"co za niewychowany dzieciak"- uwaga nauczycielki

[mamam11]

Syn -lat 9 - przed lekcją muzyki razem z 4 innymi kolegami "przepychał" sie na
korytarzu- ktos popchnął, ktoś kopnął, ktos uderzył. Oczywiśnie nie pochwalam
takiego zachowania, ale cóż stało się. Z równowagi wyprowadziło mnie co innego
-pani wpisała uwagę tylko synowi ( uderzył syna nauczyciela), a gdy próbował
się tłumaczyć powiedziała na całą klasę -" Co za niewychowany dzieciak" i
kazała iść usiąść. Dzisiaj idę na rozmowę do tej "pani" -nie chcę bronić syna
ale stanowczo sprzeciwiam sie takim metodą. Uważam,że choćby nie wiem jak
niegrzeczne było dziecko to "pani" nie może względem niego używać takich słów.
Mam rację? Potrzebuje trochę wsparcia przed rozmową.

[agatka_s]

Ale sama powiedzialas, ze nie pochwalasz takiego zachowania swojego syna. Pani
tez nie pochwala i to wyrazila. Nie bardzo rozumiem czym pani Ci podpadla ?

Miala powiedziec: "co za dobrze wychowane dziecko" i poglaskac po glowie ?

[mamam11]

Uwżam, że pani nie powinny puszczać nerwy i odzywać się do dziecka w ten sposób.
syn dostał uwage i to była dla niego kara.

[agatka_s]

Wiesz powiedzenie dziecku ze jest zle wychowany, to chyba nie jest kara. To
jest stwierdzenie obiektywnego faktu. Czy uwazasz ze dziecko ktore sie bije na
korytarzu jest dzieckiem dobrze wychowanym ?

Moim zdaniem nie jest.

Gdyby moj syn pobil sie z kolegami na przerwie, sama bym mu powiedziala ze "zle
cie synu wychowalam"....

W kazdym razie po takiej bijatyce bardziej bym sie skupila na wychowywaniu
swojego dziecka, niz jego nauczycielki.

[mamam11]

Bynajmiej -ja nauczycielki wychowywać -najwyżej poradzę aby zmieniała zawód

[verdana]

Uwazam, że Pani miała prawo powiedzieć "Cóż, zachowałes się nieodpowiednio, nie
jak dobrze wychowane dziecko". Dopusciłabym nawet "Jesteś niewychowany".
Nayomiast "Niewychowany dzieciak:" jest okresleniem pogardliwym i źle świadczy
o wychowaniu samej nauczycielki. Używając takich okresleń sama przyczynia się
do uzywania inwektyw - a więc powinna się powstrzymać.
niemniej, awantury bym nie robila - jest to niewielkie wykroczenie przeciw
zasadom wychowawczym, a winny jest ostatecznie twój syn.

[mamam11]

O to właśnie mi chodziło. Nie zaprzeczam winy syna tylko nie podoba mi sie
sposób załatwienia tego przez panią. A co do awantury to daleka jestem od tego
-idę porozmawiać.

[agatka_s]

ale zastanow sie na zimno, abstrahujac ze to Twoje dziecko.

Nauczyciel ma prawo zwrocic uwage uczniowi, ma prawo nazwac jego zachowanie "po
imieniu", ma prawo zwrocic uwage przy klasie, jesli zachowanie ucznia mialo
miejsce na terenie szkoly, bo nauczyciel musi dawac jasny i czytelny komunikat,
ze okreslone zachowania sa nieakceptowane (nie tylko temu uczniowi ale i
innym). Poza tym nauczyciel odpowiada tez za bezpieczenstwo dzieci i mysle ze
pretensje to mozna bylo by miec gdyby taka bijatyka nie zostala napietnowana.

Oczywiscie mozna sie czepiac slownictwa, moze poprawniej byloby
powiedziec "twoje zachowanie bylo nie do zaakceptowania", zamiast skrotu
myslowego "co za niewychowany chlopak"-no ale nie kazdy jest tak hiper poprawny
politycznie. Generalnie oba stwierdzenia mowia to samo-twoje zachowanie jest
nieakceptowalne.

No i na koniec zastanow sie jesli bylabys mama dziecka ktore padlo ofiara
takiego napastnika (ja kiedys bylam w takiej sytuacji, moje dziecko zostalo
popchniete na lod, tak nieszczesliwie ze mialo szyty policzek i mala blizne ma
do dzis, to tez niby byly kolezenskie przepychanki), czy tez tak liberalnego
stosunku od nauczyciela bys oczekiwala ?

[ela_tuptus]

- napiętnujmy zachowanie a nie dziecko. zwłaszcza jeśli jest to pojedyńcze
zachowanie. Moim zdaniem różnica jest ogromna między "niewychowany dzieciak" a
np. "Twoje zachowanie jest nie do przyjęcia".
Tak jak pomiędzy jesteś głupi a głupio się zachowałeś.

Zarówno zachowanie syna jak i Pani było nieodpowiednie

[agatka_s]

tylko ze glupi to epitet, a niewychowany-to stwierdzenie faktu.

Dziecko ktore bije, kopie, pluje, gryzie, uzywa brzydkich slow itp itd jest
dzieckiem niewychowanym. poprostu. I to jest prawda obiektywna. Fajnie byloby
zeby wszyscy to zrozumieli i z tego wyciagneli wnioski.

Ja pisze z pozycji rodzica dziecka ktore bylo ofiara takich zachowan kolegi i
wiem co mowie-dziecko ktore popchnelo mojego syna bylo niewychowane i to w
bardzo doslownym tego slowa sensie. Ja nie mialabym oporow powiedziec to ani
samemu dziecku ani jego rodzicom, szczegolnie jak wiozlam syna do szpitala
(wtedy to moze nawet i cos wiecej moglabym powiedziec...)

Moim zdaniem powiedzenie o dziecku ze jest dzieckiem niewychowanym nie jest tym
samym co powiedziec ze jest glupi.

[ela_tuptus]

Agatka
mojemu dziecku raz (8lat) przydarzyło się ugryźć kolegą. Odpowiedział agresją
na jego agresję. zachowanie potępiłam. karę pamięta do dziś. nie
usprawiedliwiał go fakt, że to nie on zaczął.
pytanie czy jest dobrze czy źle wychowany?

> Dziecko ktore bije, kopie, pluje, gryzie, uzywa brzydkich slow itp itd jest
> dzieckiem niewychowanym.
to moim zdaniem dziecko agresywne. I każde jego agresywne zachowanie powinno
być tępione. Określone zachowanie to fakt, którego nie można kwestionować, ani
rodzic ani nikt inny.

Rzucając określenie "niewychowany dzieciak" wystawiamy się na rozmowę nie o tym
co się stało tylko o to na jakiej podstawie.

[agatka_s]

Gdyby moj syn kogos pobil albo ugryzl, albo kopnal. Bylabym bardzo przejeta,a
nawet zszokowana ze cos takiego zrobil (tfu tfu odpukac) probowalabym dociec
dlaczego, duzo bym z nim rozmawiala o tym co zrobil, moze nawet poradzialabym
sie jakiegos specjalisty. Moze nawet wzielabym jakis dzien wolny aby spedzic go
ze swoim dzieckiem-sprawe obgadac w jakis milszych okolicznosciach. No
generalnie bylabym przejeta sytuacja i to bardzo.

Rozumialabym tez ze nauczycielka sie zdenerwowala (bo ja gdyby ktos sie przy
mnie pobil to tez bym sie zdenerwowala), rozumialabym tez gdyby rodzice
jakiegos poszkodowanego dziecka mieli do mnie pretensje ,zal-spuscialabym po
sobie uszy, przeprosilabym, obiecalabym porozmawianie z synem i obietnice ze
wiecej to sie juz nie powtorzy. Byloby mi przykro, nawet moze i ciut wstyd.

Skupilabym sie na tym co zrobic aby do takiej nieprzyjemnej sytuacji juz nigdy
wiecej nie doszlo.

Tak zareagowalabym ja. Slowa nauczycielki choc moze i obiektywnie ciut
przykre, kompletnie bym zignorowala jako drugorzedne w tej sytuacji.
Skupilabym sie na tym jak pomoc mojemu dziecku i jak sprawic zeby nie wyrzadzil
juz nikomu krzywdy.

[ela_tuptus]

zgoda w 100% co do dziecka.
Taka rola rodzica, ale też i nauczyciela. Dlatego zwróciłabym uwagę
nauczycielce na to, że należy wysłuchać obu stron i skupić sie na zachowaniu.
Nerwy nerwami. im więcej ich jest, tym mniej skuteczne są nasze działania.
ela

[aka10]

ela_tuptus napisała:

> - napiętnujmy zachowanie a nie dziecko. zwłaszcza jeśli jest to pojedyńcze
> zachowanie. Moim zdaniem różnica jest ogromna między "niewychowany dzieciak"
a
> np. "Twoje zachowanie jest nie do przyjęcia".
> Tak jak pomiędzy jesteś głupi a głupio się zachowałeś.
>
> Zarówno zachowanie syna jak i Pani było nieodpowiednie

Tu sie calkowicie zgadzam.Tym bardziej,ze dziecko rzeczywiscie zle wychowane
nie jest temu wychowaniu winne.Winni sa rodzice i to z nimi trzeba
rozmawiac.Nie mowie o tym konkretnym wypadku,bo pojedyncze przypadki wszedzie
sie zdarzaja i nie musza wcale swiadczyc o zlym wychowaniu.Aniolow nie ma.
Uwazam,ze napietnowanie dziecka przy calej klasie poprzez nazwanie go
niewychowanym dzieciakiem jak tez niechec wysluchania bylo wg. mnie bardzo
niepedagogiczne.

[mysz56]

dokładnie,oceniajmy czyny a nie dziecko-to kwestia dyplomacji i podstaw wiedzy
z zakresu psychologii-póżniej na spokojnie można o całym zajściu
porozmawiać ,ustalić winnych,nakazać przeprosiny itd.najważniejsze aby dziecko
zrozumiało że popełniło błąd i mogło go naprawić,według mnie nauczycielka
poszła na skróty ,poniosły ją nerwy ale tym samym dała zły przyklad-na agresję
odpowiedziała agresją -to moja subiektywna opinia

[grazkax]

Oj , żebyś sobie nie narobiła szkody. Twoje uwagi odnosnie zmiany zawodu , mogą
byc odebrane jako podważenie umiejętnści pedagogicznych. A skutek może byc taki,
ze syn będzie cały czas ''pod lupą'', i najdrobniejszy nietakt z jego strony
bedzie natychmiast karany uwagą lub wzywaniem ciebie na dywanik .

[oliwija]

mamam11 napisała:

> Bynajmiej -ja nauczycielki wychowywać -najwyżej poradzę aby zmieniała zawód


radze zamienić sie z nauczycielką na jeden tydzień co ja gadam na jedeń dzien
miejscami i zobaczyć na czym polega pracva nauczyciela w szkole podstawowej czy
lepiej w gimnazjum.a potem udzielać rad.

[ardzuna]

Nauczyciele są niestety bardzo kiepsko wykształceni jeśli chodzi o sposoby
radzenia sobie z trudnymi przypadkami a także sposoby oddziaływania
wychowawczego. Ta kwestia u nas w kształceniu nauczycieli leży. Dlatego często
odczuwaja bezradność lub uruchamiają jakieś schematy zachowania wyniesione z
domu, które nie zawsze są najlepsze.

[sir.vimes]

Rodzice też...

> Nauczyciele są niestety bardzo kiepsko wykształceni jeśli chodzi o sposoby
> radzenia sobie z trudnymi przypadkami a także sposoby oddziaływania
> wychowawczego.
Dlatego często
> odczuwaja bezradność lub uruchamiają jakieś schematy zachowania wyniesione z
> domu, które nie zawsze są najlepsze.

Do ardzuna

[agau7]

Nauczyciele są dobrze wykształceni! A kogo się kształci do bycia rodzicem???
Już wolę moje schematy wyniesione z domu, niż metody siłowe proponowane na tym
forum.

[ardzuna]

agau7 napisała:

> Nauczyciele są dobrze wykształceni!

Kotek, bzdury gadasz. Nauczyciele przedmiotowi są tylko po jakimś marnym
studium pedagogicznym i nie mają porządnego przygotowywania do pełnienia
funkcji wychowawczych. Nawet ukończenie pedagogiki ogólnej niewiele gwarantuje,
bo są to studia które dają dużą dawkę teorii, a znacznie mniejszą przygotowania
praktycznego pod czyimś okiem. Zupełnie tak samo, jak psychologia, której
ukończenie wcale nie pozwala na zostanie psychoterapeutą.

