BARBÓRKA

[madohora]

[madohora]

Brama Garncarska (niem. Töpfertor) (Elbląska, Św. Ducha) – zabytkowa brama miejska w Malborku, zbudowana w XIV wieku. Od 1962 widnieje w rejestrze zabytków. Do XIX wieku w pobliżu znajdował się szpital św. Ducha, rozebrany przez wojska francuskie w 1807

[madohora]

Pierwszy kościół w tym miejscu powstał w końcu XIII wieku, ale w latach 1457-1460 uległ zniszczeniu. Prace budowlane nad obecną świątynią rozpoczęły się w 1467 roku i trwały do 1523 roku. Kościół został wzniesiony z cegły na starych fundamentach jako budowla halowa o trzech nawach i sześciu przęsłach, bez wydzielonego prezbiterium. Wnętrze świątyni zostało nakryte sklepieniem kryształowym, zastąpionym w 1534 roku sieciowym. Budowę wieży zakończono w 1623; jej zwieńczenie w kształcie kuli, istniejące do 1945, w 1923 pozłocono. Po pożarze w 1668 roku świątynia została skrócona o jedno przęsło. Podczas II wojny światowej budowla została zniszczona. Zwalona została wieża, jedyny dzwon (z 1502) był w połowie stopiony. Świątynia została pozbawiona dachów i okien, natomiast sklepienie zostało podziurawione i straciło swój wygląd (obecnie w nawie głównej znajduje się sklepienie kryształowe, w bocznych żebrowe). Neogotyckie ołtarze uniknęły zniszczeń. W 1945 roku rozpoczęto usuwanie gruzów, wprawianie szyb w oknach i zabezpieczanie przed opadami atmosferycznymi. W dniu 2 maja 1945 roku świątynia została poświęcona przez księdza Konrada Willa, natomiast w dniu 3 maja tegoż roku ksiądz Klemens Majewski odprawił w niej pierwsze nabożeństwo. W 1957 roku ksiądz biskup Tomasz Wilczyński przekazał świątynię Orionistom

[madohora]

Podczas prac konserwatorskich prowadzonych w roku 2007 w kościele parafialnym św. Jana Chrzciciela w Malborku odkryto nieznane dotąd relikty średniowiecznej zabudowy tego miejsca, starszych od obecnej fary.

[madohora]

Kościół pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Dawniej pod wezwaniem św Jerzego. Zbudowany w czasach polskich 1711–1712, zaprojektowany przez Jakuba Goraua. Prosta bryła, ze ścianami bocznymi o konstrukcji szkieletowej, barokowym hełmem wieży i portalem od strony ulicy Rzeźniczej. Do kościoła w 1926 dobudowano murowana salę parafialną (dom katechetyczny) na około 350 osób.

[madohora]

Jest to trzynawowy kościół halowy, orientowany, wybudowany na planie krzyża łacińskiego - wydłużonego prostokąta. Od strony zachodniej jest dostawiona wieża, natomiast od strony północnej jest dostawiony budynek katechetyczny. We wnętrzu znajduje się drewniany strop imitujący sklepienie krzyżowe z cegły, a także ławy i empory służące dawniej ewangelickim nabożeństwom.

[madohora]

Na miejscowym cmentarzu (ob. nieistniejącym) pochowany został Conrad Steinbrecht oraz kartograf W. Suchodolec (1687-1751).

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Szpital został wzniesiony w początkach XVI wieku, najstarsza pisana wzmianka o nim pochodzi z 1528 roku. W okresie wojen ze Szwedami obiekt spłonął i ok. 1692 r. został odbudowany. Swą pierwotną funkcję pełnił do początku XX wieku, wówczas przeszedł remont i adaptację na cele mieszkalne. Działania wojenne 1945 roku zabytek przetrwał bez większych strat. W początkach lat 60. XX w. poddano go niefortunnemu remontowi, którego konsekwencją było znaczne zniszczenie historycznej substancji i zachwianie statyki budowli. Popadający w ruinę zabytek otrzymał drugie życie dzięki staraniom Stowarzyszenia Szpitala Jerozolimskiego, które od 2003 roku z różnych źródeł gromadziło środki na odbudowę obiektu. Zasadnicze prace przeprowadzono w latach 2005-2011. W marcu 2011 r. miało miejsce uroczyste otwarcie Szpital Jerozolimskiego, którym zarządza Malborskie Centrum Kultury i Edukacji, w kolejnych latach prowadzono niezbędne prace wykończeniowe we wnętrzu, konserwację elewacji i uporządkowanie najbliższego otoczenia.

[madohora]

Twierdza Malbork (niem. Festung Marienburg) – twierdza w rejonie Malborka, usytuowana w łuku Nogatu, około 4 kilometrów od przeprawy przez rzekę. Została wzniesiona przez Prusy w latach 1899-1903 i rozbudowana po wybuchu I wojny światowej.

