Mikołów

[madohora]

[madohora]

NA ROLKACH I HULAJNOGACH DO ŚWIĘTEGO WALENTEGO W BIERUNIU STARYM - Gość - 12.11.2015

[madohora]

Nazwa miasta pochodzi prawdopodobnie od imienia Mikołaj, nie jest jednak pewne, czy pochodzi od św. Mikołaja Biskupa (najstarszy kościółek, a właściwie kapliczka, poświęcona jest św. Mikołajowi), czy też od jakiegoś dziedzica imieniem Mikołaj (po ludowemu Mikula), bogatego właściciela mieszkającego w tej okolicy w czasach powstania osady. Za drugą możliwością przemawiają dawne nazwy miasta: Miculow, Mikulau, Mikulow, Mikułów (w księgach kościelnych ta ostatnia nazwa występuje do 1824) oraz data fundacji kościoła- nastąpiła ona później niż 1222 rok. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod niemiecką nazwą Nicolai i polską Mikołow (org. polnisch Mikołow). Statystyczny opis Prus z 1837 roku wymienia tylko niemiecką nazwę Nikolai.

[madohora]

1645 – miasto dotknęła klęska pożaru – świadczy o tym dokument z tegoż roku, w którym miasto Mikołów prosi urząd podatkowy we Wrocławiu o umorzenie 500 florenów zaległości podatkowych.

[madohora]

1919 – 17 sierpnia walki w mieście podczas I powstania śląskiego.

[madohora]

Schrony z Obszaru Warownego „Śląsk”.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kościół zbudowano w latach 1860-1861 w stylu neogotyckim. Budowniczym organów był Carl Volkmann z Gliwic (16 głosów, 2 manuały, pedał), w neogotyckim ołtarzu znajduje się obraz Pana Jezusa oparty o motyw z Ew. św. Jana 18,4: "Kogo szukacie?", namalowany przez berlińskiego malarza Radtkego. W stylu neogotyckim również są chrzcielnica i ambona. Na ambonie obok płaskorzeźb Marcina Lutra i Filipa Melanchtona są także postacie: Ulricha Zwingliego, Jana Kalwina i Mikołaja Zinzendorfa z Herrnhut. Prawdopodobnie dziełem prof. Augusta Karola Kissa, byłego parafianina, odlewnika i rzeźbiarza, jest odlew głowy Chrystusa Pana nad głównym wejściem do kościoła.

[madohora]

Pierwsi Żydzi pojawili się w Mikołowie z pocz. XIII w. Z biegiem lat wybudowali oni tutaj m.in. szkołę żydowską i synagogę (1816 r.) Obecnie jedynym śladem po ich społeczności jest zabytkowy cmentarz żydowski - kirkut z 1810 r. (ul. Stara Droga).

[madohora]

[madohora]

Nowy cmentarz żydowski w Mikołowie – został założony w XVIII wieku i zajmuje powierzchnie 0,5 ha, na której zachowało się około dwustu nagrobków z których najstarszy pochodzi z 1726 roku. Inskrypcje są w języku hebrajskim i niemieckim. W latach 50. XX wieku ustawiono na terenie cmentarza pomnik ku czci ofiar Holocaustu. W 1988 roku teren nekropolii został przez miasto uporządkowany i ogrodzony metalowym płotem. Cmentarz znajduje się w rozwidleniu dróg ul. Stara Droga oraz ul. Konstytucji 3 Maja

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pomnik-wojenny grób zbiorowy członków ruchu oporu oraz więźniów KL Auschwitz-Birkenau rozstrzelanych przez Niemców w styczniu 1945

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Spacerując ulicami Mikołowa natkniemy się na wiele ciekawych detali architektonicznych stanowiących ozdoby domów lub będących informacją jak ta na zdjęciu poniżej - rok budowy 1903

[madohora]

[madohora]

CIEKAWY BALKON

[madohora]

Co ja się teraz naszukałam - a to jest dawny herb piekarzy

[madohora1]

[madohora]

KOŚCIÓŁ MATKI BOSKIEJ ŚNIEŻNEJ

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO WOJCIECHA

[madohora]

Pierwszy cmentarz katolicki w Mikołowie istniał przy kościele św. Mikołaja aż do końca XVIII wieku. Gdy w drugiej połowie XIII wieku zbudowano nowy kościół parafialny (dziś kościół MB Śnieżnej), i przy tym kościele powstał cmentarz. Przez 500 lat funkcjonowały dwa cmentarze w Mikołowie: przy kościele św. Mikołaja i przy kościele św. Wojciecha, i przez cały ten czas na obydwu grzebano zmarłych. Z biegiem czasu utarło się przekonanie, że godny pochówek należy się przy kościele św. Wojciecha, zwłaszcza z momentem nastania reformacji protestantów grzebano tylko przy kościele św. Mikołaja.

[madohora]

[madohora]

Kaplica została wybudowana już w XIX wieku. Do jej powstania przyczynił się mikołowski ród Eiseneckerów. Kaplica wyznaczała koniec najstarszej części mikołowskiego cmentarza. Została zbudowana z kamienia, w stylu neogotyckim, który swoimi korzeniami sięga XVIII – XIX wieku. Monument cechuje się smukłością i strzelistością. Kaplica posiada cztery niewielkie, wąskie, ale za to wysokie okna – po dwa na lewej i prawej ścianie. Posiada dwuspadowy dach, który został poddany renowacji po 2000 roku. Pierwotny dach pokryty był eternitem. U frontu kapliczki mieszczą się duże, dwuskrzydłowe, żelazne drzwi, które pozwalają na wejście do wnętrza kapliczki. Obok drzwi, u frontu, po lewej i prawej stronie, mieszczą się tabliczki upamiętniające poprzednich proboszczów parafii św. Wojciecha w Mikołowie, którzy w niej spoczywają. Nad drzwiami mieści się portal, w którym usytuowana została płaskorzeźba Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Nad portalem znajduje się łaciński napis oznaczający zmartwychwstanie, który został uszkodzony odłamkiem bomby w czasie II wojny światowej. Jeszcze wyżej znajduje się rozeta z witrażem.
We wnętrzu kaplicy panuje swoista harmonia. W podłodze mieści się płyta z czterema uchwytami, zamykająca komorę grobową, w której znajdują się trumny ze szczątkami poprzednich proboszczów. Od 2011 roku znajduje się w niej trumna z ciałem ks. kanonika Alfonsa Janika. Na samym końcu wnętrza budowli mieści się masywny pomnik Jezusa modlącego się.

