Ostatki

[madohora]

OSTATKI - Radio Katowice - 28.02.2017

[madohora]

[madohora]

*

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Człowiek jest gładki
Gdy zje śledzie w Ostatki

[madohora]

***

[madohora]

[madohora]

Kuse dni. Tak nazywano trzy dni osta tnie zapust: niedzielę, poniedziałek i wto rek, w które oddawano się wesołości do szaleństwa, odbywano kuligi, tańczono dniem i nocą, a młodzież przebierała się za żydów, cyganów, turków, chłopów, dziadów, olejkarzy, żołnierzy, niedźwie dzi, tury, wilki i kozy.

[madohora]

Mięsopust lub w 1. mn. Mięsopusty. Tak nazywano zwykle dawniej „ostatki" zyli trzy ostatnie dni zapustne przed Wielkim postem, poświęcone biesiadom, tańcom, wesołości i pijatyce. Wyraz sam powstał z dwuch: mięsa opust czyli pożegnanie, opuszczenie na cały czas Wielkiego postu. Mięsopustnikiem nazy wano hulakę zapustnego. Mięsopustować znaczy hulać w mięsopust. Wujek w Po stylli powiada: „Post odrzucają, ale mię sopusty od czarta wymyślone bardzo pil nie zachowują." Grzegorz z Żarnowca także w Postylli mówi: „Większy zysk czynimy djabłu, trzy dni rozpustnie mię- sopustując, aniżeli Bogu, czterdzieści dni nieochotnie poszcząc." Na mięsopust za praszali się i zjeżdżali bogatsi dla wspólnej zabawy a lud ubogi schodził się na piwo, gorzałkę i taniec do karczem wiejskich. Król Władysław Warneńczyk, pogodziw szy się z Elżbietą, wdową po Albercie Ra- kuskim, zaprosił ją na mięsopust do Budy, stolicy swojej węgierskiej. W starej broszu rze „Kiermasz wieśniacki" znajdujemy pieśń p. t. „Mięsopust" (Wójcickiego „Za rysy domowe," t. IV, str. 162). Poeta Ka sper Miaskowski (ur. 1549, zm. 1622 r.) po daje w „rytmach" swoich wiersz p. n. „Mięsopust polski," z którego przytaczamy tu wyjątki. A nie tak snać malują malarze Dyanny, Jako się dziś ustroją nasze w Polsce panny. Kto policzy ferety, manele, łańcuszki, Choć się na to zalęgły w owym domu dłużki? Kto szaty haftowane i drut wkoło złoty, Że mato snać od samej sto złotych roboty? A ten towar najwięcej w mięsopusty pluży, Gdy sudanny młodzieniec strojnej pannie służy, A Kupido, stanąwszy na ustroniu w kroku, Nałożywszy swą strzałę, ciągnie łuk po oku. I tak podczas ugodzi w serca ich obiedwie, Że bez siebie szaleją i żyć mogą ledwie. Tańcuje ów, ten skacze choć na jedną nogę, Ten się tacza, a snać że ma ułogę; Aż we wtorek nam wiozą już słonecznekonie. Przypatrzmyż się biesiadzie na Ostatnim zgonie. Tych wabią na gorzałkę znowu przepalaną, Drudzy na garncu piwa ciepłego przestaną Aż im i gęś przyniosą, a pieczeń ią z chrzanem I czosnek z rosołowym postawią kapłonem, Kuropatwy bogatszym, jarząbki, cietrzewie, Które zbiera myśliwiec bądź sidłem na drzewie, Bądź okrągłym ołowiem w siarczystym płomieniu, I co stół hojny dźwiga w panięcem imieniu. Aż tuzin szkła postawią pod pijanką w rzędzie; Czem dozorca szafuje, co na tym urzędzie, To przez zdrowie naznaczy, a drugie koleją, A tak jako na młyńskie koła, piwo leją. A mózg miły, by w łaźni na wierzchnicy leży, I rozum go po chwili w tym znoju odbieży. Tym dodają regały, tym pomort po buty Tym coraz na puzanie grają póki — póty. Ale nie masz nad nasze z krzywym rogiem dudy, Bo te może mieć zawżdy i pachołek chudy; A też nie tak napełnią ciche struny ucha, Jako one, gdy puszczą ogromnego ducha! Wtem po parze panienki wszedłszy się ukłonią, I wiodą rej, ująwszy jedna drugą dłonią, Aż wywabią wesołe z za stoła młodzieńce, A ci z niemi tańcują chędogo o wieńce; Potem cenar z gonionym niż wieczerzą dadzą, Do której między sobą naprzód je posadzą. A gdy koniec półmisków zdejmą i obrusy, Znowu bąk z miejsca swego młodzików poruszy, Z których każdy do swojej ochotnie pośpieszy. Żeby zaś ponowi U wszyscy taniec pieszy, Jedna w tem, która śmielsza, słodkim głosem zacznie, To tego, to owego ruszywszy nieznacznie, Oni zaś powtarzają za nią one słowa, Które śpiewa powoli gładka białogłowa. Opis zwyczajów mięsopustnych w Pol sce i niektóre odnoszące się do nich rymy podał Z. Gloger w dziele „Rok Polski w życiu, tradvcyi i pieśni" ("Warszawa, 1900 rok, str. 101—119)

[madohora]

Przed ich chatami zatrzymywali się kawalerowie obwożący po wsi koziołka, tj. kukłę z koźlimi rogami, przymocowaną do koła (Czarnków) lub przystrojone drzewko na wózku (okolice Radomska) i wyciągali panny z domów na tańce

[madohora]

ostatki, mięsopust, kuse dni,
3 (lub 6 — od tłustego czwartku) ostatnie dni karnawału: zabawy, kuligi, maskarady.

[madohora]

Kapłan kropi prochy wodą święconą, a następnie perfumuje je kadzidłem. W Środę Popielcową kapłan, po głoszeniu Ewangelii i homilii, kreśli popiołem krzyże na czołach wiernych, wypowiadając słowa skierowane do pierwszego grzesznika: „Memento, homo, quia pulvis es et in pulverem reverteris ” (Pamiętaj człowiecze, że prochem jesteś i w proch się obrócisz).
Popiół pochodzi z palm z Niedzieli Palmowej z poprzedniego roku.

[madohora]

Ten okres czterdziestu dni odpowiada czasowi, który Jezus Chrystus spędził na pustyni. Przed rozpoczęciem swojej misji Jezus pościł przez czterdzieści dni na pustyni, gdzie odpierał pokusy szatana : „I natychmiast Duch wypędził go na pustynię. I mieszkał na pustyni przez czterdzieści dni, kuszony przez szatana; był wśród dzikich zwierząt , 1,12-13).Wielkisłużylimu

[madohora]

Jeśli zjemy posiłek w południe, zjemy tylko lekką przekąskę wieczorem.

[madohora]

Jakkolwiek wysoko się wspinamy, zawsze kończymy w popiele (Henri Rochefort + 1913)

[madohora]

Wielki Post to skrót od tych, którzy mają dług do spłacenia na Wielkanoc (przysłowie hiszpańskie)

[madohora]

Z reguły jest to całkowicie przeciwne obfitości pokazanej w Karnawale , jedną z jego cech charakterystycznych jest surowość kuchni Wielkiego Tygodnia , zarówno w przygotowywaniu potraw, jak iw używanych składnikach. Tradycja mówi, że w Wielki Piątek i Środę Popielcową przez cały dzień należy przestrzegać postu i wstrzemięźliwości od wszelkiego rodzaju pokarmów, ofiara ta sięga aż do sześciu piątków Wielkiego Postu, gdzie obowiązuje tylko wstrzemięźliwość od potraw przyrządzanych z mięsa .

[madohora]

Zwyczaj ten wywodzi się z filozofii pogan, którzy czcili boginię pokoju, przyjemności i płodności Wenus (w mitologii rzymskiej) lub Freyję (w mitologii nordyckiej)

[madohora]

Niektóre potrawy wprowadzają symbolikę do gastronomii Wielkiego Tygodnia, najczęściej powtarzane w różnych kulturach europejskich to:

[madohora]

Powstrzymanie się od jedzenia mięsa nie ma takiego samego wpływu we wszystkich krajach. Na przykład w niektórych częściach Europy z wpływami ortodoksyjnymi i koptyjskimi bardzo starym zwyczajem jest spożywanie baranka wielkanocnego , zwykle w postaci zup , takich jak grecka : Magiritsa , przestrzeganie tej tradycji nie jest dla nic. to samo we wszystkich krajach chrześcijańskich.

[madohora]

W mieście Crevillente (Alicante) bardzo popularne jest „pa torrat” w Wielki Piątek, składające się z chleba tostowego pieczonego w dużej ilości oleju w towarzystwie czosnku i tradycyjnej coca de boqueron, ciasta mącznego z dużą ilością smażonych anchois z cebulą. W wielu miastach Kastylii bardzo popularne jest przygotowywanie wdowich ziemniaków .

[madohora]

W Kolumbii podczas Wielkiego Tygodnia zamiast czerwonego mięsa je się ryby, można je piec lub smażyć, najczęściej podaje się je z białym ryżem, awokado lub sałatką ziemniaczaną. Na Wybrzeżu Karaibskim tradycją jest, że rodzina, przyjaciele i sąsiedzi częstują się domowymi słodyczami na bazie owoców i bulw : takimi jak kokos , mango , corozo , ziemniak , ignam itp. W stolicy tradycyjnie je się ajiaco santafereño z dodatkiem z ryżem i awokado. Gastronomia Wielkiego Tygodnia w Kolumbii słynie z różnorodności swoich słodyczy. W Zipaquirá Turrones iTwaróg z Melao jest bardzo spożywany na te daty. w Carmen de Bolívar spożywają rodzaj chleba-herbatnika zwanego „Chepacorina” i oczywiście robią również słodycze z tego herbatnika. Tradycją jest wspólne przygotowywanie słodyczy z dziećmi i dziadkami, aby starsi uczyli młodszych i tradycja nie zaginęła.

[madohora]

[madohora]

W Wielkanoc paragwajska rodzina nie może przegapić słynnej chipy . Czy to skrobia, guasú, grill, czy w jakiejkolwiek innej formie, jest to główna cecha charakterystyczna tego okresu w tym kraju. Nie można też przegapić gulaszu, zupy paragwajskiej (stałej) chipa guasú.