[madohora]

Po wybuchu I wojny światowej, w latach 1914-1915, pierścień umocnień twierdzy Malbork został rozbudowany. Powstały wówczas nowe budowle o konstrukcji betonowej: cztery schrony dla piechoty, sześć tradytorów artyleryjskich, cztery schrony amunicyjne i dziewięć schronów dla artylerzystów

[madohora]

Kościół świętego Józefa w Malborku-Kałdowie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Malborku, w dzielnicy Kałdowo, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Malbork II diecezji elbląskiej.

[madohora]

W Malborku znajdują się dzielnice:
Czwartaki (niem. Hoppenbruch)
Kałdowo (niem. Kalthof, w 1945 przejściowo Zimnik)
Małe Piaski
Nowa Wieś (zwana też potocznie Pierwszą Nową Wsią, Przedmieściem lub Międzytorzem)
Piaski
Piaski II
Południe
Rakowiec (niem. Galgenberg)
Stare Miasto
Śródmieście
Wielbark

[madohora]

[madohora]

Czerwińsk nad Wisłą – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim.

[madohora]

Czerwieńsk położony był w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sąchockim ziemi ciechanowskiej województwa mazowieckiego[6]. W 1785 roku miasto Czerwińsk wchodziło w skład klucza czerwińskiego biskupstwa płockiego

[madohora]

W lipcu 1410 roku w okolicach Czerwińska wojska polskie Władysława Jagiełły przeprawiły się przez Wisłę po moście łyżwowym zbudowanym przez mistrza Jarosława, aby połączyć się z wojskami litewskimi i ruszyć na państwo zakonne. W 1419 r. w tutejszym klasztorze toczono rokowania z posłami króla Eryka Pomorskiego. W lipcu 1422 r. Jagiełło wydał tu przywilej dla stanu szlacheckiego, gwarantujący nietykalność dóbr dziedzicznych bez wyroku sądowego, tzw. przywilej czerwiński,. W XV w. odbywały się tutaj sejmy mazowieckie, a także synod diecezjalny. W 1475 powstał tzw. Kodeks Czerwiński książąt mazowieckich.

[madohora]

Z dniem 1 stycznia 2020 r. miejscowość otrzymała status miasta.

[madohora]

Dom przy placu Batorego 1 – zabytkowy, drewniany, parterowy dom mieszkalny, zlokalizowany w Czerwińsku nad Wisłą przy placu Batorego 1.

[madohora]

[madohora]

Klasztor kanoników regularnych został skasowany przez władze rosyjskie w 1819 roku. Klasztor wraz z kościołem objęły norbertanki usunięte z Płocka. W 1902 r. i norbertanki odeszły z Czerwińska, w 1923 r. ich miejsce zajęli salezjanie, którzy podjęli się odbudowy zniszczonego przez okres niezamieszkania klasztoru.

[madohora]

Powstał w popularnym w średniowieczu typie trójnawowej bazyliki z niskim transeptem, niewielkim prezbiterium i zespołem dwóch wież od zachodu. Od wschodu nawy boczne i prezbiterium zakończone były apsydami. Wnętrze nawy głównej nie posiadało stropu belkowego ani sklepienia – stropy miały być tylko w nawach bocznych. Nawa główna łączyła się z bocznymi poprzez półkoliste arkady, wsparte na ustawionych na zmianę kolumnach i filarach. Para arkad niskiego transeptu, najbliższych prezbiterium była szersza i wyższa od pozostałych. Od zachodu kościół zwieńczono dwiema wieżami czworokątnymi, posiadającymi biforia na trzech górnych kondygnacjach. Wewnątrz kościoła w przestrzeni między wieżami znajdowała się empora.

[madohora]

W 1852 r., o czym świadczy data wyryta w piaskowcu nad najwyższym biforium północnej wieży, przeprowadzono gruntowny remont wież z niewielkim podmurowaniem ich partii szczytowych cegłą, wykonaniem nowego kamiennego gzymsu, nowej więźby dachowej oraz nowego pokrycia dachów dachówką ceramiczną. Mury w górnych partiach wież spięto żelaznymi ankrami. Ponowny remont wież przeprowadzono na początku XX w. Na początku XX w. restaurowano też resztę kościoła, pozyskując fundusze ze sprzedaży cegieł z rozebranego zrujnowanego zachodniego skrzydła klasztoru. Tuż przed I wojną światową Stefan Szyller, przy współpracy z Towarzystwem Opieki nad Zabytkami Przeszłości, dokonał częściowej rekonstrukcji portalu romańskiego, którego fragmenty wówczas odnaleziono – wymagało to podniesienia barokowego chóru muzycznego i przesklepienia przedsionka. Przemurowano też frontowy, schodkowy szczyt ceglany, zmieniając nieco jego formę[1]. Dalsze badania i prace przed i po wojnie pozwoliły odkryć i odnowić romańskie polichromie. Godność bazyliki mniejszej kościołowi nadał papież Paweł VI dekretem z dnia 10 lipca 1968.

[madohora]

W południowym portaliku bocznym zachowały się oryginalne drzwi z romańskimi okuciami. Znajdowała się na nich kołatka czy antaba, wykonana w 1. poł. XII w. – była to odlana z brązu głowa lwa, której z pyska wystawała ludzka główka. W 1939 r. zrabował ją niemiecki profesor Dagobert Frey.