Śląskie kolędy

[madohora]

ŚPIEWANIE KOLĘD.
Oprócz wszystkiego, CD na stole widziano, czem się
raCZDna, co sobIe dobreg.o życz/ono i apr6cz nabożnych
i poważny.ch opowiadań, rzeczą najważniejszą były koh.-
dy, dD śpiewania których już od dluższ,ego c'Zasu się go-
towano i na któm się cieszornD.
Już podczas wieczerzy zanUicono wspólnie n. p.
"Aniół Palsterzom mówił
Chrystus wam się nalrodził" i t. d.
albo
W żłobie leży, któż pobieży
Kolędmvać małemu i l- d.
albo też
"A wczoraj z wieczora
Z niebieskiegO' dwora" i t. d.
Najwięcej domagały się dzi,eci, aby mialy
z cze,go
śpiewać w czasie świąt gadinich. Kto n?:;:. m6g1 zakupić
sobie km1tyczck, ta .od sta.rszych asób
z pamięci odpi-
sywał kolędY, aby ich mi'eć poddostatkiem.
Dawniej. to ani' jednego domu w całej wiDsce nie
było takieg.o, w którymby ni;e śpiewamO' kalęd; ani je-
dnego mies'zkania n;,:;:. było, z którego ni.e roz/legałby się
śpiew kolędowy. We wszY1stkich wioskach naszych
śpiewanO' dawni.:;:j do późnej nDCY pacząwszy od wilji
Bożego. Narodzenia aż do Gromnic.
Bo jakże to nie miał ludek nasz śpiewać o Dz.iedąt-
ku tak pięknem i tak dobrem. które to opuściło. WSZyst-
kie wspanialośd niebiesko:;:., z'Ost.awilo całe niebO' pe1ne
aniołów, a przY1szło. na nędzny świat da ubagicj Pa-
nienki, aby w biedzie i nędzy większej od najbiedniej-
szeg.o z bi/ednY'ch, w stajni się narodzić.
A to Dzieciątko, tO' Bóg, ktÓry to uczynił z nad-
miaru wielkiej miłości c?cąc naród ludzki zhawić.
I jakże tu ui.e śpiewać o tej najświętszej i ni.:;:,poka-
lanie czystej Panience, kt6ra ta niebieską swą doskO'na-
ł'Ością ,sprowa,dziła nam Bojga Zbawiciela, aby nas wy-
bawił i, pozostał pomiędzy nami w kośdobch naszych aż
dOi kQńca. Ona to chociaż uboga, sta,ła się jednakże tak
godną, że swą pokorą, podldaniem się we wszystkiem
woli Bożej i swemi nio:;:bieskiemi cnotami jak p'Obożno-
ścią, dlobrodą i piękno.ścią serca swego niepokalaneg.o
p.rzewY'ższy:la Wszy,stek rodzaj lludzki od pO'czątku do
. końca świat.a a na'wet pf'zewy'ższy?a aniO'łów stając się
królQwą nieba i zi'emi.
I jakże to nie śpiewać o św. Józ.efie, który pracą
rąk swoIch żywił nam Zbawid3]a i przeczystą Matkę
Jego. ] jakże n:,e śpiewać o ubO'gich pastuszka.ch, któ-
rzy, g,dy ich anioł zbudz.if, wstali, zabrali co mogli z po-
dmków i pobiegli, aby przywitać Pana nowonarodzone-
go. Kto. zna te weso,Ie PrLygody paisterZy wśród drogi
dO' Betleem, opi'sanc w kolędach naszy,ch, ten zrozumie,
z jaką ochotą były śpiewane.
A cóż dop'.;;/ro mówić o mellndjach kolędowyich, które
są hodaj najpiękniejsze ze wszystkich, bo. co. w s.erca:el1
mi,a:no najpiękniejszego i najmilszego to włożono w me-
lodje na cześć Boga Dzieciątka i Jego Math-Panientki.
To też dawn:ej na całym Górnym Śląsku śpiewano
kolędy a śpiewano nietylko w święt.a, lecz śpi,ewano
przez cały czas Boż.;;.go Narodzen:a.
A śpiewano nietylkQ w niedzielę, ale i w ciągu ty-
godnia po pracy całe mi w:':;:.czorami, że gdy się szlo
przez wieś, to jednej chat.ki, jednego. mieszkania nie było,
w któremhy nie śpiewano na cześć Bożego Dzieciątka i
Prz.:;:.czystej Matki Jego.