W kaplicy spoczywają zasłużeni proboszczowie parafii św. Wojciecha w Mikołowie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Do miejscowości Paniowy dojedziemy z Mikołowa busikiem linii 620 lub K - przystanek znajduje się pod samym kościołem

[madohora]

Pierwsze udokumentowane wzmianki o kościele w Paniowach pochodzą z 1325 roku. W połowie XVIII wieku ze względu na zły stan techniczny obiekt rozebrano. Budowę nowego drewnianego kościoła w Paniowach rozpoczęto w 1757 roku, z fundacji Katarzyny Rozyny Bujakowskiej. Z poprzedniego starego kościoła przeniesiono: organy, chrzcielnicę, dzwony, ołtarze i obrazy. W kościółku znajdują się rzeźby św. Piotra i Pawła, Matki Boskiej, Chrystusa Ukrzyżowanego, św. Jana i obraz św. Augustyna.

[madohora]

Księża pochodzący z parafii

ks. Ksiądz Maksymilian Siwoń - wyświęcony w 1934
ks. Józef Szołtysek
ks. bp Józef Kurpas - wyświęcony 20.06.1937
ks. Krystian Janko - wyświęcony 15.04.1976

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W MIKOŁOWIE WYDOBYTO ARSENAŁ Z II WOJNY ŚWIATOWEJ - www.tvn24.pl - 13.09.2018

[madohora]

MASZKARON

[madohora1]

[madohora]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Istnieje również stare podanie opowiadające o początkach tego miasta, nie poparte jednak żadnymi dowodami historycznymi. Podanie opowiada o handlarzach bydłem, którzy zatrzymali się w tych okolicach na odpoczynek. W trakcie nocy nagle zachorowało całe bydło. Przerażeni handlarze zaczęli się modlić i ślubować św. Mikołajowi wybudowanie kaplicy, jeżeli święty sprawi, że bydło wyzdrowieje. Bydło rzeczywiście wyzdrowiało, a handlarze zbudowali ślubowaną kaplicę ku czci św. Mikołaja.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Bazylika św. Wojciecha w Mikołowie - budowla wybudowana w stylu neoromańskim w
latach 1843-1861. We wnętrzu świątyni znajdują się m.in. obrazy Męki Pańskiej
pędzla Jana Bochenka z 1868 roku oraz XIX-wieczne witraże z tzw. szkoły
krakowskiej. Zabytkowe organy pochodzą z 1862 roku, zostały wykonane przez
Johanna M.V. Hassa. Od 2008 bazylika mniejsza. Mieści się przy ulicy Stefana
Wyszyńskiego.

[madohora1]

[madohora1]

OŁTARZ GŁÓWNY

[madohora1]

[madohora1]

ŚWIĘTY WOJCIECH

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

BAZYLIKA MNIEJSZA ŚWIĘTEGO WOJCIECHA W MIKOŁOWIE - OBRAZ NAD OŁTARZEM GŁÓWNYM

[madohora1]

BAZYLIKA MNIEJSZA SW. WOJCIECHA W MIKOŁOWIE - ŚWIĘTY JEREMIASZ

[madohora1]

[madohora]

*

[madohora]

Mało mamy problemów. A potem ten sam idiota pójdzie do lasu na spacer z dziećmi.

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

Mikołów posiada jeden z najpiękniejszych rynków na Górnym Śląsku. Na jego środku znajduje się grająca fontanna tuż obok neorenesansowy ratusz z 1872 roku wśród okolicznych zabudowań znajduje się secesyjna kamienica przy rynku 4 pochodząca z początków XX wieku. Posiada ona wieżyczkę z iglicą oraz liczne detale architektoniczne. Równie ciekawa architektonicznie jest secesyjne kamienica przy Jana Pawła II 10 pochodząca z przełomu XIX/XX wieku innych obiektów Śródmieście znajduje się neogotycka neorenesansowe willa przy ulicy Katowickiej oraz modernistyczna willa przy Karola Miarki a także dworek przy ulicy Krakowskiej obecnie siedziba PTTK

[madohora]

PROTEST PRZECIW PCK - Radio Katowice - 11.06.2022

[madohora]

Mikołów uzyskał lokację miejską w 1276 roku, ponowne nadanie praw miejskich przed 1300 rokiem.

[madohora]

1258 – w dokumentach księcia Władysława opolskiego dwukrotnie pojawia się kasztelan mikołowski imieniem Jan, syn Wernera.

[madohora]

ok. 1500 – początki górnictwa.

[madohora]

1630 – parafia mikołowska wraca w ręce katolików (proboszczem zostaje Tomasz Aleksander Czarniecki).

[madohora]

1837 – w Mikołowie znajdują się 2 kościoły katolickie, szkoła, 250 domów, a zamieszkuje go 2000 osób

[madohora]

Mikołów – stacja kolejowa w Mikołowie, w województwie śląskim, w Polsce. Obsługuje ruch pasażerski do Katowic, Rybnika, Wodzisławia Śląskiego, Raciborza oraz do Chałupek i Bogumina. Do czasu likwidacji przez przewoźników kolejowych nierentowych linii istniały bezpośrednie połączenia osobowe oraz pośpieszne m.in. do Częstochowy, Ełku, Krakowa, Olsztyna oraz Ostrawy Głównej.
W roku 2017 stacja obsługiwała 500–699 pasażerów na dobę

[madohora]

Karol Miarka zwany Starszym lub Ojcem (ur. 22 października 1825 w Pielgrzymowicach, zm. 15 sierpnia 1882 w Cieszynie) – polski działacz społeczny na Górnym Śląsku, nauczyciel, pisarz, publicysta i drukarz. Inicjator utworzenia i organizator wielu polskich organizacji społecznych oraz gospodarczych.

