ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Warto więc przedłużyć tę tradycję i przygotować takie drożdżowe lub kruche pierożki na zbliżające się wielkimi krokami święto Trzech Króli. Spróbujcie dorzucić do jednego z nich chrupiącą niespodziankę, ale oczywiście uprzedźcie wcześniej wszystkich częstowanych, aby ostrożnie jedli przekąskę i szukali "szczęśliwego" migdała.

[madohora]

Francuzi na ten dzień przygotowują specjalne ciasto – galette des rois – czyli placek migdałowy, w którym ukrywają figurkę-niespodziankę przynoszącą szczęście. Coraz częściej można także dostać je w Polsce: w sklepach, piekarniach czy kawiarniach, ale jest też bardzo proste do samodzielnego wykonania

[madohora]

SZCZODRAKI

1 kg mąki
2 szklanki mleka
2 łyżki cukru
1 łyżeczka soli
10 dag drożdży
2 łyżki śmietany
250 g masła
kminek, mak, sezam
Składniki na farsz:
500 g białej kapusty
3 kwaśne jabłka
2 łyżki masła
pół szklanki wody
sól i pieprz do smaku
majeranek, liść laurowy
migdał lub figurka na szczęście

Robimy zaczyn drożdżowy – drożdże rozrabiamy w lekko ciepłym mleku, z łyżką mąki i cukrem. Odstawiamy do wyrośnięcia w ciepłym miejscu (na powierzchni powinny być widoczne bąble). W międzyczasie mąkę przesiewamy do miski, dodajemy masło, śmietanę, żółtko, jajko i sól. Zagniatamy delikatnie i dodajemy zaczyn drożdżowy. Całość zagniatamy w elastyczne ciasto, przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłym miejscu na kilka godzin, do wyrośnięcia.
Szatkujemy kapustę, płuczemy na sitku pod bieżącą wodą. Rozgrzewamy masło w garnku wraz z kapustą oraz odrobiną wody i liściem laurowy dla smaku. Jabłka starte na dużych oczkach dodajemy również do kapusty, następnie przyprawiamy całość solą, pieprzem, majerankiem, dolewamy pozostałą wodę i dusimy kilka minut. Odstawiamy do wystudzenia. Wyrośnięte ciasto drożdżowe rozwałkowujemy cienko na blacie podsypanym mąką. Wykrawamy dowolny kształt – może być bułeczka, może być pierożek czy rogalik. Nadziewamy farszem, sklejamy i układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Pamiętaj, aby do jednego Szczodraka dodać niespodziankę. Przed pieczeniem szczodraki smarujemy miksturą z jajka i kilku łyżeczek mleka. Piec w temperaturze 190 stopni przez ok. 20 minut – aż będą wyrośnięte i złociste

[madohora]

Z obchodami świąt Bożego Narodzenia w Polsce wiąże się bardzo wiele tradycji. W mniejszym lub większym stopniu są kultywowane w całym kraju: dwanaście wigilijnych potraw symbolizujących dwanaście miesięcy lub dwunastu apostołów, sianko pod obrusem czy też puste nakrycie dla strudzonego wędrowca. Są też takie obyczaje, które powoli odchodzą w niepamięć. Do takich tradycji należą szczodraki.

[madohora]

Przyszliśmy tu po szczodraka – powiadamy Wom,
a jakeście nie upiekli, dajcie chleba krom.
Zapłaci Wam sam Pan Jezus i ten święty Jon.
Rodź się pszenicko i żytko,
na ten Nowy Rocek wszystko.
Rodź się pszenicko, łowiesek i bób,
Aby w Nowym Roku nie dopadł nas głód.

[madohora]

W Hiszpanii i Francji 6 stycznia przygotowuje się galettes de rois. W Polsce, do czasów PRL-u, popularna była tradycja pieczenia szczodraków – drożdżowych pierożków z nadzieniem z kapusty lub mięsa.

[madohora]

W Hiszpanii święto Trzech Króli, znane jako "Día de los Reyes", obchodzone jest z wielką radością i entuzjazmem. Jednym z najważniejszych elementów tego święta jest tradycyjne ciasto "Roscón de Reyes".

