Stary tramwaj

[madohora]

ZAKOCHANA BANA W KATOWICACH - Moje Katowice - 13.02.2023

[madohora]

ROMANTYCZNA PODRÓŻ TRAMWAJEM - Radio Eska - 13.02.2023

[madohora]

14 LUTEGO NA TORY WYJEDZIE ZAKOCHANA BANA - www.infokatowice.pl - 13.02.2023

[madohora]

Z TELEFONEM WESZŁA PROSTO POD TRAMWAJ - www.msn.com.pl -14.02.2023

[madohora]

ZAKOCHANA BANA PRZYCIĄGNĘŁA TŁUMY - Nasze Miasto - 15.02.2023

[madohora]

Tramwaje
Pierwszym tramwajem elektrycznym w Czechach
był tramwaj oparty na wąskim torze systemu Teplic,
powstały w wyniku starań hrabiego Clay-
Aldringena, właściciela majątku Šanov. Budowa
rozpoczęła się z końcem 1894 roku i w trakcie czte-
rech następnych lat powstał odcinek łączący dwo-
rzec Teplice-Zamecka zahrada z miasteczkiem Du-
bi. Obsługę trakcyjną odcinka zapewniało 11 wago-
nów z fabryki Graz z wyposaŜeniem elektrycznym
firmy AEG; w kaŜdym było 24 miejsc siedzących
i 12 stojących. W 1900 roku Teplicom przybyły dal-
sze trzy wozy tego typu. W tym samym roku odda-
no do uŜytku krótki odcinek z centrum miasta do
Placu Pocztowego (Poštovni naměsti), a w 1913
roku zrezygnowano z połączenia z Dubi, za to
tramwaj uzyskały Řetenice. Poza tym, wydłuŜono
linię z Placu Pocztowego do Trnovan.
W tym czasie park wagonowy rozrósł się do 40
sztuk. Oprócz wozów grazowskich na ulicach gości-
ły konstrukcje Ganz i Ringhoffer. Lata międzywo-
jenne nie przyniosły Ŝadnych rewolucyjnych zmian
w systemie transportowym Teplic. Likwidacji uległa
linia do dworca Teplice Zamecka zahrada oraz
część systemu w Šanovie, który był rozgałęzieniem
linii do Trnovan. W całym dwudziestoleciu między-
wojennym na ulice miasta wyjechało tylko pięć no-
wych wagonów (dostawa z 1920 roku była konty-
nuacją starego zamówienia). W 1932 roku przybyły
one z fabryki Kralovopolska (elektryka BBC – 3
sztuki) i z Českiej Lipy (część elektryczna Siemens-
Schuckert – 2 sztuki). Tymczasem pionierskie Gra-
ze o numerach 1–7 wycofano z ruchu
w latach 1935–1939. Wcześniej, bo w 1918 i 1926
roku pozostałe cztery (8–11) przerobiono na do-
czepki. Przez lata II wojny światowej miasto nie no-
towało specjalnego rozwoju sieci. Za to w dziedzi-
nie taboru ma miejsce kilka ciekawostek. W roku
1939 z Mödling przybywają cztery wagony Graz /
Ganz z 1903 roku, z czego dwa zostały przerobione
na wozy doczepne, a pozostałe dwa skierowane
jeszcze w tym samym roku do Mostu. W 1941 roku
wyjechały na trasy trzy wagony Remscheid / SSW
(rok produkcji 1900) ściągnięte z Recklinhausen
i będą słuŜyć jeszcze po wojnie. Jeden z nich
w 1953 roku został skasowany w Teplicach, a po-
zostałe rok później sprzedano do słowackiego
Hronca, gdzie doŜyją swych dni.
Lata pięćdziesiąte przyniosły plany budowy od-
cinka Řetenice – Dubi, z uwzględnieniem stworze-
nia tam komunikacji trolejbusowej. Póki co, posta-
nowiono na odcinkach miejskich dodać drugi tor
i stało się to wkrótce (1952) pomiędzy Trnovanami
a nam. Z. Nejedleho. W 1952 roku do Teplic napły-
nęły takŜe w sile 5 sztuk wagony z Českiej Lipy
z instalacją Škody typu MT6.
Tymczasem, w 1956 roku dochodzi do radykal-
nych zmian w polityce transportowej miasta.
Z uwagi na rozwój górnictwa odkrywkowego w oko-
licach miasta, postulowano likwidację linii tramwa-
jowych. Natomiast ze względu na stosunkową ła-
twość ewentualnej zmiany trasy, zdecydowano się
na inwestycje w transport trolejbusowy. Wkrótce na
odcinku Trnovany – Řetenice tramwaj został wypar-
ty przez „ogumionego przyjaciela”, a w 1959 roku
zamknięcie odcinka Trnovany – Dubi definitywnie
zakończyło tramwajową epokę w Teplicac

[madohora]

OD KWIETNIA TRAMWAJE RUSZAJĄ NA STARE TRASY - Nasze Miasto - 27.02.2023

[madohora]

OD KWIETNIA TRAMWAJE WRACAJĄ NA TRASY - www.transportpubliczny.pl - 27.02.2023

[madohora]

OD KWIETNIA TRAMWAJE WRACAJĄ NA STARE TRASY - Radio Eska - 27.02.2023

[madohora]

TRAMWAJE OD KWIETNIA WRÓCĄ NA STARE TRASY - Radio Katowice - 27.02.2023

[madohora]

TRAMWAJE WRÓCĄ NA GLIWICKĄ I CHORZOWSKĄ - Radio Piekary - 28.02.2023

[madohora]

RUCH TRAMWAJÓW NA GLIWICKIEJ I CHORZOWSKIEJ ZOSTANIE WZNOWIONY - Dziennik Zachodni - 13.03.2023

[madohora]

W wielu przypad- kach zaobserwowano
nieuprzejmych kon- duktorów sprzedają- cych bilety.
Niejednokrotnie pa- sażerowie byli mocno
przez nich poturbo- wani, ale dzięki temu
liczba pasażerów na
„gapę” była napraw- dę znikoma

[madohora]

1900 – otwarcie linii tramwaju elektrycznego Huta Laura–Chorzów–Królewska Huta

[madohora]

Charles de Féral , dyrektor belgijskiej firmy Les Tramways Bruxellois , otrzymał koncesję na śródmiejski tramwaj konny w 1877 roku . Prace budowlane rozpoczęto w lipcu 1877 roku w Mannheim. Pierwsze linie zostały otwarte w czerwcu 1878 [1] i działały wspólnie z Ludwigshafen po przeciwnej stronie Renu, na co koncesję otrzymał również de Féral w sierpniu 1877. Tramwaj konny został zbudowany w normalnym rozstawie torów i otworzył oba miasta gęstą siecią linii, po której na końcu jeździło 38 wagonów.

[madohora]

W krajach niemieckojęzycznych obwodnica tramwajowa jest tak dobrze znana, że ​​stała się nawet przezwiskiem dla tramwajów w Wiedniu (die Bim), Lipsku (de Bimmel) i Dreźnie (de Glocke). Przez długi czas istniały właściwie dwa dzwonki: Dzwonek ostrzegawczy odpowiada klaksonowi pojazdów silnikowych, które są niezależne od szyn. Ponadto przez długi czas każdy wagon tramwajowy, w tym wagony doczepne, miał na obu końcach dzwonek sygnalizacyjny , którego konduktor używał sznurka dzwonkowego poprowadzonego wzdłuż wagonu powyżej wysokości głowymożna było operować. Umożliwiło to komunikowanie się obsługi pociągu w trakcie bieżącej eksploatacji, a przede wszystkim w trakcie wysyłania do odjazdu. Wraz z poprawą komunikacji elektrycznej wymieniono dzwonki sygnalizacyjne. Gdy w tramwajach produkowanych w Europie Środkowo-Wschodniej wprowadzono pracę bezprzewodową, zamiast dotychczasowych dzwonków dyspozytorskich zastosowano akustyczny sygnał odjazdu. System OS służył również jako sygnał alarmowy i manewrowy z przyciskami w przedziałach pasażerskich. System sygnalizacji wyjazdu został wówczas włączony do centralnego zamka drzwi.

[madohora]

To samo dotyczy Volk's Electric Railway w Brighton . Oddany do użytku 4 sierpnia 1883 roku, jest uznawany za pierwszy tramwaj elektryczny w Wielkiej Brytanii .

[madohora]

[madohora]

W Niemczech w „laboratorium psychotechnicznym” Hugo Münsterberga przeprowadzono pierwsze testy zdolności do kierowania pojazdami tramwajowymi . Badania te były jednymi z pierwszych testów przydatności zawodowej w historii psychologii i stanowią kamień milowy w rozwoju psychologicznej diagnostyki ruchu drogowego .

[madohora]

Przepisy te obowiązywały również w Republice Weimarskiej . Ustawodawstwo kolejowe zostało ujednolicone już w latach dwudziestych XX wieku, ale dopiero w 1937 roku wydano Rozporządzenie o budowie i eksploatacji tramwajów , w skrócie BOStrab , obowiązujące w całych Niemczech od 1 kwietnia 1938 roku i uchylono wcześniejsze ustawy. Odtąd rozróżniano tylko tramwaje z jednej strony (co obejmowało również metro i kolejkę wiszącą Wuppertal ) i koleje z drugiej

[madohora]

Jako aktywny członek możesz odbyć szkolenie w zakresie technicznych systemów kolejowych Parkeisenbahn Cottbus. Jako tak zwany pracownik kolei parkowej stajesz się wówczas nadzorcą , konduktorem pociągu , maszynistą , konduktorem przejazdu , dyżurnym zwrotnic . Przeszkolony dyspozytor i kierownik stacji. Każdy, kto interesuje się lokomotywami na kolejce parkowej ma możliwość przyuczenia na podgrzewacza parowozów , maszynistów parowozów lub maszynistów spalinowych (od 18 roku życia).

[madohora]

W wieku około 16 lat masz okazję zmierzyć się z inną dziedziną kolei: obsługą maszyn, a dokładniej lokomotywy parowej. Do tej pory prace prowadzono tylko na stacjach lub w pociągu. Przechodzisz szkolenie jako palacz i po zdaniu egzaminu praktycznego i teoretycznego możesz być aktywnie zatrudniony jako palacz

[madohora]

W 1898 r. , po zatwierdzeniu pierwszej koncesji, można było rozpocząć budowę 23,83-kilometrowej linii Brohltalbahn z Brohl am Rhein do Kempenich w Eifel. Pierwszy, 17,5-kilometrowy odcinek z Brohl BE przez Burgbrohl i Oberzissen do Engeln został oddany do użytku podczas ceremonii otwarcia 14 stycznia 1901 r., a cały odcinek do Kempenich został ukończony prawie rok później, 2 stycznia 1902 r. 5-kilometrowy stromy odcinek z Oberzissen do Engeln został pierwotnie zaprojektowany jako odcinek zębatkowy ( system Abt , dwie lamelki dla nachylenia 1:20).

[madohora]

W 1921 roku poprzedni właściciel, Koleje Zachodnioniemieckie , wyzbył się całkowicie swoich udziałów w Towarzystwie Kolei Brohlthal . Okręgi Ahrweiler , Mayen i Adenau stały się nowymi głównymi udziałowcami z łącznie 55% udziałem, pozostałe udziały były w posiadaniu szeregu firm przemysłowych z obszaru zlewni. Nowa struktura własnościowa sprzyjała rozwojowi rozbudowanej sieci autobusowej, którą kolej promowała od 1927 roku. Odtąd pełniło to zarówno funkcję dowozową do kolei, jak i funkcję uzupełniającą do ich zasięgu pociągów.

[madohora]

W marcu 1953 roku dotychczasowy Brohlthal-Eisenbahn-Aktiengesellschaft został przekształcony w GmbH . Udziały własnościowe zmieniły się na korzyść silniejszego udziału miejskiego, obecnie 72% stanowiły powiaty Ahrweiler i Mayen (od 7 listopada 1970 powiat Mayen-Koblenz ).

[madohora]

W reakcji na nową sytuację operacyjną w 1995 roku podzielono dawny miejski Brohltal-Eisenbahn-Gesellschaft (BEG). Własne linie autobusowe kolei zostały wydzielone jako Ahrweiler Verkehrsgesellschaft (AWV) i pozostały w okręgu Ahrweiler. BEG nadal zarządzał infrastrukturą torową i obiektami operacyjnymi, ale ponownie zmienił właściciela. Nowym większościowym udziałowcem zostało stowarzyszenie Brohltal

[madohora]

Na kolei Brohltalbahn w ruchu towarowym pozostało jedynie usunięcie fonolituz kamieniołomu w Brenku do Brohla. Przeładunek fonolitu z otwartych wagonów towarowych na statki transportowe w porcie nad Renem, który był praktykowany do 1995 roku, został zakazany decyzją sądu z powodu zanieczyszczenia pyłowego. Ponieważ tor przeładunkowy używany w tym celu nad bunkrem portowym został teraz zdemontowany, z wyjątkiem pozostałości na północnym krańcu, pierwotnie używane wagony do przewozu towarów masowych nie były już używane, z wyjątkiem trzech. Dlatego sprzedano osiem z jedenastu samochodów. Po kilkuletniej przerwie ruch towarowy z Brenku do Brohl został wznowiony w 1999 roku nowym taborem. Oprócz trzech lokomotyw spalinowych wykorzystywane są używane platformy z kontenerami. Są ładowane w Brenku i przeładowywane na ciężarówki w stacji przeładunkowej Brohla w celu dalszego transportu.
Dziś Brohltalbahn jest jedną z ostatnich kolejek wąskotorowych w Niemczech obsługujących ruch towarowy .

[madohora]

Malownicza linia kolejowa ma swój początek w krętej nadreńskiej wiosce Brohl. Po opuszczeniu stacji końcowej Brohl BE , położonej nieco powyżej dna doliny na zboczu Dicktberg, najpierw przejeżdża przez własne zaplecze warsztatowe kolei, a następnie ostrym zakrętem w lewo skręca w Brohltal. Szlak prowadzi teraz na zachód krętym zboczem przez wciąż wąski i skalisty Brohltal. Za stacją Bad Tönisstein linia zmienia strony doliny na ceglanym wiadukcie Tönisstein (o długości 120 metrów), zanim zostanie przejechany tunel o długości 95 metrów. Po krótkim czasie dotrzesz do Burgbrohl, największego miasta w dolinie, z budynkiem stacji z muru pruskiego i kamieniołomu.

[madohora]

Ze stacji przeładunkowej Brohl układy torowe mają trzy szyny . Po kolejnej zmianie kierunku pociągi przecinają z zabezpieczeniem technicznym drogę federalną nr 9. Wzdłuż jej krawędzi pociągi dojeżdżają najpierw do przystanku Brohl Rheinanlagen , a następnie do Brohl Rheinhafen.

[madohora]

Jako szczególną atrakcję w ruchu turystycznym w 1990 roku zakupiono dwa parowozy wąskotorowe z tendrem z PKP serii Px48 (lokomotywy V i VI ). Jednak ich zdolność operacyjna była ograniczona ze względu na brak homologacji na stromy odcinek i małą siłę pociągową ( w przypadku więcej niż trzech samochodów wymagane było uzupełnianie lidera lub oleju napędowego).

[madohora]

Tory lub tory ( tylko w liczbie mnogiej) odnoszą się do jezdni dla pojazdów szynowych . Jest to najczęściej stosowany materiał wiążący pas ruchu w ruchu kolejowym . Tor składa się z dwóch szyn , podkładów lub innej podpory szynowej łączącej je i podtrzymującej oraz elementów mocujących szyny do podpory szynowej. Za pomocą specjalnych łączników poszczególne szyny łączone są w długie pasma. Wraz z podkładem tor tworzy tzw. nadbudowę .

[madohora]

Tor składa się z elementów

Szyny,
elementy mocujące szyny,
podpory szynowe, tj. tj. R. podkłady i
Łączniki szynowe (zwane również małymi żelazkami ).

[madohora]

Istnieje również wariant poprzecznego podkładu podłużnego (KLS). Tutaj podkłady są ułożone równolegle do osi toru.

[madohora]

Również Austriackie Koleje Federalne ÖBB rozpoczęły w 2019 r. projekt infrastrukturalny w Bludenz w celu zwalczania usterek spowodowanych rosnącymi letnimi temperaturami

[madohora]

Na jeszcze węższych zakrętach, głównie w tramwajach, prowadnice odciążają szyny zewnętrzne, które prowadzą wewnętrzne strony obrzeży kół, jakby przez odbojnicę w zwrotnicach i skrzyżowaniach. Zmniejsza to ryzyko wykolejenia . Jednak prowadnice zwiększają opór jazdy ze względu na dodatkowe tarcie.

[madohora]

Tory trójszynowe istnieją tymczasowo w fazie przebudowy sieci na inny rozstaw (np. W tramwajach w Stuttgarcie i Libercu ). Istnieją również na terenie producentów pojazdów szynowych i warsztatów naprawczych, które produkują lub konserwują pojazdy o różnych rozstawach torów.

[madohora]

Dotychczasowe wspólne korzystanie z trasy Bad Ischl – stacja towarowa Bad Ischl przez kolejkę wąskotorową kolei lokalnej Salzkammergut (rozstaw 760 mm) i normalnotorową kolei Salzkammergut odbywało się na torze czteroszynowym. Jedna szyna kolejki wąskotorowej znajdowała się wewnątrz szyn normalnotorowych, druga na zewnątrz.

[madohora]

W tunelach kolejowych czasami jeden tor, rzadziej oba tory projektuje się jako tor czteroszynowy przedłużony w kierunku środka tunelu. W ten sposób wagony z nadmierną skrajnią ładunkową mogą przejechać przez tunel (patrz zdjęcie tunelu Gemmenicher).
Tory wieloszynowe często mogą być używane bez ograniczeń tylko przez lokomotywy o jednym rozstawie torów. Jednak takie lokomotywy mogą ciągnąć po torze wagony o innym rozstawie, jeśli są odpowiednio wyposażone. Na przykład lokomotywa wąskotorowa na zdjęciu jest wyposażona w dodatkowe sprzęgi do wagonów normalnotorowych i własne ponadgabarytowe płyty zderzakowe do ich bardziej oddalonych zderzaków .

[madohora]

Błąd położenia toru to błąd położenia toru kolejowego w kierunku poziomym lub pionowym albo we wzajemnej wysokości obu szyn, który może powstać w trakcie budowy, w wyniku oddziaływań eksploatacyjnych lub zmian podłoża.

[madohora]

Tramwaje , które kursują lub obsługiwały linie specjalne , które w przeciwieństwie do linii regularnych, które zatrzymują się wszędzie, nie obsługują wszystkich przystanków , a jedynie zatrzymują się na wybranych i bardziej uczęszczanych stacjach. Celem takich linii jest zyskanie na czasie.

[madohora]

Poniższa lista zawiera przykłady szybkich kursów w sieciach tramwajowych, najpierw dla aktualnie istniejących ofert, a następnie dla wcześniejszych. W wielu miejscach, przed wprowadzeniem wyświetlaczy elektronicznych, linie ekspresowe oznaczano czerwonym numerem linii .

[madohora]

Takim połączeniem jest linia 6 tramwaju Darmstadt , reklamowana przez operatora jako „Schnelle 6”. Biegnie równolegle do linii 8, ale mija dziewięć z 36 przystanków pośrednich bez zatrzymywania się. Całodobowe połączenie zostało uruchomione w 1991 roku między firmą Merck a Eberstadt, a później zostało przedłużone na obu końcach. Nowe systemy sygnalizacyjne wyposażone w technologię podczerwieni sprawiły, że Schnelllinie był pierwszym tramwajem w Darmstadt, któremu przyznano pierwszeństwo na światłach . Ponadto linia 6 była pierwszą linią, na której nie można było już kupić biletów u kierowcy. Czas przejazdu na trasie został skrócony z 35 do 24 minut. Druga linia ekspresowa 10, w listopadzie 1993 r., Oparta na tym samym schemacie między Böllenfalltori Griesheim , okazała się porażką. Pomimo znacznego skrócenia czasu przejazdu z 32 do 20 minut – między innymi pociąg między Griesheim a Mozartturm po raz pierwszy osiągnął prędkość 70 km/h – społeczeństwo nie zaakceptowało nowego połączenia; Został wycofany pod koniec 1995 roku

[madohora]

Dzięki Karlsruhe Stadtbahn , która jest ściśle powiązana operacyjnie z siecią tramwajową Karlsruhe , pociągi ekspresowe kursują na liniach S1, S2, S4, S5 i S51 , które również omijają niektóre przystanki w obszarze sieci BOStrab . Trzy szkolne linie tramwajowe 16, 17 i 18 obsługują tylko wybrane stacje.

[madohora]

W dni szkolne linie tramwajowe 504 i 505 w Würzburgu uzupełniają regularne połączenia linii 4 i 5. Te ekspresowe pociągi tramwajowe zatrzymują się tylko między przystankami Sanderring i Berner Straße na stacji przesiadkowej Reuterstraße. W 2019 roku kursować będą cztery pociągi rano i dwa po południu.

[madohora]

Od lat 30. sieć tramwajowa Bremerhaven obejmowała tzw. wagony ekspresowe na linii 2 do portu rybackiego, które obsługiwały tylko wybrane przystanki.

[madohora]

W krótkim odstępie czasu na całym świecie powstało wiele firm tramwajowych – w Niemczech było ich około 1900 w około 150 miastach – i wyparło inne rodzaje trakcji . Tramwaj rozwinął się w środek transportu zbiorowego. Miało ono znaczący wpływ na rozwój i planowanie miast, łącząc wieś z miastem i stwarzając warunki do osiedlania się dużych gałęzi przemysłu na obrzeżach miasta poprzez niedrogie możliwości podróżowania i dużą przepustowość komunikacyjną.