[madohora]

Twórczość literacka Karola Miarki koncentrowała się na ziemi śląskiej, na podaniach ludowych, historii tego regionu oraz jego folklorze. Wprowadzał do swojego pisarstwa formy ludowe, gawędy i przysłowia. Wydał szereg utworów popularyzujących tematykę historyczną Śląska. Napisał między innymi:

Góra Klemensowa – powieść opublikowana w „Gwiazdce Cieszyńskiej”
Szwedzi w Lędzinach – wyd. w Mikołowie, dostępna na stronach Polony w wersji cyfrowej,
Głos wołającego na puszczy górnośląskiej, czyli o stosunkach ludu polskiego na pruskim Śląsku – 1865, dostępna na stronach Polony w wersji cyfrowej,
Pruski Górnoślązak i Wielkopolanin – reportaż z podróży po Wielkopolsce pokazujący więzi tego regionu ze Śląskiem.
Żuawi – wyd. w 1869 w Królewskiej Hucie, dostępna na stronach PBI w wersji cyfrowej,
Husyci na Górnym Śląsku, czyli Powieść o zamordowaniu kapłana Walentego, założeniu Kościoła Jankowskiego i oblężeniu Żorów w roku 1433 – wydane w 1865 w Poznaniu, dostępna na stronach Polony w wersji cyfrowej,
Sądy boże (powieść, 1870), 1895.
Petronela, pustelnica na Górze św. Anny (powieść, 1876–1877),1877.
Kultura (dramat, „Gwiazdka Cieszyńska” 1864), kolejne wydanie pod tytułem Kulturnik – wydane w Mikołowie w 1895, dostępna na stronach PBI w wersji cyfrowej,
Bóg widzi (powieść, 1873) – powieść z wątkiem sensacyjnym.

[madohora]

Był synem Karola. Ukończył Gimnazjum w Cieszynie. Po swoim ojcu przejął drukarnię w Mikołowie, którą przekształcił w profesjonalny zakład poligraficzny[1]. Drukował w masowych nakładach książki (w tym Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego), kalendarze i śpiewniki i następnie rozprowadzał je wśród mieszkańców wsi i małych miasteczek. Za swoje publikacje pokazane na Wystawie Krajowej we Lwowie w 1894 r. otrzymał złoty medal. Mikołowska drukarnia Miarki wydawała także kalendarze. Bardzo dużą popularnością na Śląsku cieszył się „Kalendarz Mariański”, który w 1898 roku osiągnął gigantyczny na ówczesne czasy nakład 100 tys. egzemplarzy[2]. W 1910 sprzedał wydawnictwo koncernowi prasowemu Adama Napieralskiego. Od 1912 prowadził w Raciborzu Biuro Literacko-Wydawnicze.
Dnia 10 czerwca 1920 roku w wydawnictwie Karola Miarki wydrukowany został również pierwszy numer pisma satyrycznego Kocynder

[madohora1]

[madohora]

Pod względem historycznym Mikołów pierwotnie należał do Małopolski jako część kasztelanii bytomskiej, położonej w ziemi krakowskiej. W 1179 kasztelanię bytomską włączono do księstwa raciborskiego i od tamtego czasu Mikołów leży na Górnym Śląsku
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa katowickiego.
Powierzchnia miasta wynosi 79,21 km². Miasto zajmuje 34% powierzchni powiatu.
Według danych z 2017 r. powierzchnia lasów w Mikołowie wynosiła 2147 ha
Sąsiednie gminy: Gierałtowice, Katowice, Łaziska Górne, Ornontowice, Orzesze, Ruda Śląska, Tychy, Wyry.

[madohora1]

Kościół Matki Boskiej Śnieżnej w Mikołowie

Kościół św. Matki Boskiej Śnieżnej (dawniej pod wezwaniem św. Wojciecha),
najstarszy, zachowany kościół w Mikołowie. Pierwszy kościół powstały w latach
1260-1270, został przebudowany w stylu późnogotyckim.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

główny ołtarz z obrazem przedstawiającym św. Wojciecha (1675)

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

wśród zabytków należy jeszcze wymienić kropielnica w stylu gotyckim (XV wiek)
znajdująca się w przedsionku kościoła oraz późnorenesansowa ambona

[madohora1]

Przed kościołem stoi rzeźba Świętego Jana Nepomucena z 1799 roku

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

1921 – plebiscyt na Górnym Śląsku; w Mikołowie większość głosów pada za Niemcami (3059 do 2434).

[madohora]

1954 – Mikołów zostaje włączony do powiatu tyskiego.

[madohora]

2003 – założenie Śląskiego Ogrodu Botanicznego w Mikołowie.

