Korki w zerówce....

[bachak]

....dowiedzialam się na zebraniu, że niektóre mamy z klasy mojego
syna (zerówka w szkole) biorą dla swoich dzieci korepetycje z....
czytania. Jak to usłyszałam, byłam w szoku. To normalna państwowa
podstawówka, ale coś mi się wydaje że niektóre mamy mają conajmniej
Oxfordowskie ambicje. A może to moda ? Jeśli moje dziecko dopiero co
składa literki w słowo i jest szcześliwy jak uda mu się je poprawnie
przeczytać, to czy powinnam się martwić i też załatwić mu
korepetycje ?

[lawenda43]

Ja bym się nie martwiła i nie porównywała z innymi mamami. Też byłam
nadmiernie zaangażowana w edukację mojego syna i w czasie gimnazjum
bardzo się buntował wobec szkoły i oceny znacznie spadły. Nic mi po
tym, że miałam wcześniej prymusa, który napisał na maksimum
kompetencje w VI klasie.

[snob_nad_snoby]

takie to teraz chore czasy, ze dzieci muszą mieć korepetycje z czytania i 10
godzin angielskiego tygodniowo. W przyszłości wszystkie będą dyrektorami. Nie
ulegam temu szaleństwu.

[marzeka1]

Nie tylko chore, ale i zwyczajnie głupie.Jestem nauczycielką i dużą przeciwniczką korepetycji, mają dla mnie sens, gdy trzeba nadrobić materiał, kiedy nie było się dłuższy czas w szkole albo gdy nie radzi się z jakimś przedmiotem.Co innego prywatny angielski, tu inaczej na to patrzę, warto posłać dziecko na dodatkowy język.

[smerfeta7]

Chore, chore i jeszcze raz chore jest podejście rodzicow.
Wyścig szczurów trwa.
Skrzypce, flet, keyboard, angielski, balet, taniec, karate, pianino,
angielski, koncerty, kaligrafia, korki z wszystkiego co sie da itd..
Ciekawe co jeszcze rodzice tym dzieciom wymyslą.
A może zacząć mimo pracy zawodowej, wysyłać rodzicow na te wszystkie
zajęcia i po roku zapytać czy są zadowoleni i mają czas na wlasne
przyjemności i spotkania ze znajomymi.
Zawsze zastanawiałam się skąd tyle agresji w polskich dzieciach i
pomału rozumiem skąd ona sie bierze.
To rodzice im fundują, oczekując od nich tego, czego sami nie
osiągneli i nigdy nie osiągną.
Dzieci takich rodziców, także maja marne szanse na osiągnięcie
swojego sukcesu zawodowego i zadowolenia z niego.
Ponieważ robią to, czego nie byli w stanie zrobić ich rodzice.

[aw271]

No to mój w pierwszej klasie i jest jeszcze gorzej. Pół klasy chodzi już do
Akademii Nauki na naukę szybkiego czytania i pisania. A na zebraniu co niektóre
matki mało nie zjadły nauczycielki z powodu oceniania. Powód? Nauczycielka daje
wzorowe dzieciom które płynnie czytają(ale nie nauczyły się tego od września, po
prostu umiały wcześniej)i tym które bardzo się starają, mają postępy w czytaniu,
ale oczywiście nadal dukają. Po prostu nauczycielka ocenia postępy dzieci, a nie
umiejętności z którymi przyszły do szkoły. Też nie daję wciągnąć się w to
szaleństwo, ale faktem jest, że dzieci, które gorzej czytają przeżywają to
bardzo i są wręcz wyzywane od głupków przez te "genialne". Przykre, na szczęście
mamy mądrą nauczycielkę!

[smerfeta7]

aw271 napisała:
> ale faktem jest, że dzieci, które gorzej czytają przeżywają to
> bardzo i są wręcz wyzywane od głupków przez te "genialne".
>Przykre, na szczęście mamy mądrą nauczycielkę!