[madohora]

Fala likwidacji została początkowo spowolniona przez II wojnę światową, ponieważ wiele autobusów służyło do służby wojennej. Chociaż nowe operacje zostały otwarte w Związku Radzieckim po zakończeniu wojny od 1945 roku, liczba operacji tramwajowych na całym świecie spadła. Ponadto panowała wówczas opinia, że ​​tramwaje zacinają się i utrudniają płynność ruchu, dlatego zamykano również nieuszkodzone linie. Z kolei w byłym bloku wschodnim konsekwentnie korzystano z tramwajów. Tutaj z kolei zniknęły tramwaje – także z ważnych turystycznie i dobrze rozwiniętych obszarów, takich jak centrum Berlina (Wschodniego) wokół Alexanderplatz

[madohora]

Globalne odwrócenie trendu rozpoczęło się w 1980 roku, najpierw w Ameryce Północnej, a później w Europie, kiedy uruchomiono nowe linie tramwajowe i lekkiej kolei. Edmonton w Kanadzie było pierwszym miastem , które rozpoczęło odbudowę sieci tramwajowej na początku lat 80. Od około 1985 r. odwrócenie trendu dotarło także do Europy. Chociaż niektóre małe i nierentowne operacje zostały od tego czasu zamknięte, całkowita liczba operacji tramwajowych wzrosła w wyniku nowych otwarć.

[madohora]

W Wiedniu zlecono również badanie pod tytułem Güterbim , które dotyczyło tramwaju jako środka transportu towarów w obrębie miasta. Ze względu na brak zainteresowania ze strony potencjalnych klientów projekt zakończył się bez rezultatu. W Zurychu czynione są próby zorganizowania wywozu odpadów wielkogabarytowych tramwajem pod nazwą Cargotram-Zürich .

[madohora]

Oprócz tego ilościowego kryterium zastosowania istnieją inne jakościowe cechy zastosowania, które sprawiają, że eksploatacja tramwajów jest korzystniejsza niż eksploatacja autobusów, nawet w przypadkach, gdy określona liczba pasażerów nie jest osiągnięta.

[madohora]

Tramwaje w ruchu miejskim mogą osiągać wysokie prędkości jazdy i jazdy, jeżeli znaczna część trasy przebiega po torze niezależnym lub specjalnym lub jeżeli tramwaj ma tor priorytetowy na światłach i jest zabezpieczony przed zakłóceniami. Na krótkich i średnich trasach tramwaj może nawet konkurować z pociągami dużych prędkości , gdyż całkowity czas przejazdu pasażera skracają krótkie drogi dojazdowe i wyjazdowe na przystankach w większości naziemnych (brak schodów) oraz gęściejsze odległości między przystankami .

[madohora]

Ponieważ tramwaj, w przeciwieństwie do autobusów, nie wytwarza energii lokalnie, ale czerpie ją z sieci napowietrznych, w miejscu eksploatacji nie ma emisji do produkcji energii. Skorzystają na tym szczególnie mieszkańcy okolic linii tramwajowych i miast, w których zanieczyszczenie środowiska jest już bardzo wysokie z powodu ruchu ciężkich pojazdów. Z kolei lokalna emisja drobnego pyłu z tramwajów jest tylko nieznacznie mniejsza niż z autobusów, co wynika ze ścierania się kół, szyn, pantografów i linii napowietrznych.

[madohora]

Według ostatnich badań przeprowadzonych przez Uniwersytet w Wuppertalu linia tramwajowa lub tramwajowa ma pozytywny wpływ na rozwój dzielnicy. Dotyczy to zarówno cen nieruchomości , jak i handlu detalicznego . I odwrotnie, po przeniesieniu lub zamknięciu linii można wykazać odwrotny rozwój sytuacji.

[madohora]

Ceny nowego taboru znacznie wzrosły w ostatnich latach. Czasami wynika to z nowych technologii, np. B. w informacji pasażerskiej, które trafiły także do innych form transportu publicznego. W zależności od projektu nowoczesne pojazdy tramwajowe kosztują od 1,5 mln do 4 mln euro. Chociaż autobusy są tańsze w zakupie, zwykle wytrzymują tylko osiem do dwunastu lat, podczas gdy tramwaje z odpowiednimi programami modernizacji takMoże być używany przez 30 do 50 lat. Ponadto tramwaje zwykle przewożą więcej pasażerów niż autobus lub trolejbus, co wymaga mniejszej liczby pojazdów do przewożenia tej samej liczby pasażerów. W stosunku do kosztów taboru w przeliczeniu na pasażerokilometr tramwaj jest nadal tańszy przy takim samym wykorzystaniu pojazdów.

[madohora]

Szyny rowkowane ułożone w formacji drogowej mogą stwarzać ryzyko upadku pojazdów jednośladowych, takich jak motocykle, a zwłaszcza rowery, jeśli są one przekraczane wzdłuż lub pod ostrym kątem. W przypadku pojazdów wielopasmowych istnieje ryzyko nagłej utraty lub znacznego zmniejszenia przyczepności przy zmianie z asfaltu na stal. Może to prowadzić do wypadków, zwłaszcza podczas deszczu.

[madohora]

Na obszarze niektórych ośrodków miejskich, takich jak region metropolitalny Ren-Ruhr, sieci tras kilku firm tramwajowych są ze sobą połączone. Takie linie łączące nazywane są również tramwajami międzymiastowymi . Przykładami są U79 Rheinbahn między Düsseldorfem a Duisburgiem lub U70 /76 między Düsseldorfem a Krefeld . Inne niemieckie przykłady to Thüringerwaldbahn , linia tramwajowa Halle-Ammendorf – Bad Dürrenberg , tramwaj Schöneiche pod Berlinem , tramwaj Woltersdorf lub Kirnitzschtalbahn. W Austrii dotyczy to kolei Innsbruck Mittelgebirgsbahn .

[madohora]

Najstarszą nieprzerwanie działającą siecią tramwajową na świecie jest Zielona Linia Massachusetts Bay Transportation Authority w Bostonie , z czterema odgałęzieniami B , C , D i E. Wraca do tramwaju konnego otwartego 26 marca 1856 roku. Najstarszym działającym systemem tramwajowym na świecie pod względem roku otwarcia jest Regionalny Zarząd Transportu w Nowym Orleanie , istniejący od 1835 roku.

[madohora]

W Moguncji , między Schillerplatz i Gautor, przez Gaustraße przebiega najbardziej stroma trasa tramwajowa w Niemczech, która jest regularnie używana w trybie adhezyjnym . Ten odcinek linii tramwajowej w Moguncji działa od 1923 roku i od czasu rozbudowy w 2004 roku ma maksymalne nachylenie 95,49 ‰. Najbardziej stromy odcinek toru, jaki kiedykolwiek zbudowano w Niemczech bez przekładni zębatej, o nachyleniu 110,7 ‰, znajdował się w Neunkirchen do 1978 roku .

[madohora]

Najdłuższe klasyczne tramwaje wysokopodłogowe to dwunastoosiowe tramwaje przegubowe Duewag o długości 38,5 m należące do kolei Rhein-Haardtbahn i przedsiębiorstwa transportu publicznego Ludwigshafen

[madohora]

Oficjalny światowy rekord prędkości na konwencjonalnych trasach tramwajowych należy do Großer Hecht w Dreźnie i wynosi 98 km/h.

[madohora]

Do drugiej wojny światowej na głównej linii kolei lokalnej Wiedeń-Baden znajdowały się bufety.

[madohora]

Firma transportowa z Görlitz jest właścicielem byłego wagonu Mannheim ( typu, który nadał mu nazwę ), który został przekształcony w tramwaj piwny, „Hopfen-Express”. To działa w okresie Adwentu, na specjalne okazje lub na zamówienie.

[madohora]

Pierwsza poczta została przewieziona tramwajem konnym w 1892 roku w Döbeln . W 1900 r. w Altenburgu kursował pierwszy niemiecki tramwaj pocztowy . Później takie były także w Berlinie , Monachium i Frankfurcie nad Menem . W Austrii było coś takiego w St. Pölten .

[madohora]

Saarbrücken: Od 1997 roku Saarbahn działa w Saarbrücken na torach kolejowych do Sarreguemines we Francji .

[madohora]

Kres tramwajów konnych rozpoczął się w 1900 roku wraz z otwarciem pierwszych linii tramwaju elektrycznego, budowanego w torze metrowym i zasilanego prądem stałym o napięciu 600 woltów . Od 1902 r. Tramwaj był również eksploatowany wspólnie z sąsiednim Ludwigshafen, przy czym miasto Ludwigshafen budowało układy torowe i linię napowietrzną w swojej dzielnicy, a miasto Mannheim zapewniało niezbędne pojazdy i personel.

[madohora]

W 1953 roku przeniesiono linię Neckarau – Rheinau. Jeśli kiedyś biegła wzdłuż Rhenaniastrasse, teraz przechodziła przez Casterfeldstrasse i Relaisstrasse do stacji kolejowej Mannheim-Rheinau. W tym celu zbudowano most nad linią kolejową na południe od stacji Mannheim-Neckarau.

[madohora]

Dzielnica Vogelstang, zbudowana we wschodniej części Mannheim od 1964 r., została w 1969 r. podłączona do nowej linii tramwajowej, która w dużej mierze kursuje po własnym torze. Przystanek Vogelstang Zentrum został zintegrowany z centrum handlowym dzielnicy, przez którą kursuje tramwaj.

[madohora]

Stacja kolejowa w Heidelbergu działała jako punkt końcowy do czasu wdrożenia koncepcji MVG 2000 i istnieje do dziś.

[madohora]

Aby umożliwić autobusom w Feudenheim ominięcie zatłoczonej drogi Am Aubuckel , w 1992 roku zbudowano tam torową trasę autobusową dla jednego kierunku po torach tramwajowych, która kursuje tam po osobnym torze. Został oficjalnie otwarty 16 maja 1992 roku i pozostał jedynym w Mannheim. Jednak w 2005 roku został zastąpiony torem asfaltowym.

[madohora]

OEG otrzymało nową trasę (linia 5 lub 5R), która łączyła dwie gałęzie Weinheim i Heidelberg, a teraz prowadzi przez Paradeplatz. W tym celu zbudowano linię łączącą, która zaczyna się tuż przed stacją Mannheim Kurpfalzbrücke, a kończy na linii tramwajowej we Friedrichsring. Od tego czasu podróże w obie strony są możliwe ze wszystkich przystanków OEG.

[madohora]

Od 1890 r. przez miasto kursowały pociągi parowe kolei miejskiej Ludwigshafen-Frankenthal o rozstawie metrów . Trasa wiodła z Dannstadt przez Mutterstadt , Mundenheim , Ludwigshafen, Oppau i Frankenthal do Großkarlbach . W 1911 r. przedłużono ją z Dannstadt przez Hochdorf do Meckenheim .

[madohora]

Wspólna operacja z Mannheim zakończyła się 31 grudnia 1964 r., Od 1 stycznia 1965 r. Miasta Mannheim i Ludwigshafen utrzymywały odrębne przedsiębiorstwa transportowe w ramach odpowiednich przedsiębiorstw komunalnych. Ponieważ Ludwigshafen wcześniej utrzymywał tylko trasy tramwajowe, ale nie miał samochodów, zostały one podzielone między miastami w drodze losowania. [3] W 1973 r. przedsiębiorstwo transportowe zostało przeniesione do Verkehrsbetriebe Ludwigshafen GmbH, spółki zależnej Technische Werke Ludwigshafen (TWL).

[madohora]

W 2008 roku miasto Ludwigshafen zamknęło swój najdłuższy miejski tunel kolejowy z powodu niskiego popytu oraz w ramach działań ograniczających koszty. Trasa o długości ok. 2,6 km po samodzielnym torze kolejowym (z czego ok. 2 km przebiegała pod ziemią) prowadziła od przystanku Hemshofstraße przez ratusz i wschodnie wyjście z dworca głównego na stadion Südwest i miała trzy podziemne stacje lub części stacji i jedna stacja w korycieNA. Został otwarty dopiero w sekcjach w 1969 i 1976 roku i przez długi czas był obsługiwany tylko w godzinach szczytu. Od tego czasu odcinek od dworca głównego do Southwest Stadium nie kursuje regularnie, ale nadal można go używać do podróży operacyjnych i objazdowych. Dawny przystanek East Exit nie jest już obsługiwany, nawet z objazdami. Pozostały odcinek między Hemshofstrasse a dworcem głównym to nadal stabilna, dobrze utrzymana konstrukcja. Zgodnie z obecnymi planami tunel ma zostać rozebrany tam, gdzie przeszkadza w realizacji projektu „Stadtstrasse” (rozbiórka północnej estakady ) i ewentualnej nowej zabudowy, która może powstać.

[madohora]

Pierwsze tramwaje przegubowe pojawiły się w 1958 roku . Do 1967 roku firma Düwag w Düsseldorfie dostarczyła 124 standardowe jednokierunkowe pojazdy typu GT 6 . Nadano im numery operacyjne od 312 do 435. W ramach podziału operacji 46 wagonów przekazano Ludwigshafen w drodze loterii. W 1968 roku przejęto z Heidelbergu trzy samochody. W 1967 roku obie firmy zakupiły dodatkowe pojazdy sześcioosiowe; Do floty w Mannheim dodano 15 samochodów o numerach eksploatacyjnych od 436 do 450, w Ludwigshafen sześć samochodów otrzymało numery od 147 do 152. Cztery z samochodów Ludwigshafen (148-151) zostały w 1970 r. rozbudowane do pojazdów ośmioosiowych, co doprowadziło do zakupu kolejnych siedmiu w 1971 r. ośmioosiowych ciężarówek (153–159). Niezależnie od tego działały od 1967 rokuw sieci cztery dwunastoosiowe tramwaje , wówczas najdłuższe tramwaje na świecie.

[madohora]

[madohora]

Słowo tramwaj oznacza zarówno cały system, jak i sieć, potocznie także pojedynczy pojazd . Jest to skrócona forma przestarzałego określenia kolej uliczna , analogiczna do kolei ulicznej w brytyjskim angielskim i tramwaju w północnoamerykańskim angielskim.

[madohora]

W Niemczech tramwaje są zdefiniowane w § 4 ust. 1 ustawy o transporcie pasażerskim i są eksploatowane zgodnie z rozporządzeniem w sprawie budowy i eksploatacji tramwajów (BOStrab), co różni się od kolei , które podlegają ustawie o budowie i eksploatacji kolei Regulamin (EBO). Podział ten opiera się na różnych wymaganiach eksploatacyjnych dla tramwajów, których pociągi zwykle biorą udział w ruchu publicznym , jeżdżą na oczach i mają np. kierunkowskazy(kierunkowskazy) muszą mieć, a na torach kolejowych, gdzie pociągi jeżdżą z większymi prędkościami i większymi masami, zwłaszcza na specjalnych torach, sterowanych za pomocą sygnalizatorów. Ruch mieszany z pojazdami tramwajowymi na liniach kolejowych i odwrotnie wymaga przestrzegania obu przepisów, chyba że organy nadzoru udzielą specjalnych zezwoleń. Takie systemy są zwykle określane jako system tramwaj-pociąg . Według BOStraba [16] maszyniści wagonów tramwajowych określani są mianem maszynistów . Szkoli ich kadra pedagogicznaoraz badanie przez kierownika ruchu lub pracownika odpowiedniego przedsiębiorstwa tramwajowego na jego zlecenie. Następnie kierowcy mają być przeszkoleni w regularnych odstępach czasu

[madohora]

Bardziej szczegółowe przepisy dotyczące eksploatacji, systemów, pojazdów, sygnalizacji itp. reguluje § 19 ust.4 ustawy o kolejnictwie wydanej przez Federalnego Ministra Nauki i Transportu w sprawie budowy i eksploatacji tramwajów (Rozporządzenie Tramwajowe 1999 - StrabVO ) .

[madohora]

W Szwajcarii nie ma odrębnego ustawodawstwa, tramwaje podlegają ustawie o kolejnictwie (EBG). Używa słowa „tramwaje” tylko raz i stanowi, że korzystanie z ulic musi być oparte na prawie kantonalnym.

[madohora]

Zasadniczo pojazd szynowy ma pierwszeństwo przed wszystkimi innymi użytkownikami dróg. Dotyczy to również pieszych na przejściach dla pieszych . Wyjątki: Jeżeli tramwaj jedzie ulicą boczną , pierwszeństwo mają użytkownicy jezdni przecinającej się ulicy głównej. Pojazdy należące do organizacji niebieskiego światła mają również pierwszeństwo przed ruchem kolejowym.

[madohora]

[madohora]

Kolej Emmentalska powstała z kolei konnej Derendingen - Biberist - Gerlafingen , która została otwarta 1 kwietnia 1864 roku i połączona z trasą z Herzogenbuchsee do Solothurn w Derendingen.

[madohora]

Silnik nr 8, urodzony w 1914 roku, został zbudowany jako bliźniaczy silnik parowy , ale poza tym w dużej mierze odpowiadał swoim poprzednikom. Przegrzana lokomotywa parowa osiągała moc 700 KM, a zatem była mocniejsza niż inne lokomotywy. [3] Po zelektryfikowaniu Emmentalbahn Ed 4/5 nr 8 służył jako lokomotywa rezerwowa niezależna od przewodu jezdnego do 1965 roku. W 1972 roku został podarowany przez EBT Zrzeszeniu Kolei Parowych w Bernie (VDBB) i został gruntownie wyremontowany do 1978 roku. W 1995 roku, po 81 latach wiernej służby, kocioł niestety wymagał renegocjacji. W 1999 roku lokomotywa mogła wrócić do eksploatacji z nowym kotłem, ale pod koniec 2008 roku musiała zostać ponownie wycofana z eksploatacji, ponieważ część mechaniczna wymagała generalnego remontu.

[madohora]

Emmental Railway połączyła się z Burgdorf-Thun Railway (BTB) w 1942 roku, tworząc Emmental-Burgdorf-Thun Railway (EBT). Podczas drugiej wojny światowej rząd kantonu Berno planował budowę szwajcarskiego centralnego lotniska w Utzenstorf ; lotnisko, które nigdy nie zostało zbudowane, powinno było zostać rozbudowane między innymi o odgałęzienie, które odgałęziałoby się od kolei Emmental w Aefligen.

[madohora]

[madohora]

Linia została wytyczona z rozstawem 1120 mm (3′ 6′′′′′′ czyli 3 stopy austriackie 6 cali 6 linii ). Pierwszy odcinek o długości 25 km łączył stację w Pradze przed bramą Piseker lub Brusk (Písecká/Bruská brána) – dziś stacja Praha-Dejvice – 50° 5′ 49,3″ N , 14° 23 ′ 58,5 ″ Oz prowizoryczną stacją docelową na południe od Kladna i Maßhaupt (Kročehlavy, dziś dzielnica Kladna). Ta stacja 50° 7′ 41,1″ N , 14°6′49,2″ E, zwany później po niemiecku „Weiche”, będący po czesku synonimem Vejhybki lub Výhybki, jest dziś (głównym) dworcem kolejowym Kladna. Linia rozpoczęła działalność w marcu 1830 roku. W 1831 r. połączenie dworca od Bramy Piseker do Małej Strany i Mostu Karola poprawiła budowa drogi z Pragi do Chodkowa.

[madohora]

Kaspar Maria von Sternberg pozyskał francuskiego inżyniera Joachima Barrande jako jednego z projektantów , który zbadał i zrewidował istniejące plany. W przyszłości kolej powinna również łączyć kopalnie węgla kamiennego Sternberga koło Radnitz z Pilznem i Pragą przez Lanę (czes. Lány ) i las Pürglitzer . Rozważano również możliwość kontynuacji do Budweis , aby połączyć się z lokalną kolejką konną do Linzu .

[madohora]

Właściciele kopalń wokół Kladna preferowali linię kolejową z Kladna do Kralup , dalej wzdłuż Wełtawy niż do Pragi. Ostatecznie 20 listopada 1855 r. założone w 1852 r. Towarzystwo Kolejowe Buschtěhrad (BEB) uzyskało koncesję, w dużej mierze w rękach właścicieli kopalń. Fürstenberg musiał zgodzić się, że najpierw zbudowano kolej parową z Kladna do Kralup, która została uruchomiona 5 listopada 1855 roku. Do ruchu parowego została również włączona poprzednia odnoga między Kladnem a Vejhybką (Kladno-Výhybka) .

[madohora]

W czasie drugiego otwarcia środkowoczeskiej kolei konnej Mechelen w Belgii było już węzłem kolejowym obsługującym parowe trasy do Brukseli , Antwerpii i Dendermonde , dwa tygodnie później przedłużone do Gandawy (por. historia SNCB ). Od kwietnia 1837 roku działał również pierwszy odcinek linii kolejowej Lipsk-Drezno .

[madohora]

Podczas gdy Berlin i Wiedeń były głównymi liniami kolejowymi na niezależnych torach , w 1884 roku w Kassel otwarto klasyczny tramwaj konny , który był obsługiwany przez założoną w tym samym roku Casseler Stadteisenbahn Actiengesellschaft . Został nazwany w przeciwieństwie do firmy tramwajowej Cassel , która istniała od 1877 roku i obsługiwała tramwaj parowy . Ostatecznie obie połączyły się w 1897 roku, tworząc Grosse Casseler Strassenbahn AG .

[madohora]

W Hamburgu połączenie kolejowe z Ohlsdorf do Blankenese , czyli kolej łącząca Hamburg-Altona i część linii kolejowej Altona-Blankeneser , znane było już na przełomie wieków jako Stadtbahn. W 1906 roku połączyło się z koleją miejską i podmiejską Hamburg-Altona , która z kolei w 1934 roku stała się dzisiejszą Hamburg S-Bahn .

[madohora]

PENDOLINO CZYLI SYMBOL NIEZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU - Krytyka Polityczna - 13.09.2023

[madohora]

ZDERZENIE CIĘŻARÓWKI Z AUTOBUSEM - www.msn.com.pl - 13.09.2023

[madohora]

Od lat 60. XX wieku coraz więcej linii tramwajowych w centrach miast w Niemczech układano w tunelach i na obszarach zewnętrznych na oddzielnych trasach obok ulic lub między dwoma pasami kierunkowymi. O ile słabo rozwinięte systemy tramwajowe z kilkoma niezależnie prowadzonymi odcinkami określano mianem tramwajów metra lub tramwajów ekspresowych , o tyle termin kolei lekkiej początkowo ustanowiono przede wszystkim dla zmodernizowanych systemów z dużym udziałem tras tunelowych.