[madohora]

Ajiaco to nazwa nadana kilku typowym latynoamerykańskim zupom .Przygotowuje się go z pieczonego mięsa , ziemniaków , marchwi , cebuli , jajka , oregano i kminku.
Criollo ajiaco jest przygotowywane z wołowiny, kurczaka, wieprzowiny, suszonej wołowiny i szynki lub łopatki wieprzowej , do których dodaje się kukurydzę, dynię, białe taro, żółte taro, ignamy , zielone i dojrzałe banany, maniok i słodkie ziemniaki . Przyprawia się go chili, cebulą, czosnkiem, kminkiem, solą i cytryną. Tradycja ustna mówi, że bulion ten jest przygotowywany w kubańskich dzielnicach w nocy 24 czerwca na rozpoczęcie uroczystości San Juan. Uważa się, że tradycja narodziła się na placu „El Carmen” ,Camagüey, kiedy mieszkańcy, w większości biedni, nie mieli dość na posiłek, zbierali się, wnosząc, co każdy mógł, ewentualnie resztki z poprzedniego wieczoru obiadowego, stąd różnorodność składników

[madohora]

Anielskie włosy ( capelli d'angelo lub capellini po włosku iw liczbie mnogiej) są podobne do spaghetti , ale znacznie cieńsze. Jest to makaron o cieńszej grubości niż wermiszel i tradycyjna kuchnia włoska .

[madohora]

Anielskie włosy ( pochodzenia arabskiego) to słodycze , wykonane z karmelizowanych włókien miąższu owoców . Owoce z rodziny dyniowatych (dynie, kajoty, ogórki itp.) są prawie zawsze używane do produkcji tego rodzaju słodyczy. W zależności od kraju i regionu świata stosuje się Cucurbita maxima (dynia, dynia olbrzymia lub dynia), C. ficifolia (victoria, cayote, chiverre, cidra lub alcayota) lub Sechium edule (kolczoch) . W niektórych krajach Ameryki Łacińskiej zwyczajowo przyrządza się go z mango. Zwykle jest używany jako nadzienie do wielu słodyczy w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.

[madohora]

Pudding ryżowy ma bardzo starożytne korzenie w Azji , a później rozprzestrzenił się w Europie i Afryce . Od xvi wieku , po kolonizacji, był eksportowany do Ameryki w związku z handlem i emigracją ludności europejskiej na tereny amerykańskie.

[madohora]

W Finlandii , znany jako Joulupuuro , jest jednym z tradycyjnych dań kuchni bożonarodzeniowej , podawany jako śniadanie w Wigilię . Kiedy jest przygotowywany, do mieszanki dodaje się pojedynczy migdał, wierząc, że gość, który go dotknie, będzie miał szczęście w nowym roku.

[madohora]

W Turcji jest to tradycyjny deser i nazywa się sütlaç

[madohora]

W Wenezueli, kiedy jest wytwarzany ze słodkiej kukurydzy, znany jest pod nazwą mazamorra. Niektórzy lubią pić go na gorąco. W tym przypadku mieszanka pozostaje jak gęsta owsianka, to znaczy nie zwija się i jest znana pod nazwą tequiche (głównie na Isla de Margarita ).

[madohora]

Jest to bardzo popularne danie w prowincjach wybrzeża Atlantyku, głównie w prowincjach Bocas del Toro i Colón , a także w Panamie , w dzielnicach takich jak Rio Abajo czy El Chorrillo, z dużą obecnością Afro -Populacja Karaibów.

[madohora]

Najpopularniejszym przepisem na ryż kokosowy w Malezji jest nasi lemak i jest uważany za danie narodowe.

[madohora]

Kiełbasa wielkanocna to typowa kiełbasa ze Wspólnoty Walencji i sąsiedniego aragońskiego regionu Maestrazgo . Jest wytwarzany z chudej wieprzowiny o długości około 30 centymetrów i przybliżonej grubości palca spożywanego na sucho.

[madohora]

W innych miastach w prowincji Saragossa, takich jak La Almunia de Doña Godina czy Calatayud , owalny placek z jednym lub dwoma jajkami na twardo w środku nazywa się Culeca, jak gdyby przypominał ptasie gniazdo, któremu czasem towarzyszy popularna kiełbasa z Aragonii, tradycyjnie spożywana podczas Wielkiego Tygodnia. Podobnie jak w miejscowości Almonacid de la Sierra , są one przygotowywane podczas obchodów Wielkiego Tygodnia i tradycyjnie spożywa się je w Niedzielę Wielkanocną, Poniedziałek Wielkanocny i Wtorek, na obszarze znanym jako El Prau. Gdzie młodzi ludzie towarzyszą jej z czekoladą i słodkim winem. . Jest to bardzo typowy produkt z wielką tradycją i korzeniami w tej dziedzinie.

[madohora]

[madohora]

W Hiszpanii termin „torrija” lub „torreja” pojawia się już udokumentowany w XV wieku . Juan del Encina używa „torreja” w kolędzie ze swojego Cancionero (1496) „miód i wiele jajek do robienia torrejas” najwyraźniej jako odpowiednie danie dla kobiet w ciąży.

[madohora]

Tosty francuskie można przygotować z mlekiem, syropem lub winem

[madohora]

[madohora]

Popularność niektórych owoców z patelni zaczyna wpływać na wyroby cukiernicze niektórych krajów Ameryki Łacińskiej . Hiszpanie, kolonizując niektóre terytoria, przynieśli sposoby wytwarzania mąki zbożowej , a wraz z nią smażenia, w ten sposób przekazywano zwyczaje cukiernicze i metody kulinarne.

[madohora]

Makrela lub makrela ( Trachurus trachurus ) to gatunek ryb perciform z rodziny Carangidae . Jest to niebieska ryba szeroko rozpowszechniona w północnym Atlantyku od Senegalu po Islandię iw całym basenie Morza Śródziemnego .

[madohora]

To bardzo stary preparat kuchni śródziemnomorskiej . Katon Starszy zamieścił przepis na naleśniki, o nazwie „balony”, w swojej książce De Agri Cultura , napisanej w II wieku pne W przepisie tym miesza się mąkę pszenną i ser, robi się kulki, smaży i smaruje miodem i makiem do podania.

[madohora]

Casatiello to danie pełne symboliki Wielkiego Tygodnia: skrzyżowane paski ciasta przedstawiają Święty Krzyż , a kształt pierścienia nawiązuje do cykliczności zmartwychwstania Jezusa .

[madohora]

[madohora]

Kartoffelpuffer (zwany także: zemiaková placka, zemiaková babka, bramborák, Kartófen , Reibekuchen, Reibeplätzchen, Kartoffelpfannkuchen , regionalny Rievkooche, Schepperlinge, Kröbbelche, Hatscheln, Baggers, Klitscher, Fratzen, Bambis, Reiberdatschi, Pickat, Dranikidätscht, Dotschniet lub Krumber , Pratschen ) to tradycyjne danie ze Słowacji (zemiaková babka, placka), kuchni niemieckiej , Czech , Austrii , Polski i innych krajów Europy Wschodniej . Na Białorusi , a także w Rosji, są one znane jako Drániki .

[madohora]

Pod koniec i po drugiej wojnie światowej popularny stał się przepis na Kartoffelpuffer , w którym moczono go w occie i konserwowano jako Brathering ( pieczony śledź ).

[madohora]

Znany austriacki szef kuchni Ewald Plachutta podaje przepis na czeskiego Dalkena z ciasta drożdżowego , w który łączy sztywne białka jaj i pozostawia je na 30 minut. Następnie Dalkeny są powoli smażone na smalcu lub maśle we wgłębieniach patelni Dalken na kuchence, a następnie smarowane Powidlem ( powidlem śliwkowym ) i ewentualnie posypywane cukrem pudrem lub innym cukrem.

[madohora]

Krokiet ma wiele precedensów w całej historii ludzkości, ponieważ od starożytności był używany jako technika ponownego wykorzystania resztek.

[madohora]

Krokiety prawdopodobnie przybyły do ​​​​Hiszpanii podczas hiszpańskiej wojny o niepodległość (1808-1814), kiedy to przyjęto wiele zwyczajów francuskiej elity ( afrancesamiento ) , w tym jedzenie. Istnieją dowody na to, że w 1812 roku żołnierzom angielskim oferowano smażony krokiet. Według smakoszy Laury Conde krokiet w Hiszpanii był „od samego początku dziedzictwem klas ludowych”, ponieważ łączył tanie produkty, takie jak mąka „z resztkami byle czego, generalnie starego kurczaka” ( Conde, 2014 , s . .13).

[madohora]

Czasami, ale nie zawsze, najpierw obsypuje się je mąką, a nadmiar mąki strąca się. Maczać w roztrzepanym jajku i zawsze obficie obtaczać w bułce tartej. Następnie smażymy je na patelni z dużą ilością bardzo gorącego oleju , aż będą złociste. Na koniec odsącz nadmiar oleju na kratce lub na chłonnym papierze .

[madohora]

«Jedli też tamale na wiele sposobów; niektóre z nich są białe i w kształcie pelli , wykonane nie całkiem okrągłe lub całkiem kwadratowe... Inni jedli tamale, które są czerwone...»
Fray Bernardino de Sahagún

[madohora]

W Indiach dal (słowo oznaczające rośliny strączkowe ), chila (wymawiane „cheela”) lub besan (słowo oznaczające mąkę z ciecierzycy), puda (wymawiane „poora”), w zależności od regionu, to podobne danie przygotowane z mąki z ciecierzycy ( lub inna roślina strączkowa) i wodę na natłuszczonej patelni. W niektórych wersjach preparatu dodaje się również warzywa takie jak cebula, zielone chilli , kapusta , zioła i przyprawy, takie jak kolendra .

[madohora]

Jeśli chodzi o humitas , Rodríguez Pastor wspomina, że ​​​​pozwolili na „pojawienie się peruwiańskiego tamale”. Podobnie wspomina, że ​​główną podstawą humity byłaby „świeża kukurydza lub kukurydza”, a także, że istnieje wiedza o jej przygotowaniu przed przybyciem Hiszpanów. Kukurydza konsumpcyjna była wówczas bardzo ważna; Jej uprawa rozwijała się od czasów przedinkaskich . Rodríguez twierdzi, że procesy opracowywania tamale, w porównaniu z jego przedhiszpańskim bratem, wykazują największe podobieństwo w humicie. Należy zaznaczyć, że w trakcietahuantinsuyo , humita była znana w Peru , Kolumbii , Chile , Wenezueli , Argentynie , Boliwii iw innych krajach Ameryki Środkowej.