[agau7]

Zapewne masz pomysł na reformę systemu szkolnictwa! Marne studium pedagogiczne?
Aby pracowac w skole trzba miec wykształcenie wyższe zawodowe z przygotowaniem
pedagogicznym lub wyższe magisterskie. Kończyłam uniwersytet.
Nie ma tekiej szkoły, uczelni, która dobrze przygotuje do wychowywania
młodzieży. Tu potrzebne jest doświadczenie. Chcesz strażników więziennych w
szkołach?

[ardzuna]

> Aby pracowac w skole trzba miec wykształcenie wyższe zawodowe z
przygotowaniem
> pedagogicznym lub wyższe magisterskie.

No toż i samo napisałam. Z tym że wyższe magisterskie równiez wymaga
przygotowania pedagogicznego. W naszych warunkach zarówno studia pedagogiczne,
jak i przygotowanie pedagogiczne to jeden wielki pic na wodę (napisało mi się -
pis na wodę; coś w tym jest), które nie ma nic wspólnego z prawdziwym
przygotowaniem do wykonania zawodu. Wiem, bo przeszlam jedno i drugie. Tu
potrzebne są treningi, treningi i jeszcze raz treningi. Nie wiem, skąd ten
niedorzeczny pomysł, ze chce strazników więziennych w szkołach. Wręcz
odwrotnie, to bezradni, nieprzygotowani do swojej pracy mogą upodabniać się do
strażników więziennych, bo nie wiedząc jak postępować z dziećmi mogą zbaczać w
stronę zachowań autorytarnych.

[agau7]

Oczywiście, że wyższe magisterskie też wymaga przygotowania pedagogicznego( nie
dopisałam tego po raz kolejny). To jednak trening i doświadczenie - nie szkoła?
Dlaczego tak agresywnie reagujesz :" niedorzeczny".
Stosowanie wyuczonych schematów, procedur, wychowywanie według określonego
wzorca, brak emocjonalnego związku z drugim człowiekiem - strażnik.
Dobremu nauczycielowi intuicja podpowiada jak postępować w określonych
sytuacjach.

[ardzuna]

agau7 napisała:

> Dlaczego tak agresywnie reagujesz :" niedorzeczny".

Kolejna osoba, która uważa, że jak zasugeruje rozmówcy, iż chce on strażników
więziennych w szkołach, to jest to element normalnej wymiany poglądów, a jak
rozmówca nazwie to niedorzeczną sugestią, to jest to agresja. Dziewczyno,
przemyśl sobie swoje postępowanie i jakbyś się poczuła, gdybym to ja ci
zasugerowała że chcesz strazników więziennych w szkołach, a później pogadamy o
agresji.

"Niedorzeczny" to zwykłe określenie faktu, żadna tam agresja.

> Stosowanie wyuczonych schematów, procedur, wychowywanie według określonego
> wzorca, brak emocjonalnego związku z drugim człowiekiem - strażnik.
> Dobremu nauczycielowi intuicja podpowiada jak postępować w określonych
> sytuacjach.

Dobry nauczyciel dysponuje przećwiczonymi wielokrotnie w toku własnej edukacji
zawodowej technikami radzenia sobie w rozmaitych trudnych sytuacjach i wybiera
jedną z nich opierając się na własnej wiedzy i intuicji. Genialnemu
nauczycielowi (takich jest mało, sama jako uczeń nie spotkałam takich)
wystarczy sama intuicja i mimo, iż nie zna technik i nie dysponuje
wystarczającą wiedzą, radzi sobie doskonale. Zwykły nauczyciel nie ma wiedzy,
jak sobie radzić w trudnych sytuacjach i stosuje tylko intuicję, czasem z
opłakanym skutkiem. Tych ostatnich jest w polskiej szkole większość.

Nie rozumiem, czemu chcesz tak wybielać nauczycieli. Uczyłam przez 10 lat i
doskonale zdawałam sobie sprawę z luk w przygotowaniu pedagogicznym, jakie
posiadam - mimo ukończonej pedagogiki ogólnej + przygotowania pedagogicznego na
drugim kierunku studiów. Doczytywałam, ile tylko mogłam i starałam się za
wszelką cenę uzupełnić swoją wiedzę. Porządnego, opartego na treningach
kształcenia pod kątem pedagogicznym, którego w Polsce nie prowadzi chyba nikt,
i tak to nie zastąpi. Dobrze jest jednak zdawać sobie sprawę ze swoich
niedostatków, wiedzieć kiedy się jest kompletnym amatorem i nie przerzucać
odpowiedzialności za skutki swojej amatorszczyzny na innych.

[midnightsummmerdream]

ardzuna napisała
Uczyłam przez 10 lat i

Szkoda,ze juz nie uczysz.Oby nasze dzieci uczylo jak najwiecej takich
nauczycieli jak Ty.
I jak najmniej takich jak agau7-ale to wiekszosc.Niestety.

[oliwija]

tak masz racje bo nikt tego nigdzie nas nauczycieli nie uczy. kiedyś w czasach
kiedy przynajmniej ja chodziłąm do szkoły , można było przylać niegrzecznemu
dzieciakowi linijką przez łapy. ja dostałam drewnianym piórnikiem za
nieodrobienie pracy domowej i to starczyło do końca mojej edukacji w szkole i
na studiach.

[ardzuna]

mamam11 napisała:

Uważam,że choćby nie wiem jak
> niegrzeczne było dziecko to "pani" nie może względem niego używać takich słów.
> Mam rację? Potrzebuje trochę wsparcia przed rozmową.

Masz całkowitą rację. Zachowania tak silnie ocenne, etykietowanie dziecka - tym
bardziej przy całej klasie - jest zachowaniem wybitnie niepedagogicznym,
świadczącym o dyletantyzmie wychowawczym tej pani.

[agau7]

Nie chcę oceniać zachowania ani dziecka, ani nauczyciela, bo to jest relacja
Mamy, która zna całą sytuację z opowaidań syna, więc trudno powiedzieć jak to
wszystko wyglądało. Napisałaś, że z równowagi wyprowadziło Cię wyłacznie
zachowanie nauczyciela. Zatem zachowanie Twojego syna nie zrobiło na Tobie
większego wrażenia ( tylko tego nie pochwalasz - ciekawe czy odpowiednio dobrze
przekazałaś to swojemu dziecku, czy natychmiast postanowiłaś znaleźc temat
zastępczy - zachowanie pani nauczycielki?
Moim obowiązkiem matki jest wychowywanie dzieci poprzez własny dobry przykład,
poprzez rozmowę, spokojne tłumaczenie dziecku co złe, a co dobre. Niestety
niejednokrotnie zdażało mi się dawać klapsa mojemu nieznośnemu małemu synkowi(
czas przeszły, że mały i klapsy już nie na miejscu). To oczywiście była zawsze
porażka z mojej strony jako matki. Ile razy przy moich dzieciach wypowiadałam
niecenzuralne słowa, krzyczałam, choć mogłam im spokojnie tłumaczyć, co robią
źle. Niestety nerwy nie są dobrym doradcą. Czy Ty jesteś wzorową Matką, nigdy
nie robisz głupstw? Może nauczyciel też ma prawo do nerwów. Nie pochwalam tego,
ale zdaję sobię sprawę z tego, ze sama popełniam błędy i potem żałuję
wypowiedzianych słów. Czy warto robic z tego aż taką aferę? Z drugiej strony
masz prawo rozmawiać z nauczycielem i powinien Cię wysłuchać i opisać cała
sytuację, jeśli coś Cię niepokoi. Każda Mama ma prawo wiedzieć, czy jej dziecko
dobrze czuje się w szkole. Tylko dlaczego miałabyś się obawiać, jak tu ktoś
pisał, że potem Twój syn będzie pod lupą. Ciągle mam wrażenie, że wiele osób
widzi wśród nauczycieli pogromców dzieci. Dlaczego?
Pozdrawiam Agnieszka - Mama Karola, Oli i Aniołka Lenki

[ela_tuptus]

Ciągle mam wrażenie, że wiele osób
> widzi wśród nauczycieli pogromców dzieci. Dlaczego?

Agau7 bo niestety jeszcze często zdarzają się Panie a nie nauczyciele .
Namawiam do rozmów i wyjaśniania sprawy, bo święcie wierzę, że 1)współpracujący
rodzice i nauczyciele mogą góry przenosić, 2)będzie coraz mniej Pań.
Mylić się, rzeczą ludzką. TYle, że każdy z nas powinien naprawiać swoje błędy.
Mam ogromny szacunek do nauczycieli. Jestem szczęściarą, której udało się
spotkać genialnych, bardzo dobrych nauczycieli i słabe wyjatki.
Dla moich synów chce tego samego ))

Do mamam11

[kowaliska]

Prosiłaś o radę, a zamiast tego zostałaś ostro zaatakowana. Nie przejmuj się.
Nie ma nic złego w tym, że bierzesz strone syna i próbujesz go bronić, bo jak
nie ty, to kto? Myślę, że w tej sprawie tak naprawdę chodzi o zwykłą
sprawiedliwość. Skoro w bójce brało udział wiecej osób, a tylko jedna została
ukarana, to coś jest nie tak. Poza tym dziecko próbowało się wytłumaczyć,
tymczasem zostało "usadzone" bez prawa głosu przez wszystkowiedzącego
dorosłego.
Jeżeli rzeczywiście zamierzasz isć porozmawiać, to pamiętaj, że musisz być
dobrze przygotowana. Przede wszystkim musisz znać dokładny przebieg zdarzenia,
bo może się okazać, że jednak nie masz racji. Na pewno syn ma kolegów, może
przychodzą do was do domu - można zapytać jak było, porozmawiać z innymi
rodzicami, może coś wiedzą. I bardzo spokojnie: przyszłaś bo zdarzenie cię
zaniepokoiło i chcesz sprawę wyjaśnić. Przy okazji napomknąc, że "niewychowany
dzieciak" to wyrażenie nie na miejscu. Ktoś z forumowiczów bronił nauczycielki
twierdząc, że kazdy popełnia błedy i ja się z tym zgadzam, ale nic się nie
stanie jak nauczycielka sobie uświadomi, ze błąd nie pozostał bez echa.
Tylko nie nastawiaj syna przeciwko niej! Jakoś musisz to dyplomatycznie
załatwić.
Strasznie się wymądrzam, ale piszę z własnego doświadczenia i wiem że za
własnym dzieckiem trzeba stać MUREM!!! Siedzenie cicho nic nie da.

[mamam11]

Witam.
Byłam wczoraj na tej rozmowie. Zachowanie pani jest poprostu dla mnie żenujace.
Nie przyjmuje nic do wiadomośći. Nie próbowała wyjaśnić zaistniałej sytuacji
-"bo nie ma czasu na takie duperele" -dosłownie. Wpisała uwagę synowi bo udeżony
kolega się poskarżył-pozostałym nie wpisała bo nie miała sygnałów -dla niej "ta
sprawa na tym sie skończyła" -to są dosłownie jej słowa. Ze mną nie chciała
zbytnio rozmawiać powtarzając ,iż dla niej ta sprawa sie skończyła. Na moją
uwagę, że zwrot -"niewychowany DZIECIAK" jest raczej niestosowny -pani
zczerwieniała i powiedziała,że nie będzie ze mną rozmawiać. Tyle relacji z
rozmowy -pozostawiam ją bez komentarza.
Co do uwagi, iż powinnam raczej zająć się rozmową z synem a nie rozdmuchiwaniem
sprawy z nauczycielką- powiem tylko tyle,że bardzo łatwo przychodzi wam
ocenianie nie znając sprawy. Nie tobie agatko_s oceniać, czy rozmawiałam z
dzieckiem czy nie. To jak sie przejełam jego zachowaniem wiem tylko ja. Dlatego
też poszłam do nauczycielki o czym syn nawet nie wiedział.

[agatka_s]

No to nie tylko pani nauczycielce sie dostalo, ale i mnie tez...

Jesli twoj syn jest nauczony tak samo reagowac na niepodobajace sie Wam uwagi i
opinie innych osob jak ty, no to ja sie w sumie nie dziwie ze pani go okreslila
jak okreslila. No chyba ze ty tak reagujesz, ale dziecko uczysz czegos
kompletnie innego...