[madohora]

Tramwaj różni się od metra tym , że nie są spełnione wszystkie kryteria typowe dla metra, a od tramwaju to, że na większości sieci tras spełnione są podstawowe kryteria metra. Następujące właściwości są uważane za charakterystyczne dla systemów kolei lekkiej

[madohora]

Pierwsza sieć Stadtbahn z liniami metra została otwarta w Stuttgarcie w 1966 r. ( Stadtbahn Stuttgart ), a następnie pod koniec 1968 r . we Frankfurcie nad Menem ( Stadtbahn Frankfurt am Main ) i Kolonii ( Stadtbahn Köln jako tramwaj pod chodnikiem). Z wyjątkiem Frankfurtu, najpierw używano zwykłych pojazdów tramwajowych. We Frankfurcie nad Menem na linii U5 do 2016 roku jeździły lekkie pojazdy szynowe przystosowane do tramwajów ze składanymi stopniami (typ Ptb) . W Stuttgarcie tylko trasy, które zostały przekonwertowane z licznika na normalny , zostały oznaczone jako Stadtbahn, ale cała sieć została teraz przekonwertowana na tor.

[madohora]

Późniejsze przejście do eksploatacji wyłącznie metra było przeznaczone dla wielu systemów (Frankfurt nad Menem, Hanower, Stuttgart) i zostało częściowo przygotowane, ale jego ukończenie jest obecnie mało prawdopodobne.

[madohora]

W budownictwie tunelowym rozróżnia się rozbudowę w stylu tramwajowym z wieloma przejazdami kolejowymi i odgałęzieniami (typową dla najstarszej śródmiejskiej części systemu tuneli w Kolonii) oraz budowę w stylu metra z przeważnie nie- odgałęzienia skrzyżowań (Bielefeld, sieć Stadtbahn Rhein-Ruhr , Frankfurt, Hanower, Stuttgart). Elementy trasy odcinków tunelu Stadtbahn w dużej mierze odpowiadają elementom kolei podziemnej. Jednak rozbudowa jest czasem jeszcze droższa, ponieważ profil tunelu musi być wyższy niż w przypadku szynoprzewodówobsługiwane linie metra: W tunelach należy również wybudować miejsce na systemy trakcyjne nad pojazdami. Boczne lub centralne szyny zasilające, jak w wielu systemach metra, nie mogą być stosowane, ponieważ prowadzenie takich pojazdów równo z ulicą jest niedopuszczalne ze względów bezpieczeństwa. W przypadku nowych linii ostatnich lat coraz częściej stosuje się napowietrzne szyny jezdne podwieszane do stropu tunelu, które oszczędzają więcej miejsca niż sieci jezdne .

[madohora]

Od połowy lat 90. niektóre firmy zajmujące się wyłącznie tramwajami nazywają swoje sieci Stadtbahn. W 1996 r. Decyzją rady miasta Erfurt tramwaj został przemianowany na Stadtbahn Erfurt. Freiburger Verkehrs AG również zaczął nazywać swoje tramwaje Stadtbahn. Miasto Chemnitz kierowało się według modelu ChemnitzStadtbahn Chemnitz, w którym tramwaje są głównie oddzielone od ruchu drogowego, kursują wyłącznie nad ziemią i częściowo po torach kolejowych. Wspomniane tu Stadtbahns były poprzedzone nowymi i rozbudowanymi trasami z układami torów niezależnymi od ruchu indywidualnego, ale nie planowano żadnych odcinków tuneli. Zwiększono prędkość maksymalną (np. do 60 km/h na obrzeżach Erfurtu), ale średnia prędkość w centrum miasta pozostała niska. Termin ten odnosi się teraz do środków transportu czysto śródmiejskich , niezależnie od środka transportu. Na innym poziomie Stadtbahn może być po prostu tramwajem.

[madohora]

Konstal 105Na – tramwaj wytwarzany w latach 1979–1992 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Według stanu z 2011 był to najczęściej eksploatowany tramwaj w Polsce. Pierwsze egzemplarze wąskotorowe oznaczono typem 105NaW, a następne 805Na.

[madohora]

LUBUSKIE. DZIECKO SIEDZIAŁO NA TORACH. W TYM CZASIE POWINNO BYĆ W PRZEDSZKOLU - www.polsatnews.pl - 14.09.2023

[madohora]

GZM PRZEJMIE UDZIAŁY W TRAMWAJACH ŚLĄSKICH - Radio Eska - 14.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Dziennik Zachodni - 14.09.2023

[madohora]

Napięcie stałe z sieci trakcyjnej 600 V zasila silniki trakcyjne pojazdu, jest też przetwarzane w przetwornicy napięcia na napięcie stałe 40 V zasilając akumulatory i większość urządzeń elektrycznych wyposażenia, takich jak: tablice kierunkowe, hamulce szczękowe i szynowe, maszyny drzwiowe. W początkowych modelach stosowano przetwornicę elektromechaniczną składającą się z silnika prądu stałego i prądnicy prądu stałego sprzężonych wałem. W nowszych konstrukcjach (wersje: 105Ng, 105N1k, 105N2k, 105Nz i 105Mz) stosowano elektroniczną przetwornicę napięcia zwaną przetwornicą statyczną. Podczas remontów i modernizacji starszych modeli wymieniano przetwornicę wirującą na statyczną

[madohora]

Najczęściej wagony łączone są w składy podwójne. W Bydgoszczy, Łodzi, Pabianicach, Częstochowie (od 1 kwietnia 2011 do 30 kwietnia 2016), Elblągu, Metropolii Górnośląskiej, Gdańsku (od 29 stycznia 2010), Grudziądzu, Toruniu i Warszawie wagony kursują także pojedynczo. W Krakowie natomiast uznano, że brak możliwości hamowania pojedynczym wagonem w przypadku usterki stanowi zagrożenie i nie spotyka się tu już pojedynczych wagonów (zwanych tu „solówkami”).

[madohora]

W lutym 2023 pierwsza partia (6) nieużywanych już przez Tramwaje Warszawskie wagonów została przekazana do ukraińskiego Konotopu, gdzie ma zostać dostosowana do toru o szerokości 1524 mm. Łącznie zostały tam przekazane 23 wagony. W kwietniu 2023 odbyły się pierwsze jazdy próbne po szerokim torze wagonu #1240.

[madohora]

Pierwotnie pojazd był oznaczony numerem taborowym B.T. 1, co dało mu w przyszłości takie oznaczenie typu. W okresie powojennej służby dla MPK Wrocław, został oznaczony jako pojazd gospodarczy G-051.

[madohora]

[madohora]

W 1978 roku „Wrocławska piosenka” rozbrzmiała na pokładzie statku kosmicznego Sojuz 30, którego załogę tworzył m.in. Polak Mirosław Hermaszewski, który opowiedział o tym w filmie dokumentalnym Powrót Wrocławskiej Piosenki. Stwierdził wówczas, że podczas trwającej 8 dni podróży okołoziemskiej pewnego dnia dwuosobowa załoga statku usłyszała z centrum kontroli lotów komunikat: „Nagrywajcie, coś tu mamy dla was” i po chwili usłyszeli oni „Wrocławską piosenkę” w wykonaniu Koterbskiej. Hermaszewski powiedział później, że po odsłuchaniu tej, jak określił „pięknej”, melodii, nagrał ją z Piotrem Klimukiem. Później kosmonauci jeszcze wielokrotnie odtwarzali tę piosenkę w trakcie lotu

[madohora]

WROCŁAWSKA PIOSENKA - Biblioteka Piosenki

[madohora]

WROCŁAWSKA PIOSENKA - Wyborcza

[madohora]

Metro charakteryzują ponadto rozmieszczone blisko siebie stacje, co zwykle oznacza odległość 700–1200 m między stacjami. „Duża prędkość” odnosi się tu do porównania z tramwajami i koleją miejską i oznacza w tym przypadku około 30–40 km/h na krótszych odcinkach i 40–70 km/h na dłuższych odcinkach

[madohora]

W 1845 r. został otwarty podziemny tunel kolejowy, ciągnący się przez około 500 m pod ulicami Brooklynu (obecnie Nowy Jork). Pierwsza całkowicie podziemna linia została otwarta w Londynie już 10 stycznia 1863. Zbudowana została na niewielkiej głębokości, metodą odkrywkową. Łączyła ulice Bishop’s Bridge Road (Paddington) i Farringdon, miała długość 6 km, napęd zapewniały lokomotywy parowe. Londyńskie metro szybko się rozrastało i powstawały kolejne linie. W 1890 otwarta została pierwsza na świecie zelektryfikowana linia obsługiwana przez City & South London Railway, jednak na większości linii do 1905 wagony ciągnięte były przez lokomotywy parowe, co wymagało zastosowania wiatraków i szybów w celu wentylacji tuneli. Pierwszy tunel podwodny przebito pod Tamizą, wybudowany został przez sir Marca Brunela i jego syna Isambarda. Początkowo projektowany dla ruchu konnego, stał się częścią metra w roku 1869.

[madohora]

[madohora]

🔶Tokyo Chikatetsu (Japonia) – dawne tory tramwajowe, połączone z sieciami kolei krajowej jako jeden system. Nie istnieje odpowiednik kolei miejskiej, gdyż stanowi go właśnie metro. Część linii zatrzymuje się na dworcu centralnym w centrum, gdzie istnieją też tunele dla najgęściej zabudowanych obszarów. Kolej przecina czasami jezdnię, gdzie ma priorytet przejazdu. Istnieje tylko jedna linia tramwajowa.

[madohora]

🔶Munnich Untergrundbahn (Niemcy) – linie podziemne na starówce i naziemne poza nią. Jednocześnie istnieje system tramwajów, zaś kolej miejska (S-Bahn) obejmuje jedną linię kolejową wzdłuż miasta, wraz z elementami podmiejskich linii na granicy przedmieść i granic miasta.

[madohora]

Najbardziej na północ położonym systemem metra jest metro w Helsinkach, najbliższe bieguna południowego jest metro w Buenos Aires.

[madohora]

Budowa centralnego odcinka II linii metra, długości około 6 km ze stacjami Rondo Daszyńskiego, Rondo ONZ, Świętokrzyska, Nowy Świat-Uniwersytet, Centrum Nauki Kopernik, Stadion Narodowy i Dworzec Wileński rozpoczęła się w 2010 roku. Druga linia metra ruszyła 8 marca 2015.

[madohora]

linia I: Dworzec Nadodrze – Rynek – Piłsudskiego – Powstańców Śląskich. – Hallera
linia II: Pilczyce – Plac Jana Pawła II – Rynek – Plac Dominikański – Plac Grunwaldzki

[madohora]

W połowie lutego 2018 roku, planowano ogłoszenie przetargu na studium wykonalności szybkiego, bezkolizyjnego transportu szynowego. Na ten cel Urząd Miasta Krakowa przeznaczył 2,370 mln euro, z tego 1,375 mln euro pochodziło z dotacji przyznanej przez Komisję Europejską[6]. Dokument ten miał być gotowy w 2019 roku i miał pozwolić zadecydować którędy i w jakiej formie poprowadzić metro. Kraków jest jedynym miastem w Polsce poza Warszawą, gdzie projekt budowy metra zapisano w oficjalnych dokumentach. 2 sierpnia wybrano wykonawcę studium wykonalności

[madohora]

Premetro – system publicznego transportu zbiorowego najczęściej stanowiący formę przejściową pomiędzy tramwajem a metrem. Premetro kursuje po bezkolizyjnych trasach (lub bezkolizyjnych odcinkach tras), przystosowanych do późniejszego przekształcenia i włączenia w sieć metra. Budowle inżynierskie (tunele, wiadukty) są dopasowane również do skrajni metra

[madohora]

[madohora]

Stało się to również w Karlsruhe z Alb Valley Railway . „Karlsruher Modell” wyznaczał tam trendy. Zastosowano tu dwusystemowe wagony z zestawami kołowymi kompromisowymi, które mogą pracować z napięciem 750  V DC z sieci tramwajowej i 15  kV AC w ​​sieci dalekobieżnej i radzą sobie z różnymi geometriami krzyżownic i odbojnic w zwrotnicach i przejazdach. W ten sposób sieć kolejowa i tramwajowa są połączone bez konieczności przesiadek.

[madohora]

Już w 1869 r. oficer budowlany Carl von Schwarz przedłożył w Wiedniu tzw. „projekt kolei miejskiej” . W ten sposób ustalono nazwę Wiener Stadtbahn , która została otwarta w 1898 roku i wkrótce stała się potocznym językiem. Zostało to w dużej mierze zastąpione w 1925 roku przez Vienna Electric Stadtbahn . Istniał pod tą nazwą, dopóki nie został w pełni zintegrowany z wiedeńską kolejką U-Bahn w 1989 roku, a także był połączony z siecią tramwajową Wiednia linią przejściową 18G do 1945 roku.

[madohora]

[madohora]

Régional Saignelégier – Glovelier (RSG) była spółką kolejową obsługującą ówczesną kolej normalnotorową z Saignelégier do Glovelier . W 1944 r. kolej stała się częścią Chemins de fer du Jura (CJ) w wyniku fuzji , która przekształciła linię w metrową i zelektryfikowała ją prądem stałym o napięciu 1500 woltów .

[madohora]

W dniu 8 maja 1948 roku przewozy pasażerskie na linii Saignelégier – Glovelier musiały zostać przerwane ze względu na zły stan torów. Aby uprościć eksploatację, kolej została następnie przebudowana na metrową i, podobnie jak kolejne koleje metrowe, od 4 października 1953 roku jest eksploatowana z napięciem 1500 V DC i nowym taborem. Dwie podstacje w Pré-Petitjean i Sceut zaopatrują linię w energię elektryczną.

[madohora]

Pociągi towarowe kursują regularnie od poniedziałku do piątku. Śmieci są transportowane z Glovelier do spalarni La Chaux-de-Fonds od 2000 roku. Dodatkowo na belkach przewożone są wagony normalnotorowe , którymi przewożone są głównie kłody , olej opałowy , żwir i sól drogowa . Od lipca do września regularne pociągi parowe kursują z La Traction do Glovelier, Tavannes lub La Chaux-de-Fonds z Pré-Petitjean .

[madohora]

POCIĄGIEM Z WROCŁAWIA DO WARSZAWY JEDZIEMY WYJĄTKOWO DŁUGO - Rynek Kolejowy - 20.06.2023

[madohora]

Régional Saignelégier – Glovelier (RSG) była spółką kolejową obsługującą ówczesną kolej normalnotorową z Saignelégier do Glovelier . W 1944 r. kolej stała się częścią Chemins de fer du Jura (CJ) w wyniku fuzji , która przekształciła linię w metrową i zelektryfikowała ją prądem stałym o napięciu 1500 woltów .

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nowa Trybuna Opolska - 12.09.2023

[madohora]

NA DWORCU PKP W OŚWIĘCIMIU ZNÓW MOŻNA KUPIĆ BILETY NA POCIĄG W KASIE - Gazeta Krakowska - 12.09.2023

[madohora]

BSEG osiągała duże dochody, wypłacając w latach 1878–1909 dywidendę w wysokości co najmniej 5%, zaś w roku 1899 nawet 14%.

[madohora]

W roku 1987 poznańskie Biuro Projektów Dróg i Mostów opracowało dokumentację projektową wiaduktów i estakad dla linii szybkiego tramwaju, m.in. na odcinku Pafawag – Dworzec Główny. Ostatecznie jednak projekt szybkiego tramwaju nie został zrealizowany do dzisiaj.

[madohora]

Tramwaje zasilane są przez napowietrzną sieć trakcyjną standardowym napięciem dla polskich sieci tramwajowych (660 V prądu stałego) dostarczanym przez 20 stacji prostownikowych:

[madohora]

Pierwszymi wagonami tramwaju elektrycznego we Wrocławiu były 40 wozów silnikowych i 25 doczepnych firmy Herbrand z lat 1892–1893. Przed II wojną światową wrocławski tabor składał się głównie z wagonów produkowanych na miejscu przez zakłady Linke-Hofmann. Oprócz starszych dwuosiowych typów Berolina i ESB, fabryka w latach 1925–1929 wyprodukowała także serię 232 wagonów typu LH Standard. Był to pierwszy seryjnie produkowany tramwaj o stalowej konstrukcji pudła.

[madohora]

Po II wojnie światowej odziedziczone po Niemcach piaskowe wagony pomalowano w 1946 roku, na wzór Krakowa na niebiesko

[madohora]

Obecnie są planowane nowe inwestycje tramwajowe, w tym dwie są w trakcie realizacji.

[madohora]

budowa zajezdni tramwajowej przy al. Architektów – obecnie odłożona na nieokreśloną przyszłość ze względu na brak środków w budżecie miasta

[madohora]

ZMIANY W KURSOWANIU MPK WROCŁAW - Wyborcza

[madohora]

WROCŁAW 💯 WYKOLEJENIE POCIĄGU - www.biznesinfo.pl

[madohora]

W 1999 roku przeprowadzono restrukturyzację MPK Wrocław i Zakłady Napraw Tramwajów wydzielono do spółki pracowniczej RMT Protram. Największym zleceniem była modernizacja wrocławskich tramwajów 105Na do standardu 105NWr. W 2007 r. Protram wyprodukował sześć doczep do 105Na dla Szczecina. Później dla Krakowa zbudowano pojedynczy pięcioczłonowy tramwaj 405N. Zakład prowadził także modernizacje taboru 105Na dla sieci w Poznaniu, Gdańsku, Katowicach i Łodzi − ponad 300 wagonów, większość dla Wrocławia

[madohora]

Protram wyprodukował cztery modele tramwajów - 204 WrAs (wagony jednoczłonowe wysokopodłogowe), 205 WrAs (trójczłonowe, w 20% niskopodłogowe), 405N (pięcioczłonowy prototyp, w 25% niskopodłogowy) oraz doczepy czynne do tramwajów Alstom Konstal 105N2k/2000 dla Szczecina.

[madohora]

[madohora]

Beroliny wykorzystywane były przez szereg berlińskich przewoźników tramwajowych i podlegały modernizacjom. Wycofywano je stopniowo do lat 30. XX wieku.

[madohora]

NIETYPOWA KARTKA ŚWIĄTECZNA - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

W związku z nacjonalizacją przedsiębiorstw w byłej NRD oraz w Polsce po II wojnie światowej, w nowej lokalizacji w Salzgitter, w 1949 roku przedsiębiorstwo rozpoczęło produkcję ciągników kołowych i gąsienicowych. W 1958 roku przedsiębiorstwo stało się częścią grupy Salzgitter, a następnie zajmowało się wyłącznie budową wagonów. W 1965 roku wzniesiono nowy budynek administracyjny, do którego przyłączono muzeum fabryczne. Następnie produkowano elementy do ICE 1 oraz wagony dla europejskich systemów S-Bahn

[madohora]

Opracowany w 1924 roku tramwaj LH o konstrukcji całkowicie stalowej był pierwszym tego typu wozem produkowanym seryjnie na terenie Niemiec. Wcześniej pierwszy w Niemczech lekki doczepny wagon stalowy wyprodukowała w roku 1909 wrocławska firma Eisenwerk Gustav Trelenberg.

[madohora]

[madohora]

Normalnotorowa wersja N produkowana była w trzech odmianach różniących się układem hamulcowym oraz szczegółami budowy. Tramwaje wytwarzane były w Chorzowskiej Wytwórni Konstrukcji Stalowych „KONSTAL”, ale wiele elementów powstawało w innych zakładach, m.in. w Fabryce Rohn-Zieliński w Żychlinie produkowano silniki trakcyjne, w Państwowej Fabryce Aparatów Elektrycznych w Łodzi wytwarzano nastawniki, automaty, solenoidy i opory rozruchowe, a w pewnym okresie produkcję silników prowadziły wrocławskie zakłady Dolmel

[madohora]

Tramwaje normalnotorowe typu N eksploatowane były przez większość polskich miast posiadających wówczas komunikację tramwajową: Gdańsk, Gorzów Wlkp., Sopot, GOP, Kraków, Poznań, Szczecin, Warszawa, Wrocław, zaś wersje wąskotorowe używane były m.in. w Bielsku-Białej, Bydgoszczy, Grudziądzu, Elblągu, Inowrocławiu, Jeleniej Górze, Legnicy, Łodzi i sąsiadujących miejscowościach, Olsztynie, Słupsku, Toruniu i Wałbrzychu. Przez cały okres eksploatacji poddawane one były różnym ulepszeniom i modernizacjom.

[madohora]

Konstal 4N – typ tramwaju wytwarzanego w latach 1956–1962 w zakładach Konstal w Chorzowie i w Fabryce Wagonów Świdnica. Wersja wąskotorowa 5N produkowana była w latach 1957–1962. Wersje doczepne (wagony bez silnika) oznaczane są 4ND lub 5ND.

[madohora]

Wersja wąskotorowa wagonu silnikowego 5N produkowana była w Konstalu w roku 1957 w liczbie 39 sztuk. Kolejną wersję 5N1 wytwarzano w latach 1958–1962 w liczbie 419 egzemplarzy.

[madohora]

TRAMWAJ TYPU KONSTAL - www.shift.org.pl

[madohora]

Dla Wrocławia wyprodukowano w roku 1973 wersję 102Nd, różniącą się przełączalnością silników trakcyjnych podczas rozruchu, nieprzystosowaniem do jazdy w trakcji ukrotnionej i drobnymi szczegółami konstrukcyjnymi (m.in. montaż wiązki przewodów elektrycznych na dachu oraz zastosowanie trójpłatowych drugich i trzecich drzwi). Ostatni tramwaj tego typu został zezłomowany w lutym 2018 roku przez osobę prywatną, która odkupiła go za 5 tys. złotych od Towarzystwa Miłośników Wrocławia

[madohora]

W 1974 w Krakowie, przy współpracy fachowców przedsiębiorstwa komunikacyjnego ze Szczecina, uruchomiono eksploatację wagonów 102Na w trakcji ukrotnionej (m.in. linie 4, 22). Później stosowano ją także w innych miastach (m.in. linie 0, 7, 15, 37 i 40 w GOP, linie nr 14 i 17 we Wrocławiu). Było to bardzo praktyczne rozwiązanie problemu stałego braku motorniczych z jakim przedsiębiorstwa komunikacyjne w Polsce borykały się w latach 70. i 80. ubiegłego wieku. Ostatnim miastem, w którym eksploatowano składy 102Na w ten sposób był Szczecin, w którym duża pojemność takiego składu była niezbędna do obsługi komunikacyjnej Cmentarza Centralnego w okresie dnia Wszystkich Świętych.