[madohora]

Merengue , westchnienie lub beza ( galicyzm bezy lub merendinio ; stąd termin "merienda" ) to rodzaj deseru , przygotowywany z ubitego białka jaja i cukru , najlepiej lukru , do którego można dodać aromaty lub wanilię , orzech laskowy lub migdał . Są bardzo lekkie i słodkie, a raz zrobione są zwykle stosowane jako nadzienie do ciast lub we włoskiej wersji do tart .

[madohora]

Beza szwajcarska : Ta beza jest przygotowywana przez ubijanie białek z cukrem w pojemniku w kąpieli wodnej przez jedną minutę, a gdy granulki cukru nie znajdą się w mieszance, ubijaj, aż będą sztywne, a pojemnik ostygnie. Jest to powszechne w nadziewaniu ciast lub owoców.

[madohora]

Kiedy zaczynasz ubijać białka, pęcherzyki powietrza są duże. Gdybyśmy przestali ubijać, z powodu siły grawitacji, białka opadłyby, a pęcherzyki uniosłyby się. Jeśli nadal będziemy bić bąbelki, staną się mniejsze. Oznacza to, że siły wywierane przez białka otaczające pęcherzyki powietrza są większe niż te wywierane przez grawitację, co zapewnia stabilność całości. Dodatkowo lepkość wody, która stanowi dużą część bieli, wzrasta, gdy rozpuszcza się w niej cukier. Zwiększa to odporność na drenaż

[madohora]

Bułka wielkanocna (zwana po francusku brioche du careme — „wielkopostny brioche” , po angielsku hot cross bun lub cross-bun — „bun with a cross” — po angielsku [ 1 ] i po czesku mazanec ) to rodzaj przyprawionej bułki porzeczki lub rodzynki i wyrośnięte na drożdżach . Na wierzchu ma krzyżyk, który można zrobić na kilka sposobów: z ciasta , z mieszanki mąki i wody , z papieru ryżowego, polewą lub wykonując dwa nacięcia. Typowe jest robienie go i spożywanie w Wielki Piątek , od którego pochodzi jego nazwa.

[madohora]

Wielkanoc to doskonały czas, aby cieszyć się specjalnymi potrawami – po tradycyjnej modlitwie, poście i pokucie Wielkiego Postu, uczta wielkanocna obejmuje sezonowe i symboliczne potrawy wielkanocne. Jednym z ulubionych nowozelandzkich wypieków wielkanocnych jest smaczna bułka z krzyżem na gorąco.

[madohora]

Dekorowanie pisanek to jedna z popularnych tradycji związanych z obchodami święta w Czechach. Ręcznie malowane lub zdobione jajka (kraslice) są najbardziej rozpoznawalnym symbolem Wielkanocy w narodzie europejskim. Do dekoracji jajek używa się różnych materiałów, w tym wosku pszczelego, słomy, akwareli, skórek cebuli, naklejek. W ramach tradycji młode dziewczęta ozdabiają pisanki, aby dać je chłopcom w Poniedziałek Wielkanocny. Niedziela Wielkanocna (Nedele velikonocn�) to dzień przygotowań do Poniedziałku Wielkanocnego. Podczas gdy dziewczynki malują, kolorują i ozdabiają jajka, chłopcy przygotowują pomleczki. W okresie wielkanocnym w Pradze i innych czeskich miastach odbywa się ogólnokrajowy konkurs na jajka wielkanocne.

[madohora]

Istnieje wiele teorii na temat tego, jak pączki pojawiły się na polskich stołach. Nie do końca wiadomo, który z nich jest najbardziej prawdziwy. Wiadomo jednak, że pączek był zupełnie inny od tego, który teraz widzimy i jemy. Po pierwsze, nie było słodko. A po drugie było twarde i... ze smalcem.

[madohora]

W Europie w zasadzie prawie wszystko jest takie samo. W Katalonii święto to nazywane jest „Tłustym Czwartkiem” ( Djous Gras). To pierwszy dzień tradycyjnego karnawału: w Tłusty Czwartek można delektować się różnymi smakowitymi potrawami, w miastach odbywają się wszelkiego rodzaju festyny ​​kulinarne. Rodzice uczniów pieczą ciasta i ciasta, przekazują je swoim dzieciom - a w szkołach po obiedzie jedzą ciasta i ciasta z gorącą czekoladą.

[madohora]

Cytrynowy
Wejść
Czy wiedziałeś? Tradycje Maslenicy w Estonii
Limon.ee
Limon.ee
20 lutego 2023, 17:21
Vastlakukkel. Zdjęcie ilustracyjne.
Vastlakukkel. Zdjęcie ilustracyjne. Zdjęciehutterstock
Vastlapyaev to starożytne estońskie święto witające wiosnę. Od wieków uwielbiali ją dorośli i dzieci. Nie bez powodu: podczas tego święta zwyczajem jest zjeżdżanie na zjeżdżalniach, jedzenie bułek ze śmietaną i przetańczenie całej nocy – pisze Visitestonia .

Wasłapiew, podobnie jak rosyjska Maslenica, poprzedza post wielkanocny. To prawda, że ​​​​nie trwa to tydzień, ale tylko jeden dzień. Dokładny czas obchodów zależy od Wielkanocy: święto obchodzone jest w lutym lub marcu, siedem tygodni przed głównym świętem chrześcijańskim. W niektórych krajach dzień ten nazywany jest „tłustym wtorkiem”. Estońska Maslenica, podobnie jak rosyjska, jest ściśle związana z pogańskimi tradycjami, zmianą pór roku i chłopskim kalendarzem. To prawda, że ​​zamiast palić kukłę i jeść naleśniki, jest inny program rozrywkowy.

Spotkanie z wiosną
Ważną tradycją w Vastlapää są kuligi. W starożytności, kiedy większość Estończyków pracowała na roli, wierzono, że im dalej pokonują sanie (a niektórzy nawet na lnianym worku), tym lepiej len będzie rósł następnego lata. Odbyły się przyjacielskie zawody w gronie sąsiadów. Na środku stawu zbudowano także karuzele lodowe, popularną była także jazda na soplach.

Aby odpędzić złe duchy, tańczyli, bawili się i tańczyli w maskach. W zachodniej Estonii mężczyźni potajemnie rzucali słomianą lalkę od domu do domu, aby odpędzić złe duchy. Ostatecznie słomianego człowieka zabrano do lasu i przywiązano do drewnianego słupa do czubka drzewa. Rytuał ten gwarantował udane zbiory. Były też inne zwyczaje. Na przykład, jeśli len zawiódł, na polu rozpalono ogień; poszedł strzyżyć cudze owce - na szczęście w sądzie; Po raz pierwszy zaprzężono młode konie lub woły, aby mogły szybko nauczyć się pracy.

[madohora]

Leniwe knedle można traktować jako odmianę zwykłych pierogów, które nie wymagają dużego rzeźbienia, lub jako osobne danie. Aby je przygotować, nadzienie (najczęściej twaróg ) miesza się z ciastem, następnie zwija w rulon i kroi jak kluski , po czym gotuje.

[madohora]

Zgodnie z technologią produktów gastronomii, serniki przygotowywane są z twarogu półtłustego i niskotłuszczowego, rozcieranego w maszynie zaciernej, z dodatkiem mąki, jajek, cukru i soli. Z przygotowanej masy formujemy batonik o średnicy 5-6 cm, kroimy go w poprzek na krążki i panierujemy w mące, nadając im kształt kulek o grubości 1,5 cm.Serniki smażymy z obu stron i doprowadzamy do gotowości w do piekarnika na 5-7 minut. Serniki niesłodzone przygotowuje się bez cukru, w zależności od przepisu dodaje się puree ziemniaczane gotowane lub posiekaną gotowaną marchewkę i doprawia kminkiem. W wydaniach „ Księgi smacznej i zdrowej żywności ” z lat 1939 i 1954 potrawę z twarogu smażonego z ziemniakami lub rodzynkami nazywa się sernikami, a z duszoną marchewką – twarogiem . Syrniki kijowskie to smażone placki panierowane na bazie słodkiej masy sernikowej, nadziewane mielonymi rodzynkami i konfiturą
. Na Białorusi serniki piecze się z kwaśną śmietaną: najpierw smaży się je z jednej strony, następnie w środku robi się wgłębienie, które zalewa się kwaśną śmietaną i wsadza do piekarnika. W ZSRR półprodukty kulinarne w postaci formowanych naleśników serowych i ciasta na nie wytwarzano z twarogu i mąki pszennej z dodatkiem cukru i soli, których gotowość wymagała jedynie obróbki cieplnej poprzez smażenie na oleju

[madohora]

[madohora]

A ludność centralnych prowincji Moskwy, Kaługi i Włodzimierza produkowała, oprócz pluszaków z ogólnej wioski, małe „rodzinne” lalki Maslenitsa. Lalki domowe, również podkreślające cechy płciowe, miały atrakcyjny wygląd. Brwi, oczy i nos pomalowano węglem, usta i policzki burakami. Ubierali się zazwyczaj w jasny, elegancki garnitur. Mieszkańcy obwodu kałuskiego podali dla Maslenitsy aż 7 różnych liczb, odpowiadających każdemu dniu tygodnia Maslenitsa. Dziewczęta zabierały je ze sobą na spotkania, chodziły z nimi po wsi, jeździły na saniach, śpiewały bolesne pieśni miłosne. Zasadniczo taka postać została stworzona tam, gdzie była dziewczyna w wieku małżeńskim. Często taka lalka po uroczystości stawała się prostą zabawką i była, podobnie jak lalka motanka, rodzajem amuletu

[madohora]

Nazywany także: Chrystusem. Czysty poniedziałek ; Tużilki dla Maslenicy ; Kciuk. Smutny dzień , smol. Krzywy poniedziałek, las Wstawiennik, Guvesna, Duzhiki, Pusty poniedziałek, Płukanie, Pasiasty poniedziałek, Popolokona, Stupnik, Tverdopost, Tverdoposte, Solid post , Niżny Nowogród. Koza Maslenitsa ; Belora. „Niegrzeczny poniedziałek” (obwód witebski); bułgarski Psi poniedziałek - „ Psi poniedziałek ”.