[madohora]

Posłuchaj dzieweczko
Co kolędujemy.
Jak tobie uprzejmie
Szczęścia winszujemy.
Żebyś dDstała miłego,
Bogatego i szwarnego
Na ten przyszły czas.
2. Więc podług możności
Pokaż nam się szczodrą.
Będziem' cię wychwalać,
Żeś grzeczną i dobrą,
Żeś jest mądrą i ochotną
Szwarną, piękną i robotną,
Tak cię schwalimy.
3. Ody nam co darujesz
Za kolędowanie,
Czeski albo więcej
Za nasze śpiewanie,
Nie będzie żadna twa szkoda,
Bo ci stanie się nagroda
Ody się wnet wydasz.

[madohora]

Młodzieniaszku mily,
Masz ?y chęć do żony,
Dajże nam kolędę,
To cię chwaHć będę
Za tę twoją kolędę.
2. Jeśli nam nic nie dasz,
To się zaiste masz,
Dostaniesz ty taką,
Sm?.rkatą, garbatą,
Co ią musisz koleba

[madohora]

Nic żeś nie dał za śpiewanie
"chaśniaczku" miły.
Nie bądźże tak dla szkolarzy
.do dania zgniły.
Jeźli nam nic nie darujesz.
Szczęście sobie tern PQPsujesz,
Nie dostaniesz t:;:.j dz.ieweczki,
kt.órą milujesz.

[madohora]

Z daleka tu bieżymy,
Nowinę wam niesi'ermy';
Tę w.am powiemy.
2. Narodziła się Dzieciątko. w m\oeSCle Betleem
I leży tam niemowlątko .okryte s,i.anerm.
Krasna Panna kołO' Niego,
Owija j okrywa Go,
To Dzi,eoiąteczko.
3. Daj grajca'rek,"') lub ?rojocek::'*) kupil111ry 'szatki,
Za ta s'Pły1uie łaska z nbba na twajc d7:iatki:
Kąsek sukna modrego,
Zlotem wy,se:ywanego.
Dla Pana tego

[madohora]

Szczęścia, zdrowia winszujemy
na to nowe lato,
Ale sobie kolędeczkę
wy,prosimy za to.
2. I my wam też winszujemy
owocu w ogrodzie,
Ażeby wam wszystko tak szło
jako łódź po wodzie.
3. I my wam też winszujemy
barana, jagniątko,
Jak od ubogich pastuszków
dostało Dzieciątko.

[madohora]

Za kolędę dziękujemy,
Szczęścia, zdrowia, winszujemy,
Abyście byli weseli, weseli,
Tak jako w niebie anjeli, anieli,
Co wam Boże daj

[madohora]

Jezusowi zrodzonemu
Spolem śp,iewajmYI
Pokłon J.:;:mu, Panu swemu
Dzisiaj oddajmy.
Oddajmy wesoło,
Pokłońmy swc cZOoło,
Panu naszemu.
2. Za złoto mu dziś oddajmy
Ser.ce w, ofierze.
I miłość w se.rcUi wzbudzajmy
Przyznają,c ,szczerze,
Że On na'sz Zbawi deI
Świata Odkupiciel;
Pan wszy;s,tkich ludzi.
3. Myśli nasze Mu Ooddajmy
Za kadzidJa dań.
Przy?em wszyscy wyznawajmy,
Ze On BÓg nasz Pan,
Który się narodził,
By nas oswobodził
Od potępienia.
4. PrzetD Mu dziś podziękujmy
Za łaski wielkie;
Za mirę Mu 'Ofiarujmy
Cierpienia wszelkie.
I?az'em z radOościami,
Naszemi troskami,
Które znosimy

[madohora]

Boże Narodzenie,
W wielkiej zimie o północy
Światłość wielka z nieba toczy
Do żłóbeczka we stajence,
Ku Józefie i Panience.
Anioł zwiastował nowina,
Że Panna porodzi Syna.
Panna Syna porodziła
I w żłóbecZku położyła.
Aniołowie przez czas cały
Śpiewali na jego chwałę.
W polu także Aniołowie
Zwiastowali, że we żłobie
Pan całego świata leży,
Niechaj każdy tam pobieży.
Wnet się pasterze zebrali,
By do Betleem biegali
Walek chwyta za fujarkę,
Tomek niesie jabłek miarkę.
Kuba masła ma garnuszek,
Stach zaś wziął kobiałkę gruszek.
Bartek grochu ma pół worka,
Maciek tlustego gąsiorka.
Tak więc do Betleem spiesz"1
Panu swemu dary niosą.
Ody do 'szopy przybieżeli,
Dary swoje położyli,
Panu swemu się skłonili
I u nóg dary złożyli.
Potem wszyscy poklękali,
Błogosławieństwo dostali,
Panu jeszcze zaśpiewali
I do trzody powracali