[madohora]

dawny tramwaj Ravensburg – Weingarten – Baienfurt , który w ostatnich latach swojej działalności należał do Deutsche Bundesbahn

[madohora]

Czasami określenie „tramwaj” nadal pojawia się jako nazwa firmy, chociaż transport kolejowy nie jest realizowany od dziesięcioleci. Przykładami tego są Hanauer Strassenbahn GmbH (HSB, od 1944 tylko autobus), Celler Strassenbahn GmbH (od 1956 tylko autobus), Strassenbahn Herne-Castrop-Rauxel GmbH (od 1959 tylko autobus), Paderborner Elektrizitätswerke und Strassenbahn AG ( PESAG, od 1963 tylko autobus), Aachener Strassenbahn und Energieversorgungs-AG (ASEAG, od 1974 tylko autobus), Hagener Strassenbahn AG (od 1976 tylko autobus) i Vestische Strassenbahn GmbH (VESTISCHE, od 1982 tylko autobus).

[madohora]

Niskopodłogowy wagon tramwajowy zbudowany w 1923 roku został dostarczony przez Waggonfabrik Uerdingen do frankfurckiej kolei lokalnej w 1924 roku, która wykorzystywała go w ruchu podmiejskim na międzymiastowych trasach tramwajowych między Frankfurtem a Oberursel i Bad Homburg . Z punktu widzenia producenta pojazd ten miał generować nowe zamówienia, ale pozostał jednorazowy. Funkcjonował do 31 grudnia 1954 roku. Ten wagon został wycofany z eksploatacji, ponieważ BOStrab zalecił wówczas nowe hamulce szynowe , ale wymagane do tego nowe wózki byłyby zbyt drogie. Pojazd jest wMuzeum Transportu we Frankfurcie . W 1926 r. Great Lipsk Tramwaj firmy Christoph & Unmack w Niesky i WUMAG w Görlitz zakupiły trzywagonowy pociąg testowy składający się z dwuosiowych wagonów z centralnym wjazdem i udziałem niskopodłogowym wynoszącym 30 procent. Na tej podstawie w 1929 roku dostarczono serię wózków bocznych z wejściem centralnym o prawie identycznych wymiarach i wysokości wejścia 400 milimetrów. Powiązane wagony, które zostały zbudowane dopiero w 1930 i 1931 roku, były pojazdami czteroosiowymi, ale bez niskopodłogowego wejścia. Niskopodłogowe przyczepy zostały wycofane dopiero w 1973 roku, ponieważ nie oferowały miejsca na montaż magnetycznych hamulców szynowych.

[madohora]

Wraz z pojawieniem się pierwszych tramwajów wagony z pasażerami były ciągnięte przez konie . Lokomotywy parowe na ulicach były niepopularne, zwłaszcza w dużych miastach. W kilku miastach w USA tramwaje ciągnięto za pomocą drucianych lin ułożonych w tunelach szczelinowych , które napędzane były stacjonarnymi silnikami parowymi. Ostatnim systemem tego typu jest kolejka linowa w San Francisco . Tramwajem elektrycznym Lichterfelde w Groß- Lichterfelde (dzielnicy Berlina od 1920 r.) w 1881 roku napęd elektryczny trafił do ruchu tramwajowego. Jednak dwubiegunowe zasilanie naziemne stosowane w Lichterfelde nie nadawało się do klasycznej eksploatacji tramwaju bez oddzielnego korpusu torowego. W tym samym roku Werner von Siemens zaprezentował pierwszy tramwaj z linią napowietrzną na Międzynarodowej Wystawie Elektrycznej w Paryżu w 1881 roku . [32] Jego sieć trakcyjna z rurami szczelinowymi była nadal podatna na uszkodzenia, ale bezpieczne i niezawodne zasilanie było i jest najłatwiejsze do osiągnięcia dzięki napowietrznej linii trakcyjnej wprowadzonej próbnie w 1884 r. I regularnie eksploatowanej przez Franka Juliana Sprague'a w 1888 r.

[madohora]

W Japonii na początku XX wieku istniały dziesiątki krótkich tras handlowych o długości do 10 km, które zostały zbudowane specjalnie dla ludzi do pchania szczególnie małych i lekkich wózków. Pasażerów i towary przewożono po torach wąskotorowych o rozstawie 762 i 610 mm . Pierwsza taka linia, tramwaj Fujieda - Yaizu , została zbudowana w 1891 r., A większość została otwarta przed 1910 r. Jedna linia została zamknięta już w 1912 r., A reszta przed 1945 r., Ponieważ dominowały konkurencyjne środki transportu

[madohora]

W dniu 8 maja 1948 roku przewozy pasażerskie na linii Saignelégier – Glovelier musiały zostać przerwane ze względu na zły stan torów. Aby uprościć eksploatację, kolej została następnie przebudowana na metrową i, podobnie jak kolejne koleje metrowe, od 4 października 1953 roku jest eksploatowana z napięciem 1500 V DC i nowym taborem. Dwie podstacje w Pré-Petitjean i Sceut zaopatrują linię w energię elektryczną.

[madohora]

Pociągi towarowe kursują regularnie od poniedziałku do piątku. Śmieci są transportowane z Glovelier do spalarni La Chaux-de-Fonds od 2000 roku. Dodatkowo na belkach przewożone są wagony normalnotorowe , którymi przewożone są głównie kłody , olej opałowy , żwir i sól drogowa . Od lipca do września regularne pociągi parowe kursują z La Traction do Glovelier, Tavannes lub La Chaux-de-Fonds z Pré-Petitjean

[madohora]

Trasa prowadzi z nachyleniem 25 promili przez małe jezioro Plain de-Saigne do stacji La Combe (dawniej Lajoux Station). Na skrzyżowaniu Bollement (dawniej Saulcy ) można zobaczyć Etang de Bollement. Wzdłuż skalistej przepaści Combe-Tabeillon linia przechodzi przez kilka krótkich tuneli i mija dawne stacje Sceut i Le Fondeval (dawniej Saint-Brais ). Po przejechaniu tunelu Foradrai mija się pętlę . Na stacji Combe-Tabeillon pociągi zmieniają kierunek po raz drugi z zakrętem . Korzystanie z pociągów wahadłowychupraszcza zarządzanie operacyjne od czasu elektryfikacji. Zejście jest kontynuowane wzdłuż strumienia Tabeillon do Glovelier. Długim zakrętem w prawo pociągi dojeżdżają do lokalnej stacji kolejowej, skąd SBB umożliwiają dalszą podróż do Delsberg lub Pruntrut

[madohora]

Wagony stały na trzech osiach, aby nie przekroczyć dopuszczalnego nacisku na oś . Oś środkowa napędzała pojazd. Podczas gdy z tyłu zamontowano normalną oś wagonu, przednia oś prowadząca została umieszczona w ramie Bissela . Stojący kocioł był wyposażony w przegrzewacz i znajdował się nad maszyną. Skrzynia na węgiel znajdowała się obok kotła, skrzynia wodna była zawieszona w ramie. Przy kotłowni urządzono jedyną kabinę maszynisty . Podczas cofania konduktor musiał obserwować podróż z tylnej platformy; miał w tym celu gwizdek i kurek hamulca awaryjnego . Rama wyłączonaStal profilowa okazała się zbyt słaba i trzeba ją było później usztywnić.

[madohora]

Tramwaj podmiejski przejmuje relacje transportowe na obszarze regionalnym , głównie poza granicami miasta . Podobnie jak klasyczna kolej może pełnić również funkcje komunikacyj- ne. Ale nie każda trasa tramwajowa łącząca miasto jest uważana za tramwaj międzymiastowy. Nie dzieje się tak na przykład, gdy miasta w konurbacjach , takich jak Zagłębie Ruhry, sąsiadują ze sobą bezpośrednio, bez żadnych luk osadniczych. Systemy tramwajowo-kolejowe również nie należą do tramwajów międzymiastowych , ponieważ działają jako tramwaje w mieście i jako koleje na terenach wiejskich.

[madohora]

ZNAMY ROZKŁADY JAZDY POCIĄGÓW Z CZĘSTOCHOWY NA LOTNISKO - Wyborcza - 16.09.2023

[madohora]

Zasadniczo tramwaje międzymiastowe w Niemczech są obsługiwane zgodnie z rozporządzeniem w sprawie budowy i eksploatacji tramwajów (BOStrab). Różnią się zasadniczo od kolei (w tym kolejek lokalnych i małych ), które są eksploatowane zgodnie z przepisami o budowie i eksploatacji kolei (EBO). Niemniej jednak tramwaje międzymiastowe często posiadają elementy eksploatacji kolejowej, zwłaszcza w obszarze bezpieczeństwa i sygnalizacji. Ponadto na odcinkach lądowych czasami stosuje się wyższe napięcie przewodu jezdnego w celu wykorzystania mniejszej liczby podstacjidostać się Ponadto pojazdy używane w transporcie międzymiastowym są często wyposażone w nieco większy komfort. Przykładami tego są większe przegrody siedzeń , więcej miejsc siedzących i mniej stojących, wygodniejsze siedzenia, podłokietniki, półki na bagaż lub zasłony. Ponadto czasami mają mniej lub węższe drzwi ze względu na większą odległość między przystankami na trasach lądowych.

[madohora]

Nieliczne linie kolejowe szerokotorowe działające w stanach o standardowym rozstawie torów były często szybko konwertowane na odpowiedni standardowy rozstaw torów. Najczęstszą tego przyczyną był brak wymienności pojazdów.

[madohora]

Od 1926 r. możliwy był ruch towarowy wagonami wymiennymi, ciągłymi między rosyjskimi kolejami szerokotorowymi a normalnotorowymi w Europie Środkowej i Zachodniej.

[madohora]

Na zachodniej granicy rosyjskiej sieci szerokotorowej wymieniane są również sprzęgi wagonów pasażerskich . Rosyjskie wagony towarowe, które ze względu na konstrukcję ramy podstawowej nie mogą być wyposażone w zderzaki boczne, są przewożone na sieci normalnotorowej z wagonami sprzęgającymi .

[madohora]

System Talgo jest jednym z najdłużej istniejących systemów. Od 1969 roku przeprowadzono bez awarii ponad trzy miliony zmian rozstawu kół. Tylko oblodzenie może prowadzić do zakłóceń, które mogą spowodować zablokowanie pociągu w zakładzie zmiany torów.

[madohora]

Dla transportu towarowego opracowano systemy, które umożliwiają zmianę rozstawu wagonów nawet z obciążonymi kołami. Aby koła nie wspinały się na szyny podczas zmiany rozstawu torów , w tych systemach rozstaw torów można zmieniać tylko powoli, tak że zmiana rozstawu jest znacznie dłuższa niż w przypadku systemów z odciążonymi kołami.

[madohora]

W związku z ogromnym zapotrzebowaniem na nowe wagony przewoźnik z Düsseldorfu (Rheinische Bahn Gesellschaft) zamówił początkowo 25 tramwajów typu GT8. Pierwszy prototypowy wagon GT8 #2310 powstał w 1957 roku w wyniku dobudowania środkowego członu, nieposiadającego drzwi, do wagonu GT6 #2310. Prosta konstrukcja i wysoka niezawodność spowodowały, iż duże niedobory taborowe zostały szybko uzupełnione tą konstrukcją. Wagony GT8 jeździły w Düsseldorfie aż do końca lat 90., po czym zostały stopniowo zastąpione przez nowsze pojazdy niskopodłogowe Siemens NF8. Podobnie było również we Frankfurcie, gdzie wagony oznaczane GT6/M lub GT8/N swą służbę zakończyły również pod koniec lat 90. Większość tramwajów GT8 została odsprzedana krajom Europy Środkowo-Wschodniej. Najwięcej trafiło do Polski oraz Rumunii. Pojedyncze egzemplarze w Niemczech służą przeważnie jako historyczne.

[madohora]

[madohora]

Do 14 grudnia 2014 roku, wszystkie wagony stacjonowały w zajezdni tramwajowej przy ulicy Madalińskiego, obecnie wszystkie tramwaje stacjonują w zajezdni tramwajowej przy ulicy Folwarcznej. Tramwaje obsługują linie (stan na pierwszą połowę 2015r.) 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10, 11, 17, 18 i nocną 201. Do obsługi linii nocnej przebudowane zostały wagony GT8 o numerach 656, 657, 668, 669, 670, 671, 713 oraz GT8ZR 905 i 906. Rezerwowo na linii nocnej służyły również wozy 651 oraz 655, z czasem do rezerwy dołączyły wozy 651 i 656. Wagony nocne liniowe wyposażone zostały w monitoring, radio, ''pancerną'' zabudowę kabiny motorniczego z klapką w drzwiach umożliwiającą sprzedaż biletów oraz wymieniono siedzenia na wandaloodporne. Wagony rezerwowe zostały wyposażone tylko w radio, natomiast wagony GT8ZR posiadają jedynie przerobioną zabudowę kabiny (dodano klapkę w drzwiach umożliwiającą sprzedaż biletów). Mimo podeszłego wieku bardzo rzadko ulegają awariom.

[madohora]

[madohora]

#515 – od 20 kwietnia 2007 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź);
#506 – od 27 kwietnia 2007 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź);
#513 – od 28 lipca 2007 w MKT;
#511 – od 5 sierpnia 2007 w MKT;
#509 – od 2 października 2007 w MKT;
#514 – od 11 października 2007 w MKT

[madohora]

W latach 2014 i 2015, MPK Łódź sprowadziło z Helsinek 4 dodatkowe wagony GT8N. Przewoźnik nadął im odpowiednio numery taborowe:

[madohora]

W styczniu 2010 zapadła decyzja o kupnie 10 wagonów Düwag GT8 z Krefeldu w celu zastąpienia wozów Düwag GT6, które zostały sprzedane do Łodzi. Od marca do września niemieckie wagony sukcesywnie uzupełniały grudziądzki tabor tramwajowy.

[madohora]

DWA POZNAŃSKIE HELMUTY WRACAJĄ DO NIEMIEC - Na Kolei

[madohora]

Moderus Beta – jedno- lub trójczłonowe, jednoprzestrzenne, jedno- lub dwukierunkowe, częściowo niskopodłogowe tramwaje produkowane przez przedsiębiorstwo Modertrans Poznań. Są one eksploatowane w konurbacji górnośląskiej, Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu, Elblągu i Grudziądzu.

[madohora]

Moderus Beta to tramwaj jedno- bądź trójczłonowy.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pod koniec sierpnia 2020 roku Modertrans zwyciężył w przetargu na dostawę części do montażu dwóch tramwajów z opcją na dodatkowe dwa komplety podzespołów. Tramwaje miały zostać zmontowane w warsztatach Tramwajów Szczecińskich, lecz z powodu pandemii COVID-19 prace zostały wykonane przez personel ze Szczecina na terenie hal producenta. Pierwszy tramwaj dostarczono do szczecińskiej zajezdni Pogodno 14 grudnia 2020, a w połowie stycznia 2021 tramwaj rozpoczął kursy z pasażerami. We wrześniu 2021 Tramwaje Szczecińskie zdecydowały się skorzystać z opcji na 2 dodatkowe składy. Trzecia beta z tego zamówienia (czyli pierwsza z opcji) dotarła do Szczecina 28 grudnia 2021, a 1 lutego 2022 obydwa tramwaje były na stanie zajezdni Pogodno

[madohora]

W połowie 2016 wrocławskie MPK skorzystało z prawa opcji na 3 egzemplarze, a pod koniec roku na kolejnych 13. Pierwszy z dodatkowych tramwajów dostarczono w połowie stycznia 2017. Dostawy zakończono pod koniec roku

[madohora]

[madohora]

[madohora]

TRAGEDIA NA A1. DZIECKO SPŁONĘŁO W AUCIE - www.msn.com.pl - 17.09.2023

[madohora]

TRZY OSOBY ZGINĘŁY W WYPADKU NA A1 - www.msn.com.pl - 17.09.2023

[madohora]

NOWE POŁĄCZENIA KOLEJOWE - Kurier Lubelski - 17.09.2023

[madohora]

TRAGEDIA NA A1 -Dziennik Zachodni - 17.09.2023

[madohora]

20 czerwca 2020 tramwaje jednokierunkowe zadebiutowały w ruchu liniowym, trafiły one na linię 0, wraz z wyjazdami i zjazdami do zajezdni Stroszek jako linia 19. 9 lipca 2020 tramwaje dwukierunkowe rozpoczęły kursy z pasażerami na wznowionej linii 38. Od tego dnia wszystkie śląskie tramwaje z rodziny krótkich Moderusów identyfikowane są imieniem Kasia. 1 sierpnia 2020 wagony MF 10 AC rozpoczęły regularne kursy na linii 19. 10 sierpnia 2020 roku wagony MF 10 AC rozpoczęły kursowanie na linii 11.Dostawę wagonów zakończono z końcem września

[madohora]

UMOWA NA TRAMWAJE DLA ELBLĄGA PODPISANA - www.transinfo.pl - (archiwum)

[madohora]

PIERWSZE SKARBKI W AGLOMERACJI ŚLĄSKIEJ - Kurier Kolejowy

[madohora]

Wiadomo już gdzie i kiedy nowe wagony wyjadą po raz pierwszy do obsługi ruchu pasażerskiego. Od soboty dwa "Skarbki" będą codziennie obsługiwać linię nr 5 w relacji: Bytom pl. Sikorskiego - Zabrze Zaborze pętla. Pierwszy Skarbek wyjedzie na trasę z zajezdni w Bytomiu Stroszku punktualnie o godzinie 4:00, a drugi 5 minut później.

[madohora]

KRÓTKI MODERUS NA MIEŚCIE - www.transinfo.pl - (archiwum)

[madohora]

W zasadzie lokomotywy i wagony również mogą być przestawiane, ale ze względu na duży nakład pracy zwykle nie odbywa się to podczas eksploatacji, ale w ramach przebudowy w warsztatach. Pojazdy trakcyjne pozostają zatem w sieci o pierwotnym rozstawie kół podczas eksploatacji. Wyjątek stanowią pojazdy z napędzanymi wózkami przestawnymi typu Talgo i CAF.

[madohora]

Dzięki serii 252 RENFE oferuje lokomotywy elektryczne , które mogą być używane uniwersalnie i mogą być używane zarówno w sieciach normalnotorowych, jak i szerokotorowych. Lokomotywy tej serii, które poruszają się po sieci kolei dużych prędkości o normalnym rozstawie torów, wykorzystywane są zarówno przed pociągami ekspresowymi z wagonów Talgo , jak i przed pociągami towarowymi na trasie od granicy francuskiej do Barcelony . Niektóre lokomotywy z tej serii były już wielokrotnie mierzone.

[madohora]

W Hiszpanii oprócz systemu Talgo stosowany jest system CAF. Tylko zespoły trakcyjne serii 120 i 121 oraz dwa zespoły serii 594 jeżdżą na wózkach wyposażonych w to . Japoński Kikan Kahen Densha ma napędzane osie, które można również zmieniać między rozstawem Cape a rozstawem standardowym za pomocą automatycznego zmieniacza rozstawu .

[madohora]

Wariantem Feldbahn był Heeresfeldbahn . Tego rodzaju koleje polowe budowano za odcinkami frontowymi, do których miały być transportowane duże ilości amunicji, broni i żołnierzy. Oddziały kolejowe budowały i obsługiwały te linie kolejowe. W I wojnie światowej było chyba najwięcej kolei polowych.

[madohora]

Rozstaw kolei polowej wynosi od 400 do 1000 mm . Nawierzchnie ( tory i podkłady ) wahają się od lekkich ram torów, które mogą być przenoszone i układane przez dwie osoby i często leżą prowizorycznie na oczyszczonej powierzchni gruntu bez podbudowy ( typu Decauville lub Spalding ) , do torów ułożonych na stałe na podsypce do ciężkich ładunków i dłuższych te Użyj. Wąskie promienie umożliwiają korzystne ułożenie trasy nawet w trudnym terenie, w dużej mierze bez obiektów inżynierskich. Tymczasowe układanie (tzw. latające gąsienice) wzdłuż wysuwających się krawędzi wykopu na miękkim podłożu czasami prowadzi do wykolejania się pojazdów , dlatego na wielu kolejkach polowych przewożone są drewniane deski i inne narzędzia do wkolejania. Gramofony zwykle musiały być obsługiwane ręcznie.

[madohora]

Od połowy XX wieku wykorzystanie i gospodarcze znaczenie kolei polowych znacznie zmalało, gdyż z czasem ich zadania w coraz większym stopniu przejmowały samochody ciężarowe i przenośniki taśmowe o napędzie elektrycznym . Stosuje się je zazwyczaj tylko tam, gdzie charakter terenu ( wrzosowiska ) lub dostępna przestrzeń ( górnictwo , koleje rudne ) uniemożliwiają regularną eksploatację innych środków transportu. Koleje polowe są nadal szeroko rozpowszechnione w Niemczech w przemysłowym wydobyciu torfu , zwłaszcza w Dolnej Saksonii i Szlezwiku-Holsztynie. Największa sieć kolei torfowych w Europie obsługiwana jest w Irlandii przez półpubliczną spółkę Bord na Mónaoperowany. Ponadto koleje polowe są również sporadycznie używane w cegielniach (kolejki gliniane) i innych firmach.

[madohora]

Trzy Halligs na północnofryzyjskim Morzu Wattowym ( Oland , Langeneß i Nordstrandischmoor ) są połączone z lądem liniami kolejowymi Hallig Dagebüll-Oland-Langeß i Lüttmoorsiel-Nordstrandischmoor przez zaporę minową. Wykorzystywane są do transportu materiałów i personelu w ochronie wybrzeża. Mieszkańcy Hallig mogą korzystać z zapory własnymi wozami, na przykład załatwiać sprawunki na kontynencie.

