BARBÓRKA

[madohora]

Drugi kościół mikuszowicki został wzniesiony w 1455 z drewna sosnowego. Przez krótki czas był kościołem parafialnym, jednak wkrótce stał się filią parafii w Łodygowicach.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Do 1997 roku proboszczami byli księża diecezjalni, od 1997 roku są nimi ojcowie Paulini.

[madohora]

Parafia św. Barbary w Chorzowie − rzymskokatolicka parafia w dzielnicy Chorzów II pod wezwaniem św. Barbary z Nikomedii.

[madohora]

1802 – 25 sierpnia zostaje ukończona budowa „Królewskiej Huty” i w tymże dniu zostają uruchomione dwa pierwsze wysokie piece nazwane imionami Heintza i Redena. Rozpoczyna się wytop żelaza i jednocześnie powstało nowe źródło zatrudnienia

[madohora]

1844 – wybudowano kościół ewangelicki na „wspólnym cmentarzu”

[madohora]

1859 – wybudowano wieżę kościoła

[madohora]

[madohora]

W 1971 r. w Jastrzębiu Dolnym postawiono kaplicę pw. św. Józefa Robotnika, która powstała dzięki zezwoleniu na budowę obiektu gospodarczego[1]. Budynek został poświęcony 14 listopada 1971 r. przez ks. Anzelma Skrobola, który był pierwszym administratorem kaplicy. 20 listopada 1971 r. administrację placówki kościelnej powierzono ks. Rudolfowi Jeziorskiemu.

[madohora]

Parafia Świętej Barbary w Jaworznie-Podłężu – rzymskokatolicka parafia, położona w dekanacie IX – Świętych Wojciecha i Katarzyny w Jaworznie, diecezji sosnowieckiej, metropolii częstochowskiej w Polsce. Została erygowana w 1985 roku.

[madohora]

Dnia 20 czerwca 1983 roku papież Jan Paweł II podczas podróży apostolskiej w Katowicach-Muchowcu poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła św. Barbary. Budowniczym kościoła został ksiądz Izydor Harazin, a architektem inż. Zygmunt Fagas. Budowa tymczasowej kaplicy rozpoczęła się w marcu 1983 roku. W miejscu dawnej prowizorycznej kaplicy znajduje się obecnie probostwo. Została ona poświęcona 17 kwietnia 1984 roku przez biskupa Herberta Bednorza.

[madohora]

Parafia św. Barbary w Rudnikach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji częstochowskiej, w dekanacie Zawiercie – Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.

[madohora]

[madohora]

Parafia Świętej Barbary w Zabrzu – parafia metropolii katowickiej, diecezji gliwickiej, dekanatu Zabrze-Mikulczyce Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego. Została erygowana w dniu 7 grudnia 2013 roku z terenów należących do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zabrzu-Biskupicach

[madohora]

W pobliżu kaplicy w 1934 roku ustawiono drewniany krzyż, który miał być wotum wdzięczności za bożą Opatrzność w czasie I wojny światowej

[madohora]

ZAPOMNIANY KOŚCIÓŁ - Wyborcza - (archiwum)

[madohora]

[madohora]

W 1994 roku świątynia została pięknie wyremontowana, natomiast cały obiekt został ogrodzony. W dzień wspomnienia św. Barbary odprawiane są w świątyni nabożeństwa.

[madohora]

[madohora]

Święta Barbara,
panna i męezenniczka.
święta Barbara narodziła się w IŃik.omedu
w Azyi. Ojciec jej był zawziętym poganinem, który
z obawy, aby córka nie przeszła na wiarę cnrse-
ściańską, zamknął ją we wierzy zamku swego.
Lecz Barbara pomino to poznała Ewangelię i po-
tajemnie przyjęła chrzest. Ojciec, który przez
niejaki czas był odjechał, pówróciwszy do domu,
spostrzegł trzy okna we wierzy i dowiedział się
od Barbary, że trzy okna przedstawiają trzy esoby
w Bóstwie, Ojca i Syna i Ducha świętego.
Ojciec wpadł w ściekłość i wydał córkę poganom,
którzy ją sromotnie obnażyli, rózgami bili, pocho-
dniami . palili. Wtrącona do więzienia, cudownie
uzdrowioną została. Ojciec zaślepiony tak daleko
postąpił w zapalczywości, że według oodania własną
córkę ściął mieczem.
Święta Barbara jest patronką umierających.
Nim bowiem umęczoną została, w jamie przed po-
ganami się ukryła, gdzie cudownie najświętszym
Sakramentem Pan Bóg ją posilił. Górnicy i hutnicy
uważają ją także za patronkę, ponieważ w jamie
doznała pomocy Boskiej.