[madohora]

Po trzech wojnach śląskich jakie miały miejsce w latach 1740–1763, między Austrią i Prusami miasto znalazło się granicach Prus i należało do powiatu pszczyńskiego. W połowie XIX wieku zarówno w powiecie jak w samym mieście, dominowała ludność polska. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje „Das polnische Element ist im Kreise das bei Weitem vorherrschende. Unter 75,725 Einwohnern sind nur 8413 Deutsche, 67,312 sprechen polnisch”, czyli w tłumaczeniu na język polski „Element polski dominuje w powiecie. Spośród 75,725 mieszkańców tylko 8413 to Niemcy, podczas gdy 67,312 mówi po polsku”. Również w samym mieście było więcej Polaków niż Niemców co odnotowuje spis we fragmencie: „Sogar in den Stadten ist die Bevolkerung zum grosen Theile polnisch. So zahlt Pless unter 3154 Einwohnern 560 polnisch sprechende, Nikolai sogar unter 4479 Einwohnern deren 2971, also sast” w tłumaczeniu „Nawet w miastach ludność w dużej części jest polska. W Pszczynie z 2971 mieszkańców 560 mówi po polsku, a w Mikołowie z 4479 mieszkańców jest ich aż 2971.”[

[madohora]

Na przełomie wieków liczba Żydów spadła w wyniku emigracji do Stanów Zjednoczonych i Palestyny – spis z 1900 r. wykazał 192 osoby (na 6638 ogółu mieszkańców), a w 1910 r. 175 osób. W Mikołowie działał Izraelicki Związek Pielęgnowania Chorych i Izraelicki Związek Pogrzebowy „Chewra Kadisza”.

[madohora]

Po II wojnie światowej społeczność żydowska już się w Mikołowie nie odrodziła. Stary cmentarz żydowski został zlikwidowany, zabudową osiedlową. W 1972 na polecenie ówczesnych władz miasta synagogę wysadzono w powietrze, a na miejscu powstał nowy węzeł komunikacyjny – plac 750-lecia. Jedyną pamiątką jest tzw. nowy cmentarz żydowski.

[madohora]

MIKOŁÓW PLAC 750 LECIA

[madohora]

Stary cmentarz żydowski w Mikołowie – to nieistniejąca nekropolia żydowskiej społeczności Mikołowa. Powstał prawdopodobnie w XVII wieku. Po wojnie, w latach 70., na miejscu zniszczonego kirkutu wzniesiono osiedle mieszkaniowe (osiedle Słowackiego).

[madohora]

W 1973 roku cmentarz wpisano do rejestru zabytków, jednak nie zapobiegło to dalszej degradacji, potęgowanej przez kwaśne deszcze. W 1982 rozebrano zniszczony mur, który po kilku latach zastąpiony metalowym ogrodzeniem. W 1988 został w końcu uporządkowany.

[madohora]

[madohora]

Po powstaniach i plebiscycie Mikołów przyłączono do Polski. We wrześniu 1939 roku dzielny opór stawiały tu oddziały wojska polskiego - Sośnia Góra i Wyry.

[madohora]

PIERWSZY BURMISTRZ MIKOŁOWA W II RP UCZCZONY SPECJALNĄ TABLICĄ NA MURZE RATUSZA - Mój Mikołów (archiwum)

[madohora]

Jan Koj, ps. Jan Kajan, Józef Liszka, Zygmunt Ślączka (ur. 29 lipca 1888 w Komornikach w powiecie prudnickim, zm. 6 maja 1948 w Krakowie) – polityk, działacz samorządowy, poseł na Sejm II RP (IV kadencji) i Sejmu Ustawodawczego, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1933 roku

[madohora]

Jako czołowy działacz i polityk Rzeczypospolitej Polskiej, a także organizator i uczestnik powstań śląskich (a więc bojownik walki z wojskami niemieckimi), z chwilą rozpoczęcia II wojny światowej zmuszony był uchodzić z kraju. Chcąc pozostać nierozpoznanym w celu możliwości prowadzenia działalności na rzecz Polski, zatrudniony został jako pielęgniarz w Klinice Ortopedii Uniwersytetu Lwowskiego u prof. Grucy, a później jako woźny w Instytucie Medycyny. Uczestniczył także w wykładach z bakteriologii i został współpracownikiem i asystentem w Instytucie prof. Weigla.

[madohora]

6 maja 1948, wyczerpany nieustannymi atakami na swoją osobę ze strony komunistów, zmarł w klinice w Krakowie.

[madohora]

MAREK BALCER

[madohora]

TABLICA UPAMIĘTNIAJĄCA POBYT CYPRIANA KAMILA NORWIDA W MIKOŁOWIE

[madohora]

Wojaczek zmarł nocą 11 maja 1971 roku. Najczęściej podaje się, że popełnił on samobójstwo, ale niektórzy znajomi uważają, że był to wypadek, jako że poeta wielokrotnie eksperymentował z lekami i alkoholem. Miał zaledwie dwadzieścia pięć lat. Pochowano go na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu. W 2000 roku w tej samej mogile złożono ciało jego brata ― aktora Andrzeja Wojaczka.

[madohora]

Wojaczek Rafał, ur. 7 XII 1945, Mikołów, zm. 11 V 1971, Wrocław, poeta.

[madohora]

PLAC 750 LECIA PRZYSTANKI AUTOBUSOWE

[madohora]

MIKOŁÓW SECESYJNA KAMIENICA I NOWOCZESNA RZEŹBA

[madohora]

Trochę ciemniejsza, zaniedbana strona Mikołowa

[madohora]

BOŻA MĘKA NA CMENTARZU PARAFIALNYM W MIKOŁOWIE - www.polskaniezwykla.pl

[madohora]