[madohora]

Proste tramwaje konne z drewnianymi szynami , ponieważ były używane również w górnictwie, budowano od XVIII wieku, wraz z wynalezieniem lokomotywy parowej i stalowych szyn, które wkrótce zaczęto stosować również w leśnictwie. Ze względu na szczególne warunki w pracach leśnych preferowano kolejki wąskotorowe , podobnie jak koleje polowe : pozwalały na wąskie promienie łuków w trudnym terenie, nie wymagały skomplikowanej podbudowy i były przewożone w razie potrzeby, gdy trasa musiała podążać za zmiennymi wyrębami obszary . W szczególnie rozległych regionach, takich jak w północno-zachodniej częściW USA budowano również rozległe sieci kolei normalnotorowych wyłącznie do celów leśnych, dla których opracowano również specjalne typy lokomotyw, takie jak Shay i Climax .

[madohora]

Rzadkim wyjątkiem jest kolej leśna Abreschviller we francuskim departamencie Mozeli.

[madohora]

W międzyczasie Kleinbahngesetz został zastąpiony nowszymi przepisami dotyczącymi kolei państwowych wszędzie, z wyjątkiem Berlina . Dawne małe linie kolejowe są obecnie klasyfikowane jako linie odgałęzione iw większości podlegają przepisom budowlanym i eksploatacyjnym kolei . W niektórych landach niemieckich, takich jak Meklemburgia , Oldenburg , Pomorze i Badenia , termin „Kleinbahn” został częściowo przyjęty dla kolei o małej rozpiętości torów i niewielkich rozmiarach konstrukcyjnych. W Austrii , a częściowo także w Badenii i Bawarii używano terminu kolej lokalna (w Bawarii równieżKolejka linowa ). Z drugiej strony w Saksonii powszechne były koleje drugorzędne . W języku potocznym określenie „Kleinbahn” jest często używane jako synonim kolejek wąskotorowych lub kolejek parkowych . Natomiast małe linie kolejowe można projektować w normalnym rozstawie (1435 mm), jak i wąskotorowym (rozstaw torów 1000 mm, 900 mm, 800 mm, 785 mm, 750 mm i 600 mm jest udokumentowany dla Wolnego Państwa Prusy) .

[madohora]

WEG wstrzymał ruch pasażerski 31 sierpnia 1985 r., a towarowy 14 września 1985 r. Tylko odcinek do Oppingen nie został rozebrany. Pozostała część trasy została całkowicie rozebrana i większość jej przebiegu nie jest już dziś rozpoznawalna. W Laichingen budynek recepcji i zajezdnia , które zostały zmodernizowane w 1981 roku, działały do ​​2022 roku. Ten ostatni służył również jako warsztat i przez długi czas służył jako garaż autobusowy. Jego prawą część stanowiła oryginalna parowozownia z 1901 roku. Latem 2022 roku rozebrano zabudowania w Laichingen. Powstaną tam budynki mieszkalne. Budynek stacji Nellingen został rozebrany w 2013 roku.

[madohora]

Tramwaj parowy Neuötting – Altötting , zwany także Lokalbahn Neuötting – Altötting lub popularnie Bockerl , był tramwajem parowym o rozstawie metrów w Bawarii . Od 1906 do 1930 roku łączyła dwa małe miasteczka Altötting i Neuötting w Górnej Bawarii ze stacją Neuötting na obrzeżach .

[madohora]

Aby jeszcze bardziej poprawić warunki ruchu, Królewskie Bawarskie Koleje Państwowe zdecydowały się na przełomie wieków na budowę połączenia krzyżowego. Po tym, jak kolej elektryczna została szybko odrzucona z powodu stosunkowo niskiego zapotrzebowania na ruch, skupiono się na budowie klasycznej kolei parowej

[madohora]

Tramwaje "Lajkonik" to tramwaje o długości 33,4 metra, które wyposażone są w klimatyzację, monitoring, oświetlenie wnętrza w technologii LED, system informacji pasażerskiej złożony z głosowego zapowiadania przystanków i tablic wyświetlających trasę przejazdu oraz automaty biletowe obsługujące płatności kartą płatniczą. Wagony posiadają szerokie otwierania drzwi podwójnych (1 400 mm) ułatwiające wymianę pasażerów, oraz specjalne platformy ułatwiające osobom poruszającym się na wózkach wsiadanie do pojazdu oraz jego opuszczanie. W sekcji pasażerskiej znajdują się porty USB i gniazda 230 V umożliwiające ładowanie urządzeń mobilnych

[madohora]

17 września 2019 MPK Kraków otwarło oferty przetargowe na zakup do 60 tramwajów o długości co najmniej 32 m. Została złożona jedna oferta (konsorcjum Stadler Polska i Stadler Środa – wagon o nazwie Tango Kraków "Lajkonik 2" – 8 371 600 zł netto za 1 wagon), w związku z czym, po uzyskaniu pozytywnej oceny, została ona wybrana jako najlepsza. 29 kwietnia 2020 podpisano kolejną umowę ramową na dostawę do 60 tramwajów „Lajkonik II” wraz z umowami wykonawczymi na pierwsze 35 tramwajów. 4 listopada, w ramach prawa opcji, podpisano umowę wykonawczą na pozostałe 25 wagonów, co tym samym sprawiło, że łączna liczba zamówionych przez Kraków tramwajów "Lajkonik" wyniosła 110 sztuk

[madohora]

STADLER DOSTARCZY KOLEJNE TRAMWAJE DLA KRAKOWA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

PIERWSZY STADLER TRAFIŁ DO KRAKOWA - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

FIRMA PESA WYKLUCZONA Z PRZETARGU - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

STADLER DOSTARCZY KOLEJNE TRAMWAJE DO KRAKOWA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

KRAKÓW. ZAKOŃCZYŁY SIĘ TESTY LAJKONIKA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

JECHAŁY PRZEZ PASY I O MAŁY WŁOS NIE ROZJECHAŁY PIESZEJ

[madohora]

O KROK OD TRAGEDII NA PASACH - Nasze Miasto - 16.09.2023

[madohora]

DZIŚ DARMOWA KOMUNIKACJA W TORUŃ - www.itorun.pl - 16.09.2023

[madohora]

Trasę zaplanowano jako całkowicie bezkolizyjną, w przebiegu zbliżoną do linii prostej, z łukami o dużych promieniach, ze słupami trakcyjnymi w międzytorzu, kablami zasilającymi i powrotnymi w korpusie korony torowiska, wolnostojącymi stacjami prostownikowymi co około 2 km, a także oświetleniem na stacjach i w odległości 100 metrów od nich, celem eliminacji efektu oślepienia. Sterowanie ruchem miało się odbywać na zasadzie samoczynnej blokady liniowej (kolejowej). Z uwagi na powtarzalny układ stacji wyodrębniono je dla podróżnych kolorystyką. Centrum zarządzania ruchem i zajezdnia miały się znaleźć w rejonie ul. Trójpole. Zakładano, że 30–50% podróżnych dojdzie do stacji pieszo, a 3–15% dojedzie samochodem do parkingów typu Park&Ride. Przesiadki zaplanowano na styku pionowym (przystanki autobusowe nad przystankami PST)

[madohora]

[madohora]

Istniejący odcinek oficjalnie otwarto 1 lutego 1997 roku, jednak inauguracyjny tramwaj wyjechał na trasę PST 30 stycznia 1997 roku o godz. 10.08. Pierwsze dwa dni przejazdy po linii odbywały się darmowo. Ponieważ producent „Tatry” opóźnił dostawę tramwajów, w inauguracyjny kurs wyruszył zakupiony w Niemczech, używany tramwaj Düwag GT8 o numerze #650 (pojazd został zezłomowany w 2013 r.). W otwarciu trasy uczestniczyli m.in.: wiceminister transportu Bogdan Frąckowiak, wojewoda wielkopolski Włodzimierz Łęcki, parlamentarzyści - Hanna Suchocka i Stanisław Stec, przewodnicząca rady miejskiej Jadwiga Rotnicka, prezydent Poznania Wojciech Szczęsny-Kaczmarek, dyrektor PST w budowie Janusz Chmielewski, dyrektor MPK Poznań Jerzy Babiak oraz pomysłodawczyni nazwy linii - Janina Pestka z Poznania

[madohora]

1 września 2013 oddano do eksploatacji nowy odcinek od okolic mostu Teatralnego, w bezpośrednim sąsiedztwie torów kolejowych stacji Poznań Główny do ul. Głogowskiej w miejscu zlikwidowanej bocznicy prowadzącej na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich.

[madohora]

Planowane było wydłużenie trasy PST na północ, do uniwersyteckiego kampusu Morasko, jednak inwestycja ta została wstrzymana z powodu braku zgody między UAM a miastem. Projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Moraska przewiduje jednak rezerwę terenu pod przedłużenie linii tramwajowej, przebiegającej na wprost przez tory kolejowe, przecinającej teren kampusu UAM i biegnącej w stronę terenów rezerwowanych pod dalszą rozbudowę kampusu w rejonie skrzyżowania ulic Huby Moraskie-Szklarniowa

[madohora]

Kurpińskiego – w maju 2012 w ramach Festiwalu Kultury Studentów Kulminacje na wschodniej części przystanku powstał mural przedstawiający monumentalne klawisze fortepianowe i sylwetkę Karola Kurpińskiego – patrona stacji. W maju 2018 w ramach akcji Poznań bez nienawiści po przeciwnej stronie przystanku powstał zaś mural Tolerancja. W wydarzeniu wziął udział m.in. prezydent Poznania Jacek Jaśkowiak. Pierwotnie Kurpińskiego miał stać się przystankiem wizerunkowym Poznańskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, która wybudowała osiedla piątkowskie. Projekt z 2008 zakładał zaś umieszczenie murali związanych z postaciami królów polskich – patronów osiedli

[madohora]

ZAKOŃCZENIE PRAC REMONTOWYCH - www.mpk.poznan.pl

[madohora]

POZNAŃ BEZ NIENAWIŚCI - www.poznan.pl

[madohora]

"Poznań bez nienawiści" wpisuje się w obchody Światowego Dnia Różnorodności Kulturowej, stąd do udziału zaproszono wolontariuszy i wolontariuszki z poznańskich szkół.

[madohora]

Siemens Combino, Combino – typ, a także nazwa serii tramwajów całkowicie niskopodłogowych, tzn. posiadającego obniżoną podłogę (dzięki czemu łatwiej do tramwaju wsiadać i z niego wysiadać osobom starszym i niepełnosprawnym) na całej długości wagonu. Zaprojektowany i wykonany w fabryce w Krefeld-Uerdingen przez niemiecki koncern Siemens AG w 1996 roku

[madohora]

W związku z wadliwą konstrukcją Siemens zdecydował się na modyfikację wagonu. Niewytrzymałe alugripy i aluminiową konstrukcję zastąpiono stalowymi elementami. Nowy model, Combino Plus, został dostarczony do Budapesztu (40 szt.) oraz portugalskiej Almady (24 szt.). Wersja oparta na starej konstrukcji, lecz ze zmodernizowanym już pudłem, pozostanie nadal w produkcji. W latach 2009-2010 dostarczono 21 sztuk Combino w wersji Classic do szwajcarskiego Berna

[madohora]

Do zasilania prawie zawsze używany jest prąd stały o napięciu od 500 do 750  woltów . Wartość wybranego napięcia różni się w zależności od firmy. Kiedyś w niektórych miejscach jeździły tramwaje zasilane prądem trójfazowym . Ze względu na skomplikowaną dwubiegunową sieć trakcyjną był rzadko używany i nie pozostawał w stałym użyciu. Jednak silniki napędowe w wielu nowoczesnych układach samochodowych to maszyny trójfazowe , najczęściej typu trójfazowych silników asynchronicznych . W tym celu za pomocą falownikówZ prądu stałego, którym napędzane są silniki, generowany jest trójfazowy prąd przemienny. Prędkość silników, a tym samym prędkość jazdy, jest regulowana poprzez zmianę częstotliwości. Ponadto wiele wagonów ma silniki szeregowe prądu stałego, których prędkość jest kontrolowana przez tyrystorowy sterownik prądu stałego. W pojazdach, które były rozwijane do około 1965 roku, silniki trakcyjne są sterowane za pomocą rezystorów szeregowych, przy czym przełączniki z pierścieniem ślizgowym były początkowo używane przez krzywki , a ostatecznie przez sterowanie stycznikiemzostały zastąpione. Pojazdy te często mają dwa zestawy rezystorów, jeden na dachu i jeden pod siedzeniami, które przejmują funkcję ogrzewania pojazdu zimą. Chęć uzyskania wyższych prędkości jazdy doprowadziła do testów z obwodami złożonymi, za pomocą których sprzężone wagony były przełączane jako pojedyncza jednostka, do zastosowania wielu elementów sterujących również w eksploatacji tramwajów

[madohora]

Ze względów estetycznych (pominięcie linii napowietrznej) od czasu do czasu między dwiema szynami instalowano odbiór prądu z podziemnych szyn prądowych, na przykład na Ringstrasse w Wiedniu w latach 1898-1915.

[madohora]

Podobny produkt opracowała również włoska firma Ansaldo STS . Tam nosi nazwę TramWave . W listopadzie 2014 r. rozpoczęto jazdę próbną na 1,7-kilometrowym odcinku linii 1 linii tramwajowej Zhuhai , która jest w budowie

[madohora]

Ta technologia napędowa była dalej rozwijana w kontekście superkondensatorów . Pierwotnie były one przeznaczone wyłącznie do odzyskiwania energii i po raz pierwszy zostały użyte w trwających operacjach w Mannheim w 2003 roku. W kolejnych latach technologia ta była tak skutecznie rozwijana, że ​​od około 2015 roku projektuje się i eksploatuje w niej całe systemy tramwajowe, m.in. w Shenzhen w Chinach .

[madohora]

Tramwaje parowe powstawały w niektórych miejscach pod koniec XIX wieku , kiedy np. nie opłacało się budować pełnowartościowej kolei. Były one obsługiwane głównie za pomocą specjalnych małych lokomotyw i lekkich wagonów pasażerskich, a szyny układano głównie w formacji drogowej. Dobrze znanymi przykładami są tramwaj parowy Neuötting – Altötting i linia Filderbahn z Degerloch do Hohenheim . Ten ostatni działał na parze od 1888 roku do zelektryfikowania w 1902 roku. Obok znajduje się tramwaj Siegener Kreisbahnennazwać, którego już nie ma. Kolej Chiemsee z Prien do Stock (chociaż licencjonowana jako kolej) daje najlepsze wrażenie ówczesnych tramwajów parowych.

[madohora]

26 września 1905 r. Królewskie Bawarskie Koleje Państwowe rozpoczęły budowę tramwaju parowego o długości 5,146 km. [5] Szyny rowkowane typu 17c zostały użyte do systemów torów ułożonych na podjeździe ; zostały one zakupione w Phoenix-Hütte w Ruhrort . Ułożono je na podłożu z grubo ubitej zaprawy . [5] Wcześniej droga krajowa między Eggenfelden a Trostbergiem musiała zostać poszerzona na długości 700 metrów w Altötting, aby zyskać miejsce dla lokalnej kolei . Nowe połączenie zostało ostatecznie otwarte 16 sierpnia 1906 roku.

[madohora]

W ciągu pierwszych czterech i pół miesiąca tramwaj parowy przewiózł 83 777 pasażerów , w kolejnych latach liczba pasażerów ustabilizowała się na poziomie około 250 000 rocznie. Kolej osiągnęła rekord w I wojnie światowej , w 1917 roku przewieziono 366 716 osób. Potem jednak liczba pasażerów stale spadała, aw 1924 roku osiągnięto nowy negatywny rekord z zaledwie 80 732 pasażerami i 39 tonami drobnicy . [2] W kolejnych latach praca przewozowa ponownie wzrosła do około 140 000 pasażerów i prawie 50 ton drobnicy rocznie – jednak w dłuższej perspektywie liczba pasażerów pozostawała znacznie poniżej pierwotnych oczekiwań.

[madohora]

Na początku 1930 r. Ministerstwo Transportu Rzeszy w Berlinie ostatecznie zatwierdziło zaprzestanie działalności kolei i zastąpienie jej linią Reichspost Kraftpost . Ostatnim dniem kursowania tramwaju parowego był 1 kwietnia 1930 roku. W dniu zamknięcia lokalna gazeta ponownie ogłosiła darmowe przejazdy na 2 kwietnia, jednak doniesienie to okazało się prima aprilisowym żartem

[madohora]

W centralnym obszarze dwóch sąsiednich miast dawny tramwaj jest obecnie zastępowany linią 11 prywatnej firmy transportowej ELITE-Reisen Vorderobermeier GmbH . Linia ta kursuje co godzinę w dni powszednie w ciągu dnia (brak ruchu wieczornego), ale tylko dwa do trzech razy w weekendy. Jest to jedna z dwóch linii Öttinger Stadtbus . Linia 11 obsługuje również dzielnicę mieszkalną na południe od linii kolejowej Mühldorf – Burghausen w Altötting, dworzec kolejowy i zachodnią część miasta. W Neuötting obsługuje również dzielnicę mieszkaniową Michaelifeld i dzielnicę handlową Inncenter .

[madohora]

Natychmiast po odjeździe tramwaj parowy skręcił na południe i podążał ówczesną drogą krajową Eggenfelden – Trostberg . Po nieco ponad kilometrze dotarła do lewego brzegu Zajazdu, którym podążała kawałek w górę rzeki. Pierwszy przystanek również znajdował się na lewym brzegu na kilometrze 1.244 , zwanym rozdrożem . Swoją nazwę zawdzięcza skrzyżowaniu drogi krajowej od strony Landshut z drogą do Eggenfelden, dzisiejszemu skrzyżowaniu Bahnhofstraße z drogą federalną 588 . Ten pierwszy odcinek był jednocześnie najdłuższą odległością między stacjami na kolei.

[madohora]

Potem był przystanek w szpitalu , potem trzeba było pokonać Faltermeierberg . Po tej drugiej dużej wspinaczce pociągi dotarły do ​​swojej stacji operacyjnej na obrzeżach miasta do sąsiedniego miasta Altötting , granica dzielnicy przebiegała bezpośrednio przez obiekty operacyjne (patrz opis poniżej). Oprócz budynków opisanych poniżej znajdował się jeszcze jeden przystanek przy stacji operacyjnej oraz trzecia i ostatnia alternatywa na trasie.

[madohora]

Ośrodkiem eksploatacyjnym tramwaju parowego była tzw. stacja eksploatacyjna przy Altöttinger Straße 30. Oficjalnie nie była to osobna zajezdnia , lecz podporządkowana innej zajezdni jako lokomotywowa stacja pomocnicza . Obiekt składał się z parowozowni ( remizy ) i otwartej hali wagonów . Oba budynki były muru pruskiego i miały szczyty obite drewnem

[madohora]

Do tramwaju parowego Neuötting – Altötting Królewskie Bawarskie Koleje Państwowe zakupiły trzy lokomotywy czołgowe klasy 1'C h2t od firmy Krauss w Monachium . Ze względu na planowane użytkowanie w rejonie ulic lokomotywy - podobnie jak klasyczne lokomotywy tramwajowe - zostały wyposażone w obwód i osłonę silnika. Ten ostatni chronił przekładnię przed brudem i pyłem drogowym, miał chronić pieszych przed poważnymi obrażeniami w wypadkach i zapobiegać uciekaniu koni.

[madohora]

Wagony osobowe uzupełniono dwoma dwuosiowymi wagonami bagażowo -służbowymi z przedziałem pocztowym . Ich oznaczenie rodzajowe brzmiało początkowo PL ( wagon bagażowy dla kolei podmiejskich ), następnie od 1928 r. PwL ( wagon bagażowy dla kolei podmiejskich ) .

[madohora]

Choć wyraźne rozróżnienie między tramwajami a koleją znane było w Bawarii jeszcze przed wejściem w życie Rozporządzenia o budowie i eksploatacji tramwajów (BOStrab) w 1938 r. rozwinięta kolej lub pociąg lokalny.

[madohora]

Między innymi z tego powodu w literaturze często używa się alternatywnego określenia Kolej lokalna Neuötting – Altötting . Oficjalnie używano jednak – merytorycznie niepoprawnego – określenia „kolej lokalna”. Na przykład w wyższych przepisach policyjnych dla lokalnej kolei Neuötting – Altötting . W nich na określonych odcinkach trasy wyznaczono określoną prędkość maksymalną. A opis linii kolejowej Neuötting–Altötting – opublikowany w corocznym raporcie Królewskich Bawarskich Kolei Państwowych = administracja za rok eksploatacji 1906 – mówi o lokalnej kolei

[madohora]

Większe wzniesienia trzeba było pokonać w pobliżu wsi Kotzen przez pasmo wzgórz Hohes Rott. RSN pokonał swoje północne podnóże z różnicą wysokości 17 metrów na długości 1000 metrów. Najniższy punkt sieci tras znajdował się w Rathenow na wysokości 27 metrów nad poziomem morza , najwyższy między Ferchesar i Kotzen na wysokości 47 metrów. Ponadto na odcinku Kriele – Kotzen konieczne było wykonanie wycięć i nasypów o wysokości do dwóch metrów ze względu na podmokłe podłoże. RSN przekroczył główny kanał Great Havelland w trzech punktach na mostach o długości około dziesięciu metrów

[madohora]

Mniej więcej w tym samym czasie stało się jasne, że trasa z Rathenow do Paulinenaue tylko częściowo zaspokoi potrzeby ruchu. Po stosownych dochodzeniach wstępnych rada powiatowa w Rathenow podjęła 10 kwietnia 1899 roku decyzję o zastąpieniu odnogi Paulinenaue-Pessin dodatkową trasą od skrzyżowania traktu Senzke-Wagenitz z Hamburger Chaussee (dzisiejsza droga federalna 5) przez Pessin , Retzow , Selbelang, Ribbeck, Berge i Lietzow do budowy wody. 2 kwietnia 1900 r. otwarto 31,5-kilometrową kolejkę wąskotorową między Rathenow a Paulinenaue.