[madohora]

W obwodzie Wiatka dziewczęta z sąsiednich wsi, dwa dni po rozpoczęciu Wielkiego Postu, zapraszane były przez przyjaciół na zabawę, zatrzymywały się przez dwa lub trzy dni, chodziły na zabawy i zebrania, gdzie bawiły się, śpiewały i tańczyły [

[madohora]

W obwodzie Ruza w prowincji moskiewskiej dziewczęta, dziewczęta i kobiety nadal jeździły z lodowych gór do Donu. Jednocześnie dziewczęta starały się dojechać jak najdalej, gdyż wierzyły, że która z nich potoczy się dalej, wytworzy dłuższy len

[madohora]

Każdy dzień tego tygodnia dla Bułgarów ma swoją nazwę. Poniedziałek jest czysty, wtorek jest czarny, środa jest szalona, ​​czwartek jest niespokojny, a sobota Todorowa nazywana jest także Końską Wielkanocą . Bułgarzy wierzą, że właśnie tego dnia, ubrany w dziewięć osłonek, św. Todor na koniach jedzie do Boga, prosząc o nastanie lata

[madohora]

Hjortebakkels sporządza się w formie krążków ciasta, których końce łączą się na zakładkę. Do ciasta często dodaje się brandy .

[madohora]

Baursak , boorsok , bavyrsak , boorsok , bursak ( Alt. boorsok , Bashk. bauyrholder, Bur. boovs , Kaz . bauyrsak , Kalm . boorsok , Kirgistan . boorsok , Mong . boorsok , Leg. bavyrsak , Sib.-Tat. pauyrsak ; Taj buckleursoq , orzuq ; Tat . , _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Buriaci , Kozacy Dońscy , Kazachowie , Kałmucy , Kirgizi , Mongołowie , Tadżykowie , Tatarzy , Tuwińczycy _ _ , Turkmenów , Uzbeków , Kumyków i Ujgurów .

[madohora]

Nonnenfürzle ( niem. Nonnenfürzle – dosł. „mniszka pierdzi”) – południowoniemieckie pączki z ciasta parzonego , specjalność Szwabii i Allgäu , znana od średniowiecza . Za pomocą dwóch łyżek formuje się małe kulki, smaży w głębokim tłuszczu i jeszcze gorące obtacza w cukrze. Nonnenfürzle tradycyjnie przygotowywane jest na karnawał . Za wielbiciela pączków nonnenfürzle uważany jest Marcin Luter

[madohora]

Sufganiya ( hebr. סופגניה , liczba mnoga: סופגניות sufganiyot ) to pączki , które w Izraelu są zwyczajowo spożywane podczas żydowskiego święta Chanuki . Podobnie jak placki ziemniaczane ( latkes ) w tradycji aszkenazyjskiej , sufganiyah jest tradycyjnym daniem chanukowym w niektórych społecznościach sefardyjskich (w języku ladino nazywa się je buñuelos ).

[madohora]

Naleśniki Rosyjskie to tradycyjne danie kuchni rosyjskiej , narodowa wersja naleśników . Tradycyjne rosyjskie naleśniki robione są z ciasta drożdżowego , czasami parzone w wodzie lub mleku (naleśniki choux) przed pieczeniem w tradycyjnym rosyjskim piekarniku . Wcześniej do ich przygotowania często używano mąki gryczanej . Naleśniki z ciasta przaśnego w literaturze przedrewolucyjnej nazywane były „blintzami”, „naleśnikami” lub „naleśnikami mlecznymi” i nie były potrawą pospolitą ani rytualną. Niektórzy badacze kuchni rosyjskiej uważają cienkie naleśniki z przaśnego ciasta za potrawę spóźnioną, zapożyczoną.

[madohora]

Naleśnik jest czerwony i gorący, jak gorące, rozgrzewające słońce, naleśnik polewany jest roztopionym masłem - to wspomnienie ofiar składanych potężnym kamiennym bożkom. Okrągły, gorący naleśnik jest symbolem jasnego słońca, czerwonych dni, dobrych zbiorów, dobrych szczęśliwych małżeństw.

[madohora]

We wtorek odbyły się oględziny narzeczonych : młodzi ludzie zostali zaproszeni na naleśniki; słowna forma zaproszenia brzmiała: „Nasze ośnieżone góry są gotowe, a naleśniki upieczone – zapraszamy!”

[madohora]

Znayka, bohater opowiadania Nosowa „ Duno na Księżycu ”, wyjaśniał powstawanie kraterów na Księżycu przez analogię z dziurami w naleśnikach.

[madohora]

Zwyczaj składania ofiar ze zbóż i owoców na pogrzebach odnotowano już w starożytnej Grecji , chociaż przypuszcza się, że jest on jeszcze starszy. W czasach bizantyjskich nazywało się Κόλλυβα . Badacze tradycji greckiej podnoszą colivo do rangi panspermii (dosłownie „pełnoziarnistej”

[madohora]

Istnieje również zwyczaj, że w piątek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu przynosi się do kościoła kutyę (kolivo), co ma przypominać o cudzie męczennika Teodora Tirona . W tym dniu „po modlitwie za amboną odprawia się nabożeństwo do św. Teodora Tyrone i poświęca się kutyę”, a sam dzień pamięci wielkiego męczennika obchodzony jest w pierwszą sobotę Wielkiego Postu

[madohora]

„Bliny (soczewica) należą do najstarszych dań, które były znane w kuchni rosyjskiej już w czasach pogańskich, przed IX wiekiem. Słowo „blin” w rzeczywistości oznacza „mlin” (od czasownika „molet” mielić… To chyba najbardziej ekonomiczne danie mączne, do którego potrzeba minimum mąki przy maksymalnej ilości płynu (wody, mleka), bo na Bliny potrzebne jest bardzo cienkie ciasto.”

[madohora]

W opowiadaniu Głupi Francuz ( ros. Глупый француз ) Czechowa opisano typowo rosyjską cechę polegającą na zjedzeniu dużej ilości bliny za jednym razem, co jest dziwne dla Francuza.

[madohora]

Crêpe Suzette to francuski deser . Jest to cienka naleśnikowa flambirowana w sosie z likieru pomarańczowego i soku pomarańczowego . Oprócz Curaçao używa się również Grand Marnier lub podobnych likierów pomarańczowych .

[madohora]

Kuchnia austriacka również umieściła to ciasto w swoim repertuarze . Ten rodzaj naleśnika jest czasami oferowany w Austrii jako „naleśnik czekoladowo-orzechowy” lub „naleśnik orzechowy”. Podaje się do niego najczęściej bitą śmietanę , czasem nadzienie nie zawiera rodzynek, za to zawiera cynamon. W Hotelu Sacher naleśniki Gundel serwowane są według oryginalnej receptury Karla Gundela, udekorowane karmelizowanymi orzechami włoskimi . Te naleśniki znane są także na Słowacji .

[madohora]

Dalken lub Dalkerln ( czeski vdolek , liczba mnoga vdolky lub lívanec , pl. lívance ) są tradycyjnym ciastem kuchni czeskiej i wchodzą w skład ciastek . Dalkeny smażone są na tłuszczu, zwykle na smalcu , na specjalnej patelni z półokrągłymi lub płytkimi zagłębieniami na piecu . Tradycyjnie używa się Germteig ( ciasta drożdżowego ). Dalken można smarować powidlem lub mieszanką maku , cukru i cynamonu .

[madohora]

Poffertjes piecze się na specjalnej patelni – poffertjespan – której dno ma zaokrąglone wgłębienia („studzienki”, „wgłębienia”) o średnicy nie większej niż około 4 cm , w które mieści się około dobrej łyżki ciasta. Najczęściej te puste lub wgłębione patelnie są wykonane z żeliwa ; Dostępne są jednak również patelnie aluminiowe i miedziane. Patelnie powszechnie używane na kuchence w gospodarstwie domowym mają około 15 do 20 zagłębień. Istnieją również małe, zasilane elektrycznie urządzenia poffertjes i urządzenia do robienia poffertjes do użytku domowego. W firmach i na stoiskach z poffertjesami najczęściej wykorzystuje się profesjonalny sprzęt gastronomiczny, który w specjalistycznych sklepach określany jest mianem urządzenia poffertjes lub grilla poffertjes . Obecnie są one w większości wykonane z żeliwa, mają od 50 do 100 koryt i są zwykle podgrzewane elektrycznie.

[madohora]

W dawnych czasach ciasta często podawano późnym wieczorem na Boże Narodzenie jako ostatni poczęstunek, popularnie zwany Vullbuksabend („wieczór z pełnym brzuchem”). W wielu rodzinach istniały i są specjalne przepisy przekazywane z pokolenia na pokolenie. Już pod koniec XVIII wieku ciasta zadomowiły się na sylwestrowym miejscu i zastąpiły inne potrawy, np. ciasto sylwestrowe przyrządzane z mąki, miodu i przypraw w gofrownicy. Na Rummelpottlauf , z których część jest nadal szeroko rozpowszechniona i organizowana głównie w Wigilię Starego Roku, przebrane dzieci chodziły od domu do domu, aby śpiewać i śpiewać słodycze, m.in. B. popularne tarty.

[madohora]

[madohora]

Socca to jedna ze specjalności południowej Francji, miasta Nicea i niektórych sąsiednich gmin. Sprzedaje się go na targowiskach, u wędrownych sprzedawców lub na rogach ulic, gdzie często podaje się go przy stołach z drewnianymi ławami, popijając lampką zimnego różowego wina. W regionie Tulonu , nieco dalej na zachód, danie nazywa się Cade

[madohora]

[madohora]

W Turcji , Iranie , gdzie chleb piecze się czasem tradycyjnie na ściance pieca na kamyczkach i krajach sąsiadujących, oprócz podobnego, cienkiego lawaszu (zwanego także po turecku yufką ), spotyka się także podpłomyki o grubości kilku centymetrów robione z ciasta drożdżowego, zwane w Turcji pide . Grecka , nieco cieńsza wersja nazywa się pita .

[madohora]

W Chile Hallulla to okrągły biały chleb wytwarzany z mąki pszennej , drożdży piekarskich , mleka , wody , soli kuchennej i masła .

[madohora]

Później osadnicy hiszpańscy i francuscy przywieźli go do Ameryki. Często zawiera figurkę i uważa się, że osoba, która ją odkryje, będzie miała szczęście. W niektórych regionach ciasto Trzech Króli jest spożywane przez całe Święto Trzech Króli aż do pierwszego dnia Wielkiego Postu, Środy Popielcowej .