Urodził 18 grudnia 1893 w Starych Gliwicach (Łabędy) w rodzinie rolniczej. Był najstarszym z czworga dzieci Klemensa (pochodzącego z Żernicy) i Katarzyny z d. Mazur (rodem z Krzyżowic) - oboje rodzice spoczęli na cmentarzu w Chełmie. Po ukończeniu szkoły ludowej podjął naukę w gimnazjum w Gliwicach. Od 1914 roku studiował teologię we Wrocławiu. Studia w 1915 roku przerwała wojna. W 1915 roku powołano go do 156. pułku piechoty w Bytomiu. Brał udział w bitwach na frontach we Francji, Belgii oraz Litwie i Łotwie. Opłacił to trwałym kalectwem (niedowład ręki). Przez miesiąc przebywał w szpitalu w Belgii, a po powrocie na front został ciężko ranny pod Dinaburgiem (14 października 1915). Leczono go w szpitalu w Tylży i Tczewie, przeszedł leczenie ambulatoryjne we Wrocławiu. Po wyjściu z wojska kontynuował studia teologiczne, święcenia kapłańskie przyjął 22 czerwca 1919. Pracował duszpastersko w Szczecinie (1920), Kamieniu Pomorskim (1921-1922). Po plebiscycie przeniósł się na teren Polskiego Śląska. Pracował na placówkach w Żorach (1923), Mysłowicach (1923-1927), Bielszowicach (1927-1929) i Załężu (1929-1931). Od 1924 roku był kapelanem rezerwy WP.
Po dwunastu latach kapłaństwa został skierowany do Chełmu Wielkiego (od 31 sierpnia 1931). Kontynuował tradycje chełmskiego duszpasterstwa zwłaszcza w zakresie śpiewu i muzyki kościelnej. Odnowił działalność Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej, organizując dla jego członków rekolekcje zamknięte. Powołał do życia Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej. Organizował pielgrzymki do Częstochowy. Z jego inicjatywy powstał Katolicki Dom Ludowy, poświęcony 22 września 1935. W latach 1933-1937 pełnił funkcję wizytatora nauki religii w szkołach powszechnych dekanatu mysłowickiego. Pełnił także funkcję dziekana dekanatu mysłowickiego od 1957 roku aż do przejścia na emeryturę. 15 listopada 1968 opuścił Chełm, udając się do swej siostry do Mikołowa. Zmarł 16 września 1975 w Mikołowie i tam spoczął na miejscowym cmentarzu. W kościele parafialnym w Chełmie przy wejściu do kościoła została umieszczona tablica pamiątkowa ku jego pamięci.

[madohora]

Urodził się 27 stycznia 1882 w Piekarach Śląskich w rodzinie górnika Emanuela i Apolonii z d. Franiel. Uczęszczał do gimnazjum w Bytomiu. 12 marca 1903 zdał egzamin dojrzałości. Po maturze został przyjęty na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. 22 czerwca 1907 przyjął święcenia kapłańskie.
W czasie wakacji pomagał w pracy duszpasterskiej w parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Bartłomieja w Piekarach. Od 20 października 1907 pracował w parafii św. Jadwigi w Królewskiej Hucie. 20 grudnia 1908 otrzymał nominację na kapelana w kaplicy zamkowej rodziny Ballestremów w Pławniowicach k. Gliwic. Pełnił również duszpasterstwo w miejscowej kaplicy dla ludności wioski oraz w kościele w Rudnie.
W czasie pobytu w Pławniowicach uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim doktorat z teologii. 10 stycznia 1913 mianowany wikariuszem w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, a następnie w Lipinach (od 5 listopada 1914). W Lipinach w latach 1922 - 1923 był substytutem. Tam też był prezesem związków i stowarzyszeń religijnych zarówno polskich (Związek św. Józefa), jak i niemieckich (Gesellen-Verein i Junglings-Verein). Założył Kasyno Polskie dla mężów i młodzieńców oraz kółko śpiewacze Gwiazdka , prowadził wykłady religijne w Towarzystwie Polek, poświęcał sztandary Sokoła i powstańców śląskich.
W 1923 roku pracował w kancelarii Administracji Apostolskiej w Katowicach. 2 września 1923 został zatwierdzony na stanowisku proboszcza w Bieruniu Starym. W dekanacie mikołowskim pełnił funkcję wizytatora nauki religii dla szkół powszechnych w Tychach i Murckach. Ponadto, od października 1932 roku, był cenzorem książek oraz egzaminatorem i sędzią prosynodalnym.
Był autorem wielu książek, artykułów, rozpraw, broszur hagiograficznych, liturgicznych, kaznodziejskich i metodycznych. Współpracował z wieloma wydawnictwami polskimi i niemieckimi. Wydał m.in. w formie książkowej, swoją pracę doktorską o św. Antonim Padewskim - Św. Antoni z Padwy. Jego życie, twórczość i chwała pośmiertna , a także Gwiazdy Katolickiej Polski. Żywoty wielkich sług bożych . Od 1924 roku współpracował regularnie z redakcją „Gościa Niedzielnego”. Należał także do zarządu Polskiego Towarzystwa Historycznego.
29 stycznia 1935 został mianowany proboszczem w parafii pw. św. Wojciecha w Mikołowie. W 1936 roku wybrany na wicedziekana dekanatu mikołowskiego. 29 października 1952 mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Katowicach. Zmarł nagle 28 kwietnia 1957 w Mikołowie. Spoczął w kaplicy na mikołowskim cmentarzu.

[madohora]

W Mikołowie znajduje się neoromański kościół Świętego Wojciecha wybudowany w latach 1843 - 1861. Wewnątrz świątyni znajdują się XIX wieczne obrazy, witraże tzw, szkoły krakowskiej oraz organy wykonane przez Johannna MV Hassa w 1862 roku.