[madohora]

Po wybuchu I wojny światowej sytuacja ekonomiczna kolei wąskotorowej uległa pogorszeniu. Od 1917 r. dochody z eksploatacji nie pokrywały już bieżących wydatków, tak że zarząd powiatu Rathenow był zmuszony uruchamiać tylko dwie pary pociągów dziennie na obu trasach. 1 stycznia 1924 r. wstrzymano ruch pasażerski na odcinku Senzke–Paulinenaue, a ruch towarowy ograniczono do odcinka Senzke–Wagenitz. Ważną datą w historii Kreisbahn jest 1 kwietnia 1924 roku. W tym dniu RSPN zostaje zwolniona z obowiązku prowadzenia pociągówmiędzy Wagenitz i Paulinenaue, ale tory początkowo pozostały na swoim miejscu i zostały rozebrane dopiero w połowie lat 30. W latach 1925-1931 nową lokomotywę można było pozyskać dzięki wywiezieniu dużych ilości drewna z Rhinsmühler Heide i uzyskanym z tego dochodom.

[madohora]

Dalsze skrócenie Kreisbahn o 17 kilometrów spowodowało reparacyjny demontaż odcinka Rathenow – Kriele latem 1945 roku. Pozostałe stacje między Kriele i Nauen (25 kilometrów) początkowo pozostawały bez obsługi pociągów po zakończeniu wojny. Zostało to wznowione dopiero 9 lutego 1946 r., po naprawie zniszczonego w czasie wojny mostu nad głównym kanałem Havelland w pobliżu Senzke.

[madohora]

Dziś prawie nic nie widać po dawnych torach. Na dziedzińcu stacji Rathenow nadal znajduje się krótki fragment toru, który jest zabytkowym budynkiem; Na miejscu dawnej posiadłości Selbelang zachował się fragment bocznicy. Na odcinkach Rathenow-Stechow, nad Hohe Rott, Kotzen-Senzke i Ribbeck-Nauen zbudowano kolejowe ścieżki rowerowe (fragmenty ścieżki rowerowej Havelland ). Pozostałości dawnego nasypu kolejowego wciąż można zobaczyć w lesie między Selbelang a Ribbeck oraz między Selbelang a Retzow.

[madohora]

Meklembursko -Pomorska Kolej Wąskotorowa ( MPSB ) była 600-milimetrową siecią kolejek wąskotorowych o długości ponad 250 kilometrów we współczesnej Meklemburgii-Pomorzu Przednim .

[madohora]

Z tej podstawowej sieci prowadziły następnie dwa połączenia krzyżowe do Anklam, na którym od 1895 r. Używano pociągów pasażerskich, a pociągi towarowe częściowo mogły kursować już w 1892 r. Linia o długości 21 km łączyła Dennin przez Thurow z ówczesnym miastem powiatowym, a druga miała długość 19 km z Uhlenhorst przez Dargibell, gdzie siedmiokilometrowa odnoga odchodziła do kolei państwowej w Ducherowie. Obie nitki połączyły się cztery kilometry przed Anklam w Gelendin.

[madohora]

Pod koniec wojny w 1945 roku zaprzestano działalności, a szlaki rozebrano w celach reparacyjnych. Tylko 36-kilometrowa trasa Friedland-Dennin-Anklam została oszczędzona i była zarządzana przez państwową spółkę Mecklenburg-Vorpommersche Treuhandgesellschaft mbH.

[madohora]

1888 Otwarcie pierwszego odcinka jako niepublicznej kolei polowej
1894 Rozpoczęcie regularnych przewozów pasażerskich
około 1910 roku MPSB uznano za najnowocześniejszą kolejkę wąskotorową w Niemczech
1945 Demontaż prawie wszystkich tras w ramach reparacji
1946 Odbudowa z Friedland do Ferdinandshof
1970 Ostateczny demontaż linii przez Deutsche Reichsbahn
od 1999 przebudowa odcinka Schwichtenberg – Uhlenhorst i muzealna eksploatacja kolei

[madohora]

Po zamknięciu linii kolejowej zachowała się dość duża liczba oryginalnych pojazdów. Parowozy MPSB trafiały zwłaszcza do Niesocjalistycznego Obszaru Gospodarczego , m.in. do Francji, wagony do Niemiec Zachodnich . W Muzeum Miasta Friedland cały dział z wieloma oryginalnymi przedmiotami i dokumentami został poświęcony MPSB, znajduje się tam również lokomotywa parowa.

[madohora]

Na stacji Sandower Dreieck znajduje się przesiadka do pociągów regionalnych Deutsche Bahn i ODEG , a także do linii tramwajowej 2. Na stacji Zoo znajduje się przesiadka do linii autobusowej 10.

[madohora]

Flota Parkeisenbahn Cottbus składa się z dwóch lokomotyw parowych , czterech lokomotyw spalinowych i jednego spalinowego zespołu trakcyjnego.

[madohora]

Pociągnął inauguracyjny pociąg Kolei Pionierskiej 1 czerwca 1954 roku i od tego czasu służy w Cottbus Park Railway. Ostatni przegląd generalny (wraz z montażem nowego kotła) zakończono w marcu 2016 roku.

[madohora]

Odcięta zajezdnia i wyłączone z ruchu tramwajowego trzy odcinki torowisk w trzech dzielnicach Zabrza. Ten trudny dla pasażerów czas, dobiega końca! Od poniedziałku 18.09.2023 r. wszystkie zabrzańskie szlaki tramwajowe będą przejezdne i przywrócony na nich zostanie ruch tramwajów!

[madohora]

W koncepcję Europejskiego Tygodnia Mobilności wpisuje się Dzień Otwarty Zajezdni Tramwajowej, który co roku zaprasza do zwiedzania kolejnej zajezdni, zgodnie z ustaloną kolejnością. – No i tu mamy pierwszą nowość. Według harmonogramu powinniśmy się spotkać w bytomskiej zajezdni Stroszek, jednak ze względu na realizację zadania modernizacyjnego linii tramwajowej między centrum Bytomia a zajezdnią w Stroszku, ruch tramwajów będzie zawieszony, zatem musieliśmy zmienić nasze plany – wyjaśnia Andrzej Zowada, rzecznik spółki Tramwaje Śląskie S.A. Dlatego tym razem Dzień Otwarty zawita do zajezdni w Będzinie.

[madohora]

Po wymianie taboru w Wiedniu, wagony E1 zostały sprzedane za granicę, w tym do Polski.

[madohora]

SZNYCLE IDĄ NA EMERYTURĘ - Dziennik Zachodni (archiwum)

[madohora]

30 LETNIE HELMUTY WYJADĄ NA TORY - Nasze Miasto (archiwum)

[madohora]

WAWRZEK NA TORACH - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

[madohora]

Napięcie stałe z sieci trakcyjnej 600 V zasila silniki trakcyjne pojazdu, jest też przetwarzane w przetwornicy napięcia na napięcie stałe 40 V zasilając akumulatory i większość urządzeń elektrycznych wyposażenia, takich jak: tablice kierunkowe, hamulce szczękowe i szynowe, maszyny drzwiowe. W początkowych modelach stosowano przetwornicę elektromechaniczną składającą się z silnika prądu stałego i prądnicy prądu stałego sprzężonych wałem. W nowszych konstrukcjach (wersje: 105Ng, 105N1k, 105N2k, 105Nz i 105Mz) stosowano elektroniczną przetwornicę napięcia zwaną przetwornicą statyczną. Podczas remontów i modernizacji starszych modeli wymieniano przetwornicę wirującą na statyczną

[madohora]

Składy potrójne 105Na kursowały jedynie w Gdańsku na jednej brygadzie szczytowej linii 8 (od 24 maja 2017). W Warszawie trójskłady kursowały na niektórych kursach linii 31, lecz ich eksploatację zakończono 19 sierpnia 2016 r. W Krakowie ich eksploatację zakończono tydzień później – 26 sierpnia, ale składy te przywrócono do ruchu 31 sierpnia 2020 z uwagi na pandemię COVID-19. W okresie święta Wszystkich Świętych trójskłady kursowały w Szczecinie, Krakowie i Łodzi. 1 stycznia 1992 w Poznaniu, a 22 lutego 2010 w Gdańsku została zakończona eksploatacja zestawów potrójnych lecz 24 maja 2017 w Gdańsku ponownie wprowadzono do ruchu taki skład.

[madohora]

NIEPRĘDKO POJADĄ POCIĄGI Z KATOWIC DO PYRZOWIC - Gwarek - 18.09.2023

[madohora]

DWIE OSOBY ZGINĘŁY W WYPADKU W BIERUNIU - www. TVP. pl - 18.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 18.09.2023

[madohora]

REWOLUCJA NA KOLEI W CZECHACH - Interia - 18.09.2023

[madohora]

Eksploatację pierwszego wagonu tego typu rozpoczęto na Śląsku 4 listopada 2010, Tramwaje Śląskie zakupiły 10 takich tramwajów za 4,3 mln złotych. Na początku 2013 TŚ kupiły 5 kolejnych takich tramwajów

[madohora]

Po wymianie taboru w Wiedniu, wagony E1 zostały sprzedane za granicę, w tym do Polski.

[madohora]

Pierwsza linia tramwajowa na terenie Chorzowa została uruchomiona 27 maja 1894 na trasie z Gliwic przez Zabrze, Chorzów i Bytom do Piekar Śląskich. Została ona wybudowana przez berlińską spółkę Oberschlesische Dampfstraßenbahn. Była to linia wąskotorowa (785 mm), po której kursowały tramwaje parowe

[madohora]

Od połowy 2000 trwały prace przy modernizacji infrastruktury na trasie linii 6 i 19 (Katowice – Bytom).

[madohora]

6 maja 2022 dawna zajezdnia tramwajowa w Chorzowie-Batorym przy ul. Inwalidzkiej 5 została wpisana do rejestru zabytków (nr rej. A/980/2022)

[madohora]

Pierwsze plany uruchomienia tramwajów na terenie Zabrza pochodzą z 24 kwietnia 1892 roku, kiedy podpisano między spółką Kramer & Co. a magistratem Bytomia umowę na budowę linii Gliwice – Zabrze – Chebzie – Królewska Huta – Bytom – Piekary Śląskie. Pierwotnie miała ona być jednotorowa z mijankami, o rozstawie szyn 1000 mm, a miały poruszać się na niej tramwaje parowe. W późniejszym okresie szerokość tę skorygowano do 785 mm

[madohora]

W 1945 roku sieć tramwajową przymusowo przyporządkowano spółce Koleje Elektryczne Zagłębia Śląsko-Dąbrowskiego, a w 1948 roku związkowi komunalnemu Śląsko-Dąbrowskie Linie Komunikacyjne, przekształconemu w trzy lata później w Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Katowicach, które organizowały komunikację tramwajową i autobusową na terenie konurbacji górnośląskiej

[madohora]

Jednolite przepisy dotyczące układów hamulcowych w pojazdach tramwajowych wydano dopiero pod koniec XIX wieku. Do tego czasu regulowanie tego było zwykle zarezerwowane dla odpowiedniej koncesji. Obecnie wymagane są co najmniej dwa niezależne układy hamulcowe, z których co najmniej jeden musi nadal działać po zaniku napięcia sieci trakcyjnej. Istnieją różnice

Hamulce główne (używane podczas normalnej jazdy)
Hamulce awaryjne (w tym hamulce klockowe i odrywające)
Hamulce postojowe (hamulec do lub podczas parkowania pojazdu).

[madohora]

Prędkości jazdy powyżej 25 km/h są dziś celem dla tramwajów ekspresowych . Takie specyfikacje są obecnie spełniane i przekraczane na poszczególnych trasach w Niemczech, np. w Bremie (26,1 km/h); w kompletnych (ekspresowych) sieciach tramwajowych lub kolejowych tylko w przypadku dłuższych odcinków tuneli lub dróg lądowych (np. Stuttgart 27,0 km/h). Pod względem wartości ruchu tramwaj pospieszny jest wyższy od tramwaju i niższy od metra . Maksymalna przepustowość wynosi 15 000 osób na godzinę i kierunek.

[madohora]

Little Eaton Gangway lub Derby Canal Railway , 1792–1908, 4 mile (6 km) kolej towarowa na szynach rowkowanych w Little Eaton w Derbyshire

[madohora]

Kolej węglowa Schlebusch-Harkorter między Silschede i Haspe , 1828–1877, następnie parowa z dwiema lokomotywami

[madohora]

Tramwaj konny Hennef – Ruppichteroth 1860–1863 , następnie parowy (od 1934 także wagony spalinowe). Do 1971 roku.

[madohora]

TYCHY CHCĄ DO MIASTA - Rynek Kolejowy (archiwum)

[madohora]

PRZEBUDOWA WĘZŁA KOLEJOWEGO W KATOWICACH - Dziennik Zachodni - 08.09.2023

[madohora]

KATOWICKI WĘZEŁ KOLEJOWY ZOSTANIE PRZEBUDOWANY - Rynek Kolejowy - 08.09.2023

[madohora]

[madohora]

UTRUDNIENIA NA A1 - www.tvp.pl - 09.09.2023

[madohora]

Australia Południowa : Victor Harbor Horse Drawn Tram 1896–1956 i 1986 do chwili obecnej.

[madohora]

Pierwszy tramwaj konny w Austrii kursował od 4 października 1865 r. z Schottentor w Wiedniu do Hernals , które w tym czasie było głównym przedmieściem stolicy. Tramwaj kursował w rejonie Augarten przez krótki czas od 1840 do 1842 roku .

[madohora]

W małych i średnich miastach Francji rozwój był opóźniony: tramwaje konne były uruchamiane jeszcze pod koniec XIX wieku. Linie kolejowe w Amiens (1891), Poitiers (1895), Epernay (1895) i Vienne (1895) były metrowe . Później, ze względu na koszty, zastosowano jeszcze mniejszy rozstaw 600 milimetrów , jak w Dunkierce (1896), w Berck (1899), Fort-Mahon (1899), Arcachon i Laboutarie w departamencie Tarn . Ten ostatni istniał do 1933 roku jako tramwaj konny.

[madohora]

Drugi tramwaj konny w Azji kursował od 24 lutego 1873 r. W Kalkucie między Sealdah a Armeńskim Ghatem (Nabrzeże Armeńskie) przez Bowbazar i Dalhousie Square (obecnie BBD Bag). Calcutta Tramways Company została zarejestrowana w Londynie w 1880 roku. Dziś jest to jedyne miasto w Indiach z tramwajem, który również od dawna porusza się tu z napędem silnikowym. Obecnie jest własnością administracji państwowej Bengalu Zachodniego . W centrum miasta znajduje się replika pierwszego tramwaju konnego.

[madohora]

Ogrzewanie stanowią elektryczne grzejniki konwekcyjne. Do klimatyzowania krytycznych termicznie stref wejść i przejść międzywagonowych zainstalowano dodatkowe nagrzewnice. Na każdym końcu każdego wagonu zamontowano po jednej nagrzewnicy, a w każdym wejściu umieszczone są dwie nagrzewnice ustawione po przekątnej

[madohora]

Podstawowe ogrzewanie kabiny maszynisty jest zapewnione przez kilka grzejników konwekcyjnych, które są regulowane całkowicie niezależnie od przedziału pasażerskiego

[madohora]

Usprężynowanie I stopnia (pierwotne) stanowi podparcie ramy wózka na osiach. Rama jest podparta na osiach za pomocą prowadnic osi wyposażonych w sprężyny stalowe i oddzielone od siebie za pomocą tłumiących dźwięk elementów gumowych

[madohora]

Każdy pojazd o napędzie elektrycznym ma dwa w większości niezależne od siebie elektryczne układy napędowe (w każdym ze skrajnych wagonów silnikowych), których wyposażenie jest niemalże identyczne[24]. Doprowadzenie energii do pojazdu następuje z przewodu jezdnego poprzez ślizgacze pantografów na przewód dachowy, który przenosi tę energię do obu układów trakcyjnych. W każdym z tych układów przewód dachowy doprowadza prąd do silników trakcyjnych

[madohora]

Pojazdy spalinowe, prócz członów pasażerskich, mają także osobne człony napędowe, w których pośrodku znajduje się przejście łączące wagony pasażerskie, a w pozostałej części silniki spalinowe i generatory. Takie rozwiązanie konstrukcyjne pozwoliło zredukować wpływ hałasu i wibracji na pasażerów

[madohora]

6 stycznia 2011 oficjalnie przekazano pierwszy skład wykonany w zakładach w Bussnang. 12 lutego 2011 wagony stanowiące pierwszą jednostkę pokonały na ciężarówkach drogę ze Szwajcarii do lokomotywowni w Baranowiczach. 25 lutego 2011 drugi pociąg przekroczył granicę Białorusi i dotarł na miejsce niedługo potem. Po niewielkich pracach wykończeniowych 2 marca 2011 został skierowany do Mińska, gdzie rozpoczęto jego testowanie. W połowie marca 2011 dostarczono trzeci skład, który posłużył do szkolenia załogi. W tym czasie pojazdy EPG-001 i EPG-002 poddawano testom. W kwietniu 2011 wszystkie trzy składy skierowano do lokomotywowni w Mińsku, gdzie stworzono specjalne zaplecze utrzymania zespołów FLIRT. Latem 2011 zakończono procedurę szkolenia pracowników i testy nowych składów, podczas których pojazd przedsiębiorstwa Stadler ustanowił nowy rekord prędkości na białoruskich torach wynoszący 176 km/h. 1 lipca 2011 składy EPG-001, 002 i 003 rozpoczęły testową eksploatację na trasie Mińsk – Zasław, a we wrześniu 2011 skierowano je do planowej eksploatacji na liniach z Mińska do miejscowości Mołodeczno, Baranowicze i Orsza. Pozostałe jednostki trafiły w ręce białoruskich kolejarzy do połowy 2012

[madohora]

We wrześniu 2010 czeski prywatny przewoźnik Leo Express zamówił 5 sztuk pięcioczłonowych FLIRT-ów. Realizacja zamówienia rozpoczęła się we wrześniu 2011 w zakładzie przedsiębiorstwa Stadler Rail w Siedlcach

[madohora]

9 grudnia przewoźnik rozpoczął planową eksploatację pojazdów FLIRT na trasie Praga – Pardubice – Ołomuniec – Ostrawa – Bogumin

[madohora]

We wrześniu 2012 pierwsze dwa pojazdy zostały na specjalnych ciężarówkach w modułach przewiezione do Małaszewicz, gdzie pudła zostały zestawione na wózki i dołączono do nich człony napędne. Na zelektryfikowanym na odcinku około 100 metrów torze o szerokości 1520 mm wykonano próby odbiorcze pierwszych dwóch pojazdów, które następnie przetransportowano do Estonii. Jednostka elektryczna pojechała przez terytorium Białorusi do Dyneburga, skąd przez Rygę i Valgę dotarła do Tallinna 17 listopada 2012 Jednostka spalinowa natomiast 7 grudnia 2012 dotarła do Brześcia, skąd ruszyła w dalszą podróż do Estonii. Na miejsce dotarła 10 grudnia 2012

[madohora]

W dniach 11–14 września 2013 podczas IV Międzynarodowej Kolejowej Wystawy Techniki i Technologii EXPO 1520 w podmoskiewskiej Szczerbince na terenie Eksperymentalnej Trasy Kolejowej Stadler zaprezentował spalinową trójwagonową wersję zespołu FLIRT wyprodukowaną dla Estonii. Przewóz pociągu z fabryki w Siedlcach na wystawę w Rosji zorganizowało Przedsiębiorstwo Spedycyjne Trade Trans należące do grupy PKP Cargo Logistics. Przedsiębiorstwo to jest również odpowiedzialne za transport nowych składów do Tallinna. Części pociągów są przewożone na specjalistycznych naczepach samochodowych do Małaszewicz, gdzie następnie są składane w całe zestawy i dalej podróżują na własnych kołach do stolicy Estonii ciągnięte przez lokomotywy kolei wschodnich
Dostawy zakończono pod koniec czerwca 2014

[madohora]

Na początku grudnia 2014 roku Koleje Holenderskie poinformowały, że zamierzają zakupić w trybie bezprzetargowym około 60 EZT. Powodem decyzji o trybie bezprzetargowym była chęć maksymalnego przyśpieszenia dostaw. Decyzję o trybie bezprzetargowym zamierzali zaskarżyć Alstom i Bombardier, jednak ostatecznie do tego nie doszło. 28 kwietnia 2015 przewoźnik podpisał umowę na dostawę 33 składów 3-członowych i 25 składów 4-członowych. Pojazdy mają zostać wyprodukowane w zakładzie w Siedlcach, z wykorzystaniem pudeł które produkowane są w węgierskim zakładzie Stadlera. Dostawy mają potrwać do końca 2016 roku

[madohora]

9 lutego 2016 w miejscowości Bad Aibling doszło do zderzenia 2 jednostek FLIRT³ należących do Bayerische Oberlandbahn, w wyniku czego zginęło 11 osób (w tym 2 maszynistów) oraz ponad 80 osób zostało rannych

[madohora]

Początkowo doniesienia mówiły o co najmniej 2, a potem o 4 zabitych. W ciągu dnia liczba ofiar rosła (wśród nich wymieniano jednego z maszynistów). Nazajutrz po wypadku media poinformowały o 11 ofiarach śmiertelnych. W akcji ratunkowej użyto śmigłowców.

[madohora]

PÓŁ ROKU WIĘZIENIA DLA DYŻURNEGO Z NIEMIEC - Rynek Kolejowy

[madohora]

NIEMCY. ZDERZENIE POCIĄGÓW - Onet

[madohora]

W czerwcu 2016 przekazana została pierwsze jednostka. Eksploatacja pojazdów ma się rozpocząć wraz z wprowadzeniem nowego rozkładu jazdy w grudniu 2016. Składy będą obsługiwać połączenia krajowe w Niemczech na trasach Düsseldorf – Emmerich i Wesel – Mönchengladbach oraz połączenie transgraniczne Emmerich – Arnhem łączące Niemcy z Holandią.