[madohora]

Tradycja ciasta Trzech Króli Roscón de Reyes sięga XIV w. Było popularne w Królestwie Nawarry. Istnieją podania, że tradycja wywodzi się ze świętowania rzymskich Saturnaliów. Popularność ciasta przez wieki rozprzestrzeniła się w Andaluzji, Katalonii i Walencji. A następnie w XVI w do krajów podbitych przez hiszpańskich konkwistadorów jak Meksyk i Gwatemala.

[madohora]

Galette des Rois, znana również jako "ciasto królów", to tradycyjny francuski przysmak, który jest szczególnie popularny podczas święta Trzech Króli. Ciasto to ma zazwyczaj formę okrągłego placka, przygotowanego na bazie ciasta francuskiego, wypełnionego kremem ze słodkich migdałów tzw. frangipane, chociaż istnieją również wersje z innymi nadzieniami.

[madohora]

SAŁATKA WALDORF

ulubiona sałata,
jabłko,
orzechy włoskie,
pieczona pierś z kurczaka,
ciemne winogrona,
korzeń selera,
łyżka majonezu,
łyżka jogurtu naturalnego,
łyżeczka musztardy miodowej,
łyżka soku z cytryny,
sól i pieprz.

Najpierw przygotowałam sos do sałatki: majonez, jogurt, musztardę, sok z cytryny, sól i pieprz utarłam w miseczce na gładką masę.
W dużej misce umieściłam liście szpinaku.
Jabłko pokroiłam na cienkie plasterki, które przekroiłam na pół.
Korzeń selera obrałam i pokroiłam na paski, winogrona przekroiłam na pół, orzechy posiekałam. Pierś z kurczaka pokroiłam na kawałki.
Wszystko wrzuciłam do miski ze szpinakiem, zalałam przygotowanym wcześniej sosem i wymieszałam.

[madohora]

W przypadku czasownika rutschen , oznaczającego „ślizgać się” i „pełzać”, bracia Grimm w swoim niemieckim słowniku, w odniesieniu do Goethego, również podają swobodnie kojarzone znaczenie z ironiczną konotacją: „toczyć się”, to znaczy „toczyć się”. poruszaj się szybko, poruszaj się, poruszaj się, jedź.” W Słowniku Bawarskim z 1836 r. autorstwa Johanna Andreasa Schmellera również odnotowano ironiczne znaczenie czasownika rutschen jako „jeździć” . Na początku XIX wieku wyrażenie „guten ruch” oznaczało „udanej podróży!”, co początkowo oznaczało wycieczkę saniami , a następnie koleją .Przyjmuje się, że w życzeniu noworocznym „dobrze szybować” oznacza „bez trudności wejść w nowy rok”

[madohora]

Symboliczna orka ( Pierwsza bruzda ) to rytuał wykonywany w okresie Bożego Narodzenia , Maslenicy , w dniu przypadającym w okolicach równonocy wiosennej lub w Jegorij Wieszny . Rytuał miał zapewnić dobre zbiory i pomyślność na nadchodzący rok rolniczy .

[madohora]

Według niektórych badaczy rytuał ten odprawiano niegdyś na wiosnę, o czym przypominają słowa niejakiej Szedrowki: „Szczedrik, Szczedrik, Szczedrowoczka , przyleciała jaskółka”.

[madohora]

W Chodsku w karczmie dziewczęta i młode kobiety (które wyszły za mąż w zeszłym roku) wkładały pieniądze do specjalnego talerza. Uważano, że dziewczyna, która płaci więcej, ma większe szanse na nadzieję, że za rok „pójdzie pod czapkę” (wyjdzie za mąż).

