moj ojciec ma raka

[Gość: corka]

wlasnie kilka dni temu mial operacje, jestesmy zalamani a szczegolnie on sam.
Zawsze pelen pogody ducha i optymizmu, teraz lezy niczym kloda. Nie wiemy co
robic jak mu pomoc, nie wiemy czy rak nie zaatakuje ponownie. Zycie jest
brutalne.

[abaoaqu]

Nikt nie znajdzie słów, które mogłyby zmniejszyć Twój strach i żal. W tak
trudnych doświadczeniach zawsze jest się samemu.
Specjalnie dla Ciebie, dedykuję wiersz, który otrzymałam od przyjaciółki, kiedy
byłam tylko ja i mój strach, i ból, i bunt, i w koncu pokora...

"Ten dostojny kwiatów świat!
Co za widowisko,
ten bogaty kwiatów świat!
Wszystkie istoty
są wypełnione jasnością
na Ziemi, pod niebiosami.

Żadnej przepaści miedzy materią i człowiekiem
odczuwającymi a nieodczuwającymi istotami:
wszystkie żyją, wszystkie tańczą
- dachówki i kamienie szepczą,
kurz i smieci krzyczą,
mówią drzewa i trawy, ziemia śpiewa.

(...)
Świat jest kwiatem
Bogowie są kwiatami
Oswieceni są kwiatami
Wszystkie zjawiska są kwiatami
(...)
Wszystkie rodzaje barw kwiatów,
wszystkie rodzaje promieniującej miłości.
(...)
Kwiaty śmiechu, kwiaty gniewu,
kwiaty nieba, kwiaty piekła.
Każdy związany z innymi,
każdy powoduje wzrost innych.
(...)
Jaki żywy świat! I ty tak jasny!
(...)
To ty jesteś kwiatem.
(...)
Jesteś jednym, jesteś wieloma,
jedna jest chwila, tylko jedno miejsce,
tylko i jedynie ty.
Poza tobą nie ma niczego-
tańczysz, jawiąc się we wszystkim.
Przybyłeś znikąd, zmierzasz do nikąd
Przybywasz nigdzie, nie przywiązany do niczego.
Wszystko masz w swoim posiadaniu,
niczego nie posiadasz.

Jesteś stawaniem się nieopisywalnej zmiany.
Jesteś miłością. Jesteś kwiatem."

Nie znam autora, ale pamiętając o tym, że przyjaciółka bardzo interesowała się
buddyzmem, przypuszczam, że to właśnie fragment pism buddyjskich.

Pozdrawiam ciepło, Abaoaqu