[madohora]

Wilja i święto Bożego Narodzenia służyło da-
wniej a i teraz jeszcze u wielu za wróżbę j przepo-
wied?ię na cały rok przyszły aż do następnej wiUi.
Kto w wilję ma żałobę i smutek, ten sobie też
cały rok przyszły smutek wróży.
Komu uda się spędzić cały dzień wilijny w spo-
koju i wesoło. ten w ciągu całego przyszłego roku
może spodziewać się szczęścia i pomyślności. To
też dzieci w wilję ciągle przestrzegano, by były do-
bre, pilne, posłuszne i bez najmniejszej sprzeczno-
ści, bo gdy w wilję Dzieciątku podobać się będą, to
i w całym następnym roku Pan Bóg będzie miał
upodobanie w nich, a przeciwnie, jeżeli w wilję za-
służą na karę, to też w ciągu całego przyszłego ro-
ku chłostę będą brały.
We wilję niechętnie wyc1.:'."ano co z domu, bo
mniemano, że kto we wilję z domu swego co wyda-
je, ten w ciągu całego roku będzie musiał tylko wy-
dawać i niczego się nie dorobi.
Przy wieczerzy kładziono sobie na stół przed
siebie 12 orzechów, które oznaczały miesiące;
a więc pierwszy orzcch oznaczał miesiąc styczeń, dru-
gi luty i t. d. Po wieczcrzy brano jeden orzech za
drugim i łupano go. Jeżeli wszystkie 12 orzechó?
były zdrowe, to oznaczało, że
w ciągu wszystkich
]2 miesięcy przyszłego roku właściciel tych orze-
chów będzie zdrów. Był ale który
z orzechów nad-
psuty, to właściciel jego
w miesiącu, który ten nad-
psuty orzech oznaczał, miał zachorować.
Inni rozkroili dużą cebulę, rozebrali ją
w każdy
kawałek podobny do miseczki wsuli trochę soli. Te
cebulowe miseczki położyli na stron
G przykrywszy
Czemś, a w 1. święto baczyli pilnie,
w której mi-
seczce i jak bardzo roztopiła się sól.
Wnioskowali
z tego, jaka pogoda będzie w
przyszłym roku, każda bowiem miseczka oznaczała
jeden miesiąc. Jeżeli w pierwszej miseczce była sól
roztopioną, to w styczniu była według mniemania
odwilż. Tak było też z drugiemi miseczkami, a wiec
i z drugimi miesiącami.
Według tego pamiętali sobie, jakie będą miesią-
ce i który będzie suchy, który wilgły, a który bar-
dzo mokry.
Niektórzy kładli przy wieczerzy wilijnej na stół
przed siebie trzy orzechy, które wpierw rozłupano,
jądro z nich wyjęto i w próżne łupiny włożono do
pierwszej trochę ziemi, do drugiej kawałek chleba,
do trzeciej pieniądz a następnie przykryto je znowu
próżnemi łupinami.
Potem kazano po wieczerzy której z obecnych
osób, która naturalnie nie była świadkiem napełnie-
nia tych łupin, obrać sobie jeden z tych trzech orze-
chów.
Kto obrał sobie orzech z ziemią, ten wróżył so-
bie, że w biegu przyszłego roku umrze i dostanie się
do ziemi.
Kto obrał sobie orzech z chlebem, ten wróżył
sobie, że będzie nadal zdrowo chleb jadł, będzie żył
i dobrze mu się będzie powodziło, że zdarzą mu się
zasiewy i chleba mu nie zabraknie.
Kto obrał sobie orzech z pieniądzem, ten wróżył
sobie, że wygra pieniądze, dobrze co s.przeda, do-
brze zarobi, lub jaki spadek oddziedziczy.
W wilję dawano krowom masło, chleb, miód i
struclę, aby miały wiele dobrego mleka.
Gąsiorowi, kogutowi i psu dawano w wilję
pieprz i czosnek z chlebem, aby każdy z nich był