Zauwaz ze ja napisalam co ja bym zrobila gdyby moj syn uczestniczyl w bojce, i
co dla mnie byloby priorytetem w takiej sprawie. Kazdy sobie przeczyta i albo
sie nad tym zastanowi, albo nie, wolny kraj.

JA (i mowie za siebie) napewno (powiem to raz jeszcze) skupilabym sie na swoim
dziecku i na tym co ja pokrecilam w procesie wychowawczym ze dziecko tak sie
zachowuje, jak sie zachowalo. Glownie na tym.

zacznijmy od siebie

[linka9]

agatka_s napisała:


> JA (i mowie za siebie) napewno (powiem to raz jeszcze) skupilabym sie na swoim
> dziecku i na tym co ja pokrecilam w procesie wychowawczym ze dziecko tak sie
> zachowuje, jak sie zachowalo. Glownie na tym.

Całkowicie popieram Agatkę. Odnoszę wrażenie, że świat byłby prostszy i
przyjemniejszy, gdybyśmy zaczęli go naprawiać od siebie.

[ardzuna]

A ja uważam, i nawet wiem, ze świat byłby o wiele lepszy i przyjemniejszy,
gdyby nasze dzieci były wychowywane w stuprocentowym poczuciu, że mogą na nas
polegać i że im ufamy.

Do agatki_s

[agau7]

Jesteś mądrą Mamą. Czytam Twoje wypowiedzi i jestem zdumiona, że można tak
rozsądnie podchodzić do spraw wychowawczych. To droga do sukcesu Twoich dzieci
( czy dziecka). Myślę, że masz pełne prawo wypowiadać się na forum i nie
powielać w związku z tym cudzego zdania. Dlaczego autorka wątku jest tak bardzo
niezadowolona z Twoich wypowiedzi??? Czy tylko wypowiedzi zgodne z
przekonaniami tej Mamy są mile widziane???
Pozdrawiam Agnieszka

[mamam11]

Ja tylko powiedziałam, że nie ma prawa mnie oceniać.Odpowiedzią było obrażenie
mnie. Ale jak powiedziała to wolny kraj.

[makurokurosek]

Uważam, że się czepiasz. Nauczycielka oczywiście mogła powiedzieć to łagodniej,
ale podejrzewam że rzadna z nas w takiej sytuacji nie byłaby pozbawiona emocji,
tym bardziej że w razie wypadku to nie twój syn by za niego odpowiadał tylko
ona. Zastanów się czy nie wychowany dzieciak to naprawdę tak okropne określenie
i pomyśl jak ty byś nazwała kogoś z powodu kogo miała byś duże nieprzyjemności
lub twoje dziecko trafiłoby do szpitala. Może trochę więcej samokrytyki i
obiektywizmu

[majka200]

Ja bym poszła. W tej przepychance brało udział więcej dzieci. Ale najpierw bym
wyjaśniła kto był prowodyrem, jeśli tylko Twój syn popychał, bił, to faktycznie
bardziej czepiałabym sie syna, ale z tego co zrozumiałam było tam 4 kolegów i
takie przepychanki są normalne w tym wieku, to raczej zabawa, siłowanie się a
nie agresja, nie specjalne bicie. Jeśli taka sytuacja ma miejsce wobec jakiejś
ofiary klasowej to nie pochwalam, ale jeśli chłopcybawili sie między sobą, to
nie tylko Twój syn jest winny. A co pomiędzy tymi dziećmi robił syn
nauczycielki? MOże on jest na równi winny z twoim synem i innymi kolegami? Nie
pochwalam takiego postępowania nauczycielki. A gdzie była jak to sie zaczęło
dziać? Jak się zaczynają przepychać można to zaraz zakończyć, może wolała z
koleżankami na papieroska wyjść? Albo pogadać? Ja bym poszła wyjaśniła, bo
przeciez nie był tam sam.

do majka200

[ela_tuptus]

Jak się zaczynają przepychać można to zaraz zakończyć, może wolała z
koleżankami na papieroska wyjść? Albo pogadać?

jak można pisać coś takiego bez znajomości faktów i osób
ela

[mhania]

Podejrzewam, że nauczycielka była świadkiem już wieeelu takich zachowań ze
strony Twojego syna - dlatego podczas rozmowy z Tobą wiedziałą, że wiele nie
można już zyskać - a może4 i stracić i np. dostać od Ciebie po głowie...

))sorry nie mogłam się powstrzymać

[mamam11]

Podejrzewam, że nauczycielka była świadkiem już wieeelu takich zachowań ze
> strony Twojego syna
a na jakiej podstawie to twierdzisz?
np. dostać od Ciebie po głowie...
>
znasz to z autopsii czy co?
> ))sorry nie mogłam się powstrzymać
ja też

[mhania]

Trzeba było od razy się przyznać...

)

[ant18]

ja uważam że nauczycielka głupio sie wyraziła. Pedagog powinien skrytykować
to konkretne zachowanie i odpowiednio ukarać a nie przylepiać etykietę dziecku
a własciwie jego rodzicom przy całej klasie.A poza tym dać szansę wytłumaczenia
się chłopcom,rozstrzygnąć o winie i tym samym doprowadzić do rozwiązania
konfliktu, który niewatpliwie gdzieśsie między nimi sie pojawił skoro zaczeli
sie szturchac.
ale najłatwiej jest wyrzucić swoja złość i cześć.

[scher]

mamam11 napisała:

> -pani wpisała uwagę tylko synowi (uderzył syna nauczyciela), a gdy próbował
> się tłumaczyć powiedziała na całą klasę -"Co za niewychowany dzieciak"

W jaki sposób syn "próbował się tłumaczyć"?
W sposób przynoszący jemu i tobie wstyd czy w sposób nieprzynoszący wam wstydu?

[lioninka]

Przeczytałam całą dyskusję i muszę dodać swoje trzy grosze:
- dziecku z powodu nazwania go "niewychowanym dzieciakiem" korona z głowy nie
spadła i tak naprawdę nie ma się czego czepiać,
- nauczycielka na dyżurze ma zazwyczaj do pilnowania kilkadziesiąt dzieci na
sporej części korytarza i mimo najlepszych chęci nie upilnuje wszystkich
wszędzie i nie wszystko zauważy,
- nauczyciel to nie jest nadczłowiek, więc jak można od niego wymagać żeby się
nigdy nie denerwował? (tym bardziej że praca jest dość niewdzięczna)
- nauczyciel nawet najlepszy nie jest mistrzem mowy polskiej a trudno żeby
mówił do uczniów ze słownikiem w ręku, żeby przypadkiem nie użyć jakiegoś nieco
mniej właściwego określenia
- nauczyciel na reakcję ma dosłownie sekundy a nieraz nie ma nawet czasu, żeby
jakiemuś uczniowi dokładnie wyjaśnić co w jego zachowaniu jest nie tak
(szczególnie w czasie przerwy)
- autorka postu też pewnie nieraz popełniła błędy wychowawcze tak samo jak
nauczycielka. Skoro nauczycielka ma jej zdaniem zmienić zawód, to niech ta mama
też się przekwalifikuje np. na tatę.

[ardzuna]

lioninka napisała:

> - nauczyciel to nie jest nadczłowiek, więc jak można od niego wymagać żeby
się
> nigdy nie denerwował? (tym bardziej że praca jest dość niewdzięczna)
> - nauczyciel nawet najlepszy nie jest mistrzem mowy polskiej a trudno żeby
> mówił do uczniów ze słownikiem w ręku, żeby przypadkiem nie użyć jakiegoś
nieco
>
> mniej właściwego określenia

Na tym polega profesjonalizm, zeby w 97% przypadków użyc własciwego określenia.
Profesjonalizm lekarza polega na tym, żeby własciwie leczyc, a nauczyciela -
żeby właściwie uczyć i wychowywać.

[makurokurosek]

a profesjonalizm rodzica, żeby dobrze wychował i do takich sytuacji nie
dopuścił.czyżbyś zarzucała matce brak profesjonalnego podejścia do dziecka.
Z postu nie wiemy czy nauczycielka odpowiednio i jasno przekazuje wykładany
przez siebie przedmiot, czy potrafi nim zainteresować, czy jest dobrym
pedagogiem wiemy tylko, że w tej sytuacji jej puściły nerwy. Wole aby moja córka
miała styczność, z nauczycielem, któremu jak każdemu człowiekowi puszczają
nerwy, ale który potrafi zainteresować przedmiotem, niż z zimnym ale opanowanym
wykładowcą.
Ciekawe czy ty jesteś nawet w 97% perfekcyjna w wychowywaniu swoich dzieci

[ardzuna]

makurokurosek napisała:

> a profesjonalizm rodzica, żeby dobrze wychował i do takich sytuacji nie
> dopuścił.

Być może. Mamy nawet trochę profesjonalnych rodziców w kraju, a są to ci którzy
mają rodzinne domy dziecka i niespokrewnione rodziny zastępcze. Tylko że oni
mają dzieci z bardzo powaznymi problemami, więc w tym przypadku niedopuszczenie
do takich sytuacji na pewno nie ma nic wspólnego z ich profesjonalizmem.

czy jest dobrym
> pedagogiem wiemy tylko, że w tej sytuacji jej puściły nerwy.

Dobry pedagog ma opanowane wzorce zachowania w tego typu sytuacjach
konfliktowych i zamiast napinać nerwy, które mogą puścić, w takiej sytuacji
uruchamia jeden z tych wzorców. Ciekawe, czy gdyby stewardessie puściły nerwy i
cię zaczęła wyzywać w samolocie, usprawiedliwiałabyś ją równie łatwo. Albo
gdyby puściły nerwy politykowi ktory rozmawia z wyjątkowo natrętnym i czepliwym
dziennikarzem. To wszystko są sytuacje normalne w danym zawodzie i będąc
profesjonalistą trzeba umieć sobie z nimi radzić.

[makurokurosek]

rozumie, że ty nigdy nie masz gorszych dni zawsze potrafisz oddzielić problemy
domowe od pracy, nikt w pracy nie jest w stanie wyprowadzić cię z równowagi,
zawsze w pracy jesteś uśmiechnięta , miła i pomocna. Można tylko pogratulować
twojemu szefowi, ze udało mu się zdobyć taki skarb, a mi uczyć się od ciebie
profesjonalizmu.

[ardzuna]

makurokurosek napisała:

> rozumie, że ty nigdy nie masz gorszych dni zawsze potrafisz oddzielić problemy
> domowe od pracy, nikt w pracy nie jest w stanie wyprowadzić cię z równowagi,

RozumieM, że ty nie jesteś nauczycielką z taką ortografią, to po pierwsze. Po
drugie - tak, nie zdarzyło mi się żeby ktos mnie w pracy wyprowadził z
równowagi.

> zawsze w pracy jesteś uśmiechnięta , miła i pomocna.

Bycie uśmiechniętą, miłą i pomocną to rola stewarda/stewardessy,
ekspedientki/ta, recepcjonistki/ty, osoby z call center. Moja praca polega
zupełnie na czym innym i trudno, żebym szczerzyła się non stop do komputera na
którym piszę jakieś duże opracowanie. Co nie oznacza, że oczywiscie nie można
się uśmiechać i zachowywać sie sympatycznie. Co tez robimy wszyscy w zespole,
jak już odchodzimy od swoich komputerów.

Nie zbaczajmy jednak na watki osobiste, bo one nie mają nic do rzeczy.
Oczywiście raz na jakis czas nauczycielowi zapewne puszczą nerwy, bo będzie
niewyspany, żona go zdradzi, umrze mu któryś z rodziców itp. To nie oznacza, że
takie sytuacje powinien traktowac jako normę i łatwo się z nich
usprawiedliwiać. Wręcz odwrotnie, każda taka sytuacja powinna wiązać sie z
dużym poczuciem winy i poszukiwaniem metod, które w przyszłości pomogą
rozwiązać mu identyczny problem przy pomocy profesjonalnych narzędzi i bez
angażowania w sprawę własnych emocji. U nas nauczyciele, jak widać z tego
wątku, słabo to rozumieją i łatwo im przychodzi namawianie matki dziecka by
zobaczyła błąd w sobie, ale bardzo trudno - wejrzenie w siebie i poszukanie tam
błędu. Klasyczne "A czemu widzisz źdźbło w oku brata swego, a belki w oku swoim
nie dostrzegasz?"

[agatka_s]

Kompletnie wszystko postawione na glowie.