Wiem cos na temat tych "genialnych" dzieci, mając kontakt z nimi
średnio 4 razy w tygodniu.
I zgadzam się z tym co piszesz. Jak nie potrafią zrobić podstawowego
działania, a zrobi to dziecko, nie z wyścigu szczurów, to dopiero
adrenalina u nich rosnie, potrafią zastraszać takiego dzieciaka w
bardzo okrutny sposób.
W klotni na korytarzu ze swoimi rodzicami, mówią: to jedź i sama
graj na skrzypcach, i co stoisz jak kolek, jak ci się spieszy to
sama jedz na basen, ja tego nie nawidzę, o słowach wulgarnych i
poniżających rodzicow publicznie już nie wspomne (oczywiście bez
uogolnien, wyjątki super dzieci się zdarzają).
Rodzice wogole nie biorą tego do siebie, traktują to jak coś
normalnego. Może dlatego, że właśnie na to zasłuzyli, swoją głupotą.
Te dzieci wożone od rana do późnego wieczora, nie wytrzymują presji
ze strony rodziców stąd tyle w nich agresji, a co będzie później?
Do czego mogą sie posunąć te zestresowane, wyeksploatowane dzieci,
gdzie i do czego uciekną przed rodzicami????
Może to rodzice powinni usiąść i pomyśleć, jak bardzo krzywdza
dziecko, uczestnicząc w wyścigu szczurów.
Jestem całkowicie za wspieraniem rozwoju dziecka, pomocy jemu,
podążaniem za nim, ale na tyle ile jej potrzebuje.

Nie jestem pewna czy to są super dzieci

[sir.vimes]

> W klotni na korytarzu ze swoimi rodzicami, mówią: to jedź i sama
> graj na skrzypcach, i co stoisz jak kolek, jak ci się spieszy to
> sama jedz na basen, ja tego nie nawidzę, o słowach wulgarnych i
> poniżających rodzicow publicznie już nie wspomne (oczywiście bez
> uogolnien, wyjątki super dzieci się zdarzają).
> Rodzice wogole nie biorą tego do siebie, traktu

Te dzieci, które nie kłócą się z rodzicami, nie komunikują, ze nie dają rady,
potulnie zgadzają się na 50 zajęcia z bógwieczego... Jakos wydaje mi się , ze
większe szanse na "znormalnienie rodziców" mają te , które walczą. A tym, które
juz nie walczą - współczuję,. To smutne.

[przeciwcialo]

Zazdroszczę nauczycielki. Chciałabym taka dla syna. Mądra kobieta.

[rycerzowa]

bachak napisała:

? Jeśli moje dziecko dopiero co
> składa literki w słowo i jest szcześliwy jak uda mu się je poprawnie
> przeczytać, to czy powinnam się martwić i też załatwić mu
> korepetycje ?

A po co? Wystarczy czytać mu codziennie, a on na każdej stronie niech przeczyta
jeden prosty wyraz.

[azile.oli]

No właśnie. Korepetycje z czytania w zerówce są jakimś
nieporozumieniem.I to nie z tego powodu, że na naukę płynnego
czytania jest za wcześnie, ale dlatego, że można samemu pomóc
dziecku,nie w formie zajęć dodatkowych, ale ćwicząc z nim jakieś 10
minut dziennie, najlepiej w formie zabawy.Umiejętność płynnego
czytania nie jest wymagana, ale jest sporym ułatwieniem dla dziecka,
które zaczyna naukę w szkole.Takie ćwiczenia z dzieckiem mogą też
pozwolić na wychwycenie potencjalnych trudności.Nie wszystkie dzieci
radzą sobie jednakowo łatwo z nauką czytania, a wiem co mówię, bo
jestem polonistką i mam w gimnazjum uczniów, nie umiejących
czytać.Moje dzieci potrafiły czytać w wieku 6 lat i ja idąc do
szkoły też potrafiłam.Może ktoś powiedzieć, że mam fachowe
przygotowanie i się wymądrzam. Otóż mnie nauczyła czytać babcia,
mająca ukończone 6 klas szkoły podstawowej. Więc można. Ja też
zresztą nie stosowałam jakichś specjalnych metod,bo w zakres moich
studiów nie wchodziło nauczanie początkowe.Korepetycje- zdecydowanie
nie. To chyba tylko dla dobrego samopoczucia rodziców, bo na pewno
nie dla dobra dzieci.Troszkę, zaznaczam, nie za dużo indywidualnej
pracy- jak najbardziej tak.Najważniejsze, aby dziecka nie zrazić.

