WALENTYNKI

[madohora]

[madohora]

ZAKOCHUJEMY SIĘ Z PRĘDKOWŚCIĄ 400km/h - Dziennik Zachodni - 14.02.2016.

[madohora]

Miłością gorę bez miary
W miłości wtrącony żary
Mój oblubieniec młodzieńczy
Mój rozkochany baranek
Gdy mię pierścionkiem zaręczy
I w ślubny ustroi wianek
Ciężkie okowy mi wkłada
Piersi przebija żelazem
Choć w kęsy serce się pada
Kocham i gorę zarazem

Serce pękało w kawałki
Ciało upadło bez siły
Miłością ciśnione strzałki
Całego mię zapaliły
To mój kochanek tak strzela
I straszy wojny obrazem
Konam w rozkoszach wesela
Kochając gorę zarazem

Umieram z samej słodkości
Mojej nie dziwcie się śmierci
Cisnął oszczepem miłości
Na wskroś mi serce przewierci
A na oszczepie wsadzone
Żelazo sto stóp mające
Przebodło na drugą stroną
Miłością serce płonące

Oszczep się skruszył w mej dłoni
Śmierć widzi na mnie zawziętą
Chwytam tarcz - czy mnię zasłoni?
Lecz i tę w sztuki pocięto!
Czem się od ciosów zastawię
Gdy tak naciera zuchwale
W proch starty upadam prawie
Miłością cały się palę

Potem miótł takie pociski
Że się już bronić przestałem
A czując żem śmierci bliski
Na całe gardło krzyczałem
Z g w a ł c i ł e ś prawa szrankowe
On na to kuszę wojenną
Wymierzył prosto mi w głowę
Miłością gorę płomienną

Pociski z kuszy miotane
Tysiąco - funtowe bryły
Ołowiem pooblewane
Gradem się na mnie waliły
Tak gęstym, że nadaremnie
Chciałem liczyć strzał za strzałem
Z których każdy trafiał we mnie
Cały miłością gorzałem

Nie chybił mnie ani razu
Tak pociski celne były
Padłem podobien do glazu
I powstać nie miałem siły
Z ppobitem, podartym ciałem
Niby leżący na marach
Bez tchu na ziemi leżałem
W miłości gorejąc żarach

Umarły! Lecz nie trup jeszcze
Tylko zabity rozkoszą -
W tem przejdą ogniste dreszcze
Własne mię siły podnoszą
Jużem tak silny, że mogę
Na przewodników skinienie
Do nieba puścić się w drogę
Miłością wtrącon w płomienie

Do zmysłów wróciwszy potem
Bój Chrystusowi wydaję
W zbroi z nastawionym grotem
Najeżdżałem jego krajie
Spotkanego jakem schwycił
Pótym tłoczył ciężarem
Pókim zemsty nie nasycił
Miłości palony żarem.

Syty tą zemstą i złością
Zgodę zawarełem z Nim wieczną
Chrystus mnię bowiem miłością
Zaraz ukochał serdeczną
Jego miłością szczęśliwy
Widzę w serca zachwyceniach
Wizerunek jego żywy
W miłości gorę płomnieniach

Miłością gorę bez miary
W miłości wtrącony żary,

[madohora]

Gadka chodzi o słowiku
Że gdy zgon swój czuje
Na najwyższy na wierzchołek
Drzewa wylatuje
I rozpuści swój gardziołek
Od rannej jutrzenki
Coraz inne, coraz nowsze
Zawodzi piosenki,

[madohora]

Lecz w południe kiedy słońce
Najmocniej dopieka
Ot - w ostatnim wysileniu
Pęka pierś słowika
Oci! Oci! - świergot zwykły
Wydaje ptaszęcy
I zmysły go opuszczają
I nie śpiewa więcej

[madohora]

[madohora]

WALENTYNKI 2017 GDZIE JE SPĘDZIĆ W KATOWICACH - Nasze Miasto - 08.02.2017

[madohora]

BIEG DLA ZAKOCHANYCH - Nasze Miasto - 13.02.2017

[madohora]

Po drugie: dłonie!! Zasugeruj, żeby od nich zaczął pieszczoty. Całowanie kolejno wszystkich palców, przesuwanie językiem po ich bocznych powierzchniach, przygryzanie opuszek rozpali twoje zmysły do czerwoności. Poproś też, by delikatnie muskał ustami wewnętrzną stronę nadgarstków – tam znajdują się punkty odpowiedzialne za energię seksualną.