Dziecko bije sie na przerwie-fakt
Nauczycielka pisze uwage-fakt
Za to, ze dziecko nie zostalo wychowane PRZEZ RODZICA-i nie wie ze na przerwie
sie nie powinno bic, odpowiadaja rodzice dziecka-fakt
Nauczycielka artykuluje ze dziecko nie zostalo wychowane-fakt
Gdyby nie byla zdenerwowana, pewnie moglaby ten sam komunikat wyrazic ciut
dyplomatyczniej, niemniej z ta sama trescia: "Rodzice nie wychowali tego
dziecka"
Rodzic powinien uderzyc sie w piersi i zaczac naprawiac bledy- NIESTETY nie
fakt, a przynajmniej nie fakt do niektorych rodzicow.

Co robi rodzic-odwraca cala sytuacje "kota ogone" i ma pretensje do
nauczyciela. W sumie oceniane jest zachowanie nauczyciela, jako najgorsze i
najbardziej niepokojace w calej tej sytuacji. Kompletnie nie mowi sie co ma
zrobic rodzic, jaka jest jego odpowiedzialnosc, aby to dziecko WYCHOWAC, aby
nauczyciel nie musial nazywac NIEWYCHOWANYM.

Jesli rodzic dobrze dziecko wychowa, to ono rzadko tak sie zachowywuje aby
wyprowadzac otoczenie z rownowagi. Poprostu


To rodzice wychowuja, nauczyciele tylko pomagaja (czasem profesjonalnie jak
ktos tu nazwal, a czasem mniej, bardziej jak kazdy rodzic) . Fajnie gdyby o
tym pamietac, ze za to ze dziecko nie bije innych, nie podstawia nogi, nie
pluje, nie obraza odpowida RODZIC i tylko rodzic. Nauczyciel moze tylko
pomagac, ale bledow rodzicoe nigdy nawet nie wiem jak profesjonalny (cokolwiek
to znaczy) nie poprawi.

Pozdrawiam i zycze ciut ciut obiektywnosci w podchodzeniu do tego co w szkole
czasem robia nasze dzieci

[ardzuna]

agatka_s napisała:

> Co robi rodzic-odwraca cala sytuacje "kota ogone" i ma pretensje do
> nauczyciela. W sumie oceniane jest zachowanie nauczyciela, jako najgorsze i
> najbardziej niepokojace w calej tej sytuacji. Kompletnie nie mowi sie co ma
> zrobic rodzic, jaka jest jego odpowiedzialnosc, aby to dziecko WYCHOWAC, aby
> nauczyciel nie musial nazywac NIEWYCHOWANYM.

Jasne, nauczyciel nie jest niczemu winny, nawet brakowi własnych podstawowych
umiejętnosci wychowawczych, i musiał, po prostu MUSIAŁ nazwać rzeczy po
imieniu. Jak przyjdzie do nauczyciela na trozmowę matka prostytutka, to będzie
MUSIAŁ, po prostu MUSIAŁ, powiedzieć to niej "ty ku.wo". Szczerość, etyka i
wewnętrzna uczciwość nie pozwolą mu na inne zachowanie.

Żeby była jasnosć - jestem po pedagogice i pracowałam przez 10 lat jako
nauczyciel.

> Jesli rodzic dobrze dziecko wychowa, to ono rzadko tak sie zachowywuje aby
> wyprowadzac otoczenie z rownowagi. Poprostu

To, co ty piszesz, jest postawione na głowie.

[agatka_s]

Ja pisze o proporcjach.

Rodzic ktory dowiaduje sie o tym ze dziecko bilo sie na lekcji, powinien pojsc
do nauczyciela aby porozmawiac o tym co on (rodzic) moze zrobic aby taka
sytuacja sie nie powtorzyla. Zeby ustalic jakis "plan" dzilania aby dziecko
takich, niebezpiecznych dla niego i dla innych dzieci dzialan nie podejmowalo.

Jesli slowo "niewychowany dzieciak" urazilo rodzica, moze o tym powiedziec, ale
nie jako o osi problemu-raczej juz po obgadaniu glownego problemu.

Rozumiem ze kogos te slowa moga urazic (nie kazdego, mnie gdyby moje dziecko
pobile inne, nazwanie go niewychowanym by nie obrazilo, sama czesto uzywam
zwrotu "Jezu, jak ja cie wychowalam ze a, b, c..."), no ale rozumiem ze ktos
moze miec inna wrazliwosc-OK, mozna powiedziec ze nam sie ten zwrot nie podobal
i zyczylibysmy sobie aby nauczyciel w przyszlosci, inaczej takie uwagi
formuowal.

Tylko ze to jest watek poboczny calej sprawy- glowny to to ze dziecko zachowalo
sie tak jak nie powinno, i nalezy zrobic wszystko aby wiecej tak sie nie
zachowalo (chociazby dlatego ze moze zrobic krzywde innym dzieciom, za co np my
jako rodzice mozemy odpowiadac naweyt przed prawem). I to jest rola rodzica,
przy wspoldzialaniu z nauczycielem. Mysle ze gdyba mama ktorej sprawa dotyczy
tak do sprawy podeszla, mialaby szanse uzyskac pomoc od nauczyciela, miec
szanse rozwiazac sprawe dziecka, i poruszyc sprawe niefortunnego
zwrotu "niewychowany". Mysle ze madra nauczycielka po takiej "konstruktywnej"
rozmowie, pewnie by nawet przeprosila za uzyte w zlosci slowa-mysle ze gdyby
byla bardzo madra to moglaby dziecko przeprosic nawet w klasie, za slowa
niefortunne, uzyte w zdenerwowaniu.

Natomiast rozumiem ze jesli przychodzi rozjuszony rodzic, ktory w calej sprawie
widzi glownie wine nauczyciela, od siebie nie ma nic do zaproponowania i swojej
odpowiedzialnosci nie widzi zadnej, to bardzo trudno z takim rodzicem traktowac
wychowanie dziecka jako "wspolny interes". Niejako od razu rozmowa tochona
jest w okopach, jako konfrontacyjna, a nie jako dazaca do znalezienia wspolnego
rozwiazania.

Ja nie wiem dlaczego, ale ja jeszcze nigdy , ale to nigdy nie mialam zadnej
konfliktowej sprawy z nauczycielem, choc nie moge powiedziec ze moj syn to
tylko aniolek. Ja poprostu zawsze traktuje nauczycieli jak swoich
sprzymierzencow we wspolnej pracy jakim jest wychowanie mojego dziecka-to
powoduje ze jakos wszyscy chca mi pomagac i nawet jakies trudne sytuacje udaje
sie rozwiazac tak ze wszyscy sa zadowoleni, a przede wszystkim dziecko dostaje
jasny i czytelny komunikat wychowawczy, ode mnie i nauczyciela-taki sam.

Mysle ze czasem dobrze sie zastanowic czy takim stawianiem spraw na ostrzu
noza, rzeczywiscie dzilamy w interesie naszych dzieci, przy czym interes ja nie
rozumiem doraznie (lepsza ocena, jedna uwaga mniej) tylko tak dlugofalowo-
wychowanie madrego i fajnego czlowieka.


Pozdrawiam

[ardzuna]

> Rodzic ktory dowiaduje sie o tym ze dziecko bilo sie na lekcji, powinien
pojsc
> do nauczyciela aby porozmawiac o tym co on (rodzic) moze zrobic aby taka
> sytuacja sie nie powtorzyla. Zeby ustalic jakis "plan" dzilania aby dziecko
> takich, niebezpiecznych dla niego i dla innych dzieci dzialan nie podejmowalo.

Jest tu mały szkopuł. Nie wiadomo, kto zaczął. Nie wiadomo, czy dziecko takie
zadania podejmowało, czy tylko się broniło, a podejmował je kto inny, na co ma
znikomy wpływ. I jest to clou całej sprawy, ponieważ najgorsze co mozesz
zrobić, to stanąć jako sprzymierzeniec nauczyciela i kolegów po stronie
przeciwnej dziecku. Są rózne zdania na temat stosowania przemocy, ale ja po
własnych doświadczeniach, kiedy byłam zaatakowana przez niewiele silniejszego
napastnika na ulicy i byłam obezwładniona poczuciem, że JAK MU ODDAM TO MU
ZROBIE KRZYWDĘ (a on mnie moze bić, prawda? bo moja krzywda nie jest tak ważna,
jak jego - więc jak nawet chciałam go przytrzymać czy mu oddać, to osłabialam
chwyt tuż przed najbardziej decydującym momentem i to było silniejsze ode
mnie), nigdy nie polecam innym wychowywanie dziecka tak, żeby nie umiały oddać
koledze, jeśli inne sposoby rozwiązania konfliktu zawiodą.
Absolutnie nie jest też właściwe stawanie po stronie innej, niż strona własnego
dziecka, co wiem i z książek i z własnego doświadczenia - bo właśnie moja matka
stawała przynajmniej w rozmowach ze mną zawsze po cudzej stronie, zawsze
negowała taką możliwość, że w sporze z kimś to ja miałam rację - a skończyło
się kilkoma toksycznymi związkami, w tym jednym z przemocą domową - bo to ON MA
Z ZASADY RACJĘ, JA NIE MOGĘ MIEĆ RACJI, NA PEWNO SIĘ MYLĘ. Uważajmy, co robimy
własnym dzieciom, bo takie niewinne z pozoru zdarzenia wpływają na całe
późniejsze życie dziecka. Oczywiście oprócz zaufania dziecku trzeba sprawdzać
również relacje innych osób, ale trzeba to robić mądrze, tak żeby dziecko
wiedziało, że ma nas zawsze po swojej stronie, nawet wtedy kiedy błądzi i
próbujemy to skorygować.

[agatka_s]

"Syn -lat 9 - przed lekcją muzyki razem z 4 innymi kolegami "przepychał" sie na
korytarzu- ktos popchnął, ktoś kopnął, ktos uderzył. Oczywiśnie nie pochwalam
takiego zachowania, ale cóż stało się. Z równowagi wyprowadziło mnie co innego
-pani wpisała uwagę tylko synowi ( uderzył syna nauczyciela), a gdy próbował
się tłumaczyć powiedziała na całą klasę -" Co za niewychowany dzieciak" "

Przeczytaj ten opis sytuacji. Tu jest jasno opisane ze byla to "przepychanka",
bijatyka kilku kolegow na przerwie. Syn autorki uderzyl innego kolege, moze
sam tez dostal, nie wiem ale to nie ma takiego znaczenia (ma ale nie
usprawiedliwaia udzialu w bojce, nie jest okolicznoscia lagodzaca ze sam
uderzyl). Nie powinien w takiej bojce uczestniczyc, niezaleznie czy byla to
bojka 2 kolegow, 10 kolegow czy calej klasy. Nawet sprowokowany (zalozmy jakas
wersje ze ktos mu dokuczal np) nie powinien nikogo uderzyc. To sa rzeczy
oczywiste i nie podlegajace dyskusji. Uderzenie kolegi-jest bardzo zle i nie
moze byc tolerowane.

Dla mnie jako dla matki ta sytuacja bylaby, niezaleznie od tego kto zaczal,
bardzo alarmujaca. Gdyby moje dziecko uderzylo inne dziecko, naprawde bylabym
bardzo poruszona i naprawde chcialabym aby nigdy wiecej moje dziecko innego
dziecka (nawet nauczyciela, nawet jeszcze gorszego chuligana) nie uderzylo.
Poprostu uwazam ze uderzenie kogos, jest bardzo, bardzo zla rzecza niezaleznie
od okolicznosci.

I powiem raz jeszcze gdybym miala wybierac na kogo ma natrafic moj syn w
szkole: na bijacego kolege czy nauczycielke uzywajaca slow "niewychowany
dzieciak", jako matka wybralabym "nieprofesjonalna" nauczycielke. Moze dlatego
ze moje dziecko padlo ofira takiego bijacego, moze dlatego...