[madohora]

Święta Barbaro, ozdobo narodu twego,
Święta Barbaro, oświecenie Helio-
, Polu,
Święta Barbaro, wybrana z tysięcy,
Święta Barbaro, pomnożycielko
chwały Bożej,
Święta Barbaro, znamienita wielbi-
cielko Trójcy przenajświętszej,
Święta Barbaro, miłośnico wiary
Boga prawdziwego,
Święta Barbaro, bałwochwalstwa po-
gańskiego burzycielko,
Święta Barbaro, mistrzyni nauki
Chrystusowej,
święta Barbaro, panieńskiej czystości
, wzorze i przykładzie,
Święta Barbaro, panno cześć najświę-
tszemu Sakramentu rozszerzająca,
Święta Barbaro, szafarko pokarmu
niebieskiego,
Święta Barbaro, panno nad udzie-
laniem Sakramentów świętych
W potrzebie będącym sługom
twoim przełożona,

[madohora]

Ku czci świętej Barbary.
W dniu 4-go grudnia Kościół katolicki obchodzi uroczystą pa-
miątkę męczenniczki za wiarę, świętej Barbary. Jest ona patronką
górników i zarazem ucieczką w chwili śmierci. Tu na Śląsku Gór-
nym dzień ten uroczyście obchodzi się w kościele wspaniałemi na-
bożeństwami, ofiarowanemi przez górników ku uczczeniu swej
świętej patronki. Dla was dzieci wynika z życia tej świętej nauka,
że powinneście pilnie się uczyć, abyście wiele, zwłaszcza w religjł,
dowiedziały się o Bogu. święta Barbara, gdyby nie była dbała o
nauki, nie byłaby tak dobrze poznała Pana Boga i dziś nie byłaby
świętą.
Barbara nie miała tego szczęścia ,by się narodzić dzieckiem
chrześcijańskich rodziców. Jej rodzice żyli jako poganie w czasach
pierwszych chrześcijan w Nikomedji, w miasteczku Małej Azji.
Barbara wcześnie matkę straciła przez śmierć i rozwijała się pod
iWy.iąęzoą opieka oka swego. Kochał on swe dziecko wielka miłościa i strzegł je jak swój najdroższy skarb, a bogactw posiadał też
kilka. Dioskorus, tak się nazywał ojciec, był szanowany jako możny
książę daleko i szeroko.
Ponieważ ojciec córkę swą tak kochał, dawał jej też, czego
tylko zapragnęła. Kazał jej nawet wybudować przy swym pałacu
osobną wieżę i przyozdobił ją wewnątrz najwspanialszemi przed-
miotami. Ściany pokryte były jedwabiem i drogocennemi obraza-
mi, podłogi zasłane były kosztownemi kobiercami miękkiemu a
meble były z najlepszego drzewa, wykładane ozdobnie 'kością sło-
niową i perłami. Na stołach i szafach stały złote i srebrne naczy-
nia. a jeden pokój był piękniejszy od drugiego.
Tak to pięknie Dioskorus urządził mieszkanie swej córki.
. Dumnym był z niej, bo nietylko, że była najładniejszą dziewicą w
ca'vm kraju, ale była też najmądrzejszą. Uczyli ją najlepsi nauczy-
ciele, a gdy zamieszkała w swej wieży, z większą jeszcze ochotą
oddawała się naukom i zdumiewała nauczycieli swych mądremi py-
tamami.
Niestety nieraz nauczyciele nie umieli jej odpowiedzieć na
pytanie im zadawane lub dawali niedostateczne odpowiedzi; nie
mogła ona pojąć, ażeby pogańscy bożkowie zdołali stworzyć
wszystkie kwiaty i gwiazdy, wogóle cały świat piękny i wspaniały.
Wreszcie Barbarę uczył pewien nauczyciel gry na harfie, który za-
czął? jej mówić o chrześcijańskiej wierze i jemu to zaufała z całej
duszy i za jego pośrednictwem została chrześcijanką. Ojciec jej