[madohora]

Bolo-rei ( dosł.  „ciastko królewskie”) to tradycyjne portugalskie ciasto spożywane od początku grudnia aż do Trzech Króli. Przepis pochodzi z południowo-francuskiego gâteau des rois , które trafiło do Portugalii w XIX wieku, kiedy w 1829 roku Confeitaria Nacional została otwarta jako oficjalna piekarnia portugalskiej monarchii.

[madohora]

Samuel Pepys nagrał przyjęcie w Londynie w noc Trzech Króli 1659/1660 i opisał rolę, jaką tort odegrał w wyborze „Króla” i „Królowej” na tę okazję: „… mojemu kuzynowi Stradwickowi, gdzie po dobrą kolację, ponieważ był tam mój ojciec, matka, bracia i siostra, mój kuzyn Scott z żoną, pan Drawwater z żoną i jej brat, pan Stradwick, przyniesiono nam dzielne ciasto, a przy wyborze Pall była królową, a pan Stradwick królem. Potem moja żona i ja pożegnaliśmy się i wróciliśmy do domu, mimo że nadal był wielki mróz.

[madohora]

[madohora]

W 2017 roku produkcja dolmy w Azerbejdżanie została wpisana na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO .

[madohora]

Specjalnością regionalną z Mardinu jest półmisek mieszanej dolmy. Nadzienie ryżowe z sumakiem i pieprzem Urfa zawija się najpierw w warstwy cebuli, liście winorośli i kapustę. Pozostałą część ryżu wypełnia się bakłażanem, cukinią i farszem papryki. Zawiniętą dolmę cebulową umieszcza się na dnie głębokiego garnka, a na wierzch dolmy cebulowej układa się nadziewane warzywa, gołąbki i nadziewane liście winorośli. Cały garnek dolm gotuje się w wodzie o smaku sumaka.

[madohora]

Istnieją również dolmy na bazie owoców, takie jak şekerli ayva dolması ( nadziewane pigwy z nadzieniem ryżowo-porzeczkowym, aromatyzowane kolendrą , cynamonem i cukrem)i pekmezli ayva dolması (nadziewane mięsem i kaszą bulgur pigwy aromatyzowane tradycyjnym tureckim syropem podobny do melasy, zwany pekmez ). Pekmez jest również składnikiem mięsnych odmian elma dolması (nadziewanych jabłek) i sarı erık dolması (nadziewanych żółtych śliwek). Irańscy Azerbejdżanie i perscy Żydzi mogą podawać nadziewaną pigwę, zwaną dolma bay , jako posiłek szabatowy lub podczas Sukkot .

[madohora]

Naleśnik bretoński to tradycyjna specjalność kulinarna , charakterystyczna dla kuchni bretońskiej (rozszerzonej o kuchnię francuską ) pochodzącą z Dolnej Bretanii , przygotowywana z odmian pszenicy (słonej lub słodkiej) lub gryki i pszenicy (słonej, typowej dla Dolnej Bretanii ) z wieloma odmianami nadzienia. (odmiana naleśników gryczanych i naleśników gryczanych z Górnej Bretanii ).

[madohora]

Naleśniki po bretońsku występują w wielu wersjach z nadzieniem słonym lub słodkim ( ziemniaki , cebula , grzyby , ser , mięso, kiełbasa , szynka , bekon , andouille de Guémené , ryba, przegrzebki , jajko itp.), a zwłaszcza „pełny naleśnik” (szynka) , tarty ser i jajko odwrócone do góry lub jajecznica ). Jeśli chodzi o naleśniki na słodko, spożywa się je na ciepło z różnymi dodatkami lub na zimno, na śniadanie, jako przekąskę lub jako przekąskę. Do słodkich lub pikantnych naleśników bretońskich podczas ich serwowania tradycyjnie dodaje się gałkę solonego masła , aby poprawić ich smak i prezentację.

[madohora]

Koronkę krepową najwyraźniej wynaleziono przypadkowo w 1886 roku przez kobietę z Quimper , Marie-Catherine Cornic (urodzoną w Kerfeunteun w 1857 , zm. w 1917 ), zwaną przez wszystkich Madame Katell. Rzekomo zapomniała naleśnika na rachunku i go rozgotowała. Następnie zdecydowała się go złożyć: tak narodziła się „koronkowa krepa”.

[madohora]

[madohora]

Znajdujemy tam tourtou , czyli „kamyk”, ale także przepych , szczególnie w Corrèze.

[madohora]

Wartość ( vo:t ), voûte ( vʊ:t ) lub vôte (w Walonii słowo z Walonii) to ogólnie słodkie danie z Lotaryngii , Ardenno -Champenois i Walonii na bazie płynnego lub półgęstego ciasta, które w zależności od regionu odpowiada grubemu naleśnikowi lub naleśnikowi , często z nadzieniem.

[madohora]

Najczęściej używane owoce w Lotaryngii to:

Jabłko ;
Jagoda ;
Mirabelka;
wiśnia.
W Walonii tradycyjnie nie dodaje się owoców.

[madohora]

Piadina lub piadina romagnola ( piada lub pida w romagnol ) to włoska specjalność kulinarna typowa dla Romanii , składająca się z naleśnika z mąki pszennej , smalcu lub oliwy z oliwek , wodorowęglanu sodu lub drożdży , soli i wody, tradycyjnie gotowanego na glinianym naczyniu zwana teggia lub na metalowym lub kamiennym talerzu, zwana teglia ( tégia w języku Romagnol) lub testo ( tëst ), dziś częściej gotowana na metalowym talerzu lub na płycie z ogniotrwałego kamienia. Jest to, według słów Giovanniego Pascoli , „chleb, a nawet narodowe pożywienie Romagnoli”

[madohora]

Tradycyjnie, aż do lat 40. XX wieku, piadinę przyrządzano wyłącznie z mąki pszennej, smalcu, soli i wody. Grubość wynosi 1,5–2 cm, a średnica przekracza 40 cm: duże wymiary wynikają z faktu, że rodzina składa się średnio z około dziesięciu osób. Nie używa się drożdży, lub stosuje się niewielką ilość zakwasu , takiego samego jak ten używany do chleba. Przyrządza się go na tacach wykonanych przez rzemieślników z Sogliano al Rubicone , uzyskanych przez wypalenie mieszanki dwóch różnych glin występujących w okolicy w starych piecach opalanych drewnem , uzyskując charakterystyczny szarawo-brązowy kolor.

[madohora]

Można go spożywać w postaci chleba jako dodatek do różnych dań podczas głównych posiłków. Co więcej, nadziewana na różne sposoby, nadaje się na przekąskę lub jest spożywana w ulicznym jedzeniu : na małych stoiskach wzdłuż dróg można kupić piadinę samą lub w towarzystwie innych składników. Tradycyjnie kroi się go na quadretti (ćwiartki), których jest zwykle 4, ale może być również 6 lub 8 (jeśli piada nie jest zbyt duża, nawet na dwie połówki) i nadziewane wędlinami ( szynka , salami , coppa ) lub squacquerone di Romagna , kremowy ser regionalny, który jest zarówno łagodny, jak i pikantny, lub gotowana włoska kiełbasa z grilla (często w połączeniu z prażoną cebulą ) lub z plasterkami porchetty . W nadmorskim regionie Rimini tradycyjne jest połączenie piady i sardynek lub anchois z radicchio i cebulą. Piadina nadal jest spożywana jako deser z czekoladą, miodem lub karmelizowanymi figami.

[madohora]

Inne dodatki, nietradycyjne, ale dziś używane, szczególnie w kioskach, to: dynia i ziemniaki , kiełbasa, fricò (mieszanka bakłażana , cukinii , cebuli, papryki , pomidorów gotowanych na oliwie z oliwek), mozzarella i pomidor, gotowana szynka i mozzarella.

[madohora]

Starożytna piadina biedaka , otrzymywana jest po prostu przez połączenie wody z gotowania cotechino , specjalnie konserwowanej z poprzednich dni, bogatej w tłuszcz, solonej i pieprzonej, z mąką, bez konieczności dodawania innych składników

[madohora]

Farinata jest symbolem włoskiej gastronomii. Posiada oznaczenie tradycyjnego włoskiego produktu rolno-spożywczego .

[madohora]

Podaje się go na gorąco, powinien być złocisty i bardzo chrupiący. Doprawiony oliwą z oliwek, nie powinien być zbyt tłusty. Powierzchnia powinna być popękana i postrzępiona, bez dużych plam i przepaleń

[madohora]

W Ligurii danie to nazywa się fainâ [ 1 ] , [ 6 ] , [ 7 ] . Na wybrzeżu Toskanii, na południe od Ligurii, szczególnie w prowincjach Piza , Livorno , Lucca , la cecina , w prowincji Massa-Carrara , la calda calda lub w Livorno la torta (di ceci) gotuje się bez użycia rozmarynu do dekoracji.

[madohora]

Panisse , specjalność Marsylii, to podobne danie, ale grubsze, zwykle krojone w prostokąty i smażone .

[madohora]

Baghrir ma inne nazwy: abaghrir , udarifine lub thimaatsvine w Atlasie Blidean ( Algieria), hatita wśród Riffów ; edarnan , tiγrifin , thudfist wśród Chaouis , thililay lub thirqiqin w tasahlit , ghrayef wśród Tunezyjczyków i wreszcie laoh wśród mâqiliens

[madohora]

Różne rodzaje użytego ciasta oraz różnorodność kształtów wzorów i talerzy (zwanych „challe” ,„waffier”, „gofrownicą”, „gofrownicą” lub „ gofrownicą ”) oznaczają, że istnieje jest wiele odmian gofrów.

[madohora]

Leksykalna zbieżność między oubli i gofrem wynika z faktu, że te dwa lekkie ciasta zostały ugotowane przez oublieurs na dwóch żelaznych talerzach, ale cienki oubli został zwinięty w walec lub stożek, podczas gdy wafel ogólnie pozostaje płaski.

