwyżej 5 minut, pobiłem się dosłownie
parę razy" Dzięki wysokiej samoocenie i umiejętności samoreklamy syn dostanie
upragnione świadectwo z czerwonym paskiem i wzorowego ucznia mimo zdecydowanie
gorszej średniej. W pierwszym półroczu miał średnią 5 a zachowanie tylko dobre
więc wzorowym uczniem nie był. Teraz ma bardzo dobre sprawowanie. Zupełnie
nieważne dla jego oceny ze sprawowania był udział i laury w konkursach,
obowiązki przewodniczącego klasy etc natomiast bardzo źle widziany był fakt, że
dyskutuje (kulturalnie) z nauczycielami.

[scher]

igge napisała:

> Dzięki wysokiej samoocenie

Byle tylko była ona adekwatna do rzeczywistości, nie zawyżona. Zawyżona
samoocena charakteryzuje pyszałków i zarozumialców.

> i umiejętności samoreklamy

Jakoś mi to nie pachnie cnotą.

> syn dostanie upragnione świadectwo z czerwonym paskiem i wzorowego ucznia

Ja bym podejrzliwie patrzył na wychowawcę tak niekompetentego, że ustala oceny
zachowania nie wg własnych obserwacji, lecz wg samooceny uczniów. Uczeń ma
prawo wypowiedzieć się na temat proponowanej przez nauczyciela oceny, ale to
gruba przesada, żeby miał ją ustalać.

[igge]

Nie no, oczywiście pani zdaje się miała decydujący głos ale chyba brała pod
uwagę zdanie dzieci. Mnie tylko bardzo rozbawiło 12 argumentów małego
dowodzących jak bardzo się starał poprawić od zeszłego semestru. Pani
te "samooceny" rozdawała potem rodzicom na zebraniu.

[natkaa66]

Aby oceny z zachowania były sprawiedliwe potrzeba mądrego wychowawcy...!!!