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO WOJCIECHA

[madohora]

Ze względu na wzrastającą liczbę mikołowskich parafian w 1843 roku rozpoczęto budowę drugiego kościoła. Budowę kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Wojciecha, z przerwami, prowadzono w latach 1843 – 1861. Jest to kościół trójnawowy w stylu neoromańskim, z dwiema dwukondygnacyjnymi wieżami, w których znajdują się cztery dzwony. Fasada mieszcząca wejście zwieńczona jest trójkątnym szczytem. Ołtarz główny z obrazem św. Wojciecha, biskupa i męczennika, zdobią figury św. Piotra i św. Pawła. W nawie bocznej po stronie prawej znajduje się ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa z figurami św. Jadwigi i św. Elżbiety, w nawie bocznej po stronie lewej – ołtarz z obrazem Matki Boskiej Mikołowskiej, z figurami św. Józefa i św. Anny. Kościół zdobią witraże z XIX wieku ze szkoły krakowskiej oraz stacje Drogi Krzyżowej – dzieło znanego artysty malarza Jana Bochenka, namalowane w 1868 roku. Na szczególną uwagę zasługują organy zbudowane w 1862 roku przez Johanna M.V. Haasa.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

A tak Mikołów (1925)

Początek Mikołowa wyprowadza podanie od obozowiska mołdawskich handlarzy bydła, którzy tu mieli wznieść kościołek św. Mikołaja. Rzeczywiście Mikołów w XVI, wiekn był ważnym targowiskiem dla handlu bydłem, solą i wódką. Pożar, jaki zniszczył dokumenty, przechowane w ratuszu, pogrzebał i historję miasta. Wiadomo tylko, że osada była stara, bo wspomina o niej dokument z r. 1228. Szwedzi w r. 1620 spustoszyli tak miasto, jak znajdujący się obok niego klasztor żeński. Mikołów liczy 7000 mieszkańców i byl na, wskroś prawie niemiecki. Są w nim dwa kościoły katolickie, synagoga, szkoła 8-klasowa, i gimnazjum. Miasto ma charakter fabryczny, znajdują się w niem bowiem; fabryka maszyn i kotłów parowych, papiernia, fabryka przetworów chemicznych, prócz tego posiada wielki młyn amerykański i kilka tartaków. W Mikołowie, rozwinęły się wydawnictwa polskie. Tu niezapomniany Karol Miarka wydawał swego „Katolika“ i »Monikę“, Potem Mikołów prawie wyłącznie dostarczał dla Śląska, a w części dla Galicji, książek do nabożeństwa i wydawnictw „zabawnych“ straganowych, po odpustach i jarmarkach sprzedawanych. Wydawca, drukarz Nowacki, zarzucał sklepiki i księgarnie „ pod gołem niebem“ śpiewnikami, sennikami, Genowefami, „żartami“ poradnikami korespondencji miłosnej. O dawnych stosunkach Mikołowa z Krakowem świadczy do dziś dnia istniejąca ulica Krakowska. Jest tu stacja koleji Kato- wicko-Eaciborski ej.
Bieruń, liczy okołc 3000 mieszkańców, posiada fabrykę dynamitu i zapałek, farbi&raię, fabryki sukna. Źródłem jego zamożności są również i wielkie stawy rybne. Wznosi się w nim kościół katolicki. Cmentarz zdobi kaplica, odnowiona z zapisu ks. Żychonia. W pobliżu miasta znajduje się góra Bieruń, mająca wysokości 731 stóp paryskich. Wspomnieć jeszcze należy
o Goczałkowicach Dolnych. Wieś ta położona nad Wisłą, przy drodze z Pszczyny do Galicji, znana była jedynie jako komora celna. Po odkryciu w niej solanki bromowojodowej, stała się w krótkim czasie licznie od- wiedzanem uzdrowiskiem.

Józef Piernikarczyk

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

MODERNISTYCZNY BUDYNEK POCZTY

[madohora]

[madohora]

[madohora]

SZKOŁA

[madohora]

Mikołów leży w dolinie rzeki Jamny. Pierwsze wzmianki o tutejszym grodzie kasztelańskim pochodzą z 1222 roku

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO WOJCIECHA AMBONA

[madohora]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO WOJCIECHA OŁTARZ GŁÓWNY

[madohora]

PROBOSZCZOWIE

ks. Sebastian Niemczyński (-1823)
ks. Grzegorz Warwas (1823-1852)
ks. Alojzy Sznapka administrator (1852-1863), proboszcz (1863-1898)
ks. August Schumann (1898-1904)
ks. Paweł Dworski (1905-1922)
ks. Aleksander Skowroński (1922-1934)
ks. Jan Janota administrator excurrendo (1934-1935)
ks. Karol Wilk (1935-1957)
ks. Józef Smandzich administrator (1957-1958), proboszcz (1958-1978)
ks. Stanisław Szymecki (1978-1980)
ks. Alfons Janik (1980-2010)
ks. Mirosław Godziek (2010-2021)
ks. Grzegorz Borg (2021-nadal)

[madohora]

MIKOŁÓW JAN NEPOMUCEN

[madohora]

Do czasu wybudowania nowego kościoła nosił on wezwanie tylko św. Wojciecha. W momencie konsekrowania 25 września 1861 r. nowego budynku oba kościoły były pw. św. Wojciecha. Stan taki trwał aż do lat sześćdziesiątych XX wieku, gdy to staremu kościołowi dodano drugie wezwanie, Matki Boskiej Śnieżnej, czczonej w Mikołowie jako Matka Boska Mikołowska.

[madohora]

Przy bocznym wejściu do kościoła św. Wojciecha (starego) w 1799 roku mieszkańcy Mikołowa postawili pomnik św. Jana Nepomucena. Na jego cokole umieszczono napis:

EN TIBI FERT Votum

LaVDIs paroeCIa Tota

AVXIST VICTOR PIGNORA SERVIS

Napis ten w tłumaczeniu polskim brzmi: Oto ci niesie ślub chwały parafia cała; zwycięzca pomnożyłeś gwarancje (nam) sługom.

Wyżej, ponad tym chronogramem, na górnym gzymsie postumentu, jest jeszcze jeden napis łaciński, który wskutek częstej renowacji postumentu został w pewnym miejscu zniekształcony. Prawidłowe brzmienie tego napisu, zdaniem K. Prusa, byłoby takie: Quod tacui, merui de stellis quinque coronam — Nam tacui quavis littera stella fuit tzn: "Bowiem każda litera [wyrazu] milczałem (tacui) stała się gwiazdą".

[madohora]

Paweł V wybudował w bazylice, naprzeciw kaplicy Sykstusa V, wyłożoną marmurami kaplicę (kaplica Borghese), w której na wykładanym agatami, ametystami i lapis lazuli ołtarzu umieszczono wizerunek Matki Boskiej Śnieżnej.