[jakw]

Wyluzuj. Ci rodzice widocznie sami czytać nie umieją. Gdyby umieli
to usiedliby z dzieckiem i poczytali razem.

[smerfeta7]

jakw napisała:

> Wyluzuj. Ci rodzice widocznie sami czytać nie umieją. Gdyby umieli
> to usiedliby z dzieckiem i poczytali razem.

To mnie wyjątkowo rozbawilo

[snob_nad_snoby]

jakw napisała:

> Wyluzuj. Ci rodzice widocznie sami czytać nie umieją. Gdyby umieli
> to usiedliby z dzieckiem i poczytali razem.

Piękne!!! )))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[mami7]

od kiedy syn załapał o co chodzi z czytaniem, siadamy i czytamy razem, jakąś
ciekawą książkę. czy to grzech, czy to wyścig szczurów?
nie wyobrażam sobie korepetycji dla 6 latka z czytania, ale nie rozumiem co
złego jest w tym, że czytam z dzieckiem.
mam 7-latka, chodzi na basen i judo. w szkole wybrał sobie też jakieś zajecia w
ramach świetlicy, szachy i plastykę (bo to uwielbia). czy to źle?
Młody ma nieopanowaną energie, z największa przyjemnością chodzi na wszystkie
zajęcia, czy robię mu krzywdę?
kiedy syn pływa, jego koledzy siedzą przed komputerem, co lepsze?

[snob_nad_snoby]

Przecież nie chodzi tu o czytanie z dzieckiem, bo to normalne. Mowa tu o
płatnych lekcjach czytania w zerówce.
Moje dziecko tez chodzi na basen, taniec. I wystarczy. A czytać umie i nikt jej
nie uczył, a nawet gdyby nie umiała, to po to jest zerówka.

[mami7]

no, ale ja nie mogę właśnie uwierzyć w te płatne lekcje z czytania w zerówce.

[snob_nad_snoby]

a ja mogę, bo rozmawiam z rodzicami, którzy szesciolatkom planują już studia.

[lolinka2]

powaleni ludzie...

to moje dziecko, o którym mówią, że mu dzieciństwo odbieram, bo
chodzi rok wcześniej do "klasy dla geniuszy", ma 4 dni w tyg szachy
na terenie szkoły, w czasie świetlicy, plus raz w tyg matmę, raz w
tyg teatr i raz w tyg twórcze myślenie, w ogóle się nie przemęcza.
Kółka te wszystkie wymienione są na terenie szkoły, w czasie zajęć
świetlicowych (czyli zamiast siedzieć na świetl. do 17.00 od 12.30 i
czekać, ma jakąś atrakcję). Nie wiem, kim będzie i na chwilę obecną
mam poważniejsze zmartwienia. Rozwija się w dziedzinach, które ją
interesują. A na korki z czytania nie wysłałabym w życiu (nawet mając
poważne podstawy, czyli zajawki dysfunkcji), bo sama umiem czytać i
nie widzę powodu, żeby ktoś inny miał ją tego uczyć.

[mami7]

mój syn juz postanowił, że będzie architektem

[przeciwcialo]

Kilka miesięcy temu było w Twoim Stylu o takich rodzicach- jedna
mama szykuje kilkuletnia córke na chirurga plastyka- pod to
dostosowuje zajecia dodatkowe. Dzien i tydzień dziecko ma
dostosowane do scisle zaplanowanego rozkładu. Tragedią jest choroba
bo plan sie sypie.

