MUR

[emigrantka34]

Popijamy z P. wino z okazji MURu.
Gdyby nie jego upadek, nie byloby nas razem teraz
I malej Mati tez by nie bylo.
Mialam wtedy 15 lat i pamietam, gdy pocieszalam kolezanke z klasy na
przystanku autobusowym. Kolezanka bala sie, ze po zjednoczeniu Niemiec
wybuchnie wojna

[roseanne]

o murze trabia w radio i tv lokalnym
trabia od tygodnia, wszedzie

o wyborach czerwcowych nie bylo ani piskniecia, za pare lat ogolnoswiatowo
bedzie wiadomo ze to niemieckim zmianom zawdzieczamy obalenie komunizmu...

[emigrantka34]

Zgadza sie, tutaj tez slowem nie wspomnial dzis o Okraglym Stole. Za
malo spektakularnie bylo.
Co do mnie - rocznice nasze odpowiednie oblewalam bedac w Polsce, ale
wtedy jeszcze nie bylo mnie na tym forum, o

[diegosia]

Upadek muru chyba rzeczywiscie byl bardziej spektakularny, a przez to bardziej medialny

Ale w Berlinie wisialy w bardzo centralnych miejscach ogromne plakaty przypominajace o wyborach czerwcowych.
na Haupbahnhof



i przy Unter den Linden Unter den Linden

a widzieliscie czekoladowy?

[fettinia]

www.welt.de/videos/politik/ausland/article5152735/Franzosen-lassen-Schoko-Mauer-einstuerzen.html

[szpulkaa]

Super Francuskie wyczucie smaku

[ewa9717]

A poza tym Niemcy, choć im świętowanie wypadło w listopadzie
(podobnie jak nam święto narodowe), potrafią z tego zrobić
optymistyczną fetę, a my, obojętnie czy w czerwcu, czy w listopadzie
mamy jeden model obchodów: msza, apele poległych, składanie kwiatów
pod pomnikami.

[emigrantka34]

Kurcze, przez to, ze to po niemiecku, nawet nie wiem, gdzie w Paryzu to
mialo miejsce.

gdzie?

[diegosia]

donosze, ze mur czekoladowy wykonany zostal przez
Patricka Roger

[emigrantka34]

dzieki; ja po niemiecku nie rozumiem ani slowa;

[jan.kran]

Pozwolę sobie wkleić wpis z sąsiedniego forum


W dniu upadku muru leżałam w małym bawarskim szpitalu z malutkim Juniorem w
ramionach , Młoda miala 3,5 roku , synek jeden dzień
Pokój był teoretycznie dwuosobowy , moją sąsiadką była młoda bawarska
rolniczka. Ale wstawiono nam trzecie łóżko bo pojawiła się dziewczyna z deder
która tuż przed rozwiązaniem uciekła przez Czechosłowację do Bawarii.
Każda z nas miała po synku
Ja się cieszyłam nowym dzidziusiem natomiast ex przyszedł
cały zdenerwowany., opowiadał co się dzieje ,ja szoku doznałam.
Polityka była od lat moją pasją
, sporo czytałam i wiedziałam ale nigdy , przenigdy nie sądziłam że doczekam
upadku komunizmu ...

Ex powiedział że będzie nieciekawie i powinniśmy zwijać żagle i się wynosić z
Niemiec.
Miał częściowo rację bo po pierwszej euforii zjednoczeniwej nastąpiły nieciekawe
czasy.
Ale każdy tak glęboki przełom niesie za sobą zmiany i dobre i złe.
Wyemigrowaliśmy dopiero wiele lat później do Norwegii , ex po czterech latach
norweskiej emigracji wylądował na dederowskiej prowincji i ma przyjaciółkę
prawdziwą ossiPP
Moje dzieci czują się obco w deder ale jest coraz lepiej.
Ja jechałam wiele razy przez deder , odwiedzałam exa.
Jak chodzi o infrastrukturę to nie ma ogromnych różnic ale jest w mentalności.
Dziesięć lat temu miałam do wyboru albo Goerlitz albo Norwegia.
Znałam kilkoro wessi którzy próbowali szczęścia na wschodzie i powiedziałam ze
tam zamieszkam po moim trupie .J
Jako wessi i Polka miałabym dwa razy przerąbane ...
Ale widzę że czasy się zmieniaja.
Sądzę że następne pokolenie zatrze głębokie różnice i DE sie zjednoczy nie tylko
na papierze ...
Moja zachodnia córka ostatnio kompletnie mnie zaskoczyła oświadczając że nie
wyklucza pisania doktoratu w Lipsku.
Jest teraz świetne stypendium w Jej dziedzinie w Max Planck Institut i ogólnie
projekty tamtejsze są bardzo ciekawe.
Na razie ma około dwóch lat do ukończenia studiów < na rok przyjeżdża do Oslo w
międzyczasie > ale Jej stosunek do wschodnich landów powoli sie zmienia