[madohora]

23 września 2010 na targach InnoTrans w Berlinie przedsiębiorstwo Stadler Rail po raz pierwszy zaprezentowało pojazd z rodziny FLIRT. Była to norweska wersja regionalna

[madohora]

4 marca 2013 Koleje Serbskie zamówiły 21 pojazdów elektrycznych FLIRT³. Czterowagonowe składy zasilane napięciem 25 kV AC zostaną skierowane do obsługi połączeń podmiejskich w okolicach Belgradu. Pojazdy mają być dostarczane w dwutygodniowych odstępach od jesieni 2014 do późnego lata 2015

[madohora]

9 czerwca 2015 Fort Worth Transportation Authority zamówił 8 pojazdów elektryczno-spalinowych FLIRT³ do obsługi linii z Fort Worth do portu lotniczego Dallas-Fort Worth. Pojazdy mają zostać dostarczone pomiędzy czerwcem 2017 a marcem 2018 i wejść do służby we wrześniu 2018. Produkcja składów ma częściowo odbywać się w Stanach

[madohora]

W latach 2005–2006 ten sam przewoźnik rozpoczął eksploatację kolejnych 20 pojazdów na linii Regio S-Bahn Basel

[madohora]

[madohora]

W listopadzie 2013 MTR Express, prywatny przewoźnik z Hongkongu, udzielił zamówienia Stadlerowi na dostawę 6 pojazdów 5-członowych z rodziny FLIRT. Składy zostały zmontowane w Szwajcarii i zakupione do obsługi połączeń dalekobieżnych w Szwecji

[madohora]

W listopadzie 2012 MAV wraz z GYSEV ogłosiły kolejny przetarg. 26 lutego 2013 ogłoszono, iż dostawcą 42 składów czterowagonowych dla węgierskiego przewoźnika będzie Stadler. Pierwsze 2 jednostki zostały dostarczone w lutym 2014

[madohora]

W listopadzie 2012 GYSEV wraz z MAV ogłosiły kolejny przetarg. 26 lutego 2013 ogłoszono, iż dostawcą 6 składów czterowagonowych dla węgiersko-austriackiego przewoźnika będzie Stadler. Pociągi mają zostać dostarczone do jesieni 2015

[madohora]

Pod koniec września 2006 konsorcjum przewoźników Südtiroler Transportstrukturen i Trenitalia zamówiło po 4 pociągi 4- i 6-członowe z rodziny FLIRT. We wrześniu 2008 rozpoczęto ich dostawy, a w grudniu 2008 rozpoczęły one obsługę relacji Merano – Bolzano – Innichen. Następnie przewoźnicy pozyskiwali kolejne pojazdy, którymi obsługiwali połączenia Merano – Bolzano, Bolzano – Franzensfeste i Franzensfeste – Innichen oraz osiągali Lienz. Do końca grudnia 2013 dostarczono wszystkie zakupione przez operatorów pojazdy w liczbie 20 sztuk, co pozwoliło wydłużyć relacje do Innsbrucku

[madohora]

[madohora]

W Muzeum Transportu Miejskiego w Dortmundzie letnia przyczepa 510, zbudowana w 1976 roku, jest używana podczas letnich wakacji jako tramwaj konny.

[madohora]

Koń o masie 700 kilogramów waży około 7000 niutonów i może uciągnąć około 20 procent tego, czyli 1400 N.

[madohora]

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 10.09.2023

[madohora]

URATOWAĆ ZABYTEK W KATOWICACH - www.infokatowice.pl - 10.09.2023

[madohora]

5 września 2007 nastąpiło otwarcie montowni w Siedlcach wybudowanej specjalnie na potrzeby tego zamówienia

[madohora]

17 stycznia 2018 Koleje Mazowieckie podpisały ze Stadlerem umowę ramową na dostawę 71 EZT FLIRT i symulatora. 7 maja podpisano pierwszą umowę wykonawczą na pierwsze 6 jednostek, a pod koniec września Stadler rozpoczął realizację zamówienia. 29 listopada Stadler podpisał z konsorcjum firm TK Telekom i Sim Factor zaprojektowanie, wykonanie i instalację symulatora dla Kolei Mazowieckich. 28 marca 2019 przewoźnik podpisał drugą umowę wykonawczą dotyczącą kolejnych 12 jednostek

[madohora]

1 października 2011 przekazano 3 pojazdy FLIRT Kolejom Śląskim, które skierowały je do obsługi linii S1 na trasie Częstochowa – Gliwice. Po zakończeniu naprawy czwarty skład EN75-003 również dołączył do taboru Kolei Śląskich

[madohora]

We wrześniu 2013 w siedleckiej fabryce Stadlera były gotowe pierwsze pudła wagonów, które pomalowano w barwy przewoźnika. Rozpoczęto także montaż końcowy pierwszego pociągu obejmujący instalację dachu, wyposażenia zewnętrznego i podzespołów elektrycznych. Pod koniec stycznia 2014 zakończył się montaż pierwszego składu, a w połowie lutego został on przetransportowany na tor doświadczalny koło Żmigrodu celem wykonania testów.

[madohora]

20 listopada 2015 pojazdy otrzymały od UTK zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego zgodnego z Technicznymi Specyfikacjami Interoperacyjności. Flirt dla ŁKA jest pierwszym polskim pojazdem, który takie dopuszczenie otrzymał

[madohora]

[madohora]

8 sierpnia 2015 odbyła się oficjalna prezentacja jednej z jednostek na stacji Katowice, w drugiej połowie września na targach Trako, 10 października na stacji Olsztyn Główny i 11 października na stacji Kielce.

[madohora]

Na początku stycznia 2016 podczas silnych mrozów w kilku jednostkach wystąpiły problemy z rejestracją parametrów pracy pantografów, co powodowało trudności z ich podniesieniem

[madohora]

21 sierpnia 2019 przewoźnik podpisał ze Stadlerem umowę na dostawę kolejnych 12 sztuk 8-członowych Flirtów

[madohora]

Bombardier Talent – seria elektrycznych i spalinowych zestawów trakcyjnych, produkowanych od 1994 przez różne oddziały Bombardier Transportation.

[madohora]

[madohora]

Duobus jest cięższy od trolejbusu czy autobusu co powoduje, że musi mieć lepsze zawieszenie i wzmocnioną konstrukcję podwozia. Silnik spalinowy jest uruchamiany w miejscach, gdzie nie ma sieci trakcyjnej, dzięki czemu duobus może dotrzeć wszędzie tam gdzie docierają zwykłe autobusy i jednocześnie jest tańszy w eksploatacji na fragmentach trasy, gdzie może korzystać z silnika elektrycznego.

[madohora]

Szynobus jest zwykle pojazdem dwuosiowym o masie ok. 20 ton, z ok. 40–50 miejscami siedzącymi. Dla zwiększenia pojemności pociągu szynobusy można łączyć ze sobą. W przypadku wyposażenia w odpowiednio mocny zespół napędowy i odpowiednie sprzęgi (mechaniczny, hamulcowy, elektryczny), szynobus może ciągnąć zwykłe lub odpowiednio dostosowane do niego konstrukcyjnie (np. wyposażone w kabinę maszynisty) wagony doczepne. Sporadycznie budowane są także zespoły trakcyjne o konstrukcji typowej dla szynobusu, złożone z dwóch lub trzech wagonów (zwykle 1-2 wagony napędzane i 1 doczepny, w kabiny maszynisty wyposażone są wówczas tylko końcowe wagony).

[madohora]

W większości krajów europejskich od lat 90. XX wieku, ze względu na dynamicznie wzrastającą popularność kolei regionalnych, przepełnienie pociągów oraz konieczność zachowania wysokich standardów bezpieczeństwa zaprzestano rozwoju konstrukcji szynobusów na rzecz nowoczesnych, wielkogabarytowych wagonów spalinowych, często wyposażonych w obniżoną podłogę dla ułatwienia obsługi niskich peronów.

[madohora]

Na przełomie lat 60. i 70. XX w. w Czechosłowacji wagony serii M131.1 przestały spełniać ówczesne potrzeby przewozowe. Postanowiono wówczas zaprojektować nowy dwuosiowy wagon spalinowy napędzany silnikiem autobusowym. Od 1971 silnik ten był testowo zamontowany w dwóch wagonach serii M131.1, które oznaczono jako M151. Rozwiązanie to jednak nie sprawdziło się, dlatego wprowadzono zmiany konstrukcyjne i w 1973 opracowano wagon serii M152

[madohora]

Przebudowie na serię 809 uległo w połowie lat 90. XX w. 28 wagonów. Zmiany polegały na przystosowaniu pojazdu do kursowania w ramach samoobsługi podróżnych (bez konduktora) – tzw. specifického způsobu odbavování cestujících. Zmiany te nie były, z technicznego punktu widzenia, głębokie.

[madohora]

Seria 811 powstała w drugiej połowie lat 90. XX w. Część wagonów była budowana od podstaw, a część przebudowana z doczep oznaczonych jako 011 (w Czechach 010). Cztery wagony serii 811 powstały z przebudowy pojazdów serii 810.

[madohora]

Na Słowacji oznacza się je jako serię 011 i są przebudowywane na jednostki serii 813, a wcześniej na 811 i 812.

[madohora]

Československé státní dráhy / Československé štátne dráhy (ČSD, pol. „Czechosłowackie Koleje Państwowe”) – przedsiębiorstwo kolejowe w Czechosłowacji w latach 1918–1939 i 1945–1992.

[madohora]

Karosa ŠM 11 (nazywany również Škoda ŠM 11) – autobus miejski, produkowany przez czechosłowacką firmę Karosa we współpracy z zakładami Škoda w latach 1965-1981. Pojazd był następcą autobusów Škoda 706 RTO MEX/MTZ (produkowanego na licencji w Polsce jako Jelcz 272). Skrót ŠM (Škoda Městská) oznaczał miejską wersję autobusu, w odróżnieniu od innych autobusów z tej rodziny pojazdów Karosa ŠL 11 (Škoda Linková), Karosa ŠD 11 (Škoda Dálková) oraz Karosa ŠM 16,5 (Škoda Městská w przedłużonej wersji przegubowej).

[madohora]

Černý Kříž (niem. Schwarzes Kreuz) – osada (obręb ewidencyjny) oraz stacja kolejowa, położona w gminie Stožec, w południowych Czechach, w Parku Narodowym Szumawa.

[madohora]

Tramwaj konny Carson City pojawia się kilka razy w filmie The Last Marksman (1976), wyreżyserowanym przez Dona Siegela , z udziałem Johna Wayne'a , Lauren Bacall i Jamesa Stewarta .

[madohora]

W 1897 r. podpisano porozumienie między rządem kraju związkowego Księstwa Saxe-Coburg-Gotha a koleją gotańską na budowę kolei lądowej. Trzy lata później Elektrizitäts-AG, dawniej W. Lahmeyer & Co. (EAG) we Frankfurcie nad Menem , która również obsługiwała linię tramwajową Gotha, otrzymała koncesję na tę linię kolejową. W sumie zaplanowano dziewięć tras, ale początkowo nie zostały one zrealizowane. 21 listopada 1911 roku została podpisana umowa między Księstwem a AEG na budowę elektrowni lądowej i Turyńskiej Kolejki Leśnej. W 1912 roku Turyńskie Przedsiębiorstwo Dostawy Energii Elektrycznej przejęło na krótko GothaThELG , spółka zależna AEG, EAG. Prace rozpoczęto 4 czerwca 1914 r. Zostały one przerwane przez I wojnę światową i inflację i trwały dopiero od 28 czerwca 1928 r. Według przekazów ustnych budowę kontynuowano w 1915 r. z udziałem rosyjskich jeńców wojennych.Wybudowany w tym czasie wiadukt nad linią do dziś nazywany jest przez miejscowych „Mostem Rosyjskim”, ponieważ podobno brali w nim udział jeńcy rosyjscy w jego budowie

[madohora]

Niektóre pojazdy zostały dostarczone bezpośrednio do VEB Thüringerwaldbahn, Betriebsteil Industriebahn Gotha, inne pojazdy zostały dostarczone do firm w sieci Gothaer Industriebahn. Jednak pojazdy były używane przez kolej przemysłową, która zapewniała również odpowiedni personel. Ostatnie dwie lokomotywy zostały złomowane przez Leśną Kolej Turyńską i Tramway Gotha GmbH w 1998 roku z powodu braku zainteresowanych stron.

[madohora]

Regularne usługi pasażerskie na Ohratalbahn przestały obowiązywać 10 grudnia 2011 r.

[madohora]

W latach 50. XX wieku wskutek opadów śniegu stacja wielokrotnie była odcięta od świata. Około 1960 na krótki czas zmieniono nazwę stacji na České Žleby, od nazwy innej osady, oddalonej o 8 kilometrów.

[madohora]

InterPici (skrót: IP) – kategoria pociągów, produkt Kolei Węgierskich (Magyar Államvasutak – w skrócie MÁV), oferowany tylko na terytorium Węgier w latach 1998–2010

[madohora]

[madohora]

Tramwaj piętrowy – tramwaj posiadający dwa poziomy (piętra) do przewozu pasażerów.

[madohora]

[madohora]

Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Tychach działało od 1959 jako oddział ZP-5 WPK Katowice, wtedy to powstała zajezdnia autobusowa w Tychach. W 1976 powstała nowa zajezdnia (ZP-7) przy ulicy Towarowej 1, gdzie znajduje się do dziś. W latach 1959–1991 firma działała w ramach WPK Katowice. W roku 1991 przekształciła się w samodzielną spółkę: PKM Spółka z o.o. w Tychach.

[madohora]

Przedsiębiorstwo zostało utworzone 1 stycznia 2003, jako spółka Skarbu państwa, w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego Przedsiębiorstwo Komunikacji Tramwajowej w Katowicach. 30 maja 2007 akcje spółki zostały nieodpłatnie przekazane do Komunikacyjnego Związku Komunalnego Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, a stamtąd – do zainteresowanych gmin konurbacji górnośląskiej, kończąc tym samym wieloletni proces komunalizacji.

[madohora]

Pierwsze plany uruchomienia tramwajów na terenie Górnego Śląska pochodzą z 24 kwietnia 1892. W tym dniu podpisano między spółką Kramer & Co. a magistratem Bytomia umowę na budowę linii Gliwice – Zabrze – Chebzie – Królewska Huta – Bytom – Piekary Niemieckie. Pierwotnie miała ona być jednotorowa z mijankami, o rozstawie szyn 1000 mm, a miały poruszać się po niej tramwaje parowe. W późniejszym okresie szerokość tę skorygowano do 785 mm

[madohora]

W 1898 przewieziono łącznie 3 603 350 pasażerów

[madohora]

7 września 1899 linię Katowice – Hajduki,
19 listopada 1899 linię Hajduki – Królewska Huta,
29 lipca 1900 linię Hajduki – Piaśniki,
31 października 1900 Rozdzień – Mysłowice.

[madohora]

W 1922 sieć tramwajową podzielono na dwie części, będące w zarządzie dwóch państw: Niemiec i Polski. Linie tramwajowe krzyżowały się w siedmiu miejscach, co utrudniało eksploatację tramwajów. W 1925 podpisano umowę z nową spółką: Śląsko-Dąbrowskie Kolejowe Towarzystwo Eksploatacyjne z o.o. z siedzibą w Katowicach na eksploatację linii tramwajowych w polskiej części Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego (po ich wybudowaniu), natomiast tramwajami na terenie Niemiec zarządzała spółka Oberschlesische Dampfstraßenbahn GmbH (od 1925 Oberschlesische Überlandbahnen GmbH; zlikwidowana w 1930, po czym akcje przejęła spółka Verkehrsbetriebe Oberschlesien AG)

[madohora]

Pierwsze prace budowlane na linii Sosnowiec – Będzin – Dąbrowa Górnicza rozpoczęto w 1926. W Będzinie rozpoczęto budowę dużej zajezdni, którą ukończono rok później. Pierwszy fragment linii, tj. Sosnowiec – Będzin, oddano do użytku 18 stycznia 1928. W późniejszych latach oddano do użytku następujące odcinki

[madohora]

Spółka miejska Städtische Straßenbahn Beuthen, prowadziła eksploatację tych linii. Powstała ona 23 października 1913. W 1938 długość linii tramwajów miejskich Bytomia wynosiła 18,25 km linii normalnotorowych, a na nich eksploatowano 20 wagonów silnikowych, 14 doczepnych i 6 specjalnych. W tym roku spółka ta przewiozła ponad 3,2 mln pasażerów

[madohora]

[madohora]

W drugiej połowie lat 70. rozpoczęła się pierwsza większa fala likwidacji linii tramwajowych. Główną przyczyną likwidacji linii była ich deficytowość związana z niskim zapełnieniem tramwajów, a także niski poziom świadczonych usług na niektórych liniach (głównie zły stan techniczny), przez co pasażerowie częściej korzystali z autobusów. Do 1989 ruch tramwajowy zawieszono na poniższych liniach.

[madohora]

1 października 1991 na mocy zarządzenia wojewody katowickiego Wojciecha Czecha z WPK wyodrębniono 12 przedsiębiorstw autobusowej komunikacji miejskiej, Przedsiębiorstwo Komunikacji Tramwajowej, Przedsiębiorstwo Usług Technicznych Komunikacji Miejskiej oraz Przedsiębiorstwo Szkolenia i Badań Kierowców

[madohora]

W lutym 1998 podpisano umowę z francusko-brytyjskim koncernem GEC Alsthom (obecnie Alstom) na dostawę tramwajów Citadis 100 oraz z katowickim Przedsiębiorstwem Robót Inżynieryjnych na modernizację torowisk. Nowe tramwaje miały zostać dostarczone do końca 1999, a remont torowisk zakończyć się przed 18 października 2000. Pojawiły się jednak przeszkody w realizacji tego harmonogramu: 1 stycznia 1999 w ramach reformy administracyjnej powstało województwo śląskie, co skutkowało przekazaniem prowadzenia inwestycji Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Śląskiego oraz ograniczeniem budżetowych środków na realizację inwestycji

[madohora]

5 grudnia 2002 Ministerstwo Skarbu Państwa podpisało akt notarialny komercjalizacji Przedsiębiorstwa Komunikacji Tramwajowej. Utworzono jednoosobową spółkę Skarbu Państwa – Tramwaje Śląskie, która rozpoczęła działalność 1 stycznia 2003. Zmiany objęły jedynie sprawy formalne, takie jak nazwa czy znaki graficzne, zasady finansowania komunikacji tramwajowej nie zostały zmienione. Spółka, w przeciwieństwie do podobnych spółek w innych polskich miastach, nie została wówczas skomunalizowana

[madohora]

W 2006 postanowiono zaprzestać korzystania z zajezdni w Chorzowie Batorym do obsługi ruchu liniowego. Pomiędzy 15 czerwca a 12 sierpnia stopniowo przekazywano obsługę linii innym zajezdniom. Najwięcej linii przejęła zajezdnia Zawodzie, nieco mniej Stroszek i Gliwice. Równocześnie postanowiono, że chorzowska zajezdnia będzie zajmować się tylko naprawami tramwajów oraz zmieni nazwę na Zakład Usługowo-Remontowy

[madohora]

Na dzisiejszych ziemiach polskich tramwaje parowe były eksploatowane na Górnym Śląsku w latach 1894–1901 (Górnośląskie Tramwaje Parowe), w latach 1886–1945 w Kołomyi (obecnie Ukraina) oraz na linii 42 podmiejskiej do Tuszyna w okresie międzywojennym w Łodzi. Cechy tramwaju parowego miała także istniejąca w latach 1911–1925 kolej wąskotorowa ze Strumienia do Chybia na Śląsku Cieszyńskim

[madohora]

Śląskie Kolejki (niem. Schlesiche Kleinbahn AG) − spółka tramwajowa w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym z siedzibą w Katowicach, która istniała w latach 1899–1952; zbudowała linię tramwajową Mysłowice-Katowice-Świętochłowice-Bytom.

[madohora]

Tramwaj może poruszać się zarówno w ruchu mieszanym, po szynach wbudowanych w jezdnię, jak i po wydzielonych torowiskach, również z odcinkami całkowicie bezkolizyjnymi lub podziemnymi. Tramwaje są zazwyczaj krótsze i lżejsze niż tradycyjne pociągi, a ich konstrukcja przystosowana jest do poruszania się po mieście, niemniej wiele rozwiązań w zakresie wykorzystywanych technologii i infrastruktury jest bardzo podobnych. Niektóre tramwaje przystosowane są również do poruszania się po klasycznej sieci kolejowej – są to tzw. tramwaje dwusystemowe. Sieć tramwajowa obejmuje najczęściej obszar pojedynczego miasta; spotykane są jednak sieci obsługujące zarówno obszary podmiejskie, jak i duże aglomeracje.

[madohora]

Słowo tramway zostało też zapożyczone z angielskiego do wielu innych języków, jednak w Stanach Zjednoczonych znacznie częściej używa się nazw trolley, trolley car oraz streetcar. Ponadto sieci szybkiego tramwaju są określane terminem light rail (z ang. „lekka kolej”).

[madohora]

CO GDYBY PKP MIAŁO TAKĄ KONKURENCJĘ - www.msn.com.pl - 19.06.2023

[madohora]

ROZKŁAD JAZDY

[madohora]

W 1902 r., oprócz istniejącej trasy biegnącej na północ, otwarto trasę na południe od centrum miasta, umożliwiając obsługę obwodnicą. Została jednak przerwana w 1916 roku z powodu I wojny światowej i nigdy nie została tam wznowiona. W 1912 r. tramwaj przeszedł na własność spółki zależnej AEG . W tym samym roku nowa zajezdniawzniesiony na Waltershäuser Strasse, zastępując stary na głównym dworcu kolejowym. W 1914 r. ostatecznie rozpoczęto budowę kolejki leśnej Turyngii przez Waltershausen do Tabarza, którą jednak przerwano w 1915 r. z powodu I wojny światowej i jej konsekwencji. Dopiero po 13 latach można było wznowić prace budowlane na tej linii. W 1929 r. oddano ją wówczas do eksploatacji wraz z odgałęzieniem Waltershausen.

[madohora]

Ostatnia jak dotąd nowa linia została uruchomiona w 2002 roku i prowadziła do szpitala powiatowego Helios w Gotha/Ohdruf – określanego przez spółkę tramwajową jako przystanek szpitalny . Trasa ta była pierwszym rozszerzeniem sieci tras od kilkudziesięciu lat. Został on połączony trójkątem w Sundhausen i kończy się pętlą, dzięki czemu przystanek szpitalny może być obsługiwany również przez pociągi do iz Bad Tabarz. Pod koniec lat 80. istniały projekty dalszej rozbudowy, które nadal są możliwe dzięki utrzymaniu wolnych tras. Jednak wdrożenie jest obecnie niepewne ze względu na wyższe koszty eksploatacji tramwajów w porównaniu z autobusami.