bardzo zły, i aby dobrze gospodarstwa strzegł.
\V wilję rano dawano kurom groch wsuty w
obrączkę, aby dobrze jaja niosły w domu.
Bydłu (i koniom) dawano w ciągu dnia wilijne-
go bobku (bób) aby się chowało i pięknie wyglądało,
We wilję rano przy wschodzie słońca brały w
powiecie Kozielskim dziewczęta widłami trzy razy
gnDju lub słDmy i 'Podrzucały nieco. w górę a pDtem
na gnój ten lub słDmę nastąpiwszy, baczyły pilnie,
z której strony ptak nadleci. WnioskDwały z tego.,
że z tej też strDny przyjdzie jaki zaletnik.
Baczyły też i na to., jaki ptak nadleci, bo. jeżeli
nadleciał wróbel lub czternadel, to. DznaczałD, że
przyszły mąż tej dziewczyny będzie młodzielicem,
a gdy nadleciał kruk, to. wdo.wcem. Jeżeli kruk lub
wrDna zakrakała, to. oznaczało., że wdDwiec przyj-
dzie z tylu dziećmi, ile razy ptak zakrakał.
Dziewczęta zaś po. przygo.to.waniu wszystkiego
na dzień jutrzejszy dały się jeszcze do. zamiatania
izby, ażeby czystą była na święta. To. zamiatanie
pro.wadziły jednakże w inny SPo.sób, bo. jeżeli w cią-
gu całego. roku zamiatały izbę Dd o.kna ku drzwio.m,
to. w wilję zamiatały na opak, ro.zpo.czynając Dd
drzwi i kDńcząc przyoknie.
Czyniły to. na to., aby w ten spDsób zaletnika
jakiego. przyciągnąć, bo. gdyby zamiatały izbę o.d
Dkna ku drzwi Dm, tDby tern 'SPo.sDbem zaletnika ni-
by za drzwi wymiatały.
Zdarzyło. się często. że dziewka Siprzykrzyw-
szy so.bie robo.tę jako. służąca. pragnęła wyjść za
mąż, aby so.bie po.lepszyć i praco.wać tylko. dla sie-
bie a nie dla ludzi o.bcych.
Takiej dziewczynie kto.Ś PDwiedział z żartów.
że, jeżeli we wilję zamiecie izbę Dd o.kna ku drzwio.m.
to. przez to. zaletnika z izby wymiecie, lecz, jeżeli
zamiecie odwrotnie, więc o.d drzwi ku Dknie, to. tem
będzie go. przyciągała do. chałulpy, więc
z pewno.ścią
zaletnik w przyszłym roku przyjdzie i będzie mo.gła
się wydać,
Głupia dziewka uwierzyła i zamiatała tak, jak
jej radzo.no.,
a gdy przez przypadek zdarzyło. się, że
WYdała się, to. była pewna, że to zamiatanie zaletni-
ka przywabiło.. O tern DPDwiadała Po.tem innym i
w ten spo.sób po.wstały różne przypuszczenia.
Gdy izba w ten sposób zamiecioną została, to
dziewczyna, która izbę zamiatała, wyniosła śmieci
i wyrzuciła je za płot, a to na to, aby przezto wszel-
kie robactwo wyniesione zostało na cały przyszły
rok z domostwa tego.
Niektóre z dziewczyn wychodziły po wieczerzy
na podwórze, gdzie chwytały się obiema rękami za
płot i szarpnęły nim mocno. a następnie słuchały.
z której strony wiatr wiał, spodziewając się z tej
strony zaletników.
W okolicy około Dziergawic (w powiecie Ko-
zielskim) wybiegały starsze dziewczyny zaraz PO
wieczerzy wigilijnej na podwórze i w szopie nabrały
do rąk drewek, a przyszedłszy do izby, pilnie je
przeliczały, by stwierdzić. czy są do pary lub nie.
Która miała drewek równą liczbę, a więc da
pary. ta ucieszona tłomaczyła sobie, czyli wróżyła,
że się w ,przyszłym roku wyda, czyli że pójdzie za
mąż i będzie żyła w parze.
Jeżeli ale drewek naliczyła nie do pary, wten-
czas tłómaczyła sobie, że nie wyda się i zostanie
samą aż do przyszłej wilji.

