Pogubiłam się

[gosialska1]

Jestem z 16.06.1977, mój były chłopak z 09.01.1974. Mam wrażenie, że to była
moja prawdziwa i jedyna miłosć. Dla niego tak naprawdę przeprowadziłam się do
Warszawy, a on mnie zostawił. Już sama nie wiem co robić - chyba się
pogubiłam. Nie wiem nawet gdzie jest teraz mój dom. Wszystko to bardzo
skomplikowane. Nie wiem czy mam miec jeszcze jakąś nadzieję na ten związek
czy sobie odpuścic. Nie mam nawet przyjaciół w Warszawie. Może pomoże mi
wróżka?

[ewa.gs]

Gosia,
przeprowadziłaś się dla niego, on Cię zostawił, a Ty się zastanawiasz czy mieć
jakąś nadzieję???? I czy to była prawdziwa miłość? Gdyby była, nie zostawiłby
Cię.
Wybacz bezkompromisowość, ale moim zdaniem jedyną miarą prawdy jest
skuteczność...

[gosialska1]

Pani Ewo,
moze (a nawet na pewno) ma Pani racje. Tylko ciezko tak sie odnalezc. Wierze,
ze mam wystarczajaco duzo sily w sobie. Pozdrawiam, Gosia

[mskaiq]

Mysle ze przede wszystkim musisz sie odnalesc. Wazne jest abys odzyskala
rownowage i uporzadkowala Swoje zycie tak aby wrocila radosc do niego. To jest
najwazniejsze dla Ciebie. Mosisz mocno stanac na Swoich nogach.
Jesli chodzi o milosc to kochasz Go. Mozesz to zamienic w nienawisc ale po co.
To bardzo zle uczucie ktore przyniesie wiele szkody Tobie. Warto poczekac na
to co przyniesie czas. Moze wszystko powrocic, duzo zalezy od tego co bylo
powodem tego rozstania.
Moze pojawic sie rowniez cos innego. W obu przypadkach Twoj rozsadek bedzie
najwazniejszym Twoim sprzymierzencem. Unikaj dzialan pod wplywem impulsu
zlosci czy tego ze czujesz sie pokrzywdzona. Wszystkie takie dzialania
najbardziej uderza Ciebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[gosialska1]

Bardzo dziekuje za te slowa. Wiem, ze go kocham - ja to po prostu wiem. Ale nie
mozna nikogo zmusic do milosci. Z drugiej strony powinnam dostrzec te dobre
strony bo przezylam z nim piekne chwile. Minal juz jakis czas bo rozstalismy
sie w listopadzie. On chcial byc moim przyjacielem, ale to nie dziala. Mam
nadzieje, ze jeszcze kiedys bede tak szczesliwa jak bylam bedac z nim, ale
ciezko w to teraz wierzyc. Pozdrawiam, Gosia

[kkrysiewicz]

Jakiś czas temu przeżyłam podobne zdarzenie do Twojego.Przez długi czas nie
mogłam dojść do siebie.Z jednej strony bardzo chciałam poznać mężczyznę, ale
bałam się.Żyłam w niezłym chaosie.Nie było to ani miłe, ani
twórcze.Paraliżowało.Na dodatek dochodziły do mnie wieści o nim i jego nowych
dziewczynach.Kiedyś szedł po mojej ulicy razem z dziewczyną i...stuknął mnie w
ramię i minął jak powietrze.Wtedy oprzytomniałam.Ale jeszcze trochę czasu mi
zajęło wybaczenie mu.Dlatego mogę teraz Ci napisać że rozumiem Twoje
uczucia.Jeśli będziesz miała ochotę pogadać, to daj znać.
Pozdrawiam, Karolina (15061979)

[gosialska1]

Dzieki Karolina za wsparcie,
jesli masz ochote sie do mnie odezwac to podaje moj mail: [e-mail]
Pozdrawiam, Gosia

[pawpos]

Mam kilka osobistych doświadczeń, którymi chętnie się dziele.

Pierwsze z nich mówi, że korzystanie z wróżenia jest praktyką okultystyczną,
która prędzej czy później wpędza w kłopoty. Moja żona była wróżka przez 14 lat -
dużo sie w naszym życiu działo...
Drugie z nich mówi: zaufaj Bogu. On Cię kocha i ma plan dla każdego z nas.

Wiem, że to może brzmieć "jak natchnione". Ale takie właśnie są to
doświadczenia.

Jeśli będziesz miała pytania zapraszam [e-mail]

Pawel

[ogrom]

hmm jesli Bog zaplanował to jak jest teraz u mnie to ja sobie bardzo wspołczuje
bo nie umiem sie za nic otworzyc ......... jakbym zyła w rozmytej
rzeczywistosci okropneeeeeeeee

[pawpos]

proponuje przejście na priv - znam bardzo dobrze Twój stan - tkwiłem w czymś
podobnym przez 2 lata.

[e-mail]

Pawel

[suljan]

Nie szukaj pocieszenia u wróżek, zbajerują Cię i wciagna w jeszcze wieksze
kłopoty. Miłość przychodzi i odchodzi, tak bywa, ale nie warto jej, choc to
boli, utrzymywać na siłę, zwłaszcza uzywajac magii ( wróżbiarstwo to magia!!!).
To tak, jakbyś dala ukochanej osobie narkotyk, ktory sprawi, ze z toba bedzie,
lecz to, co jej dajesz ja niewoli. Pozdrawiam. Jan Witold Suliga, były ( na
szczęście ) tarocista i, jak większość wróżek doskonale wie, pierwszej klasy
spec od tarota, astrologii i temu podobnych "zabaw".

[gosialska1]

a więc Tarot kłamie?

[suljan]

I tak i nie. Nie, ponieważ czasami "pokazuje" sytuacje prawdziwe ( cos się ma
wydarzyc i to faktycznie sie zdarza ). Tak, gdyż wciąga nas w dziwacza
rozgrywkę, ktora służy temu, by nas ( i nie tylko nas ) zniewolic, tj.
uzależnic od siebie ( np. poprzez podejmowanie decyzji zgodnych z
jego "zaleceniami" ). To po pierwsze. Po drugie: tarot sam w sobie to tylko
karty, znakomite - nawiasem mówiac - narzędzie magiczne. Ważne jest to, kto
stoi za tarotem, kto, poprzez te karty, do nas przemawia. Nie moze to byc Bog,
poniewaz Bóg nie klamie, zaś kłamstwem jest każde "półprawdy", "ćwierćprawdy"
itp. Wniosek: źródłem informacji płynacych z tarota jest "ojciec kłamstwa",
czyli diabeł; ktoś, kto zawsze chce nas zniewolic, usidlic i uzależnic od
siebie. A skąd o tym wiem? No, cóż, ostatecznie zajmowałem sie tarotem 15 lat,
a okultyzmem ponad 30. Chyba wystarczająco długo, by rozeznać stojace za
tarotem "duchy", nie sądzisz? W razie czego, pisz: [e-mail]
Pozdrawiam, J.W.Suliga

[gosialska1]

Napisałam do Pana mail. Proszę zajrzec do skrzynki. Pozdrawiam, Gosia

[suljan]

Przeczytałem i odpisałem, przesyłając swój ostatni tekst nt. tarota.
Pozdrawiam. J.W.Suliga

[gosialska1]

niestety skrzynka jest pusta... prosze wysłac jeszcze raz, pozdr. Gosia

[irona.sonata]

To nurtujące