[madohora]

Siostry Boromeuszki na ziemię śląską - z Pragi do Nysy - przybyły w 1848 roku. Tym samym spełniły prośbę bpa wrocławskiego M. Diepenbrocka. Siostry Miłosierdzia św. Karola Boromeusza przybyły do Mikołowa w 1896 roku. Od tego też momentu rozpoczęły starania o powstanie w tym miejscu szpitala. Dzięki usilnym staraniom wyrażono zgodę na jego budowę. W 1901 roku otwarły szpital, któremu nadano nazwę „Dom św. Józefa”. Zgromadzenie Śląskie rozwijało się bardzo szybko, w 1923 roku posiadając już trzy prowincje. Około roku 1920 do użytku dodano drugi obiekt pod nazwą „Pawilon”. Budynek ten spełniał rolę oddziału zamkniętego dla zakaźnie chorych. Kolejną inwestycją był duży, trzypiętrowy budynek, który posiadał w swoim wnętrzu kilka oddziałów, z salami dla chorych, ambulatoria, pracownie medyczne oraz kaplicę. Znajdowały się tam również nowoczesne i specjalistyczne urządzenia medyczne. Prowincja polska w 1939 roku została przekształcona w samodzielne zgromadzenie polskie z domem generalnym w Rybniku, który w 1945 roku przeniesiono do Mikołowa.

[madohora]

Krzyż: Krzyż na rozbudowanej stopce o złożonym, kowadełkowym kształcie. Górna część stopki prosta. Krzyż z fazowanymi belkami, z ramionami zakończonymi koniczynowo. Figura Chrystusa pełna, z rękami rozłożonymi wzdłuż belki, z zaciśniętymi dłońmi. Kamienny kartusz INRI w układzie pionowym, lekko falowany z niesymetrycznie podwiniętą dolną krawędzią.

[madohora]

Dopiero w 1818 roku za zezwoleniem księcia pszczyńskiego Henryka proboszczowie z Pszczyny mogli od 4 do 8 razy w roku odprawiać nabożeństwa ewangelickie (w językach polskim i niemieckim) w Mikołowie. Wynajęto w tym celu salę u aptekarza Karola Breitkopfa (katolika) przy Rynku nr 16. W roku 1841 aptekę tę nabył ewangelik z Kołobrzegu, Robert Jungfer.

[madohora]

W 1983 roku Konsystorz erygował w Tychach stację kaznodziejską, a później filiał w Tychach, gdzie na Osiedlu "B" w przywiezionym z Dzięgielowa baraku urządzono kaplicę. W 1987 roku poświęcono kamień węgielny pod nowy kościół w Tychach. Poświęcenie kościoła ap. Piotra i Pawła odbyło się 25 września 1995 roku. W 1996 roku została przez Konsystorz ustanowiona samodzielna parafia w Tychach (tym samym wyłączona z parafii w Mikołowie).
W 2000 parafia liczyła 590 wiernych
W 2001 roku kościół św. Jana otrzymał nową elewację zewnętrzną, naprawiono wieżyczki i wszelkie ubytki. W 2004 roku w miejsce odchodzącego na emeryturę ks. Jan Grossa, nowym proboszczem został wybrany ks. Kornel Undas.

[madohora]

W połowie XIII w. gród podupadł. Nie wiadomo, czy stało się to po najazdach Tatarów, czy po wojnach książąt piastowskich o tron krakowski. Wiadomo natomiast, że wzrosła rola Pszczyny na tym terenie, zaś Mikołów stracił znaczenie polityczne i ekonomiczne. W 1308 r. kasztelania została przeniesiona do Pszczyny, która z czasem stała się siedzibą panującego na tych ziemiach księcia.

[madohora]

W XIV wieku Mikołów znalazł się pod władaniem czeskim, stając się w XVI w. częścią monarchii Habsburgów.
Miasto powstało na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych, a jego mieszkańcy przez wieki zajmowali się głównie rolnictwem, rzemiosłem i handlem.
W 1545 r. król Czech, Ferdynand I, dał mikołowianom prawoorganizowania w każdy wtorek targów i dwóch jarmarków w ciągu roku –w czerwcu i październiku. Dzięki jarmarkom wzrosło znaczenie miasta. W XVI i XVII w. Mikołów był ważnym ośrodkiem handlu bydłem na drodze z Mołdawii i Ukrainy na Śląsk i Morawy. Handel wołami cieszył się także poparciem właścicieli państwa pszczyńskiego. Mieszczanom mikołowskim przysługiwały też przywileje piwowarskie i gorzelnicze.
Kolejna ważna data w dziejach miasta to rok 1547. Wówczas właściciel ziemi pszczyńskiej, Jan Turzo, nadał Mikołowowi prawa miejskie, na mocy których powoływano co roku radę miejską składającą się z 4 rajców. Jeden z nich pełnił funkcję burmistrza i przewodniczył radzie.

[madohora]

MIKOŁÓW

[madohora]

Początek XX wieku przyniósł miastu kolejne wielkie zmiany. W 1918 r. Polska odzyskała niepodległość, a w 1922 r. Mikołów wraz z częścią Górnego Śląska znalazł się w granicach II Rzeczypospolitej.
Zanim jednak generał Kazimierz Horoszkiewicz na czele szwadronu ułanów 8 pułku wjechał 29 czerwca 1922 r. do Mikołowa, aby zamanifestować przejęcie miasta przez polskie władze, mieszkańcy musieli przeżyć trudne lata I wojny światowej, powstań śląskich i plebiscytu. Wielu z nich straciło wówczas życie.
W dwudziestoleciu międzywojennym miasto zostało zelektryfikowane,
otwarto nowe szkoły, wybudowano m.in. nowy gmach poczty i straży pożarnej, nowoczesny budynek gimnazjum (obecnego I LO im. Karola Miarki) i stadion, które służą miastu do dziś. Rozpoczęto budowę ogródka jordanowskiego, powstała też biblioteka Towarzystwa Czytelni Ludowych – na początku wojny Niemcy zniszczyli jej księgozbiór. Przez kilka lat działała redakcja „Gazety Mikołowskiej”, poprzedniczki wydawanego dziś miesięcznika o tej samej nazwie. Uruchomiono też pierwszą linię autobusową na trasie Mikołów-Katowice, której przystanek był na rynku.
Niestety, w latach trzydziestych miasto silnie odczuło skutki światowego kryzysu gospodarczego, a już wkrótce nad całą Europą zawisła groźba zbliżającej się wojny.