[madohora]

Trzej Królowi,e jadą
Z królewską pa,radą,
Z dalekiej krainy
Do Dzi-3ciny;
Wiozą mirę z Saby,
Ka.d'Zidla z Araby,
Zlato od MongDła,
Dań dla Króla.
Pastuszkowie,
Józef powie,
Idźcie wp.rzody,
Da Siwej trzodlY,
Ba Królowie ,dary.
Wiozą na ofiary,
Niemowlęciu Bogu,
Już są w progu.
2. Gdy przyszli da Pana,
Padli na kolal11,a,
Zlo?y.}i korony,
Na ukłony;
J oddali dary,
Aż się Józef sta,ry
Zadziwił bez miary,
Za ofiary.
Józef powie:
Dość, KrólDwie !
Na tern złocie,
PrZy ochocie,
Dziecina oczkami.
Skazuje rączkami,
I mile przyjmuj.:;:"
Nie brakuje
Potem Trzej KrólQwie.
Za Jezusa zdrowie,
Ognia dać kazali,
lyj! walali;
Zatrzęsla się cała
Stajenka spróchniała,
Od huku armaty,
Bez utraty.
wór się lęka,
Choć zdrów, stęka,
Józ,ef w g1!1l;<l,chu
Drży od strachu,
Mówit: Od hałasu
Już umrę bez czasu,
Tak się alfmat boję,
Ledwo stoję.
4. A tak trzej Królowie,
Po J óz.efa mowie,
Strzelać zakazali,
Przeplraszali ;
Potem z,atrąbioIIJ.D.
W katły uderzono,
Brzm:iały trąoow głosy
Pod nie'biosy.
Józef chWiali,
Tych co grali,
Lepiej grajcie,
Nie strzelajcie;
Dziecię uściskali,
Matce ukłon dali,
Józefa żegnając
Odjechal

[madohora]

Zagrzmiała, runęła w Betleem ziemia,
Nie było nie było Józefa w dama.
Kędyżeś, kędyżeś Józefie bywał?
W Betleem, w Betleem Dzieciątku śpiewat.
2. Wół osioł, wół osioł przed Nim klękali,
Bo swego, bo swego Stwórcę poznali,
Beczący, ryczący, Panu śpiewali,
Pasterze, pasterze w multanki grali.
3. Zmiłuj się, zmiłuj się, nasz wieczny Panie,
Bez Ciebie, bez Ciebie nic się nie stanie.
Tyś z nieba, Tyś z nieba przyszedł na ziemie;.
By zbawić, by zbawić nas ludzkie plemię.

[madohora]

W dzień Bożego Narodzenia weselą się ludzie,
Bo się Chrystus narodził. wesoły dzień wszędzie.
Dzień Pański, dzień Pail.ski, wesoły dzier1 Pallski.
2. Aniołowie się radują, gloria śpiewają.
Przyjście Boga Dzieciątka ludziom ogłaszają.
Gloria, gloria in exelds Oto.
3. Pastuszkowie ode spania oczy wycierali.
Do Betleem bieżeli, gunią się odziali.
Nogami tupali i na rogu grali.
4. Od radości Matcuszek przewrócił koziełka,
A Walkowi ze serem wypadła kobiałka
Gdy wszystko pozbierał, spieszył do Betlcem.
5, Mały Jonek wraz ze Szymkiem hajduka':') ska,zaH,
Bo z narodzin Dzieciątka tak się radowali.
Skakali, skakali, bo się radowali.
6. Organista na organach im wesoło graje,
Bębenista na bębnie tęgo przybijaje.
Bę, bę, bę, bum, bum, bum, niechaj przybijaje.

[madohora]

Józe,f! Józef! Cóż Marya?
Posp?esz
- że ku Jezusowi.
Pła.c:ze, kwili w jasełkach,
Aż go. sp.ołem pOcieszymy
Przy wesołych p?O'sneczkach.
Nynej, nynej, hul.:;, hulej,
O mój J ezuni'U miły.
Nynej, nYll1ej, hU?:::'1, hulej,
Tyś z Panny narodzony.
2. Józef! Józef! Cóż Mary;a?
On się w jaselkach ogląda.
Po pi,astunie iSwym kiwili,
A oczkami sam <tam wgląda,
Pójdź Józ.fie, pójdź mily.
Nynei, nynej, hulej i t. d.
3. Józef! Józef! Cóż lVlarya?
O nasz miły Zbawicielu
Odpoczywaj chwHeczkę,
Zatem ja usmarzę Tobie
Dobrą, słodką ka-szeczkę.
NYlne.i, nynej, hukj i t. d.
4. Józef! Józef! Cóż lVla,rya?
Jak si'ę wyśpi nasz Jezusek.
Nakarmię go. kaszeoczką.
Józefi.:;:. gO pop,iastujesz
Przez maleńką chwileczkę.
Nynej, nynej, hUllej i t. d.