[madohora]

„Gofr belgijski” to nazwa nadana przez mieszkańca Brukseli Maurice'a Vermeerscha jego odmianie „gofra brukselskiego” sprzedawanego z truskawkami i kremem Chantilly na jego stoiskach na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1964 r ., gdzie odniosło to ogromny sukces. Maurice Vermeersch wybrał tę nazwę, ponieważ uważał, że większość Amerykanów, mając niewielką wiedzę geograficzną, łatwiej zlokalizowałaby Belgię niż Brukselę

[madohora]

Komórki gofrów są na ogół prostokątne, ale wafle jajeczne (lub wafle bąbelkowe) mają reliefy w kształcie półkul. Ten wariant jest szczególnie popularny w Hongkongu i Makau

[madohora]

🧇wafel piwny: miękki i lekki;

[madohora]

🧇wafel serowy: z odrobiną sera umieszczoną na środku rozwałkowanego ciasta, którego brzegi zawinięte;

[madohora]

🧇Wafel brukselski lub w Stanach Zjednoczonych „gofr belgijski”: prostokątny wafel składający się z 20 komórek, dzięki drożdżom jest lekki i chrupiący, pokryty bitą śmietaną lub cukrem pudrem ;

[madohora]

🧇Wafel Liège lub gofr Liège (częściej nazywany Gauff'au suc' z akcentem Liège ): sfermentowane ciasto drożdżowe z cynamonem. Ten wafel bez rogów, zawierający 24 komórki, jest spożywany na ciepło. W zależności od przepisu można dodać cukier perłowy, jak w gofrze myśliwskim;

[madohora]

miękki wafel: zrobiony z fermentującej mąki;

[madohora]

🧇kniepertie : rodzaj zapomnienia, często zwinięty w stożek. Przygotowywane jest pod koniec roku w prowincjach Drenthe , Groningen i Geldria ;

[madohora]

🧇pizelle: bardzo cienki włoski wafelek, spożywany szczególnie na Wielkanoc i Boże Narodzenie;

[madohora]

Ratsuhi ( polskie racuchy ) – małe, słodkie naleśniki w kuchni polskiej , pulchne , smażone na złoty kolor, przyrządzane z mąki, płynnej (woda , mleko, kwaśne mleko, kefir lub maślanka ), jajka i proszek do pieczenia (drożdże , proszek do pieczenia , soda oczyszczona, rzadziej ubita pianka z białek).

[madohora]

Zgodnie z technologią produktów gastronomii, serniki przygotowywane są z twarogu półtłustego i niskotłuszczowego, rozcieranego w maszynie zaciernej, z dodatkiem mąki, jajek, cukru i soli. Z przygotowanej masy formujemy batonik o średnicy 5-6 cm, kroimy go w poprzek na krążki i panierujemy w mące, nadając im kształt kulek o grubości 1,5 cm.Serniki smażymy z obu stron i doprowadzamy do gotowości w do piekarnika na 5-7 minut. Serniki niesłodzone przygotowuje się bez cukru, w zależności od przepisu dodaje się puree ziemniaczane gotowane lub posiekaną gotowaną marchewkę i doprawia kminkiem . W wydaniach „ Księgi smacznej i zdrowej żywności ” z lat 1939 i 1954 potrawę z twarogu smażonego z ziemniakami lub rodzynkami nazywa się sernikami, a z duszoną marchewką – twarogiem. Syrniki kijowskie to smażone placki panierowane na bazie słodkiej masy sernikowej, nadziewane mielonymi rodzynkami i konfiturą. Na Białorusi serniki piecze się z kwaśną śmietaną: najpierw smaży się je z jednej strony, następnie w środku robi się wgłębienie, które zalewa się kwaśną śmietaną i wsadza do piekarnika. W ZSRR półprodukty kulinarne w postaci formowanych serników i ciasta na nie wytwarzano z twarogu i mąki pszennej z dodatkiem cukru i soli, których gotowość wymagała jedynie obróbki cieplnej polegającej na smażeniu na oleju

[madohora]

W języku rosyjskim słowo „syrniki” ma niejednoznaczną etymologię, wynikającą z zamieszania w rosyjskim wytwarzaniu serów . Według N.I. Kovaleva słowo „serniki” zachowało się w języku od czasów, gdy używano określenia „ser kwaśny” w znaczeniu „twarogu” . Według badań A. V. Pawłowskiej sery w Rosji, ze względu na słaby rozwój hodowli bydła mlecznego, przygotowywano w drodze naturalnej fermentacji, bez dodatku podpuszczki , czyli serowarstwa w zwykłym europejskim sensie nie istniało. Sery rosyjskie miały konsystencję twarogu, były mdłe i kwaśne, rzadziej solone, ale zawsze białe. We współczesnym znaczeniu ser stał się serem w Rosji dopiero w XX wieku. W kuchni rosyjskiej początki potrawy zwanej syrnikami sięgają czasów „ Domostroja ” , jednak do początków XX w. oznaczało to różnorodne dania z twarogu , najczęściej pasztety z twarogiem , naleśniki nadziewane serem lub naleśniki serowe . Paweł z Aleppo w „Podróżach patriarchy Makarego z Antiochii” wśród różnych smakołyków na królewskim stole Aleksieja Michajłowicza w Moskwie wskazał wiele dań z ciasta, nadziewanych serem i smażonych na oleju, o różnych kształtach: „podłużne, okrągłe , jak pierogi , podpłomyki itp.” V.I. Dal śledzi etymologię słowa „syrniki” od słowa „surowy” poprzez „ser” i „ser”. Ponadto przez ser Dahl rozumie twarożek, gdyż ser w języku rosyjskim jest zwykle uważany za sery europejskie: „niemiecki”, wytwarzany ze świeżego mleka , solony, suszony, w kółko lub szwajcarski, „tłusty, gąbczasty, z łezką”, pikantny Sery angielskie, często ropne , holenderskie. Serniki w rozumieniu V.I. Dahla to obecnie cała gama dań zawierających twarożek: „ciasta, naleśniki nadziewane twarogiem; wareniki ; knedle , kulki twarogowe z sosem”. Twarożek w Słowniku Dahla to synonim sernika, a także „naleśnika, ciasta, sernika z twarogiem, ciasteczek twarogowych w stosach” . Według „Słownika etymologicznego współczesnego języka rosyjskiego” słowo „syrnik” w znaczeniu potrawy z twarogu w postaci podpłomyka z przyprawami lub placka lub naleśnika nadziewanego twarogiem zapisywane jest w słownikach od 1704 roku. i pochodzi od przymiotnika „ser” . N. M. Shansky uważa słowo „syrnik” w języku rosyjskim za zapożyczenie z języka ukraińskiego, w którym „sir” zachowało także znaczenie „twarogu"

[madohora]

Naleśniki różnych narodowości: pachat mordowski , palachinki bułgarskie [bg] , palachinta węgiersko-zakarpacka , nalesniki polskie , nalistniki ukraińsko-białoruskie , gambir mongolski , dosa indyjska , ynjera etiopska .

[madohora]

Naleśniki z „pieczeniem” - weź dodatkowy produkt (gotowane mięso, ryba, twarożek, jajka na twardo , świeże zioła, smażona cebula), posiekaj go i ułóż cienką warstwą na patelni, polej przygotowanym ciastem i piecz jak zwykle

[madohora]

Placki je się na gorąco, czasem z dodatkiem czegoś słodkiego lub pikantnego. Łączy się je z serami (zwykle przetworzonymi ), miodem , jajkami w koszulce , konfiturą , pastą Marmite lub Vegemite , solą , marmoladą , masłem orzechowym , serem topionym, lekką melasą, hummusem , kremem cytrynowym , syropem klonowym .

[madohora]

W języku saskim i łużyckim „Plins” odnosi się także potocznie do osoby zachowującej się niezdarnie.

[madohora]

Podczas II wojny światowej wolontariusze Czerwonego Krzyża rozdawali także pączki personelowi wojskowemu.

[madohora]

W pierwszym sposobie sztywne ciasto ugniata się i po odczekaniu około 20 minut rozwałkowuje na cienką warstwę. Półfabrykaty wykonuje się za pomocą noża lub foremek. Powstałe produkty smaży się na wrzącym oleju , następnie układa na papierze, w który wchłania się nadmiar tłuszczu.

[madohora]

[madohora]

Folies był bardzo dużym festiwalem, który kiedyś był obchodzony latem w Dunkierce .

[madohora]

Przed tym rydwanem jechał mężczyzna przebrany za kobietę, zwany Prozerpiną ; był uzbrojony w dwa bukiety, jeden bardzo piękny i bardzo pachnący, drugi pełen szpilek i cierni; a umiejętność tej postaci polegała na podarowaniu komuś pięknego bukietu i zastąpieniu go ciernistym w chwili, gdy ktoś się zbliżył, aby go powąchać. Za tym samym rydwanem szedł samotny mężczyzna, również przebrany za diabła, noszący coś w rodzaju pieca zamiast korony i trzymający kieł jako berło; po nim przyszło dwanaście stron; nosząc czapki takiej wysokości, że przypominały krasnoludy, a potem wiklinowego giganta, wysokiego na sześć metrów, zwanego Papa Reuze, który to olbrzym był ubrany na niebiesko ze „złotymi warkoczami”. Nosiło go dwunastu mężczyzn, którzy zmuszali go do ruchu i tańca, a w kieszeni miał dziecko, które ciągle krzyczało tatusiu! tata ! jedząc ciastka, którymi rzucała w niego publiczność. Dwunastu strażników uzbrojonych w pertuisany zamknęło procesję

[madohora]

W dialektach wschodniosłowiańskich odnotowuje się następujące warianty nazwy: rosyjski. Zapusty, Ostatki, Tydzień maślany, Tydzień zapusty, Tydzień sera , Puste mięso , Tydzień surowego, Światowe święto, Tydzień żarłoczny, Żarłoczny zapusty, Ostatki , Tydzień naleśnikowy, Tydzień naleśnikowy , Pełzanie (w związku z ruchomymi datami ), Obedukha, Uczciwa Maslenica, Szeroka Maslenica, Wesołych Maslenitsa, Krzywy Tydzień, Boyaryna Maslenitsa, Madam Maslenitsa , Tydzień Mleka, Drozd; las Wiosna, Tydzień rozpoczynający, Tydzień rozpoczynający, Kolęda maślana, Tydzień maślany, Polysuha masła, Maslenitsa, Tydzień masła, Zjadacz masła, Masnaya, Masnitsa, Tydzień masła, Odpuszczanie, Tydzień pożegnań, Pusty tydzień, Tydzień sera; Belora. Maslenitsa, Maslenka, Masnitsa ; ukraiński Masnitsa, Pushchennya, Syropust Pies, Kołodka , Kolodiy, Zagoviny, Sirniy Zhden

[madohora]

W sowieckiej etnografii powszechnie akceptowanym punktem widzenia było to, że Maslenica jest ogniwem łączącym i granicą między zimą a wiosną, kiedy „wypędzili, pogrzebali zimę – boginię ciemności i śmierci – i przywitali wiosnę, która przyniosła światło , ciepło i przebudzenie natury”. Święto uznawano za dziedzictwo „starożytnego kultu słońca”, którego reliktem były ogniska i palenie koła na słupie.