[madohora]

Przy południowym wejściu do kościoła znajduje się napis na belce „Tomasz Andreas Hlop s Pisarzowiz” i data „1579” przyjmowana przez długi czas za datę budowy świątyni. Taką interpretację podważyło odkrycie dekoracji malarskich na belkach zrębowych w trakcie prac remontowych w 1998 roku, jako że na polichromii znajdowała się dobrze czytelna data „1560

[madohora]

Kościół pierwotnie był kościołem filialnym parafii w Godowie w dekanacie wodzisławskim, od 1969 roku w Łaziskach prowadzono samodzielne duszpasterstwo parafialne. W 1970 wszedł w skład nowo utworzonego dekanatu Gorzyce Śląskie. Parafię erygowano 29 stycznia 1978 roku.

[madohora]

Na ścianach nawy znajdują się przedstawienia ze Starego i Nowego Testamentu oraz sceny świeckie. Są to sceny biblijne: Adam i Ewa, Kain i Abel; poniżej: Zwiastowanie, Nawiedzenie św. Elżbiety, Pokłon Trzech Króli. Przedstawienia świeckie to obrazy fundatorów kościoła(?) kobiety i mężczyzny (być może jest ówczesny właściciel Łazisk Jan II Planknar z żoną Magdaleną Komorowską), mężczyzny z mieczem, dziewczyny, młodzieńca i mężczyzny z laską(?). Obok wizerunku kobiety i mężczyzny znajduje się data "1560" oraz przedstawienie budowli, być może jest to dawny wizerunek kościoła w Łaziskach.

[madohora]

Ludność miasta: ogółem — 40,9 tys. mieszkańców (2019)
Gęstość zaludnienia: 517,7 os/km2 (2019)
Powierzchnia: 79 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 18°54′E, szerokość geograficzna: 50°10′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1547
Oficjalne strony WWW: www.mikolow.um.gov.pl

[madohora]

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa katowickiego.

[madohora]

1266 – 1 marca pierwsza wzmianka o kościele pw. św. Wojciecha w Mikołowie; biskup krakowski Paweł przebywający w Sławkowie nadał kościołowi św. Wojciecha w Mikołowie dziesięciny ze wsi Przeczyce, Toporowice i Targoszyce (dziś część Mierzęcic). Mikołów należał w tych czasach do dekanatu Sławkowskiego.

[madohora]

1545 – cesarz niemiecki Ferdynand I nadaje miastu Mikołów prawo do urządzania jarmarków i targów tygodniowych.

[madohora]

1856 – zbudowano dworzec kolejowy w Mikołowie.

[madohora]

1872 – zburzenie starego ratusza, zbudowanego tymczasowo, po wielkim pożarze w 1794 roku i zbudowanie nowego budynku w Mikołowie. Niemiecki przedsiębiorca Heinrich Koetz uruchamia największy na ziemi pszczyńskiej zakład budowy kotłów.

[madohora]

1945 – styczeń – tzw. „marsz śmierci” więźniów KL Auschwitz przez Mikołów i Borową Wieś do Gliwic
1945 – 28 stycznia wkroczenie Armii Czerwonej.

[madohora]

2002 – przebudowa rynku w Mikołowie.

[madohora]

2018 – Koronacja obrazu Matki Bożej Mikołowskiej.

[madohora]

W 1816 r. Mikołów zbudował synagogę, a w 1854 powstała gmina żydowska, jednak była ona na tyle mała, że aż do 1931 r. funkcję rabinów pełnili kantorzy. W 1861 r. mieszkało w mieście 504. Żydów (ok. 11% społeczeństwa), istniała też żydowska szkoła, do której uczęszczało ponad 100 uczniów. W 1872 r. miejscowa gmina żydowska weszła w skład Związku Górnośląskich Gmin Synagogalnych (Oberschlesische Synagogen-Gemeinden).

[madohora]

Po zajęciu tych terenów przez III Rzeszę mikołowskich Żydów wywieziono do getta w Sosnowcu, skąd większość 12 maja 1942 r. trafiła do obozu w Auschwitz-Birkenau.

[madohora]

Kościół parafialny pw. Matki Bożej Śnieżnej (nazwany tak dopiero po zbudowaniu kościoła parafialnego pw. św. Wojciecha, który przejął jego wcześniejszą nazwę) zbudowany w latach 1270–1280, później przebudowany.

[madohora]

Nowy cmentarz żydowski w Mikołowie z najstarszą macewą z połowy XVIII w. przy ul. Konstytucji 3 Maja (istniał też stary cmentarz żydowski w Mikołowie, lecz został zniszczony podczas II wojny światowej).

[madohora]

Możemy się też dostać bezpośrednio z Nikiszowca autobusem linii 695

[url=https://rj.metropoliaztm.pl/rozklady/1-695/]ROZKŁAD JAZDY DLA AUTOBUSU 695/url]

Uwaga - autobusy do Mikołowa jeżdżą do 8:50 i od 11:55
Z Mikołowa do 11:17 później od 14:17

Pozostałe kursy oraz w dni wolne autobusy kursują tylko do Murcek

[madohora]