[puchata1]

Agatko S wydaje mi sie ze troche idealizujesz swiat, dzieci a chlopcow w
szczegolnosci. Faceci od wiekow mieli w sobie ochote do walki z innym samcami,
to nasza cywilizacja i kultura europejska w wiekszosci skutecznie tlumi te
pierwotne instynkty, ale one dosc gleboko w nas siedza. Wydaje mi sie ze w
zbiorowisku dzieci zawsze zdarzaja sie takie sytuacje i ze dzieci tzn pewnie
bardziej chlopcy sie czasami tarmosza i bija. Dla mnie to tez jest okropne, ale
niestety tak jest. Czy pochwalamy to czy nie.
Ja mam w domu 2 synow, i mimo tego , ze ani ja ani maz nie bijemy dzieci, oni
tluka sie miedzy soba strasznie.
Dlatego wydaje mi sie, ze to jednak nie tylko problem wychowania, choc
oczywiscie dzieci trzeba caly czas uczulac by sie nie bily, ale mysle, ze to
jest kwestia niezbyt profesjonalnego nauczyciela bo nawet jesli chciala obrazic
ucznia, to nie zrobila tego tylko przypiela latke rodzicom, bo to oni to
dziecko wychowuja.

[acorns]

Chlopaki zawsze bili się między sobą. Tak było jak ja chodziłem do szkoły, tak
jest teraz i tak będzie też jak do szkoły bedą chodzić moje wnuki i prawnuki.
Nie ma sensu debatować nad jakimś incydentem, bo to po prostu leży w męskiej
naturze.

> Poprostu uwazam ze uderzenie kogos, jest bardzo, bardzo zla rzecza
> niezaleznie od okolicznosci.

Wyobraź sobie, że Twój syn stoi oparty o szkolny parapet i coś tam pisze.
Podchodzi do niego jakiś chłopak i z całej siły strzela mu karczycho. Dwie
dziewczyny, które są z nim rechoczą, a ten chłopak tylko czeka na reakcję
Twojego syna. Co Twój syn w takiej sytuacji zrobić powinien żeby nie wyjść na
lamusa? Zakładamy że ma kolegów w klasie, którzy pomogą w razie potrzeby, a
warunki fizyczne ma podobne jak napastnik.

[ardzuna]

agatka_s napisała:

> Przeczytaj ten opis sytuacji. Tu jest jasno opisane ze byla
to "przepychanka",
>
> bijatyka kilku kolegow na przerwie.

Nadal nie wiadomo, kto zaczął i kto był ofiarą.

Syn autorki uderzyl innego kolege, moze
> sam tez dostal, nie wiem ale to nie ma takiego znaczenia (ma ale nie
> usprawiedliwaia udzialu w bojce,

Udział w bójce jest nie zawsze zależny od twojej woli. Kiedy ktoś przyjdzie i
cię uderzy też "bierzesz udział w bójce". Przepychanka to natomiast jeszcze nie
bójka, tak jak bójka to nie mordowanie.

Nawet sprowokowany (zalozmy jakas
>
> wersje ze ktos mu dokuczal np) nie powinien nikogo uderzyc. To sa rzeczy
> oczywiste i nie podlegajace dyskusji.

Dla ciebie. Ja nie widzę nic złego w samoobronie (o ile nie jest to partia
polityczna). Wręcz uważam, że człowiek musi umieć się obronić, jeśli tego nie
umie, jest zwykłą ofiarą losu. Taką samą jak ja byłam, kiedy mnie zaatakowano.
Odpowiedz mi, czy wolisz, żeby twoje dziecko zostało zakatowane przez
napastnika nożem na śmierc w razie gdyby było napadnięte, czy też wolisz jednak
żeby umiało go uderzyć i wytrącić nóż lub obezwładnić. Jesli zgadzasz się z ta
pierwszeą częścią stwierdzenia, to oczywiście, ucz swoje dziecko że pod żadnym
pozorem, nawet we własnej obronie, nie moze podnieść na nikogo ręki. Ja tak
byłam uczona i gdyby napastnik nie został przepłoszony, nie wiem czy dziś nie
wachałabym kwiatków od spodu, choć ten człowiek nie był ode mnie silniejszy.
Pamiętaj, że jesteś dla swojego dziecka wielkim autorytetem i wdrukowujesz mu
pewne rzeczy, które mają swoje konsekwencje, których byś nie zakładała nawet w
najśmielszych snach.

> Poprostu uwazam ze uderzenie kogos, jest bardzo, bardzo zla rzecza
niezaleznie
> od okolicznosci.

Jak chce ciebie zabić albo zgwałcić, też nie wolno go uderzyć, tak?

> Moze dlatego
>
> ze moje dziecko padlo ofira takiego bijacego, moze dlatego...

Moze właśnie dlatego padło ofiarą, że go uczysz ofermowatości...

[agatka_s]

wybacz, teoretyzujesz.

Bojka w szkole, to nie jest atak nozownika ani gwalciciela. Syn autorki
uderzyl inne dziecko, nie nozownika ani gwalciciela w obronie wlasnej.

A uderzenie innego dziecka, nawet jesli to jest "oddanie" jest zle. Dobrze
wychowane dziecko w bojce nie bierze udzialu, po prostu.

[ardzuna]

agatka_s napisała:

> wybacz, teoretyzujesz.
>
> Bojka w szkole, to nie jest atak nozownika ani gwalciciela. Syn autorki
> uderzyl inne dziecko, nie nozownika ani gwalciciela w obronie wlasnej.

Wybacz, ale w odróżnieniu od ciebie właśnie nie teoretyzuję, tylko piszę z
doświadczenia. Nieumiejętnośc obronienia się przed bysiem w szkole przekłada
się w bardzo prosty sposób następnie na nieumiejętność obronienia się przed
nożownikiem czy gwałcicielem.

juz teraz wiem skad przemoc i agresja w szkole

[agatka_s]

Juz wiem skad sie to bierze, to przesladowanie slabszych, agresja werbalna i
czynna, fala,

jesli dzieci w domu slysza taki przekaz wychowawczy to naprawde juz teraz
rozumiem jaka jest geneza tych wszystkich patologii typu Ania z Gdanska i inne
zaszczute dzieciaki. Smutne jak diabli.

Od dzis pozostaje mi tylko modlic sie aby moje dziecko poprostu nigdy nie
natrafilo na dzieci , ktorym rodzice przekazuja to co przeczytalam na tym forum.

[ardzuna]

Żałosna jesteś. Tak, przemów jeszcze jezykiem pełnym obwiniania, bo wyczerpałaś
już wszystkie argumenty i żaden nie okazał się być sensowny.

Oczywiście że staniecie w obronie własnej to to samo co zbiorowy gwałt na
koleżance z klasy. Moje dziecko z upodobaniem uczę przesladowania slabszych,
agresji werbalnej i czynnej oraz fali. I codziennie napominam, żeby nie
zapominalo o kręceniu swoich wyczynów komórką i rozsyłaniu ich znajomym. W
szczególności uczulam je na ewentualne spotkanie dziecka agatki_s, żeby nie
zapomniało zgnoić go ze szczególnym sadyzmem.

Strasznie sie ośmieszyłaś. Wielkie ROTFL.

[agatka_s]

ardzuna napisała:

> Żałosna jesteś. Tak, przemów jeszcze jezykiem pełnym obwiniania, bo
wyczerpałaś
>
> już wszystkie argumenty i żaden nie okazał się być sensowny.
>
> Oczywiście że staniecie w obronie własnej to to samo co zbiorowy gwałt na
> koleżance z klasy. Moje dziecko z upodobaniem uczę przesladowania slabszych,
> agresji werbalnej i czynnej oraz fali. I codziennie napominam, żeby nie
> zapominalo o kręceniu swoich wyczynów komórką i rozsyłaniu ich znajomym. W
> szczególności uczulam je na ewentualne spotkanie dziecka agatki_s, żeby nie
> zapomniało zgnoić go ze szczególnym sadyzmem.
>
> Strasznie sie ośmieszyłaś. Wielkie ROTFL.


Ja ucze dziecko, innych rzeczy:nie uzywania przemocy, nie bycia agresywnym,
dyskutowania na argumenty-nie osobiste wycieczki- ucze glownie poprzez przyklad
wlasnej osoby, wiec wybacz ale twoj atak na moja osobe poprostu zignoruje i nie
odpowiem agresja na agresje.

Zycze milego wieczoru

[ardzuna]

Tia, bo komentowanie wypowiedzi twoich rozmówców "juz teraz wiem skad przemoc i
agresja w szkole", "jesli dzieci w domu slysza taki przekaz wychowawczy to
naprawde juz teraz
rozumiem jaka jest geneza tych wszystkich patologii typu Ania z Gdanska " i "Od
dzis pozostaje mi tylko modlic sie aby moje dziecko poprostu nigdy nie
natrafilo na dzieci , ktorym rodzice przekazuja to co przeczytalam na tym
forum." jest językiem miłości, nie ma ani cienia agresji oraz nie zawiera
żadnych znamion ataku. No proszę, nie ośmieszaj się jeszcze bardziej. Jesteś
bardzo agresywna werbalnie.

Agatko.

[sir.vimes]

Zgadzam się, ze dziecko nie powinno brać udziału w bójce. Szczególnie takiej
"dla zabawy" - bo cóż to za zabawa?
Ale - nie można dziecku wpajać , że zawsze i wszędzie odrobina agresji jest zła.

Gniew, złość to naturalne uczucia - i czasem należy im zaufać. Nie pozwól, by
twój syn zatracił naturalną umiejętność obrony. Choćby słownej. Czasem trzeba
rozważyć zyski i straty - i użyć siły czy ostrego słowa.

Niestety, nawet wśród dzieci, nawet w dobrych szkołach zdarza sie jakiś sadysta,
szukający brzydzącej się agresją ofiary. Bez zachwytu - ale trzeba się jakoś
obronić.

Gandhi

[ardzuna]

Tak a propos naszej dyskusji zacytuje może Gandhiego:

"Ahimsa [niekrzywdzenie] w moim pojęciu jest niezwykle aktywną i potężną siłą.
Nie ma w niej miejsca nie tylko na najdrobniejsze tchórzostwo, ale nawet na
słabość. Człowiek gwałtowny może z czasem przyjąć ahimsę, lecz tchórz jest
beznadziejny, nie zdoła przyjąć jej nigdy". Wierzę, iż tam, gdzie jest wybór
tylko pomiędzy tchórzostwem a gwałtowną walką - himsą - należy wybrać tę
ostatnią. Wolałbym widzieć Indie chwytające za broń w obronie swego honoru,
aniżeli widzieć je poddające się tchórzliwie i biernie narzuconej hańbie.

[ardzuna]

cd. - za wczesnie mi się wysłało.

"Ale wierzę, iż ahimsa jest nieskończenie wyższa od gwałtownej walki, a
przebaczenie od zemsty i odweu. Jednak przebaczenie jest tylko wówczas
prawdziwe, gdy mamy moc wymierzania kary: nie ma natomiast żadnej wartości,
jeśli jest tylko getem, za którym tai się słabość".

Nie odbierajmy naszym dzieciom (psychicznej) mocy wymierzania kary, bo nie będą
umiały prawdziwie przebaczać.

[puchata1]

To wspanialy cytat........ Brawo barwo barwo
Przeciez wiekszego autorytetu pokojowego, nie stosowania przemocy znalezc chyba
sie nie da. Moze jak Agatka S przeczyta to, to cos zrozumie...

[mhania]

Trudno się po prostu przyznać do żle wychowanego dziecka - to boli, prawda?

Ale najważniejsze żeby to umieć zmienić. Ale jako 100% mama pewnie będziesz umiała.

[puchata1]

Ja tez mysle, ze "niewychowany dzieciak" to tak naprawde epitet obrazajacy
osoby wychowujace to dziecko czyli generalnie rodzicow a nie samo dziecko, bo
coz on jest winien, ze go zle wychowali. Odbiera mu sie tak naprawde mozliwosc
wplywania na swoje zachowania bo przeciez jest zle wychowany. Jao tez bym sie
pewnie zdenerwowala jako matka jak by ktos tak nazwal moje dziecko.
Nauczycielka powinna napietnowac zachowanie/zachowania dziecka/dzieci i pokazac
jakie moga byc konsekwencje, a nie rzucac epitetami, choc pewnie puscily jej
nerwy....... A szkoda!!

do puchatej i acornsa

[agatka_s]

widze ze pani nauczycielka raczej zamiast okreslenia "niewychowany", powinna
uzyc okreslenia "wychowany inaczej".

Roznimy sie bowiem w pogladach na wychowanie jak widac, bo ja mimo, ze jestem
matka chlopca, jako podstawowa zasade wpajam mu, ze nie wolno nikogo bic,
zachowywac sie agresywnie ani w zaden inny sposob naruszac cielesnosci innego
czlowieka.