[madohora]

Jacques Margeret (1606) dodaje do tej wiadomości opis Niedzieli Przebaczenia :
Odwiedzają się, całują, żegnają, zawierają pokój, jeśli jakimś słowem lub czynem obrazili się; Kiedy się spotykają, nawet jeśli nigdy wcześniej się nie widzieli, witają się nawet pocałunkiem na ulicy. Wybacz mi, proszę, mówi jeden; Bóg ci przebaczy, odpowiada drugi.

[madohora]

A teraz chłopi są przekonani, że podczas święta, zwłaszcza Maslenitsa, przed Wielkim Postem, trzeba zostawić jedzenie zmarłym przodkom. I dlatego po obiedzie nic nie jest usuwane ze stołu, nie myje się kubków i łyżek, a nawet stawia się na stole garnki z resztkami jedzenia. Wszystko, co nie zostało zjedzone, pozostawia się „rodzicom”, którzy pod osłoną nocy wychodzą zza pieca i jedzą

[madohora]

Inna nazwa: rosyjski. Smakosz ; las Środa postna. Tego dnia zięć przyszedł do teściowej na naleśniki, które sama ugotowała. W tym dniu teściowa okazała miłość mężowi swojej córki. Oprócz zięcia teściowa zaprosiła także innych gości.

[madohora]

Od tego dnia we wsiach Sołdatskoje i Rogowatoje w obwodzie starooskolskim chłopaki urządzali maslenickie żarty : podpierali drzwi kłodą, zasypywali śniegiem bramy i okna, wciągali wózek na dach stodoły, ubierali się w odwróconych futrach, plamili twarze sadzą i straszyli przechodniów

[madohora]

Ukraińcy i Białorusini czwartki poświęcali „ Wołosi ” i obchodzili w imię dobra bydła

[madohora]

W prowincji Kostroma w niedzielę organizuje się „konwój”: „przejażdżkę konną przebranych mężczyzn w słomianych czapkach na głowach”. Wieczorem mumicy wyjeżdżają za miasto i palą tam czapki – „palenie Maslenitsy”. A wieczorem na wsiach, biorąc wiązkę słomy, układają ją w jeden stos i podpalają – „palą słomiaka”

[madohora]

W pozostałych województwach pożegnanie Maslenicy odbyło się jako parodia konduktu pogrzebowego . Jej uczestnicy nosili po wsi pluszaka w korycie, kołysce lub specjalnej trumnie. W procesji uczestniczył „kapłan” (dziewczyna w perkalowej sukni z brodą z konopi lub wełny; tę rolę mógł także odgrywać mężczyzna), „diakon” z „diakonem” oraz grupa żałobnicy, którzy szli na tył procesji. W wielu przypadkach takie pożegnanie z Maslenicą przybierało charakter maslenickiego pociągu, gdzie kukłę umieszczano w saniach, często ciągniętych nie przez konie, lecz przez ludzi, po czym zgodnie z przekonaniem, została spalona. przyniosłoby to dobre żniwa

[madohora]

Po Rewolucji Październikowej rozpoczyna się walka ze świętami religijnymi, które starają się zastąpić antyreligijnymi :

[madohora]

Kołodka ( zawiązać, przeciągnąć klocek ; ukraiński kolodij ) to słowiański obrzęd poświęcony Maslenicy (Środa Popielcowa), podczas którego dziewczęta i samotni chłopcy przywiązywali do stóp drewniany klocek lub inny przedmiot na znak potępienia lub kary za niezawarcie małżeństwa w odpowiednim czasie. Znany Słowianom zachodnim i wschodnim (głównie Ukraińcom , Białorusinom , mieszkańcom regionów zachodniej i południowej Rosji), a także Słoweńcom ; Wśród Bułgarów można spotkać pewne ograniczone formy potępienia celibatu

[madohora]

W Prekmurje , jeśli w ciągu roku nie było we wsi ani jednej „całej pary” ( słow. celega para ), czyli małżeństwa miejscowego chłopaka z dziewczyną, wówczas po wsi obnoszono koryto wieprzowe jako oznaka powszechnego wstydu. Jeśli dziewczyna wyszła za mąż za sąsiednią wieś, chłopcy ciągnęli koryto i odwrotnie

[madohora]

Tłusty czwartek wywodzi się z czasów pogańskich, prawdopodobnie ze starożytnego Rzymu. Podczas tzw. tłustego dnia świętowano koniec zimy i rychłe nadejście wiosny. Organizowano uczty, podczas których stoły uginały się od tłustych potraw oraz wina. Wśród spożywanych w tym czasie dań znajdowały się także pączki. Różniły się jednak od współczesnych słodkości, gdyż przygotowywano je z ciasta chlebowego w wersji wytrawnej.

[madohora]

Szczęście przynosiło również znalezienie w pączku orzecha, którego przed smażeniem umieściła w nim pani domu.

[madohora]

[madohora]

W niektórych tradycjach wszystkie siedem dni poprzedzających Środę Popielcową nazywane jest „Tłustym”, a niektóre z nich są obchodzone („ Tłusty Czwartek ”, „ Ostatnia Niedziela ”).

[madohora]

W chrześcijaństwie przed wejściem w Wielki Post, czas postu i wstrzemięźliwości, należy skorzystać z okazji, aby ucztować, przebierać się, tańczyć, pobłażać, czasem w przesadzie . Uroczystości związane z karnawałem poprzedzają w tradycji chrześcijańskiej wejście w Wielki Post, podczas którego chrześcijanin spożywa „chude” , w szczególności wstrzymując się od mięsa i poszukiwanych potraw w dniu Środy Popielcowej, która wyznacza początek Wielkiego Postu. Wstrzemięźliwość (niespożywanie mięsa) obowiązuje także w każdy piątek roku , a ze szczególnym uwzględnieniem piątków Wielkiego Postu.

[madohora]

[madohora]

Ostatki, zapusty (lud. mięsopust, śląs. kozelek, odpowiednik prawosławnej maslenicy) – słowo to oznacza ostatnie dni karnawału zaczynające się w tłusty czwartek, a kończące się zawsze we wtorek, zwany w Polsce „śledzikiem” (w Wielkopolsce jest to tzw. „podkoziołek”). Następny dzień – Środa Popielcowa – oznacza początek wielkiego postu i oczekiwania na Wielkanoc. Obydwa święta są świętami ruchomymi. W ostatki urządza się ostatnie huczne zabawy, bale przed nadchodzącym okresem wstrzemięźliwości.

[madohora]

W Wielkiej Brytanii (oraz Australii i Stanach Zjednoczonych) dzień Mardi Gras znany jest również pod nazwą "Pancake Tuesday" (z ang. naleśnikowy wtorek) lub "Shrove Tuesday" i jak nazwa wskazuje - jest okazją do spożycia naleśników. W Szwecji i innych krajach północnej Europy jada się semle. W Danii świętuje się ostatni poniedziałek karnawału – fastelavn

[madohora]

Niegdyś kojarzona z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny, współcześnie obchodzona m.in. w Rosji na Białorusi i na Ukrainie. Kościół prawosławny przyjął ją, jako święto religijne, przypadające na siedem tygodni przed Wielkanocą.

[cusiew44]

No i jutro Ostatki i koniec Karnawału

[madohora]

I problem jakiś taki gładki
Bo za chwilę skończą się OStatki

[madohora]

OSTATKI - Radio Katowice - 07.03.2019

[madohora]

*

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Malarrabia to słodkie purée typowe dla gastronomii Peru , spożywane podczas Wielkiego Tygodnia i bardzo popularne w Piura .

[madohora]

Odcedzona fasola jest typowym słodyczem gastronomii Peru , tradycyjnym dla miast na południu Limy , takich jak Cañete czy Chincha w Ica

[madohora]

Odmiana rośliny strączkowej , która jest używana, to czarna fasola . Namoczyć je w wodzie dzień przed przygotowaniem. Gotuje się je obrane w wodzie i blenduje lub przesiewa na puree , które miesza się i podpala z mlekiem, laskami cynamonu , goździkami , cukrem i chancaca

[madohora]

Jest to rosół, któremu zwykle towarzyszy ceviche . Jest to również związane z jego teoretycznym potencjałem łagodzenia objawów kaca .

[madohora]

[madohora]

Obecnie jego konsumpcja wzrasta, nawet w mieście tak kosmopolitycznym jak Buenos Aires , choć tam największa podaż i konsumpcja kręci się wokół ludności o kulturowym pochodzeniu Paragwaju, coraz bardziej znanej i docenianej w różnych jej wariantach. Chipa jest jedną z tych potraw o wspólnym pochodzeniu i rozwoju, a mimo to można powiedzieć, że zarówno ta, jak i inne potrawy tego samego pochodzenia i korzenia przekroczyły już ograniczony zakres swojego pochodzenia do odległych obszarów

[madohora]

Miasto Coronel Bogado , departament Itapúa , uważane jest za krajową stolicę Chipa .
Z drugiej strony, inne miasta również mają swoje tradycyjne sposoby opracowywania, konkurując o zachowanie swoich tradycji, takie jak Eusebio Ayala, dawniej nazywane Barrero Grande, które dało początek chipa barrero

[madohora]

Chipa mestiza : jest to druga najbardziej rozpowszechniona odmiana w Paragwaju. Swoją nazwę zawdzięcza mieszance mąki kukurydzianej ze skrobią z manioku.

[madohora]

Chipa pirú lub chipita : to mały pączek o średnicy nie większej niż dwa centymetry, niezwykle chrupiący (w tym tkwi sekret jego smaku), który jest używany głównie jako dodatek do śniadań i przekąsek. Popularnym zwrotem, który często słyszy się, gdy mówi się o „chipa pirú”, jest to, że „nie można przestać ich jeść”. Pirú oznacza chudy, chudy, chudy lub chudy iw tym znaczeniu dla rosquita tłumaczy się jako „suchy”. Chipa pirú to cienka i sucha chipa, która charakteryzuje tę odmianę i czyni ją wyjątkową w rodzinie chipa.