[lolinka2]

przeciwcialo napisała:

> Kilka miesięcy temu było w Twoim Stylu o takich rodzicach- jedna
> mama szykuje kilkuletnia córke na chirurga plastyka- pod to
> dostosowuje zajecia dodatkowe. Dzien i tydzień dziecko ma
> dostosowane do scisle zaplanowanego rozkładu. Tragedią jest choroba
> bo plan sie sypie.

czytałam to, płakać się chce.... najtragiczniejszy jest fakt, że ta
matka jest przekonana, iż to co robi to "zapewnianie dobrego
startu"... pokolenie naszych rodziców izolowało się od dzieci
żłobkami tygodniowymi, my izolujemy się podręcznikami psychologii,
zajęciami dodatkowymi plus zasilamy kolejki u terapeutów, psychologów
plus wszystkich możliwych doradców od wychowania. Powiedzcie, jakie
zaburzenia wystąpią masowo w populacji naszych dzieci...?

[przeciwcialo]

To polecam jeszcze listopadowy Twój Styl i artykuł Rodzina - kto tu
rządzi. Świetny!

[przeciwcialo]

Mój syn nie ma jeszcze szesciu lat, jest w zerówce. Zaczyna poznawac
literki. Na razie frajdę sprawia czytanie rejestracji samochodówych,
duzych napisów na sklepach czy innych budynkach. bawimy sie
literkami i cyframi.
Korki? W zyciu nie przyszłoby mi to do głowy.

[alabama8]

Ależ oczywiście że korepetycje z czytania są niezbędne. Jeżeli
rodzic nie jest w stanie dziecku trochę pomóc z fizyką czy chemią,
wyższą matematyką czy statystyką to wykupuje kilka lekcji płatnych
korków.
To samo z czytaniem - jeśli rodzic nie umie pomóc w opanowaniu 30
liter alfabetu to nie widzę przeciwskazań żeby na korepetycje
posłać. Nie wszyscy są u nas w Polsce "czytaci" i "pisaci" i
zjawisko analfabetyzmu jest jak widać w twoim rejonie bardziej
nasilone niż gdzie indziej.

[snob_nad_snoby]

Rozumiem ironię
Niestety rodzice wysyłający dzieci na płatne lekcje i planujący karierę to
zazwyczaj osoby wykształcone, o wysokim statusie społecznym i majątkowym.

[joasia_koo]

A ja powiem tak - mam dziecko w 2-giej klasie i właśnie szukam
korepetytora z matematyki. Po badaniach w poradni okazało się, że ma
zaległości z zerówki, których nie jesteśmy w stanie sami nadrobić.
Gdybym wiedziała w zerówce, że Pani olewa swoją pracę to wtedy
postarałabym się z moim dzieckiem przerabiać materiał (choć nie wiem
czy bym umiała), a teraz moje dziecko płaci za to ogromnym stresem
jakim jest matematyka bo nie wie dla czego jej nie rozumie. Mam
kontakt z innymi rodzicami dzieci z naszej zerówki i niestety takich
dzieci z zaległościami jest więcej i nie tylko z matematyki są
dzieci, które nie poradziły sobie z płynnym czytaniem i dalej
literują.

[przeciwcialo]

No nie mów że dziecko ma zaległości w matematyce z powodu zerówki. A
co robiło w pierwszej klasie? Może raczej tu szukaj zaległości. Poza
tym nie sprawdzałaś dziecka zeszytów, podreczników, skoro wszystkie
zadania robiło to skąd zaległości.

[joasia_koo]

Od początku pierwzej klasy były problemy z matematyką i każdą pracę
domową odrabia z nami. Robiliśmy też wiele dodatkowych prac, ale nie
przyniosło efektów. Pod koniec pierwszej klasy pani wysłała nas do
poradni i z niej odstaliśmy opinię.