Dla mnie to ze moje dziecko uderzylo byloby moja porazka wychowawcza. A to ze
jakies inne dziecko bije moje dziecko, dowodem ze to dziecko ktore bije jest
zle wychowane, nauczone agresji (albo przynajmniej nie nauczone ze agresja jest
zla, poprzez przymykanie oka w imie zasady "kazdy chlopak bije").

NIE ZGADZAM SIE (na bicie i na jego tolerowanie) I JUZ, moze dlatego ze
jechalam z dzieckiem popchnietym z rozcietym policzkiem, a moze dlatego ze
poprostu sama nigdy nie bylam bita, nikogo nie uderzylam i nie chce z biciem w
zadnej formie miec doczynienia.

[puchata1]

Wiesz moje dziecko w pierwszym roku pobytu w przedszkolu wciaz wracalo
podarapane z naderwanycm uchem, albo pokopane bo ja podobnie jak Ty uczylam go
tego ze w zadnej ale to w zadnej sytuacj inie mozna uderzyc innego dziecka.
teraz mysle ze to byl blad. Niektore dzieci nie rozumieja tego tak literalnie i
sie tluka. Dopoki sie ich nie nauczy ze nie warto zaczynac z tym konkretnym
dzieckiem, ktore pokazalo ze tez jest silne to beda ciagle probowac.
Gratuluje, Ci tego ze twoje dziecko nigdy nikogo nie uderzylo, rozumiem, ze
spedzasz z nim 100% czasu i wiesz to na pewno.
Wiesz jak bylam nastolatka to naszego mieszkania zadzwonil dzwonek, byl to
jakis chlopak zapytal czy moge poprosic mojego barta (5 lat mlodszy ode mnie)
za chwile moj brat wrocil z krawiacym nosem. ten chlopak po prostu strzelil mu
piescia w nos i sobie poszedl.........
Swiat naprawde nie jest idealny............... ale zgadzam sie z Toba ze
powinnismy uczyc nasze dzieci idealow.

[agatka_s]

swiat nie jest idealny. ale co z tego.

Mnie ukradziono 3 lata temu samochod, ale czy to znaczy ze ja mam ukrasc teraz
komus innemu ? i na dodatek jeszcze przekazywac dziecku, ze tak mozna bo "jak
Kuba Bogu, tak Bog Kubie"...

Dzieci ktore bily twoje dziecko w przedszkolu, to sa wlasnie te dzieci ktorym
rodzice nie mowia ze bicie jest zle, mowia ze "wszystkie chlopaki sie bija".

skad dziecko uczy sie zalatwiac swoje sprawy biciem i agresja ? przeciez nie
wysysa tego z mlekiem matki. skads sie tego uczy.

Ja juz teraz rozumiem skad....

dziecko to nie samochód

[sir.vimes]

Przede wszystkim będzie musiało radzić sobie SAMO. Z pacyfizmu typu - każdy może
mnie lać ile chce a ja nawet nie podniosę głosu - nic dobrego nie wynika.
Nie chodzi przecież o to by dzieciak bił sie ze swoimi oprawcami ale żeby jednak
wiedział, ze JEGO cielesność, godność też jest nienaruszalna. Że jeżeli inni
przekraczają granice to nie można tego tłumaczyć "to jakieś gorsze dzieci, źle
wychowane" i już , po sprawie.

[acorns]

> Roznimy sie bowiem w pogladach na wychowanie jak widac, bo ja mimo, ze jestem
> matka chlopca, jako podstawowa zasade wpajam mu, ze nie wolno nikogo bic,
> zachowywac sie agresywnie ani w zaden inny sposob naruszac cielesnosci innego
> czlowieka.

Gdyby wszyscy ludzie byli tacy jak Ty, nie byłoby przemocy, wojen, agresji,
możnaby zostawić otwarty dom na dowolnie długi okres czasu i nic by nie
zginęło. Niestety, rzeczywistość jest inna i nie wszyscy tak myślą. Dlatego też
ja nie wychowywałem Młodej do życia w wyidealizowanym świecie istniejącym tylko
w mojej wyobraźni, tylko do życia w tym realnym świecie, gdzie można spotkać
się z dresiarzem, złodziejem czy w przypadku dziewczyn z jakąś wytapetowaną
lambadziarą, której coś nie pasuje. Młoda nie zaatakuje pierwsza (tylko dwa
razy jej się zdarzyło jak do tej pory), ale zaatakowana będzie się tłukła
dopóki nie padnie albo nie wygra. A co zrobi Twój syn gdy zostanie zaatakowany?
Odmówisz mu prawa do obrony w imię nie naruszania cielesności drugiego
człowieka?

Ciekawa dyskusja!

[agau7]

Toczy się dalej. Nawet tutaj niektóre osoby dają się wyprowadzić z równowagi i
agresywanie reagują na cudze poglądy. A tak łatwo oceniać profesjonalizm(
właściwie jego brak) nauczyciela obserwującego przepychanki dzieci.
Włączę się do dyskusji w sprawie agresji dzieci. Jestem mama 16 letniego
chłopca. On nigdy nie uczestniczył w bójce z rówieśnikami. Nie możemy ( my
matki)wychowywać synów tak, aby z góry nastawiali się na odpieranie ataków.
Dlaczego ktokolwiek miałby prawo uderzyć innego człowieka i dlaczego mamy na
to, choćby w minimalnym stopniu, przyzwalać. To nie idealny świat - to normalny
świat. Nienormalna jest agresja człowieka przeciw człowiekowi, niezależnie, czy
ma to w genach, czy nie( z racji bycia mężczyzną). Obserwując dzieci w szkole,
na przerwach można zauważyć, że zwykle agresywanie zachowują się te same osoby.
Ciągle w sytuacjach problemowych uczestniczą te same dzieciaki. Nietóre z tego
wyrastają, inne zachowują się agresywanie nawet jako wyrośnięte nastolatki. Nie
wyobrażam sobie, abym miała tłumaczyc swoim dzieciom w jaki sposób uderzyć
kolegę lub koleżankę w odpowiedzi na jego złe zachowanie. Jeśli dziecko spotka
się z taką sytuacją powinno szukać pomocy u osoby dorosłej ( może tu przyda się
nauczyciel), a nie samo rozwiązywało problem z agresją innych ludzi. Myślę, że
jednak nie tędy droga. Owszem świat nie jest idealny, ale czy w sklepie, pracy,
na ulicy, w urzędzie, w większości domów spotykamy się z sytuacją, że dwoje
dorosłych ludzi tłucze się nawzajem?

[marina2]

Bardzo ciekawa dyskusja.
O etykietowaniu przez nauczycieli: mój syn przy swojej klasie został nazwany
przez nauczycelkę kłamczuchem.Nie usłyszał ,że tu i teraz kłamiesz .Dzieci
natychmiast podchwyciły tekst i zdarzało się,ze mówiły mu "a ty jestes
kłamczuchem ,nie wierzymy ci,nawet panią x okłamałeś".Godność dziecka...czy
ktoś przeprasza dziecko?Czy pani przeprosiła moje dziecko przy klasie gdy miała
jasność sytuacji ,ze się pomyliła - nie.Miesiąc trwało zanim dzieciaki
przestały gadać ,że jest kłamczuchem.
Mój syn jest największy i najsilniejszy w klasie 10 lat /160cm.Chłopcy z jego
klasy -paru takich pyrtków sięgających mu do piersi zaczepia go raz drugi
dziesiąty.Co zrobi Duży?"Proszę pani on mnie zaczepia"/on sięga do piersi./"A
ty skarżysz"Odpowiada pani.Cóż w końcu syn oddaje .I jest winny ,bo się nie
oddaje.Potem idzie seria zaczepek i czekanie na zadymę ,bo duży znowu
oddał.Kolejny miesiąc docierało do pani ,że należy skupić się na tych ,którzy
atakują.Co z godnością?
Ile czasu potrzebował polski sąd ,żeby zrozumieć ,ze postrzelenie złodzieja we
własnym domu jest obroną?Kastracja mężczyzn zaczyna się na tym etapie:nie
oddawaj.Wiem aresja rodzi agresję.Ale co ze stawianiem granic ochroną swojej
nietykalności?Kiedy facet ma się nauczyć obrony matki ,siostry,żony ?Uczę
swojego dziecka ,żeby nie zaczepiał,uczę negocjacji ,obracania w żart,ale
przychodzi moment,że musi jasno stawić opór.
Usłyszałam niedawno od nauczycielki,że syn jest silny nieświadomy,ze może
takiego zaczepiacza metr pięć w kapeluszu skrzywdzić.Rozmawiałam parę razy z
rodzicami głównych prowodyrów ,żeby porozmawiali ze swoimi dziećmi,pytałam co
takiego ich kręci w zaczepianiu mojego dziecka.Tylko jeden rodzic przejął się
sytuacją reszta ,że tak powiem -sztuk 3 -mnie "spuściła".W związku z tym cóż
mówię jasno : moje dziecko nie zaczepia,ale jest zaczepiane,jeśli kogoś zaczepi
oczekuję pozwu i zęby wstawię jakby co na swój koszt.Ostatnia zaczepka
rozgrywała się na oczach nauczyciela ,który nie reagował.Prowodyr zapytany
dlaczego popychał i dźgał odpowiedział"sprawdzałem jaka jest jego odporność
dzisiaj"

[agatka_s]

Marina, a przyszlo ci do glowy ze jednym z chlopcow ktorzy zaczepiali twojego
syna (hipotetycznie), mogl byc syn autorki watku ? A jedna z mam ktora
ignoruje twoje prosby autorka watku. Ignoruje bo widzi sprawe tylko z wlasnej
i wlasnego dziecka perspektywy. Nie widzi ze dziecko robi cos czego nie
powinno Twojemu dziecku. Tak hipotetycznie ta sama "przepychanka" w klasie,
tylko widziana z perspektywy 2 maam, 2 uczestnkow....

Bo inna matka te sytuacje widzi inaczej, bo jej dziecko jej zdaniem dostalo
uwage niesprawiedliwie (bo jej syn przekazal relacje bo to napewno ten duzy
zaczal, bo to napewno dziecko nauczyciela, bo to napewno nauczyciel winny itp
itd). Bo inna matka nie widzi ze twoje dziecko doznaje krzywdy, widzi ze
nauczyciel uzyl bardzo zlego okreslenia. Ty zas widzisz cos kompletnie innego-
krzywde swojego dziecka.

Dlatego jedynym sposobem aby do takich sytuacji nie dochodzilo, to uczyc wlasne
dzieci nie bycia agresywnym, nie bicia, nie zaczepiania, nie oddawania,
unikania bojek, przepychanek. To jest jedyna metoda. Innej metody niz tej ze
kazdy zajmuje sie wychowaniem wlasnego dziecka-nie ma.

[amamao]

agatka_s, ja tak wychowuję dzieci, niestety nie uchroniło to mojego starszego syna przed agresją łobuzów.

[ela_tuptus]

agatka_s napisała:

> Dlatego jedynym sposobem aby do takich sytuacji nie dochodzilo, to uczyc
wlasne
>
> dzieci nie bycia agresywnym, nie bicia, nie zaczepiania, nie oddawania,
> unikania bojek, przepychanek. To jest jedyna metoda. Innej metody niz tej
ze
> kazdy zajmuje sie wychowaniem wlasnego dziecka-nie ma.
>
Agatko zgoda w 100% juz to pisałam. Jesteśmy odpowiedzialni za nasze dzieci. TO
my je wychowujemy. Tyle tylko, że moim zdaniem to jakie nasze dzieci są nie
jest zależne tylko od naszego wychowywania. Wpływ na nie mają
koledzy,nauczyciele i takie sytuacje jak opisana przez autorke wątku.
Uważam, że gdyby nauczyciel wysłuchał wszystkich stron, potępił zachowanie i
tego kto zaczął i calej reszty (Ci co oddawali)Dzieciaki wyniosłyby info, że
takie zachowanie jest agresywne i nieakceptowalne. jeśli natomiast zostaje
ukarana jedna osoba (dostaje etykietke) to śmiem przypuszczac ze reszta czuje
się rozgrzeszona(bo to nie my jesteśmy niewychowani) a dzieciak urazony.
Bo nic nas tak nie wkurza jak epitet nawet jeśli słuszny.
Podsumowując: nauczyciel powinnien poinformowac rodziców (wszystkich). Reakcja
nauczyciela i rodziców powinna dotyczyc wszystkich dzieci.
Nie przemawia do mnie fakt, ze to zabawa. Jesli dzieciaki tak to postrzegaja,
to powinnismy uczulic ich na to jakie moga byc konsekwencje takich "zabaw",
choby rozcieta głowa bo kolega uderzył o kant stołu.(niestety autentyczny
przykład)oby ich było jak najmniej

Kastracja

[sir.vimes]

"Kastracja mężczyzn zaczyna się na tym etapie:nie
> oddawaj.Wiem aresja rodzi agresję.Ale co ze stawianiem granic ochroną swojej
> nietykalności?Kiedy facet ma się nauczyć obrony matki ,siostry,żony ?Uczę
> swojego dziecka ,żeby nie zaczepiał,uczę negocjacji ,obracania w żart,ale
> przychodzi moment,że musi jasno stawić opór."