:■:u o tern nic dowiedział się jsądził on ,że córka jego bezpieczna
jest w wierze, że nie dotkną jej tam żadne wpływy ujemne.
Pewnego razu przed wyjazdem swoim w dalszą podróż ojciec
kazał córce wybudować piękną łazienkę o dwóch oknach. Po wy-
jaździe ojca Barbara kazała jeszcze trzecie wybić na cześć Trójcy
świętej. Barbara bowiem pragnęła, aby łazienka ta stała się kiedyś
kaplicą, w którejby uzyskała chrzest. I Pan Bóg urzeczywistni!
Jej marzenie, posyłając jej cudownym sposobem św. Jana Chrzci-
ciela. który ją też ochrzcił.
Po powrocie swoim Dioskorus zauważył owe trzecie okno
i zapytał o powód córki. Wtedy to przyznała się, że została
chrześcijanką .prosząc, by ojciec się o to nie gniewał. Dioskorus
stoli wpadł w tak szalony gniew, że bez mała byłby ją zabił na
miejscu. Barbara uciekła do jaskini dalekiej, w której się dłuższy
Czas ukrywała. Jednakże ojciec ją tam odnalazł i sam oddał w ręce
sędziów, bo odtąd Barbara już nie była jeg oukochaną córką; nie
Idaii ia dlateza. ża została chrześcijanka.Sędziowi pogańskiemu żal było pięknej dżiewicy; namawiał
ją ,aby odprzysięgia się wiary chrześcijańskiej, ale Barbara była
wytrwałą i stałą i wolała znosić straszne męczarnie, biczowanie na-
wet więzienie, aniżeli zaprzeć się Chrystusa Pana. W więzieniu
objawił jej się sam Pan Jezus, pocieszał ją i wygoił jej rany. Jednak,
gdy przy dalszych przesłuchach pomimo różnych obietnic i po-
chlebstw pozostała nieugiętą, skazano ją na śmierć.
Zaślepionemu ojcu okrutna kara ta wydawała się zbyt mała.
Gdy kat podnosił topór ,by Barbarę zabić, Dioskorus wyrwał mu go
z ręki i sam uciął głowę swemu jedynemu dziecku ukochanemu.
Aniołowie czystą duszę Barbary poniosły do Boga w niebie;
ojca za ten czyn okrutny dosięgła kara Boża, gdyż krótko potem
piorun zabił go na miejscu.
Kochane dzieci, przy pacierzu wieczornym polecajcie się
Świętej Barbarze temi słowami:
Święto Barbaro, oblubienico w niebie,
Serce i duszę mą przygarnie]' do siebie!
A podziękujcie też Panu Bogu, żc wam udzielił rodziców i
nauczycieli chrześcijańskich.

[madohora]

W tradycji górniczej Barbórka rozpoczyna się poranną uroczystą mszą w kościele lub w cechowni, przy figurze św. Barbary. Następnie orkiestra górnicza maszeruje grając m.in. swój hymn w osiedlach zamieszkanych przez górników i ich rodziny (np. familok) oraz pod domami dyrekcji. Odbywają się uroczyste akademie oraz spotkania. Z okazji tego dnia organizowane są również: koncerty, występy artystyczne, zabawy oraz bale, w których uczestniczą całe rodziny górnicze.

[madohora]

Nowi adepci przyjmowani są uroczyście do braci górniczej zwyczajem wywodzącym się ze średniowiecza, najpierw odbywa się ślubowanie, następnie ma miejsce symboliczny skok przez skórę, którą trzyma dwóch seniorów stanu górniczego oraz uderzenie szpadą po ramieniu adepta przez Lisa major, który następnie przypasowuje górnikowi skórę i w tej chwili jest przyjęty do stanu górniczego. Ta tradycja wywodzi się z uczelni górniczej w Leoben, skąd polscy studenci przywieźli ją do Galicji. Najpierw pojawiła się w Krakowie, a po II wojnie światowej na Śląsku.