[madohora]

Chipa manduví : manduví oznacza „orzech” w języku guarani i jest wytwarzany z mieszanki mąki kukurydzianej i mielonych orzeszków ziemnych

[madohora]

Jego nazwa pochodzi od Puebla , skąd uważa się, że pochodzi. Również w niektórych regionach kraju, gdy jest sucho, może otrzymać nazwę szerokiego chile. Dawniej w regionie Durango był znany jako chile corazón

[madohora]

Inna, bardziej szczegółowa wersja mówi, że został stworzony w mieście Puebla w xvii wieku przez dominikańską mniszkę Andreę de la Asunción w klasztorze Santa Rosa , aby zadowolić podniebienie wicekróla Tomása Antonio de Serny , który przejeżdżał przez miasta i którzy poczuli się urzeczeni tak wyjątkowym daniem.

[madohora]

Chili, kawałki czekolady i najróżniejsze przyprawy trafiały tam, psując jedzenie, które miało być ofiarowane namiestnikowi. Udręka Fraya Pascuala była tak wielka, że ​​zaczął się modlić z całą wiarą, właśnie wtedy, gdy powiedziano mu, że goście siedzą przy stole. Chwilę później sam nie mógł w to uwierzyć, gdy wszyscy chwalili katastrofę spodka.

[madohora]

Chigüil , znany również jako chihuil , chihuilde , chibil , chivil , chihuila , chachi lub cuchichachi , to żywność pochodząca z wyżyn Ekwadoru, przygotowywana z mąki kukurydzianej i sera i zawijana w liście warzyw . To pyszne jedzenie jest przygotowywane zwłaszcza podczas Wielkiego Tygodnia i Karnawału, chociaż można je przygotować w dowolnym momencie. Podaje się go z kawą, czekoladą, aromatycznymi wodami lub po prostu sam.

[madohora]

Popularna potrawa „Fanesca” przygotowywana na bazie delikatnych zbóż i suszonych ryb znana jest z tego, że jest przygotowywana na szczeblu krajowym, aw przypadku Kolumbii na poziomie departamentów, w okresie wielkanocnym. Danie to wywodzi się z czasów przedhiszpańskich, z obchodów Mushuk Nina, czyli Dnia Nowego Ognia, który w pierwotnym kalendarzu miast oraz z okazji równonocy w miesiącu marcu symbolizuje początek nowego życia cykl Nowego Roku. To danie miało nazwę Quichua „uchucuta”, co oznacza delikatne ziarna gotowane z chili i ziołami. Miał groszek, bób, mellocos, kukurydzę, fasolę, dynię i sambo. Wykorzystano w ten sposób okres żniw delikatnego zboża, ten sam, który rozpoczął się w lutym świętem Pawkara Raymi .. Uważa się, że prawdopodobnie „Uchucuta” towarzyszyło mięso dzikiej świnki morskiej .

[madohora]

Na zakończenie tej wielkopostnej uczty, potrawie towarzyszą, zwłaszcza w Quito, tradycyjne słodkie figi z serem , puddingiem ryżowym lub mistelami .

[madohora]

[madohora]

Kolejne znalezisko znajduje się na stanowisku archeologicznym Puente Quilo 1 o nazwie Ancud 031, miejscu, w którym znaleziono szczątki szkieletowe siedmiu osób, artefakty i żywność; miejsce to zostało datowane na okres od 6150 do 4500 lat pne

[madohora]

SERNIK Z DELICJAMI O SMAKU POMARAŃCZOWYM

Ciasto;
masło lub margaryna 200 g,
mąka 250 g,
kakao 3 łyżki,
woda zimna 5 -6 łyżek,
proszek do pieczenia 1,5 łyżeczki,
soda oczyszczona 1/2 łyżeczki,
cukier 200 g,
jajka 4 szt,
czekolada mleczna 100 g,
Masa serowa;
ser z wiaderka 1,5 kg,
cukier 250 g,
jajka 4 szt,
śmietana około 200 ml,
budyń śmietankowy 1 op,
dodatkowo;
delicje o smaku pomarańczowym 28 - 30 szt,

Masło lub margarynę rozpuścić w garnku z cukrem, dodać kakao, cukier waniliowy oraz zimną wodę, zagotować .
Gotować 5 minut . do całkowitego rozpuszczenia cukru.
Podczas gotowania mieszać aby masa się nie przypaliła, do masy dodać połamaną na mniejsze kawałki.
Po całkowitym rozpuszczeniu zdjąć z ognia i wystudzić , a następnie wymieszać z żółtkami . Odlać 1/2 szklanki.
Do reszty masy dodać mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia i sodą, a na samym końcu z ubitą na sztywno pianą z białek.
Masa serowa;
Cukier utrzeć z żółtkami na puch , dodać budyń śmietankowy, kwaśną śmietanę , cały czas ucierając dodawać porcjami ser z wiaderka.
Blachę o wymiarach 40/25 cm. wsmarować i wysypać tartą bułką, przelać ciasto , na ciasto poukładać delicje galaretką do góry, na delicje rozłożyć masę serową.
Włożyć do nagrzanego piekarnika do 180 stopni i piec około 60 minut.(najlepiej do suchego patyczka).
Po połowie pieczenia w razie potrzeby górę ciasta można przykryć folią aluminiową.( gdyby zaszła taka potrzeba). Po upieczeniu sernik wystudzić i polać odłożoną masą.

[madohora]

CIASTO PAWIE OCZKO

5 jajek
200 g drobnego cukru
220 g mąki pszennej (odsyp 2 łyżki na później)
1 łyżeczka proszku do pieczenia
½ łyżeczki sody oczyszczonej
250 ml oleju
250 ml wody (może być gazowana)
kilka kropli ekstraktu waniliowego lub 1 łyżka cukru waniliowego
3 łyżki czekolady w proszku lub 2 łyżki kakao i 1 łyżka cukru pudru

Oddziel białka od żółtek. Wymieszaj przesianą mąkę z proszkiem do pieczenia i sodą, po czym odstaw. Białka ubij na sztywną pianę i stopniowo dosypuj cukier. Gdy masa przestanie chrzęścić, zacznij dodawać po jednym żółtku. Następnie dodaj mąkę na zmianę z olejem i wodą, po czym dokładnie wymieszaj. Podziel ciasto na dwie, równe części. Do jednej dosyp czekoladę w proszku lub kakao z cukrem pudrem, a do drugiej mąkę. Ponownie wymieszaj.
Tortownicę (średnica ok.22 cm) wyłóż papierem do pieczenia, a boki wysmaruj masłem. Na środku foremki wylej 3 łyżki ciasta ciemnego, następnie równo na nie 3 łyżki ciasta jasnego i ponownie ciemnego. Dolna warstwa powinna rozlewać się na boki. Wykonuj tę czynność naprzemiennie do pełnego wykończenia ciasta. W efekcie otrzymasz pierścienie dwukolorowego pawiego oczka. Wstaw foremkę do pieca nagrzanego do 170°C i piecz przez 50 minut. Jeśli ciasto w trakcie pieczenia uformowało dużą kopułę, na 10 minut przed końcem, zmniejsz temperaturę o 15°C, dzięki czemu wypiek nie pęknie. Następnie wyjmij ciasto z piekarnika, ostudź i podawaj.

[madohora]

ROGALIKI Z JAGODAMI

Składniki na 3 blachy:
300 ml mleka
100 g cukru
15 g drożdży
750 g mąki
1 jajko, 2 żółtka
60 g masła - rozpuszczamy
100 g margaryny - siekamy
2 łyżki śmietany 12%

Odrobinę mleka podgrzewamy z łyżką cukru, aż mleko będzie letnie. Dodajemy drożdże i dwie, trzy łyżki mąki. Składniki na zaczyn rozcieramy, pozbywając się grudek.
Masło rozpuszczamy w rondlu, odstawiamy do wystudzenia. Mąkę przesiewamy do misy robota kuchennego lub na stolnicę. Dodajemy wszystkie sypkie składniki, mieszamy. Następnie dodajemy pozostałe składniki oraz zaczyn i wyrabiamy ciasto. Ciasto drożdżowe wyrabiamy za pomocą haka lub ręcznie przez 10 minut, natomiast przy użyciu robota kuchennego wystarczy połowa tego czasu. Im więcej powietrza wtłoczymy podczas wyrabiania ciasta, tym będzie bardziej delikatniejsze i pulchne po upieczeniu. Ciasto owijamy folią spożywczą i wkładamy do lodówki na całą noc.
Ciasto należy odgazować, uderzając pięścią. Przekładamy je na stolnicę lub blat, oprószony mąką. Ponownie zagniatamy przez chwilę i dzielimy na cztery części. Z każdej części wałkujemy placek o średnicy 25-30 cm, im cieniej i większy placek tym lepiej, bo więcej zawinięć uzyskamy przy rolowaniu rogala. Rozwałkowany placek dzielimy na osiem trójkątów. Na podstawie każdego trójkąta wykładamy po łyżeczce dżemu i zwijamy ku wierzchołkowi, formując boki rogala. Rogaliki układamy na blasze wyłożonej matą lub papierem do pieczenia z zachowaniem niewielkiego odstępu. Wierzch smarujemy rozkłóconym jajkiem. Pieczemy przez 10-20 minut w temperaturze 180 °C. Studzimy na kratce, oprószamy cukrem pudrem.

[madohora]

[madohora]

Barszcz (znany również jako barszcz lub barszcz ; ukraiński : борщ ) to zupa z kuchni rosyjskiej powszechna w Europie Wschodniej i Azji Północnej .

[madohora]

Typowy barszcz ukraiński jest tradycyjnie przyrządzany z mięsem lub kością, duszonymi warzywami i kwaśnymi buraczkami (czyli sokiem ze sfermentowanych buraków ). W zależności od receptury niektóre z tych składników można pominąć lub zastąpić.

[madohora]

Zimny ​​barszcz jest zwykle spożywany w różnych kulturach, takich jak Żydzi pochodzenia europejskiego (Litwa, Białoruś, Rosja i Ukraina ) , gdzie ta moda jest bardzo powszechna. Barszcz na zimno jest często podawany jako słodka zupa, składająca się z plastrów buraków gotowanych w bulionie, opcjonalnie z sokiem z cytryny, posiekaną cebulą i odrobiną cukru . Rosół podawany jest z kawałkami buraków, często z gotowanym ziemniakiem i kwaśną śmietaną , która kontrastuje ze słodyczą zupy. Śmietany nie miesza się z zupą, podaje się ją na talerzu do zjedzenia podczas jedzenia zupy łyżką .

[madohora]

[madohora]

[madohora]