[madohora]

My możemy nasze pierniki upiec już w Walentynki. By uniknąć przypadkowego spalenia karteczek, wypiszmy życzenia na aluminiowej folii specjalnym flamastrem. Każdy pierniczek częściowo zawińmy w taką folię, tak by życzeń nie było widać. Niech wszyscy członkowie rodziny napiszą ich po kilka. Życzenia powinny być w miarę uniwersalne i unisex, bo pierniczki będziemy losować.

[madohora]

⭍

[madohora]

♥

[madohora]

Nierzadko jarmark kaziukowy płynnie przechodzi w wielkanocny, zwłaszcza że na Litwie sprzedaje się na nim palmy. Skąd się one się tam wzięły? To spadek po komunizmie – gdy obowiązywał zakaz sprzedaży palm ze względu na ich religijne znaczenie, przemycano je jako charakterystyczne dla sztuki ludowej suche bukiety. Czasem nawet pisywano je jako ozdoby na Dzień Kobiet! Pamiątką tamtych palm z pogranicza prawa są te obecnie wyplatane z literą K – na znak związku z Kaziukami.

[madohora]

Stary i bardzo skuteczny rytuał miłosny: dwie połówki jabłka

Dla ambitnych i naprawdę zdeterminowanych podajemy rytuał ze starej magicznej księgi. Wymaga większego zaangażowania, a nawet poświęcenia, więc powinien zadziałać.

[madohora]

Następnie przekrój jabłko na połowę i wyjmij pestki. Na ich miejsce włóż kartkę przewiązaną włosami i zepnij dokładnie obie połówki jabłka dwiema zaostrzonymi szpileczkami z zielonego mirtu. Wysusz dobrze jabłko w piecu, żeby było twarde i suche, następnie zawiń je w liście lauru i postaraj się wsunąć je pod wezgłowie łóżka, na którym sypia ukochany. Ale tak, żeby się nie zorientował. Niebawem wyzna ci miłość...

[madohora]

❤︎

[madohora]

Pochodzenie obu słów jest różne, dlatego można wnioskować o ich różnych pierwotnie znaczeniach, czego świadomość zatarła się około XVI w. Omawiany termin pochodzi od słów „dziewę snębić”, gdzie snębić oznacza zaślubiać. U Polaków, tak jak u wszystkich Słowian, pojawia się określenie wesela jako „swadźby”, która z kolei była podstawą do utworzenia określenia swat

[madohora]

♡.

[madohora]

Według historycznych źródeł objawy obejmowały m.in.]: zauroczenie daną osobą, obsesyjne myśli o ukochanej osobie, blade oblicze, wzrok utkwiony w martwym punkcie, podkrążone oczy, bezsenność, przewlekłe skurcze macicy, kobiecą histerię (furor uterinus), palpitacje serca, nieregularny puls, lekki stan podgorączkowy i uczucie chłodu z nim związane, utratę apetytu, spadek masy ciała, bóle żołądkowe, rozkojarzenie, rozmarzenie, niepokój, uczucie rozpaczy, łkanie, depresję, manię, napady agresji, szybkie zmiany nastroju (od głupkowatego śmiechu po depresję), frustrację, emocjonalny galimatias, ponure myśli, a nawet torpor.

[madohora]

RETRO WALENTYNKI - Radio Katowice - 14.02.2017

[madohora]