[madohora]

W słoweńskim Primorye chłopaki rozpoczęli obchód wcześnie rano, strzelając z biczów i składając życzenia przed każdym domem. Na czele procesji szedł „pasterz”, dmuchając w róg, za nim cztery „konie” ciągnęły wóz z nawozem przykrytym płótnem, w którym siedział skulony muzyk. „Oracz” idący za pługiem od czasu do czasu upadał na ziemię i przewracał się. W Kostanevicy w ostatni wtorek „orachi” ciągnęli po ulicach pług, a „pluzhar” od czasu do czasu zdejmował linę z haka, za pomocą którego ciągnął pług, i cały łańcuch spadał na ziemię. Na polach Dobrej „orali” kijem drewnianym lub odwróconą broną, jeden przebrany za „kobietę” siał plewy, drugi bruzdy wyrównywał grabiami. W rejonie Jeziora Górskiego orano prawdziwym pługiem na prawdziwych koniach, a mumiki ubrane w stroje kobiece siały w bruzdę trocinyh

[madohora]

***

[madohora]

Bogactwo treści i formy poetyckiej szczedrowek podziwiali ukraińscy pisarze i kompozytorzy, zwłaszcza Mykoła Łysenko , Mykoła Leontowycz , Cyryl Stetsenko , Michaił Wierikowski , Konstanty Dankiewicz i inni.

[madohora]

[madohora]

Odejście przodków w świat pierwszego przodka rozumiane było jako powrót do źródła, często jako jego ponowne spotkanie z pierwszym przodkiem. To dało przodkowi magiczną emanację, którą przekazał im po reinkarnacji w swoich potomkach. Czasami można to porównać do wcielenia pierwszego przodka w potomków. Przodków rozumiano jako pośredników epoki pierwszego stworzenia i czasu świeckiego. Ważną rolę odegrała idea wcielenia pierwszego przodka i wszystkich kolejnych zmarłych przodków we władców i przywódców, z którymi wiązał się dobrobyt całego plemienia. Idea istnienia pośmiertnego objawia się jako idea, że ​​władza pozostaje w przestrzeni w osobie zmarłych przodków obecnych w innych światach; moc ta jednocześnie powróciła do tego świata dzięki reinkarnacji przodków. W mitologii przodkom przypisuje się funkcję łączenia wszystkich części kosmosu, zarówno w aspekcie przestrzennym, jak i czasowym, co znajduje odzwierciedlenie zwłaszcza w umieszczaniu pochówków w palenisku lub w ołtarzu świątynnym, modelując środek świat w ramach uniwersalnego modelu kosmologii. Idea przodków, zajmujących święte miejsce we wspólnocie, rozciąga się także na żyjących starszych krewnych, którzy stają się obiektami czci, w niektórych przypadkach kultowej. Łączność pomiędzy żywymi a zmarłymi nawiązywana była zazwyczaj za pośrednictwem starszych, żyjących krewnych

[madohora]

Obrzęd oddania czci przodkom odbywa się dziewiątego dnia dziewiątego miesiąca księżycowego („ Święto Podwójnej Dziewiątki ”). Zgodnie ze zwyczajem, w tym dniu najstarsi mężczyźni w rodzinie zabijają świnię na grobie swojego przodka. Istnieje przekonanie , że duch przodka, który nie przyjął corocznej ofiary, umiera na zawsze i nie może już troszczyć się o dobro potomków

[madohora]

Malanya , Wieczór Hojny – dzień w kalendarzu ludowym Słowian Wschodnich ; wspomnienie Narodzenia Pańskiego i Stary Nowy Rok 31 grudnia ( 13 stycznia ).

[madohora]

Hojnie okazywali się zarówno pod oknami, jak i w domach, gdzie składali hołd właścicielom i życzyli im pomyślności w nadchodzącym roku. Jeździli „ kozą ” („ klaczka ”, „wół”, „ tura ”, „ niedźwiedź ”, „żuraw”) i śpiewali piosenki, z których najważniejsza brzmiała „Go-go-go, koza”. Pieśni hojne różniły się od pieśni bożonarodzeniowych głównie refrenem (zamiast „Jasnego wieczoru” brzmiały „Generous Evening”)

[madohora]

W obwodzie charkowskim uroczysty spacer po dziedzińcach rozpoczął się rano, kiedy chłopcy i dziewczęta osobno spacerowali po dziedzińcach z gratulacjami i życzeniami („melankovali”). Wieczorem dorosłe dziewczęta odprawiały podobny rytuał („hojny”), skandując