To tylko ulamek moich przeżyć i przmyśleń ale ten czas zawsze jest w moich
myślach i wspomnieniach ...

[pani.serwusowa]

Niby ladnie, ten mur to taki symbol, ale komunizm i tak chylil sie
ku upadkowi, a najlepiej wiedzieli o tym sami kumunisci i wrecz
inicjowali pewne dzialania, tak aby bezbolesnie przesmyknac sie do
nowej rzeczywistosci.

Fajnie, ze dzis mozemy podrozowac po Europie bez problemu, ze nikt
nie cenzuruje ksiazek jednego z moich ulubionych pisarzy, ale same
te przemiany, ktorych apogeum nastapilo pod koniec lat
osiemdziesiatych we mnie budza ogromne rozczarowanie. Stad tez
niechec moja wobec swietowania rocznicy Okraglego Stolu, bo dla mnie
to symbol hanby, a nie powod do dumy.

Podkreslam, ze komunizmu nie znosze, uwazam, ze to najbardziej
bestialski i niesprawiedliwy system z mozliwych. Jedna z najgorszych
zaraz jakie dotknely ludzkosc.

[emigrantka34]

Abstrahujac od faktu, ze media i ludzie uwielbiaja tzw symbole nie
zgadzam sie w kwestii przemian i Okraglego Stolu.
Poniewaz jednak ten watek wbrew pozorom ma charakter rekreacyjny, nie
chce nawet zaczynac dyskusji na temat polityki - rowniez z powodow
osobistych, ze sie tak wyraze.
Ot, po prostu przypomnialam sobie sytuacje, jaka miala miejsce 20 lat
temu i dziecieca reakcje na to wydarzenie.

[pani.serwusowa]

Tego typu wspomnien nie mam. Za mala bylam, zeby cos kumac. Tzn.
pamietam ekscytacje rodzicow i nic wiecej.

[turzyca]

Popatrz jak zupelnie odmiennie mozna patrzec na rozne sprawy. Ja z Okraglego
Stolu jestem dumna. Dumna ze w koncu zamiast isc z kosami na armaty, zamiast
placic danine krwi za wolnosc ojczyzny, zamiast strzelac do wroga z brylantow,
siedlismy do stolu i pogadalismy. I udalo nam sie uzyskac calkiem niezly
kompromis, ktory w efekcie doprowadzil nas duzo dalej niz bylo uzgodnione (bo
przeciez wynikow wyborow czerwcowych i dalszych konsekwencji nikt nie
przewidzial). Moze mozna bylo ugrac wiecej, moze mozna bylo winnych ukarac
surowiej, moze... a moze ostrzejsze stawianie sprawy doprowadziloby gdzie
indziej? Jak sobie mysle, ze zamiast okraglego stolu moglo byc kolejne
powstanie, krwawo stlumione, z licznymi ofiarami smiertelnymi, to mi sie zimno
robi i zaczyna mnie autentycznie mdlic. I naprawde ciesze sie, ze 4 czerwca u
nas kojarzy sie tak,
a nie tak.

[pani.serwusowa]

Pisanie o mozliwosci powstania, krwawo tlumionego, pod koniec lat
osiemdziesiatych to wg mnie nieznajomosc wielu procesow, ktore mialy od lat
miejsce w Europie pod rzadami komunistow. Okragly stol to wg mnie porozumienie w
duchu - my nie ruszamy waszych, wy nie ruszacie naszych.

Zreszta, Emigrantka ma zupelna racje. Nie to forum. Niepotrzebnie zaczelam.