pielgrzymiej szacie dziewica młoda
Przyszła, gdzie klasztor wśród boru,
Przyszła do furty z nieśmiałą dłonią
Pociągnie sznurek, dzwonki zadzwonią —
Wyszedł brat smutny z klasztoru.
„Niech będzie Jezus Chrystus pochwalon;"
„Na wieki wieków," brat rzecze;
A gdy jej w oczy spojrzał nieśmiało,
Gwałtownie w piersi serce zadrżało,
Łza smutna z oczu pociecze.
Spuściwszy w ziemię nieśmiało oko,
Spyta dziewczyna w pokorze:
„O, powiedz ojcze, czy nie wiesz czasem,
Czy mój tu luby między tym lasem
Nie mieszka w smutnym klasztorze?"
„Po czemże mógłbym, piękna dziewico,
Poznać twojego kochanka?"
„O po włosiannem jego odzieniu,
I po niebiesKim jego spojrzeniu,
Milszem od wiosny poranka."
„Darmo go darmo szukasz, dziewico",
Rzekł jej braciszek żałośnie ;
„Dawno go dawno niemasz na świecie,
Grobowy kamień piersi mu gniecie,
A na kamieniu mech rośnie.
Widzisz to smutne okno za kratą,
Tu on żył długo w tej celi.
Tu zawsze we łzach, zawsze w tęsknicy,
Płacząc na srogość jakiejś dziewicy,
Poszedł do wiecznej pościeli.
Z grobowym dźwiękiem, z żałosnym jękiem,
Sześciu go braci pospołu
Smutnie zaniosło do tej mogiły,
A łzy niejedne piasek zwilżyły,
Nim go spuszczono do dołu."
„Ty już nie żyjesz!!!" krzyknie dziewica,
„Nie dla mnie szczęście na świecie ;
Nie mam nadziei zbawienia w niebie,
Serce me twardsze było dla ciebie,
Niż kamień co pierś ci gniecie!"
„Nie płacz, dziewico, módl się zań raczej,
Próżno za zmarłych łzy płyną!
Wdzięki twe zuiszczy żałość głęboka,
Łzy częste zniszczą blask twego oka,
Nie płacz, ach nie płacz dziewczyno!"
„Ach pozwól ojcze, pozwól mi płakać,
Nie wstrzymuj żalu mojego!
Niech zniszczy wdzięki żałość głęboka,
Niech zgaśnie wiecznie blask mego oka.
Żyłam i umrę dla niego.
Jak świat głęboki, nikt mnie nie kocha,
Ani tak mocno i szczerze;
W każdej mnie kochał niezmi
Ach pójdę, pójdę, na jego grobie
Łzy mu poświęcę w ofierze!"
„Wstrzymaj się córko, wstrzymaj Izy rzewne,
Zalość unosi cię zbytnie;
Ni ranna rosa, ni deszcz wiosenny
Nie wskrzeszą kwiatka, gdy już raz zwiędły,
Nigdy już więcej nie kwitnie.
Jako ptak lotny radość przed nami;
Ucieka skrzydły swojemi,
Błądzi kto w smutku ciągle zostaje,
Porzuć dziewczyno te łzy i żale,
Goń za radością na ziemi."
„Ojcze kochany, wesele dla mnie,
Wiecznie na ziemi ustało.
Chociażbym miała, przed sądy Boże,
Cierpieć, co człowiek wycierpieć może.
Za grzech mój byłoby mało!
Gdzieżeś o miły, gdzieżeś o drogi y
W surowsj ziemi głęboko!
Nie słyszysz wiatru, który w tej dobie
Szumiąc po drzewach, po twojem grobie,
Kołysze trawą wysoką !
Nigdy już ciebie nie ujrzę więcej,
Nigdy nie siądę przy tobie!
Ach gdzie są twoje lica śnieżyste?
Gdzie twoje oczy, te promieniste?
Wszystko, ach wszystko śpi w grobie!"
„Dziewico, niech się żal twó
Pomnij, jakiemi są ludzie młodzi,
Chwila zapala, chwila ich chłodzi,
Dziś tak, a jutro inaczej.
Kto wie, czy czasem i twój kochanek,
Pomimo danego słowa,
Niebył i tobie może niestałym,
Wierz mi, ma córko, młodych zapały,
Są jak pogoda marcowa!"
„Ach nie mów tego, nie mów mi więcej,
Ach co za słowa zabójcze!
Ach, szczere były jego zapały!
On by mi kiedy miał być niestałym?
O, nie mów mi tego, mój ojcze !
A gdy przypadło z przeznaczeń na mnie,
Ze już go ziemia przykryła,
Pójdę na puszczę jaką głęboką,
Tam gdzie mnie ludzkie nie ujrzy oko,
Zbrodnię zagładzić pokutą!
Lecz pokaż wprzódy, gdzie go schowano;
Popłaczę nad nim przez chwilę;
Pójdę go błagać modły mojemi,
Odwilżyć łzami ach gorącemi
Trawę na jego mogile!"
„Spoczynek tobie bardziej przystoi,
Północna już przyszła pora.
Niebo czarnemi zaszło chmurami.
Słyszysz, jak wicher trzęsie oknami,
Spocznij, w przysionku klasztoru.
„Ach, puść mnie ojcze, nie mogę czekać,
Godziny, ni pół godziny !
Chociaż deszcz pada, choć wicher wieje,
Deszcz chociaż cały świat dziś zaleje,
Nie zdoła obmyć mej winy!"
„Powróć dziewczyno, smutek skończony,
Patrz na mnie, najmilsza moja!
Ten żałowany, ten opłakany,
Ten, który dawniej przez cię wygnany,
Twój miły, to ja, ach to ja!
Pewny zanadto twej nienawiści
Zaszedłem w kraj ten daleki;
Już i mnie miała zakonna krata
Od wzgardzonego na wieki świata,
Od ciebie dzielić na wieki!
Lecz jeszcze rok mój nie upłyniony,
Przez który byłem na próbie;
Jeśli twe serce dla mnie jest skłonne,
Opuszczę klasztor, suknie zakonne,
Pójdę żyć wiecznie przy tobie !"
„O Boże! Boże! wieczne ci dzięki,
1 żal i smutek się kończy!
Opuść ten klasztor, suknie zakonne,
Oddam ci serce do ciebie skłonne
I śmierć nas tylko rozłączy.".