[przeciwcialo]

Mam syna w zerówce i widziałam podręczniki które obowiązuja. ten
program mozna zrealizowac w zabawie, na spaewrze- kształty, cyfry-
choćby rejestracje czy numery autobusów. O liczeniu nie wspomne.
Nadrabiajcie więc szybko bo potem to juz galpo z matematyki jest.

[k1234561]

Zgadzam się z Przeciwciało.Widocznie nie poświęciłaś dziecku uwagi w
pierwszej klasie.Niestety jak to się mylnie niektórym rodzicom
wydaje w pierwszej klasie należy sprawdzać czy dziecko ma zadanie
domowe odrobione i orientowac się co aktualnie przerabiają i czy
dziecko nadąża za programem.Nawet jeśli w pierwszej klasie mają
powtórzenie zerówki,to moim zdaniem trzeba trzymać rękę na pulsie i
kontrolować wszystko na bieżąco.Niestety większości rodziców wydaje
się ,że zerówka i pierwsza klasa to nie nauka i potem są efekty.
Ja mam córkę w pierwszej klasie,więc wiem o czym mówię.Codziennie
siadam z nią przeglądam książki,co mają zadane i ona robi a ja
sprawdzam,koryguję,pomagam.Dzięki temu wiem co umie.
A co do tematu wątku głównego to uważam za wybitnie chore
załatwianie korepetycji dziecku w zerówce i to z
czytania,litościii,co za debilni rodzice!

[aluc]

snob_nad_snoby napisała:

> Rozumiem ironię
> Niestety rodzice wysyłający dzieci na płatne lekcje i planujący
karierę to
> zazwyczaj osoby wykształcone, o wysokim statusie społecznym i
majątkowym.

no cóż, niemożność wytłumaczenia dziecku czegokolwiek na poziomie
zerówki, drugiej czy czwartej klasy jest dla mnie rodzajem
analfabetyzmu, bez względu na dyplomy posiadane

[snob_nad_snoby]

aluc napisała:

> snob_nad_snoby napisała:
>
> > Rozumiem ironię
> > Niestety rodzice wysyłający dzieci na płatne lekcje i planujący
> karierę to
> > zazwyczaj osoby wykształcone, o wysokim statusie społecznym i
> majątkowym.
>
> no cóż, niemożność wytłumaczenia dziecku czegokolwiek na poziomie
> zerówki, drugiej czy czwartej klasy jest dla mnie rodzajem
> analfabetyzmu, bez względu na dyplomy posiadane

uwazam, ze to nie kwestia niemożności wytłumaczenia, a wygody

[azonka1]

to ja też dorzucę i posypię głowę popiołem, bo uważałam że ludzie
przeginają. Mój syn poszedł do zerówki, fajny, wesoły trochę jakkby
rzotrzepany, ale robiłam badania w przedszkolu i napisali że
inteligentny w normie. Przyszła zerówka znamy literki a,m,o,t,
rozpoznaje je świetnie, ale złożyc za cholere. Słowo mama, tata
rozpoznaje, Ale sylaba ma, czyta m, a , razem tat, m, o razem tom,
ręce mi opadają. Siedzimy godzinami od tygodnia. Michał książki
uwielbia, czytamy, może nie regularnie, ale czytamy, z paluchem żeby
widzieć który wyraz teraz, w rozpoznawaniu liter jest świetny, pani w
szkole zlewa sprawe, nie wiedziałam że może być taki problem, córka
czytała normalnie, zastanawiam się nad korepetycjami bo sama nie mam
pomysłu jak mu wytłumaczyć, może nauczyciele maja jakieś sposoby,
"nasza" pani nie wypowiada się, na szkołe chyba nie mam co liczyć.