[madohora]

Cóż to będzie,
jasność wszędzie,
Walachy się zbieżeli.
Jaki taki
do muzyki,
szałasy opruścili.
Anioł im zwiastuje,
K' Be11'2em kazuje.
Pasrterze biegajcie
Dzieciątko witajcie,
witajcie!
2. Bieżcie prędko,
tam Dzieciąltko,
w stajJJJi leży, w żłobie.
Bez poduszki,
bez pieluszki,
n:'e. ma ździebła na sobie.
Dajcie mu kożuszki,
Będzi'e na poduszki
Cokolwiek mu dacie
Zapłatę mieć macie,
mieć macie!
3. lIopsa, hopsa
Walaszkowie,
coście się rozskakali.
Szkry:pcie nowe,
suknie dobro:;:.,
wszystkoście potargali.
Takie w.:;:soło.ści
I wielkie ra.dości,
Ze się Bóg na'roodził,
Ludzkości -dogodził,
dogQdzil.
4. Nuże Kubo
nie stój długo,
bo już wnet tam dojdziemy.
I niedługo
tD Dzieciątko.
maluśkie zobaczymy.
ZadyłJaj no/gami,
Betlecm przed wami.
Dary zabierajcie,
Dzieciąt,ku dawajc:.?,
dawaj-cie.
5. Pastuszkowie,
prostaczkowie,
oto. się też Sit ara li,
Zeby wszYSCy,
co najwięcej
. .Jezusowi dawali.
Walek dał -kurczątko.
A Wojtek jagniątko,
Stasiek wiązkG siana
I do nic'j oorrana,
barana.
6. Jantoś z Jaśkiem
J ęd'ryś z Maćkiem
Dz;.:;:d,ątku zaśpiewali.
WSZyscy inni
co tam byli,
też im zawtóroowałi.
Niechaj Bogu chwala
Nigdy nie ustawa,
bo z nami grzesznemi
na tej niskiej ziemi
Bóg miesz:ka

[madohora]

KOLĘDNICY - Radio Katowice - 02.01.2020

[madohora]

KONCERT KOLĘD W KATOWICACH BOGUCICACH - www.katowice24.info - 04.01.2020

[madohora]

[madohora]

🌉

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

JESZ CZE MOŻNA SIĘ ZAPISAĆ NA KONCERT KOLĘD I PASTORAŁEK - Gość - 18.1.2022

[madohora]

FESTWAL KOLĘD I PASTORAŁEK - Radio Katowice - 29.11.2022

[madohora]

Kolęda śląska na rok Pański 1920
na nutę: „Wśród nocnej ciszy".
L
Wśród śląskiej burzy, głos się rozchodzi,
Dzień plebiscytu, bracia, nadchodzi,
Czemprędzej się wybierajcie,
I do urny pośpieszajcie
Polskie dać głosy 1
n.
Pójdą, zwyciężą, zaparci w sobie,
Pomszczą za braci, co leżą w grobie,
Przez rok cały wojowali,
Śląskiej ziemi nie wydali
Na pastwę Czechom!
m.
Ach w itaj! Polsko, z dawna żądana,
Przez śląski naród tak wyglądana,
Niech Naczelnik rozkaz daje,
Wypędzimy czeską zgraję
Za Ostrawicęl
IV.
Górnik do boju, zawsze gotów jest,
Jeszcze raz Czechom może sprawić chrzest,
Żeby nam nie jedli chleba,
Do "Pragi ich wysłać trzeba
W ten cygański k ra j!
• V.
Przy głosowaniu będą wiedzieli,
Jak ich tu radzi na Śląsku mieli,
Żadnego z nas Czech nie kupi,
Bo nikt nie jest taki głupi,
By im uwierzył!
VI.
Pieniądze pono ludziom rozdają,
Bo „kołkowanych11 za dużo mają,
Juź się każdy czechman wścieka,
Na psy schodki republika,
Tak gospodarzą I
VII.
W y bracia od nich ciągcie, co się da.,
Niech to przysłowie każdy Czech pozna,
Żeby nie pchał swego nosa
Tam, gdzie nie dał ani grosza,
Jak plebiscyt jest