[madohora]

[madohora]

ZASKOCZ GO W WALENTYNKI

ZASKOCZ GO W WALENTYNKI

[madohora]

DOWCIPY NA WALENTYNKI

[madohora]

Już niebawem Świętego Jana
Przeżywam bo jestem zakochana
Nie mogę tego powiedzieć prościej
Bo przecież to nasze święto miłości

[madohora]

Chciałach spyndzić ta noc z Jonkiem
Chyciły mie fest korzonki
On mie pieści na ty trowie
Mie po plecach leci mrowie
Chca wstać z trowy a ni moga
Bo mi jeszcze ściyrpła noga
Morał z ty bojki bydzie taki
Po 40-tce niy łaź w krzoki

[madohora]

Dzisiaj noc Świętego Jana
A ja jeszcze nie ubrana
Włożę suknię z wodnej piany
I pójdziemy razem w tany

[madohora]

W końcu krzykniesz "Boże mą duszę zbaw"
I rzucisz się w głęboki staw
Woda wyrówna swoje fale
I nic już nie będzie dalej...

[madohora]

Życie ludzkie rozwija się najpiękniej i najpotężniej, o ile nie zrywa stałego związku z przyrodą, o ile dążąc w kierunku udoskonalenia duchowego, pozostaje wiernem jej ramom. A ta przyroda najmocniej i najszerzej wre swemi siłami na wiosnę. Przepiękne i wiekuiście niezmienne odradzanie się staje się celem i środkiem zarazem. Zdrowa dusza ludzka czuje to raczej, niż myślą ogarnia i przeżywa rozkoszne dreszcze pragnień, tęsknoty i upojeń.
I przodują tu młodzi i zdrowi, a w tym pochodzie stają się lepsi i szlachetniejsi. Pomagać im należy, a nie kamienie rzucać pod nogi.

[madohora]

Tak. wiem iście skąd pochodzę.
Nierasytnym ogniem płonąc,
Lśnię i spalam się sam w sobie.
Światło ze mnie idzie w światy.
Węgiel ze mnie został czysty
Tak, jam płomień oczywisty

[madohora]

- Dzień dobry, jest Marysia?
- Dzień dobry. Słyszałem, że zabierasz moją córkę na walentynkową randkę.
- Tak, proszę pana.
- Gdzie zamierzasz ją wziąć?
- W moim aucie.

[madohora]

- Wiesz, w Walentynki zrobiono w naszej firmie ankietę i okazało się, że jestem najbardziej pożądanym facetem w robocie.
- No to powinieneś się cieszyć!
- Ni cholery, u nas pracują sami mężczyźni...

[madohora]

Jako, że zupełnie zgadzam się z tym co poniżej pozwalam sobie zacytować artykuł w całości. Może innymi słowami ale powiedziałabym na pewno to samo.

[madohora]

Dzisiaj wszędzie Ameryka
Walentynki na nas krzyczą
A tu sprawa zapomniana
Była kiedyś Noc Świętego Jana!

[madohora]

*

[madohora]

Ja chcę kwiaty z pierwszej ręki
Na Walentynki