A kastracja dziewczynek zaczyna się jeszcze wcześniej.
I w tej dyskusji zgadzam się z acornsem, że dziewczynka też może spotkać się z
agresją, z dresiarą, która lubi gnoić itp itd. I , na szczęście, dziewczynki nie
poruszają się po świecie ze świtą gotowych do obrony rycerzy - czasem muszą
obronić się same. Czasem wyczuć , że obrona się nie opłaca. Tego trzeba się
nauczyć.
Podobno dużym problemem dla wielu kobiet napadniętych, np przez gwałcicieli jest
uderzenie przeciwnika w sposób w miarę skuteczny (jądra, oko) - dlaczego? Bo to
go będzie bolało!!!!!
Ja od kiedy zostałam napadnięta (i poradziłam sobie) noszę zazwyczaj w torebce
kastet, szczególnie gdy wybieram się w nielubiane przez mnie okolice i mam
wracać późno. Jeżeli ktoś mnie napadnie - niech go zaboli. Im mocniej tym
lepiej. Nie mam zamiaru żyć "w ukryciu", zawsze wracać taksówką, nie wychodzić
wieczorem. Mam prawo do wracania przez park - jeżeli chcę. I będę tego prawa bronić.
Oczywiście, należy uczyć dziecko negocjacji, dystansu do głupiutkich
"zaczepiaczy" - ale należy dać "rozgrzeszenie" na konieczną agresję. Niech
będzie czymś jak gaśnica - prawie nigdy się nie przydaje, ale lepiej , że można
z niej skorzystać.

[marina2]

Jako 20latka wyszłam wieczorem z psem na spacer.Zaczepił mnie facet.Próba
gwałtu,skopałam go dokładnie po kroczu,podrapałam.Darłam się pod oknami bloku
co si w płucach.Wyskoczyli tylko moi rodzice.Nie reagował nikt.Miałam prawo do
obrony własnej ?Mieszkam w domu .Nocą włączam alaram ,jest monitoring i panowie
z agencji mają trzy minuty na dojazd.Jeśli pomimo tego ktoś wejdzie do mojego
domu nocą nieproszony MUSI się liczyć z tym,że w obronie rodziny będzie
zraniony.To moję święte niezbywalne prawo.

[ardzuna]

marina2 napisała:

> Jako 20latka wyszłam wieczorem z psem na spacer.Zaczepił mnie facet.Próba
> gwałtu,skopałam go dokładnie po kroczu,podrapałam.Darłam się pod oknami bloku
> co si w płucach.Wyskoczyli tylko moi rodzice.Nie reagował nikt.Miałam prawo
do
> obrony własnej ?

Coś ty, wszelkie branie udziału w bójkach jest niewłaściwe. Uderzenia kogoś nie
można niczym usprawiedliwić.

[sir.vimes]

Ale niektórzy naprawdę uważają, że lepiej np. dać się okraść , pobić, zgwałcić
byle samemu nie uczestniczyć, "nie zniżać się".
Ostatnio spytałąm taka pańcię, czy jeżeli ktoś chciałby zgwałcić jej córeczkę
też by negocjowała i "nie zniżała" się do poziomu napastnika.

Jeżeli dajemy sobie prawo do bronienia własnych dzieci - dajmy sobie też prawo
do obronienia siebie.

[ardzuna]

sir.vimes napisała:

> Ale niektórzy naprawdę uważają, że lepiej np. dać się okraść , pobić, zgwałcić
> byle samemu nie uczestniczyć, "nie zniżać się".

Kotek, ale jak ktoś cię gwałci to ty przecież w tym uczestniczysz, bo nie
mogłby ciebie gwałcić gdyby ciebie tam nie było. Nie jest istotne, kto zaczął
gwałcenie. A wszelkie uczestnictwo w gwałtach jest niewłaściwe. Ergo to twoja
wina że jesteś gwałcona.

Ja nie żartuję, tylko wyciągam logiczne konsekwencje z wszystkiego, co napisała
w tym wątku agatka_s, która wyczerpawszy już wszystkie argumenty założyła nowy
wątek.

Pisałaś "Podobno dużym problemem dla wielu kobiet napadniętych, np przez
gwałcicieli jest
uderzenie przeciwnika w sposób w miarę skuteczny (jądra, oko) - dlaczego? Bo to
go będzie bolało!!!!!", otóż ja nie byłam w stanie napastnika W OGÓLE uderzyć -
bo by go bolało - i to mi bardzo mocno dało do myślenia. Jak widac odpowiednie
wpojenie dziecku zakazu bicia innych skutkuje tym, ze nawet w sytuacji
podbramkowej ten zakaz jest silny i działa - w sposób, którego my jako rodzice
absolutnie byśmy sobie nie życzyli.

[sir.vimes]

Jak widac odpowiednie
> wpojenie dziecku zakazu bicia innych skutkuje tym, ze nawet w sytuacji
> podbramkowej ten zakaz jest silny i działa - w sposób, którego my jako rodzice
> absolutnie byśmy sobie nie życzyli.

I skutki mogą być koszmarną tragedią... Ja wolę nauczyć córę , że ma prawo się
bronić i jak to robić skutecznie niż skazać ją na życie w lęku. A opowiadać np.
bajeczek o negocjowaniu z gwałcicielem nie mam zamiaru.
Nie mam zamiaru jej też uczyć, ze pewne tereny, miejsca są dla niej "zakazane",
bo tam żyją ci źli, źle wychowani. Acorns wspominał, że mieszkał ze swoją małą
na Szmulkach. Ja lubię Pragę, bywam tam, czasem też z dzieckiem - szkoda mi tych
dzieciaków 4, 5 letnich biegających samopas po bramach na Szwedzkiej - ale nigdy
nie zabroniłabym mojej się z nimi bawić , gdyby chciała. Chociaż wiem, że na
100% inaczej sobie wyobrażają rozwiązywanie konfliktów.
Poza tym - mimo wszystko uważam, że czasem fanga w nos jest bardziej honorowa i
mniej szkodliwa niż judzenie , intrygowanie po kątach...
No i jeszcze jedno - nie mam zamiaru do końca swego żywota córki wszędzie ją
wozić i odbierać, kontrolować gdzie bywa i z kim. Będzie musiała sobie radzić
sama z różnymi sytuacjami - nie zawsze będzie mama do negocjowania w pobliżu...

[ardzuna]

sir.vimes napisała:

> I skutki mogą być koszmarną tragedią... Ja wolę nauczyć córę , że ma prawo się
> bronić i jak to robić skutecznie niż skazać ją na życie w lęku. A opowiadać
np.
> bajeczek o negocjowaniu z gwałcicielem nie mam zamiaru.

Całkowicie się z tobą zgadzam. Negocjowanie z gwałcicielem tez może być
niekiedy skuteczne, ale wszystko ma służyć jednemu celowi, czyli obrony własnej
nietykalności cielesnej. Jeśli nie jest czas i miejsce na negocjowanie albo
negocjowanie nie działa, należy się bronić wszelkimi innymi środkami. A z
punktu widzenia minimalizacji krzywdy ludzkiej wolałabym być judoczką i dac
napastnikowi porządny, za przeproszeniem, wp...l (oczywiście bez uszkadzania
go), bo gdyby spotkał kilka takich kobiet na swojej drodze, może by się mocno
zastanowił przed zaatakowaniem nastepnej. Spotkanie kilku dobrych negocjatorek
mogłoby nie być tak przekonujące do zaniechania przemocy.

do agatki_s

[mamam11]

> widze ze pani nauczycielka raczej zamiast okreslenia "niewychowany", powinna
> uzyc okreslenia "wychowany inaczej".
Nie reagowałam do tego momentu. Jest to dla mnie zbyt bolesna aluzja aby ją tak
pozostawić. Otóż mój syn jes niepełnosprawny. Niepełnosprawność jest widoczna i
porusza się tylko za pomocą specjalnego aparatu. Atak na niego był niebezpieczny
i oddał trochę z bezsilności i niemocy poradzenia sobie w inny sposób z
agresywnym kolegą ( nie mógł za nim pobiec)> Bardzo łatwo jest oceniać nie
znając tak naprawdę realiów. Dużo z synem rozmawiam i tłumacze, bo przez swoją
niepełnosprawność musi radzić sobie z wieloma sytuacjami, o których twoje
doskonale wychowane dziecko nawet nie ma pojęcia. Moje dziecko nie jest
agresywne ani żle wychowane. Sters w jakim niestety przyszło mu żyć wywołuje
czasami niekontrolowane reakcje.Nie zawsze są one do opanowania u 9- cio latka.
Nauczyciel doskanale wiedział jak wygląda sytuacja.
Przez cały post przede wszystkim mnie obrażasz. Nie życze sobie tego. Nie masz
prawa mnie oceniać. Opisuj sobie ogólnie sytuacje a nie konketnie mnie i moje
dziecko bo nic o nas nie wiesz.

[agatka_s]

a widzisz w tytule tego akurat postu ktory cytujesz: "do puchatej i acornsa" ?

Moja odpowiedz byla wyraznie skierowana do nich i tylko do nich, i dotyczyla
ich pogladow, zaprezentowanych w ich postach, ze dziecko nalezy tak wychowywac
zeby umialo sie bronic i oddawac, ze przemoc jest usprawiedliwiona przemoca
innych. Takie wychowanie jest innym wychowaniem, niz to ktore ja stosuje i niz
to ktore stosuje sie powszechnie (albo ktore uznaje sie za zgodne z wartosciami
obowiazujacymi w kazdym cywilizowanym kraju i zaleca sie stosowac).

Dlatego uwazam ze w przypadku dzieci tak wychowywanych uzasadnione jest
uzywanie okreslenia "wychowane inaczej", bo takie dzieci nie sa niewychowane,
one sa wychowane tylko wedlug innych zasad niz te ktore ja aprobuje, i ktore
aprobuje caly cywilizowany swiat (nietykalnosc osobista, brak agresji w
jakiejkolwiek formie).

[ardzuna]

agatka_s napisała:
ze dziecko nalezy tak wychowywac
> zeby umialo sie bronic i oddawac, ze przemoc jest usprawiedliwiona przemoca
> innych. Takie wychowanie jest innym wychowaniem, niz to ktore ja stosuje i
niz
>
> to ktore stosuje sie powszechnie (albo ktore uznaje sie za zgodne z
wartosciami
>
> obowiazujacymi w kazdym cywilizowanym kraju i zaleca sie stosowac).
[...]
takie dzieci nie sa niewychowane,
> one sa wychowane tylko wedlug innych zasad niz te ktore ja aprobuje, i ktore
> aprobuje caly cywilizowany swiat (nietykalnosc osobista, brak agresji w
> jakiejkolwiek formie).


Zaintrygowałaś mnie. Czy mogłabys wrzucić takie zalecenia dla wychowywania
dzieci w każdym cywilizowanym kraju? Interesuje mnie też teoria, jaka za tym
stoi, jakieś publikacje naukowe, które mówią o niewłaściwości obrony własnej i
o konieczności kastrowania dzieci z niej w procesie wychowania. Jestem po
pedagogice (gdzie, informuję, dużą część programu stanowi psychologia, w tym
rozwojowa), nie zetknęłam sie nigdy z czymś takim, nie słyszałam o tym i
chętnie poszerzę swoją wiedzę, żeby nie być "inna". Byc "innym" to wszak
baaardzo źle - na przykład homoseksualistą, niepełnosprawnym, Żydem itd. Takich
należy tępić. Wszelka odmienność jest wroga i należy ją wyeliminować. Dlatego
ze wszelkich sił pragnę dołączyć do całego cywilizowanego świata i nie być już
dzikusem.