[smerfeta7]

azonka1 zgloś się jako matka do pedagoga szkolnego.
Syn dostanie zajecia dodatkowe w szkole, pedagodzy pracuja z dziećmi
i wspolnie z nauczyciele ustalaja sposob jak nauczyć dziecko
odpowiednio składam i czytać literki. Nie musisz brac korepetycji.
Po drugie to dopiero 1 miesiąc nauki, więc ile mogli już poznać
literek? a ty wymagasz juz od niego super czytania. Nie przesadzaj i
nie patrz na innych.
Musiała byś zobaczyć jak piszą dzieci w drugiej klasie, jak czytają.
A twoj syn dopiero zaczął zerówkę. Nie wszystkie dzieci rowno sobie
ardza, czasami te, co nie potrafiły, nadrobiły szybciej i uczyły sie
lepiej od tych co sobie radziły.
Dzieci rozwijają się skokowo i nigdy o tym nie zapominaj.
Nie ma tak, że od razu potrafią wszystko naraz robić idealnie.
Moja corka także ma swoje skoki w rozwoju, tyle, że ja juz sie do
tego przyzwyczaiła.
Wyluzuj i pozwól dziecku rozwijać się swoim tępem. Wsperaj go i
chwal nawet za najmniejszy postep, a wszystko przyjdzie szybciej niz
pomyslisz.
I co najwazniejsze, nigdy nie porownuj go z corka, kazdy może być
inny. takim porównaniem robisz tylko krzywde dziecku i prowadzisz do
zniechęcenia jego.
Czyzbyś chciala dołączyć do wyścigu szczurów?
Porozmawiaj z pedagogiem szkolnym, a napewno ci wiele wytłumaczy.

[26magda3]

no może wypowiem się z drugiej strony - "debilengo rodzica" jak to
ktoś ładnie nazwał

Mój syn właśnie zaczął pierwszą klasę i w porównaniu z innymi
dziećmi czyta bardzo słabo. Mam koleżanką, która jest nauczycielką w
klasach integracyjnych i dodatkowe zajęcia z dzieciakami mającymi
różne trudności w nauce to jej specjalność. Zaproponowałam jej żeby
przychodziła do nas raz w tygodniu i "dawała korki z czytania". Syn
koleżankę znał i bardzo lubił już wcześniej. Teraz razem się uczą
czytać. Oprócz tego codzinnie czytamy razem przez 10 minut.Z
racji "korepetycji", żeby go nie przeciążać chodzi tylko na jedno
dodatkowe kółko i to w ramach świetlicy. Nie czuję się "debilnym
rodzicem". Nie uważam, że biorę udział w wyścigu szczurów. A
zdecydowałam się na takie a nie inne rozwiązanie ponieważ znam swoje
dziecko i wiem, ze dużo lepiej pracuje z innymi osobami a nie ze
mną. Po drugie wiem, że ja nie mam aż tyle cierpliwości ani pomysłów
dzięki którym czytanie jest zabawą, a nie nudną nauką.
W zerówce nie miałam takich pomysłów ponieważ czekałam az sam
załapie - ale teraz uważam, ze pora na naukę i jeżeli ma z czymś
problemy to im szybciej mu pomogę tym dla niego lepiej.
Wiem, że robię dobrze.

[azile.oli]

Dla mnie nie jesteś ''debilnym rodzicem'',ale bardzo odpowiedzialnym
rodzicem.Sytuacja opisana w pierwszym poście dotyczyła dzieci w
zerówce,a Twój syn chodzi już do szkoły.Jeżeli zauważyłaś u niego
kłopoty i to,że odbiega od innych dzieci,to bardzo dobrze
zrobiłaś,zwracając się o pomoc do koleżanki.Czasem dziecku potrzebne
są zajęcia indywidualne,nie jest ważne,czy pracuje z rodzicem,czy z
obcą osobą.Prawdą jest też,że czasem lepiej ,gdy jest to inna
osoba,bo po pierwsze jest ona obiektywna,po drugie-dziecko mniej się
rozprasza.Mama nie zawsze jest w stanie wybrać najlepszą metodę
nauki i jeśli jest tego świadoma,to bardzo dobrze.Na problemy z
nauką trzeba reagować jak najszybciej.To nie jest tak,że Ty zmuszasz
dziecko do dodatkowego wysiłku ,aby zaspokoić swoje aspiracje,ale
aby mu pomóc.Tu przecież nie chodzi o to,aby Twój syn był
najlepszy,ale po prostu ,aby radził sobie z czytaniem. A najgorsi
sąś Ci rodzice,którzy nic nie robią,mimo,że dziecko sobie nie radzi.

