Toalety katowicki problem

[madohora]

Niedoświadczony podróżnik może spytać – a cóż to za wielka filozofia usiąść na kiblu? Cóż, to nie jest takie proste. Po pierwsze, może się zdarzyć, że deska została sobie przywłaszczona przez poprzednich pasażerów, rzecz jasna żeby zapobiec jej ewentualnej kradzieży. Klapa może być również w stanie nienadającym się do użytku (obsmarowana bliżej niezidentyfikowaną substancją, obecna jedynie połowicznie, obłożona kolcami na gołębie…), wtedy pozostaje wstrzymać się z potrzebą, lub podjąć karkołomną[2] próbę załatwienia potrzeby metodą na Małysza.

[madohora]

[madohora]

Osoba korzystająca stawia stopy na specjalnych podstawkach (uformowanych wypukleniach niecki). Kuca się twarzą w stronę wyjścia. Jest najbardziej rozpowszechniona w Turcji oraz może być czasem spotykana w budynkach użyteczności publicznej jak motele przy autostradach we Francji, Włoszech a także we wszystkich byłych republikach radzieckich. Jest szeroko używana także w Indiach, gdzie jest określana jako indyjska ubikacja (ang. Indian Water Closet) lub w skrócie IWC dla odróżnienia od ubikacji w stylu tradycyjnym, europejskim oznaczanych jako EWC (lub zachodnich, łacińskich/rzymskich). Można ją spotkać także w Bliskim Wschodzie lub na wiejskich terenach Grecji, Bułgarii, Rumunii, Włoch, czy Portugalii, Chinach i na większości obszaru Azji Południowo-Wschodniej.

[madohora]

Ten typ ubikacji może stanowić duże zaskoczenie dla osób z kręgu kulturowego, gdzie nie jest spotykany, a gdzie używa się ubikacji siadanych w postaci muszli klozetowej z sedesem. Może też być dla nich trudna w użyciu, szczególnie w środkach komunikacji, jak pociąg czy statek. Brytyjczycy zwykli nazywać je z przekąsem ubikacjami „stój i załatwiaj” (ang. stand & deliver).

[madohora]

Tryb kucany” jest uważany za zdrowszy i działa profilaktycznie względem chorób jelita grubego (rak hemoroidy, zapalenie jelita grubego), ponieważ pozwala na pełne wypróżnianie bez zalegania złogów, chroni także przed uszkodzeniami związanymi z chorobami prostaty (podrażnienia nerwu)

[madohora]

Pozycja kucana jest pierwotną dla człowieka pozycją wypróżniania.

[madohora]

Wymuszają zmniejszenie czasu przebywania (pozycja kucana nie pozwala na wygodne czytanie, np. gazet).

[madohora]

Uciążliwa w chybotliwych środkach transportu, można łatwo utracić równowagę.

[madohora]

Problematyczna dla osób z chorobami stawów kolan oraz zaburzeniami równowagi.

[madohora]

Szczególnie uciążliwa przy niskiej temperaturze.

[madohora]

Dodatkowo w przypadku, gdy nie ma systemu spłukiwania (częste w Turcji) i użyje się papieru toaletowego, można łatwo doprowadzić do zatkania otworu przez niedoświadczonego użytkownika. W takiej sytuacji warto poprosić o wiadro do spłukiwania przed skorzystaniem z ubikacji.

[madohora]

[madohora]

Toalety samokompostujące dokonują całego procesu na miejscu tzn. wewnątrz muszli.

[madohora]

Niektóre spośród toalet kompostujących mają dużą skrzynię umieszczoną poniżej toalety (w innym pomieszczeniu). Takie toalety ze skrzynią o pochylonym dnie zwane są „Clivus Multrum”. Większość toalet ze skrzynią kompostującą potrzebuje dość sporo miejsca w pomieszczeniu poniżej toalety w porównaniu z tradycyjną kanalizacją, w przypadku domu wolnostojącego znika wówczas zajmujące sporo miejsca i śmierdzące w obsłudze szambo. Taka toaleta jest najczęściej spotykaną wersją spośród toalet „zrób to sam”.

[madohora]

W toaletach oddzielających urynę mocz odprowadzany jest z toalety osobnym drenem. Zalety takiego rozwiązania to

[madohora]

Proces aerobowy (kompostowanie) następuje dużo szybciej przy kontrolowanej wilgotności (gdy masa kompostująca stanie się nazbyt sucha, proces ulega spowolnieniu).

[madohora]

Innym rozwiązaniem pozwalającym na odseparowanie moczu od reszty ścieków komunalnych, są bezwodne pisuary.

