TO JEST WĄTEK - WSZYSTKO CO DOTYCZY ZWIERZĄTEK

[madohora]

Dorosłe ropuchy mają niewielu naturalnych wrogów. Polują na nie jedynie zaskrońce, rzadziej sowy. Do obrony przed drapieżnikami ropucha wykorzystuje gruczoły jadowe, które znajdują się na skórze. Na młode ropuszki opuszczające zbiorniki wodne polują także ptaki, inne płazy, czasami również owady, czy pająki. Duże zagrożenie stanowią dla nich również samochody, gdyż trasy ich wędrówek nierzadko przecinają się z drogami.

[madohora]

połozowate, wężowate, węże właściwe, Colubridae, rodzina węży;
współcześnie 1803 gatunków; długość 12 cm–3,6 m; w większości niejadowite; bardzo zróżnicowane, stąd często dzielone na kilka samodzielnych rodzin lub na wiele (do 28) podrodzin; w Polsce 3 gatunki: gniewosz plamisty, zaskroniec oraz wąż Eskulapa — wszystkie chronione.

[madohora]

padalce, Anguidae, rodzina jaszczurek;
110 gat., zamieszkujących Europę, Azję, północną Afrykę oraz Amerykę; należą tu zarówno typowe czworonożne formy, jak też liczne gat. z krótkimi lub częściowo bądź całkowicie zredukowanymi nogami; m.in. padalec zwyczajny.

[madohora]

ropucha szara, Bufo bufo, płaz bezogonowy z rodziny ropuchowatych;
dł. do 12 cm; brązowa z ciemnymi plamami; pożyteczna; Europa, Azja, północna Afryka.

[madohora]

Kijanki płazów bezogonowych, w odróżnieniu od postaci larwalnych płazów ogoniastych (Urodela) i płazów beznogich (Gymnophiona), odżywiają się głównie pokarmem roślinnym, np. jednokomórkowymi glonami (sinicami, okrzemkami, zielenicami) lub rozkładającymi się szczątkami pochodzenia roślinnego. Nieliczne kijanki drapieżne, np. karlik (Hymenochirus), grzebiuszka (Scaphiopus), napastnica granchacońska (Lepidobatrachus laevis) lub łopatonóg meksykański (Spea multiplicata), polują na drobne bezkręgowce (np. skorupiaki, wrotki) bądź mniejsze kijanki własnego lub innych gatunków. Kijanki niektórych gatunków grzbietorodów (Pipidae) lub żab wąskopyskich (Microhylidae) filtratorami odżywiającymi się planktonem.

[madohora]

obecność skrzeli wewnętrznych położonych w komorze skrzelowej pod wieczkiem skrzelowym, do której prowadzi pojedynczy otwór skrzelowy z rurką oddechową (tzw. spirakulą) zlokalizowany po lewej bądź brzusznej stronie ciała;

[madohora]

Metamorfoza, czyli przeobrażenie się kijanki w osobnika dorosłego, polega na gruntownej przebudowie (reorganizacji) niemal wszystkich tkanek i narządów ciała, czego skutkiem jest wykształcenie całkowicie odmiennej budowy zewnętrznej i wewnętrznej przystosowanej do bytowania w środowisku lądowym i drapieżnego trybu życia. Metamorfoza jest procesem zróżnicowanym na trzy etapy – premetamorfozę (wzrost rozmiarów ciała), prometamorfozę (wykształcenie kończyn tylnych) i klimaks metamorfozy (wykształcenie kończyn tylnych, zanik ogona). Kontrolowana jest przez hormony tarczycy – tyroksynę (T4) i trójjodotyroninę (T3).

[madohora]

powstanie gruczołów skórnych w skórze właściwej (śluzowych i surowiczych);

[madohora]

zmianę kształtu gałki ocznej, wykształcenie powiek, błony migawkowej i mięśni oka;
powstanie błony bębenkowej i ucha środkowego z kosteczką słuchową (kolumienką).

[madohora]

Kijanka – postać larwalna płazów. Po pewnym czasie przekształca się w dorosłego płaza, jednak przed całkowitym przeobrażeniem fizycznym, prezentuje wiele cech typowych dla ryb – prowadzi wodny tryb życia, porusza się, odżywia i wygląda podobnie do ryby, oddycha skrzelami, ma ogon pionowo otoczony płetwą, stanowiący główną siłę napędową. Po wylęgu są one zaopatrzone w specjalne narządy, które służą im do przymocowywania się do różnych przedmiotów, co ma je zabezpieczyć przed upadkiem na dno. U płazów ogoniastych jest to narząd balansyjny zwany narządem Rusconiego, a u płazów bezogonowych jest to podkowiasta przylga.