[przeciwcialo]

To co ty robisz to zajęcia wyrównawcze i chwała ci za to że umiesz
obserwowac dziecko i szybko reagowac na sytuacje.

[kasi32]

Ludzie, nie mylcie pojęć. To nie wyścig szczurów, ale przesadnie
zawyżone programy ministerstwa oświaty. Napisano, że każde dziecko
kończąc klasę zero musi umieć czytać!!! Choć nie koniecznie pisać. I
nie daj Boże kiedy trafi nauczyciela z chorą ambicją. Na początku
pierwszej klasy jest czytanie na czas a jak wiadomo słabo czytające
dziecko, obniża średnią. Tak było z moim dzieckiem, ponieważ słabo
sobie radził z czytaniem, nie chciano go puścić do kalsy pierwszej.
Postawiliśmy na swoim i teraz dopiero mamy piekło, ponieważ chcą go
cofnąć do zerówki. Panie twierdzą, że to dla niego najlepsze. A może
zamiast cofać dziecko trzeba się zastanowic jak takiemu dziecku
wiedze przekazać, jak dotrzeć by nauka nie kojażyła się z przykrym
obowiązkiem. A tak to my rodzice tyrani, dziecko nieuk a panie?? No
one chcą jak najlepiej. Dlatego teraz gdybym znów miała dziecko w
zerówce napewno poszukała bym specjalisty, bo nie wszyskie dzieci
mogą nauczyć sie czytać w domu szczególnie jeśli maja zabużenia
percepcji wzroku i słuchu. Powodzenia dla wszystkich rodziców
zerówkowiczów.

[nowa1]

kasi32 napisała:

> Ludzie, nie mylcie pojęć. To nie wyścig szczurów, ale przesadnie
> zawyżone programy ministerstwa oświaty. Napisano, że każde dziecko
> kończąc klasę zero musi umieć czytać!!!

Bzdura totalna. W żadnym programie dla zerówek nie ma takiego zapisu. Kończąc
zerówkę dziecko ma mieć rozwiniętą analizę i syntezę słuchową, znać i nazywać
litery (22 litery bez dwuznaków, /ó/ i zmiękczeń), czytać proste słowa czyli
jednym słowem zerówka wg programu ma PRZYGOTOWAĆ dziecko na nauki czytania,
które jest dopiero w szkole w kl.I. Tyle mówi program. Faktem jest ze jeżeli
dziecko nauczy się w miarę dobrze czytać w zerówce to ma łatwiej w szkole i inna
sprawą jest, że program programem a życie życiem.

[beta75]

Witam, mam syna w zerówce, uważam ze korki w zerówce to przesada.
Ale czytanie należy ćwiczyć. JA pracuję w szkole średniej i to jest
naprawdę przykre kiedy dorosły prawie 18-letni obywatel, że tak
powiem "duka". JAk już uda mu się "przeczytać" tekst, to nie wie co
czytał. W zawodówce na 25 osób 3 potrafią czytać dobrze. Wiec kiedy
na nich patrzę jeste przekonana, że czytanie nalezy trenować,
trenować...... Mój syn teraz jest w zerówce i uczy sie czytać.
Litery znał ale pracę z tekstem zaczeliśmy we wrześniu. Ćwiczę z nim
po 10- 20 min (czasami wcale) każdego dnia (staramy się) ale jak
widze ze nie chce to skracam czas, ale idzie mu coraz lepiej i robi
to chętniej. Uważam że 20 min dziennie to każda mam "wyskrobie" (a
jeszcze jest tata, babcia itp.) i tu nie trzeba "korków" bo takie
dizecko to nawet nie wytrzyma 45-60 min.
Przepraszam za literówki, (nie jestem polonistką )Pozdrawiam