[madohora]

Niektóre spośród produkowanych toalet kompostujących używają prądu, by podgrzać zawartość i tym samym przyspieszyć rozkład; czasem prąd jest użyty do wymuszenia mechanicznego wentylowania kompostownika tak, by proces był na pewno aerobowym, napowietrzenie również znacząco zwiększa aktywność mikrobiologiczną kompostu, a co za tym idzie, przyspiesza proces zamiany fekaliów w nawóz. Proste rozwiązania nie wspomagane elektrycznie wymagają od użytkownika regularnego ręcznego obracania bębna z kompostem, by mógł się on napowietrzyć, ewentualnie dobudowy komina słonecznego (patrz toaleta solarna). Aby zmniejszyć wydzielanie zapachów, toalety kompostujące mają częstokroć podłączony kanał wywiewny z wentylatorem lub bez niego. Celem dołączenia takiego kanału jest lepsze napowietrzenie zawartości, a także uzyskanie efektu podciśnienia w toalecie, dzięki czemu staje się ona dla użytkującego całkowicie bezwonna.

[madohora]

Wszystkie toalety kompostujące wymagają w pewnym momencie usunięcia zawartości produktu finalnego. Pełnowymiarowa toaleta kompostująca nie wymaga usuwania kompostu nawet przez kilkadziesiąt lat, jeśli pojemność kompostownika jest minimum trzy razy większa niż nasz roczny wsad. Dzieje się tak, ponieważ odchody w kompostowniku zmniejszają swoją objętość. Po upływie pięciu lat pozostaje 2% z tego, co się tam przed pięcioma laty znalazło. Jest to już zmineralizowana ziemia, której nie da się dalej rozłożyć i jest całkowicie gotowa do użycia w ogrodzie. Przy mniejszych pojemnikach zawartość musi być usuwana kilka razy w ciągu roku. Bardzo dobrze jest, gdy pomieszczenie kompostownika jest dość ciepłe, czasem warto jest zaizolować sam kompostownik, wówczas organizmy podczas rozkładu same wytworzą odpowiednią temperaturę, która przyspieszy uzyskanie cennego kompostu.

[madohora]

Proces przemiany ludzkich odchodów w kompost jest osiągany poprzez dodanie materiałów umożliwiających ich napowietrzanie. Mogą to być: słoma, kora drzewna, odpady kuchenne (takie jak mięso, kości, obierki z warzyw i owoców, skorupki jaj itp.) czy pozostałe z ogrodu liście i odpady, takie jak skoszona trawa. Kompostowanie na bezpieczny w użyciu i pełnowartościowy kompost zajmuje od 3 miesięcy do kilku lat w zależności od klimatu, temperatury wewnątrz kompostownika i samego systemu kompostującego. Najczęściej rozkład do w pełni zmineralizowanego kompostu trwa 4 do 6 lat. W krajach takich jak Szwecja dopuszcza się użycie w rolnictwie moczu po oddzieleniu go w toalecie kompostującej i po składowaniu przez pół roku, w którym to czasie ulega on procesowi nitryfikacji zmieniającym go w bezwonny i wolny od bakterii płynny nawóz.

[madohora]

W krajach rozwiniętych toalety kompostujące uważane są za mało estetyczne i odpychające, ze względu na możliwe ryzyko zdrowotne i problemy estetyczno-higieniczne. Jednak dopóki użytkownik toalety kompostującej używa jednocześnie zdrowego rozsądku, dopóty prawdziwe ryzyko związane z używaniem toalety kompostującej jest takie samo, jak przy jakiejkolwiek innej sytuacji, gdzie mamy do czynienia z odchodami ludzkimi (np: przy zmianie pieluchy u niemowlaka, myciu okolicy pośladkowej czy używaniu normalnej toalety spłukiwanej wodą). Edukacja i informowanie ludzi o tym, że używanie toalet kompostujących jest całkowicie bezpieczne, stanowi ważny czynnik na drodze uzyskania akceptacji dla tej technologii w krajach rozwiniętych. Toalety dziś uznawane za tradycyjne, czyli spłukiwane wodą, w momencie ich wejścia na rynek budziły równie duże obawy jak te, które mamy dziś wobec toalet kompostujących

[madohora]

Udało się. Teraz jeszcze te dwa wątki do utylizacji

[madohora]

Toi-Toi (zwany również komnatą westchnień, bądź też zasranym interesem) – sieć siedmiogwiazdkowych apartamentów, w których można tanio i bez wysiłku pozbawić się wielu zmartwień, między innymi bólu pęcherza.

[madohora]

Załatwiać potrzebę (innowacyjna opcja w standardzie).

[madohora]

Oddychać zgromadzonym tam powietrzem (only hardcore mode, zwykły śmiertelnik umrze w męczarniach…