[madohora]

U płazów ogoniastych pozostaje przez całe życie. Kijanka płazów ogoniastych rośnie przez cały czas, aż do przeobrażenia, natomiast kijanka płazów bezogonowych przestaje rosnąć na długo przed przeobrażeniem w postać dorosłą. Ogólnie można powiedzieć, że kijanki płazów bezogonowych znacznie bardziej różnią się budową od postaci dorosłej i przeobrażenie (metamorfoza) jest u nich znacznie głębsze.

[madohora]

Jest świetnym pływakiem i nurkiem

[madohora]

Podlega całkowitej ochronie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

PTASIA GRYPA U KOTÓW. BAKTERIE W MIĘSIE DROBIOWYM - www.msn.com.pl - 04.07.2023

[madohora]

POZNAŃ. KOŃ POTURBOWAŁ POLICJANTKĘ - www.polsatnews.pl - 04.07.2023

[madohora]

SĄSIEDZKI SPÓR O ŻABY - Interia - 04.07.2023

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Działkowiec pyta sąsiada:
- Co za święto wczoraj mieliście, że tak wszyscy tańczyliście?
- Żadne świętom tylko dziadek ul przewrócił.

[madohora]

W Polsce występuje 6 gatunków z rodziny – żaba trawna (Rana temporaria), żaba zwinka (Rana dalmatina), żaba moczarowa (Rana arvalis) zaliczane do grupy żab brunatnych; żaba śmieszka (Pelophylax ridibundus), żaba jeziorkowa (Pelophylax lessonae) oraz płodny mieszaniec (hybryda) tych gatunków – żaba wodna (Pelophylax kl. esculentus) zaliczane do grupy żab zielonych.

[madohora]

Kończyny przednie są krótkie i silne; łokcie zwrócone są na zewnątrz; autopodia („ręce”) zwrócone są dośrodkowo. Kończyny tylne są silne i dobrze umięśnione, umożliwiają poruszanie się na lądzie za pomocą długich skoków. Śródstopie i palce kończyn tylnych są wydłużone; palce kończyn tylnych spięte są błonami pławnymi, które umożliwiają pływanie. Kończyny przednie są przeważnie czteropalczaste, tylne – pięciopalczaste.

[madohora]

Występuje akt kopulacji, zwany ampleksusem. Samiec mocno przytrzymuje samicę przednimi i tylnymi kończynami, znajdując się na jej grzbiecie. Ampleksus zapewnia skuteczne zapłodnienie, gdyż wydzielanie plemników przez samca następuje równocześnie ze składaniem jaj przez samicę.

[madohora]

żabowate, Ranidae, rodzina płazów bezogonowych (płazy);
667 gat. silnie zróżnicowanych pod względem wielkości, z reguły dł. poniżej 5 cm, jedynie afryk. Conraua goliath — największy płaz bezogonowy — ma dł. do 30 cm; rozróżnia się grupę gat. silnie związanych z wodami — cechują je długie odnóża tylne, z palcami spiętymi błoną pływną, oraz grupę gat. form bardziej związanych z lądem, niektóre żyjące w glebie lub na drzewach — te mają budowę krępą; w większości składają jaja do wody, nieliczne na lądzie (u tych przeobrażenie w osłonach jajowych); w Polsce — wodne, tzw. żaby zielone, np. żaba jeziorkowa (Rana lessonae, dł. 6–7 cm), żaba śmieszka (Rana ridibunda, dł. do 11–14 cm, największa z krajowych) i prawdopodobnie ich mieszaniec, żaba wodna (Rana esculenta); lądowe, tzw. żaby brunatne, np. żaba trawna (Rana temporaria, dł. do 10,5 cm), żaba moczarowa (Rana arvalis, dł. ok. 8 cm, samce w szacie godowej błękitne); ubarwienie gat. krajowych bardzo zmienne; żabowate występują na wszystkich kontynentach (choć np. w Australii tylko na północnym skraju), w Europie jako jedyne płazy sięgają poza koło podbiegunowe.