[madohora]

Dzisiejsza linia 3 kursuje tylko raz (sobota i niedziela) do trzech razy (od poniedziałku do piątku) dziennie w każdym kierunku, [8] są to przejazdy w obie strony samochodami linii 2. Przystanek Waltershäuser jest obsługiwany wyłącznie przez te przejazdy Street , który znajdował się w pętli do zawracania naprzeciw szopy samochodowej, nie jest już zbliżany. Z drugiej strony dawna linia 3 biegła z Huttenstraße z trzema stacjami pośrednimi do głównego cmentarza i została zamknięta 30 czerwca 1985 r. Od 1 czerwca 1985 do 1991 jeździł SEV -em-Linia 3 od starego dworca autobusowego do głównego cmentarza. Dziś trasa jest obsługiwana przez autobus miejski linii F od poniedziałku do soboty, autobus miejski linii E od poniedziałku do piątku oraz autobus miejski linii B w niedziele.

[madohora]

Powstawanie i gwałtowny rozwój sieci trolejbusowych w licznych miastach Związku Radzieckiego w latach 60. XX wieku sprawiły, że wzrosło zapotrzebowanie na tabor trolejbusowy. Trolejbus ZiU-5, najbardziej podówczas rozpowszechniony, nie odpowiadał potrzebom dużych potoków pasażerskich w największych miastach w Rosji – był raczej przystosowany do miast średniej wielkości niż do miast pokroju stolicy Rosji czy Leningradu (obecnie Sankt Petersburga). Poza tym trolejbus ZiU-5 miał aluminiowe nadwozie, którego produkcja była droga i dość skomplikowana technologicznie. Ponadto dwie pary drzwi trolejbusu ZiU-5 nie sprawdzały się w warunkach dużego potoku pasażerów.

[madohora]

Szybka Kolej Regionalna – system kolei aglomeracyjnej działający od 14 grudnia 2008 na terenie konurbacji górnośląskiej, łączący Tychy z Sosnowcem przez Katowice, obsługiwany przez Koleje Śląskie.

[madohora]

W 2005 roku pojawiły się pierwsze plany Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego oraz Urzędu Miasta Tychy odnośnie do stworzenia systemu szybkiej kolei miejskiej, łączącej Tychy, Katowice i Sosnowiec. 27 lipca 2006 województwo śląskie podpisało umowę ze spółką Stadler Rail na dostawę 4 sztuk 4-członowych FLIRT-ów do obsługi SKR

[madohora]

22 marca 2012 PKP PLK podpisało umowę z konsorcjum przedsiębiorstw Unitor B i KZA Katowice na rewitalizację linii kolejowej nr 179 na odcinku Tychy – Górki-Ściernie, umowa nie obejmowała przystanków, ponieważ na nie podpisano stosowną umowę rok wcześniej. 1 września otwarto trzy nowe przystanki kolejowe: Tychy Aleja Bielska, Tychy Grota-Roweckiego i Tychy Lodowisko oraz wydłużono relację do Tychów Lodowiska. Tego samego dnia zlikwidowano część połączeń autobusowych do Katowic realizowanych przez MZK Tychy. 12 października rozpoczął się kilkudniowy strajk maszynistów Śląskiego Zakładu Przewozów Regionalnych.

[madohora]

W Strategii Rozwoju Miasta Katowice znajduje się plan budowy 4 nowych przystanków na trasie SKR

[madohora]

TYCHY BUDUJĄ PARKING W SYSTEMIE KUPUJ I JEDŹ - www.transport-publiczny.pl

[madohora]

REWITALIZACJA LINII TYCHY - GÓRKI ŚCIERNE - Rynek Kolejowy (archiwum)

[madohora]

SZYBKA KOLEJ REGIONALNA DO SOSNOWCA - Rynek Kolejowy (archiwum)

[madohora]

SZYBKA KOLEJ POŁĄCZY TYCHY - KATOWICE I SOSNOWIEC - Wyborcza (archiwum)

[madohora]

Koncepcja pojazdu FLIRT została opracowana w zakładach Stadler Rail w Bussnang. W 2002 dokonano jego prezentacji i we wrześniu tego samego roku pozyskano pierwsze zamówienie. Pierwotną wersją pojazdu był czterowagonowy skład elektryczny zasilany napięciem 15 kV AC, jednak w związku z kolejnymi zamówieniami pojazdów tego typu przez różnych przewoźników platforma została rozszerzona

[madohora]

RAJD ŚLĄSKA - Radio Piekary - 08.09.2023

[madohora]

Na dachu każdego wagonu zamontowany jest wentylator chłodzenia, służący do chłodzenia elementów wyposażenia napędowego – systemu dławików sieciowych, chłodnicy wodnej prostownika i silników trakcyjnych. Na każdym członie zainstalowano także po jednym klimatyzatorze przedziałów pasażerskich. Składa się on głównie z zespołu sprężarka-skraplacz i modułu uzdatniania powietrza, zintegrowanych w jednej wspólnej obudowie, wykonanej z blachy aluminiowej odpornej na wpływy czynników atmosferycznych. W strefie uzdatniacza powietrza obudowa ma izolację termiczną. Połączenie elektryczne jest realizowane przez złącza wtykowe, a wszelka aparatura łączeniowa, transformatory i regulatory cyfrowe są umieszczone na tablicy rozdzielczej w urządzeniu. Na wagonach skrajnych zamontowano dodatkowo klimatyzatory kabin maszynisty o identycznej budowie co klimatyzatory części pasażerskiej[10]. Przy niskich temperaturach zewnętrznych powietrze zewnętrzne jest podgrzewane przez zintegrowany elektryczny drabinkowy element grzejny do temperatury nieco wyższej od temperatury pokojowej, a latem, przy wysokich temperaturach zewnętrznych, powietrze doprowadzane do kabiny maszynisty jest chłodzone odpowiednio do warunków. W celu zamaskowania zamocowanych na dachu komponentów na całej długości pojazdu rozmieszczono osłony dachowe

[madohora]

Wnętrze pojazdów FLIRT jest jednoprzestrzenne. Przedziały pasażerskie zaaranżowano zgodnie z jednolitą koncepcją wzornictwa.

[madohora]

Poręcze zamontowano na zakończeniach ścian działowych wejścia w przedziale pasażerskim oraz w poszyciach słupków portalu drzwi. Na zewnętrznej ścianie toalety przebiegają dodatkowe poręcze. Przy oparciach siedzeń od strony korytarza są zamocowane uchwyty.

[madohora]

W 1911 oddano do użytku linie tramwajowe w trzech miastach: w Cieszynie (zlikwidowana w 1921 po podziale miasta między Polskę i Czechosłowację), w Tarnowie (zlikwidowaną w roku 1942 przez niemieckie władze okupacyjne) oraz w Koszalinie.

[madohora]

Do upadku ogromnej liczby systemów tramwajowych przyczyniła się firma General Motors wspólnie z niektórymi koncernami paliwowymi i produkującymi ogumienie. Korporacje te powołały do życia spółkę Narodowe Linie Miejskie (ang. National City Lines). Nieoficjalnym celem powołania spółki było wykupienie wszystkich linii tramwajowych w USA i zastąpienie ich autobusami, a przede wszystkim usunięcie alternatywy dla samochodów. Nie zawsze przejmowanie spółek tramwajowych było przeprowadzane zgodnie z prawem. W roku 1949 firmie General Motors udowodniono nielegalne działania monopolistyczne i ukarano grzywną w wysokości 5000 dolarów za każde przejęte przedsiębiorstwo, co było niewspółmiernie niską kwotą w stosunku do zniszczeń infrastruktury transportu publicznego. Doskonałe przygotowanie prawne owego „wrogiego przejęcia” spowodowało jednak, że „spisek antytramwajowy”, znany w historii jako wielki amerykański skandal tramwajowy, jako taki nie został udowodniony.

[madohora]

Słupsku (1959)
Inowrocławiu (1962)
Olsztynie (1965); przywrócone w 2015 z rozstawem torów 1435 mm zamiast wcześniejszego 1000 mm
Wałbrzychu (1966)
Legnicy (1968)
Jeleniej Górze (1969)
Bielsku-Białej (1971)

[madohora]

Do całkowitej likwidacji przeznaczone były systemy w Elblągu, Gorzowie Wielkopolskim i Grudziądzu, jednak mieszkańcy tych miast stanęli w obronie swoich tramwajów. Powodem tej swoistej mody na likwidację tramwajów była ówczesna koniunktura na rynku transportowym, nastawiona głównie na rozwijanie motoryzacji, czyli zastępowanie tramwajów bardziej nowoczesnymi, w opinii ówczesnych decydentów, autobusami. Likwidowane systemy charakteryzowały się węższym prześwitem toru (1000 mm; normalnotorowy prześwit to 1435 mm), co przy złym stanie torowisk znacznie ograniczało prędkość tramwaju. Często były to linie jednotorowe z tzw. mijankami, czyli krótkimi odcinkami, gdzie tramwaje jadące w przeciwnych kierunkach mogły się minąć. W przypadku umieszczenia mijanki na wąskiej jezdni powodowało to zatory, ponieważ tramwaje musiały na nich oczekiwać na przyjazd pojazdu z naprzeciwka. Stanowiło to znaczący argument za likwidacją sieci tramwajowej. System wąskotorowy utrzymał się jednak do dziś w Bydgoszczy, Elblągu, Grudziądzu, Łodzi i Toruniu. Olbrzymie znaczenie miał także fakt popierania wówczas przez władze eksportu polskiego węgla w zamian za dewizy. By zmniejszyć krajowe zużycie surowców starano się przestawić transport miejski z elektryczności (elektrownie węglowe) na tanią radziecką ropę.

[madohora]

Z uwagi na ceny fabrycznie nowych tramwajów niskopodłogowych większy ich napływ zaobserwować można dopiero w przeciągu ostatnich kilku lat, jednak ogólne tempo wymiany taboru wciąż nie jest wystarczające, by można było zastąpić stare pojazdy przed końcem ich przewidywanego okresu eksploatacji[19]. Z tego powodu część przedsiębiorstw tramwajowych importuje używane tramwaje z zagranicy i poddaje je modernizacji – liderem takiej polityki jest Kraków, gdzie, pominąwszy fabrycznie nowe wagony, importowane pojazdy stanowią większość floty. Inną cechą charakterystyczną polskiej polityki taborowej są duże przetargi celem nadrobienia wieloletnich zaniedbań. Największy europejski przetarg w ostatnich latach ogłosiła Warszawa, deklarując chęć zakupu ponad 186 tramwajów naraz.

[madohora]

Specjalnie dla tramwajów instalowane są jednak dodatkowe znaki i sygnały świetlne. W Polsce niektóre przepisy kodeksu drogowego stawiają tramwaje na nieco bardziej uprzywilejowanej pozycji niż innych użytkowników dróg, np. nakazuje się innym pojazdom ustępowanie pierwszeństwa (art. 16 ust. 6) tramwajom znajdującym się na wspólnej jezdni. Także przepis o przecinaniu się kierunków ruchu (art. 25) daje w ustępie 2 pierwszeństwo nie tylko tym tramwajom, które nadjeżdżają z prawej strony (jak wynikałoby z przepisów ogólnych), ale także tym nadjeżdżającym z każdego innego kierunku (także tym jadącym z naprzeciwka z zamiarem skrętu w lewo). Często jednak, ze względu na bezpieczeństwo ruchu, pierwszeństwo to anulowane bywa bądź to przez ustawienie znaku A-7 („ustąp pierwszeństwa przejazdu”) przy torowisku tramwaju, bądź przez użycie sygnalizacji świetlnej eliminującej kolizje.

[madohora]

Ze względu na konstrukcję pudła i układu jezdnego
jednoczłonowe
jednowózkowe (dwuosiowe, 1), przykładowo tramwaj typu N/KSW
dwuwózkowe (czteroosiowe, 2), przykładowo typ 105N
trójosiowe ze środkową osią przesuwną (historycznie) (3)
wieloczłonowe (przegubowe)
na wózkach Jakobsa, przykładowo typ 102Na (4)
z członami na pojedynczych wózkach obrotowych lub wychylnych (tzw. krótkoprzegubowe), np. Tatra KT4
z członami zawieszonymi siodłowo (5)
na niezależnych podwoziach (6), przykładowo typ DT8 w Stuttgarcie
ze sztywno zamocowanymi członami jezdnymi i członami zawieszonymi dwustronnie (7), przykładowo Siemens Combino

[madohora]

Tworzenie hybrydowych form transportu wymaga też rozwiązania pewnych problemów technicznych, m.in. kwestii zasilania i kontaktu koło-szyna. Poszczególne problemy rozwiązywane są w następujący sposób

[madohora]

Od połowy lat 90. systemy kolejowo-tramwajowe powstają w dalszych miastach europejskich, głównie w Niemczech.

[madohora]

[madohora]

Pojazd szynowy – ruchome urządzenie poruszające się wyłącznie po szynach, wprawiane w ruch za pomocą własnego układu napędowego (pojazdy trakcyjne) lub też ciągnięte przez inny pojazd (wagony osobowe, wagony doczepne wagonów silnikowych, wagony kryte i wagony towarowe)

[madohora]

Tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju – tunel tramwajowy w Krakowie łączący Rondo Mogilskie z okolicami ul. Pawiej i Dworca Towarowego. Liczy 1420 m długości (1538 m wraz z rampami wjazdowymi) i jest pierwszym tego typu obiektem w kraju. Zlokalizowane zostały w nim dwa przystanki: Dworzec Główny Tunel oraz Politechnika, przez co tunel tworzy trzeci system szynowej komunikacji podziemnej w Polsce, po 41,5 km metra warszawskiego i 2 km tunelu na kolejowej linii średnicowej w Warszawie. Budowa tunelu trwała z długimi przerwami 34 lata, otwarcie nastąpiło 11 grudnia 2008. Tunel stanowi część sieci Krakowskiego Szybkiego Tramwaju.

[madohora]

W latach 70. XX wieku Kraków planował budowę linii metra łączącej Nową Hutę ze Śródmieściem. Realizacja inwestycji rozpoczęła się w 1974. Zaczęto wtedy prace nad 180-metrowym odcinkiem tunelu przebiegającym pod modernizowanym krakowskim węzłem kolejowym. Według początkowych założeń, obiekt miał mieć przebieg wschód-zachód i być znacznie dłuższy – od Ronda Mogilskiego aż do ul. Karmelickiej. Plany przewidywały również budowę Krakowskiego Centrum Komunikacyjnego w miejscu obecnego dworca PKP. Projektanci zakładali, że prace budowlane zostaną szybko zakończone. W 1986 zamknięto linię tramwajową od Ronda wzdłuż ul. Lubomirskiego do pętli Dworzec Wschodni, aby przenieść komunikację pod ziemię

[madohora]

Przystanek znajduje się pod dworcem PKP Kraków Główny. Wraz z Dworcem Autobusowym MDA stanowi kompletne centrum przesiadkowe. Posiada dwa wejścia – od strony Galerii Krakowskiej i od strony dworca autobusowego.

[madohora]

TUNEL W KRAKOWIE - www.kmk.krakow.pl

[madohora]

Stosunkowo wysoką prędkość komunikacyjną (od 24 do 26 km/h w zależności od kierunku i pory dnia) zapewnia także trasa Bemowo – Młociny w Warszawie, wyposażona w bezwzględny priorytet dla tramwajów w 4 punktach kolizji i warunkowy w piątym (stanowiącym węzeł rozjazdowy). Trasa ta posiada jednak przystanki zlokalizowane w rozstawie typowym dla tradycyjnego tramwaju. Podobne ograniczenia, przy wyższej prędkości komunikacyjnej, posiada odcinek tramwaju do dzielnicy Fordon w Bydgoszczy.

[madohora]

Tworzą one korytarz, w którym przyspieszane są wszystkie kursujące nim linie tramwajowe, niezależnie od typu taboru, mimo iż początkowo priorytet miał być zapewniony jedynie wybranym liniom. Krakowski Szybki Tramwaj wykorzystuje dwa systemy informatyczne:
UTCS (Urban Traffic Control System) – System Sterowania Ruchem obejmujący swym zakresem 72 skrzyżowania w ścisłym centrum Krakowa i wzdłuż tzw. korytarza Krakowskiego Szybkiego Tramwaju (KST);
TTSS (Traffic Tram Supervision System) – System Nadzoru Ruchu Tramwajowego, w tym system priorytetu przejazdów tramwajów przez skrzyżowania zlokalizowane w korytarzu KST, obejmujący 196 pociągów tramwajowych;
Wykonawcą obu systemów jest firma Siemens

[madohora]

[madohora]

Linia tramwajowa 50 ma obecnie długość 14 km (w tym 1538 m w tunelu), jednak docelowa długość ulegnie zmianie po uruchomieniu etapu IIB. Tory tramwajowe prowadzą przez pierwszy w Polsce tunel tramwajowy, w którym maszyny mają rozwijać maksymalną bezpieczną prędkość 60 km/h (obecnie obowiązują ograniczenia do 30 i 40 km/h). Według założeń cały odcinek ma być pokonywany w 30 minut.
Linia tramwajowa 52 ma obecnie długość 18 km. Trasę pokonuje w około godzinę.

[madohora]

REMONT TOROWISKA W BYTOMIU TO FUSZERKA - www.msn.com.pl - 14.03.2023

[madohora]

Katowice tramwaje

[madohora]

[url=https://sosnowiec.wyborcza.pl/sosnowiec/7,93867,30156495,mieszkancy-dabrowy-gorniczej-chca-miec-linie-autobusowa-do-pyrzowic.html]MIESZKAŃCY DĄBROWY GÓRNICZEJ CHCĄ MIEĆ LINIĘ AUTOBUSOWĄ[ DO PYRZOWIC - Wyborcza - 07.09.2023/url]

[madohora]

RAJD ŚLĄSKA. UTRUDNIENIA W RUCHU - www.itvm.pl - 07.09.2023

[madohora]

W Belgii powstała sieć tramwajów regionalnych obejmująca cały kraj. W Niemczech tramwaje stały się bardzo popularne (w 1936 r. przewiozły 2,6 mld pasażerów), również w wielu małych miastach – tramwaj stanowił symbol wielkomiejskiego statusu. W Wielkiej Brytanii powstawały tramwaje piętrowe, do dziś jeżdżące jedynie w mieście Blackpool (a także jako linie muzealne w Beamish Museum w pobliżu Newcastle upon Tyne) czy też w muzeum tramwajowym w Crich pod Londynem (Crich Tramway Village, home of the National Tramway Museum).

[madohora]

ROZBUDOWA LINI KOLEJOWEJ W KATOWICACH - Forsal - 11.09.2023

[madohora]

ZBLIŻAJĄ SIĘ KOLEJNE UTRUDNIENIA - www.katowice24.info - 15.03.2023

[madohora]

Tramwaj konny uruchomiono w Bostonie 26 marca 1856 roku . Ponieważ do dziś istnieje tam sieć tramwajowa, Green Line z czterema odgałęzieniami, Boston ma najstarszą nieprzerwanie działającą sieć tramwajową na świecie.

[madohora]

FUNDACJA PKP PARTNEREM NIETYPOWEGO BIEGU CHARYTATYWNEGO - Rynek Kolejowy - 07.09.2023

[madohora]

GDZIE TRWAJĄ UTRUDNIENIA - Dziennik Zachodni - 08.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 09.09.2023

[madohora]

ZMIANY W KOMUNIKACJI TRAMWAJOWEJ W SZOPIENICACH - www.myslowice.pl - 16.03.2023

[madohora]

[url=https://www.wkatowicach.eu/informacje/w-katowicach/Tramwaj-na-poludnie-Katowic.-Jest-przelom-/idn:3269]TRAMWAJ NA POŁUDNIE. JEST PRZEŁOM - www.wkatowicach.eu - 16.03.2

[madohora]

TRAMWAJ NA POŁUDNIE. WŁADZE MIASTA GRAJĄ VA BANK - Śląski Biznes - 17.03.2023

[madohora]

KIEDY DO DĄBROWY GÓRNICZEJ WRÓCĄ TRAMWAJE - Nasze Miasto - 21.03.2023

[madohora]

OGRANICZENIE W RUCHU TRAMWAJÓW - www.tram-silesia.pl - 22.03.2022

[madohora]

TOROWISKO TRAMWAJOWE W BYTOMIU JEST ŹLE ZROBIONE - www.msn.com.pl - 23.03.2023

[madohora]

PRZEZ PONAD TYDZIEŃ TRAMWAJE NIE BĘDĄ JEŹDZIĆ PRZEZ ZAŁĘŻE - www.katowice24.info - 23.03.2023

[madohora]

PRZEZ OSIEM DNI NIE DOJEDZIEMY TRAMWAJEM NA ZAŁĘŻE - Moje Katowice - 26.03.2023

[madohora]

ZMIANY W FUNKCJONOWANIU KOMUNIKACJI TRAMWAJOWEJ - www.tram0silesia.pl - 27.03.2023

[madohora]

1 KWIETNIA TRAMWAJE WRACAJĄ NA ZAŁĘŻE - www.wkatowicach.eu - 28.03.2023

[madohora]

ZMIANY W RUCHU TRAMWAJOWYM W SOSNOWCU = www.24zagłębie.pl - 29.03.2023

[madohora]

Tramwaj, wóz poru szający się po
szynach, służący do przew ożenia osób
w w iększych m iastach za nizką opłatą.
Szyny tram w aju bieg n ą po ulicach n aj
ludniejszych lub prow adzą do m iejsc
bardzo uczęszczanych. T ram w aj je s t
konny, elektryczny, gazow y i parow y.
W e L w ow ie był d o tąd i konny i elek
try czn y tram w aj (od r. 190 / tylko elek
tryczny), w K rakow ie tylko elektryczny.
T ram w aj parow y p osiada m ałą lo k o
m otyw ą

[madohora]

ZMIANY W KOMUNIKACJI TRAMWAJOWEJ - Radio RMF - 31.03.2023

[madohora]

ZMIANY W KOMUNIKACJI TRAMWAJOWEJ I AUTOBUSOWEJ - www.wkatowicach.eu - 12.04.2023