[ardzuna]

ardzuna napisała:

> Zaintrygowałaś mnie. Czy mogłabys wrzucić takie zalecenia dla wychowywania
> dzieci w każdym cywilizowanym kraju?

Podkreślam, że chodzi oczywiście o dokumenty agend rządowych.

[midnightsummmerdream]

ardzuna napisała

Zaintrygowałaś mnie.

Byc "innym" to wszak
> baaardzo źle - na przykład homoseksualistą, niepełnosprawnym, Żydem itd.
Takich
>
> należy tępić. Wszelka odmienność jest wroga i należy ją wyeliminować. Dlatego
> ze wszelkich sił pragnę dołączyć do całego cywilizowanego świata i nie być
już
> dzikusem.
----------------------------
takie sa skutki wychowana w wielu szkolach spolecznych /prywatncych ardzuno i
agatka jest tego dobrym przykladem-z jednej strony nauka i "wiara " w idealy, a
z drugiej strony brak pochylenia sie nad prawdziwymi
problemami,nieszczesciami.Powszechna roszczeniowosc,"nalezy mi sie, bo place" i
eliminowanie "innych".To smutne,ale prawdziwe.
Mnie jest zal syna agatki-gdzies przeczytalam,ze nie moze nic sobie wziac z
lodowki,jest w szkole,w ktorej mowi sie do nauczycieli "ciociu i wujku"-(sorry
BTW to troche wg mnie pedofilskie klimaty)...,nie moze z godnoscia odpowiedziec
na agresywne zachowanie wobec niego,pewnie wbrew sobie chodzi na zniewiesciale
zajecia dla chlopaka-chor, tylko co bedzie za kilka lat?Czy agatka nie obawia
sie,ze pewnego dnia moze to po prostu wybuchnac?Na pedagogice chyba przerabialo
sie takie przypadki..

[ardzuna]

Nie składałabym wszystkiego na karb edukacji społecznej/prywatnej, bo są bardzo
fajne i dobre szkoły. Niewątpliwie jednak w tym, co pisze agatka, występuje
pewne pomieszanie pojęć przyprawione dużą dozą poczucia własnej wyższości i
lepszości. Pozdrawiam

dobre szkoly niepubliczne-ardzuna

[midnightsummmerdream]

ardzuna napisała:

bo są bardzo
>
> fajne i dobre szkoły.
--------------------------
Bardzo Cie prosze-jesli jestes z Warszawy-prosze podaj mi przyklady takich
szkol podstawowych-bo za 2 lata musze wyslac do podstawowki kolejne dziecko,
najstarsze chodzilo do szkoly prywatnej,obecnie prznioslam dziecko ze szkoly
spolecznej do publicznej i nastepne dziecko wyslalabym do szkoly
niepublicznej,jesli znalazlabym NA PRAWDE taka na poziomie,chociaz nie narzekam
na szkole panstwowa..

Szkoly niepubliczne-wymienie te,ktore znam z wlasnego doswiadczenia,lub z
doswiadczenia moich bardzo bliskich znajomych,nie poslalabym dziecka do zadnej
z tych szkol-wiecej minusow niz plusow zdecydowanie:

1.Didasko
2.Przymierze Rodzin
3.Szkola Amerykanska w Konstancinie
4.Szkola Brytyjska na Orkana
5.Bachmacka
6.ProFuturo
7.Trzynastka na Wojcickiego
8.Szkola 100 na Wolumen
9.Montessori
10.Szkola LAudera
11.Szkola Waldorfska
12.Szkola 100 na Powstancow Slaskich
13.Szkola Katolicka na Powstancow Slaskich
14.Szkola Plater Zyberkowny
15.Sto na Polinezyjskiej
16.Katolicka-przy Bazantarni
17.Stowarzyszenia Kultury i Edukacji na Okopowej

??????????????????????????????

[ardzuna]

Myślałam raczej o szkołach ponadpodstawowych, tzn. konkretnie o szkole Krysi
Starczewskiej i o tej szkole, która jest przy wydziale pedagogiki. A co ci się
nie podoba w Okopowej i Bachmackiej? Z Okopowej znam dyrektora, z Bachmackiej -
nauczycielkę i rodziców 4 rodzenstwa, które tam chodzi/ło, wygląda to raczej
nieźle z ich opowieści. Moje dziecko chodzi do niedużej publicznej szkoły,
która też ma swoje minusy, ale ogólnie jesteśmy z niej bardzo zadowoleni.

[midnightsummmerdream]

tak-jesli chodzi o Bednarska to rozwazam dla starszego dziecka,slyszalam tez
dobre slowa o tehj drugiej wymienianej przez Ciebie.
Okopowa-minusy-lokalizacja,bezpieczenstwo,wysokie trzecie pietro,i bylo kilka
patologicznych sytuacji ostatnio-kilkoro moich znajomych albo zabralo
dzieci,alebo zle sie wypowiada po zakonczeniu tam edukacji,tez znam tam osoby
zakladajace te szkole
co do bachmackiej-fatalne warunki lokalowe,brak dobrego zaplecza
sportowego,ponoc rzadza rodzice,a to nie jest dobre-to tak na szybko,bo po
wolnym ranku,musze leciec na spotkania,ale bylabym Ci bardzo wdzieczna,jesli
napisalabys na priva,gdzie chodzi Twoje dziecko?

[e-mail]
Serdecznie pozdrawiam!

pprzyjemność w dokopywaniu?

[linka9]

midnightsummmerdream napisała:

> Mnie jest zal syna agatki-gdzies przeczytalam,ze nie moze nic sobie wziac z
> lodowki

aż mi sie wierzyć nie chce

>jest w szkole,w ktorej mowi sie do nauczycieli "ciociu i wujku"

mnie akurat to też sie nie podoba

>pewnie wbrew sobie chodzi na zniewiesciale
> zajecia dla chlopaka-chor,

"Ciekawe" wnioski.
Zapewne wszyscy chłopcy oddający się z pasją śpiewaniu w chórach chłopięcych,
czy męsko-chłopięcych są zniewieściali i przymuszani do śpiewaniaProponuję
postulat odgórnej likwidacji takiego hobby Co tam sztuka czy artystyczne
doznania i osiągnięcia.
Widać, że ktoś musiał odreagować ...

[midnightsummmerdream]

nie,skazdze, na prawde mi zal dziecka agatki.

jesli to tak zostalo odebrane,to bardzo mi przykro-nie bylo to moja
intencja.Tak jak nie mam nic przeciwko chorowi chlopiecemu, czy meskiemu-
mowilam,ze sie tak uwaza i sadze,ze jesli chlopcu nie wolno we wlasnym domu
otworzyc lodowki,to nie moze tez pewnie samodzielnie wybierac zajec,ktore mu
sie podobaja,zyje pewnie wg wyobrazen mamy,ktora zostala jak pisala niegdys
wyszkolona przez swego managera w stylu mao-tse-tunga..

a na marginesie,kiedy agatka "dokopuje" na prawo i lewo wszytkim "myslacym
inaczej" to jest OK?

[linka9]

midnightsummmerdream napisała:

> nie,skazdze, na prawde mi zal dziecka agatki.

Wiele razy polemizowałam z Agatką. Z niektórymi jej poglądami za nic nie mogę
sie zgodzić, sporo jednak bardzo przypada mi do gustu. Tu jednak nie tyle chodzi
o poglądy, co o krytykę dla samej krytyki.

> Tak jak nie mam nic przeciwko chorowi chlopiecemu, czy meskiemu-

No to m pomyśl, po co była ta wstawka? Przyczepiajmy sie do tego, co
rzeczywiście może mieć złe konsekwencje, a nie do pasji chłopaka.

> mowilam,ze sie tak uwaza i sadze,ze jesli chlopcu nie wolno we wlasnym domu
> otworzyc lodowki,

Nie chce mi się w to wierzyć. Może chodziło o wiek przedszkolny i jakieś
konkretne intencje?

>to nie moze tez pewnie samodzielnie wybierac zajec,ktore mu
> sie podobaja,

Powiem wprost: mnie wkurzają tego typu wnioski. Rozmawiamy o opanowywaniu
agresji, nagle pojawia sie lodówka i przedziwna konkluzja jak powyżej.

>zyje pewnie wg wyobrazen mamy

Dzieci są rożne, niektóre bywają naprawdę ułożone bez psychicznego gnębienia i
nie sprawiaja większych kłopotów. Nie możemy zakładać, że każda kindersztuba
prowadzi do zaburzeń. Wręcz przeciwie, stosowana rozsądnie ogranicza problemy.

> a na marginesie,kiedy agatka "dokopuje" na prawo i lewo wszytkim "myslacym
> inaczej" to jest OK?

Mnie nie raz dokopała, ja jej też - taki urok forum Niemniej, dokopujmy za
konkrety (np ową lodówkę, jeśli to prawda), ale nie za samo istnienie

do minigh.........................

[agau7]

Dziękuję za dobre rady - nie skorzystam. Dlaczego nie piszesz na forum tylko na
moją pocztę??? Obrażasz mnie tam, bo boisz sie dyskusji tutaj???
Nie napisze Ci, że nie chciałabym uczyć Twoich dzieci, bo ja nie wybieram sobie
dzieci, z którymi pracuję. To jakie mam relacje z dziećmi to moja sprawa,
sprawa ich rodziców i moich szefów. Nie Tobie oceniać moją pracę i moje uczucia
osobiste.
I ostatnia sprawa: Jak można komukolwiek tak pisac o jej zmarłym dziecku???
Moje dziecko i moja tragedia i nie życzę sobie, aby ktokolwiek śmierć mojej
córki traktował jako broń przeciwko mnie!!!!!!!!!!!

[midnightsummmerdream]

mamam11 napisała:

pani wpisała uwagę tylko synowi ( uderzył syna nauczyciela), a gdy próbował
> się tłumaczyć powiedziała na całą klasę -" Co za niewychowany dzieciak" i

Twoj wpis potwierdza regule,ze dzieci nauczycieli sa faworyzowane w szkolach,na
prawde dla zachowania zdrowych relacji te dzieci powinny sie uczyc w innych
szkolach(chyba,ze mowimy o wsi i malej szkole wiejskiej-to trudno).Uwazam,ze
nauczycielka zachowala sie niegodnie,powinna zabadac sprawe,wyjasnic i darowac
sobie taka uwage,to bylo niesprawiedliwe i aroganckie-trzymaj sie!

do midnighdługinick

[agau7]

Zabronić nauczycielom posiadania dzieci!

chłopcy sie biją -to "naturalne",

[ela_tuptus]

bieganie dzieci z lizakami w buzi, kredkami i nożyczkami bo nagle muszą sie
przemieścic z jednego miejsca w drugie to tez naturalne odruchy.
Tyle ze nie wierzę że ktokolwiek z piszacych na tym forum powie to naturalne.
Będziemy przestrzegali, przypominali bo wiemy czym to grozi.

"zabawy chłopców' w przepychanki tez niestety koncza sie mało przyjemnie. nie
traktujmy ich jak cos nad czym powinnismy przejsc do porządku dziennego. bo to
przeciez od wieku "przypisane do charakteru chlopców'

ela

Jest kulturowe, społeczne przyzwolenie

[sir.vimes]

na bardziej "niebezpieczne" zabawy chłopców. Dziewczynkom bardziej stanowczo
każe się siedzieć potulnie na tyłku. Potulność u dziewczynek się nagradza.

A póżniej się twierdzi, ze to natura...

[ardzuna]

Vimes, całkowita zgoda. I jeśli na przykład w tym wątku piszę o chłopcach, to
dlatego, że mam syna, a nie córkę (nawiasem mówiąc twoje forum jest nie dla
mnie, bo nie jest dla feministek i ich synów).

[sir.vimes]

Nie dla Ciebie? Jeżeli jesteś feministką i córeczką - to zapraszam.

[ardzuna]

Jeśli tak to ująć, to oczywiście, jestem

[blessyou1]

> pani wpisała uwagę tylko synowi ( uderzył syna nauczyciela), a gdy próbował
> > się tłumaczyć powiedziała na całą klasę -" Co za niewychowany dzieciak" i
>
> Twoj wpis potwierdza regule,ze dzieci nauczycieli sa faworyzowane w szkolach
>

Ten wpis pokazuje wyraźnie, że słowa nauczycielki o niewychowanym dzieciaku nie
odnosiły sie do bójki, ale do reakcji chłopca na wpisana uwage. Niestety
autorka watku dyplomatycznie pominęła W JAKI SPOSOB syn próbował się tłumaczyc.